Lucas 19
Hmooh hmëë he- ga-jmee Jesucristo; Salmos (CHZNTPS) vs BKJ
1 Maˊ gaꜙheꜗ Jesús jeeˊ jwɨɨˉ Jericó, ngooꜗ bihꜗ hä̱ä̱yˊ jwëꜗ.
1 E Jesus entrou e passou por Jericó.
2 Jeeˊ ja̱ˉ maˊ gyaˈ ja̱a̱ˉ dsaˉ chaˉ kuuˊ hi̱ˉ maˊ che̱e̱ˉ Zaqueo, dsaˉjø̱ø̱hˈ kya̱a̱ꜗ läꜙjë̱ë̱ꜙ hi̱ˉ maˊ ko̱o̱ꜗ kuˊsɨhˉ.
2 E eis que havia ali um homem, chamado Zaqueu, que era chefe entre os publicanos, e ele era rico.
3 Maˊ hnøøyˈ maˊ jë̱ë̱yˈ Jesús. Pero saꜙ gaꜙtë̱ë̱yꜘ maˊ jë̱ë̱yˈ jeeˊ kihˈ jwë̱ë̱ꜘ dsaˉ, jëëhꜘ maˊ la̱a̱yˈ ja̱a̱ˉ dsaˉ bëëhˊ pihꜗ.
3 E ele procurava ver quem era Jesus, e não podia, por causa da multidão, porque ele era de pequena estatura.
4 Heˉja̱ˉ ngooyꜗ koˉchihˊ taꜙ chaˊnëˊ. Gaꜙwɨɨyꜗ gyʉʉhˈ hmaˉ sicómoro mahꜗ jë̱ë̱yꜗ Jesús. Jëëhꜘ taꜙ ja̱ꜙ maˊ dsaˉngëëyꜘ.
4 E ele correndo adiante, subiu em uma árvore de sicômoro para vê-lo; porque ele estava por passar naquele caminho.
5 Maˊ yaꜙjä̱hꜙ Jesús jeeˊ ja̱ˉ, gaꜙjëëyꜗ taꜙ gyʉʉhˈ, gaꜙjë̱ë̱yꜗ Zaqueo lle̱e̱ˋ gyʉʉhˈ hmaˉ. Mahꜗ gaꜙsɨɨyhꜙ:
5 E Jesus ao chegar naquele lugar, olhando para cima, viu-o e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa, porque hoje eu devo pousar em tua casa.
6 Ja̱ˉgaˊ gaꜙjña̱a̱yꜗ koˉchihˊ. Peerꜙ jë̱ë̱ˉ dsëyꜗ gaꜙtëëyˉ chaˊnehꜙ kiyhꜗ.
6 E, apressando-se, ele desceu e recebeu-o com júbilo.
7 Maˊ gaꜙjëëꜗ läꜙjë̱ë̱ꜙ dsaˉ heꜘ, gaꜙløøyꜗ hlëëyhꜙ wɨɨꜘ kihꜗ Jesús, kihꜗ heˉ gaꜙjä̱yꜘ chaˊnehꜙ kihꜗ ja̱a̱ˉ dsaˉ waˊ hi̱ˉ chaˉ hi̱ˉ.
7 E, vendo isto, todos murmuravam, dizendo: Ele foi ser hóspede de um homem que é pecador.
8 Mahꜗ gaꜙnooˉ Zaqueo jeeˊ maˉgyaˈ, gaꜙjäyhꜘ sɨɨyhꜙ Dsaˉjø̱ø̱hˈ jnänˋ:
8 E Zaqueu, ficando em pé, disse ao Senhor: Senhor, eis que a metade dos meus bens eu dou aos pobres, e se alguma coisa eu tenho tomado de algum homem por falsa acusação, o restituo quadruplicado.
9 Mahꜗ gaꜙjähꜘ Jesús sɨɨyhꜙ:
9 E disse-lhe Jesus: Hoje veio a salvação a esta casa, porque este também é filho de Abraão.
10 Jëëhꜘ, Hi̱ˉgaꜙlë̱ë̱ꜗngoꜗ laˉ, maˉjay˜ hnaayhˉ hi̱ˉ naˉhë̱ë̱ˈ mahꜗ lä̱ä̱yꜗ.
10 Porque o Filho do homem veio para buscar e salvar o que estava perdido.
11 Maˊ tä̱ä̱hˊ dsaˉ maˊ nuuˉ kihꜗ Jesús, heˉja̱ˉ gaꜙhlë̱ë̱yhꜗ juuˈ naˉhmääˊ läꜙlaˉ. Jëëhꜘ maˉngooꜗ yaˉjä̱yhꜙ kihꜗ Jerusalén hiꜙ maˊ jmeeꜙ dsaˉ hʉʉˊdsëˉ, läꜙcha̱hꜘ ja̱ˉ maˊ le̱e̱ꜘ Jesús dsaˉtaˊ mahꜗ jmeeyꜗ hihꜙ kihꜗ dsaˉgooyˈ.
11 E, ouvindo eles essas coisas, ele prosseguiu e falou uma parábola, porque ele estava perto de Jerusalém, e porque eles pensavam que o reino de Deus havia de aparecer imediatamente.
12 Heˉja̱ˉ gaꜙjähꜘ Jesús sɨɨyhꜙ:
12 Portanto ele disse: Certo homem nobre partiu para uma terra distante, para receber um reino e retornar.
13 Jä̱ä̱ꜗ ja̱ˉgaˊ yaˉhë̱ë̱yˈ, gaꜙtëëyhꜗ gya̱a̱ꜗ moz˜ kya̱a̱yꜗ. Gaꜙkwëëyhꜗ maꜙ ko̱o̱ˉ cho̱o̱hˊ kuuˊ läꜙja̱a̱yˉ. Mahꜗ gaꜙsɨɨyhꜙ: “Jmeeˊ hnähꜘ taˊ kya̱a̱hˊ kuuˊ laˉ, taˊko̱ˉji̱i̱hˈ läꜙhë̱ë̱nˊ.”
13 E ele chamando os seus dez servos, deu-lhes dez minas, e disse-lhes: Negociai até que eu venha.
14 Pero dsaˉ hi̱ˉ maˊ tä̱ä̱hˊ jeeˊ jwɨɨˉ ja̱ˉ, maˊ naˉhøøhˊ kihˈ dsaˉjø̱ø̱hˈ heꜘ. Heˉja̱ˉ gaꜙche̱e̱yꜗ dsaˉ kaahˋ kiyhˈ hi̱ˉ dsaˉjähˋ jeeˊ ja̱ˉ: “Saꜙ hnøøˉ jnäähˈ le̱e̱ꜘ dsaˉ naˉ dsaˉtaˊ kya̱a̱ˈ jnäähˈ.”
14 Mas os seus cidadãos odiavam-no, e enviaram um mensageiro após ele, dizendo: Não queremos que este homem reine sobre nós.
15 ʼLäꜙko̱o̱ˉ maˊ ja̱hˈ dsaˉjø̱ø̱hˈ heꜘ, maˉngëëꜘ maˉhña̱a̱yˈ taˊ, gaꜙjmeeyꜘ madaꜚ dsaˉtëëyhꜙ moz˜ hi̱ˉ gaꜙkwëëyhꜗ kuuˊ mahꜗ jëëyꜗ haˉ ko̱o̱ˉ teꜗ kuuˊ maˉlɨh˜ moz˜ heꜘ.
15 E aconteceu que, ele retornando depois de ter recebido o reino, ordenou que fossem chamados os servos a quem ele entregara o dinheiro, para que ele pudesse saber quanto cada homem ganhara negociando.
16 Jaꜗ hi̱ˉ toˉnëˊ heꜘ, gaꜙjäyhꜘ sɨɨyhꜙ: “Dsaˉjø̱ø̱hˈ kya̱a̱nꜙ, kya̱a̱hˊ kuuˊ kyahˈ maˉlɨhn˜ ko̱o̱ˉ gaˊ gyaˈ läꜙko̱o̱ˉ teꜗ heˉ gaꜙkwëëhˋ jnäꜘ.”
16 Então, veio o primeiro, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu dez minas.
17 Dsaˉtaˊ jø̱ø̱hˈ heꜘ gaꜙjähꜘ sɨɨyhꜙ: “Lluꜗ baˊ taˊ kyahˈ, hneˉ moz˜ llu̱u̱ꜗ kya̱a̱nꜙ. Kihꜗ heˉ maˉmiˉtehˋ kya̱a̱hˊ miihˉ heˉ gaꜙtoohnꜗ goohˉ, le̱e̱hꜘ dsaˉtaˊ kihˈ gyaꜗ jwɨɨˉ.”
17 E ele lhe disse: Muito bem, servo bom; porque tu foste fiel sobre o pouco, tu terás autoridade sobre dez cidades.
18 Jaꜗ hi̱ˉ jñahꜘ heꜘ hi̱ˉ gaꜙjähꜘ: “Dsaˉjø̱ø̱hˈ kya̱a̱nꜙ, kuuˊ kyahˈ maˉlɨh˜ hñaꜘ ju̱hꜙ läꜙko̱hꜘ teꜗ kuuˊ heˉ gaꜙkwëëhˋ jnäꜘ.”
18 E veio o segundo, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu cinco minas.
19 Hiꜙ gaꜙsɨɨyhꜙ kaˉlähꜘ hi̱ˉ heꜘ: “Hneˉ kaˉlähꜘ le̱e̱hꜘ dsaˉtaˊ kihˈ hñaꜘ jwɨɨˉ.”
19 E ele disse da mesma forma a este: Sê tu também sobre cinco cidades.
20 ʼHiꜙ jaꜗ jñahꜘ kaˉlähꜘ hi̱ˉ gaꜙjähꜘ: “Dsaˉjø̱ø̱hˈ kya̱a̱nꜙ, heeꜚ kuuˊ kyahˈ laˉ, gaꜙløønꜗ lluꜗ kya̱a̱hˊ hmɨɨhˉ dsaˊluuˉ.
20 E veio outro, dizendo: Senhor, aqui está a tua mina, que guardei em um lenço;
21 Jëëhꜘ, gaꜙläꜙgohnꜙ kya̱a̱hˊ hneˉ kihꜗ heˉ hä̱ä̱hˈ kya̱a̱hˊ taˊ kyahˈ. Jmeehˉ kyahꜗ heˉ laꜗ kihꜗ jñahꜘ hiꜙ choohˊ taˊ jeeˊ saꜙ jngëëhˉ.”
21 porque eu tive medo de ti, porque és homem severo; tiras o que não puseste, e colhes o que não semeaste.
22 Mahꜗ gaꜙjäyhꜘ sɨɨyhꜙ: “Heˉ baˊ cheˉ hlë̱ë̱hˈ hneˉ moz˜. Kya̱a̱hˊ ja̱ˉbaˊ juuˈ heˉ maˉhlëëhˊ llanˋ taˊ kyahˈ. Maˉñehˊ baˊ hneˉ heˉ hä̱ä̱nˈ, mahꜗ jmeenꜙ kinꜙ heˉ laꜗ kihꜗ jñahꜘ hiꜙ choohnˊ taˊ jeeˊ saꜙ maˉjngëënꜗ.
22 E ele disse-lhe: Pela tua própria boca eu te julgarei, servo mau. Sabias que eu sou homem severo, que eu tomo o que não pus e colho o que não semeei;
23 ¿Heˉlaˈ saꜙ gaꜙtøøhˈ kuuˊ kinꜙ banco mahꜗ maˉlaꜙ maˉja̱hn˜ maˊ ngëëhˊ kinꜙ läꜙkye̱ˉ saˊjo̱o̱ꜘ kihꜗ?”
23 por que então tu não pusestes o meu dinheiro no banco, pois na minha vinda, eu poderia ter exigido o meu com a usura?
24 Mahꜗ gaꜙsɨɨyhꜙ läꜙjë̱ë̱ꜙ hi̱ˉ maˊ tä̱ä̱hˊ jeeˊ ja̱ˉ: “Jñuuhˊ hnähꜘ kuuˊ heˉ cho̱o̱yhˉ naˉ mahꜗ kwëëhˋ hnähꜘ hi̱ˉ chaˉ kihꜗ gyaꜗ ko̱o̱ˉ naˉ.”
24 E disse aos que estavam com ele: Tomai dele a mina e dai-a ao que tem dez minas.
25 Dsaˉ heꜘ gaꜙjähꜘ sɨɨyhꜙ: “Dsaˉjø̱ø̱hˈ kya̱a̱nꜙ, pero dsaˉ naˉ chaˉ baˊ kiyhˈ gyaꜗ ko̱o̱ˉ naˉ.”
25 (E eles disseram-lhe: Senhor, ele tem dez minas).
26 Pero jwë̱ë̱hn˜ hnähꜘ: “Hi̱ˉ chaˉ kihꜗ, hyoyhꜙ chaˉgaˊmiihˉ. Mahꜗ hi̱ˉ chaˉ miihˉ kihꜗ, dsaˉjñuhꜗ goˉte˜ baˊ heˉ chaˉ kiyhꜗ.
26 Pois eu vos digo: Que todo aquele que tiver lhe será dado, mas ao que não tiver até o que ele tem lhe será tomado.
27 Läꜙja̱ˉ kaˉlähꜘ läꜙjë̱ë̱ꜙ hi̱ˉ naˉhøøhˊ kinꜙ, hi̱ˉ saꜙ maˊ hnøøˈ maˊ jmeenˋ hihꜙ kihꜗ, goˉkya̱a̱ꜙ kya̱a̱nꜙ taꜙ laꜙ mahꜗ ku̱hˈ luuyˊ chaˊnënꜙ laˉ.”
27 Mas estes meus inimigos que não quiseram que eu reinasse sobre eles, trazei-os aqui, e matai-os diante de mim.
28 Maˉngëëꜘ maˉhlëëhꜘ Jesús juuˈ ja̱ˉ, gaꜙheyꜗ jwëˈ ngooyꜗ taꜙ Jerusalén.
28 E, tendo dito isto, ele prosseguiu adiante, subindo para Jerusalém.
29 Maˊ ngooyˈ yaꜙchu̱yhꜙ jwɨɨˉ Betfagé kya̱a̱hˊ Betania, jä̱hꜙ kihꜗ mohꜘ heˉ che̱e̱ˉ Olivo, gaꜙche̱e̱yꜗ u̱u̱ꜗ discípulo kya̱a̱yꜗ.
29 E aconteceu que, chegando ele perto de Betfagé e de Betânia, ao monte chamado monte das Oliveiras, ele enviou dois dos seus discípulos,
30 Gaꜙsɨɨyhꜙ:
30 dizendo: Ide à aldeia que está defronte de vós, e aí, ao entrardes, achareis amarrado um jumentinho em que nenhum homem jamais montou; soltai-o e trazei-o.
31 Cherˊmahꜗ cha̱a̱ˉ hi̱ˉ gaꜙngɨɨꜘ juuˈ kyahꜗ hnähꜘ heˉlaˈ che̱e̱hˊ hnähꜘ burr˜ naˉ, ja̱ˉ jwɨɨhꜘ hnihꜘ läꜙlaˉ: “Jmeeꜙ biiꜗ kihꜗ Dsaˉjø̱ø̱hˈ kya̱a̱ꜗ jnäähˈ baˊ laˉ.”
31 E, se algum homem vos perguntar: Por que o soltais? Assim lhe direis: Porque o Senhor precisa dele.
32 Heˉja̱ˉ gaꜙnääꜗ baˊ hi̱ˉ gaꜙche̱e̱yꜗ heꜘ. Hiꜙ gaꜙjnä̱ä̱yhꜙ baˊ läꜙko̱hꜘ gaꜙjäyhꜘ.
32 E, indo os que haviam sido enviados, acharam como ele lhes havia dito.
33 Läꜙko̱o̱ˉ maˊ tä̱ä̱yhˊ che̱e̱yhˉ burr˜ heꜘ, gaꜙjähꜘ dsaˉjʉʉˊ burr˜ sɨɨyhꜙ:
33 E, soltando o jumentinho, seus donos lhes disseram: Por que soltais o jumentinho?
34 Mahꜗ gaꜙjähꜘ discípulo heꜘ sɨɨyhꜙ:
34 E eles disseram: O Senhor precisa dele.
35 Heˉja̱ˉ naˊjä̱ä̱yˉ burr˜ heꜘ jeeˊ chehˈ Jesús mahꜗ gaꜙkyeˉ dsaˉ hmɨɨhˉ kihꜗ kaˊluuˊ burr˜. Ja̱ˉgaˊ gaꜙwɨɨꜗ Jesús burr˜ heꜘ.
35 E trouxeram-no a Jesus; e lançando suas vestimentas no jumentinho, eles puseram Jesus em cima.
36 Läꜙko̱o̱ˉ maˊ ngooˈ Jesús, läꜙjë̱ë̱ꜙ dsaˉ maˊ ja˜ hmɨɨhˉ kihꜗ läꜙ häˊ jwëꜗ.
36 E, enquanto ele ia, eles estendiam no caminho as suas vestes.
37 Maˊ ngooyˈ yaꜙjä̱yhꜙ jyooꜚ kihꜗ mohꜘ Olivo, peerꜙ maˊ cha̱a̱ˉ lluꜗ läꜙjë̱ë̱ꜙ dsaˉ kya̱a̱yꜗ hi̱ˉ maˊ cha̱a̱ꜗ kaahˋ kiyhˈ. Maˊ tooyh˜ mɨɨhˊ, kwayꜙ tiˊhmaahˊ kihˈ Dio kihꜗ läꜙjëꜙ heˉ jʉhˉga̱a̱ˉ heˉ gaꜙjëëyꜗ.
37 E, quando ele já chegava perto da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, regozijando-se, começou a dar louvores a Deus em alta voz, por todas as poderosas obras que eles tinham visto,
38 Maˊ jäyhꜘ:
38 dizendo: Abençoado seja o Rei que vem em nome do Senhor; paz no céu, e glória nas alturas.
39 Ja̱ˉgaˊ ko̱ˉlla̱a̱ˊ fariseo hi̱ˉ maˊ tä̱ä̱hˊ jeeˊ kihˈ dsaˉ heꜘ gaꜙjäyhꜘ:
39 E alguns dos fariseus, do meio da multidão, disseram-lhe: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 Heˉja̱ˉ gaꜙjähꜘ Jesús sɨɨyhꜙ:
40 E, ele respondendo, disse-lhes: Digo-vos que, se estes se calarem, as pedras imediatamente clamarão.
41 Läꜙko̱o̱ˉ maˊ gaꜙtë̱ë̱ꜘ Jesús chu̱hꜙ kihꜗ Jerusalén, gaꜙjëëyꜗ taꜙ jeeˊ jwɨɨˉ ja̱ˉ. Peerꜙ gaꜙkɨˊ gaꜙhooyhꜗ kihꜗ dsaˉ cha̱a̱ˉ jeeˊ ja̱ˉ.
41 E, quando ele ia chegando, vendo a cidade, chorou sobre ela,
42 Hiꜙ gaꜙjäyhꜘ:
42 dizendo: Se tu conhecesses, ao menos neste teu dia, as coisas que pertencem à tua paz! Mas agora isso está encoberto aos teus olhos.
43 Jëëhꜘ, jäꜙ jmɨɨˊ hlɨɨhꜗ kyahꜗ hnähꜘ. Dsaˉ hi̱ˉ naˉhøøhˊ kyahˈ hnähꜘ dsaˉta̱a̱yhˋ läꜙkuˊ läꜙji̱i̱ꜗ jeeˊ jwɨɨˉ kyahꜗ hnähꜘ mahꜗ sa̱a̱yhꜗ hnähꜘ läꜙhiiꜘ nëˊ goˉte˜. Niꜙ koˉta̱a̱ˊ moꜙsoꜙ chaˉ jeeˊ lä̱ä̱hꜘ hnähꜘ.
43 Porque dias virão sobre ti, em que os teus inimigos lançarão uma trincheira sobre ti, e te sitiarão, e te manterão em cada lado,
44 Sohˊhlayꜗ goˉte˜ naˊhyahˉ heˉ naˉjnëˉ jwɨɨˉ kyahꜗ hnähꜘ. Ja̱ˉ ji̱i̱hˈ maˉja̱a̱ꜘ hnähꜘ kihꜗ dsaˉ heꜘ. Sohˊhlaꜗ mɨˈku̱u̱ˊ heˉ laꜗ naˊhyahˉ, kihꜗ heˉ saꜙ gaꜙjmeehˊ hnähꜘ heˈ heˉ jaꜗ hi̱ˉ maˊ lä̱ä̱ˈ hnähꜘ.
44 e te derrubarão no chão, a ti e a teus filhos que dentro de ti estiverem, e eles não deixarão em ti uma pedra sobre outra, pois tu não conheceste o tempo da tua visitação.
45 Maˊ gaꜙheꜗ Jesús jeeˊ chihˈ gwahꜙ jʉʉhꜙ, gaꜙløøyꜗ hëëyꜙ kihꜗ läꜙjë̱ë̱ꜙ dsaˉ hi̱ˉ maˊ llaꜙ hmoohˊ jeeˊ ja̱ˉ.
45 E, ele entrando no templo, começou a expulsar todos os que ali vendiam e compravam,
46 Mahꜗ gaꜙsɨɨyhꜙ:
46 dizendo-lhes: Está escrito: Minha casa é a casa de oração; mas vós a fizestes covil de ladrões.
47 Ko̱o̱ˉ jmɨɨˊ ko̱o̱ˉ jmɨɨˊ maˊ hlë̱ë̱h˜ Jesús dsaˉ jeeˊ chihˈ gwahꜙ. Pero läꜙjë̱ë̱ꜙ dsaˉka̱a̱hˊ kya̱a̱ˈ jmiˉdsaˉ kya̱a̱hˊ taˉjwohꜗ kya̱a̱ꜗ ley kya̱a̱hˊ dsaˉka̱a̱hˊ kihˈ jeeˊ jwɨɨˉ ja̱ˉ, maˊ hnøøyˈ maˊ jngëëyhˈ Jesús.
47 E ele ensinava diariamente no templo. Mas os principais sacerdotes, e os escribas, e os principais do povo procuravam destruí-lo,
48 Saꜙ gaꜙjnøøyhꜗ haˉ läꜙ maˊ jmeeyˈ mahꜗ maˊ jngëëyhꜗ Jesús, jëëhꜘ jwë̱ë̱ꜘ dsaˉ maˊ tä̱ä̱hˊ jëë˜ ko̱o̱ˉ hwehˉ, nuuyˉ juuˈ heˉ kwaꜙ Jesús.
48 e não encontravam como fazê-lo, porque todo o povo ficava muito atento ao ouvi-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.