Marcos 4
Hmooh hmëë he- ga-jmee Jesucristo; Salmos (CHZNTPS) vs NAA
1 Ko̱o̱ˉ kaˉlähꜘ gaꜙløøꜗ Jesús hlë̱ë̱yh˜ dsaˉ chaˊhooˊ jmɨˉjʉʉhˉ heˉ hlaˉ hwaꜗ Galilea. Jwë̱ë̱ꜘ dsaˉ gaꜙllaꜙnääꜗ jeeˊ ja̱ˉ, heˉja̱ˉ gaꜙwɨɨꜗ Jesús nehꜙ naˊmooꜘ. Nehꜙ ja̱ˉ gaꜙgyayˉ mahꜗ gaꜙhlë̱ë̱yhꜗ dsaˉ hi̱ˉ maˊ tä̱ä̱hˊ chaˊhooˊ jmɨɨˉ ja̱ˉ.
1 Jesus começou a ensinar outra vez à beira-mar. E uma numerosa multidão se reuniu em volta dele, de modo que entrou num barco, onde se assentou, afastando-se da praia. E todo o povo estava à beira-mar, na praia.
2 Ja̱ꜙ heˉ ko̱o̱ˉ nëëˈ gaꜙmiꜙtë̱ë̱yˉ dsaˉ kya̱a̱hˊ juuˈ naˉhmääˊ. Läꜙjwëꜘ ja̱ˉ gaꜙkwëëyhꜗ dsaˉ nʉʉhꜚ. Gaꜙjäyhꜘ:
2 Assim, ensinava-lhes muitas coisas por parábolas e, durante o seu ensino, dizia:
3 —Nʉʉˉ daˊ hnähꜘ. Ja̱a̱ˉ dsaˉ ngooꜗ gaꜙjñeeˋ mɨˈju̱ˉ.
3 — Escutem! Eis que o semeador saiu a semear.
4 Jeeˊ ngooyˈ jñeey˜ mɨˈju̱ˉ ja̱ˉ, gaꜙsa̱a̱ꜗ miihˉ chaˊjwëꜗ, heˉja̱ˉ yaꜙnääꜗ ta̱ˈ gaꜙkuhˉ.
4 E, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho, e vieram as aves e a comeram.
5 Jyohꜘ kaˉlähꜘ mɨˈju̱ˉ gaꜙsa̱a̱ꜗ nëˊ ku̱u̱ˊ jeeˊ saꜙ chaˉ chaˉmiihˉ gwaahˊ. Heˉja̱ˉ cha̱hꜘ baˊ gaꜙhyaˉ, jëëhꜘ, saꜙ maˊ nøøꜘ chaˉmiihˉ gwaahˊ.
5 Outra parte caiu em solo rochoso, onde a terra era pouca, e logo nasceu, visto não ser profunda a terra.
6 Pero maˊ gaꜙhëhꜗ hyooˉ gaꜙkooꜘ. Jëëhꜘ, miihˉ baˊ jmooꜗ maˊ chaˉ, heˉja̱ˉ gaꜙläꜙki̱i̱ꜙ chaahˈ.
6 Saindo, porém, o sol, a queimou; e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 Hiꜙ jyohꜘ kaˉlähꜘ mɨˈju̱ˉ gaꜙsa̱a̱ꜗ jeeˊ chaahˈ to̱o̱ꜘ. Gaꜙkwa̱a̱ꜗ gaˊ chaahˈ to̱o̱ꜘ ja̱ˉ, heˉja̱ˉ gaꜙu̱u̱ˉ chaahˈ kihꜗ jeeˊ naˊto̱o̱ꜘ, moꜙsoꜙ gaꜙkwaꜘ mɨɨˈ.
7 Outra parte caiu entre os espinhos; e os espinhos cresceram e a sufocaram, e não deu fruto.
8 Hiꜙ jyohꜘ mɨˈju̱ˉ ja̱ˉ, gaꜙsa̱a̱ꜗ jeeˊ laˈ hwaꜗ jmahꜗ. Heˉ ja̱ˉ baˊ gaꜙhɨɨꜘ, gaꜙkwaꜘ chaˉmiihˉ mɨɨˈ. Chaˉ heˉ gaꜙkwaꜘ gyiiꜘgyaꜘ mɨɨˈ läꜙko̱o̱ˉ chaahˈ, chaˉ heˉ gaꜙkwaꜘ to̱ꜙloꜙgyaꜘ dsë˜ gyaꜗ mɨɨˈ hiꜙ jyohꜘ gaꜙkwaꜘ hñaˉlooꜘ mɨɨˈ.
8 Outra, enfim, caiu em boa terra e deu fruto; a semente brotou, cresceu e produziu a trinta, a sessenta e a cem por um.
9 Heˉja̱ˉ gaꜙjähꜘ Jesús:
9 E Jesus acrescentou:
10 Maˊ gaꜙjä̱ꜘ miihˉ goˉteˈ dsaˉ kya̱a̱hˊ gyaꜙtu̱u̱ꜘ discípulo, gaꜙngɨɨyꜘ juuˈ kihꜗ Jesús heˉ hnøøꜗ jähꜙ juuˈ heˉ gaꜙkwayꜘ ja̱ˉ.
10 Quando Jesus ficou só, os que estavam junto dele com os doze começaram a lhe fazer perguntas a respeito das parábolas.
11 Heˉja̱ˉ gaꜙjähꜘ Jesús sɨɨyhꜙ:
11 Jesus disse a eles:
12 Läꜙja̱ˉ, maꜙkeꜙ jëëy˜, saꜙ jnøøyhꜙ, maꜙkeꜙ nuuyˉ, saꜙ läꜙngëëyꜘ. Kihꜗ heˉja̱ˉ, saꜙ dsaˉje̱e̱yh˜ kya̱a̱hˊ Dio mahꜗ ko̱o̱ꜙ Dio dsëꜗ kihꜗ dsoˊkyeˉ kiyhꜗ.
12 para que, vendo, vejam e não percebam; e, ouvindo, ouçam e não entendam; para que não venham a converter-se e sejam perdoados.
13 Ko̱o̱ˉ kaˉlähꜘ gaꜙjähꜘ Jesús:
13 Então Jesus lhes perguntou:
14 Hi̱hꜗ hi̱ˉ jñee˜ mɨˈju̱ˉ, hi̱ˉ heꜘ la̱a̱ꜗ ja̱a̱ˉ hi̱ˉ kwaꜙ juuˈ kihꜗ Dio.
14 O semeador semeia a palavra.
15 Ko̱ˉlla̱a̱ˊ dsaˉ hi̱ˉ maˉnuuꜘ juuˈ, hi̱ˉ heꜘ la̱a̱ꜗ läꜙko̱hꜘ mɨˈju̱ˉ heˉ gaꜙtohꜘ chaˊjwëꜗ. Gaˊ maˉnuuyꜘ juuˈ kihꜗ Dio, cha̱hꜘ baˊ gwa̱ꜘ Tanaˊ jñuuyh˜ juuˈ heˉ maˉnaˉjnääˊ nehꜙ tuhˉdsëyꜗ.
15 Estes são os da beira do caminho, onde a palavra é semeada: quando a ouvem, logo Satanás vem e tira a palavra semeada neles.
16 Hiꜙ jñahꜘ kaˉlähꜘ dsaˉ hi̱ˉ nuuˉ juuˈ, hi̱ˉ heꜘ la̱a̱ꜗ läꜙko̱hꜘ mɨˈju̱ˉ heˉ gaꜙsa̱a̱ꜗ nëˊ ku̱u̱ˊ jeeˊ saꜙ chaˉ chaˉmiihˉ gwaahˊ. Läꜙcha̱hꜘ maˊ nuuyˉ jë̱ë̱ˉ baˊ dsëyˈ.
16 E estes são os semeados em solo rochoso, os quais, ouvindo a palavra, logo a recebem com alegria.
17 Pero ko̱ˉhwëëꜘ baˊ ja̱ˉ. La̱a̱yꜗ läꜙko̱o̱ˉ chaahˈ heˉ chooˈ miihˉ baˊ jmooꜗ kihꜗ. Waˊraˉ gaꜙjëëyꜗ wɨɨꜘ o goˉnääꜘ dsaˉ nëˊ kiyhˈ, kwa̱a̱t˜ kihꜗ juuˈ heˉ maˉnuuyꜘ, läꜙcha̱hꜘ ja̱ˉ tʉyꜗ jwëꜘ kihꜗ Dio.
17 Mas eles não têm raiz em si mesmos, sendo de pouca duração. Quando chega a angústia ou a perseguição por causa da palavra, logo se escandalizam.
18 Hehꜗ mɨˈju̱ˉ heˉ gaꜙsa̱a̱ꜗ jeeˊ kihˈ chaahˈ to̱o̱ꜘ, läꜙja̱ˉ la̱a̱ꜗ hi̱ˉ nuuˉ juuˈ kihꜗ Dio.
18 Os outros, os semeados entre os espinhos, são os que ouvem a palavra,
19 Pero jeeˊ gaꜙnääyˊ ja̱ˉ, maꜙ miihˉ läꜙja̱ˉ dsaˉläˉø̱ø̱yꜘ kihꜗ Dio. Jëëhꜘ kye̱ˉ gyihꜗ hʉʉˊdsëˉ kihꜗ jmɨˉgyʉʉꜙ laˉ, hiꜙ hnøøyꜗ läꜙchayˉ chaˉmiihˉ kuuˊ, hiꜙ he̱e̱ꜘ dsëyꜗ läꜙjëꜙ heˉ gaˊ chaˉ jmɨˉgyʉʉꜙ. Heˉja̱ˉ saꜙ jmeeyꜙ niꜙ miihˉ taˊ lluˈ.
19 mas as preocupações deste mundo, a fascinação da riqueza e outras ambições aparecem e sufocam a palavra, e ela fica infrutífera.
20 Pero mɨˈju̱ˉ heˉ gaꜙsa̱a̱ꜗ hwaꜗ jmahꜗ, läꜙja̱ˉ la̱a̱ꜗ dsaˉ hi̱ˉ nuuˉ juuˈ kihꜗ Dio mahꜗ he̱e̱yhˉ kaˉlähꜘ. Hi̱ˉ heꜘ jmeeꜗ chaˉmiihˉ taˊ lluˈ, läꜙko̱o̱ˉ mɨˈju̱ˉ heˉ kwaꜙ maꜙ gyiiꜘgyaꜘ, maꜙ to̱ꜙloꜙgyaꜘ dsë˜ gyaꜗ, maꜙ hñaˉlooꜘ.
20 Os que foram semeados em boa terra são aqueles que ouvem a palavra e a recebem, frutificando a trinta, a sessenta e a cem por um.
21 Läꜙlaˉ gaꜙjähꜘ Jesús kaˉlähꜘ:
21 Jesus também lhes disse:
22 Läꜙjëꜙ heˉ naˉhmääˊ, lloo˜ ko̱o̱ˉ jmɨɨˊ läꜙjnäꜘ, hiꜙ läꜙjëꜙ heˉ saꜙ jnäꜘ, laꜗ kwa̱a̱t˜ läꜙjnäꜘ.
22 Porque não há nada oculto, senão para ser manifesto; e nada escondido, senão para ser revelado.
23 Hi̱ˉ hnøøꜗ he̱e̱hꜙ juuˈ laˉ, waˊ he̱e̱yhˉ.
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça.
24 Hiꜙ gaꜙjähꜘ Jesús kaˉlähꜘ:
24 Então lhes disse:
25 Läꜙjë̱ë̱ꜙ hi̱ˉ ngëëꜘ miihˉ, hi̱ˉ heꜘ läꜙngëëꜘ chaˉgaˊmiihˉ. Hiꜙ läꜙjë̱ë̱ꜙ hi̱ˉ jmeeꜙ ngëëꜘ, läꜙkye̱ˉ heˉ ja̱ˉ lla̱a̱ꜙ baˊ.
25 Pois ao que tem, mais será dado; e, ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
26 Hiꜙ gaꜙjähꜘ Jesús kaˉlähꜘ:
26 Jesus disse ainda:
27 Saꜙ chaˉ kwa̱a̱t˜ laꜗ kihꜗ dsaˉ heꜘ cherˊmahꜗ naˉgwɨ̱ɨ̱yˉ o cherˊmahꜗ naˉnëyˊ. Dsaˉhyaꜙ mɨˈju̱ˉ ja̱ˉ, hiꜙ dsaˉkwa̱a̱ꜙ läꜙjmɨɨˈ läꜙhwëˈ niꜙ saꜙ ñeyˉ haˉ läꜙ gaꜙlaꜗ.
27 Ele dorme e acorda, de noite e de dia, e a semente germina e cresce, sem que ele saiba como.
28 Hwaꜗ baˊ jmeeꜙ dsaˉkwa̱a̱ꜙ mɨˈju̱ˉ. Toˉnëˊ dsaˉhyaꜙ mɨˈju̱ˉ, ja̱ˉgaˊ dsaˉkwa̱a̱ꜙ chaahˈ kihꜗ. Maˉngëëꜘ heˉ ja̱ˉ, jyooꜙ leˈ kihꜗ. Läꜙhɨɨˊ gaˊ miihˉ, ka̱hꜙ mɨɨˈ kihꜗ.
28 A terra por si mesma frutifica: primeiro aparece a planta, depois, a espiga, e, por fim, o grão cheio na espiga.
29 Hiꜙ gaˊ maˉä̱ä̱ˉ mɨɨˈ, chooyhꜗ taˊ kiyhˈ, jëëhꜘ maˉllooꜗ ji̱i̱ˉ jʉʉyhꜗ mɨˈju̱ˉ mahꜗ llayꜗ lluꜗ.
29 E, quando o fruto já está maduro, logo manda cortar com a foice, porque chegou a colheita.
30 Hiꜙ läꜙlaˉ gaꜙjähꜘ Jesús kaˉlähꜘ:
30 Disse mais:
31 Heˉ jä̱ä̱ꜙ Dio dsaˉ läꜙhihꜙ kihꜗ, je̱e̱hˈ kweeˉ läꜙko̱o̱ˉ laꜗ kihꜗ ko̱o̱ˉ mɨˈju̱ˉ mostaza. Hehꜗ mɨˈju̱ˉ ja̱ˉ pihˈ gaˊ miihˉ läꜙko̱hꜘ gaˊ jyohꜘ mɨˈju̱ˉ heˉ jngëëˉ dsaˉ jmɨˉgyʉʉꜙ laˉ.
31 Ele é como um grão de mostarda, que, quando semeado, é a menor de todas as sementes sobre a terra;
32 Pero maˉngëëꜘ maˉjngëëyꜘ mɨˈju̱ˉ ja̱ˉ, dsaˉhyaꜙ mahꜗ dsaˉkwa̱a̱ꜙ ñiiꜘ gaˊ läꜙko̱hꜘ gaˊ jeeˊ läꜙjëꜙ jo̱hꜗ. Chaahˈ mostaza kwaꜙ goohˈ kihꜗ, läꜙja̱ˉ läꜙkye̱ˉ ta̱ˈ jmeeꜙ sɨɨˉ nëˊ saˊgohꜗ.
32 mas, uma vez semeada, cresce e se torna maior do que todas as hortaliças; cria ramos tão grandes, que as aves do céu podem se aninhar à sua sombra.
33 Gaꜙkwaꜘ Jesús juuˈ kihꜗ Dio kya̱a̱hˊ chaˉmiihˉ juuˈ naˉhmääˊ heˉ laꜗ läꜙko̱hꜘ juuˈ naˉhmääˊ kihˈ mostaza. Gaꜙhlë̱ë̱yhꜗ dsaˉ haˉ ko̱hꜘ ji̱i̱hˈ läꜙngëëyꜘ baˊ.
33 E com muitas parábolas semelhantes Jesus lhes expunha a palavra, conforme podiam compreendê-la.
34 Niꜙ ko̱o̱ˉ saꜙ gaꜙhlëëhꜘ Jesús naˉhñaaˈ läꜙjë̱ë̱ˉ. Juuˈ naˉhmääˊ jmahˈ baˊ gaꜙhlëëyhꜘ. Läꜙ maˊ gaꜙjä̱ꜘ hñiiꜘ baˊ läꜙjë̱ë̱ꜙ discípulo, ja̱ˉgaˊ gaꜙmiꜙjnääyˉ naˉhñaaˈ läꜙjë̱ë̱ˉ juuˈ naˉhmääˊ heˉ gaꜙhlëëyhꜘ ja̱ˉ.
34 E sem parábolas não lhes falava; tudo, porém, explicava em particular aos seus próprios discípulos.
35 Läꜙ maˊ gaꜙnʉʉˉ jmɨɨˊ ja̱ˉ, gaꜙjähꜘ Jesús gaꜙsɨɨyhꜙ discípulo kya̱a̱yꜗ:
35 Naquele dia, sendo já tarde, Jesus disse aos discípulos:
36 Ja̱ˉgaˊ gaꜙhɨhꜗ discípulo juuˈ kihꜗ dsaˉ hi̱ˉ maˊ tä̱ä̱hˊ jeeˊ ja̱ˉ, hiꜙ gaꜙjä̱ä̱yꜗ Jesús läꜙ maˉgyayꜗ ja̱ˉ nehꜙ naˊmooꜘ gaꜙnääyꜗ. Maˊ hiiꜘ gaˊ jyohꜘ naˊmooꜘ kooꜘ ja̱ˉ, gaꜙka̱ꜗ dsaˉ heꜘ mahꜗ gaꜙnääyꜗ taꜙ jeeˊ gaꜙnääꜗ discípulo.
36 E eles, despedindo a multidão, o levaram assim como estava, no barco; e outros barcos o seguiam.
37 Jeeˊ gaꜙnääyꜗ ja̱ˉ, jaꜗ ko̱o̱ˉ lleꜘ täꜘ, gaꜙhɨɨꜘ gooˉ jwërte. Gaꜙhlu̱hꜗ jmɨɨˉ läꜙji̱i̱hˈ gaꜙhaaˋ nehꜙ naˊmooꜘ. Miihˉ gaˊ saꜙ gaꜙhmähꜗ naˊmooꜘ ja̱ˉ.
37 Ora, levantou-se grande temporal de vento, e as ondas se arremessavam contra o barco, de modo que o mesmo já estava se enchendo de água.
38 Pero maˉnaˉgwɨ̱ɨ̱ˉ Jesús taꜙ kaˊluuˊ ja̱ˉ, naˉdsë˜ lleyˊ nëˊ tu̱ˈ. Heˉja̱ˉ gaꜙcha̱a̱ꜗ discípulo kya̱a̱yꜗ:
38 E Jesus estava na popa, dormindo sobre o travesseiro. Os discípulos o acordaram e lhe disseram: — Mestre, o senhor não se importa que pereçamos?
39 Heˉja̱ˉ gaꜙnooˉ Jesús, gaꜙjmeeyꜘ hihꜙ gaꜙjä̱ꜘ tiiˊ lleꜘ, hiꜙ gaꜙjäyhꜘ sɨɨyhꜙ jmɨɨˉ:
39 E ele, despertando, repreendeu o vento e disse ao mar: O vento se aquietou, e tudo ficou bem calmo.
40 Maˉngëëꜘ heˉ ja̱ˉ, gaꜙjähꜘ Jesús sɨɨhꜙ dsaˉ kya̱a̱yꜗ heꜘ:
40 Então Jesus lhes perguntou:
41 Peerꜙ gaꜙläꜙgohꜙ discípulo kya̱a̱ꜗ Jesús, heˉja̱ˉ gaꜙngɨɨyꜘ juuˈ kihꜗ dsaˉkya̱a̱yhˊ:
41 E eles, possuídos de grande temor, diziam uns aos outros: — Quem é este que até o vento e o mar lhe obedecem?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.