Romanos 14
Ozumacín Chinantec NT (CHZ_WBT) vs NVI
1 He̱e̱hˋ hnähꜘ hi̱ˉ saꜙ be̱e̱ꜘ kya̱a̱hˊ heˉ maˉdsooꜘ dsëyꜗ. Taꜙ hlë̱ë̱hˋ hnähꜘ kya̱a̱hˊ juuˈ wɨɨꜘ, cherˊmahꜗ saꜙ gaˊ maˉkyʉʉyh˜ läꜙko̱hꜘ hnähꜘ.
1 Aceitem o que é fraco na fé, sem discutir assuntos controvertidos.
2 Ko̱ˉlla̱a̱ˊ la̱a̱ꜘ leꜘ baˊ kuyhꜙ läꜙjëꜙ heˉ chaˉ. Hiꜙ ko̱ˉlla̱a̱ˊ hi̱ˉ saꜙ chaˉ beꜘ kihꜗ, kuyhˉ maꜙlaꜙ mɨɨˈ heˉ jngëëˉ dsaˉ baˊ.
2 Um crê que pode comer de tudo; já outro, cuja fé é fraca, come apenas alimentos vegetais.
3 Hi̱ˉ la̱a̱ꜘ leꜘ baˊ kuyhꜙ läꜙjëꜙ, saꜙ waˊ miˉkwa̱yhꜗ kihꜗ hi̱ˉ saꜙ kuhˉ. Hiꜙ hi̱ˉ saꜙ kuhˉ, saꜙ waˊ kye̱yꜘ kwa̱a̱t˜ kihꜗ hi̱ˉ kuhˉ, jëëhꜘ maˉhe̱e̱hˉ baˊ Dio kiyhꜗ.
3 Aquele que come de tudo não deve desprezar o que não come, e aquele que não come de tudo não deve condenar aquele que come, pois Deus o aceitou.
4 ¿Heeˉ la̱a̱hꜗ hneˉ, heˉ kye̱hˊ kwa̱a̱t˜ kihꜗ hi̱ˉ la̱a̱ꜗ kya̱a̱ꜗ jñahꜘ? Hñiiꜘ baˊ dsaˉjʉʉyˊ ñeˉ cheˊ jmeeyꜙ heˉ lluꜗ o cheˊ jmeeyꜙ heˉ hlɨɨhˈ. Pero maꜙraꜙ heˉ goˉhë̱ë̱ˈ bihꜗ lluꜗ, jëëhꜘ Dio chaˉ chaˉmiihˉ beꜘ kihꜗ, saꜙ kwayꜙ jwëˈ tä̱yhꜙ.
4 Quem é você para julgar o servo alheio? É para o seu senhor que ele está de pé ou cai. E ficará de pé, pois o Senhor é capaz de o sustentar.
5 Ko̱ˉlla̱a̱ˊ jmeeꜙ kye̱e̱ꜘ gaˊ ko̱o̱ˉ jmɨɨˊ läꜙko̱hꜘ gaˊ jyohꜘ jmɨɨˊ. Hiꜙ cha̱a̱ˉ jñahꜘ kaˉlähꜘ, la̱a̱yꜘ, kweeˉ baˊ laˈ läꜙjëꜙ jmɨɨˊ. Pero läꜙja̱a̱ˉ läꜙja̱a̱ˉ hnähꜘ, ko̱o̱ˉ häˊ baˊ jmeeˊ hnähꜘ hʉʉˊdsëˉ haˉ läꜙ jmeehˈ hnähꜘ.
5 Há quem considere um dia mais sagrado que outro; há quem considere iguais todos os dias. Cada um deve estar plenamente convicto em sua própria mente.
6 Hi̱ˉ høøꜙ ko̱o̱ˉ jmɨɨˊ, kihꜗ Dio baˊ ja̱ˉ jmeeyꜙ. Hi̱ˉ saꜙ jmeeꜙ heˈ kihꜗ ko̱o̱ˉ jmɨɨˊ, kihꜗ Dio baˊ ja̱ˉ jmeeyꜙ kaˉlähꜘ. Hiꜙ hi̱ˉ kuhˉ läꜙjëꜙ nëëˈ, heˉ jmeeyꜙ kihꜗ Dio baˊ ja̱ˉ, jëëhꜘ kwayꜙ tiˊhmaahˊ kihˈ Dio. Hiꜙ hi̱ˉ saꜙ kuhˉ läꜙjëꜙ nëëˈ, läꜙja̱ˉ heˉ jmeeyꜙ kihꜗ Dio baˊ ja̱ˉ, hiꜙ kwayꜙ tiˊhmaahˊ kihˈ Dio kaˉlähꜘ.
6 Aquele que considera um dia como especial, para o Senhor assim o faz. Aquele que come carne, come para o Senhor, pois dá graças a Deus; e aquele que se abstém, para o Senhor se abstém, e dá graças a Deus.
7 Jëëhꜘ, niꜙ ja̱a̱ˉ saꜙ cha̱a̱ˉ taˉlaˊ cha̱a̱ˉ hñiiꜘ, hiꜙ niꜙ ja̱a̱ˉ saꜙ ju̱u̱ꜘ taˉlaˊ ju̱u̱ꜘ.
7 Pois nenhum de nós vive apenas para si, e nenhum de nós morre apenas para si.
8 Cherˊmahꜗ cha̱a̱ˉ jneˊ, kihꜗ Dio baˊ ja̱ˉ cha̱a̱ˉ jneˊ. Hiꜙ cherˊmahꜗ gaꜙju̱u̱ꜗ jneˊ, kihꜗ Dio baˊ ja̱ˉ ju̱u̱ꜘ jneˊ. Läꜙja̱ˉ cherˊmahꜗ cha̱a̱ˉ jneˊ o cherˊmahꜗ gaꜙju̱u̱ꜗ jneˊ, la̱a̱ꜗ jneˊ kya̱a̱ˈ Dio baˊ.
8 Se vivemos, vivemos para o Senhor; e, se morremos, morremos para o Senhor. Assim, quer vivamos, quer morramos, pertencemos ao Senhor.
9 Kihꜗ heˉja̱ˉ, gaꜙju̱u̱ꜗ Cristo hiꜙ gaꜙläꜙji̱i̱yhˋ kaˉlähꜘ mahꜗ le̱e̱yꜘ jʉʉˊ hi̱ˉ maˉnaˉju̱u̱ˊ hiꜙ le̱e̱yꜘ jʉʉˊ hi̱ˉ cha̱a̱ˉ kaˉlähꜘ.
9 Por esta razão Cristo morreu e voltou a viver, para ser Senhor de vivos e de mortos.
10 Pero hneˉ, ¿heˉlaˈ kye̱hˊ kwa̱a̱t˜ kihꜗ ø̱ø̱hꜗ? Hiꜙ hneˉ kaˉlähꜘ, ¿heˉlaˈ miˉkwa̱hꜚ ø̱ø̱hꜗ? Läꜙjë̱ë̱ꜙ baˊ jneˊ dsaˊnøønˈ chaˊnëˊ Cristo mahꜗ ka̱yꜗ juˈdsooꜘ jnänˋ.
10 Portanto, você, por que julga seu irmão? E por que despreza seu irmão? Pois todos compareceremos diante do tribunal de Deus.
11 Jëëhꜘ, läꜙko̱o̱ˉ naˉsɨɨˉ:
11 Porque está escrito: " ‘Por mim mesmo jurei’, diz o Senhor, ‘diante de mim todo joelho se dobrará e toda língua confessará que sou Deus’ ".
12 Kya̱a̱hˊ juuˈ laˉ dsaˉläˉngëëꜘ jneˊ, läꜙjë̱ë̱ꜙ baˊ jneˊ ngëënˊ kwa̱a̱t˜ jnänˋ chaˊnëˊ Dio.
12 Assim, cada um de nós prestará contas de si mesmo a Deus.
13 Heˉja̱ˉ moꜙsoꜙ waˊ kye̱nˊ kwa̱a̱t˜ kihꜗ dsaˉkya̱a̱hnˊ. Lluꜗ gaˊ waˊ jmeenˊ läꜙlaˉ baˊ. Saꜙ waˊ jmeenˊ të̱hˈ ø̱ø̱hꜗ jneˊ niꜙ heˉ jmeeˊ jneˊ jehˈ dsëyꜗ.
13 Portanto, deixemos de julgar uns aos outros. Em vez disso, façamos o propósito de não colocar pedra de tropeço ou obstáculo no caminho do irmão.
14 Kihꜗ heˉ kya̱a̱hnˊ Jesús Dsaˉjø̱ø̱hˈ jnänˋ, heˉja̱ˉ manꜙ kweeˉ niꜙ ko̱o̱ˉ saꜙ chaˉ heˉ sohꜘ taˉlaˊ sohꜘ hñiiꜘ. Pero cherˊmahꜗ chaˉ heˉ la̱a̱ꜘ dsaˉ sohꜘ, kihꜗ hi̱ˉ heꜘ läꜙ maˉngooꜗ ja̱ˉbaˊ sohꜘ.
14 Como alguém que está no Senhor Jesus, tenho plena convicção de que nenhum alimento é por si mesmo impuro, a não ser para quem assim o considere; para ele é impuro.
15 Cherˊmahꜗ gaꜙjmeehˊ jehꜗ dsëꜗ ø̱ø̱hꜗ, kihꜗ heˉ maˉkuhꜗ ko̱o̱ˉ nëëˈ maꜗ heˉ saꜙ kuyhˉ, heˉ moꜙsoꜙ hnaahꜙ baˊ hnihꜘ ja̱ˉ. Taꜙ he̱e̱ꜙ dsëꜗ ø̱ø̱hꜗ kya̱a̱hˊ heˉ kuhˉ, jëëhꜘ Cristo gaꜙju̱u̱ꜗ kiyhꜗ.
15 Se o seu irmão se entristece devido ao que você come, você já não está agindo por amor. Por causa da sua comida, não destrua seu irmão, por quem Cristo morreu.
16 Läꜙja̱ˉ taꜙ kwaˉ jwëˈ hlëëhꜗ dsaˉ wɨɨꜘ kihꜗ ko̱o̱ˉ heˉ jmääꜗ jnänˋ.
16 Aquilo que é bom para vocês não se torne objeto de maledicência.
17 Heˉ gaꜙnøøˊ jneˊ kya̱a̱hˊ juuˈ kihꜗ Dio, saꜙ laꜗ kihꜗ heˉ kihˉhi̱hˉ jneˊ. Pero heˉ jmeeˉ jneˊ heˉ lluꜗ, heˉ hiiꜘ tiiˊ jnänˋ kya̱a̱hˊ ø̱ø̱hˈ jneˊ, hiꜙ heˉ jë̱ë̱ˉ dsëˉ jneˊ läꜙko̱o̱ˉ kwaꜙ Jmɨˉlleꜘ Naˉjngɨɨˈ, heˉ ja̱ˉ baˊ kye̱e̱ꜘ jnänˋ.
17 Pois o Reino de Deus não é comida nem bebida, mas justiça, paz e alegria no Espírito Santo;
18 Cherˊmahꜗ jmeeˊ baˊ jneˊ heˉ naˉ jeeˊ hnäähꜙ jneˊ Cristo, heˉ naˉ baˊ tɨh˜ dsëꜗ Dio hiꜙ läꜙja̱ˉ kaˉlähꜘ tɨh˜ dsëꜗ dsaˉ.
18 aquele que assim serve a Cristo é agradável a Deus e aprovado pelos homens.
19 Heˉja̱ˉ waˊ kwanˊ beꜘ waˊ hnøøhnˊ haˉ läꜙ jeeˊ hɨɨˈ tiiˊ jnänˋ hiꜙ waˊ hnøøhnˊ haˉ läꜙ jeeˊ të̱ë̱ˈ jneˊ chaˉgaˊmiihˉ beꜘ ko̱ˉjø̱hꜘ kya̱a̱hˊ ø̱ø̱hˈ jneˊ.
19 Por isso, esforcemo-nos em promover tudo quanto conduz à paz e à edificação mútua.
20 Taꜙ he̱e̱ꜙ taˊ kihˈ Dio kya̱a̱hˊ heˉ kuhˉhuhꜘ. Juˈdsooꜘ, gaꜙläꜙjëꜙ baˊ heˉ kihˉhi̱hˉ jneˊ naˉjngɨɨˈ. Pero laꜗ hlɨɨhˈ cherˊmahꜗ gaꜙjehꜗ dsëꜗ ø̱ø̱hꜗ kya̱a̱hˊ heˉ kuhˉhuhꜘ.
20 Não destrua a obra de Deus por causa da comida. Todo alimento é puro, mas é errado comer qualquer coisa que faça os outros tropeçarem.
21 Kihꜗ heˉja̱ˉ, lluꜗ gaˊ cherˊmahꜗ saꜙ kuhˈ ngoꜗ, heˉ saꜙ huhˈ jmɨhˈ mɨˈjëhꜗ maˉä̱ä̱ˉ, niꜙ saꜙ jmeehˈ niꜙ ko̱o̱ˉ niꜙ heˉ gaˊ jyohꜘ, heˉ kya̱a̱hˊ jmeehˈ të̱hꜗ ø̱ø̱hꜗ jneˊ.
21 É melhor não comer carne nem beber vinho, nem fazer qualquer outra coisa que leve seu irmão a cair.
22 Hiꜙ hneˉ, cheˊ jmeehˉ dsooꜘ lluꜗ baˊ heˉ kuhˉ läꜙjëꜙ, waˊ laˈ kyahꜗ hñaahꜗ baˊ kya̱a̱hˊ Dio. Laꜗ lluꜗ kihꜗ hi̱ˉ saꜙ hnɨɨ˜ hʉʉˊdsëˉ kihꜗ waˊraˉ gaꜙkuyhˉ läꜙjëꜙ heˉ la̱a̱yꜘ lluꜗ.
22 Assim, seja qual for o seu modo de crer a respeito destas coisas, que isso permaneça entre você e Deus. Feliz é o homem que não se condena naquilo que aprova.
23 Pero cherˊmahꜗ hi̱ˉ jmeeꜙ to̱ꜗ dsëꜗ kihꜗ heˉ kuhˉhɨ̱yh˜, maˉnaˉbä̱ä̱yhˋ dsooˊ baˊ ja̱ˉ, kihꜗ heˉ saꜙ maˉkuyhˉ läꜙka̱a̱ˉ tuhˉdsëyꜗ. Hiꜙ läꜙja̱ˉ kihꜗ läꜙjëꜙ heˉ jmeeˉ jneˊ, cherˊmahꜗ saꜙ laꜗ kya̱a̱hˊ ko̱o̱ˉ baˊ hʉʉˊdsëˉ, maˉlaꜗ dsoˊkyeˉ baˊ ja̱ˉ.
23 Mas aquele que tem dúvida é condenado se comer, porque não come com fé; e tudo o que não provém da fé é pecado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.