Romanos 4

U Chʼuʼul Tʼan Dios (CHFNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Bada cä xe cälbenetla cache' u chi Dios t'oc aj Abraham, cä najtäcäl noxi'papla oni, no'onla que aj judíosonla.
1 Então o que é que podemos dizer de Abraão, o antepassado de nossa raça? O que foi que ele conseguiu?
2 Dios u sapi aj Abraham ca' a wälä u chi tu toja. Pero aj Abrahamba mach u laj chi tu toja upete, jin uc'a uneba mach u ch'ä u chen uba fama tu jut Dios, uc'a Dios yuwi chich que u säti.
2 Se foi por causa das coisas que ele fez que Deus o aceitou, então ele teria motivo para se orgulhar, mas não para se orgulhar diante de Deus.
3 ¿Cache'da u yäle' jiq'uin ni jun u yäq'ui tä tz'ibinte Diosba? Ni jun u yäle' ca'da: “Aj Abraham u tz'oni lo que u yälbi Dios, jin uc'a Dios u sapi cache' tu toja ayan”.
3 Pois o que é que as Escrituras Sagradas dizem? Elas dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
4 Uc'a machca u cherben u patan u lot, mach uyäc'binti u gana de u matän. U yäc'binte de u tojquiba chich u patan.
4 O salário que o trabalhador recebe não é um presente, mas é o pagamento a que ele tem direito por causa do trabalho que fez.
5 Pero mach ca' jini u chen Dios t'oc no'onla. Machca mach u che niump'e cua' tuba u japän uba, pero si u tz'omben chich jini que u yäq'ue' ajnic tu toja ajcherajtanäjobba, uc'a lo que u tz'onänba Dios u xe u yäle' cache' ayan chich tu toja.
5 Porém a pessoa que não põe a sua esperança nas coisas que faz, mas simplesmente crê em Deus, é a fé dessa pessoa que faz com que ela seja aceita por Deus, o Deus que trata o culpado como se ele fosse inocente.
6 Aj David täcä u yäle' cache' ch'a'a ujin machca chichca ni u yäle' Dios cache' tu toja ayan uc'a lo que u tz'onänba, y mach uc'a lo que u chen tuba ajnic tu toja.
6 E isso foi o que Davi queria dizer quando falou da felicidade daqueles que Deus aceita, sem levar em conta o que eles fazem.
7 U yäle' ca'da:
7 Davi disse: “Feliz aquele cujas maldades Deus perdoa e cujos pecados ele apaga!
8 Ch'a'a ujin machca chichca ajcherajtanä jinq'uin Cajnojala mach u ni' älbe si u chi u tanä.
8 Feliz aquele que o Senhor não acusa de cometer pecado!”
9 Jini ch'a'aljinda, ¿sec' tuba quira ni machca circuncisa'oba, o tuba täcä ni mach circuncisa'oba? Tuba chich täcä ni mach circuncisa'oba. Uc'a san cälila cache' aj Abraham, uc'a ni u tz'oniba, Dios u sapi cache' tu toja ayan.
9 Será que essa felicidade de que Davi falou existe somente para os que são circuncidados ? É claro que não! Ela existe também para os que não são circuncidados. Pois já citamos as Escrituras Sagradas, que dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
10 ¿Caq'uin u sapi Dios cache' tu toja ayan aj Abraham? ¿Jinq'uin mach to circuncisa'o, o circuncisa'o chich jinq'uin? Mach to circuncisa'o aj Abraham jinq'uin u sapi Dios cache' tu toja ayan.
10 Quando foi que isso aconteceu? Foi antes ou depois de Abraão ser circuncidado? Foi antes e não depois.
11 Jinq'uin mach to circuncisa'o, aj Abraham u tz'ombi chich Dios, y Dios u sapi cache' tu toja ayan. De ya'i a'uti circuncisa aj Abraham uc'a u ye'e' cache' toj u t'an Dios jinq'uin u yäli cache' tu toja ayan aj Abraham uc'a ni u tz'onänba. Jin uc'a u ch'e' älcac cache' aj Abraham es u papob upete machcatac u tz'onän, ni mach circuncisa'oba, uc'a unejob täcä Dios u sapän cache' tu toja ayanob uc'a ni u tz'onänobba.
11 Ele foi circuncidado mais tarde. E a sua circuncisão foi um sinal para provar que Deus aceitou Abraão porque ele tinha fé; e isso aconteceu quando ele ainda não havia sido circuncidado. Assim Abraão é o pai espiritual de todos os que creem em Deus e são aceitos por ele, mesmo que não sejam circuncidados.
12 Une xi de u papob täcä ni circuncisa'ojobba, mach sec' uc'a circuncisa'ojob, uc'a täcä u ch'ämbijob u biji aj Abraham y u tz'onijob ca' chich u tz'oni uneba jinq'uin mach to circuncisa'oba.
12 Ele é também o pai dos que são circuncidados. Não apenas porque são circuncidados, mas porque vivem a mesma vida de fé que Abraão, o nosso pai, viveu antes de ter sido circuncidado.
13 Dios u yälbi aj Abraham cache' u xe u yäc'ben u pancab nämte' t'oc upete u natil ch'ocob. Mach u yälbi ca' jini uc'a u chi ca' u yäle' ley. U yälbi ca' jini uc'a u tz'ombi Dios, y Dios chich u sapi cache' tu toja ayan.
13 Deus prometeu a Abraão e aos seus descendentes que o mundo ia pertencer a eles. Essa promessa foi feita não porque Abraão tinha obedecido à lei , mas porque ele havia crido em Deus e havia sido aceito por ele.
14 Si sec' ni machca u chen ca' u yäle' ni ley u yäc'binte ni matän jini, mach u ni' che vale jiq'uin lo que u tz'onän aj Abraham, y mach toj lo que u yälbi Dios.
14 Pois, se aqueles que obedecem à lei vão receber o que Deus prometeu, então a fé é inútil, e a promessa de Deus não tem valor.
15 Machcatac u säte' t'oc ni ley, u xe tä äc'binte castigo. Mach ajnic leyba, machica an cache' u säte' untu.
15 Pois a lei traz o castigo de Deus. Mas, onde não existe lei, também não existe desobediência à lei.
16 Jini u yäli Dios cache' u xe u yäc'ben aj Abrahamba, u yäli uc'a u tz'oni, u matän chich une uc'a utz u c'ajalin Dios. Uc'a ni matän jiniba tuba upete machcatac u ch'ämben jinchichba bij taj Abraham, mach sec' tuba machcatac u chen ca' u yäle' ley. Tuba chich täcä machcatac u tz'onän ca' chich u tz'onän aj Abraham. Aj Abrahamba cä papla chich tuba cäpetela.
16 Portanto, a promessa de Deus depende da fé, a fim de que a promessa seja garantida como presente de Deus a todos os descendentes de Abraão. Ela não é somente para os que obedecem à lei, mas também para os que creem em Deus como Abraão creu, pois ele é o pai espiritual de todos nós.
17 Ca' chich an worin tz'ibiba tama u jun Dios, ni u yäle' ca'daba: “Cäq'ue'et de u pap q'uenjob cachichcada ayanob tu pancab”. Cä papla chich aj Abraham tu jut Dios. Une u tz'ombi chich Dios, jini u yäq'ue' cuxlec ajchämejobba, jini u chänen cua' chichca que mach to anba como si fuera ya' chich an, y u yäc'ben ajnic täcä.
17 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Eu fiz de você o pai de muitas nações.” Assim a promessa depende de Deus, em quem Abraão creu, o Deus que ressuscita os mortos e faz com que exista o que não existia.
18 Jinq'uin mach ajni cache' ajnic u yajlo', aj Abraham u tz'ombi chich Dios. Ca' jini xi de u pap q'uenjob cachichcada ayanob tu pancab, ca' chich worin älbintiba: “Ca' u q'ue'nan ajlucero, che' u q'ue'nan u xe tä ajtä a natil ch'ocob”.
18 Abraão teve fé e esperança, mesmo quando não havia motivo para ter esperança, e por isso ele se tornou “o pai de muitas nações”. Como dizem as Escrituras: “Os seus descendentes serão muitos.”
19 Aj Abraham mach u yäcti u tz'onän jinq'uin ti tu c'ajalin cache' mach ni' an u muc' u cuerpo, uc'a anoxibi, u cänäntan casi cien años. Mach u yäcti u tz'onän täcä jinq'uin ti tu c'ajalin cache' ix Sara mach ni' tuba tz'isa uc'a ach'upimi.
19 Abraão tinha quase cem anos. Mas, mesmo quando ele pensou a respeito do seu corpo, que já estava como morto, ou quando lembrou que Sara não podia ter filhos, a sua fé não enfraqueceu.
20 Mach u yäli aj Abraham que mach uxin tä äc'binte ni matän u yäli Dios que u xe u yäc'benba. U c'alin tz'oni chich cache' toj, y u ch'u'ul c'ajti'in Dios.
20 Abraão não perdeu a fé, nem duvidou da promessa de Deus. A sua fé o encheu de poder, e ele louvou a Deus
21 Yuwi chich que Dios u cänäntan poder tuba u laj äc'ben upete lo que u yäli u xe u yäc'benba.
21 porque tinha toda a certeza de que Deus podia fazer o que havia prometido.
22 Jin uc'a Dios u sapi aj Abraham cache' ayan tu toja, uc'a ni u tz'oniba.
22 Por isso Abraão, por meio da fé, “foi aceito por Deus.”
23 Jinq'uin u yäle' tama u jun Dios cache' aj Abraham tu toja ayan uc'a ni u tz'oniba, mach seq'uen aj Abraham u yälbinte ca' jini.
23 As palavras “foi aceito” não falam somente dele.
24 Ixta no'onla täcä Dios u yälbenonla cache' anonla tu toja uc'a cä totoj tz'onänla Dios. Une ni Dios u cuxpesi Cajnojala aj Jesús tan ajchämejobba.
24 Falam também de nós, que seremos aceitos, nós os que cremos em Deus, o qual ressuscitou Jesus, o nosso Senhor.
25 Jinchichba aj Jesús äc'qui tä c'äbä tuba tzämsintic uc'a cä tanäla. Dios u cuxpesi tuba u ye'e' cache' tojo chich an cä tanäla, y ca' jini ajniconla tu toja tu jut Dios.
25 Jesus foi entregue para morrer por causa dos nossos pecados e foi ressuscitado a fim de que nós fôssemos aceitos por Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.