Atos 21
Nyεmε Jɔrε Kadasi (CKO) vs ARA
1 Na ya kaari bu, na ya fa lee bambaka, na ya wɔ ya tii cein akɔ aju miɛ n bo i wo lui bambaka n su na bu fere i ka Kosi ni. Na i alecin na ya kɔ aju awɔrɛ n bo bu fere i ka Rodesi ni, na ya fite dɔ, na ya kɔ Patara miɛ kpiri n nu.
1 Depois de nos apartarmos, fizemo-nos à vela e, correndo em direitura, chegamos a Cós; no dia seguinte, a Rodes, e dali, a Pátara.
2 Dɔ na ya ŋu lee bambaka be ka i sukɔ Fonisiya dɛɛ awɔrɛ n nu, na ya wura i akɔ.
2 Achando um navio que ia para a Fenícia, embarcamos nele, seguindo viagem.
3 Ya sukɔ ni, na ya ŋu Sipurusi lui bambaka ni, na ya yaki ya saa biɛ su, na ya sin akɔ Siriya awɔrɛ n nu. Na ya nya akɔ ajina Tiro miɛ kpiri n nu, dɔ ye bu yi bu sɔɔri n lee n nu a. Tiro miɛ kpiri ni|src="hk00374b.tif" size="col" loc="ACT21:1‑16" copy="Horace Knowles, The Bible Society, London" ref="Sayoowam 21:3"
3 Quando Chipre já estava à vista, deixando-a à esquerda, navegamos para a Síria e chegamos a Tiro; pois o navio devia ser descarregado ali.
4 Na ya kɔ aniɛniɛ Yesu susufɔm busu, na ya wo bu dɔ leso. Na Awiɛwiɛ Casi n ama ba se Pɔɔlu ka má i kɔ Yɛrusalem miɛ kpiri n nu.
4 Encontrando os discípulos, permanecemos lá durante sete dias; e eles, movidos pelo Espírito, recomendavam a Paulo que não fosse a Jerusalém.
5 Ama, ya yasu cɛɛn n ba juuri ni, na ya fite ka ya kɔ, na bu ni bu yim, ni bu nbaam ase ya atin nu afite miɛ n nu akɔ tieku n nɔɔ su. Dɔ na ya ni bɛrɛ kɛrɛ akutu ya jaa naŋgoroma su, na ya sere Nyɛmɛ.
5 Passados aqueles dias, tendo-nos retirado, prosseguimos viagem, acompanhados por todos, cada um com sua mulher e filhos, até fora da cidade; ajoelhados na praia, oramos.
6 Nyini sin, na ya kaari ya beŋgu, na yɛrɛ awura lee bambaka n nu, na bɛrɛ gusu akpie bu nyi akɔ awuru.
6 E, despedindo-nos uns dos outros, então, embarcamos; e eles voltaram para casa.
7 Na ya fite Tiro akɔ aju miɛ kpiri n nu, na ya kɔ aniɛ yaradayofɔm ni busu, na ya da bu dɔ lekun.
7 Quanto a nós, concluindo a viagem de Tiro, chegamos a Ptolemaida, onde saudamos os irmãos, passando um dia com eles.
8 I alecin fɔfɔrɛ na ya fite bɛrɛ akɔ aju Sizariya miɛ kpiri n nu. Dɔ na ya kɔ awo sɔnɔ be dika, bu fere i ka Filipu, i ti Nyɛmɛ jɔrɛ kanfɔ ɔ. Yiri bukaari minɛ nsom bo bu yo yiiri bu ka bu buka Kristo jama n bo bu wo Yɛrusalem n a.
8 No dia seguinte, partimos e fomos para Cesareia; e, entrando na casa de Filipe, o evangelista, que era um dos sete, ficamos com ele.
9 I yo la nbaabaram nna a, bu be nya ja má. Bɛrɛ nati yo Nyɛmɛ nɔaniɛ kanfɔ juma n a.
9 Tinha este quatro filhas donzelas, que profetizavam.
10 Ya woori dɔ yoori lennyɔ, na Nyɛmɛ nɔaniɛ kanfɔ be aba dɔ, bu fere i ka Agabusi, i fite Yudiya awɔrɛ n nu wɔ.
10 Demorando-nos ali alguns dias, desceu da Judeia um profeta chamado Ágabo;
11 Na wɔ ba ya dɔ, na wɔ fa Pɔɔlu dambara, acici i dɛɛ jaam ni i saam. Na wɔ nya ase ka, “Awiɛwiɛ Casi n ŋa o, kabo Yudafɔm bo bu wo Yɛrusalem ni cíci ahin dambara n fɔ lɛɛ, na bu nyá fa i ma minɛm bo bu ti má Yudafɔm ni.”
11 e, vindo ter conosco, tomando o cinto de Paulo, ligando com ele os próprios pés e mãos, declarou: Isto diz o Espírito Santo: Assim os judeus, em Jerusalém, farão ao dono deste cinto e o entregarão nas mãos dos gentios.
12 Saŋga bo ya tiiri nyini jɔrɛ n sɔ ni, na ya ni minɛm n bo bu wo dɔ n asere Pɔɔlu jande ka má i kɔ Yɛrusalem.
12 Quando ouvimos estas palavras, tanto nós como os daquele lugar, rogamos a Paulo que não subisse a Jerusalém.
13 Ama, na wɔ bisa, “Nzu ti ye am suyo sɔ na am saaki m ahore a? Mini, ma yo siriya na m kɔ Yɛrusalem, na bu kɔ́ cici m nyama, má nyini ŋgumi, ama, haari na bu kún m, ya Mibiɛ Yesu n dɛɛ ti.”
13 Então, ele respondeu: Que fazeis chorando e quebrantando-me o coração? Pois estou pronto não só para ser preso, mas até para morrer em Jerusalém pelo nome do Senhor Jesus.
14 I seeri sɔ ni, ya koro akanda má i ka má i kɔ, na ya mɔ ya nɔɔ, na ya se i ka, “Tɔ, ma Mibiɛ n dɛɛ koroowa yo.”
14 Como, porém, não o persuadimos, conformados, dissemos: Faça-se a vontade do Senhor!
15 Ya diiri lennyɔ dɔ ni, nyini sin, na ya sɛsɛ ya ŋu su, na ya nya akɔ Yɛrusalem.
15 Passados aqueles dias, tendo feito os preparativos, subimos para Jerusalém;
16 Na Yesu susufɔm nbem bo bu fite Sizariya n asu ya su, na ba fa ya akɔ ka ya kɔ wo sɔnɔ be dika, bu fere i ka Manesoni, i ti Sipurusifɔ ɔ, wɔ su Yesu dɛɛ atin n su acɛ.
16 e alguns dos discípulos também vieram de Cesareia conosco, trazendo consigo Mnasom, natural de Chipre, velho discípulo, com quem nos deveríamos hospedar.
17 Saŋga bo ya kɔ juuri Yɛrusalem miɛ kpiri n nu ni, na ya ninbaam n ade ya ni ahorejɔ nyunyumi.
17 Tendo nós chegado a Jerusalém, os irmãos nos receberam com alegria.
18 I alecin na Pɔɔlu afa ya akɔ Yakobo dɔ, na ya kɔ atu Kristo jama nkpiɛnkpiɛnm kɛrɛ ka bu wo i dɔ.
18 No dia seguinte, Paulo foi conosco encontrar-se com Tiago, e todos os presbíteros se reuniram.
19 Ya bisaari ahin n wieeri ni, na Pɔɔlu akan deke n kɛrɛ kun kun fa kɔ kabo Nyɛmɛ ma wɔ yo i juma ama minɛm bo bu ti má Yudafɔm ni.
19 E, tendo-os saudado, contou minuciosamente o que Deus fizera entre os gentios por seu ministério.
20 Bu tiiri nyini nɔaniɛ n sɔ ni, na ba kansi Nyɛmɛ. Ama, na ba se i ka, “Ya niwa Pɔɔlu, m ŋa a ŋu Yudafɔm akpii beberebe bo bu wo ya nu fɛn na ba yo Yesu yarada, ye bu gusu nyunu aboro ka bu su Nyɛmɛ nɔaniɛ kpamaawa n su.
20 Ouvindo-o, deram eles glória a Deus e lhe disseram: Bem vês, irmão, quantas dezenas de milhares há entre os judeus que creram, e todos são zelosos da lei;
21 Ba ti ka a kere Yudafɔm bo bu tana minɛm bo bu ti má Yudafɔm n nu ni, ka má bu su Nyɛmɛ nɔaniɛ kpamaawa n bo Moyisi fa maari n su, ye a se bu ka má bu wura bu nbaam kɛnkɛnnɛ, na má bu kaaki su Yudafɔm nana sayoowam su.
21 e foram informados a teu respeito que ensinas todos os judeus entre os gentios a apostatarem de Moisés, dizendo-lhes que não devem circuncidar os filhos, nem andar segundo os costumes da lei.
22 Nahɔrɛ, bu tí ka a ba. Ye ya yo sɛ wɔ?
22 Que se há de fazer, pois? Certamente saberão da tua chegada.
23 Ti fɛn, kabo ya yo n la ka, minɛ nna nbem wo ya nu fɛn bo ba tan ndiɛ.
23 Faze, portanto, o que te vamos dizer: estão entre nós quatro homens que, voluntariamente, aceitaram voto;
24 Su bu su na a kɔ biɛ fin kabo bu yoowa kere ni, na a tɔ bu tii su kaari, adena bu koro yi bu tii. Nyini ni má sɔnɔ kɛrɛ si ka jɔrɛ n kɛrɛ bo bu kan i fa kɔ u dɔ n ti kɔrɛ wɔ, na bu si ka wɔrɔ mmɔɔ ni u tii su Nyɛmɛ nɔaniɛ kpamaawa n su wɔ.
24 toma-os, purifica-te com eles e faze a despesa necessária para que raspem a cabeça; e saberão todos que não é verdade o que se diz a teu respeito; e que, pelo contrário, andas também, tu mesmo, guardando a lei.
25 Ama, minɛm bo bu ti má Yudafɔm na ba yo yarada n yiri, ya kɛrɛ kadasi ama bu, ka má bu se ka bu di tiɛ niɛ, wara mbunja, wara deke bo wɔ wu i ŋgumi na ba kpiɛ má i kɔm, na má bu yo sakaraya.”
25 Quanto aos gentios que creram, já lhes transmitimos decisões para que se abstenham das coisas sacrificadas a ídolos, do sangue, da carne de animais sufocados e das relações sexuais ilícitas.
26 I alecin, na Pɔɔlu afa minɛm n akɔ na ba kɔ ayo fin biɛɛwa yoowa ni, na wɔ nya awura Nyɛmɛ Sereebiri Awuru n nu, na wɔ jɔjɔ akere Nyɛmɛ sayoowa dɔŋguyofɔm ni, cɛɛn n bo bu ba biɛ fin n wie, na bu kun kun n kɛrɛ yo bu tii su sayoowa ni.
26 Então, Paulo, tomando aqueles homens, no dia seguinte, tendo-se purificado com eles, entrou no templo, acertando o cumprimento dos dias da purificação, até que se fizesse a oferta em favor de cada um deles.
27 Saŋga bo wɔ ka kaan na leso cɛɛn n wie ni, na Yudafɔ nbem afite Esiya dɛɛ awɔrɛ n nu aba dɔ, na ba ŋu Pɔɔlu Nyɛmɛ Sereebiri Awuru n nu. Na ba yɛ jama n kɛrɛ ahore su, na ba tara Pɔɔlu.
27 Quando já estavam por findar os sete dias, os judeus vindos da Ásia, tendo visto Paulo no templo, alvoroçaram todo o povo e o agarraram,
28 Na ba tiɛn, bu ŋa, “Yisarelifɔm, am buka ya. Ahin sɔnɔ ni nati jeŋgbe deke n kɛrɛ kere minɛm kɛrɛ ɔ, ka má bu bu Yisarelifɔm, ni Nyɛmɛ nɔaniɛ kpamaawa ni, ni Nyɛmɛ Sereebiri Awuru ni. Ye wɔ kaaki afa minɛm bo bu ti má Yudafɔm aba awura Nyɛmɛ Sereebiri Awuru n nu, na wɔ yo ahin woobiri casi n fin.”
28 gritando: Israelitas, socorro! Este é o homem que por toda parte ensina todos a serem contra o povo, contra a lei e contra este lugar; ainda mais, introduziu até gregos no templo e profanou este recinto sagrado.
29 Deke n bo i ti na bu seeri sɔ n la ka, ba du mɔ aŋu Torofimosi bo i fite Ɛfɛso miɛ kpiri n nu ni, ni Pɔɔlu miɛ kunnu, nyini dɛɛ ti ye bu sunsuunri ka Pɔɔlu afa i awura Nyɛmɛ Sereebiri Awuru n nu n a.
29 Pois, antes, tinham visto Trófimo, o efésio, em sua companhia na cidade e julgavam que Paulo o introduzira no templo.
30 Na miɛ n abo nu, na minɛm kɛrɛ aŋmati atiɛn bu nɔɔ, na ba tara Pɔɔlu acin ayi i afite Nyɛmɛ Sereebiri Awuru n nu. Na ba kaba anyi Nyɛmɛ Sereebiri Awuru n anɔ ni ndende.
30 Agitou-se toda a cidade, havendo concorrência do povo; e, agarrando a Paulo, arrastaram-no para fora do templo, e imediatamente foram fechadas as portas.
31 Má bu koroori ka bu kun Pɔɔlu wɔ. Dɔ na labari n atu Romafɔm sojam kɛrɛ kpiɛn n ka Yɛrusalem miɛ kpiri n abo nu.
31 Procurando eles matá-lo, chegou ao conhecimento do comandante da força que toda a Jerusalém estava amotinada.
32 Kpeŋga na wɔ yasu ndende, na wɔ fa sojam ni bu nkpiɛnkpiɛnm, na ba ŋmati aju dɔ. Saŋga bo jama n ŋuuri soja kpiɛn n ni i sojam ni, na ba yaki Pɔɔlu, ba bo má i kun.
32 Então, este, levando logo soldados e centuriões, correu para o meio do povo. Ao verem chegar o comandante e os soldados, cessaram de espancar Paulo.
33 Na sojam kpiɛn n akɔ atara Pɔɔlu, na wɔ ma nɔɔ ka bu wura i jɔrɔkɔ nnyɔ. Na wɔ bisa ka, “Ahin sɔnɔ ti nzu sɔnɔ ɔ? Ye wɔ yo nzu wɔ?”
33 Aproximando-se o comandante, apoderou-se de Paulo e ordenou que fosse acorrentado com duas cadeias, perguntando quem era e o que havia feito.
34 Na jama ni nbem sutiɛntiɛn sujɔjɔ, bu jɔjɔɔwa n woori i ŋgumi ŋgumi wɔ, ba jɔjɔ má jɔrɛ kun. Bu naŋmiɛ dɛɛ ti, wɔ koro asi má jɔrɛ n bu. Na wɔ ma nɔɔ ka bu fa Pɔɔlu kɔ bɛrɛ sojam dika bambaka n nu.
34 Na multidão, uns gritavam de um modo; outros, de outro; não podendo ele, porém, saber a verdade por causa do tumulto, ordenou que Paulo fosse recolhido à fortaleza.
35 Bu faari Pɔɔlu kɔ juuri bimbindi bo bu tiɛntiɛn su fun na bu wura gisan nu ni, na i boori i bu ka i fun kɔ sɔɔ n aŋgoro ni, sojam n kukuuri i wɔ, dama jama n biɛkpa n dɛɛ ti.
35 Ao chegar às escadas, foi preciso que os soldados o carregassem, por causa da violência da multidão,
36 Na bu suŋmati su i su, sutiɛn kpa, bu ŋa, “Am kun i, am kun i.”
36 pois a massa de povo o seguia gritando: Mata-o!
37 Saŋga bo bu sukoro ka bu fa Pɔɔlu wura sojam dika bambaka n nu ni, na Pɔɔlu ase sojam kɛrɛ kpiɛn n ka, “Ma m kan jɔrɛ be na a ti.” Na sojam kɛrɛ kpiɛn n abisa i ka, “A ti Giriki aniɛ?
37 E, quando Paulo ia sendo recolhido à fortaleza, disse ao comandante: É-me permitido dizer-te alguma coisa? Respondeu ele: Sabes o grego?
38 Nyini yiri, a ti má Ijipiti sɔnɔ n bo i yo duuri minɛ akpii nna mɔ ka bu tu gomina n ni, na i faari nyini minɛ akpii nna n kɛrɛ kɔɔri boro kpantain n nu ni.”
38 Não és tu, porventura, o egípcio que, há tempos, sublevou e conduziu ao deserto quatro mil sicários?
39 Na Pɔɔlu abɔ i nu ka, “Ai, mini, m ti Yudafɔ ɔ, m ti miɛbaa a, m fite Tarasu wɔ, miɛ kpiri n bo i la duma na i wo Silisiya awɔrɛ n nu ni. Jande, ma m jɔjɔ minɛm ni dɔ.”
39 Respondeu-lhe Paulo: Eu sou judeu, natural de Tarso, cidade não insignificante da Cilícia; e rogo-te que me permitas falar ao povo.
40 Na sojam kɛrɛ kpiɛn n ama i atin ka i jɔjɔ, na Pɔɔlu ajina bimbindi n bo bu tiɛntiɛn su fun na bu wura gisan nu ni, na wɔ fa i saa ayo minɛm n ka bu yaki naŋmiɛ. Na ba tɔ amuna, na Pɔɔlu ajɔjɔ bu dɔ Hiburu aniɛ nu.
40 Obtida a permissão, Paulo, em pé na escada, fez com a mão sinal ao povo. Fez-se grande silêncio, e ele falou em língua hebraica, dizendo:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.