Lucas 15

Nyεmε Jɔrε Kadasi (CKO) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Cɛɛn n be sɔ ɔ, na lampo­de­fɔm ni satiɛ­yo­fɔm beberebe aba Yesu dɔ na bu ba ti i keree­wam ni.
1 Aproximavam-se de Jesus todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Na Farasi­fɔm ni Yuda­fɔm Nyɛmɛ nɔaniɛ kere­fɔm n aŋuŋuti, bu ŋa, “Ahin sɔnɔ n de satiɛ­yo­fɔm wɔ, haari na i ni bɛrɛ saŋga di diire wɔ mmɔɔ.”
2 Os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: — Este recebe pecadores e come com eles.
3 Dɔ na wɔ bo bu ahin miɛɛnu ni, i ŋa,
3 Então Jesus lhes contou esta parábola:
4 “Nzɛn ambɛrɛ be nu la i nbɔɛm yaa, na kun miniiri, i mi yó sɛ wɔ? I yáki nbɔɛ abura­ŋgɔna ni ŋgɔnam ni boro n nu wɔ, na i kɔ́ niɛniɛ kun n bo wɔ mini ni haari i bá ŋu i.
4 — Qual de vocês é o homem que, possuindo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 Saŋga bo i ba ŋuuri wieeri ni, na i ahore jɔ́ na i fá i fa bo i bɛtɛ,
5 E, quando a encontra, põe-na sobre os ombros, cheio de alegria.
6 na i fá i fa ba awuru. Dɔ na i fére i danfom ni i tana­fɔm kɛrɛ na bu tiɛn bu nɔɔ, na i sé bu ka, ‘M ahore ajɔ ka ma ŋu m bɔɛ n bo i miniiri ni. Nyini ti, am ma m ni ambɛrɛ kɛrɛ kunnu jɔ.’
6 E, indo para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: “Alegrem-se comigo, porque já achei a minha ovelha perdida.”
7 M suse am wɔ lɛɛ, ka, i tí sɔ ɔ lɛɛ, nzɛn sɔnɔ kun kaakiiri i wo, ahorejɔ wó Nyɛmɛ dika n nu tara minɛ abura­ŋgɔna ni ŋgɔna bo bu ŋa bu yo sa bo i kɔ atin su Nyɛmɛ dɔ na wɔ yo má daka ka bu kaaki bu wo ni.”
7 Digo a vocês que, assim, haverá mais alegria no céu por um pecador que se arrepende do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 Na Yesu abo bu miɛɛnu bekun, i ŋa, “Nzɛn bara be la i jɛtɛ ŋwaa buru, na kun miniiri, i mi yó sɛ? I só sin su wɔ, na i kpára bara yɛ awuru n nu, na i níɛniɛ deke n kɛrɛ, haari i bá ŋu i.
8 — Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma delas, não acende a lamparina, varre a casa e a procura com muito empenho até encontrá-la?
9 Na saŋga bo i ba ŋuuri ni, i fére i danfom ni i tana­fɔm kɛrɛ, na bu tiɛn bu nɔɔ, na i sé bu ka, ‘M ahore ajɔ ka ma ŋu m ŋwaa n bo i miniiri ni. Nyini ti, am ma m ni ambɛrɛ kɛrɛ kunnu jɔ.’
9 E, quando a encontra, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: “Alegrem-se comigo, porque achei a dracma que eu tinha perdido.”
10 M suse am wɔ lɛɛ, ka, i ti sɔ ɔ lɛɛ, nzɛn satiɛ­yo­fɔ kun kaakiiri i wo, ahorejɔ wó Nyɛmɛ mɛrɛkɛm n dɔ.”
10 Eu afirmo a vocês que a mesma alegria existe diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 Na Yesu akaaki abo bu miɛɛnu be bekun, i ŋa, “Sɔnɔ be yo woori bɛrɛ a, i la nbaa­biɛsɔm nnyɔ.
11 Jesus continuou:
12 Cɛɛn n be sɔ ɔ, na kaan n ase i si n ka, ‘M si, kpaaki u aja kɛrɛ nu na a fa m dɛɛ ma m kisa.’ Na i si n akpaaki aja n nu, na wɔ fa bu nnyɔ n kɛrɛ dɛɛ ama bu.
12 O mais moço deles disse ao pai: “Pai, quero que o senhor me dê a parte dos bens que me cabe.” E o pai repartiu os bens entre eles.
13 Wɔ cɛ má, na kaan n atɔ i dɛɛ neŋge n kɛrɛ bo i si n fa maari i ni. I nyaari ŋwaa n wieeri sɔ ni, na wɔ yasu akɔ asiɛn dede be su. Dɔ na wɔ kɔ adi ŋwaa ni ŋgbɛɛn­ŋgbɛɛn haari na i kɛrɛ aba awie.
13 — Passados não muitos dias, o filho mais moço, ajuntando tudo o que era seu, partiu para uma terra distante e lá desperdiçou todos os seus bens, vivendo de forma desenfreada.
14 Saŋga bo i ba diiri ŋwaa n kɛrɛ wieeri n na ahɔɛ bambaka be atɔ nyini asiɛn n su. Dɔ, wɔ la má pui bo i di kun.
14 — Depois de ter consumido tudo, sobreveio àquele país uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 Nyini ti, na wɔ fa i ŋu akɔ awura nyini asiɛn n su miɛbaa be saa nu, ka i yo juma ma i mi ni, adena i nya diire di. Dɔ na miɛbaa n afa i akɔ i fiesu ka i kɔ suniɛ i afam dika.
15 Então foi pedir trabalho a um dos cidadãos daquela terra, e este o mandou para os seus campos a fim de cuidar dos porcos.
16 Na ahɔɛ aba ati i agaya, haari i ba koro ka i di afam dɛɛ diire n be mmɔɔ ɔ, ama, be ama má i deke be na i di.
16 Ali, ele desejava alimentar-se das alfarrobas que os porcos comiam, mas ninguém lhe dava nada.
17 Kasin, na wɔ ba aŋu i ŋu ŋgbɛɛn fa kɔ sa n bo wɔ yo i n su, na wɔ bu i tii nu, na wɔ se i ŋu ka, ‘M si npa­di­fɔm kɛrɛ di diire wɔ na i ka, ama, mini ba wo fɛn suwu ni ahɔɛ n a.
17 Então, caindo em si, disse: “Quantos trabalhadores de meu pai têm pão com fartura, e eu aqui estou morrendo de fome!
18 M kpíe m nyi kɔ m si dɔ ɔ, na m kɔ́ se i ka, “M si, ma do Nyɛmɛ ni wɔrɔ kɛrɛ ŋgasi.
18 Vou me arrumar, voltar para o meu pai e lhe dizer: ‘Pai, pequei contra Deus e diante do senhor;
19 I ti má ye ni ka a fere m ka u wa kun, fa m yo u npa­di­fɔm ni kun.”’
19 já não sou digno de ser chamado de seu filho; trate-me como um dos seus trabalhadores.’”
20 Dɔ na wɔ yasu na i kpie i nyi kɔ i si dɔ.
20 E, arrumando-se, foi para o seu pai.
21 Na baa n ase i si n ka, ‘M si, ma do Nyɛmɛ ni wɔrɔ kɛrɛ ŋgasi. I ti má ye ni ka a fere m ka u wa kun.’
21 E o filho lhe disse: “Pai, pequei contra Deus e diante do senhor; já não sou digno de ser chamado de seu filho.”
22 Ama, na i si n afere i akɔɔm, na wɔ se bu ka, ‘Am kɔ ndende na am kɔ niɛ suturam kɛrɛ nu bo i ti kpa, na am fa ba wura i, na am fa ŋgaa ba wura i saa maraka, na am fa gbagbaa ba wura i jaa.
22 O pai, porém, disse aos servos: “Tragam depressa a melhor roupa e vistam nele. Ponham um anel no dedo dele e sandálias nos pés.
23 Na am nya kɔ niɛ naanim n nu, na am tara bo i la anyunuyi bra, na am ba kpiɛ i kɔm yo i dɔŋgu, na am ma ya di na ya nu.
23 Tragam e matem o bezerro gordo. Vamos comer e festejar,
24 Dama m ahin wa ni, i wuuri wɔ, ye wɔ teŋge a, i miniiri wɔ, ye ma ŋu i a.’ Dɔ na ba bo i bu ni di ni nu.
24 porque este meu filho estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado.” E começaram a festejar.
25 Nyini saŋga n kɛrɛ baa­kpiɛn n toko wo fiesu. I ba suba awuru, na saŋga bo i ba dodoori awuru n na wɔ ti ka bu wo agɔrɛ gɔ su ni jue.
25 — Ora, o filho mais velho estava no campo. Quando voltava, ao aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 Dɔ na wɔ fere i si akɔɔm kun, na wɔ bisa i ka, ‘Nzu sa yoori awuru a?’
26 Chamou um dos empregados e perguntou o que era aquilo.
27 Na akɔɔ n abɔ i nu ka, ‘U niɛma ye wɔ ba awuru a, ye u si ama nɔɔ ye ya kpiɛ naani bo i la anyunuyi n kɔm, dama u niɛma n aba awuru ni laifiɛ n ti.’
27 E ele informou: “O seu irmão voltou e, por tê-lo recuperado com saúde, o seu pai mandou matar o bezerro gordo.”
28 Na yaa ati baa­kpiɛn ni agaya, haari na wɔ kete ka i wura má awuru n nu. Nyini ti, na i si n afite aba asere i jande ka i wura.
28 — O filho mais velho se indignou e não queria entrar. Saindo, porém, o pai, procurava convencê-lo a entrar.
29 Ama, na wɔ se i si n ka, ‘Ti fɛn, afɔ nyɛ nyɛ lɛɛ bo m wo u dɔ yo juma ma u, ka m ti akɔɔ ɔ, ma kete má u nɔaniɛ be. A koro ama má m puitiri­pui, haari siri­mbaa mmɔɔ ka m gusu fa na m ni m danfom fa di na ya nu.
29 Mas ele respondeu ao seu pai: “Faz tantos anos que sirvo o senhor e nunca transgredi um mandamento seu. Mas o senhor nunca me deu um cabrito sequer para fazer uma festa com os meus amigos.
30 Ama, u ahin wa n yiri, wɔ fa u aja bo a fa ama i n akɔ boro, na wɔ kɔ ayo i koroo­wa ni nbara­sakaram. Haari ni nyini n kɛrɛ ni, i kpieeri i nyi ba juuri awuru ni, a ma nɔɔ ka bu kpiɛ naani bo i la anyunuyi n kɔm ma i.’
30 Mas, quando veio esse seu filho, que sumiu com os bens do senhor, gastando tudo com prostitutas, o senhor mandou matar o bezerro gordo para ele!”
31 Na i si n ase i ka, ‘M wa, saŋga kɛrɛ mini ni wɔrɔ wo bɛrɛ a, deke kɛrɛ bo i ti m dɛɛ ti u dɛɛ wɔ.
31 — Então o pai respondeu: “Meu filho, você está sempre comigo; tudo o que eu tenho é seu.
32 Ama, wɔ yo daka ka ya di na ya nu na ya gɔ agɔrɛ, dama u niɛma ni, i wuuri wɔ, ye wɔ teŋge a, i miniiri wɔ, ye ma ŋu i a.’”
32 Mas era preciso festejar e alegrar-se, porque este seu irmão estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado.”

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.