Mateus 26
Ozumacín Chinantec NT (CHZ_WBT) vs NAA
1 Maˉlaꜙ baˊ maˉkwaꜘ Jesús läꜙjëꜙ juuˈ ja̱ˉ, gaꜙjäyhꜘ sɨɨyhꜙ jnäähˈ discípulo kya̱a̱yꜗ:
1 Quando Jesus acabou de proferir estas palavras, disse aos seus discípulos:
2 —Maˉñehˊ baˊ hnähꜘ, naꜗ jeeˊ to̱ˈ jmɨɨˋ maˉlaꜗ jmɨɨˊ heˉ ku̱hˉ dsaˉ borrego mähꜗ. Jeeˊ ja̱ˉ ngëëꜗ dsaˉ Hi̱ˉgaꜙlë̱ë̱ꜗngoꜗ laˉ mahꜗ tä̱ä̱yꜙ dsohꜘ hmaˉcruꜚ.
2 — Vocês sabem que, daqui a dois dias, será celebrada a Páscoa, e o Filho do Homem será entregue para ser crucificado.
3 Maˊja̱ˉ gaꜙku̱hꜗ jmiˉdsaˉ ka̱a̱hˊ kya̱a̱hˊ läꜙjë̱ë̱ꜙ taˉjwohꜗ kya̱a̱ꜗ ley kya̱a̱hˊ läꜙjë̱ë̱ꜙ dsaˉgyʉʉhˊ nëˊtaˊ kihˈ Caifá, jmiˉdsaˉ hi̱ˉ kye̱ˉ nëˊ.
3 Então os principais sacerdotes e os anciãos do povo se reuniram no palácio do sumo sacerdote, chamado Caifás,
4 Mahꜗ gaꜙta̱a̱yhˋ juuˈ kweeˉ, haˉ läꜙ jeeˊ sa̱a̱yhˈ Jesús kya̱a̱hˊ juuˈ taˉjuuˈ mahꜗ jngëëyhꜗ.
4 e deliberaram prender Jesus, à traição, e matá-lo.
5 —Saꜙ leꜘ ka̱a̱hˊ jnihꜘ jeeˊ jmɨɨˊ laˉ, mahꜗ saꜙ chiˊjwa̱a̱ꜗ dsaˉ jeeˊ jwɨɨˉ laˉ —gaꜙjäyhꜘ.
5 Mas diziam: — Não durante a festa, para que não haja tumulto entre o povo.
6 Maˊ gyaˈ Jesús kaˉlähꜘ jeeˊ jwɨɨˉ Betania chaˊnehꜙ kihꜗ Simón hi̱ˉ maˊ dsaahˊ dsooˊ hmihꜗ høøꜚ.
6 Quando Jesus estava em Betânia, na casa de Simão, o leproso,
7 Jeeˊ ja̱ˉ gyayꜗ kuhˉhɨ̱yh˜, maˊ gaꜙllooꜗ ja̱a̱ˉ dsaˉmëꜘ hi̱ˉ maˊ kye̱ˉ ko̱o̱ˉ sëꜗ alabastro heˉ haaˊ jmɨɨˉ miˉjwɨɨˉ heˉ kye̱e̱ꜘ hmoohˈ. Mahꜗ gaꜙhuuyꜗ lleˊ Jesús.
7 aproximou-se dele uma mulher, trazendo um frasco feito de alabastro com um perfume precioso, que ela derramou sobre a cabeça de Jesus, estando ele à mesa.
8 Maˊ gaꜙjëëˊ jnäähꜗ läꜙko̱o̱ˉ gaꜙjmeeꜘ dsaˉmëꜘ heꜘ, gaꜙläꜙlle̱e̱ꜘ jnäähˈ, mahꜗ gaꜙjähˊ jnäähꜗ: —¿Heˉlaˈ maˉhe̱e̱ꜗ dsaˉmëꜘ naˉ jmɨɨˉ miˉjwɨɨˉ kihꜗ?
8 Vendo isto, os discípulos ficaram indignados e disseram: — Para que este desperdício?
9 Lluꜗ waˊraˉ jähꜘ kihꜗ gaꜙhnɨɨyꜘ goˉte˜ baˊ mahꜗ kuuˊ ja̱ˉ maˊ kwëëyhˈ hi̱ˉ täˉñeeꜘ.
9 Este perfume poderia ter sido vendido por muito dinheiro, para ser dado aos pobres.
10 Pero gaꜙläꜙkyʉʉh˜ Jesús hʉʉˊdsëˉ kya̱a̱ꜗ jnäähˈ, heˉja̱ˉ gaꜙsɨɨyhꜙ jnäähˈ: —¿Heˉlaˈ jmeehˉ hnähꜘ jwɨɨhˋ kihˈ dsaˉmëꜘ laˉ? Lluꜗ baˊ heˉ maˉjmeeyꜘ läꜙlaˉ kinꜙ.
10 Mas Jesus, sabendo disto, lhes disse:
11 Jëëhꜘ, läꜙ maˉtä̱ä̱hˊ naˉ baˊ hi̱ˉ täˉñeeꜘ kya̱a̱hˊ hnähꜘ. Pero jnäꜘ, moꜙsoꜙ gyanˋ kiˉwëëꜘ jeeˊ kyahˈ hnähꜘ.
11 Porque os pobres estarão sempre com vocês, mas a mim vocês nem sempre terão.
12 Kya̱a̱hˊ heˉ maˉhu̱u̱yˉ jnäꜘ jmɨɨˉ miˉjwɨɨˉ, heˉ maˉmiˉllu̱u̱yꜗ jnäꜘ jä̱ä̱ꜗ baˊ laˉ, ja̱ˉgaˊ ha̱a̱ˈ dsaˉ jnäꜘ.
12 Porque, derramando este perfume sobre o meu corpo, ela o fez para o meu sepultamento.
13 Maꜙraꜙ juˈdsooꜘ jwë̱ë̱hn˜ hnähꜘ, läꜙka̱a̱ˉ jmɨˉgyʉʉꜙ jeeˊ kwaˈ dsaˉ juˈhmëëꜘ kinꜙ, läꜙchaˉ juuˈ haˉ läꜙko̱o̱ˉ maˉjmeeꜘ dsaˉmëꜘ laˉ, mahꜗ läꜙja̱ˉ läˉdsooh˜ dsëꜗ dsaˉ kiyhꜗ.
13 Em verdade lhes digo que, onde for pregado em todo o mundo este evangelho, também será contado o que ela fez, para memória dela.
14 Maˉngëëꜘ heˉ ja̱ˉ, ja̱a̱ˉ dsaˉkya̱a̱hˊ jnäähꜗ hi̱ˉ che̱e̱ˉ Juda Iscariote ngooyꜗ kihꜗ dsaˉka̱a̱hˊ kya̱a̱ˈ jmiˉdsaˉ.
14 Então um dos doze, chamado Judas Iscariotes, foi falar com os principais sacerdotes.
15 Mahꜗ gaꜙjäyhꜘ: —¿Johꜘ kwëëhˈ jnäꜘ mahꜗ ngëëˊ jnihꜘ jaˊgoohˉ hnähꜘ? —sɨɨyhꜙ. Heˉja̱ˉ gaꜙji̱i̱hꜗ dsaˉ heꜘ kiyhꜗ gyiiꜘgyaꜘ kuuˊ tøøˉ.
15 Ele disse: — Quanto me darão para que eu o entregue a vocês? E pagaram-lhe trinta moedas de prata.
16 Heˉja̱ˉ gaꜙløøꜗ Juda hnoohˉ haˉ läꜙ jmeeyꜗ mahꜗ ngëëyꜗ Jesús jaˊgooˉ dsaˉ heꜘ.
16 E, desse momento em diante, Judas buscava uma boa ocasião para entregar Jesus.
17 Toˉnëˊ jmɨɨˊ heˉ gaꜙløøꜗ dsaˉta̱a̱hˋ dsaˉ jmeeyꜙ jmɨɨˊ kuyhˉ heˊñiihꜚ heˉ saꜙ kya̱a̱hˊ levadura, gaꜙyaꜙjä̱hꜙ jnäähˈ kooꜘ kihꜗ Jesús mahꜗ gaꜙngɨɨˊ jnäähꜗ juuˈ kiyhꜗ: —¿Haˉ jwahꜘ miˊlluˋ jnäähꜗ jeeˊ kihnˊ maꜙnʉʉꜙ?
17 No primeiro dia da Festa dos Pães sem Fermento, os discípulos vieram a Jesus e lhe perguntaram: — Onde quer que façamos os preparativos para que o senhor possa comer a Páscoa?
18 Heˉja̱ˉ gaꜙjäyhꜘ sɨɨyhꜙ jnäähˈ: —Goˉnääꜘ hnähꜘ taꜙ jeeˊ jwɨɨˉ jʉʉhˉ. Chaˊjwëꜗ ja̱ˉ, je̱e̱hꜙ hnähꜘ ja̱a̱ˉ dsaˉ. Ja̱ˉ jwɨɨhꜘ dsaˉ heꜘ: “Läꜙlaˉ jähꜘ taˉjwohꜗ kya̱a̱ꜗ jnäähˈ: Maˉngooꜗ gaꜙdsë̱ë̱ꜗ jmɨɨˊ kinꜙ. Chaˊnehꜙ kyahꜗ kye̱hˊ jnäähꜗ borrego mähꜗ kya̱a̱hˊ discípulo kya̱a̱nꜙ.”
18 E ele lhes respondeu:
19 Heˉja̱ˉ gaꜙnøøꜗ jnäähˈ läꜙko̱o̱ˉ madaꜚ heˉ gaꜙjmeeꜘ Jesús kya̱a̱ꜗ jnäähˈ hiꜙ gaꜙmiꜙlluˋ jnäähꜗ jeeˊ gaꜙkuyhˉ maꜙnʉʉꜙ.
19 E eles fizeram como Jesus lhes havia ordenado e prepararam a Páscoa.
20 Maˊ gaꜙnʉʉˉ jmɨɨˊ ja̱ˉ, gaꜙgyaˉ Jesús nëˊ naˊmes˜ kya̱a̱hˊ läꜙjë̱ë̱ꜙ gyaꜙtu̱u̱ꜘ jnäähˈ.
20 Ao cair da tarde, Jesus pôs-se à mesa com os doze discípulos.
21 Taˊko̱ˉji̱i̱hˈ maˊ tøøhˊ jnäähꜗ kihˉhi̱hˉ jnäähˈ, gaꜙjähꜘ Jesús: —Maꜙraꜙ juˈdsooꜘ jwë̱ë̱hn˜ hnähꜘ, ja̱a̱ˉ jeeˊ läꜙjë̱ë̱ꜙ hi̱ˉ kuhˉ kya̱a̱hˊ jnäꜘ, ngëëyꜗ jnäꜘ.
21 E, enquanto comiam, Jesus disse:
22 Peerꜙ jaꜗ meehˉ dsëˉ jnäähˈ maˊ gaꜙnʉʉˊ jnäähꜗ juuˈ ja̱ˉ, mahꜗ läꜙja̱a̱ˉ läꜙja̱a̱ˉ jnäähˈ gaꜙngɨɨˊ jnäähꜗ juuˈ kiyhꜗ: —¿Cheˊ ja̱ꜙ heꜘ jnäꜘ naˉ hlë̱ë̱hˊ? —gaꜙjähˊ jnäähꜗ.
22 E eles, muito entristecidos, começaram um por um a perguntar-lhe: — Por acaso seria eu, Senhor?
23 Heˉja̱ˉ gaꜙje̱e̱hˉ Jesús juuˈ kya̱a̱ꜗ jnäähˈ: —Hi̱ˉ tä˜ gooˉ kya̱a̱hˊ jnäꜘ nehꜙ wɨ̱ɨ̱ꜘ laˉ, hi̱ˉ heꜘ baˊ naˉ hi̱ˉ ngëëꜗ jnäꜘ.
23 Jesus respondeu:
24 Maꜙraꜙ juˈdsooꜘ, Hi̱ˉgaꜙlë̱ë̱ꜗngoꜗ laˉ leꜘ kiyhꜗ läꜙko̱hꜘ maˉnaˉsɨɨˉ. Pero jwɨɨ˜ dsaˉ hi̱ˉ ngëë˜ Hi̱ˉgaꜙlë̱ë̱ꜗngoꜗ laˉ. Lluꜗ gaˊ laˈ kihꜗ dsaˉñʉʉhˉ heꜘ waˊraˉ jähꜘ kihꜗ saꜙ gaꜙläꜙcha̱a̱yꜙ goˉte˜ baˊ.
24 O Filho do Homem vai, como está escrito a seu respeito; mas ai daquele por quem o Filho do Homem está sendo traído! Melhor seria para ele se nunca tivesse nascido!
25 Ja̱ˉgaˊ, gaꜙje̱e̱hˉ Juda hi̱ˉ gaꜙngëëꜗ Jesús, gaꜙjäyhꜘ: —O cheˊ jnäꜘ baˊ taˉjwohꜗ. —Hñaahꜗ baˊ hneˉ maˉjähˊ —gaꜙjähꜘ Jesús sɨɨyhꜙ.
25 Então Judas, que o traía, perguntou: — Por acaso sou eu, Mestre? Jesus respondeu:
26 Ko̱ˉji̱i̱hˈ tä̱ä̱yhˊ kuyhˉ, gaꜙka̱ꜗ Jesús heˊñiihꜚ mahꜗ gaꜙkwayꜘ tiˊhmaahˊ kihˈ Dio. Maˉngëëꜘ maˉkwayꜘ tiˊhmaahˊ kihˈ Dio, gaꜙlla̱a̱yꜗ heˊñiihꜚ ja̱ˉ, mahꜗ gaꜙkwëëyhꜗ jnäähˈ, gaꜙjäyhꜘ: —Kye̱ˉ hnähꜘ mahꜗ kuhꜗ hnähꜘ, heˉ laˉ naˉ jmɨˉngoꜗ kinꜙ.
26 Enquanto comiam, Jesus pegou um pão, e, abençoando-o, o partiu e deu aos discípulos, dizendo:
27 Läꜙja̱ˉ kaˉlähꜘ gaꜙka̱yꜗ waˊkyaahˊ, gaꜙkwayꜘ tiˊhmaahˊ kihˈ Dio, ja̱ˉgaˊ gaꜙkwëëyhꜗ jnäähˈ, gaꜙjäyhꜘ: —Hi̱hꜘ hnähꜘ läꜙjë̱ë̱ꜙ hnähꜘ.
27 A seguir, Jesus pegou um cálice e, tendo dado graças, o deu aos seus discípulos, dizendo:
28 Jëëhꜘ, heˉ laˉ naˉ jmaˉ kinꜙ heˉ kya̱a̱hˊ jmeeˈ Dio ko̱o̱ˉ hmoohˊ hmëëꜘ. Heˉja̱ˉ tʉ̱ʉ̱ꜙ jmaˉ kinꜙ kihꜗ jwë̱ë̱ꜘ dsaˉ mahꜗ dsaˉcheˋ dsoˊkyeˉ kiyhꜗ.
28 porque isto é o meu sangue, o sangue da aliança, derramado em favor de muitos, para remissão de pecados.
29 Läꜙlaˉ jwë̱ë̱hn˜ hnähꜘ, moꜙsoꜙ huhˋ gaˊ jnäꜘ jmɨhˈ mɨˈjëhꜗ maˉä̱ä̱ˉ, läꜙji̱i̱hˈ lloo˜ jmɨɨˊ huhnˋ kaˉlähꜘ läꜙhmëëꜘ kya̱a̱hˊ hnähꜘ jeeˊ jmeeˈ Tääˋ kya̱a̱nꜙ hihꜙ —gaꜙjähꜘ Jesús sɨɨyhꜙ.
29 E digo a vocês que, desta hora em diante, nunca mais beberei deste fruto da videira, até aquele dia em que beberei com vocês o vinho novo, no Reino de meu Pai.
30 Maˉngëëꜘ maˉhäˊ jnäähꜗ kihꜗ Dio, gaꜙnøøꜗ jnäähˈ taꜙ mohꜘ Olivo.
30 E, tendo cantado um hino, saíram para o monte das Oliveiras.
31 Ja̱ˉgaˊ gaꜙjähꜘ Jesús sɨɨyhꜙ jnäähˈ: —Läꜙjë̱ë̱ꜙ baˊ hnähꜘ be̱e̱hˈ jnäꜘ naꜗ hwëˈ. Läꜙja̱ˉ naˉsɨɨˉ juuˈ kihꜗ Dio: “Jmeenˋ dsooˊ kihˈ hi̱ˉ hä̱ä̱˜ läꜙjë̱ë̱ꜙ borrego, hiꜙ läꜙjë̱ë̱ꜙ borrego kya̱a̱yꜗ saˉjñeeꜘ.”
31 Então Jesus disse aos discípulos:
32 Pero gaˊ maˉläˉji̱i̱hnˋ kaˉlähꜘ, hi̱i̱ꜚ jnäꜘ nɨɨnˋ naˊjä̱ä̱nˋ hnähꜘ taꜙ Galilea.
32 Mas, depois da minha ressurreição, irei adiante de vocês para a Galileia.
33 Heˉja̱ˉ gaꜙjähꜘ Peeˊ: —Maꜙkeꜙ läꜙjë̱ë̱ꜙ gaꜙbe̱e̱ꜗ hneˉ, pero jnäꜘ ji̱hˊko̱hꜘ saꜙ be̱e̱nꜚ hneˉ.
33 Mas Pedro, tomando a palavra, disse a Jesus: — Ainda que o senhor venha a ser um tropeço para todos, nunca o será para mim.
34 Heˉja̱ˉ gaꜙjähꜘ Jesús sɨɨyhꜙ Peeˊ: —Maꜙraꜙ juˈdsooꜘ jwë̱ë̱hn˜ hneˉ, naꜗ hwëˈ, jä̱ä̱ꜗ ja̱ˉgaˊ hoohˈ chaahˊ dsooˈ, hneˉ maˉtëꜘ hnëˉ ji̱i̱h˜ maˉhmähˊ juuˈ heˉ saꜙ kyu̱u̱hꜙ jnäꜘ.
34 Mas Jesus lhe disse:
35 —Maꜙkeꜙ gaꜙju̱u̱nꜗ ko̱ˉjø̱hꜘ kya̱a̱hˊ hneˉ, saꜙ jwahnꜚ läꜙnaˉ —gaꜙjähꜘ Peeˊ. Läꜙja̱ˉ kweeˉ baˊ gaꜙjähˊ jnäähꜗ läꜙjë̱ë̱ꜙ jnäähˈ.
35 Pedro insistiu: — Ainda que me seja necessário morrer com o senhor, de modo nenhum o negarei. E todos os discípulos disseram o mesmo.
36 Maˉngëëꜘ heˉ ja̱ˉ, gaꜙnøøꜗ jnäähˈ kya̱a̱hˊ Jesús ko̱o̱ˉ jeeˊ che̱e̱ˉ Getsemaní. Maˊ gaꜙllaꜙnøøꜗ jnäähˈ jeeˊ ja̱ˉ, gaꜙsɨɨyhꜙ läꜙjë̱ë̱ꜙ jnäähˈ: —Jeeˊ laˉ baˊ goˉta̱a̱hˊ hnähꜘ taˊko̱ˉji̱i̱hˈ naˊchu̱u̱nˈ kya̱a̱hˊ Dio.
36 Em seguida, Jesus foi com eles a um lugar chamado Getsêmani. E disse aos discípulos:
37 Gaꜙjä̱ä̱yꜗ maꜙlaꜙ Peeˊ, kya̱a̱hˊ läꜙu̱u̱ꜘ jo̱o̱ꜘ Zebedeo baˊ. Cha̱hꜘ baˊ jaˈ meehˉ dsëyꜗ hiꜙ cha̱a̱yˉ chaˉmiihˉ hʉʉˊdsëˉ.
37 E, levando consigo Pedro e os dois filhos de Zebedeu, começou a sentir-se tomado de tristeza e de angústia.
38 Heˉja̱ˉ gaꜙjähꜘ Jesús sɨɨyhꜙ: —Peerꜙ meehˉ dsënꜙ, läꜙji̱i̱hˈ ju̱u̱nꜘ goˉte˜ laꜗ kinꜙ. Jeeˊ naˉ baˊ jä̱ä̱ˊ jnäꜘ. Kwëëhˋ hohꜘ hnähꜘ, taꜙ gwɨ̱ɨ̱ˉ hnähꜘ.
38 Então lhes disse:
39 Ja̱ˉgaˊ ngooˈ Jesús miihˉ gaˊ taꜙ chaˊnëˊ. Jeeˊ ja̱ˉ gaꜙju̱u̱yhꜗ jnëyˊ mahꜗ gaꜙjlu̱u̱yꜗ lleyˊ läꜙ gaꜙtëꜘ hwaꜗ, gaꜙchu̱u̱yꜘ kya̱a̱hˊ Dio: —Tääˋ kya̱a̱nꜙ, cherˊmahꜗ leꜘ, lä̱ä̱ˋ jnäꜘ kihꜗ heˉ wɨɨꜘ heˉ jëënꜚ naꜗ. Pero saꜙ waˊ leꜘ läꜙ hnoonꜗ hñiinꜙ, waˊ leꜘ läꜙ hnoohˉ hñaahꜗ baˊ.
39 E, adiantando-se um pouco, prostrou-se sobre o seu rosto, orando e dizendo:
40 Maˊ ja̱hˈ Jesús kaˉlähꜘ jeeˊ maˊ tä̱ä̱hˊ discípulo kya̱a̱yꜗ, gaꜙjëëyꜗ maˉnaˉgwɨ̱ɨ̱yˉ. Heˉja̱ˉ gaꜙsɨɨyhꜙ Peeˊ: —¿Cheˊ niꜙ ko̱o̱ˉ hor˜ saꜙ maˉläˉbeꜘ hohꜘ heˉ maˉnahꜘ naˉnëhˊ kya̱a̱hˊ jnäꜘ?
40 E, voltando para os discípulos, achou-os dormindo. E disse a Pedro:
41 Waˊ naˉnëhˊ hnähꜘ, ngɨɨˊ hnähꜘ kyahꜗ kihꜗ Dio mahꜗ saꜙ le̱hꜙ heˉ hlɨɨhˈ hnähꜘ. Hnøøꜗ baˊ jmɨˉlleꜘ jnänˋ kwaˈ beꜘ. Pero jmɨˉngoꜗ jnänˋ saꜙ be̱e̱ꜘ —gaꜙjäyhꜘ.
41 Vigiem e orem, para que não caiam em tentação; o espírito, na verdade, está pronto, mas a carne é fraca.
42 Ngooyꜗ kaˉlähꜘ naˊchu̱u̱yˊ kya̱a̱hˊ Dio jeeˊ gaꜙtëꜘ to̱ꜗ ji̱i̱h˜: —Tääˋ kya̱a̱nꜙ, cherˊmahꜗ saꜙ leꜘ lä̱ä̱hˊ jnäꜘ kihꜗ heˉ wɨɨꜘ laˉ, cherˊmahꜗ maꜙraꜙ heˉ huhnˋ baˊ jnäꜘ, waˊ leꜘ läꜙ hnoohˉ hñaahꜗ baˊ —gaꜙjäyhꜘ.
42 Retirando-se pela segunda vez, orou de novo, dizendo:
43 Maˊ ja̱yhˈ kaˉlähꜘ, gaꜙjë̱ë̱yꜗ läꜙjë̱ë̱ꜙ baˊ maˉnaˉgwɨ̱ɨ̱ˉ. Jëëhꜘ, läꜙgwɨ̱ɨ̱yꜙ jwërte.
43 E, voltando, achou-os outra vez dormindo; porque os olhos deles estavam pesados.
44 Ngooꜗ Jesús kaˉlähꜘ läꜙhmëëꜘ jeeˊ gaꜙtëꜘ hnëˉ ji̱i̱h˜ naˊchu̱u̱yˊ kya̱a̱hˊ Dio, ja̱ˉbaˊ kya̱a̱hˊ juuˈ heˉ maˉhlëëyhꜘ jä̱ä̱ꜗ ja̱ˉ.
44 Deixando-os novamente, foi orar pela terceira vez, repetindo as mesmas palavras.
45 Maˊ ja̱yhˈ kaˉlähꜘ jeeˊ maˊ tøøhˊ jnäähꜗ läꜙjë̱ë̱ꜙ jnäähˈ, gaꜙsɨɨyhꜙ jnäähˈ: —Gwɨ̱ɨ̱ˉ baˊ hnähꜘ kyahꜗ, te̱e̱hˋ hnähꜘ hohꜘ. Maˉllooꜗ hor˜ ja̱a̱ꜘ Hi̱ˉgaꜙlë̱ë̱ꜗngoꜗ laˉ, ngëëꜗ dsihꜘ gooˉ dsaˉ hñaaˉ dsëꜗ.
45 Então voltou para os discípulos e lhes disse:
46 Nooˉ hnähꜘ, mahꜗ maꜙnøønˋ. Maˉngooꜗ yaˉjä̱hꜙ hi̱ˉ ngëëꜗ jnäꜘ —gaꜙjäyhꜘ.
46 Levantem-se, vamos embora! Eis que o traidor se aproxima.
47 Llaꜙ gyihꜗ juuˈ ja̱ˉ maˊ jaˈ Juda, ja̱a̱ˉ jeeˊ läꜙjë̱ë̱ꜙ gyaꜙtu̱u̱ꜘ dsaˉkya̱a̱hˊ jnäähꜗ. Jayꜗ kya̱a̱hˊ ko̱o̱ˉ nääꜗ dsaˉ, hi̱ˉ maˊ kye̱ˉ ñeˈ, hi̱ˉ maˊ kye̱ˉ hmaˉ, läꜙhihꜙ kihꜗ taˉjwohꜗ kya̱a̱ꜗ ley kya̱a̱hˊ dsaˉka̱a̱hˊ kya̱a̱ˈ jmiˉdsaˉ, kya̱a̱hˊ dsaˉgyʉʉhˊ.
47 E enquanto Jesus ainda falava, eis que chegou Judas, um dos doze, e, com ele, grande multidão com espadas e porretes, vinda da parte dos principais sacerdotes e dos anciãos do povo.
48 Juda hi̱ˉ gaꜙngëëꜗ Jesús, jä̱ä̱ꜗ gaꜙta̱a̱yhˉ dsaˉ heꜘ juuˈ: —Hi̱ˉ chʉ̱hnˋ kihˈ, hi̱ˉ heꜘ heꜘ. Ja̱ˉ sa̱a̱hꜙ hnähꜘ —gaꜙjäyhꜘ.
48 Ora, o traidor tinha dado a eles um sinal: “Aquele que eu beijar, é esse; prendam-no.”
49 Heˉja̱ˉ jayꜗ chu̱hꜙ kihꜗ Jesús. —Haˉ maˉñehˊ taˉjwohꜗ —gaꜙjäyhꜘ. Naˉ maˉhiiꜘ gaꜙchʉ̱yhꜘ kihꜗ Jesús.
49 E logo, aproximando-se de Jesus, Judas disse: — Salve, Mestre! E o beijou.
50 Ja̱ˉgaˊ gaꜙjähꜘ Jesús sɨɨyhꜙ: —Omeꜚ, ¿heeˉ kihꜗ maˉñehˊ hneˉ? Läꜙcha̱hꜘ ja̱ˉ gaꜙyaꜙjä̱hꜙ dsaˉ heꜘ mahꜗ gaꜙso̱o̱hꜗ kihꜗ Jesús.
50 Jesus, porém, lhe disse: Nisto, aproximando-se eles, agarraram Jesus e o prenderam.
51 Pero ja̱a̱ˉ dsaˉkya̱a̱hˊ jnäähꜗ, gaꜙsëëyhꜗ ñeˈ gaꜙjmeeyꜘ dsooˊ kihˈ ja̱a̱ˉ hi̱ˉ maˊ jmeeꜙ taˊheꜗ kihꜗ jmiˉdsaˉ jø̱ø̱hˈ. Gaꜙku̱yꜘ loˉgwaˊ.
51 E eis que um dos que estavam com Jesus, estendendo a mão, sacou da espada e, golpeando o servo do sumo sacerdote, cortou-lhe a orelha.
52 Heˉja̱ˉ gaꜙjähꜘ Jesús sɨɨyhꜙ: —Tøøhˈ ñeˈ kyahꜗ nehꜙ looˉ kihꜗ kaˉlähꜘ. Jëëhꜘ, läꜙjë̱ë̱ꜙ hi̱ˉ kooh˜ ñeˈ, kya̱a̱hˊ ñeꜗ ju̱u̱yꜘ.
52 Então Jesus lhe disse:
53 ¿Cheˊ saꜙ ñehˊ, leꜘ baˊ ngɨɨnˊ kihˈ Tääˋ kya̱a̱nꜙ, mahꜗ läꜙcha̱hꜘ laˉ che̱e̱yꜗ kinꜙ gyaꜙto̱ꜘ nääꜗ ángele?
53 Ou você acha que não posso pedir a meu Pai, e ele me mandaria neste momento mais de doze legiões de anjos?
54 Pero cherˊmahꜗ läꜙja̱ˉ gaꜙlaꜗ, ¿haˉ baˊ laꜙ läꜙteꜗ läꜙko̱o̱ˉ naˉsɨɨˉ juuˈ kihꜗ Dio, jeeˊ lleˋ läꜙjëꜙ heˉ ä̱ä̱ˉ jmɨɨˊ leꜘ?
54 Mas como, então, se cumpririam as Escrituras, que dizem que assim deve acontecer?
55 Ja̱ˉbaˊ hor˜ ja̱ˉ, gaꜙjähꜘ Jesús sɨɨyhꜙ dsaˉ hi̱ˉ gaꜙso̱o̱hꜗ kiyhꜗ: —¿Cheˊ dsaˉhɨ̱ɨ̱ˉ jnäꜘ, heˉ maˉyaˉnäähꜗ hnähꜘ kya̱a̱hˊ ñeꜗ kya̱a̱hˊ hmaˉ, mahꜗ sa̱a̱hꜙ jnäꜘ? Läꜙjëꜙ jmɨɨˊ maˊ hä̱ä̱nˊ jeeˊ kyahˈ hnähꜘ, maˊ kwanꜙ juuˈ kooꜘ gwahꜙ mahꜗ saꜙ gaꜙcha̱a̱hˈ jnäꜘ.
55 Naquele momento, Jesus disse às multidões:
56 Pero läꜙjëꜙ heˉ laˉ lleˋ kihˈ leꜘ mahꜗ läꜙteꜗ juuˈ heˉ gaꜙsɨɨꜘ läꜙjë̱ë̱ꜙ hi̱ˉ gaꜙngëëꜗ juuˈ kihꜗ Dio —gaꜙjähꜘ Jesús sɨɨyhꜙ. Hiꜙ läꜙjë̱ë̱ꜙ jnäähˈ gaꜙbe̱e̱ˊ jnäähꜗ Jesús jeeˊ ja̱ˉ, mahꜗ gaꜙkyʉ̱ʉ̱ˊ jnäähꜗ.
56 Tudo isto, porém, aconteceu para que se cumprissem as Escrituras dos profetas. Então todos os discípulos o deixaram e fugiram.
57 Läꜙjë̱ë̱ꜙ dsaˉ heꜘ, läꜙ maˊ gaꜙsa̱a̱yhꜗ Jesús, naˊjä̱ä̱yˉ chaˊnëˊ Caifá hi̱ˉ maˊ kye̱ˉ nëˊ kihˈ läꜙjë̱ë̱ꜙ jmiˉdsaˉ ka̱a̱hˊ. Jeeˊ ja̱ˉ maˊ tä̱ä̱hˊ jø̱ø̱˜ ko̱ˉjø̱hꜘ läꜙjë̱ë̱ꜙ taˉjwohꜗ kya̱a̱ꜗ ley kya̱a̱hˊ läꜙjë̱ë̱ꜙ dsaˉgyʉʉhˊ.
57 E os que prenderam Jesus o levaram à casa de Caifás, o sumo sacerdote, onde se haviam reunido os escribas e os anciãos.
58 Pero Peeˊ ʉ̱ʉ̱ꜘ baˊ ngooyˈ lle̱e̱yˋ kaahˋ kihˈ Jesús, läꜙ gaꜙtëꜘ hoˊhneꜚ nëˊtaˊ kihˈ jmiˉdsaˉ jø̱ø̱hˈ heꜘ. Jeeˊ ja̱ˉ gaꜙheꜗ Peeˊ gaꜙjmeeyꜘ ko̱ˉjø̱hꜘ kya̱a̱hˊ pooˉ hi̱ˉ maˊ tä̱ä̱hˊ jeeˊ ja̱ˉ, maˊ jëëy˜ haˉ läꜙ hɨɨꜗ juuˈ ja̱ˉ.
58 Pedro o seguia de longe até o pátio do sumo sacerdote. E, tendo entrado, assentou-se entre os servos, para ver como aquilo ia terminar.
59 Läꜙjë̱ë̱ꜙ jmiˉdsaˉ ka̱a̱hˊ kya̱a̱hˊ dsaˉgyʉʉhˊ, kya̱a̱hˊ läꜙjë̱ë̱ꜙ hi̱ˉ la̱a̱ꜗ taˊ, maˊ hnaayhˉ dsaˉ hi̱ˉ maˊ bä̱ä̱hꜙ Jesús kya̱a̱hˊ juuˈ taˉjuuˈ, läꜙjwëꜘ jeeˊ maˊ jngɨɨyhˈ kihꜗ.
59 E os principais sacerdotes e todo o Sinédrio procuravam algum testemunho falso contra Jesus, a fim de o condenarem à morte.
60 Pero saꜙ gaꜙjmääꜘ juuˈ kiyhꜗ, maꜙkeꜙ jwë̱ë̱ꜘ dsaˉ maˊ bä̱ä̱hˉ dsihꜘ kya̱a̱hˊ juuˈ taˉjuuˈ. Kya̱a̱hˊ jeeˊ gaꜙdsa̱a̱ꜗ gaˊ, gaꜙllaꜙnääꜗ gaˊ u̱u̱ˈ hi̱ˉ kye̱ˉ juuˈ taˉjuuˈ,
60 E não acharam, apesar de terem sido apresentadas muitas testemunhas falsas. Mas, afinal, compareceram duas, afirmando:
61 gaꜙjäyhꜘ: —Gaꜙnʉʉˊ jnäähꜗ gaꜙjähꜘ dsaˉñʉʉhˉ naˉ: “Leꜘ hlanꜚ gwahꜙ jʉʉhˉ kihꜗ Dio mahꜗ kya̱a̱hˊ hnëˉ jmɨɨˊ baˊ choohnˊ.”
61 — Este disse: “Posso destruir o santuário de Deus e reconstruí-lo em três dias.”
62 Heˉja̱ˉ gaꜙnooˉ jmiˉdsaˉ hi̱ˉ maˊ kye̱ˉ nëˊ heꜘ, gaꜙngɨɨyꜘ juuˈ kihꜗ Jesús: —¿Heeˉ jwahꜘ hneˉ, hehꜗ läꜙko̱hꜘ hnɨɨ˜ dsaˉ laˉ kyahꜗ? ¿Heˉlaˈ saꜙ hlëëhˊ niꜙ miihˉ?
62 E, levantando-se o sumo sacerdote, perguntou a Jesus: — Você não diz nada em resposta ao que estes depõem contra você?
63 Pero saꜙ gaꜙngɨɨꜘ goˉte˜ Jesús. Ko̱o̱ˉ kaˉlähꜘ gaꜙjähꜘ jmiˉdsaˉ jø̱ø̱hˈ heꜘ sɨɨyhꜙ: —Maꜙraꜙ juˈdsooꜘ kihꜗ Dio ji̱i̱hꜙ, jähˊ ¿cheˊ hneˉ heꜘ Cristo, Jo̱o̱ꜘ Dio?
63 Jesus, porém, guardou silêncio. E o sumo sacerdote lhe disse: — Eu exijo que nos diga, tendo o Deus vivo por testemunha, se você é o Cristo, o Filho de Deus.
64 —Hneˉ baˊ maˉjähˊ. Hiꜙ chaˉ gaˊ ko̱o̱ˉ heˉ jwë̱ë̱hn˜ hnähꜘ. Naꜗ taꜙ chaˊnëˊ jë̱ë̱hˈ hnähꜘ Hi̱ˉgaꜙlë̱ë̱ꜗngoꜗ laˉ gyaꜗ jwooˈ raˉllu̱u̱ꜗ kihꜗ Dio Jø̱ø̱hꜗ, hiꜙ jë̱ë̱hˈ hnähꜘ jä̱yhꜘ kaˉlähꜘ jeeˊ jniiꜘ hiiꜘ gyʉʉhˈ —gaꜙjähꜘ Jesús.
64 Jesus respondeu:
65 Heˉja̱ˉ läꜙ maˉkye̱hˊ ja̱ˉ jmiˉdsaˉ jø̱ø̱hˈ heꜘ hmɨɨhˉ kihꜗ gaꜙgɨɨyꜗ, gaꜙjäyhꜘ: —¡Maˉmiˉkwa̱yhꜗ Dio jëëˋ! ¿Hi̱i̱ˉ gaˊ jwa̱a̱hꜚ jneˊ jñahꜘ hi̱ˉ jmeeꜗ juˈdsooꜘ? Jeeˊ naˉ maˉnʉʉhˉ hnähꜘ heˉ maˉmiˉkwa̱yhꜗ Dio.
65 Então o sumo sacerdote rasgou as suas vestes e disse: — Blasfemou! Por que ainda precisamos de testemunhas? Eis que agora mesmo vocês ouviram a blasfêmia!
66 ¿Heeˉ jwahꜘ hnähꜘ? —gaꜙjähꜘ dsaˉjø̱ø̱hˈ kya̱a̱ꜗ jmiˉdsaˉ heꜘ. Heˉja̱ˉ gaꜙläꜙjë̱ë̱ꜙ baˊ gaꜙjähꜘ: —Ä̱ä̱ˉ jmɨɨˊ ju̱u̱yꜘ.
66 O que vocês acham? E eles responderam: — É réu de morte.
67 Läꜙcha̱hꜘ ja̱ˉ gaꜙtiˊ gaꜙhñeyꜗ moˉnëˊ Jesús. Gaꜙki̱i̱ꜘ gaꜙjnooyꜗ kiyhꜗ.
67 Então alguns cuspiram no rosto de Jesus e bateram nele. E outros o esbofeteavam, dizendo:
68 Mahꜗ maˊ jäyhꜘ: —Hneˉ Cristo, jähˊ daˊ, ¿hi̱i̱ˉ naˉ maˉkwaꜘ kyahꜗ?
68 — Profetize para nós, ó Cristo! Quem foi que bateu em você?
69 Hoˊhneꜚ ja̱ˉ maˊ gyaˈ Peeˊ, maˊ jaˈ ja̱a̱ˉ dsaˉmëꜘ hi̱ˉ maˊ jmeeꜙ taˊ kihˈ jmiˉdsaˉ jø̱ø̱hˈ heꜘ, mahꜗ gaꜙjäyhꜘ sɨɨyhꜙ: —Hneˉ kaˉlähꜘ maˊ ngëhˉ kya̱a̱hˊ Jesús hi̱ˉ cha̱a̱ˉ Galilea.
69 Pedro estava sentado fora no pátio. Uma empregada se aproximou e lhe disse: — Você também estava com Jesus, o galileu.
70 Toꜙloꜙ nëˊ jeeˊ läꜙjë̱ë̱ꜙ dsaˉ heꜘ gaꜙhmäꜘ Peeˊ juuꜗ, gaꜙjäyhꜘ: —Saꜙ manꜙ hi̱i̱ˉ kihꜗ naˉ hlëëhˊ.
70 Mas ele negou diante de todos e disse: — Não sei o que você está dizendo.
71 Läꜙcha̱hꜘ ja̱ˉ yaꜙhë̱ë̱ꜗ Peeˊ naˊnooyˉ läꜙ gaꜙtëꜘ hoˊhaahˊ jeeˊ dsaˉta̱a̱hˋ dsaˉ. Jñahꜘ dsaˉmëꜘ gaꜙjë̱ë̱yꜗ, mahꜗ gaꜙsɨɨyhꜙ läꜙjë̱ë̱ꜙ hi̱ˉ maˊ tä̱ä̱hˊ jeeˊ ja̱ˉ: —Heꜘ baˊ dsaˉkya̱a̱hˊ Jesús hi̱ˉ cha̱a̱ˉ Nazaret naˉ.
71 Quando se dirigia para a porta, Pedro foi visto por outra empregada, que disse aos que estavam ali: — Este também estava com Jesus, o Nazareno.
72 Ko̱o̱ˉ kaˉlähꜘ gaꜙjuuꜗ Peeˊ, gaꜙtä̱ä̱yˉ Dio: —Niꜙ ko̱ˉhi̱ˊpihˈ saꜙ kyu̱u̱nꜙ dsaˉ ooꜙ —gaꜙjäyhꜘ.
72 E ele negou outra vez, com juramento: — Não conheço esse homem.
73 Ko̱ˉhwëëꜘ gaˊ ja̱ˉ, gaꜙjähꜘ dsaˉ hi̱ˉ maˊ tä̱ä̱hˊ jeeˊ ja̱ˉ, gaꜙsɨɨyhꜙ Peeˊ kaˉlähꜘ: —Maꜙraꜙ juˈdsooꜘ, hneˉ heꜘ la̱a̱ꜗ ja̱a̱ˉ dsaˉkya̱a̱hˊ hi̱ˉ ooꜙ. Heˉja̱ˉ saꜙ naˉhe̱e̱ꜚ juuꜗ läꜙ hlëëhˊ.
73 Pouco depois, aproximando-se os que estavam ali, disseram a Pedro: — Com certeza você também é um deles, porque o seu modo de falar o denuncia.
74 Heˉja̱ˉ gaꜙløøꜗ Peeˊ hlëëhꜙ kya̱a̱hˊ dsoˊjwɨɨꜘ hiꜙ gaꜙtä̱ä̱yˉ Dio: —Maꜙraꜙ juˈdsooꜘ, saꜙ kyu̱u̱nꜙ dsaˉñʉʉhˉ naˉ —gaꜙjäyhꜘ. Naˉ maˉhiiꜘ gaꜙhoohꜗ chaahˊ dsooˈ.
74 Então ele começou a praguejar e a jurar: — Não conheço esse homem! E no mesmo instante o galo cantou.
75 Ja̱ˉgaˊ gaꜙläꜙdsooh˜ dsëꜗ Peeˊ juuꜗ heˉ gaꜙjähꜘ Jesús gaꜙsɨɨyhꜙ jä̱ä̱ꜗ: “Jä̱ä̱ꜗ, ja̱ˉgaˊ hoohˈ chaahˊ dsooˈ, hnëˉ ji̱i̱h˜ maˉhmähˊ juuˈ heˉ saꜙ kyu̱u̱hꜙ jnäꜘ.” Heˉja̱ˉ yaꜙhë̱ë̱yꜗ taꜙ kaˊhneꜚ, gaꜙhooyhꜗ läꜙji̱i̱hˈ llaꜙ dsëyꜗ.
75 Então Pedro se lembrou da palavra que Jesus lhe tinha dito: “Antes que o galo cante, você me negará três vezes.” E Pedro, saindo dali, chorou amargamente.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.