1 Coríntios 4
Hmooh hmëë he- ga-jmee Jesucristo; Salmos (CHZNTPS) vs NAA
1 Läꜙja̱ˉ, waˊ jmeeꜘ dsaˉ kwa̱a̱t˜ la̱a̱ꜗ jnäähˈ hi̱ˉ jmeeꜙ taˊheꜗ kihꜗ Cristo baˊ, naˉhña̱a̱ˊ jnäähꜗ mahꜗ miˊjnääꜗ jnäähˈ juuˈ kihꜗ Dio heˉ maˊ naˉhmääˊ jä̱ä̱ˈ.
1 Assim, pois, importa que todos nos considerem como ministros de Cristo e encarregados dos mistérios de Deus.
2 Hiꜙ kihꜗ hi̱ˉ häˊ gooˉ ko̱o̱ˉ taˊ, jmeeꜙ biiꜗ miˉteyꜗ kya̱a̱hˊ taˊ heˉ häˊ gooyˉ.
2 Ora, além disso, o que se requer destes encarregados é que cada um deles seja encontrado fiel.
3 Saꜙ chaˉ heˉ jmeeꜗ cherˊmahꜗ hnähꜘ o cherˊmahꜗ jñahꜘ ka̱ꜗ kwa̱a̱t˜ haˉ läꜙ ngoonꜗ kya̱a̱hˊ taˊ kinꜙ. Niꜙ jnäꜘ, saꜙ kye̱nˊ kwa̱a̱t˜ kiꜙ hñiinꜙ.
3 Mas a mim pouco importa ser julgado por vocês ou por um tribunal humano; nem eu julgo a mim mesmo.
4 Maꜙkeꜙ saꜙ hnɨɨ˜ hʉʉˊdsëˉ lluꜗ kinꜙ, pero ja̱ꜙ kya̱a̱hˊ heˉ naˉ hnøøꜗ jähꜙ maˉjä̱nꜗ lluꜗ. Dio baˊ hi̱ˉ ngɨɨhꜗ kwa̱a̱t˜ kinꜙ.
4 Porque a consciência não me acusa de nada. Mas nem por isso me dou por justificado, pois quem me julga é o Senhor.
5 Läꜙja̱ˉ, taꜙ ka̱ˉ hnähꜘ kwa̱a̱t˜ kihꜗ niꜙ ja̱a̱ˉ, taˊko̱ˉji̱i̱hˈ saꜙ gaˊ maˉja̱h˜ Dsaˉjø̱ø̱hˈ jnänˋ. Hi̱ˉ heꜘ baˊ miˉjnääꜙ läꜙjëꜙ heˉ hlɨɨhˈ heˉ maˉjmeeˊ jneˊ jeeˊ naˉhmääˊ, hiꜙ miˉjnääyꜙ haˉ läꜙ laꜗ nehꜙ tuhˉdsëˉ jneˊ. Maˊja̱ˉ baˊ hlëëhˈ Dio lluꜗ kihꜗ läꜙja̱a̱ˉ läꜙja̱a̱ˉ hi̱ˉ hwë̱ë̱ꜗ lluꜗ.
5 Portanto, não julguem nada antes do tempo, até que venha o Senhor, o qual não somente trará à plena luz as coisas ocultas das trevas, mas também manifestará os desígnios dos corações. E então cada um receberá o seu louvor da parte de Deus.
6 Heˉ lluꜗ kyahꜗ hnähꜘ baˊ naˉ ø̱ø̱hnꜗ, heˉja̱ˉ maˉjwë̱ë̱hnꜗ hnähꜘ haˉ läꜙ laꜗ kinꜙ kya̱a̱hˊ Apolo heˉ saꜙ hnoonꜗ jmääꜗ dsaˉ jnäähˈ ka̱a̱hˊ. Mahꜗ läꜙja̱ˉ läꜙngëëhꜘ hnähꜘ läꜙko̱o̱ˉ hnøøꜗ jähꜙ juuˈ laˉ: “Taꜙ waˊ ngëënˊ jwëˈ kihꜗ läꜙko̱o̱ˉ teꜗ heˉ naˉsɨɨˉ.” Läꜙja̱ˉ taꜙ jmä̱ä̱ꜙ hnähꜘ jø̱ø̱hˈ niꜙ ja̱a̱ˉ mahꜗ jñahꜘ jmä̱ä̱hꜙ hnähꜘ taꜙ kooꜘ.
6 Meus irmãos, apliquei estas coisas figuradamente a mim mesmo e a Apolo, por causa de vocês, para que por nosso exemplo vocês aprendam isto: “Não ultrapassem o que está escrito”, para que ninguém se encha de orgulho a favor de um em prejuízo de outro.
7 ¿Hi̱i̱ˉ baˊ naˉ hi̱ˉ gaꜙjmä̱ä̱ꜗ hneˉ jø̱ø̱hˈ? ¿Heeˉ baˊ chaˉ kyahꜗ heˉ saꜙ gaꜙkwaꜘ Dio? Hiꜙ cherˊmahꜗ maˉhñah˜ baˊ hneˉ kihꜗ Dio, ¿heˉlaˈ jmä̱ä̱hˈ hñaahꜗ jø̱ø̱hˈ? Läꜙko̱o̱ˉ heˉ saꜙ chaˉ heˉ maˉhñah˜ baˊ jmeehˉ.
7 Pois quem é que faz com que você sobressaia? E o que é que você tem que não tenha recebido? E, se o recebeu, por que se gloria, como se não o tivesse recebido?
8 Maˉchaˉ baˊ läꜙjëꜙ heˉ maˊ hnoohˉ hnähꜘ, maˉchaˉ baˊ kuuˊ kyahˈ hnähꜘ. Maˉgaaꜘ hohꜘ jnäähˈ. Jmä̱ä̱hꜙ hnähꜘ hñaahꜗ läꜙko̱hꜘ dsaˉtaˊ. Lluꜗ waˊraˉ jähꜘ kihꜗ maꜙraꜙ juˈdsooꜘ maˉla̱a̱hꜗ hnähꜘ dsaˉtaˊ mahꜗ jmeeˊ jnäähꜗ hihꜙ ko̱ˉjø̱hꜘ kya̱a̱hˊ hnähꜘ.
8 Vocês já estão fartos! Já são ricos! Chegaram a reinar sem nós! Sim, quem dera que vocês fossem reis, para que também nós viéssemos a reinar com vocês!
9 Goꜚ la̱a̱nꜙ, gaꜙlla̱a̱ꜗ Dio jnäähˈ hi̱ˉ la̱a̱ꜗ apóstole taꜙ hwaꜗ goˉte˜, läꜙko̱o̱ˉ heˉ gaꜙjmeeyꜘ hihꜙ ju̱u̱ꜘ jnäähˈ. Läꜙjëꜙ heˉ gaꜙngëëꜘ jnäähˈ gaꜙjmeeꜘ gaꜙläꜙdsa̱a̱˜ dsëꜗ dsaˉ kya̱a̱ꜗ jnäähˈ, läꜙkye̱ˉ ángele, hiꜙ läꜙjë̱ë̱ꜙ dsaˉ jmɨˉgyʉʉꜙ kaˉlähꜘ.
9 Porque me parece que Deus pôs a nós, os apóstolos, em último lugar, como se fôssemos condenados à morte. Porque nos tornamos espetáculo para o mundo, tanto para os anjos como para os seres humanos.
10 Heˉ hnääꜙ jnäähˈ Cristo, heˉja̱ˉ la̱a̱ꜗ jnäähˈ läꜙko̱o̱ˉ dsaˉ tooˉ baˊ, pero kyahꜗ hnähꜘ chaˉ chaˉmiihˉ hʉʉˊdsëˉ lluꜗ taꜙlaꜙ kihꜗ Cristo. Saꜙ chaˉ beꜘ kya̱a̱ꜗ jnäähˈ, pero kyahꜗ hnähꜘ chaˉ chaˉmiihˉ. Hnääꜗ dsaˉ hnähꜘ pero jnäähˈ saꜙ ta̱a̱yhˉ taˊ.
10 Nós somos loucos por causa de Cristo, e vocês são sábios em Cristo. Nós somos fracos, e vocês são fortes; vocês são honrados, e nós somos desprezados.
11 Läꜙji̱i̱hˈ naꜗ, kya̱a̱hꜗ jnäähˈ, naˉki̱i̱ˉ dsëˉ jnäähˈ, saꜙ chaˉ hmɨɨhˉ heˉ kye̱hˊ jnäähꜗ, kwaꜙ dsaˉ jwërte kya̱a̱ꜗ jnäähˈ, saꜙ chaˉ jeeˊ dsaˊtoohˊ jnäähꜗ.
11 Até a presente hora, sofremos fome, sede e nudez; somos esbofeteados e não temos morada certa;
12 Läꜙji̱i̱hˈ gaꜙhwa̱a̱ˊ jnäähꜗ gaꜙjmeeˊ jnäähꜗ taˊ mahꜗ chaˉ heˉ jmeeꜙ biiꜗ kya̱a̱ꜗ jnäähˈ. Pero dsoˊjwɨɨꜘ baˊ kwëëh˜ dsaˉ jnäähˈ, hiꜙ jnäähˈ ngɨɨˊ jnäähꜗ heˉ lluꜗ kihꜗ hi̱ˉ jwä˜ dsoˊjwɨɨꜘ. Jëëꜘ jnäähˈ wɨɨꜘ, pero kwëëh˜ baˊ dsëˉ jnäähˈ.
12 e nos afadigamos, trabalhando com as nossas próprias mãos. Quando somos insultados, bendizemos; quando somos perseguidos, suportamos;
13 Hlëëhꜙ dsaˉ wɨɨꜘ kya̱a̱ꜗ jnäähˈ, hiꜙ ngɨɨˊ jnäähꜗ lluꜗ kiyhꜗ kihꜗ Dio. Läꜙji̱i̱hˈ naꜗ, saꜙ hii˜ läꜙjmääꜗ jnäähˈ goˉte˜ jmɨˉgyʉʉꜙ laˉ, la̱a̱ꜗ jnäähˈ läꜙko̱o̱ˉ waˊhløøˉ heˉ be˜ dsaˉ.
13 quando somos caluniados, procuramos conciliação. Até agora, temos chegado a ser considerados lixo do mundo, escória de todos.
14 Saꜙ maˉsɨɨnꜗ heˉ laˉ mahꜗ jä̱hˈ hnähꜘ kya̱a̱hˊ oˉhihꜙ. Heˉ jʉʉhnˊ miihˉ kyahꜗ hnähꜘ baˊ laˉ, kihꜗ heˉ la̱a̱hꜗ hnähꜘ läꜙko̱o̱ˉ gyʉ̱ʉ̱ˉ kya̱a̱nꜙ hi̱ˉ hnaanꜙ.
14 Não escrevo estas coisas para que vocês fiquem envergonhados; pelo contrário, para admoestá-los como a meus filhos amados.
15 Maꜙkeꜙ cha̱a̱ˉ gya̱a̱ꜗ mil dsaˉ hi̱ˉ hlë̱ë̱h˜ hnähꜘ juuˈ kihꜗ Cristo, pero ja̱a̱ˉ baˊ hi̱ˉ gaꜙhlë̱ë̱hꜗ hnähꜘ läꜙ maˊ toˉnëˊ heˉja̱ˉ la̱a̱nꜗ läꜙko̱o̱ˉ tääˋ kya̱a̱hˈ hnähꜘ. Jëëhꜘ jnäꜘ baˊ gaꜙjmeenꜗ gaꜙläꜙcha̱a̱ꜙ hnähꜘ kya̱a̱hˊ juˈhmëëꜘ kihꜗ Cristo Jesús.
15 Porque, ainda que vocês tivessem milhares de instrutores em Cristo, não teriam muitos pais, pois eu gerei vocês em Cristo Jesus, pelo evangelho.
16 Heˉja̱ˉ, chu̱u̱nꜘ kya̱a̱hˊ hnähꜘ, jmeeˊ hnähꜘ läꜙko̱o̱ˉ jmeeꜙ jnäꜘ.
16 Portanto, eu peço a vocês que sejam meus imitadores.
17 Heˉja̱ˉ baˊ naˉ, maˉche̱e̱nꜙ Timotä dsaˉjë̱ë̱ꜙ hnähꜘ. Peerꜙ hnaaꜙ jnihꜘ. La̱a̱yꜗ läꜙko̱o̱ˉ gyʉ̱ʉ̱ˉ kya̱a̱nꜙ, miˉteyꜗ kihꜗ Dsaˉjø̱ø̱hˈ jnänˋ. Hi̱ˉ naˉ jmeeꜗ läˉdsooh˜ hohꜘ hnähꜘ läꜙko̱o̱ˉ miˊtenˋ kihˈ Cristo. Jëëhꜘ jmeeꜙ baˊ jnäꜘ läꜙko̱o̱ˉ maˉhlë̱ë̱hnˋ dsaˉ läꜙka̱a̱ˉ gwahꜙ, waˊ haˉ chaˉ haˉ jeeˊ tä̱ä̱yhˊ.
17 Por esta causa, eu enviei até vocês Timóteo, que é meu filho amado e fiel no Senhor, o qual fará com que vocês se lembrem dos meus caminhos em Cristo Jesus, como, por toda parte, ensino em cada igreja.
18 Ko̱ˉlla̱a̱ˊ hnähꜘ maˉjmä̱ä̱hˋ hnähꜘ hñaahꜗ ka̱a̱hˊ. La̱a̱hꜘ hnähꜘ, ji̱hˊko̱hꜘ saꜙ lloon˜ naˊjë̱ë̱nꜙ hnähꜘ.
18 Alguns de vocês se encheram de orgulho, como se eu não fosse mais visitá-los.
19 Pero cha̱hꜘ baˊ nɨɨnˋ naˊjë̱ë̱nꜙ hnähꜘ cherˊmahꜗ läꜙja̱ˉ hnøøꜗ Dio. Maˊja̱ˉ jëënꜚ cheˊ chaˉ beꜘ kihꜗ hi̱ˉ jmä̱ä̱˜ hñiiꜘ ka̱a̱hˊ, o cheˊ ko̱ˉja̱ˉ hlëëhꜙ bihꜗ.
19 Mas, em breve, se o Senhor quiser, irei visitá-los, e então conhecerei não a palavra, mas o poder desses orgulhosos.
20 Jëëhꜘ, heˉ tøøhˊ jneˊ kya̱a̱hˊ Dio, tøøhˊ jneˊ kya̱a̱hˊ beꜘ kiyhꜗ, saꜙ laꜗ kya̱a̱hˊ juuˈ heˉ ko̱o̱ˉ hlëëhˊ jneˊ.
20 Porque o Reino de Deus consiste não em palavra, mas em poder.
21 ¿Haˉ baˊ läꜙhnoohˉ hnähꜘ? ¿Cheˊ naˊjë̱ë̱nꜙ hnähꜘ kye̱nˊ ko̱o̱ˉ sɨˊhmaˉ, o cheˊ jmeenˋ hnaanꜙ hnähꜘ kihꜗ heˉ hwa̱a̱nˊ?
21 O que vocês preferem? Que eu vá até aí com um chicote ou com amor e espírito de mansidão?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Coríntios 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.