Mateus 20
Júu ʼmɨ́ɨ e cacuo fidiée (CCONT) vs ARIB
1 Jo̱ caféꞌˋguɨ Jesús co̱o̱ˋguɨ júuˆ jáꞌˉ e lafaꞌ júuˆ cuento jo̱ cajíñꞌˉ lala:
1 Porque o reino dos céus é semelhante a um homem, proprietário, que saiu de madrugada a contratar trabalhadores para a sua vinha.
2 Jo̱ casɨ́ꞌˉreiñꞌ do e niquíˉbre e ꞌléeiñꞌ˜ do quiáꞌˉ co̱o̱ˋ jmɨɨ˜ ta˜. Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, casíimˋbreiñꞌ do fɨˊ jee˜ ta˜.
2 Ajustou com os trabalhadores o salário de um denário por dia, e mandou-os para a sua vinha.
3 Jo̱ i̱ fii˜ do caléꞌˋ catú̱ˉ cagüɨꞌɨ́ɨrˊ fɨˊ jee˜ ꞌnʉ́ʉˊ mɨ˜ catɨ́ˋ la i̱i̱ˉ ñʉ́ˉ e laꞌeeˋ jo̱ cangáiñˉ jiéngꞌˋguɨ dseaˋ i̱ neáangˊ jøøngˉ e jaˋ ta˜ jmóorˋ.
3 Cerca da hora terceira saiu, e viu que estavam outros, ociosos, na praça,
4 Jo̱ lalab casɨ́ꞌrˉ íˋ: “Song jaˋ ta˜ seaˋ jméeˆ ꞌnʉ́ꞌˋ, güɨlíingˉnaꞌ güɨjmeeˉnaꞌ ta˜ quiáꞌˉ mɨ́ꞌˆ huɨɨngˋ jǿꞌˆ quiéˉe, jo̱ niquɨ́ˆbaa quíiˆnaꞌ laco̱ꞌ sɨꞌíˆ.” Jo̱ cangolíimˆ i̱ dseaˋ do cangojméerˆ ta˜.
4 e disse-lhes: Ide também vós para a vinha, e dar-vos-ei o que for justo. E eles foram.
5 ’Jo̱ mɨ˜ catɨ́ˋ guieñíꞌˉ, cagüɨꞌɨ́ɨbˊtu̱ i̱ dseaˋ fii˜ do fɨˊ jee˜ ꞌnʉ́ʉˊ e ngojméeˆguɨr quijí̱ˉ dseaˋ i̱ nijméˉ ta˜ quiáꞌrˉ, jo̱ calébꞌˋ catú̱ˉ cagüɨꞌɨ́ɨrˊ mɨ˜ catɨ́ˋ la i̱i̱ˉ ꞌnɨˊ e caꞌlóoˉ cajo̱.
5 Outra vez saiu, cerca da hora sexta e da nona, e fez o mesmo.
6 Jo̱ co̱o̱bˋ mɨ˜ catɨ́ˋ la i̱i̱ˉ ꞌñiáˋ e caꞌlóoˉ, jo̱ calébꞌˋ catú̱ˉ cagüɨꞌɨ́ɨrˊ jo̱ cangórˉ fɨˊ ꞌmóoꞌ˜, jo̱ fɨˊ jo̱b cangárˉ e neáangˊ jiéngꞌˋguɨ dseaˋ i̱ jaˋ ta˜ seaˋ jméˉ, jo̱baꞌ cajmɨngɨ́ꞌrˉ dseaˋ do: “¿Jialɨꞌˊ ngɨɨng˜ ꞌnʉ́ꞌˋ jmɨɨ˜ quíiˆnaꞌ fɨˊ la e jaˋ ta˜ jmooˋnaꞌ?”
6 Responderam-lhe eles: Porque ninguém nos contratou. Disse-lhes ele: Ide também vós para a vinha.
7 Jo̱baꞌ cañíiˋ i̱ dseaˋ do quiáꞌˉ i̱ fii˜ do: “Co̱ꞌ jí̱i̱ꞌ˜ jaangˋ dseaˋ jaˋ mɨˊ calɨꞌneáiñˉ jneaꞌˆ ta˜.” Jo̱baꞌ cajíngꞌˉ i̱ fii˜ do casɨ́ꞌˉreiñꞌ: “Güɨlíingˉ ꞌnʉ́ꞌˋ güɨjmeeˉnaꞌ ta˜ cajo̱ fɨˊ lɨ˜ seaˋ mɨ́ꞌˆ huɨɨngˋ jǿꞌˆ quiéˉe.”
7 Responderam-lhe eles: Porque ninguém nos contratou. Disse-lhes ele: Ide também vós para a vinha.
8 ’Jo̱ mɨ˜ tɨˊ lɨ˜ canʉʉˋ, i̱ fii˜ do caquiʉꞌrˊ ta˜ i̱ dseaˋ néeˊ ni˜ dseaˋ ꞌléengꞌ˜ do e nitǿørˋ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ jmóoˋ ta˜ do jo̱ casɨ́ꞌˉreiñꞌ do lala: “Teeˉ lajaangˋ lajaangˋ i̱ dseaˋ ꞌléengꞌ˜ na jo̱ quɨ́ꞌˆ quiáꞌrˉ, dsʉꞌ laꞌuii˜ ningɨ́ngˉ i̱ dseaˋ i̱ cangotáangꞌ˜ jee˜ ta˜ la i̱i̱ˉ ꞌñiáˋ e caꞌlóoˉ do jo̱ lajo̱b cartɨˊ i̱ cangotáangꞌ˜ laꞌeeˋ do.”
8 Ao anoitecer, disse o senhor da vinha ao seu mordomo: Chama os trabalhadores, e paga-lhes o salário, começando pelos últimos até os primeiros.
9 Jo̱ lajo̱b cajméeˋ i̱ dseaˋ do; jo̱ laꞌuii˜ cangɨ́ɨngˊ i̱ dseaˋ i̱ cangotáangꞌ˜ la i̱i̱ˉ ꞌñiáˋ e caꞌlóoˉ, jo̱ lajaangˋ lajaamˋ i̱ dseaˋ íˋ caꞌíñꞌˋ e ꞌléeiñꞌ˜ quiáꞌˉ latøøngˉ jmɨɨ˜.
9 Chegando, pois, os que tinham ido cerca da hora undécima, receberam um denário cada um.
10 Jo̱ mɨ˜ catóꞌˊ quiáꞌˉ íˋ, jo̱guɨbaꞌ cangɨ́ɨngˊ i̱ dseaˋ i̱ cangotáangꞌ˜ laꞌeeˋguɨ do, jo̱ i̱ dseaˋ íˋ caꞌɨ́ˋ dsíirˊ e jmiguiʉˊguɨ nilíꞌrˋ e ꞌléeiñꞌ˜. Jo̱ dsʉꞌ o̱ꞌ lajo̱, co̱ꞌ røøbˋ caꞌíñꞌˋ có̱o̱ꞌ˜ i̱ nifɨˊguɨ do cajo̱.
10 Vindo, então, os primeiros, pensaram que haviam de receber mais; mas do mesmo modo receberam um denário cada um.
11 Jo̱ mɨ˜ tɨˊ lɨ˜ cangɨ́ˋ e caꞌíñꞌˋ do e ꞌléeiñꞌ˜, jo̱baꞌ canaaiñˋ féꞌrˋ gaˋ uii˜ quiáꞌˉ i̱ dseaˋ fii˜ do
11 E ao recebê-lo, murmuravam contra o proprietário, dizendo:
12 jo̱ casɨ́ꞌˉreiñꞌ do lala: “I̱ dseaˋ ꞌléengꞌ˜ quíiꞌˉ i̱ caguilíingˉ cøøngˋguɨ na, jí̱i̱ꞌ˜ co̱o̱ˋ oor˜baꞌ cajméerˋ ta˜; jo̱guɨ røøbˋ caquíꞌˆ quiáꞌˉ dseaˋ do laco̱ꞌguɨ jneaꞌˆ, dseaˋ cataang˜naaꞌ lajeeˇ latøøngˉ jmɨɨ˜ e guíiˉ ieeˋ.”
12 Estes últimos trabalharam somente uma hora, e os igualastes a nós, que suportamos a fadiga do dia inteiro e o forte calor.
13 Jo̱ dsʉꞌ i̱ fii˜ do cañíirˋ quiáꞌˉ jaangˋ lajeeˇ i̱ dseaˋ ꞌléengꞌ˜ do jo̱ casɨ́ꞌˉreiñꞌ: “Ruuꞌˇ, o̱faꞌ jnea˜ jmóoˋo jlønꞌˆn có̱o̱ꞌ˜ ꞌnʉˋ. ¿Su o̱faꞌ casɨɨ˜naaꞌ røøˋ jial tíiˊ ꞌléengꞌ˜ dseaˋ laco̱o̱ˋ jmɨɨ˜?
13 Mas ele, respondendo, disse a um deles: Amigo, não te faço injustiça; não ajustaste comigo um denário?
14 Jo̱baꞌ fɨ́ɨˉɨ ꞌnʉˋ lana, nab ró̱o̱ˋ e ꞌléenꞌ˜ jo̱ nɨcuǿømˋ guǿnꞌˆ. Jo̱ song jnea˜guɨ iin˜n quɨ́ˋɨ quiáꞌˉ i̱ dseaˋ ꞌléengꞌ˜ i̱ caꞌíˉ cajméeˋ ta˜ cøøngˋguɨ do røøˋ laco̱ꞌ jí̱i̱ꞌ˜ e nɨcaquɨ́ˋɨ quíiꞌˉ,
14 Toma o que é teu, e vai-te; eu quero dar a este último tanto como a ti.
15 jo̱baꞌ cuǿømˋ líˋ jmee˜e lajo̱, co̱ꞌ cuuˉ quiéˉbaa e cacuǿøˉøre do, o̱ꞌ cuuˉ quiáꞌˉ dseaˋ jiéngꞌˋ. ¿O̱faꞌ dsihuɨ́ɨmˊbaꞌ é dsʉꞌ uíiꞌ˜ e cajméˉe e guiʉ́ˉ có̱o̱ꞌ˜ i̱ dseaˋ íˋ?”
15 Não me é lícito fazer o que quero do que é meu? Ou é mau o teu olho porque eu sou bom?
16 Jo̱ cajíngꞌˉguɨ Jesús lala:
16 Assim os últimos serão primeiros, e os primeiros serão últimos.
17 Jo̱ co̱o̱ˋ jmɨɨ˜, lajeeˇ e nɨꞌiuungˉ Jesús fɨˊ ngaiñꞌˊ fɨˊ Jerusalén, jo̱ catǿꞌrˉ i̱ dseaˋ guitúungˋ quiáꞌrˉ do co̱o̱ˋ lɨco̱ꞌ yaaiñ˜ jo̱ casɨ́ꞌˉreiñꞌ do:
17 Estando Jesus para subir a Jerusalém, chamou à parte os doze e no caminho lhes disse:
18 —Jo̱ lɨ́ꞌˆ laco̱ꞌ jí̱i̱ꞌ˜ e móoˉ ꞌnʉ́ꞌˋ jmɨɨ˜ na, lana nɨngóoˊnaaꞌ fɨˊ Jerusalén, jo̱ fɨˊ jo̱b lɨ˜ nisángꞌˊ dseaˋ jnea˜, dseaˋ i̱ cajáˉ fɨˊ ñifɨ́ˉ e lɨ́ɨnˊn jaangˋ dseaˋ jmɨgüíˋ. Jo̱ nijáiñꞌˋ jnea˜ fɨˊ jaguóˋ jaléngꞌˋ fii˜ jmidseaˋ quiáꞌˉ dseaˋ góoˋnaaꞌ dseaˋ Israel có̱o̱ꞌ˜guɨ jaléngꞌˋ tɨfaꞌˊ i̱ eˊ júuˆ quiʉꞌˊ ta˜ quíˉnaaꞌ cajo̱. Jo̱ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ íbˋ i̱ nicuǿˉ júuˆ quiáꞌˉ e nijúungˉ jnea˜.
18 Eis que subimos a Jerusalém, e o Filho do homem será entregue aos principais sacerdotes e aos escribas, e eles o condenarão à morte,
19 Jo̱guɨ nijáiñꞌˋ jnea˜ fɨˊ jaguóˋ jaléngꞌˋ dseaˋ i̱ jaˋ cuíingˋ Fidiéeˇ, jo̱ jaléngꞌˋ íbˋ i̱ nilǿøˉ quiéˉe, jo̱guɨ nijmɨhuɨ́ɨiñˋ jnea˜ cajo̱ jo̱ jɨˋguɨ cartɨˊ niteáiñˉ jnea˜ fɨˊ dseꞌˋ crúuˆ, jo̱ fɨˊ jo̱b nijúunˉn; dsʉꞌ mɨ˜ nitɨ́ˉ ꞌnɨˊ jmɨɨ˜ lajo̱, nijí̱bꞌˊtú̱u̱ caléꞌˋ catú̱ˉ.
19 e o entregarão aos gentios para que dele escarneçam, e o açoitem e crucifiquem; e ao terceiro dia ressuscitará.
20 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, i̱ dseamɨ́ˋ quiáꞌˉ jaangˋ dseañʉꞌˋ i̱ siiˋ Zebedeo cajaquiéeiñˊ fɨˊ lɨ˜ singꞌˊ Jesús, co̱lɨɨng˜ có̱o̱ꞌ˜ gángˉ jó̱o̱rˊ, jaangˋ i̱ siiˋ Tiáa˜ jo̱guɨ jaangˋ i̱ siiˋ Juan, jo̱ lajɨˋ huáaiñꞌˉ do quíiñꞌ˜ jee˜ dseaˋ guitúungˋ quiáꞌˉ Jesús, jo̱ casíꞌrˋ uǿˉ jnir˜ fɨˊ quiniñꞌ˜, co̱ꞌ iiñ˜ lɨɨng˜ eeˋ nimɨ́ꞌˉbre dseaˋ do.
20 Aproximou-se dele, então, a mãe dos filhos de Zebedeu, com seus filhos, ajoelhando-se e fazendo-lhe um pedido.
21 Jo̱baꞌ cajmɨngɨ́ꞌˉ Jesús i̱ dseamɨ́ˋ do jo̱ casɨ́ꞌˉreiñꞌ:
21 Perguntou-lhe Jesus: Que queres? Ela lhe respondeu: Concede que estes meus dois filhos se sentem, um à tua direita e outro à tua esquerda, no teu reino.
22 Jo̱baꞌ cañíiˋ Jesús quiáiñꞌˉ do lala:
22 Jesus, porém, replicou: Não sabeis o que pedis; podeis beber o cálice que eu estou para beber? Responderam-lhe: Podemos.
23 Jo̱ cañíiˋtu̱ Jesús quiáꞌˉ i̱ dseaˋ do:
23 Então lhes disse: O meu cálice certamente haveis de beber; mas o sentar-se à minha direita e à minha esquerda, não me pertence concedê-lo; mas isso é para aqueles para quem está preparado por meu Pai.
24 Jo̱ mɨ˜ tɨˊ lɨ˜ canúuˉ i̱ dseaˋ quiáꞌˉ Jesús i̱ guíngˉguɨ do lají̱i̱ꞌ˜ e júuˆ jo̱, jo̱baꞌ calɨguíimˉbre quiáꞌˉ i̱ gángˉ do.
24 E ouvindo isso os dez, indignaram-se contra os dois irmãos.
25 Jo̱ dsʉꞌ Jesús catǿꞌrˉ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ guitúungˋ do quiáꞌrˉ jo̱ casɨ́ꞌrˉ lala:
25 Jesus, pois, chamou-os para junto de si e lhes disse: Sabeis que os governadores dos gentios os dominam, e os seus grandes exercem autoridades sobre eles.
26 Jo̱ dsʉꞌ jaˋ cuǿøngˋ e nidsijéeˊ lajo̱ jee˜ ꞌnʉ́ꞌˋ, co̱ꞌ i̱i̱ˋ i̱ iing˜ i̱ nicá̱ˋ nifɨˊ jee˜ ꞌnʉ́ꞌˋ, íˋbingꞌ i̱ ꞌnéˉ nijméˉ ta˜ jmɨcó̱o̱ꞌ˜ quiáꞌˉ i̱ caguiaangˉguɨ.
26 Não será assim entre vós; antes, qualquer que entre vós quiser tornar-se grande, será esse o que vos sirva;
27 Jo̱guɨ i̱i̱ˋ i̱ iing˜ i̱ nijméˉ e niingˉguɨr jee˜ ꞌnʉ́ꞌˋ, íˋbingꞌ i̱ ꞌnéˉ jméˉ jaléꞌˋ ta˜ huɨ̱́ꞌˋ jee˜ jaléngꞌˋ i̱ caguiaangˉguɨ e jaˋ jmiféngꞌˊ ꞌñiaꞌrˊ.
27 e qualquer que entre vós quiser ser o primeiro, será vosso servo;
28 Jo̱ lajo̱b ꞌnéˉ jmérˉ, co̱ꞌ lajo̱b ta˜ cagáˉ jnea˜ cajo̱, jnea˜ dseaˋ cagáˉa fɨˊ ñifɨ́ˉ e lɨ́ɨnˊn jaangˋ dseaˋ jmɨgüíˋ. Co̱ꞌ jnea˜ jaˋ cagáˉa faꞌ e jmóoˋ dseaˋ ta˜ fɨˊ quiniiˉ, co̱ꞌ jnea˜ cagáˉa e laco̱ꞌ nijmɨcó̱o̱ꞌ˜o̱ jaléngꞌˋ dseaˋ jmɨgüíˋ jo̱guɨ e nijángꞌˋ ꞌñiáꞌˋa e nijúunˉn e laco̱ꞌ nileángˋ fɨ́ɨngˊ dseaˋ jmɨgüíˋ jee˜ jaléꞌˋ dseeˉ quiáꞌrˉ.
28 assim como o Filho do homem não veio para ser servido, mas para servir, e para dar a sua vida em resgate de muitos.
29 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, mɨ˜ tɨˊ lɨ˜ caꞌuøøngˋ Jesús có̱o̱ꞌ˜ jaléngꞌˋ dseaˋ quiáꞌrˉ fɨˊ Jericó, eáamˊ cangoꞌleáangˊ dseaˋ laco̱ꞌ ngóorˊ.
29 Saindo eles de Jericó, seguiu-o uma grande multidão;
30 Jo̱ lajeeˇ laco̱ꞌ teáaiñꞌ˜ fɨˊ lado, co̱o̱bˋ mɨ˜ cangɨ́ɨiñˊ lɨ˜ neáangˊ gángˉ dseaˋ tiuungˉ i̱ neáangˊ ꞌnɨꞌˋ fɨˊ. Jo̱ mɨ˜ tɨˊ lɨ˜ calɨlíꞌˆ i̱ dseaˋ tiuungˉ do e cangɨ́ɨngˊ Jesús fɨˊ jo̱, jo̱baꞌ caꞌáiñꞌˋ dseaˋ do lala:
30 e eis que dois cegos, sentados junto do caminho, ouvindo que Jesus passava, clamaram, dizendo: Senhor, Filho de Davi, tem compaixão de nós.
31 Jo̱ dsʉꞌ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ i̱ ngolíingˉ có̱o̱ꞌ˜ Jesús do caꞌgaamˋbre quiáiñꞌˉ do e laco̱ꞌ joˋ ángꞌˋguɨiñꞌ do dseaˋ do. Jo̱ dsʉꞌ lɨ́ꞌˆ lɨˊ teáˋguɨ canaangˋ óoˋ i̱ dseaˋ tiuungˉ do e áiñꞌˋ dseaˋ do jo̱ féꞌˋtu̱r lala:
31 E a multidão os repreendeu, para que se calassem; eles, porém, clamaram ainda mais alto, dizendo: Senhor, Filho de Davi, tem compaixão de nós.
32 Jo̱baꞌ cajea̱bˊ Jesús laco̱ꞌ fɨˊ iuuiñˉ do jo̱ catǿꞌrˉ i̱ dseaˋ tiuungˉ do jo̱ cajmɨngɨ́ꞌˉreiñꞌ do:
32 E Jesus, parando, chamou-os e perguntou: Que quereis que vos faça?
33 Jo̱baꞌ cañíiˋ i̱ dseaˋ tiuungˉ do quiáꞌˉ Jesús lala:
33 Disseram-lhe eles: Senhor, que se nos abram os olhos.
34 Jo̱baꞌ calɨ́ˉ fɨ́ɨˉ lɨ́ɨmˉ Jesús i̱ dseaˋ tiuungˉ do jo̱ lɨco̱ꞌ cagüɨꞌrˊ jminiˇbiñꞌ do lajaangˋ lajaaiñˋ. Jo̱ dsifɨˊ lajo̱b caꞌláangˉ i̱ dseaˋ tiuungˉ do, jo̱ calɨjnéꞌˋbre. Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, cangolíimˆbre có̱o̱ꞌ˜ Jesús.
34 E Jesus, movido de compaixão, tocou-lhes os olhos, e imediatamente recuperaram a vista, e o seguiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.