Atos 16

Hmooh hmëë he- ga-jmee Jesucristo; Salmos (CHZNTPS) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Maˉngëëꜘ heˉ ja̱ˉ, gaꜙnääyꜗ taꜙ Derbe, ja̱ˉgaˊ gaꜙnääyꜗ taꜙ Listra. Jeeˊ ja̱ˉ maˊ gyaˈ ja̱a̱ˉ ø̱ø̱hꜗ jneˊ hi̱ˉ che̱e̱ˉ Timotä. Chooyˈ maˊ la̱a̱ˈ judiu hiꜙ maˊ la̱a̱yˈ ø̱ø̱hꜗ jneˊ kaˉlähꜘ. Pero jmiiˉ Timotä maˊ la̱a̱ˈ griego.
1 Paulo chegou às cidades de Derbe e Listra. Em Listra morava um cristão chamado Timóteo. A mãe dele, uma cristã, era da raça dos judeus, mas o pai dele não era judeu.
2 Läꜙjë̱ë̱ꜙ ø̱ø̱hꜗ jneˊ hi̱ˉ maˊ tä̱ä̱hˊ Listra hiꜙ hi̱ˉ maˊ tä̱ä̱hˊ Iconio maˊ hlëëyhꜙ lluꜗ kihꜗ Timotä.
2 Todos os irmãos que moravam em Listra e Icônio falavam bem de Timóteo.
3 Gaꜙläꜙhnøøꜗ Paaˊ jä̱ä̱yꜗ Timotä läꜙka̱a̱ˉ jeeˊ dsooyˈ, heˉja̱ˉ gaꜙjmeeyꜘ madaꜚ gaꜙwɨ̱hꜘ jmɨˉngoꜗ kihꜗ Timotä mahꜗ saꜙ chooꜗ judiu hi̱ˉ cha̱a̱ˉ jeeˊ ja̱ˉ juuˈ kya̱a̱yhˊ, jëëhꜘ gaꜙläꜙjë̱ë̱ꜙ dsaˉ cha̱a̱ˉ jeeˊ ja̱ˉ maˉñeyˉ la̱a̱ꜗ griego jmiiˉ Timotä.
3 Paulo quis levá-lo consigo e por isso o circuncidou , pois todos os judeus que moravam naqueles lugares sabiam que o pai de Timóteo não era judeu.
4 Gaꜙläꜙka̱a̱ˉ jwɨɨˉ jeeˊ gaꜙnääyꜗ, gaꜙjmeeyhꜗ juuˈ kihꜗ ø̱ø̱hꜗ jneˊ haˉ läꜙ laꜗ juuˈ eeˉ heˉ gaꜙta̱a̱hˋ apóstole kya̱a̱hˊ dsaˉgyʉʉhˊ hi̱ˉ maˊ tä̱ä̱hˊ Jerusalén mahꜗ høøyꜗ maꜙlaꜙ heˉ naˉ baˊ.
4 Nas cidades por onde passavam, eles diziam aos cristãos quais as decisões que tinham sido tomadas pelos apóstolos e pelos presbíteros da igreja de Jerusalém e aconselhavam que eles obedecessem a essas decisões.
5 Maˊ gaꜙnuuꜘ ø̱ø̱hꜗ jneˊ juuˈ ja̱ˉ, gaꜙtë̱ë̱yhꜗ chaˉmiihˉ beꜘ hiꜙ jwë̱ë̱ꜘ gaˊ dsaˉ gaꜙhe̱e̱hˉ juuˈ kihꜗ Dio ko̱o̱ˉ jmɨɨˊ ko̱o̱ˉ jmɨɨˊ.
5 Assim as igrejas ficavam mais fortes na fé, e o número de cristãos aumentava cada dia mais.
6 Pero Jmɨˉlleꜘ Naˉjngɨɨˈ saꜙ gaꜙkwaꜘ jwëˈ kihꜗ Paaˊ kya̱a̱hˊ dsaˉkya̱a̱yhˊ mahꜗ maˊ kwayˈ juuˈ kihꜗ Dio hwaꜗ Asia, heˉja̱ˉ gaꜙngëëꜘ bihꜗ läꜙ gaꜙdsaꜗ hwaꜗ Frigia, kya̱a̱hˊ hwaˈ Galacia.
6 Como o Espírito Santo não deixou que anunciassem a palavra na província da Ásia, eles atravessaram a região da Frígia-Galácia.
7 Läꜙko̱o̱ˉ maˊ gaꜙllaꜙnääyꜗ taꜙ hwaꜗ Misia, maˊ hnøøyˈ maˊ dsaˉnääyꜗ taꜙ Bitinia pero saꜙ gaꜙkwaꜘ Jmɨˉlleꜘ Naˉjngɨɨˈ jwëꜗ.
7 Quando chegaram perto do distrito da Mísia, tentaram ir para a província da Bitínia, mas o Espírito de Jesus não deixou.
8 Heˉja̱ˉ ko̱o̱ˉ gaꜙngëëyꜘ taꜙ kooꜘ hwaꜗ Misia baˊ, läꜙji̱i̱hˈ gaꜙllaꜙnääyꜗ jwɨɨˉ Troa.
8 Então atravessaram a Mísia e chegaram à cidade de Trôade.
9 Hwëˈ heˉ maˊ gyaˈ Paaˊ Troa, gaꜙhë̱ë̱ꜘ mɨˈnëyˊ maˊ chehˈ ja̱a̱ˉ dsaˉñʉʉhˉ hi̱ˉ cha̱a̱ˉ Macedonia maˊ chu̱u̱ꜘ kya̱a̱yhˊ, maˊ jäyhꜘ: “Ñaˉ taꜙ hwaꜗ Macedonia mahꜗ kwahˈ beꜘ kya̱a̱ꜗ jnäähˈ.”
9 Naquela noite Paulo teve uma visão. Ele viu um homem da província da Macedônia, que estava de pé e lhe pedia: “Venha para a Macedônia e nos ajude!”
10 Maˊ gaꜙjëëꜗ Paaˊ heˉ ja̱ˉ, läꜙcha̱hꜘ ja̱ˉ gaꜙmiꜙlluˋ jnäähꜗ løøˈ kya̱a̱ꜗ jnäähˈ, mahꜗ gaꜙnøøꜗ jnäähˈ kya̱a̱yhˊ taꜙ Macedonia. Gaꜙjmeeˊ jnäähꜗ dsooꜘ heˉ tëëh˜ Dio jnäähˈ mahꜗ dsaˊkwaˊ jnäähꜗ juˈhmëëꜘ kihꜗ Jesús jeeˊ ja̱ˉ.
10 Logo depois dessa visão, nós resolvemos partir logo para a Macedônia, pois estávamos certos de que Deus nos havia chamado para anunciar o evangelho ao povo dali.
11 Jeeˊ jwɨɨˉ Troa ja̱ˉ gaꜙtoohˋ jnäähˈ nehꜙ barco, gaꜙnøøꜗ jnäähˈ ko̱ˉdsooꜘ taꜙ Samotracia, hwaꜗ heˉ häˊ jeeˊ jmɨˉñeehꜚ. Maˊ gaꜙjnäꜗ jyohꜘ jmɨɨˉ, gaꜙnøøꜗ jnäähˈ taꜙ jwɨɨˉ Neópolis.
11 Nós embarcamos em Trôade e fomos diretamente para a ilha de Samotrácia. No dia seguinte chegamos ao porto de Neápolis.
12 Jeeˊ ja̱ˉ gaꜙhwɨɨˉ jnäähˈ mahꜗ gaꜙnøøꜗ jnäähˈ taꜙ jwɨɨˉ Filipo heˉ gaꜙllaꜘ dsaˉ cha̱a̱ˉ Roma hiꜙ maˊ laˈ jwɨɨˉ toˉnëˊ kihˈ hwaꜗ Macedonia. Jeeˊ jwɨɨˉ ja̱ˉ gaꜙtoohˋ jnäähꜗ miihˉ jmɨɨˊ.
12 Dali fomos a Filipos, que é uma cidade do primeiro distrito da província da Macedônia e também colônia romana, onde ficamos vários dias.
13 Ko̱o̱ˉ jmɨɨˊ heˉ te̱e̱hˉ dsaˉ dsëꜗ gaꜙhwë̱ë̱ˉ jnäähˈ jeeˊ jwɨɨˉ ja̱ˉ, gaꜙnøøꜗ jnäähˈ taꜙ chaˊhooˊ jmɨɨˉ. Jëëhꜘ, maˉñeˊ jnäähꜗ heˉ dsaˉnääꜗ dsaˉ jeeˊ ja̱ˉ, jeeˊ dsaˉngɨɨyˋ kiyhˈ kihꜗ Dio. Heˉja̱ˉ gaꜙtoohˋ jnäähꜗ gaꜙhlë̱ë̱hˊ jnäähꜗ juuˈ kihꜗ Dio dsaˉmëꜘ hi̱ˉ maˊ tä̱ä̱hˊ jeeˊ ja̱ˉ.
13 No sábado saímos da cidade e fomos para a beira do rio, pois pensávamos que ali devia haver um lugar de oração para os judeus. Sentamos e começamos a conversar com as mulheres que estavam reunidas lá.
14 Ja̱a̱ˉ dsaˉmëꜘ heꜘ maˊ che̱e̱ˉ Lidia, hi̱ˉ maˊ cha̱a̱ˉ jwɨɨˉ jʉʉhˉ heˉ che̱e̱ˉ Tiatira. Maˊ hnɨɨyꜙ hmɨɨhˉ gyʉ̱ʉ̱ꜘ heˉ hmoohˈ hiꜙ maˊ hnaayhˉ Dio. Heˉja̱ˉ gaꜙche̱e̱ꜗ Dio dsëyꜗ mahꜗ waˊ jmeeyꜘ heˈ juuˈ heˉ maˊ hlëëhꜙ Paaˊ.
14 Uma daquelas mulheres que estavam nos ouvindo era Lídia, uma vendedora de púrpura , da cidade de Tiatira. Ela adorava a Deus, e o Senhor abriu a mente dela para que compreendesse o que Paulo dizia.
15 Läꜙko̱o̱ˉ maˊ gaꜙsa̱a̱yˉ jmɨɨˉ ko̱ˉjø̱hꜘ kya̱a̱hˊ läꜙjë̱ë̱ꜙ hi̱ˉ cha̱a̱ˉ kya̱a̱yꜗ, gaꜙchu̱u̱yꜘ kya̱a̱ꜗ jnäähˈ, gaꜙjäyhꜘ:
15 Ela e as pessoas da sua casa foram batizadas. Depois Lídia nos convidou, dizendo: — Venham ficar na minha casa, se é que vocês acham que, de fato, eu creio no Senhor. Assim ela nos convenceu a ficar na casa dela.
16 Ko̱o̱ˉ häˊ läꜙ maˊ naˊnøøˈ jnäähꜗ kaˉlähꜘ jeeˊ maˊ ngɨɨꜙ dsaˉ kiyhꜗ kihꜗ Dio, jeeˊ ja̱ˉ gaꜙje̱e̱ˈ jnäähꜗ ja̱a̱ˉ chihˉmëꜘ hi̱ˉ maˊ kye̱ˉ jmɨˉlleꜘ hlɨɨhˈ hi̱ˉ maˊ lleˉ juuˈ kihꜗ dsaꜙ. Kya̱a̱hˊ chihˉmëꜘ heꜘ maˊ lɨhꜗ dsaˉjʉʉyˊ chaˉmiihˉ kuuˊ.
16 Certo dia, quando estávamos indo para o lugar de oração, veio ao nosso encontro uma escrava. Essa moça estava dominada por um espírito mau que adivinhava o futuro, e os seus donos ganhavam muito dinheiro com as adivinhações que ela fazia.
17 Peerꜙ ki̱i̱ˉ hooh˜ chihˉmëꜘ heꜘ maˊ lle̱e̱yˋ kaahˋ kya̱a̱ˈ jnäähꜗ, maˊ hlëëyhꜙ:
17 A moça começou a nos seguir, gritando assim: — Estes homens são
18 Maˉläˉhɨɨˋ chaˉmiihˉ jmɨɨˊ jmeeꜙ chihˉmëꜘ heꜘ läꜙja̱ˉ, läꜙji̱i̱hˈ gaꜙläꜙdsë̱hꜙ dsëꜗ Paaˊ. Heˉja̱ˉ gaꜙje̱e̱yhˉ hñiiyꜘ gaꜙsɨɨyhꜙ jmɨˉlleꜘ hlɨɨhˈ:
18 Ela fez isso muitos dias. Por fim Paulo se aborreceu, virou-se para ela e ordenou ao espírito: — Pelo poder do nome de Jesus Cristo, eu mando que você saia desta moça! E, no mesmo instante, o espírito saiu.
19 Maˊ gaꜙläꜙliihꜚ dsaˉjʉʉˊ chihˉmëꜘ heꜘ moꜙsoꜙ chaˉ heˉ kya̱a̱hˊ liyhꜙ kuuˊ, gaꜙläꜙhneeyꜙ kya̱a̱hˊ Paaˊ. Gaꜙsa̱a̱yhꜗ Paaˊ kya̱a̱hˊ Sila naˊjä̱ä̱yˉ chaˊnëˊ dsaˉtaˊ.
19 Quando os donos da moça viram que não iam poder mais ganhar dinheiro com as adivinhações dela, agarraram Paulo e Silas e os arrastaram até a praça pública, diante das autoridades.
20 Gaꜙta̱a̱yhˉ gooˉ jwëëꜚ, gaꜙsɨɨyhꜙ:
20 Eles os apresentaram a essas autoridades romanas e disseram: — Estes homens são judeus e estão provocando desordem na nossa cidade.
21 Miˉtë̱ë̱yꜙ jneˊ heˉ të̱ë̱yˈ jmeeyꜙ heˉ saꜙ chaˉ jwëˈ jnänˋ he̱e̱hnˊ niꜙ heˉ jmeenˊ heˉ të̱ë̱yˈ jmeeyꜙ, jneˊ hi̱ˉ la̱a̱ꜗ dsaˉ romano.
21 Estão ensinando costumes que são contra a nossa lei . Nós, que somos romanos, não podemos aceitar esses costumes.
22 Hiꜙ läꜙjë̱ë̱ꜙ dsaˉjwɨɨˉ gaꜙkwaꜘ beꜘ kihꜗ dsaˉ hi̱ˉ gaꜙhnɨɨꜗ heꜘ. Heˉja̱ˉ gaꜙjmeeꜘ dsaˉtaˊ madaꜚ gaꜙlle̱e̱yꜗ hmɨɨhˉ kihꜗ Paaˊ kya̱a̱hˊ Sila mahꜗ gaꜙkwaꜘ dsaˉ kiyhꜗ kya̱a̱hˊ sɨˊhmaˉ.
22 Aí uma multidão se ajuntou para atacar Paulo e Silas. As autoridades mandaram que tirassem as roupas deles e os surrassem com varas.
23 Maˉngëëꜘ maˉkwaꜘ dsaˉ kiyhꜗ chaˉmiihˉ, gaꜙta̱a̱hˉ dsihꜘ nehꜙñeˈ. Ja̱ˉgaˊ gaꜙjmeeyꜘ madaꜚ kihꜗ pooˉ kya̱a̱yꜗ mahꜗ hä̱ä̱yꜗ lluꜗ.
23 Depois de baterem muito neles, as autoridades jogaram os dois na cadeia e deram ordem ao carcereiro para guardá-los com toda a segurança.
24 Maˉngëëꜘ maˉhyoh˜ pooˉ jwëˈ haˉ läꜙ jmeeyꜗ, gaꜙta̱a̱yhˉ Paaˊ kya̱a̱hˊ Sila gaꜙtëꜘ nehꜙ gaˊ kihˈ nehꜙñeˈ. Jeeˊ ja̱ˉ gaꜙgwëyꜗ tɨɨˊ Paaˊ kya̱a̱hˊ Sila nehꜙ jwɨˊ hmaˉ heˉ hëˉ tooˉ, heˉ che̱e̱ˉ cepo.
24 Depois de receber essa ordem, o carcereiro os jogou numa cela que ficava no fundo da cadeia e prendeu os pés deles entre dois blocos de madeira.
25 Pero maˊ gaꜙtëꜘ ko̱o̱ˉ llaꜙnʉʉˈ maˊ ngɨɨꜙ Paaˊ kya̱a̱hˊ Sila kiyhꜗ kihꜗ Dio, hiꜙ maˊ häyꜙ su̱ꜚ kihꜗ Dio, hiꜙ jñahꜘ gaˊ dsaˉ hi̱ˉ maˊ tä̱ä̱hˊ nehꜙñeˈ ja̱ˉ maˊ nuuyˉ.
25 Mais ou menos à meia-noite, Paulo e Silas estavam orando e cantando hinos a Deus, e os outros presos escutavam.
26 Niꜙ saꜙ liihꜚ gaˊ dsaˉ heꜘ maˊ gaꜙjehꜗ wɨɨꜘ jwërte hwaꜗ, läꜙji̱i̱hˈ gaꜙsaꜗ gaꜙhlu̱hꜗ tɨɨˊ naˊhyahˉ heˉ laꜗ nehꜙñeˈ ja̱ˉ. Läꜙcha̱hꜘ ja̱ˉ gaꜙnaꜘ läꜙjëꜙ hoˊhaahˊ kihˈ, hiꜙ gaꜙsa̱a̱ꜗ gaꜙja̱a̱ꜗ caden˜ heˉ maˊ naˉhñuuꜚ läꜙjë̱ë̱ꜙ hi̱ˉ maˊ tä̱ä̱hˊ nehꜙñeˈ ja̱ˉ.
26 De repente, o chão tremeu tanto, que abalou os alicerces da cadeia. Naquele instante todas as portas se abriram, e as correntes que prendiam os presos se arrebentaram.
27 Heˉja̱ˉ gaꜙñeꜗ pooˉ hi̱ˉ maˊ høøꜙ jeeˊ ja̱ˉ. Maˊ gaꜙjëëyꜗ naˉnaˊ hooˊ nehꜙñeˈ, gaꜙlleyˉ ñeˈtuuhꜚ kiyhꜗ mahꜗ maˊ jngëëyhˈ hñiiyꜘ, kihꜗ heˉ la̱a̱yꜘ maˉkyʉ̱ʉ̱ꜗ dsaˉ hi̱ˉ maˊ tä̱ä̱hˊ nehꜙñeˈ.
27 Aí o carcereiro acordou. Quando viu que os portões da cadeia estavam abertos, pensou que os prisioneiros tinham fugido. Então puxou a espada e ia se matar,
28 Heˉja̱ˉ gaꜙhlëëhꜘ Paaˊ ki̱ˉga̱a̱ˉ gaꜙjäyhꜘ:
28 mas Paulo gritou bem alto: — Não faça isso! Todos nós estamos aqui!
29 Heˉja̱ˉ gaꜙngɨɨꜘ pooˉ heꜘ waˊjeˉ, mahꜗ gaꜙheyꜗ koˉchihˊ chaˊnehꜙ. Jlä̱ä̱yꜙ gaˊ läꜙja̱ˉ, gaꜙjwä̱ä̱yꜗ hñiiyꜘ hʉʉˊ tɨɨˊ Paaˊ kya̱a̱hˊ Sila.
29 Aí o carcereiro pediu que lhe trouxessem uma luz, entrou depressa na cela e se ajoelhou, tremendo, aos pés de Paulo e Silas.
30 Hi̱hꜗ pooˉ heꜘ gaꜙhwë̱ë̱yꜗ ø̱ø̱hꜗ jneˊ nehꜙñeˈ, mahꜗ gaꜙsɨɨyhꜙ:
30 Depois levou os dois para fora e perguntou: — Senhores, o que devo fazer para ser salvo?
31 Heˉja̱ˉ gaꜙjähꜘ ø̱ø̱hꜗ jneˊ heꜘ:
31 Eles responderam: — Creia no Senhor Jesus e você será salvo — você e as pessoas da sua casa.
32 Ja̱ˉgaˊ gaꜙhlë̱ë̱yhꜗ pooˉ heꜘ juuˈ kihꜗ Dio, kya̱a̱hˊ läꜙjë̱ë̱ꜙ hi̱ˉ cha̱a̱ˉ chaˊnehꜙ kiyhꜗ.
32 Então eles anunciaram a palavra do Senhor ao carcereiro e a todas as pessoas da casa dele.
33 Läꜙ hwëˈ ja̱ˉ gaꜙjøøꜗ pooˉ heꜘ kihꜗ Paaˊ kya̱a̱hˊ Sila naˊgyiyhˉ jeeˊ gaꜙlaꜗ dsooˊ kiyhˈ. Läꜙcha̱hꜘ ja̱ˉ gaꜙsa̱a̱ˉ pooˉ heꜘ jmɨɨˉ kya̱a̱hˊ läꜙjë̱ë̱ꜙ hi̱ˉ cha̱a̱ˉ kya̱a̱yꜗ.
33 Naquela mesma hora da noite, o carcereiro começou a cuidar deles, lavando os ferimentos da surra que haviam levado. Logo depois ele e todas as pessoas da sua casa foram batizados.
34 Maˉngëëꜘ maˉsa̱a̱yˉ jmɨɨˉ, gaꜙtëëyˉ ø̱ø̱hꜗ jneˊ heꜘ chaˊnehꜙ kiyhꜗ, gaꜙkwëëyhꜗ heˉ gaꜙkuyhˉ. Peerꜙ gaꜙläꜙcha̱a̱yꜙ lluꜗ kya̱a̱hˊ läꜙjë̱ë̱ꜙ hi̱ˉ cha̱a̱ˉ kya̱a̱yꜗ, läꜙlluꜗ heˉ gaꜙhe̱e̱yhˉ juuˈ kihꜗ Dio.
34 Em seguida ele levou Paulo e Silas para a sua casa e lhes deu comida. O carcereiro e as pessoas da sua casa ficaram cheios de alegria porque agora criam em Deus.
35 Maˊ gaꜙjnäꜗ jyohꜘ jmɨɨˊ ja̱ˉ, gaꜙche̱e̱ꜗ dsaˉtaˊ jñahꜘ pooˉ hi̱ˉ naˊjmeeꜘ juuˈ kihꜗ hi̱ˉ maˊ høøꜙ nehꜙñeˈ mahꜗ lä̱ä̱yꜗ Paaˊ kya̱a̱hˊ Sila.
35 Quando amanheceu, as autoridades romanas mandaram alguns policiais com a seguinte ordem para o carcereiro: “Solte esses homens.”
36 Heˉja̱ˉ gaꜙjmeehꜗ pooˉ juuˈ kihꜗ Paaˊ kya̱a̱hˊ Sila, gaꜙjäyhꜘ:
36 Então o carcereiro disse a Paulo: — As autoridades mandaram soltá-los. Podem ir embora em paz.
37 Heˉja̱ˉ gaꜙjähꜘ Paaˊ sɨɨyhꜙ läꜙlaˉ:
37 Mas Paulo disse aos policiais: — Eu e Silas somos cidadãos romanos e, mesmo assim, sem termos sido julgados, fomos surrados em público. E depois nos jogaram na cadeia. E agora querem nos mandar embora assim em segredo? Isso não! Que as próprias autoridades romanas venham aqui e nos soltem!
38 Heˉja̱ˉ naˊjmeehˊ pooˉ heꜘ juuˈ kihꜗ dsaˉtaˊ. Peerꜙ gaꜙläꜙgooꜙ dsëꜗ dsaˉtaˊ heꜘ maˊ gaꜙnuuyꜘ la̱a̱ꜗ Paaˊ dsaˉ romano kya̱a̱hˊ Sila.
38 Os policiais foram contar às autoridades romanas o que Paulo tinha dito. Quando as autoridades souberam que Paulo e Silas eram cidadãos romanos, ficaram com medo
39 Heˉja̱ˉ naˊnääyˈ naˊjë̱ë̱yˉ, mahꜗ gaꜙsɨɨyhꜙ Paaˊ kya̱a̱hˊ Sila:
39 e foram lhes pedir desculpas. Então os tiraram da prisão e pediram que fossem embora da cidade.
40 Maˊ yaꜙhë̱ë̱ꜗ Paaˊ nehꜙñeˈ kya̱a̱hˊ Sila, gaꜙnääyꜗ taꜙ kihꜗ Lidia, jeeˊ gaꜙje̱e̱yˈ miihˉ ø̱ø̱hꜗ jneˊ. Gaꜙkwaꜘ Paaˊ kya̱a̱hˊ Sila beꜘ kiyhꜗ, ja̱ˉgaˊ gaꜙhwë̱ë̱yˉ jeeˊ jwɨɨˉ ja̱ˉ, gaꜙnääyꜗ taꜙ jeeˊ jyohꜘ.
40 Paulo e Silas saíram da cadeia e foram para a casa de Lídia. Ali encontraram-se com os irmãos, animaram a todos e depois foram embora.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.