Marcos 5

Hmooh hmëë he- ga-jmee Jesucristo; Salmos (CHZNTPS) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Hiꜙ gaꜙllooꜗ Jesús jyohꜘ jwooˈ jmɨˉjʉʉhˉ ja̱ˉ kya̱a̱hˊ discípulo kya̱a̱yꜗ, hwaꜗ kihꜗ dsaˉ gadareno.
1 E chegaram à outra margem do mar, à província dos gadarenos.
2 Läꜙ maˊ gaꜙjña̱a̱yꜗ nehꜙ naˊmooꜘ ja̱ˉ, jaꜗ ja̱a̱ˉ dsaˉ hi̱ˉ maˊ kye̱ˉ jmɨˉlleꜘ hlɨɨhˈ, gaꜙmiꜙje̱e̱yꜚ Jesús. Hi̱ˉ heꜘ maˊ gyaˈ jeeˊ laˈ toˉhø̱ø̱ˉ kihꜗ hlɨɨꜘ.
2 E, saindo ele do barco, lhe saiu logo ao seu encontro, dos sepulcros, um homem com espírito imundo,
3 Jeeˊ ja̱ˉ maˊ laˈ hø̱ø̱yˈ. Maꜙkeꜙ maˊ hñu̱u̱hˉ dsihꜘ kya̱a̱hˊ caden˜, niꜙ läꜙja̱ˉ saꜙ gaꜙjmääꜘ.
3 o qual tinha a sua morada nos sepulcros, e nem ainda com cadeias o podia alguém prender.
4 Ja̱ꜙ heˉ ko̱o̱ˉ häˊ gaꜙhñu̱u̱hˉ dsihꜘ kya̱a̱hˊ caden˜ hiꜙ gaꜙgwëꜗ dsaˉ tɨɨyˊ kya̱a̱hˊ jwɨˊ hmaˉ heˉ hëˊ tooˉ, pero niꜙ ko̱o̱ˉ saꜙ gaꜙjmääꜘ. Gaꜙsaꜗ gaꜙhnäꜗ bihꜗ läꜙjëꜙ heˉ kya̱a̱hˊ maˊ naˉhñʉʉꜚ gooˉ tɨɨyˊ. Niꜙ ja̱a̱ˉ dsaˉ saꜙ gaꜙläꜙbe̱e̱ꜘ kya̱a̱yhˊ.
4 Porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram por ele feitas em pedaços, e os grilhões, em migalhas, e ninguém o podia amansar.
5 Läꜙjmɨɨˈ läꜙhwëˈ maˊ ngëyꜙ mohꜘ kɨˉhooyh˜, hiꜙ läꜙja̱ˉ jeeˊ laˈ toˉhø̱ø̱ˉ. Hiꜙ maˊ jmeeyꜙ dsooˊ kihˈ hñiiyꜘ kya̱a̱hˊ ku̱u̱ˊ.
5 E andava sempre, de dia e de noite, clamando pelos montes e pelos sepulcros e ferindo-se com pedras.
6 Ʉ̱ʉ̱ꜘ gaˊ gaꜙjë̱ë̱yꜗ Jesús, heˉja̱ˉ ngooyꜗ koˉchihˊ gaꜙju̱u̱yhꜗ jnëyˊ chaˊnëˊ Jesús.
6 E, quando viu Jesus ao longe, correu e adorou-o.
7 Mahꜗ gaꜙhlëëyhꜘ ko̱o̱ˉ ki̱ˉga̱a̱ˉ, gaꜙjäyhꜘ:
7 E, clamando com grande voz, disse: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Conjuro-te por Deus que não me atormentes.
8 Gaꜙhlëëyhꜘ läꜙja̱ˉ jëëhꜘ jä̱ä̱ꜗ baˊ gaꜙjähꜘ Jesús:
8 (Porque lhe dizia: Sai deste homem, espírito imundo. )
9 Hiꜙ gaꜙngɨɨꜘ Jesús juuˈ kiyhꜗ:
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? E lhe respondeu, dizendo: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Peerꜙ gaꜙchu̱u̱yꜘ kya̱a̱hˊ Jesús, mahꜗ saꜙ hëëꜗ Jesús kiyhꜗ ʉ̱ʉ̱ꜘ kihꜗ hwaꜗ ja̱ˉ.
10 E rogava-lhe muito que os não enviasse para fora daquela província.
11 Jä̱hꜙ kihꜗ lleˊ hwaˈ ja̱ˉ maˊ tä̱ä̱hˊ ko̱o̱ˉ nääꜗ ñeꜗ maˊ kuhˉ nuuˉ.
11 E andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos.
12 Heˉja̱ˉ gaꜙngɨɨꜘ jmɨˉlleꜘ hlɨɨhˈ heꜘ kihꜗ Jesús, gaꜙjäyhꜘ:
12 E todos aqueles demônios lhe rogaram, dizendo: Manda-nos para aqueles porcos, para que entremos neles.
13 Gaꜙkwaꜘ baˊ Jesús jwëˈ. Heˉja̱ˉ gaꜙhwë̱ë̱ˉ jmɨˉlleꜘ hlɨɨhˈ kihꜗ dsaˉ heꜘ, mahꜗ gaꜙta̱a̱yhˋ kihˈ läꜙjë̱ë̱ꜙ to̱ꜗ mil ñeꜗ hi̱ˉ maˊ tä̱ä̱hˊ jeeˊ ja̱ˉ. Läꜙjë̱ë̱ꜙ ñeꜗ heꜘ gaꜙkyʉ̱ʉ̱ꜗ. Maˊ gaꜙtë̱ë̱yꜘ ko̱o̱ˉ lleˊ hwaˈ, ko̱ˉdsooꜘ jwëˈ baˊ gaꜙsa̱a̱yꜗ chaˊjmɨɨˉ jʉʉhˉ. Jeeˊ ja̱ˉ gaꜙju̱u̱yꜗ nehꜙ jmɨɨˉ.
13 E Jesus logo lho permitiu. E, saindo aqueles espíritos imundos, entraram nos porcos; e a manada se precipitou por um despenhadeiro no mar (eram quase dois mil) e afogou-se no mar.
14 Dsaˉ hi̱ˉ maˊ hä̱ä̱˜ ñeꜗ heꜘ, gaꜙnääyꜗ koˉchihˊ chaˉhli̱i̱yꜙ taꜙ jeeˊ jwɨɨˉ hiꜙ taꜙ chʉʉhˊ mohꜘ, naˊjmeeyhˊ juuˈ. Hiꜙ läꜙjë̱ë̱ꜙ dsaˉ hi̱ˉ gaꜙnuuꜘ, naˊnääˈ naˊjëëˉ haˉ läꜙ gaꜙlaꜗ.
14 E os que apascentavam os porcos fugiram e o anunciaram na cidade e nos campos; e saíram muitos a ver o que era aquilo que tinha acontecido.
15 Maˊ gaꜙllaꜙnääyꜗ jeeˊ chehˈ Jesús, gaꜙjë̱ë̱yꜗ dsaˉ hi̱ˉ maˊ jä̱ä̱ꜙ jwë̱ë̱ꜘ jmɨˉlleꜘ hlɨɨhˈ heꜘ, maˊ gyayˈ kye̱yhˊ hmɨɨhˉ, maˉnøhꜗ dsëyꜗ goˉte˜, heˉja̱ˉ gaꜙjwa̱a̱hˈ dsaˉ.
15 E foram ter com Jesus, e viram o endemoninhado, o que tivera a legião, assentado, vestido e em perfeito juízo, e temeram.
16 Hi̱ˉ gaꜙjëëꜗ läꜙjëꜙ heˉ ja̱ˉ, gaꜙjmeeyhꜗ juuˈ kihꜗ dsaˉ haˉ läꜙ gaꜙla̱a̱ꜘ hi̱ˉ maˊ jä̱ä̱ꜙ jmɨˉlleꜘ hlɨɨhˈ heꜘ hiꜙ gaꜙjmeeyhꜗ juuˈ läꜙko̱hꜘ gaꜙlaꜗ kihꜗ ñeꜗ.
16 E os que aquilo tinham visto contaram-lhes o que acontecera ao endemoninhado e acerca dos porcos.
17 Ja̱ˉgaˊ gaꜙløøꜗ dsaˉ heꜘ chu̱u̱yꜘ kya̱a̱hˊ Jesús mahꜗ waˊ lla̱a̱yhꜘ kiyhꜗ taꜙ jeeˊ jyohꜘ.
17 E começaram a rogar-lhe que saísse do seu território.
18 Läꜙ maˊ gaꜙheꜗ Jesús nehꜙ naˊmooꜘ, dsaˉ hi̱ˉ maˊ kye̱ˉ jmɨˉlleꜘ hlɨɨhˈ heꜘ gaꜙchu̱u̱ꜘ kya̱a̱hˊ Jesús, mahꜗ maˊ kwayˈ jwëˈ maˊ dsooyˈ kya̱a̱yhˊ.
18 E, entrando ele no barco, rogava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 Pero saꜙ gaꜙhe̱e̱hˉ Jesús:
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas disse-lhe: Vai para tua casa, para os teus, e anuncia-lhes quão grandes
20 Heˉja̱ˉ ngaayhꜗ, gaꜙngëëyꜘ läꜙka̱a̱ˉ jwɨɨˉ heˉ jähꜘ dsaˉ Decápoli gaꜙjmeeyhꜗ juuˈ haˉ läꜙ laꜗ heˉ jʉhˉga̱a̱ˉ heˉ gaꜙjmeeꜘ Jesús kiyhꜗ. Hiꜙ läꜙjë̱ë̱ꜙ dsaˉ hi̱ˉ gaꜙnuuꜘ gaꜙta̱a̱hˋ jëë˜ dsa̱hꜙ.
20 E ele foi e começou a anunciar em Decápolis quão grandes coisas Jesus lhe fizera; e todos se maravilhavam.
21 Ngaahꜗ Jesús kaˉlähꜘ taꜙ hngaahˋ jmɨˉjʉʉhˉ kya̱a̱hˊ naˊmooꜘ. Maˊ gaꜙlla̱a̱yhꜗ jeeˊ ja̱ˉ, jwë̱ë̱ꜘ dsaˉ gaꜙllaꜙnääꜗ kaˉlähꜘ.
21 E, passando Jesus outra vez num barco para o outro lado, ajuntou-se a ele uma grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 Jeeˊ ja̱ˉ gaꜙllooꜗ ja̱a̱ˉ dsaˉ che̱e̱ˉ Jairo hi̱ˉ la̱a̱ꜗ taˊ kihˈ gwahꜙ mähˉ jeeˊ jwɨɨˉ ja̱ˉ. Maˊ gaꜙjë̱ë̱yꜗ Jesús gaꜙju̱u̱yhꜗ jnëyˊ chaˊnëyˊ,
22 E eis que chegou um dos principais da sinagoga, por nome Jairo, e, vendo-o, prostrou-se aos seus pés
23 mahꜗ gaꜙchu̱u̱yꜘ chaˉmiihˉ kya̱a̱hˊ Jesús, gaꜙjäyhꜘ sɨɨyhꜙ:
23 e rogava-lhe muito, dizendo: Minha filha está moribunda; rogo-te que venhas e lhe imponhas as mãos para que sare e viva.
24 Heˉja̱ˉ ngooꜗ Jesús kya̱a̱hˊ Jairo. Peerꜙ naˉlä̱ä̱ˉ naˉjlë̱ë̱˜ bihꜗ dsaꜙ, kihꜗ heˉ jwë̱ë̱ꜘ hi̱ˉ gaꜙnääꜗ kya̱a̱yhˊ.
24 E foi com ele, e seguia-o uma grande multidão, que o apertava.
25 Jeeˊ gaꜙngëëꜘ Jesús ja̱ˉ, maˊ chehˈ ja̱a̱ˉ dsaˉmëꜘ hi̱ˉ maˉhyaˉ ko̱o̱ˉ gyaꜙto̱ꜘ ji̱ˉñeˉ heˉ maˊ dsaayhˊ dsooˊ kiyhˈ.
25 E certa mulher, que havia doze anos tinha um fluxo de sangue,
26 Maˉläˉhɨɨˋ jëëy˜ wɨɨꜘ, ja̱ꜙ hi̱ˉ ja̱a̱ˉ tëꜙmë˜ maˉka̱a̱yhꜙ. Dsaˉmëꜘ heꜘ gaꜙmiꜙllayˉ läꜙjëꜙ heˉ chaˉ kiyhꜗ, gaꜙhe̱e̱yꜗ kya̱a̱hˊ tëꜙmë˜. Niꜙ miihˉ saꜙ gaꜙlaꜗ më˜, chaˉgaˊmiihˉ maˊ jaˈ kiyhꜗ ko̱o̱ˉ jmɨɨˊ ko̱o̱ˉ jmɨɨˊ.
26 e que havia padecido muito com muitos médicos, e despendido tudo quanto tinha, nada lhe aproveitando isso, antes indo a pior,
27 Maˊ gaꜙnuuyꜘ hlëëhꜙ dsaˉ kihꜗ Jesús, läꜙcha̱hꜘ ja̱ˉ gaꜙta̱a̱yhˉ hñiiyꜘ jeeˊ kihˈ jwë̱ë̱ꜘ dsaˉ heꜘ mahꜗ gaꜙsu̱yꜗ miihˉ chaˊgooyˉ saˊhmɨɨhˉ kihꜗ Jesús.
27 ouvindo falar de Jesus, veio por detrás, entre a multidão, e tocou na sua vestimenta.
28 Jëëhꜘ maˊ la̱a̱yꜘ: “Waˊraˉ jähꜘ kihꜗ ko̱o̱ˉ të̱ë̱nꜗ su̱ꜗ miihˉ chaˊgoonꜙ saˊhmɨɨhˉ kiyhꜗ, hlä̱ä̱nꜘ goˉte˜.”
28 Porque dizia: Se tão somente tocar nas suas vestes, sararei.
29 Läꜙcha̱hꜘ ja̱ˉ gaꜙhnaꜘ dsooˊ kiyhˈ hiꜙ gaꜙläꜙliihꜚ dsaˉmëꜘ heꜘ heˉ gaꜙä̱ä̱hꜗ goˉte˜ dsooˊ kiyhˈ.
29 E logo se lhe secou a fonte do seu sangue, e sentiu no seu corpo estar já curada daquele mal.
30 Hiꜙ cha̱hꜘ baˊ gaꜙläꜙliihꜚ Jesús hehꜗ beꜘ kiyhꜗ gaꜙmiꜙhlä̱ä̱ꜘ ja̱a̱ˉ dsaˉ, heˉja̱ˉ gaꜙje̱e̱yhˉ hñiiyꜘ gaꜙsɨɨyhꜙ dsaˉ:
30 E logo Jesus, conhecendo que a virtude de si mesmo saíra, voltou-se para a multidão e disse: Quem tocou nas minhas vestes?
31 Heˉja̱ˉ gaꜙjähꜘ discípulo kya̱a̱yꜗ:
31 E disseram-lhe os seus discípulos: Vês que a multidão te aperta, e dizes: Quem me tocou?
32 Pero chehꜗ bihꜗ jëëy˜ läꜙkuˊ läꜙji̱i̱ꜗ jeeˊ tä̱ä̱hˊ dsaˉ, hi̱i̱ˉ naˉ hi̱ˉ maˉjmeeꜘ läꜙja̱ˉ.
32 E ele olhava em redor, para ver a que isso fizera.
33 Hi̱hꜗ dsaˉmëꜘ heꜘ ñeˉ bihꜗ heˉ maˉhla̱a̱yꜘ. Goyhꜙ hiꜙ jlä̱ä̱ꜙ gyihꜗ läꜙja̱ˉ, ngooyꜗ naˊju̱u̱yhˊ jnëyˊ chaˊnëˊ Jesús hiꜙ gaꜙjmeeyhꜗ juuˈ läꜙko̱hꜘ gaꜙlaꜗ kiyhꜗ.
33 Então, a mulher, que sabia o que lhe tinha acontecido, temendo e tremendo, aproximou-se, e prostrou-se diante dele, e disse-lhe toda a verdade.
34 Heˉja̱ˉ gaꜙjähꜘ Jesús sɨɨyhꜙ dsaˉmëꜘ heꜘ:
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou; vai em paz e sê curada deste teu mal.
35 Läꜙ maˉchehꜗ baˊ Jesús hlëëhꜙ, maˊ gaꜙllaꜙnääꜗ dsaˉ hi̱ˉ cha̱a̱ˉ kihꜗ Jairo hi̱ˉ maˊ la̱a̱ˈ taˊ kihˈ gwahꜙ jeeˊ ja̱ˉ. Hi̱ˉ heꜘ maˊ kye̱ˉ juuˈ, jäyhꜘ sɨɨyhꜙ Jairo:
35 Estando ele ainda falando, chegaram alguns do principal da sinagoga, a quem disseram: A tua filha está morta; para que enfadas mais o Mestre?
36 Läꜙcha̱hꜘ maˊ gaꜙnuuꜘ Jesús juuˈ ja̱ˉ, gaꜙjäyhꜘ sɨɨyhꜙ hi̱ˉ la̱a̱ꜗ taˊ kihˈ gwahꜙ heꜘ:
36 E Jesus, tendo ouvido essas palavras, disse ao principal da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Ja̱ˉ ji̱i̱hˈ moꜙsoꜙ gaꜙkwayꜘ jwëˈ maˊ dsaˉnääꜗ dsaˉ kya̱a̱yhˊ. Gaꜙjä̱ä̱yꜗ maꜙlaꜙ Peeˊ baˊ, kya̱a̱hˊ Jacobo kya̱a̱hˊ Jwa̱a̱ꜚ ø̱ø̱yhꜚ.
37 E não permitiu que alguém o seguisse, a não ser Pedro, e Tiago, e João, irmão de Tiago.
38 Läꜙ maˊ gaꜙllooyꜗ jä̱hꜙ jeeˊ chihˈ hneꜗ kihꜗ hi̱ˉ la̱a̱ꜗ taˊ kihˈ gwahꜙ heꜘ, gaꜙnuuyꜘ täähˊ mɨɨhˊ kɨˉhooh˜ dsaˉ.
38 E, tendo chegado à casa do principal da sinagoga, viu o alvoroço e os que choravam muito e pranteavam.
39 Maˊ gaꜙheyꜗ chaˊnehꜙ, gaꜙjäyhꜘ:
39 E, entrando, disse-lhes: Por que vos alvoroçais e chorais? A menina não está morta, mas dorme.
40 Gaꜙmiꜙkwa̱hꜗ baˊ dsaˉ kihꜗ Jesús. Heˉja̱ˉ gaꜙhwë̱ë̱yꜗ kaˊhneꜚ läꜙjë̱ë̱ꜙ dsaˉ hi̱ˉ maˊ tä̱ä̱hˊ jeeˊ ja̱ˉ, mahꜗ gaꜙheyꜗ jeeˊ kya̱a̱ꜗ chihˉmëꜘ heꜘ kya̱a̱hˊ maꜙlaꜙ choˈjmiiyˉ hiꜙ kya̱a̱hˊ discípulo kya̱a̱yꜗ baˊ.
40 E riam-se dele; porém ele, tendo-os feito sair, tomou consigo o pai e a mãe da menina e os que com ele estavam e entrou onde a menina estava deitada.
41 Hiꜙ gaꜙso̱o̱yhꜗ gooˉ chihˉmëꜘ heꜘ, gaꜙjäyhꜘ:
41 E, tomando a mão da menina, disse-lhe: Talitá cumi, que, traduzido, é: Menina, a ti te digo: levanta-te.
42 Läꜙcha̱hꜘ ja̱ˉ gaꜙnooˉ chihˉmëꜘ heꜘ hiꜙ gaꜙløøyꜗ ngëyꜙ. Peerꜙ jëë˜ dsa̱hꜙ dsaˉ hi̱ˉ maˊ tä̱ä̱hˊ jeeˊ ja̱ˉ, kihꜗ heˉ gaꜙlaꜗ läꜙja̱ˉ. Chihˉmëꜘ heꜘ maˊ hä̱ä̱ˊ gyaꜙto̱ꜘ ji̱ˉñeˉ.
42 E logo a menina se levantou e andava, pois já tinha doze anos; e assombraram-se com grande espanto.
43 Pero gaꜙta̱a̱yhˉ juuˈ mahꜗ saꜙ kooyhꜗ juuˈ kya̱a̱hˊ niꜙ ja̱a̱ˉ dsaˉ. Hiꜙ gaꜙsɨɨyhꜙ heˉ kwëëyhꜗ heˉ kuhꜙ chihˉmëꜘ heꜘ.
43 E mandou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e disse que lhe dessem de comer.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.