Atos 16
U Chʼuʼul Tʼan Dios (CHFNT) vs NTLH
1 Ji'pat c'oti tä Derbe y tä Listra. Ajni ya'i untu que u tz'omben u t'an Dios u c'aba' aj Timoteo, u yajlo' untu ix judía, untu ixic que u tz'omben u t'an Dios täcä. U papba aj griego une.
1 Paulo chegou às cidades de Derbe e Listra. Em Listra morava um cristão chamado Timóteo. A mãe dele, uma cristã, era da raça dos judeus, mas o pai dele não era judeu.
2 U lotob tä Listra y tä Iconio u yäle'ob cache' jini aj Timoteo u chen tu toja.
2 Todos os irmãos que moravam em Listra e Icônio falavam bem de Timóteo.
3 Jinda yo aj Pablo u bisan tu pat. U chi circuncisa uc'a ca' jini yojob utic ni aj judíosob ya'anob ya'iba, uc'a upete yuwi cache' u pap aj griego.
3 Paulo quis levá-lo consigo e por isso o circuncidou , pois todos os judeus que moravam naqueles lugares sabiam que o pai de Timóteo não era judeu.
4 Tu numejob upete caj, u yäc'bijob u chenob ca' chich u yälijob utic ni apóstolesjobba y noxibilbajob tä Jerusalén.
4 Nas cidades por onde passavam, eles diziam aos cristãos quais as decisões que tinham sido tomadas pelos apóstolos e pelos presbíteros da igreja de Jerusalém e aconselhavam que eles obedecessem a essas decisões.
5 U yäc'bijob u c'alin tz'onänob machcatac a'uti u woylan ubajob, y u bon q'ue'nanob upete q'uin.
5 Assim as igrejas ficavam mais fortes na fé, e o número de cristãos aumentava cada dia mais.
6 Numijob tä Frigia y tä Galacia uc'a ni Ch'u'ul Pixan mach u yäc'bijob u yäle' u t'an Dios tä Asia.
6 Como o Espírito Santo não deixou que anunciassem a palavra na província da Ásia, eles atravessaram a região da Frígia-Galácia.
7 C'otijob tä Misia, u yoli xicob tä Bitinia. Ni Ch'u'ul Pixan mach u yäc'bijob xic ya'i.
7 Quando chegaram perto do distrito da Mísia, tentaram ir para a província da Bitínia, mas o Espírito de Jesus não deixou.
8 Numijob ti' cab tä Misia, bixijob tä Troas.
8 Então atravessaram a Mísia e chegaram à cidade de Trôade.
9 Binti u chänen aj Pablo ac'äb ca' tan u naja, untu winic, u cab tä Macedonia, que ya' wa'ca bajca an. Jini winic u ch'oc pecän, u yälben: “Tiquet tä Macedonia tuba a täclenon t'ocob”.
9 Naquela noite Paulo teve uma visão. Ele viu um homem da província da Macedônia, que estava de pé e lhe pedia: “Venha para a Macedônia e nos ajude!”
10 Jinq'uin u chäni ca'da, seb cä saqui cache' bixicon t'ocob tä Macedonia, uc'a cä ch'i cä c'ajalin t'ocob cache' Dios yo que cälben t'ocob u t'an Dios machcatac ayan ya'i.
10 Logo depois dessa visão, nós resolvemos partir logo para a Macedônia, pois estávamos certos de que Deus nos havia chamado para anunciar o evangelho ao povo dali.
11 Pason t'ocob tä Troas, cä ch'i t'ocob bij tajtoj tunxe nab tä Samotracia, y päscab c'oton t'ocob tä Neápolis.
11 Nós embarcamos em Trôade e fomos diretamente para a ilha de Samotrácia. No dia seguinte chegamos ao porto de Neápolis.
12 De ya'i c'oton t'ocob tä Filipos, noj caj ya'i tä Macedonia que u yute manda tä Roma. Jäläcnon t'ocob chap'e uxp'e q'uin ya'i.
12 Dali fomos a Filipos, que é uma cidade do primeiro distrito da província da Macedônia e também colônia romana, onde ficamos vários dias.
13 Tuyac'o ump'e q'uin ch'ämbäji pason t'ocob tan caj bixon t'ocob ti' pa', bajca u yute c'änti'ya. Chunwänon t'ocob, cä tz'aycäbi t'ocob u t'an Dios jini ixictac u woyli ubajobba.
13 No sábado saímos da cidade e fomos para a beira do rio, pois pensávamos que ali devia haver um lugar de oração para os judeus. Sentamos e começamos a conversar com as mulheres que estavam reunidas lá.
14 Untu ixic u c'aba' ix Lidia ya'an u yubin. Uneba ixchon ic'puq'uen noc', ya' ti tä Tiatira, y u ch'u'ul c'ajti'in Dios. Cajnojala u jäbbi u pixan ni ixic jini tuba u yäq'ue' u c'ajalin u yubin cua'tac u yäle' aj Pablo.
14 Uma daquelas mulheres que estavam nos ouvindo era Lídia, uma vendedora de púrpura , da cidade de Tiatira. Ela adorava a Deus, e o Senhor abriu a mente dela para que compreendesse o que Paulo dizia.
15 C'abli t'oc machcatac an tan yotot. U ch'oc pecon t'ocob, u yäli:
15 Ela e as pessoas da sua casa foram batizadas. Depois Lídia nos convidou, dizendo: — Venham ficar na minha casa, se é que vocês acham que, de fato, eu creio no Senhor. Assim ela nos convenceu a ficar na casa dela.
16 Ump'e q'uin täc bixe t'ocob bajca u yute c'änti'ya pasi u nuc'tanon t'ocob untu telom ya'an untu tzuc pixan tuyac'o tuba u yäle' cua' u xe tä ajtä. U yumob q'uen u chen gana uc'a ni ixic jini, uc'a jini ixic u pa'sen suerte.
16 Certo dia, quando estávamos indo para o lugar de oração, veio ao nosso encontro uma escrava. Essa moça estava dominada por um espírito mau que adivinhava o futuro, e os seus donos ganhavam muito dinheiro com as adivinhações que ela fazia.
17 Jini ixic bixi tu pat aj Pablo y täc pat t'ocob, t'oc noj t'an u yäle' ca'da:
17 A moça começou a nos seguir, gritando assim: — Estes homens são
18 Che' chich u bon chi upete q'uin. Jaq'ui ujin aj Pablo, u suti uba u yälben ni tzuc pixan ca'da:
18 Ela fez isso muitos dias. Por fim Paulo se aborreceu, virou-se para ela e ordenou ao espírito: — Pelo poder do nome de Jesus Cristo, eu mando que você saia desta moça! E, no mesmo instante, o espírito saiu.
19 U yumob ni ixic u chänijob cache' mach ni' an modo u chen gana, u q'uechijob aj Pablo y aj Silas, u bisijob tänxin caj bajca an ajmandajob.
19 Quando os donos da moça viram que não iam poder mais ganhar dinheiro com as adivinhações dela, agarraram Paulo e Silas e os arrastaram até a praça pública, diante das autoridades.
20 U yäq'uijob tu pänte' ajmandajob, u yälbenob:
20 Eles os apresentaram a essas autoridades romanas e disseram: — Estes homens são judeus e estão provocando desordem na nossa cidade.
21 U yäle'ob cua' chichca jini utic que mach u ch'ä cä sapänla y ni cä chenla uc'a aj romanojonla.
21 Estão ensinando costumes que são contra a nossa lei . Nós, que somos romanos, não podemos aceitar esses costumes.
22 De ya'i caj u juli uba tuyac'ojob. Ajmandajob u tzilbi u buc y u pa'säbijob tuyac'o, u täsquijob tä äc'binte t'oc te'.
22 Aí uma multidão se ajuntou para atacar Paulo e Silas. As autoridades mandaram que tirassem as roupas deles e os surrassem com varas.
23 Najtäcä u c'ac'a' bijob t'oc te', ji'pat u yäq'uijob tan cárcel, u yälbi ajcänän cárcel u c'alin cänäntanob uc'a mach xicob tä putz'e.
23 Depois de baterem muito neles, as autoridades jogaram os dois na cadeia e deram ordem ao carcereiro para guardá-los com toda a segurança.
24 Cuanta älbinti ca' jini, u ch'i aj Pablo u yäq'uijob tama jini cárcel que ya'an más tama ni noj cárcelba, u net'bijob yoc tama lowo' te'.
24 Depois de receber essa ordem, o carcereiro os jogou numa cela que ficava no fundo da cadeia e prendeu os pés deles entre dois blocos de madeira.
25 Tänxin ac'äb aj Pablo y aj Silas ya'an tä c'änti'yajob y u chenob c'ay tuba Dios; machcatac ya' mäcäjob u yubijob.
25 Mais ou menos à meia-noite, Paulo e Silas estavam orando e cantando hinos a Deus, e os outros presos escutavam.
26 Tajtzäc numi ump'e noj re'i ajchaban, u niqui uba mero u ch'ixma yoc ni cárcel, upete u mäcti' seb u laj jäbi uba. U laj p'äni uba täcä u cächquibajob upete.
26 De repente, o chão tremeu tanto, que abalou os alicerces da cadeia. Naquele instante todas as portas se abriram, e as correntes que prendiam os presos se arrebentaram.
27 P'ixi ajcänän cárcel u chänen cache' jäbäjtac u ti' cárcel, u päyi u machit u xe u tzämsen uba, uc'a u yäli cache' san laj putz'i machcatac mäcä.
27 Aí o carcereiro acordou. Quando viu que os portões da cadeia estavam abertos, pensou que os prisioneiros tinham fugido. Então puxou a espada e ia se matar,
28 Aj Pablo t'oc noj t'an u yäli:
28 mas Paulo gritou bem alto: — Não faça isso! Todos nós estamos aqui!
29 Ajcänän cárcel u c'ati cua' t'oc u chictan, de ya'i ochi tama cárcel, liclicna t'oc bac'ät, nocyäli tu yoc aj Pablo y aj Silas.
29 Aí o carcereiro pediu que lhe trouxessem uma luz, entrou depressa na cela e se ajoelhou, tremendo, aos pés de Paulo e Silas.
30 U nebaj pa'sijob u yälbenob ca'da:
30 Depois levou os dois para fora e perguntou: — Senhores, o que devo fazer para ser salvo?
31 Unejob u yäli:
31 Eles responderam: — Creia no Senhor Jesus e você será salvo — você e as pessoas da sua casa.
32 U tz'aycäbijob u t'an Cajnojala tuba u yubin uneba y upete machcatac an tan u yotot täcä.
32 Então eles anunciaram a palavra do Senhor ao carcereiro e a todas as pessoas da casa dele.
33 Jinchichba hora jini ac'äb u bisijob, y u pocbenob u yaj bajcatac u ch'ijob t'oc te'. Uneba c'ablesquinti y upete machcatac ya'anob tan yototba.
33 Naquela mesma hora da noite, o carcereiro começou a cuidar deles, lavando os ferimentos da surra que haviam levado. Logo depois ele e todas as pessoas da sua casa foram batizados.
34 U bisijob tu yotot, y tusbinti cua' u c'uxe'ob. Ch'a'a ujin une y upete machcatac an tan yotot, uc'a u tz'ombijob Dios.
34 Em seguida ele levou Paulo e Silas para a sua casa e lhes deu comida. O carcereiro e as pessoas da sua casa ficaram cheios de alegria porque agora criam em Deus.
35 Tu t'äbo q'uin ajmandajob u täsquijob ajc'äncan u yälben ni ajcänän cárcel ca'da:
35 Quando amanheceu, as autoridades romanas mandaram alguns policiais com a seguinte ordem para o carcereiro: “Solte esses homens.”
36 Ajcänän cárcel bixi u yälben aj Pablo ni t'anda:
36 Então o carcereiro disse a Paulo: — As autoridades mandaram soltá-los. Podem ir embora em paz.
37 De ya'i aj Pablo u yäli:
37 Mas Paulo disse aos policiais: — Eu e Silas somos cidadãos romanos e, mesmo assim, sem termos sido julgados, fomos surrados em público. E depois nos jogaram na cadeia. E agora querem nos mandar embora assim em segredo? Isso não! Que as próprias autoridades romanas venham aqui e nos soltem!
38 Ajc'äncanob sujnijob u yälben ajmandajob. Bäc'tijob uc'a u yubijob cache' aj romanojob.
38 Os policiais foram contar às autoridades romanas o que Paulo tinha dito. Quando as autoridades souberam que Paulo e Silas eram cidadãos romanos, ficaram com medo
39 C'otijob ni ajmandajob u c'atben que u chen perdona t'oc lo que u cherbijob. U pa'senob, u ch'oc chen ubajob t'oc, u yälbenob que pasic tama ni noj caj jini.
39 e foram lhes pedir desculpas. Então os tiraram da prisão e pediram que fossem embora da cidade.
40 De ya'i pasijob tama ni cárcel, bixijob tix Lidia. Aj Pablojob u chäni machcatac u tz'omben Dios, u yäc'bijob c'ajalin tuba u c'alin tz'onänob más, y pasijob ya'i.
40 Paulo e Silas saíram da cadeia e foram para a casa de Lídia. Ali encontraram-se com os irmãos, animaram a todos e depois foram embora.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.