Atos 25
Ozumacín Chinantec NT (CHZ_WBT) vs VC
1 Maˊ gaꜙllooꜗ Festo jwɨɨˉ Cesarea, gaꜙläꜙhë̱ë̱yˋ hnëˉ jmɨɨˉ jeeˊ ja̱ˉ, ja̱ˉgaˊ ngooyˈ taꜙ Jerusalén.
1 Três dias depois de sua chegada à província, Festo subiu de Cesaréia a Jerusalém.
2 Läꜙjë̱ë̱ꜙ jmiˉdsaˉ ka̱a̱hˊ kya̱a̱hˊ läꜙjë̱ë̱ꜙ hi̱ˉ kye̱ˉ nëˊ kihˈ judiu, gaꜙllaꜙnääyꜗ hnɨɨy˜ kihꜗ Paaˊ kaˉlähꜘ kihꜗ lleˊmohꜘ Festo, läꜙbiiꜗ läꜙja̱a̱ꜗ maˊ chu̱u̱yꜘ kya̱a̱hˊ:
2 Aí os sumos sacerdotes e os judeus mais notáveis foram ter com ele, acusando Paulo, e rogaram-lhe,
3 —Taꜙ jmeeˉ hñaaˉ hohꜘ, jmeeˊ madaꜚ heˉ jä̱hꜘ Paaˊ taꜙ Jerusalén —gaꜙjäyhꜘ sɨɨyhꜙ Festo. Jëëhꜘ gaꜙjmeeyꜘ hʉʉˊdsëˉ heˉ maˊ jngëëyhˈ Paaˊ chaˊjwëꜗ baˊ.
3 com insistência, como um favor, que o mandasse de volta para Jerusalém. É que queriam armar-lhe uma emboscada para o assassinarem no caminho.
4 Heˉja̱ˉ gaꜙjähꜘ Festo: —Jeeˊ ooꜙ baˊ hä̱ä̱ˊ Paaˊ naˉjnëëyˈ jwɨɨˉ Cesarea. Ja̱ˉbaˊ jeeˊ naahnꜚ cha̱hꜘ.
4 Festo, porém, respondeu que Paulo se achava detido em Cesaréia e que ele mesmo partiria para lá dentro de poucos dias. E acrescentou:
5 Läꜙjë̱ë̱ꜙ hnähꜘ hi̱ˉ jä̱ä̱ˊ, maꜙnøønˈ ko̱ˉjø̱hꜘ mahꜗ jeeˊ ooꜙ baˊ hnɨɨhꜗ hnähꜘ kiyhꜗ cherˊmahꜗ chaˉ ko̱o̱ˉ dsooˊ jʉʉhˉ heˉ naˉbä̱ä̱hˋ dsaˉñʉʉhˉ heꜘ.
5 Portanto, os que dentre vós são de prestígio desçam comigo; e se houver algum crime nesse homem, acusem-no.
6 Gaꜙgyaˉ gaˊ Festo jwɨɨˉ Jerusalén ko̱o̱ˉ jñaꜗ o gyaꜗ jmɨɨˋ, ja̱ˉgaˊ ngaayhˈ taꜙ Cesarea. Heˉ gaꜙjnäꜗ jyohꜘ jmɨɨˊ, ja̱ˉgaˊ gaꜙgyayˉ nëˊtaˊ kiyhˈ. Mahꜗ gaꜙjmeeyꜘ madaꜚ heˉ naˊkya̱a̱yꜘ Paaˊ.
6 Demorou-se entre eles cerca de oito ou dez dias e desceu a Cesaréia. No dia seguinte, sentou-se no tribunal e citou Paulo.
7 Maˊ gaꜙheꜗ Paaˊ nëˊtaˊ kihˈ lleˊmohꜘ, läꜙjë̱ë̱ꜙ dsaˉtaˊ judiu hi̱ˉ yaꜙnääꜗ Jerusalén gaꜙku̱yhꜗ läꜙkuˊ läꜙji̱i̱ꜗ kihꜗ Paaˊ. Ja̱ꜙ heˉ ko̱o̱ˉ nëëˈ dsooˊ jʉʉhˉ maˊ bä̱ä̱hˉ dsihꜘ pero niꜙ miihˉ saꜙ gaꜙjmääꜘ juuˈ kihꜗ dsaˉ heꜘ.
7 Assim que este compareceu, rodearam-no os judeus que tinham descido de Jerusalém e acusaram-no de muitos e graves delitos que não podiam provar.
8 Heˉja̱ˉ gaꜙløøꜗ Paaˊ kwaꜙ juˈdsooꜘ kihꜗ, gaꜙjäyhꜘ: —Niꜙ ko̱o̱ˉ heˉ hlɨɨhˈ saꜙ chaˉ heˉ maˉjmeenꜗ, saꜙ maˉhlëëhnˋ wɨɨꜘ kihꜗ ley kya̱a̱ꜗ jnäähˈ dsaˉ judiu. Niꜙ saꜙ maˉmiˉkwa̱hnꜚ kihꜗ gwahꜙ jʉʉhꜙ hiꜙ niꜙ saꜙ maˉhlä̱ä̱hnˉ kya̱a̱hˊ rey toˉnëˊ hi̱ˉ gyaꜗ Roma.
8 Paulo alegava em sua defesa: Em nada tenho pecado contra a lei dos judeus, nem contra o templo, nem contra César!
9 Pero lleˊmohꜘ heꜘ, hnøøyꜗ maˊ jä̱yˈ lluꜗ kya̱a̱hˊ dsaˉ judiu, heˉja̱ˉ gaꜙngɨɨyꜘ juuˈ kihꜗ Paaˊ: —¿Cheˊ hnoohˉ gwa̱a̱hˈ taꜙ Jerusalén mahꜗ miˊeenꜗ juuˈ naˉ jeeˊ ooꜙ?
9 Mas Festo, querendo agradar aos judeus, disse a Paulo: Queres subir a Jerusalém e ser julgado ali diante de mim?
10 Heˉja̱ˉ gaꜙjähꜘ Paaˊ: —Heˉ maˉchehnꜗ jeeˊ laˉ, läꜙko̱o̱ˉ heˉ chehnꜗ nëˊtaˊ kihˈ rey toˉnëˊ baˊ ja̱ˉ. Jeeˊ laˉ baˊ gaꜙtë̱ë̱ꜘ läꜙeeˉ juuˈ kinꜙ. Ñehˊ baˊ hneˉ kweeˉ, niꜙ miihˉ saꜙ chaˉ heˉ maˉhlä̱ä̱hnˉ kya̱a̱hˊ dsaˉ judiu.
10 Paulo, porém, disse: Estou perante o tribunal de César. É lá que devo ser julgado. Não fiz mal algum aos judeus, como bem sabes.
11 Lleˋ kihˈ ju̱u̱nꜘ cherˊmahꜗ gaꜙjmeenꜗ ko̱o̱ˉ dsooˊ jʉʉhˉ. Saꜙ gohnꜙ ju̱u̱nꜘ. Pero cherˊmahꜗ saꜙ laꜗ juˈdsooꜘ heˉ bä̱ä̱hˉ dsaˉ jnäꜘ laˉ, niꜙ ja̱a̱ˉ dsaˉtaˊ saꜙ chaˉ jwëˈ ngëëꜗ jnäꜘ gooˉ dsaˉ judiu naˉ. Hñiiꜘ rey toˉnëˊ hnoonꜗ miˉeeyꜙ juuˈ kinꜙ.
11 Se lhes tenho feito algum mal ou coisa digna de morte, não recuso morrer. Mas, se nada há daquilo de que estes me acusam, ninguém tem o direito de entregar-me a eles. Apelo para César!
12 Heˉja̱ˉ gaꜙllaꜘ Festo juuˈ kya̱a̱hˊ dsaˉkya̱a̱yhˊ haˉ läꜙ jmeeyꜗ. Ja̱ˉgaˊ gaꜙjähꜘ Festo sɨɨyhꜙ Paaˊ: —Hñaahꜗ baˊ hneˉ maˉngɨɨhˊ heˉ miˉeeꜙ hñiiꜘ rey toˉnëˊ juuˈ kyahꜗ. Heˉja̱ˉ chaˊnëˊ hi̱ˉ heꜘ baˊ goohˈ naꜗ.
12 Então Festo conferenciou com os seus assessores e respondeu: Para César apelaste, a César irás.
13 Gaꜙhyaˉ gaˊ miihˉ jmɨɨˊ, gaꜙllooꜗ rey Agripa jwɨɨˉ Cesarea ja̱ˉ kya̱a̱yhˊ Bernice, gaꜙllaꜙnääyꜗ naˊjë̱ë̱yˉ Festo.
13 Alguns dias depois, o rei Agripa e Berenice desceram a Cesaréia para saudar Festo.
14 Maˉhyaˉ chaˉmiihˉ jmɨɨˊ tä̱ä̱yhˊ jeeˊ ja̱ˉ, ja̱ˉgaˊ gaꜙjmeehꜗ Festo juuˈ kihꜗ rey Agripa haˉ läꜙ laꜗ juuˈ kihꜗ Paaˊ, gaꜙjäyhꜘ: —Jeeˊ laˉ hä̱ä̱ˊ ja̱a̱ˉ dsaˉñʉʉhˉ nehꜙñeˈ hi̱ˉ gaꜙta̱a̱hˉ Félix läꜙ maˊ la̱a̱yˈ taˊ.
14 Como se demorassem ali muitos dias, Festo expôs ao rei o caso de Paulo: Félix deixou preso aqui um certo homem.
15 Läꜙ maˊ ñeenˊ Jerusalén läꜙjë̱ë̱ꜙ jmiˉdsaˉ ka̱a̱hˊ hiꜙ läꜙjë̱ë̱ꜙ dsaˉgyʉʉhˊ kya̱a̱ˈ judiu gaꜙngɨɨyꜘ kinꜙ heˉ maˊ jmeenˋ madaꜚ heˉ ju̱u̱ꜘ Paaˊ.
15 Quando estive em Jerusalém, os sumos sacerdotes e os anciãos dos judeus vieram queixar-se dele comigo pedindo a sua condenação.
16 ʼHeˉja̱ˉ gaꜙjwɨɨꜗ jnihꜘ, saꜙ lleˋ ley kya̱a̱ꜗ jnäähˈ dsaˉ romano heˉ jmeeˊ jnäähꜗ madaꜚ heˉ ju̱u̱ꜘ dsaˉ cherˊmahꜗ saꜙ chehꜗ hi̱ˉ naˉbä̱ä̱hˋ dsooˊ chaˊnëˊ hi̱ˉ hnɨɨ˜ kiyhꜗ. Läꜙja̱ˉ baˊ chaˉ jwëˈ lä̱ä̱yꜗ hñiiyꜘ kihꜗ heˉ hnɨɨ˜ dsaˉ kiyhꜗ.
16 Respondi-lhes que não era costume dos romanos condenar homem algum, antes de ter confrontado o acusado com os seus acusadores e antes de se lhes dar a liberdade de defender-se dos crimes que lhes são imputados.
17 Hiꜙ maˊ yaꜙnääꜗ dsaˉ heꜘ jeeˊ laˉ, cha̱hꜘ baˊ ngaahnˈ taꜙ nëˊtaˊ kinꜙ maˊ gaꜙjnäꜗ jyohꜘ jmɨɨˊ. Hiꜙ gaꜙjmeenꜗ madaꜚ naˊkya̱a̱yꜘ Paaˊ.
17 Compareceram aqui. E eu, sem demora, logo no dia seguinte, dei audiência e ordenei que conduzissem esse homem.
18 Heˉja̱ˉ gaꜙløøꜗ dsaˉ heꜘ hnɨɨ˜ kiyhꜗ. Pero niꜙ ko̱o̱ˉ dsooˊ jʉʉhˉ saꜙ gaꜙläꜙjnäꜘ kiyhꜗ läꜙko̱o̱ˉ hʉʉˊdsëˉ heˉ maˊ jmeenꜙ.
18 Apresentaram-se os seus acusadores, mas não o acusaram de nenhum dos crimes de que eu suspeitava.
19 Gaꜙläꜙhøøhˋ dsaˉ heꜘ kihꜗ Paaˊ kihˈ heˉ saꜙ maˊ hnaayhˉ Dio läꜙ të̱ë̱ˈ jmeeyꜙ. Hiꜙ gaꜙhnɨɨyꜗ kiyhꜗ kwa̱a̱t˜ kihꜗ Jesús, hi̱ˉ maˉnaˉju̱u̱ˊ, hi̱ˉ jmeeꜙ Paaˊ dsooꜘ cha̱a̱ˉ bihꜗ.
19 Eram só desavenças entre eles a respeito da sua religião, e uma discussão a respeito de um tal Jesus, já morto, e que Paulo afirma estar vivo.
20 Heˉja̱ˉ saꜙ manꜙ heˉ maˊ jmeenˋ kya̱a̱hˊ juuˈ laˉ. Heˉja̱ˉ gaꜙngɨɨnˋ juuˈ kihꜗ Paaˊ cherˊmahꜗ hnøøyꜗ maˊ dsa̱a̱yhˈ taꜙ Jerusalén mahꜗ maˊ läꜙeeˉ juuˈ kiyhꜗ jeeˊ ooꜙ.
20 Vi-me perplexo quanto ao modo de inquirir essas questões e perguntei-lhe se queria ir a Jerusalém e ser ali julgado.
21 Pero Paaˊ gaꜙngɨɨyꜘ heˉ dsooyꜗ chaˊnëˊ rey toˉnëˊ hi̱ˉ che̱e̱ˉ Augusto mahꜗ hi̱ˉ heꜘ miˉeeꜙ juuˈ kiyhꜗ. Heˉja̱ˉ gaꜙjmeenꜗ madaꜚ waˊ hä̱ä̱ˊ bihꜗ kiyhꜗ nehꜙñeˈ taˊko̱ˉji̱i̱hˈ lloo˜ jmɨɨˊ che̱e̱ꜚ jnihꜘ chaˊnëˊ rey heꜘ.
21 Mas, como Paulo apelou para o julgamento do imperador, mandei que fique detido até que o remeta a César.
22 Heˉja̱ˉ gaꜙjähꜘ rey Agripa sɨɨyhꜙ lleˊmohꜘ Festo: —Hnooꜗ jnäꜘ kaˉlähꜘ nuunˋ juuˈ kihꜗ dsaˉñʉʉhˉ naˉ. Heˉja̱ˉ gaꜙjähꜘ Festo: —Høꜗ baˊ nuuhˈ haˉ läꜙ jäyhꜙ.
22 Agripa disse então a Festo: Eu também desejava ouvir esse homem. Ao que ele respondeu: Amanhã o ouvirás.
23 Maˊ gaꜙjnäꜗ jyohꜘ jmɨɨˊ gaꜙheꜗ rey Agripa nëˊtaˊ kya̱a̱hˊ Bernice. Haˉ ko̱hꜘ jʉʉhˉ saꜙ gaꜙjmeeꜘ dsaˉ kiyhꜗ. Gaꜙta̱a̱yhˋ ko̱ˉjø̱hꜘ kya̱a̱hˊ hi̱ˉ kye̱ˉ nëˊ kihˈ hløøꜘ hiꜙ kya̱a̱yhˊ dsaˉ ka̱a̱hˊ kya̱a̱hˊ jeeˊ jwɨɨˉ ja̱ˉ. Heˉja̱ˉ gaꜙjmeeꜘ lleˊmohꜘ Festo madaꜚ naˊkya̱a̱yꜘ Paaˊ.
23 No dia seguinte, Agripa e Berenice apresentaram-se com grande pompa. E, entrando com os tribunos e as pessoas de mais relevo da cidade na sala de audiência, foi também Paulo introduzido por ordem de Festo.
24 Maˊ jaˈ Paaˊ, gaꜙjähꜘ Festo: —Hneˉ rey Agripa, kya̱a̱hˊ läꜙjë̱ë̱ꜙ hi̱ˉ tä̱ä̱hˊ kya̱a̱hˊ jneˊ jeeˊ laˉ, hi̱i̱ꜚ dsaˉñʉʉhˉ heꜘ chehꜗ laˉ. Läꜙjë̱ë̱ꜙ judiu yaꜙnääꜗ chaˊnënꜙ bä̱ä̱yhˉ dsaˉñʉʉhˉ laˉ dsooˊ. Gaꜙngɨɨyꜘ kinꜙ maˊ läꜙeeˉ juuˈ laˉ taꜙ Jerusalén hiꜙ ja̱ˉbaˊ läꜙja̱ˉ gaꜙjmeeyꜘ maˊ yaꜙnääyꜗ Cesarea laˉ. Peerꜙ gaꜙtooyhꜗ mɨɨhˊ kya̱a̱hˊ jnäꜘ, gaꜙläꜙhnøøyꜗ heˉ maˊ ju̱u̱ꜘ Paaˊ.
24 Festo tomou a palavra: Ó rei, e todos vós que estais aqui presentes, vedes este homem contra quem os judeus em massa e com grandes gritos vieram reclamar a morte, tanto aqui como em Jerusalém.
25 Pero jnäꜘ la̱a̱nꜙ saꜙ chaˉ dsooˊ jʉʉhˉ ä̱ä̱yˉ niꜙ miihˉ mahꜗ ju̱u̱yꜘ. Hñiiꜘ Paaˊ gaꜙngɨɨꜘ kiyhꜗ dsooyꜗ chaˊnëˊ rey toˉnëˊ mahꜗ läꜙeeˉ juuˈ kiyhꜗ jeeˊ ja̱ˉ, heˉja̱ˉ gaꜙllaꜘ dsënꜙ che̱e̱ꜚ jnihꜘ taꜙ Roma.
25 Mas tenho averiguado que ele não fez coisa alguma digna de morte. Entretanto, havendo ele apelado para o imperador, determinei remeter-lho.
26 Pero saꜙ chaˉ heˉ sɨɨnˋ kihˈ rey heꜘ niꜙ miihˉ, heˉja̱ˉ maˉkwa̱a̱ꜙ jnihꜘ chaˊnëhˊ hneˉ rey Agripa hiꜙ chaˊnëˊ jeeˊ läꜙjë̱ë̱ꜙ hnähꜘ hi̱ˉ tä̱ä̱hˊ laˉ. Waˊ jëënˊ haˉ läꜙ jä̱ꜗ juuˈ laˉ, ja̱ˉgaˊ chaˉ heˉ sɨɨnˋ kihˈ rey toˉnëˊ heꜘ.
26 Mas dele não tenho nada de positivo que possa escrever ao imperador, e por isso mandei-o comparecer diante de vós, mormente diante de tua majestade, para que essa audiência apure alguma coisa que eu possa escrever.
27 Saꜙ jnäꜘ lluꜗ la̱a̱nꜙ che̱e̱nꜚ ja̱a̱ˉ hi̱ˉ hä̱ä̱ˊ nehꜙñeˈ taꜙ Roma cherˊmahꜗ saꜙ chaˉ heeˉ naˉ sɨɨnˋ kihˈ rey toˉnëˊ haˉ läꜙ laꜗ dsooˊ heˉ bä̱ä̱hˉ dsihꜘ.
27 Pois não me parece razoável remeter um preso, sem mencionar ao mesmo tempo as acusações formuladas contra ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.