Lucas 16
Nyεmε Jɔrε Kadasi (CKO) vs ARIB
1 Na Yesu ase i susufɔm n ka, “Biɛ neŋgefɔ be woori bɛrɛ a, i la i amusuisufɔ kpiɛn bo yiri niɛ i neŋge n kɛrɛ su a. Na minɛm aba neŋgefɔ n dɔ aba se i ka i amusuisufɔ kpiɛn ni susaaki i neŋgem ni.
1 Dizia Jesus também aos seus discípulos: Havia certo homem rico, que tinha um mordomo; e este foi acusado perante ele de estar dissipando os seus bens.
2 Nyini ti, na wɔ fere i, na wɔ se i ka, ‘M suti jɔrɛ nbem fa kɔ u dɔ. Nyini ti, ba bu akunta kere m na m si kabo a bita m neŋgem barasu, dama a koro niɛ má bu dika kun.’
2 Chamou-o, então, e lhe disse: Que é isso que ouço dizer de ti? Presta contas da tua mordomia; porque já não podes mais ser meu mordomo.
3 Na amusuisufɔ kpiɛn n ase i tii nu ka, ‘Ye kisa na m mibiɛ ni sufɔn m fite m juma n nu ni, m yó sɛ wɔ? M la má faŋga bo m koro dɔ, m gusu nyunu asin ni bo m nati susere.
3 Disse, pois, o mordomo consigo: Que hei de fazer, já que o meu senhor me tira a mordomia? Para cavar, não tenho forças; de mendigar, tenho vergonha.
4 Ɛɛnhɛɛn, kisa m si kabo m yo, na haari nzɛn m ba fuunri m juma ni, m fún má m danfom bo m kɔ́ wo bu dɔ.’
4 Agora sei o que vou fazer, para que, quando for desapossado da mordomia, me recebam em suas casas.
5 Nyini ti, na wɔ fere minɛm kɛrɛ bo bu bita i mibiɛ n kaari n kun kun. Na wɔ bisa ciciri su dɛɛ sɔnɔ n ka, ‘A bita m mibiɛ n kaari nyɛ wɔ?’
5 E chamando a si cada um dos devedores do seu senhor, perguntou ao primeiro: Quanto deves ao meu senhor?
6 Na wɔ bɔ i nu ka, ‘M bita i ŋguin nzue sɔ gaŋga yaa kun wɔ.’ Na amusuisufɔ kpiɛn n ase i ka, ‘De u kaari kadasi ni, na a tana, na a kɛrɛ ka a bita gaŋga aburunu wɔ.’
6 Respondeu ele: Cem cados de azeite. Disse-lhe então: Toma a tua conta, senta-te depressa e escreve cinqüenta.
7 Na wɔ nya abisa nyiŋga gusu ka, ‘Ye wɔrɔ di, a bita kaari nyɛ wɔ?’ Na wɔ bɔ i nu ka, ‘M bita i alɛmbaa pirim bɔtɔ yaa kun wɔ.’ Na amusuisufɔ kpiɛn n ase i gusu ka, ‘De u kaari kadasi na a kɛrɛ ka a bita pirim bɔtɔ aburamɔcuɛ wɔ.’
7 Perguntou depois a outro: E tu, quanto deves? Respondeu ele: Cem coros de trigo. E disse-lhe: Toma a tua conta e escreve oitenta.
8 I mibiɛ ŋuuri sɔ ni, na wɔ kansi i fa kɔ nyini ŋgɔnlɛ bo i la i n su, haari ni bo i la má dabuŋu ni. Kabo i ti lɛɛ, durunya n nufɔm la ŋgɔnlɛ fa kɔ durunya n nu dɛɛ sayoowam n su tara minɛm bo Nyɛmɛ ma bu wo wein n nu ni.”
8 E louvou aquele senhor ao injusto mordomo por haver procedido com sagacidade; porque os filhos deste mundo são mais sagazes para com a sua geração do que os filhos da luz.
9 Na Yesu ase bu bekun ka, “M suse am wɔ lɛɛ, ka, am fa durunya n nu dɛɛ fin ajɛkɛ bo am la i n fa tara danfoya, adena ajɛkɛ n ba ŋmati yakiiri am, na minɛm bá de am wura woobiri kpa bo i la má awieeri n nu.
9 Eu vos digo ainda: Granjeai amigos por meio das riquezas da injustiça; para que, quando estas vos faltarem, vos recebam eles nos tabernáculos eternos.
10 Sɔnɔ kɛrɛ bo minɛm koro daafi i ŋu ka i bita deke kaan ni nahɔrɛ atin, yiri ye bu koro daafi i ŋu ka i bita deke bambaka mmɔɔ ni nahɔrɛ atin a. Ama, sɔnɔ kɛrɛ bo bu koro daafi má i ŋu ka i bita deke kaan ni nahɔrɛ atin, bu koro daafi má i mi ŋu ka i bita deke bambaka mmɔɔ.
10 Quem é fiel no pouco, também é fiel no muito; quem é injusto no pouco, também é injusto no muito.
11 Tɔ, nzɛn ambɛrɛ la má dabuŋu bo am koro bita durunya n nu dɛɛ fin ajɛkɛm ni nahɔrɛ atin, ŋma fá Nyɛmɛ dɛɛ ajɛkɛm wura am saa nu?
11 Se, pois, nas riquezas injustas não fostes fiéis, quem vos confiará as verdadeiras?
12 Na nzɛn am la má dabuŋu bo am koro bita be dɛɛ ajɛkɛm ni nahɔrɛ atin, ŋma fá deke bo i bá yo am tiɛŋgu dɛɛ ma am a?
12 E se no alheio não fostes fiéis, quem vos dará o que é vosso?
13 Sɔnɔ kun koro saŋga su má mibiɛm nnyɔ. Nzɛn i ŋa i yó sɔ, i kpɔ́ kun n wɔ, na i kóro nyiŋga ni, wara, i bóro i nyi su kun wɔ, na i bú nyiŋga ni ŋgbɛɛn. Am koro saŋga su má Nyɛmɛ ni ajɛkɛ.”
13 Nenhum servo pode servir dois senhores; porque ou há de odiar a um e amar ao outro, o há de odiar a um e amar ao outro, o há de dedicar-se a um e desprezar o outro. Não podeis servir a Deus e às riquezas.
14 Saŋga bo Farasifɔm n tiiri ahin n kɛrɛ n sɔ ni, na ba siri i, dama bu ti ŋwaa korofɔm wɔ.
14 Os fariseus, que eram gananciosos, ouviam todas essas coisas e zombavam dele.
15 Na Yesu ase bu ka, “Ambɛrɛ ŋa am ti minɛm bo bu yo sa bo i kɔ atin su Nyɛmɛ dɔ na minɛm ŋu am n a, ama, Nyɛmɛ yiri si am ahore su kɛrɛ. Dama deke bo adamande sunsun ka i ŋusu nya má ni, nyini ye Nyɛmɛ kpɔ i a.
15 E ele lhes disse: Vós sois os que vos justificais a vós mesmos diante dos homens, mas Deus conhece os vossos corações; porque o que entre os homens é elevado, perante Deus é abominação.
16 Nyɛmɛ Jɔrɛ Kadasi n bo Moyisi ni Nyɛmɛ nɔaniɛ kanfɔm kɛrɛɛri i n wo bɛrɛ ka, ye Yohane nya baari a, nyini n sin, na ba kan labari kpa n akere minɛm fa kɔ Nyɛmɛ fɛmɛya n su, na sɔnɔ kɛrɛ suboro i nyi ka i kpini atin na i wura nu.
16 A lei e os profetas vigoraram até João; desde então é anunciado o evangelho do reino de Deus, e todo homem forceja por entrar nele.
17 I ti má kekereke na aŋgoro ni asiɛŋgu kɛrɛ bá mini, ama, Nyɛmɛ dɛɛ nɔaniɛ kpamaawa n kampiti sɔ mmɔɔ ká má ŋgbɛɛn.
17 É, porém, mais fácil passar o céu e a terra do que cair um til da lei.
18 Sɔnɔ kɛrɛ bo i faari i yi jiiri na i jaari bara fɔfɔrɛ, i mi n asaaki ajaa ciire lɛɛ. Na sɔnɔ kɛrɛ bo i jaari bara bo wɔ fite i hun ajaa bu, i mi n asaaki ajaa ciire lɛɛ.”
18 Todo aquele que repudia sua mulher e casa com outra, comete adultério; e quem casa com a que foi repudiada pelo marido, também comete adultério.
19 Na Yesu ase bu ka, “Neŋgefɔ be yo woori bɛrɛ a, saŋga kɛrɛ saŋga, i wura sutura kpa kpa bo i la gɔ ɔ, na i sudi i koroowa cɛɛn n kɛrɛ cɛɛn.
19 Ora, havia um homem rico que se vestia de púrpura e de linho finíssimo, e todos os dias se regalava esplendidamente.
20 Na yaarifɔ be gusu wo bɛrɛ, bu fere i ka Lazarosi, kambue abara ayɛ i deke kɛrɛ. Na bu sufa i ba tana neŋgefɔ n anɔ nu,
20 Ao seu portão fora deitado um mendigo, chamado Lázaro, todo coberto de úlceras;
21 adena neŋgefɔ n ba sudi diire, na nzɛn be tɔtɔ asiɛŋgu, na i gusu fa di. Haari na caam ba sutafi i kambue n nu.
21 o qual desejava alimentar-se com as migalhas que caíam da mesa do rico; e os próprios cães vinham lamber-lhe as úlceras.
22 Na sɔnɔ yaarifɔ n aba awu, na Nyɛmɛ mɛrɛkɛm aba afa i akɔ aŋgoro Abraham bi. Na neŋgefɔ n gusu aba awu na ba se i,
22 Veio a morrer o mendigo, e foi levado pelos anjos para o seio de Abraão; morreu também o rico, e foi sepultado.
23 na yiri akɔ Yiweefɔm Woobiri. I wo wahara di su dɔ sɔ ni, na wɔ yɛ i tii su aŋu Abraham dede dɔ, Lazarosi wo i bi.
23 No inferno, ergueu os olhos, estando em tormentos, e viu ao longe a Abraão, e a Lázaro no seu seio.
24 Dɔ na wɔ bo afere Abraham ase i ka, ‘Ya si Abraham, si m aŋunfɔ. Na a sunma Lazarosi na i fa i saa maraka dɔ nzue nu na i fa ba dɔ m taferema, dama m wo wahara bambaka nu wɔ, sin nu fɛn.’
24 E, clamando, disse: Pai Abraão, tem misericórdia de mim, e envia-me Lázaro, para que molhe na água a ponta do dedo e me refresque a língua, porque estou atormentado nesta chama.
25 Ama, na Abraham ase i ka, ‘Teŋge su ka saŋga bo a la ŋgɔɔ wo durunya n nu ni, a yoori u koroowa a, na Lazarosi yiri adi durunya n nu wahara n kɛrɛ. Ama, kisa yiri wo fiɛ di su, ye wɔrɔ wo wahara di su n a.
25 Disse, porém, Abraão: Filho, lembra-te de que em tua vida recebeste os teus bens, e Lázaro de igual modo os males; agora, porém, ele aqui é consolado, e tu atormentado.
26 Bekun, kunma ŋgoŋgo wo u ni yɛrɛ afiɛn, bo be koro fite má fɛn na i kɔ u bi. Be gusu koro fite má u bi dɔ na i ba ya dɔ fɛn.’
26 E além disso, entre nós e vós está posto um grande abismo, de sorte que os que quisessem passar daqui para vós não poderiam, nem os de lá passar para nós.
27 Na neŋgefɔ n ase ka, ‘Ya si Abraham, m sere u wɔ, ka a sunma Lazarosi na i kɔ m si awuru n nu,
27 Disse ele então: Rogo-te, pois, ó pai, que o mandes à casa de meu pai,
28 m ninbaam nnu wo dɔ, na i kɔ bɔbɔ bu ka bu si bu ŋu sa na má bu bá wo ahin wahara bambaka woobiri n bo m wo ni.’
28 porque tenho cinco irmãos; para que lhes dê testemunho, a fim de que não venham eles também para este lugar de tormento.
29 Na Abraham ase i ka, ‘Nyɛmɛ Jɔrɛ Kadasi n bo Moyisi ni Nyɛmɛ nɔaniɛ kanfɔm kɛrɛ maari bu ni, i wo bu dɔ. Wɔ yo daka ka bu so bu sui na bu ti i bu, na bu si bu ŋu sa.’
29 Disse-lhe Abraão: Têm Moisés e os profetas; ouçam-nos.
30 Na neŋgefɔ n ase i ka, ‘Ya si Abraham, bu dé má i. Ama, nzɛn sɔnɔ fiteeri minɛm bo ba wu n dɔ kɔɔri bu dɔ, bu káaki bu wo.’
30 Respondeu ele: Não! pai Abraão; mas, se alguém dentre os mortos for ter com eles, hão de se arrepender.
31 Ama, na Abraham ase i ka, ‘Nzɛn ba so má bu sui na bu ti Nyɛmɛ Jɔrɛ Kadasi n bo Moyisi ni Nyɛmɛ nɔaniɛ kanfɔm kɛrɛ maari bu ni, haari nzɛn sɔnɔ teŋgeeri i yiwee n nu mmɔɔ baari, bu dé má i.’”
31 Abraão, porém, lhe disse: Se não ouvem a Moisés e aos profetas, tampouco acreditarão, ainda que ressuscite alguém dentre os mortos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.