Atos 17
Nyεmε Jɔrε Kadasi (CKO) vs NTLH
1 Na Pɔɔlu ni Silasi afa asin Amfipolisi, ni Apoloniya miɛ kpirim su, na ba kɔ aju Tɛsalonika miɛ kpiri n nu. Yudafɔm tiɛntiɛnbunɔɔ sɔɔ wo dɔ.
1 Paulo e Silas passaram pelas cidades de Anfípolis e Apolônia e chegaram a Tessalônica, onde havia uma sinagoga .
2 Nyini ti, kabo i nati yo ni, na Pɔɔlu awura bu tiɛntiɛnbunɔɔ sɔɔ n nu akɔ aju Ŋumiyi cɛɛn nsan, na i ni bɛrɛ subo anzama fa kɔ Nyɛmɛ Jɔrɛ Kadasi n su,
2 Conforme o seu costume, Paulo foi lá e nos três sábados seguintes falou sobre as Escrituras Sagradas com as pessoas que estavam ali na sinagoga.
3 na i sukan, na i suyi i bu kere bu, kabo wɔ yo daka ka Kristo Tiidefɔ n ba di wahara na i teŋge i yiwee nu ni. Na wɔ se bu ka, “Yiri Kristo Tiidefɔ n la Yesu n bo m kan i jɔrɛ kere am ni.”
3 Paulo lhes explicava e provava que o Messias precisava sofrer e que, depois de morrer, tinha de ressuscitar. Ele dizia: — Este Jesus que estou anunciando a vocês é o Messias.
4 Na Yudafɔm nbem ade jɔrɛ n bo Pɔɔlu kaanri i ni, ni Girikifɔm beberebe bo bu su Nyɛmɛ ni, ni nbaram beberebe bo bu la anyunuyi ni, na bu kɛrɛ afa bu ŋu amata Pɔɔlu ni Silasi.
4 Paulo e Silas conseguiram convencer disso algumas daquelas pessoas, as quais se juntaram a eles. Um grande número de não judeus convertidos ao Judaísmo e muitas senhoras da alta sociedade também se juntaram ao grupo.
5 Ama, na Yudafɔm n asi bu kɔrɛ agaya, na ba fere minɛm ŋgbɛɛnŋgbɛɛn nbem bo bu la má kpɛrɛ na bu nati tana gɔɔsu ni, na ba tiɛn jama dɔŋgu nɔɔ. Na ba kpisi miɛ ni, na ba kɔ sɔnɔ be bo bu fere i ka Jason n dika, akɔ ajina i dika anɔ nu, deke bo Pɔɔlu ni Silasi wo ni, na bu sutiɛntiɛn ka i yi bu ma bu na bu fa bu kɔ jama n nu.
5 Mas os judeus ficaram com inveja. Eles foram buscar alguns homens maus entre os malandros das ruas e formaram um grupo de desordeiros. Estes fizeram muita confusão na cidade e atacaram a casa de Jasão, procurando Paulo e Silas a fim de os levar para o meio do povo.
6 Ama, bu kɔ niɛniɛɛri na ba ŋu má bu ni, na ba tara Jason ni yaradayofɔ nbem acin bu afa bu akɔ miɛ n nu yikofɔm dɔ, na bu sutiɛn suse ka, “Ahin minɛm n bo ba saaki durunya n abara ayɛ ni, aba ya miɛ n nu fɛn,
6 Mas, como não os encontraram, levaram à força Jasão e alguns outros irmãos até a presença das autoridades da cidade, gritando: — Aqueles homens têm provocado desordens em todos os lugares! Agora chegaram até a nossa cidade,
7 haari Jason ade bu awura i dika. Ba kete Romafɔm fɛmɛ kpiri n nɔaniɛ n bo wɔ fa ama ka ya su i su ni, bu ŋa fɛmɛ be wo bɛrɛ bekun, bo bu fere i ka Yesu.”
7 e Jasão os hospedou na casa dele. Eles estão desobedecendo às leis do Imperador romano, dizendo que existe outro rei, chamado Jesus.
8 Bu seeri sɔ ni, na wɔ yɛ yikofɔm ni jama n ahore su.
8 Tanto a multidão como as autoridades ficaram agitadas quando ouviram essas palavras.
9 Na yikofɔm n akpiɛ Jason ni i beŋgum kɔbuka, na ba tɔ kaari, na ba nya ayaki bu aji.
9 E as autoridades soltaram Jasão e os outros, depois que eles pagaram a quantia exigida para isso.
10 Nyini cɛɛn n kɔŋguɛ n kɛrɛ, na yaradayofɔm n ase Pɔɔlu ni Silasi atin nu akɔ aju miɛ kpiri be bo bu fere i ka Bɛriya n su. Bu kɔ juuri dɔ n na ba kɔ awura Yudafɔm tiɛntiɛnbunɔɔ sɔɔ n nu.
10 Logo que anoiteceu, os irmãos enviaram Paulo e Silas para a cidade de Bereia. Quando chegaram lá, eles foram à sinagoga .
11 Dɔ dɛɛ Yudafɔm joko n ti kpa tara bɛrɛ n bo bu wo Tɛsalonika miɛ kpiri n nu ni. Bu soori bu sui wɔ ni nahɔrɛ su, na ba ti kereewa n bo bu kere bu ni, na ale kɛrɛ bo i cin, bɛrɛ ni bu tii kan Nyɛmɛ Jɔrɛ Kadasi n wɔ, na bu niɛ ka, deke n bo Pɔɔlu sukere bu n ti nahɔrɛ wɔ, nzɛn i ti má nahɔrɛ.
11 As pessoas dali eram mais bem-educadas do que as de Tessalônica e ouviam a mensagem com muito interesse. Todos os dias estudavam as Escrituras Sagradas para saber se o que Paulo dizia era mesmo verdade.
12 Na Yudafɔm ni dɔŋgu ayo yarada, fa saŋga ni Girikifɔm beberebe, nbaram bo bu la anyunuyi n ni nbiɛsɔm.
12 Assim muitos judeus naquela cidade creram, e também não judeus, tanto mulheres da alta sociedade como também muitos homens.
13 Ama, saŋga bo Yudafɔm bo bu wo Tɛsalonika n tiiri ka Pɔɔlu akɔ akan Nyɛmɛ jɔrɛ Bɛriya dɔ gusu ni, na ba ba dɔ aba awura minɛm bu sin, na ba yɛ bu yaa su.
13 Mas, quando os judeus de Tessalônica souberam que Paulo tinha anunciado a palavra de Deus também em Bereia, foram até lá e começaram a agitar e atiçar o povo contra eles.
14 Kpeŋga na yaradayofɔm n ayo ndende afa Pɔɔlu akɔ ase haari tieku n nɔɔ su, ama, na Silasi ni Timoti yiri aka Bɛriya dɔ.
14 Então os irmãos enviaram Paulo imediatamente para o litoral; porém Silas e Timóteo ficaram em Bereia.
15 Na minɛm n bo bu seeri Pɔɔlu atin nu ni, afa i akɔ aju haari miɛ kpiri be bo bu fere i ka Atensi n su. Bu kpieeri bu nyi sukɔ ni, na Pɔɔlu akaari bu ka bu kɔ se Silasi ni Timoti ka bu bra na bu ba tu i dɔ ndende.
15 Os irmãos que protegiam Paulo o levaram até a cidade de Atenas. Depois voltaram para Bereia, levando um recado de Paulo; ele pedia que Silas e Timóteo fossem encontrá-lo em Atenas o mais depressa possível.
16 Saŋga bo Pɔɔlu wo Atensi miɛ kpiri n nu suŋminda Silasi ni Timoti ni, na i ahore asaaki agaya kabo i ŋuuri ka amɔɛm asunnu miɛ n nu ni.
16 Enquanto estava esperando Silas e Timóteo em Atenas, Paulo ficou revoltado ao ver a cidade tão cheia de ídolos.
17 Nyini dɛɛ ti, na wɔ kɔ awura Yudafɔm tiɛntiɛnbunɔɔ sɔɔ n nu, na i ni bɛrɛ, ni minɛm bo bu ti má Yudafɔm na bu su Nyɛmɛ ni, subo anzama. Na i sukɔ gɔɔsu cɛɛn n kɛrɛ cɛɛn, na i sukan kere minɛm bo bu wo dɔ ni.
17 Ele ia para a sinagoga e ali falava com os judeus e com os não judeus convertidos ao Judaísmo. E todos os dias, na praça pública, ele falava com as pessoas que se encontravam ali.
18 Sifɔm asɛsɛ nbem wo miɛ n nu, bu fere bu kun ka Epikurifɔm, na bu fere nyiŋga n ka Sitɔwafɔm, na bu suse akuruwa ni Pɔɔlu, na bu nbem abisa ka, “Ye ahin jɔrɛ beberebefɔ n ŋa sɛ wɔ lɛɛ?” Na bu nbem abɔ nu ka, “I jɔjɔ fa kɔ amɔɛ fɔfɔrɛ nbem jɔrɛ wɔ.” Deke bo i ti na bu seeri sɔ n la ka, Pɔɔlu sukan Yesu ni yiwee teŋge n su jɔrɛ wɔ.
18 Alguns professores epicureus e alguns estoicos discutiam com ele e perguntavam: — O que é que esse ignorante está querendo dizer? Outros comentavam: — Parece que ele está falando de deuses estrangeiros. Diziam isso porque Paulo estava anunciando Jesus e a ressurreição .
19 Na ba fa Pɔɔlu akɔ awɔrɛ be bo bu fere i ka Aropagɔsi na bu tiɛn bu nɔɔ di jɔrɛ n nu. Na ba se i ka, “A koro kere ya na ya ti ahin kereewa fɔfɔrɛ n bo a sufa kere n bu?
19 Então eles o levaram a uma reunião da Câmara Municipal e disseram: — Gostaríamos de saber que novo ensinamento é esse que você está trazendo para nós.
20 Ahin kereewa n bo a sukere i ni, ya si má i, ya koro ka a ma ya ti i bu wɔ.”
20 Pois você diz algumas coisas que nos parecem esquisitas, e nós gostaríamos de saber o que elas querem dizer.
21 Dama Atensifɔm ni wɔfɔm bo bu wo miɛ n nu n dɛɛ la ka, saŋga kɛrɛ bu sukan na bu suti kereewa fɔfɔrɛm wɔ.
21 É que todos os moradores de Atenas e os estrangeiros que viviam ali gostavam de passar o tempo contando e ouvindo as últimas novidades.
22 Na Pɔɔlu ayasu ajina miɛ n nu tereterefɔm n afiɛn, na wɔ se ka, “Ma ŋu kabo ambɛrɛ Atensifɔm su amɔɛm na am yo munzue sam ni anyumboro.
22 Então Paulo ficou de pé diante deles, na reunião da Câmara Municipal, e disse: — Atenienses! Vejo que em todas as coisas vocês são muito religiosos.
23 Dama kabo m nati bara yɛ niɛ yi kɔrɛsi ni, ma ŋu dekem bo am su bu ni, na ma ŋu bimbindi be bo am akɛrɛ su ka, ‘Nyɛmɛ n bo ya si má i n dɛɛ woobiri lɛɛ.’ Tɔ, yiri n bo am su i na am si má i ni, yiri ye m kan i jɔrɛ kere am a.
23 De fato, quando eu estava andando pela cidade e olhava os lugares onde vocês adoram os seus deuses, encontrei um altar em que está escrito: “ Ao Deus Desconhecido ”. Pois esse Deus que vocês adoram sem conhecer é justamente aquele que eu estou anunciando a vocês.
24 Nyɛmɛ bo i yiiri durunya n ni deke n kɛrɛ bo i wo nu ni, yiri ti aŋgoro ni asiɛŋgu kɛrɛ Mibiɛ a, i wura má amɔɛ sɔɔm bo adamande afa i saa ata bu n nu na i da.
24 — Deus, que fez o mundo e tudo o que nele existe, é o Senhor do céu e da terra e não mora em templos feitos por seres humanos.
25 Sasu bekun, i fun má deke be bo i se adamande ka i yo ma i, dama yiri ni i tii ma adamande ŋgɔɔ ni ŋumi a, ni deke n kɛrɛ a.
25 E também não precisa que façam nada por ele, pois é ele mesmo quem dá a todos vida, respiração e tudo mais.
26 Yiri ma adamande n kɛrɛ fite sɔnɔ kun busu n nu wɔ, na wɔ ma ba tɛrɛ ade durunya n kɛrɛ. Na wɔ nya akpama saŋga saŋga ama bu kɛrɛ, na wɔ kaaki akere bu kabo bu asiɛn nyaari ti.
26 De um só homem ele criou todas as raças humanas para viverem na terra. Antes de criar os povos, Deus marcou para eles os lugares onde iriam morar e quanto tempo ficariam lá.
27 Deke n bo i ti na i yoori sɔ n la ka, bu bá turiŋgi niɛniɛ i busu na beni bu ŋú i. Ama, haari ni nyini mmɔɔ ni, i wo má dede ni yɛrɛ kɛrɛ be.
27 Ele fez isso para que todos pudessem procurá-lo e talvez encontrá-lo, embora ele não esteja longe de cada um de nós.
28 Dama yiri dɛɛ ti ye ya la ŋgɔɔ ye ya wo bɛrɛ ye ya nati a. Kabo am juedifɔ nbem gusu ase ni, ka,
28 Porque, como alguém disse: “Nele vivemos, nos movemos e existimos.” E alguns dos poetas de vocês disseram: “Nós também somos filhos dele.”
29 Nyini dɛɛ ti, kabo ya nya ti Nyɛmɛ nbaam ni, má ya sunsun ka i woowa ti ka sika, wara jɛtɛ, wara yabuɛ nyunyumi, wara deke be bo juma sifɔm afa bu alecira ayo i.
29 E, já que somos filhos dele, não devemos pensar que Deus é parecido com um ídolo de ouro, de prata ou de pedra, feito pela arte e habilidade das pessoas.
30 Dawa saŋga ni, Nyɛmɛ ayo aniɛ má minɛm fa kɔ bu sayoowam su, dama bu yo si má. Ama, kisa, wɔ ma nɔɔ ka sɔnɔ kɛrɛ bo i wo deke kɛrɛ kaaki i wo na i yaki i satiɛ.
30 No passado Deus não levou em conta essa ignorância. Mas agora ele manda que todas as pessoas, em todos os lugares, se arrependam dos seus pecados.
31 Dama wɔ du mɔ akpama cɛɛn na wɔ yi sɔnɔ be ka i bá di durunya n nufɔm jɔrɛ ni nahɔrɛ. Deke bo i kere ya kɛrɛ ka i bá yo sɔ n la bo i teŋgeeri i yiwee n nu ni.”
31 Pois ele marcou o dia em que vai julgar o mundo com justiça, por meio de um homem que escolheu. E deu prova disso a todos quando ressuscitou esse homem.
32 Saŋga bo bu tiiri ka Pɔɔlu sukan fa kɔ yiwee teŋge n su n jɔrɛ ni, na bu nbem ayo i anzasi. Ama, na bu nbem ase ka, “Ya koro ka a kaaki ba kan ahin jɔrɛ n bekun na ya ti.”
32 Quando ouviram Paulo falar a respeito de ressurreição, alguns zombaram dele, mas outros disseram: — Em outra ocasião queremos ouvir você falar sobre este assunto.
33 Dɔ na Pɔɔlu akɔ ayaki bu.
33 Então Paulo foi embora dali.
34 Na bu nbem asu i su na ba yo yarada. Bɛrɛ la Diyonusiyɔsi, i ti Aropagɔsifɔm n nu kun wɔ, ni bara be bo bu fere i ka Damarisi ni, ni minɛm nbem.
34 Mas algumas pessoas creram e se juntaram a ele. Entre essas estavam Dionísio, que era membro da Câmara Municipal, uma mulher chamada Dâmaris e mais outras pessoas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.