Marcos 12

Júu ʼmɨ́ɨ e cacuo fidiée (CCONT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Jo̱ lajeeˇ e táamˋbɨ Jesús fɨˊ Jerusalén, jo̱ canaaiñˋ féiñꞌˊ jaléngꞌˋ dseaˋ có̱o̱ꞌ˜ jaléꞌˋ júuˆ jáꞌˉ e lɨ́ɨˊ lafaꞌ júuˆ cuento jo̱ lalab casɨ́ꞌˉreiñꞌ do:
1 E começou a falar-lhes em parábolas. Um homem plantou uma vinha, cercou-a com uma sebe, cavou nela um lagar, edificou uma torre, arrendou-a a vinhateiros e ausentou-se daquela terra.
2 — ausente —
2 A seu tempo enviou aos vinhateiros um servo, para receber deles uma parte do produto da vinha.
3 — ausente —
3 Ora, eles prenderam-no, feriram-no e reenviaram-no de mãos vazias.
4 Jo̱b mɨ˜ casíingˋ i̱ dseaˋ fii˜ uǿˉ do jaangˋguɨ dseaˋ ꞌléengꞌ˜ quiáꞌrˉ e quiáꞌˉ nidsimɨ́ɨiñꞌ˜ do lají̱i̱ꞌ˜ e catɨ́ɨiñˉ, dsʉꞌ cu̱u̱b˜ caté̱e̱ˋ i̱ dseaˋ jmóoˋ ta˜ uǿˉ do mogui˜ íˋ cajo̱, jo̱ júuˆ ꞌlébꞌˋ casɨ́ꞌˉreiñꞌ do.
4 Enviou-lhes de novo outro servo; também este feriram na cabeça e o cobriram de afrontas.
5 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ íˋ, i̱ dseaˋ fii˜ uǿˉ do casíiñˋ jiéngꞌˋguɨ jaangˋ dseaˋ ꞌléengꞌ˜ quiáꞌrˉ. Jo̱ mɨ˜ tɨˊ lɨ˜ caguiéˉ íˋ, cajúmˉbre, co̱ꞌ cajngabꞌˊ i̱ dseaˋ jmángꞌˋ ta˜ uǿˆ do quiáꞌrˉ. Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋguɨ lajo̱, i̱ dseaˋ fii˜ uǿˉ do i̱ fɨ́ɨmˊbɨ dseaˋ ꞌléengꞌ˜ quiáꞌrˉ casíiñˋ; jo̱ i̱ lɨɨng˜ lɨ́ꞌˆ calɨhuɨ́ɨmˋbre, jo̱guɨ i̱ lɨɨng˜ dseángꞌˉ cajngabꞌˊ i̱ dseaˋ do quiáꞌrˉ.
5 O senhor enviou-lhes ainda um terceiro, mas o mataram. E enviou outros mais, dos quais feriram uns e mataram outros.
6 ’Jo̱ co̱o̱bˋ mɨ˜ jaangˋ jó̱o̱bˊ i̱ dseaˋ fii˜ uǿˉ do seáangˉguɨ, jo̱ íbˋ i̱ dseángꞌˉ i̱ ꞌneáaiñˋ eáangˊ. Jo̱ caꞌɨ́ˋ dsíirˊ e i̱ jó̱o̱rˊ dob nisíñˉ, co̱ꞌ lɨ́ɨiñˉ e i̱ jó̱o̱rˊ doguɨbingꞌ i̱ nijmɨꞌgóˋ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ do.
6 Restava-lhe ainda seu filho único, a quem muito amava. Enviou-o também por último a ir ter com eles, dizendo: Terão respeito a meu filho!...
7 Dsʉꞌ i̱ dseaˋ jmángꞌˋ ta˜ uǿˉ do casɨ́ɨiñˉ lajeeˇ yaaiñ˜: “I̱ jó̱o̱rˊ nab i̱ nineꞌˆ ni˜ latøøngˉ e guóoꞌ˜ uǿˉ na; jo̱baꞌ guiʉ́ˉguɨ e nijngáamꞌ˜baaꞌre, jo̱ lajo̱baꞌ jneaa˜aabꞌ dseaˋ nilíꞌˋnaaꞌ e guóoꞌ˜ uǿˉ la.”
7 Os vinhateiros, porém, disseram uns aos outros: Este é o herdeiro! Vinde, matemo-lo e será nossa a herança!
8 Jo̱baꞌ casamꞌˉbre i̱ jó̱o̱ˊ i̱ dseaˋ fii˜ uǿˉ do, jo̱ cajngamꞌˊbreiñꞌ do, jo̱ cangojéengˋneiñꞌ do fɨˊ lɨ́ꞌˉ caluubˇ e guóoꞌ˜ uǿˉ quiáiñꞌˉ do.
8 Agarrando-o, mataram-no e lançaram-no fora da vinha.
9 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ e féꞌˋ Jesús e júuˆ jo̱, jo̱ cajmɨngɨ́ꞌrˉ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ do lala:
9 Que fará, pois, o senhor da vinha? Virá e exterminará os vinhateiros e dará a vinha a outro.
10 —¿Su jaˋ mɨˊ caꞌíˋ ꞌnʉ́ꞌˋ lají̱i̱ꞌ˜ e to̱o̱˜ fɨˊ ni˜ jiˋ quiáꞌˉ Fidiéeˇ lɨ˜ féꞌˋ lala?:
10 Nunca lestes estas palavras da Escritura: A pedra que os construtores rejeitaram veio a tornar-se pedra angular.
11 Jo̱ ꞌñiabꞌˊ Fíiˋnaaꞌ dseaˋ cajméeˋ e la,
11 Isto é obra do Senhor, e ela é admirável aos nossos olhos {Sal 117,22s}?
12 Jo̱ jo̱b mɨ˜ cajméeˋ quijí̱ˉ jaléngꞌˋ fii˜ jmidseaˋ quiáꞌˉ dseaˋ Israel jo̱guɨ jaléngꞌˋ tɨfaꞌˊ quiáꞌrˉ có̱o̱ꞌ˜guɨ jaléngꞌˋ dseaˋ cǿøngꞌ˜ quiáꞌrˉ jial e nisáiñꞌˊ dseaˋ do, co̱ꞌ calɨlíꞌˆbre e caféiñꞌˋ do e éeiñˋ jaléngꞌˋ íbˋ. Jo̱ dsʉco̱ꞌ ꞌgǿmꞌˋbɨr jaléngꞌˋ dseaˋ i̱ núuˋ júuˆ quiáꞌˉ dseaˋ do, jo̱baꞌ catiúumˉbre dseaˋ do jo̱ cangolíimˋbre jóng.
12 Procuravam prendê-lo, mas temiam o povo; porque tinham entendido que a respeito deles dissera esta parábola. E deixando-o, retiraram-se.
13 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋguɨ lajo̱, i̱ dseaˋ i̱ quie̱ˊ nifɨˊ quiáꞌˉ dseaˋ Israel casíiñˋ fɨˊ lɨ˜ táangˋ Jesús co̱o̱ˋ tú̱ˉ mɨ́ɨngꞌ˜ dseaˋ fariseo có̱o̱ꞌ˜guɨ co̱o̱ˋ tú̱ˉ mɨ́ɨngꞌ˜ dseaˋ quiáꞌˉ Herodes e laco̱ꞌ niꞌnóiñꞌˊ do jial nisɨ́ꞌrˋ Jesús e laco̱ꞌ niguiéꞌrˊ jial niꞌnɨ́iñˉ dseaˋ do fɨˊ quiniˇ dseata˜.
13 Enviaram-lhe alguns fariseus e herodianos, para que o apanhassem em alguma palavra.
14 Jo̱ mɨ˜ caguilíiñˉ fɨˊ lɨ˜ singꞌˊ dseaˋ do lalab casɨ́ꞌˉreiñꞌ:
14 Aproximaram-se dele e disseram-lhe: Mestre, sabemos que és sincero e que não lisonjeias a ninguém; porque não olhas para as aparências dos homens, mas ensinas o caminho de Deus segundo a verdade. É permitido que se pague o imposto a César ou não? Devemos ou não pagá-lo?
15 Jo̱ co̱ꞌ calɨlíꞌˆ Jesús lají̱i̱ꞌ˜ e iing˜ i̱ dseaˋ do jmɨcaaiñ˜, jo̱baꞌ casɨ́ꞌrˉ dseaˋ do lala:
15 Conhecendo-lhes a hipocrisia, respondeu-lhes Jesus: Por que me quereis armar um laço? Mostrai-me um denário.
16 Jo̱baꞌ caꞌeˊbɨ i̱ dseaˋ do co̱o̱ˋ cuuˉ, jo̱ cajǿøbˉ Jesús, jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱ cajmɨngɨ́ꞌrˉ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ do lala:
16 Apresentaram-lho. E ele perguntou-lhes: De quem é esta imagem e a inscrição? De César, responderam-lhe.
17 Jo̱baꞌ cañíiˋtu̱ Jesús quiáꞌˉ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ do:
17 Jesus então lhes replicou. Dai, pois, a César o que é de César e a Deus o que é de Deus. E admiravam-se dele.
18 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋguɨ lajo̱, cangolíingˆ co̱o̱ˋ tú̱ˉ mɨ́ɨngꞌ˜ dseaˋ Israel i̱ lɨ́ɨngˊ dseaˋ saduceo fɨˊ lɨ˜ táangˋ Jesús. Jo̱ i̱ dseaˋ do féꞌrˋ e joˋ jí̱ꞌˊtu̱ jaléngꞌˋ ꞌlɨɨ˜, jo̱baꞌ e jo̱b e iiñ˜ nijmɨngɨ́ꞌrˉ Jesús jo̱ casɨ́ꞌrˉ dseaˋ do lala:
18 Ora, vieram ter com ele os saduceus, que afirmam não haver ressurreição, e perguntaram-lhe:
19 —Tɨfaꞌˊ, Moi˜ caséerˊ e to̱o̱˜ fɨˊ ni˜ jiˋ quiáꞌrˉ e song cajúngˉ jaangˋ dseañʉꞌˋ, jo̱ caseáaiñˊ dseamɨ́ˋ quiáꞌrˉ e jaˋ mɨˊ seengˋ jó̱o̱rˊ, jo̱baꞌ rúngꞌˋ i̱ dseañʉꞌˋ do ꞌnéˉ nicúngꞌˉ guórˋ có̱o̱ꞌ˜ i̱ dseamɨ́ˋ ꞌnɨ́ɨˉ i̱ caseángˉ do; jo̱ mɨ˜ calɨseengˋ jó̱o̱rˊ có̱o̱ꞌ˜ íˋ, jo̱baꞌ lafaꞌ jó̱o̱bˊ i̱ dseañʉꞌˋ quiáꞌrˉ mɨ˜ uii˜ do nilíingˉ i̱ jiuung˜ do.
19 Mestre, Moisés prescreveu-nos: Se morrer o irmão de alguém, e deixar mulher sem filhos, seu irmão despo-se a viúva e suscite posteridade a seu irmão.
20 Jo̱ lafaꞌ e jáꞌˉ, co̱o̱ˋ ya̱ꞌˊ calɨséngˋ guiángˉ dseañʉꞌˋ i̱ laꞌóꞌˋ rúngꞌˋ, jo̱ i̱ dseañʉꞌˋ laꞌuii˜ do cacúmꞌˋ guóorˋ, dsʉꞌ joˋ huǿøˉ ngóˉ cajúmˉbre la jaˋ mɨˊ seemˋbɨ jó̱o̱rˊ.
20 Ora, havia sete irmãos; o primeiro casou e morreu sem deixar descendência.
21 Jo̱baꞌ i̱ dseañʉꞌˋ i̱ catɨ́ˋ tú̱ˉ do cacúmꞌˋ guóorˋ có̱o̱ꞌ˜ i̱ dseamɨ́ˋ ꞌnɨ́ɨˉ do, jo̱ lajo̱b cajo̱ cajúmˉbre jo̱ jí̱i̱ꞌ˜ camɨ́ɨngꞌ˜ jó̱o̱rˊ jaˋ mɨˊ lɨˊ sémˋbɨ; jo̱ lajo̱b calɨ́ˉ có̱o̱ꞌ˜ i̱ dseañʉꞌˋ i̱ catɨ́ˋ ꞌnɨˊ do cajo̱.
21 Então o segundo desposou a viúva, e morreu sem deixar posteridade. Do mesmo modo o terceiro.
22 Jo̱ lajo̱b lajɨˋ guiámˉ i̱ dseañʉꞌˋ do cacúngꞌˉ guóorˋ có̱o̱ꞌ˜ i̱ dseamɨ́ˋ do, dsʉꞌ jí̱i̱ꞌ˜ jaaiñꞌˋ do faꞌ calɨséngˋ jiuung˜ quiáꞌrˉ. Jo̱ mɨ˜ lɨˊ cǿngˋguɨjiʉ lajo̱, cajúmˉ i̱ dseamɨ́ˋ do ꞌñiaꞌrˊ cajo̱.
22 E assim tomaram-na os sete, e não deixaram filhos. Por último, morreu também a mulher.
23 Jo̱baꞌ mɨ˜ tɨˊ lɨ˜ nijí̱ꞌˊtu̱ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ do caléꞌˋ catú̱ˉ fɨˊ fɨɨˋ co̱o̱ˋ, ¿i̱˜ lajeeˇ lajɨˋ guiángˉ i̱ dseañʉꞌˋ do niꞌuíingˉ dseángꞌˉ dseañʉꞌˋ quiáꞌˉ i̱ dseamɨ́ˋ do?
23 Na ressurreição, a quem destes pertencerá a mulher? Pois os sete a tiveram por mulher.
24 Jo̱baꞌ cañíiˋ Jesús quiáiñꞌˉ do lala:
24 Jesus respondeu-lhes: Errais, não compreendendo as Escrituras nem o poder de Deus.
25 Dsʉco̱ꞌ mɨ˜ nijí̱ꞌˊtu̱ jaléngꞌˋ ꞌlɨɨ˜ fɨˊ jmɨgüíˋ co̱o̱ˋ, joˋ nicúngꞌˉguɨ guooˋ dseañʉꞌˋ o̱ꞌguɨ dseamɨ́ˉ, lɨ́ꞌˆ laco̱ꞌ dsingɨ́ɨngˉ jaléngꞌˋ ángeles quiáꞌˉ Fidiéeˇ i̱ seengˋ fɨˊ ñifɨ́ˉ.
25 Na ressurreição dos mortos, os homens não tomarão mulheres, nem as mulheres, maridos, mas serão como os anjos nos céus.
26 Jo̱guɨ e cuaiñ˜ quiáꞌˉ e fɨng jí̱ꞌˊtu̱ jaléngꞌˋ ꞌlɨɨ˜ do, ¿su jaˋ mɨˊ caꞌíˋ ꞌnʉ́ꞌˋ jaléꞌˋ e to̱o̱˜ fɨˊ ni˜ jiˋ quiáꞌˉ Moi˜ jial mɨ˜ caféngꞌˊ Fidiéeˇ írˋ catɨˊ lɨ˜ siꞌˊ co̱o̱ˋ ꞌmató̱o̱ˊ e iaˋ jɨˋ? Jo̱ lalab casɨ́ꞌˉreiñꞌ do ie˜ jo̱: “Jneab˜ lɨ́ɨnˊn Fidiéeˇ i̱ jmiféngꞌˊ Abraham có̱o̱ꞌ˜guɨ Isáaˊ jo̱guɨ Jacóoˆ cajo̱.”
26 Mas quanto à ressurreição dos mortos, não lestes no livro de Moisés como Deus lhe falou da sarça, dizendo: Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaac e o Deus de Jacó {Êx 3, 6}?
27 Jo̱ Fidiéeˇ jaˋ lɨ́ɨiñˊ Fidiéeˇ quiáꞌˉ jaléngꞌˋ ꞌlɨɨ˜, co̱ꞌ Fidiéeˇ quiáꞌˉ dseaˋ jí̱bꞌˋ lɨ́ɨiñˊ; jo̱baꞌ sɨjgiéemˆ jaléꞌˋ e ɨˊ óoˊ ꞌnʉ́ꞌˋ.
27 Ele não é Deus de mortos, senão de vivos. Portanto, estais muito errados.
28 Jo̱ lajeeˇ jo̱ caguiéˉguɨ jaangˋ lajeeˇ laꞌóꞌˋ tɨfaꞌˊ quiáꞌˉ júuˆ quiʉꞌˊ ta˜ quiáꞌˉ dseaˋ Israel, jo̱ mɨ˜ calɨlíꞌrˆ e cañíibˋ Jesús røøˋ lají̱i̱ꞌ˜ e júuˆ do, jo̱baꞌ i̱ dseaˋ íˋ cangoquiéeiñˊ cáangˋ Jesús jo̱ cajmɨngɨ́ꞌrˉ dseaˋ do lala:
28 Achegou-se dele um dos escribas que os ouvira discutir e, vendo que lhes respondera bem, indagou dele: Qual é o primeiro de todos os mandamentos?
29 Jo̱baꞌ cañíiˋ Jesús quiáiñꞌˉ do:
29 Jesus respondeu-lhe: O primeiro de todos os mandamentos é este: Ouve, Israel, o Senhor nosso Deus é o único Senhor;
30 Jmiꞌneáangˋ Fíiꞌˋ Fidiéeˇ carˋ ngocángˋ oꞌˊ jo̱guɨ có̱o̱ꞌ˜ lajɨˋ jmɨguíˋ quíiꞌˉ jo̱guɨ có̱o̱ꞌ˜ lajɨˋ e ɨˊ aꞌˊ jo̱guɨ có̱o̱ꞌ˜ lajɨˋ bíˋ seenꞌˋ.” Jo̱guɨ e nab e júuˆ laniingˉ do.
30 amarás ao Senhor teu Deus de todo o teu coração, de toda a tua alma, de todo o teu espírito e de todas as tuas forças.
31 Jo̱guɨ e lab e júuˆ laniingˉ e catɨ́ˋ tú̱ˉ do: “Jmiꞌneáangˋ jaléngꞌˋ dseaˋ rúnꞌˋ lɨ́ꞌˆ laco̱ꞌguɨ jmiꞌneáanꞌˋ uøꞌˊ.” Jo̱ e nab e júuˆ quiáꞌˉ Fidiéeˇ e laniingˉguɨ eáangˊ do lajeeˇ lajaléꞌˋ.
31 Eis aqui o segundo: Amarás o teu próximo como a ti mesmo. Outro mandamento maior do que estes não existe.
32 Jo̱baꞌ lalab cañíiˋ i̱ tɨfaꞌˊ do jo̱ cajíñꞌˉ:
32 Disse-lhe o escriba: Perfeitamente, Mestre, disseste bem que Deus é um só e que não há outro além dele.
33 Jo̱guɨ e jábꞌˉ e ꞌnéˉ e nijmiꞌneáangˋnaaꞌ Fidiéeˇ dseángꞌˉ e ngocángˋ dsiˋnaaꞌ jo̱guɨ có̱o̱ꞌ˜ lajɨˋ e ɨˊ dsiˋnaaꞌ jo̱guɨ có̱o̱ꞌ˜ lajɨˋ bíˋ se̱e̱ˉnaaꞌ, jo̱guɨ e jmiꞌneáangˋnaaꞌ jaléngꞌˋ dseaˋ rúꞌˋnaaꞌ laco̱ꞌguɨ ii˜naaꞌ e nijmiꞌneáangˋ dseaˋ jneaa˜aaꞌ, jo̱ lajaléꞌˋ e la eáangˊguɨ quíingˊ laco̱ꞌguɨ lajaléꞌˋ feáꞌˉ e cuǿøˉnaaꞌ Fidiéeˇ, faꞌ la mɨ˜ jngangꞌˊnaaꞌ jóꞌˋ fɨˊ quinirˇ o̱si mɨ˜ eeˋgo̱ e juˋnaaꞌ fɨˊ nifeꞌˋ é.
33 E amá-lo de todo o coração, de todo o pensamento, de toda a alma e de todas as forças, e amar o próximo como a si mesmo, excede a todos os holocaustos e sacrifícios.
34 Jo̱ mɨ˜ calɨlíꞌˉ Jesús e guiʉ́bˉ cañíiˋ i̱ dseaˋ do, jo̱baꞌ casɨ́ꞌˉreiñꞌ do lala:
34 Vendo Jesus que ele falara sabiamente, disse-lhe: Não estás longe do Reino de Deus. E já ninguém ousava fazer-lhe perguntas.
35 Jo̱ lajeeˇ e iuungˉ Jesús fɨˊ guáꞌˉ féꞌˋ quiáꞌˉ dseaˋ góorˋ e siꞌˊ fɨˊ Jerusalén e eꞌrˊ dseaˋ júuˆ quiáꞌˉ Fidiéeˇ, jo̱ lalab cajmɨngɨ́ꞌrˉ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ i̱ teáangꞌ˜ do:
35 Continuava Jesus a ensinar no templo e propôs esta questão: Como dizem os escribas que Cristo é o filho de Davi?
36 Co̱ꞌ ꞌñiabꞌˊ dseata˜ Davíꞌˆ cajíñꞌˉ laꞌeáangˊ có̱o̱ꞌ˜ Jmɨguíˋ quiáꞌˉ Fidiéeˇ lala:
36 Pois o mesmo Davi diz, inspirado pelo Espírito Santo: Disse o Senhor a meu Senhor: senta-te à minha direita, até que eu ponha os teus inimigos sob os teus pés {Sal 109,1}.
37 Jo̱ cajíngꞌˉguɨ Jesús e júuˆ la:
37 Ora, se o próprio Davi o chama Senhor, como então é ele seu filho? E a grande multidão ouvia-o com satisfação.
38 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, lalab caféꞌˋ Jesús jeeng˜ júuˆ quiáꞌrˉ e erˊ do:
38 Ele lhes dizia em sua doutrina: Guardai-vos dos escribas que gostam de andar com roupas compridas, de ser cumprimentados nas praças públicas
39 jo̱guɨ iiñ˜ güeárˋ ni˜ ꞌmasii˜ e jloꞌˆguɨ fɨˊ lacaangˋ dsíiˊ guáꞌˉ quiáꞌrˉ, jo̱guɨ iiñ˜ e nigüeárˋ cajo̱ dseángꞌˉ la jmangꞌˉ lɨ˜ jloꞌˆguɨ fɨng catɨ́ˋ e nidǿꞌrˉ,
39 e de sentar-se nas primeiras cadeiras nas sinagogas e nos primeiros lugares nos banquetes.
40 jo̱guɨ guiˊbre ꞌnʉ˜ jaléngꞌˋ dseamɨ́ˋ i̱ ꞌnɨ́ɨˉ, jo̱guɨ jmɨcaaiñ˜ e féꞌrˋ faꞌˊ e cueeˋ fɨˊ quiniˇ dseaˋ. Dsʉꞌ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ laꞌíbˋ niꞌíngꞌˋ iihuɨ́ɨˊ e eáangˊguɨ mɨ˜ nitɨ́ˉ íꞌˋ lajo̱.
40 Eles devoram os bens das viúvas e dão aparência de longas orações. Estes terão um juízo mais rigoroso.
41 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, co̱o̱ˋ ya̱ꞌˊ guiing˜ Jesús fɨˊ caꞌˊ guóoˊ lɨ˜ taꞌˊ dseaˋ cuuˉ quiáꞌˉ guáꞌˉ e siꞌˊ fɨˊ Jerusalén, jo̱ jǿørˉ jial dsiteaꞌˊ dseaˋ cuuˉ fɨˊ jo̱. Jo̱ lajeeˇ jo̱ jaléngꞌˋ dseaˋ seaˋ cuuˉ eáamˊ dsiteaꞌrˊ cuuˉ fɨˊ jo̱.
41 Jesus sentou-se defronte do cofre de esmola e observava como o povo deitava dinheiro nele; muitos ricos depositavam grandes quantias.
42 Jo̱ co̱o̱ˋ caguiébˉ jaangˋ dseamɨ́ˋ i̱ ꞌnɨ́ɨˉ i̱ tiñíingˉ eáangˊ, jo̱ catá̱ꞌrˉ e fɨˊ dsíiˊ guóoˊ do tú̱ˉ cuuˉ e jaˋ eeˋ ꞌgaꞌˊ lɨˊ quíingˊ.
42 Chegando uma pobre viúva, lançou duas pequenas moedas, no valor de apenas um quadrante.
43 Jo̱baꞌ catǿꞌˉ Jesús i̱ dseaˋ guitúungˋ quiáꞌrˉ do jo̱ casɨ́ꞌˉreiñꞌ do lala:
43 E ele chamou os seus discípulos e disse-lhes: Em verdade vos digo: esta pobre viúva deitou mais do que todos os que lançaram no cofre,
44 co̱ꞌ jaléngꞌˋ dseaˋ seaˋ cuuˉ cuørˊ lají̱i̱ꞌ˜ e seáangˊ quiáꞌˉbre; dsʉꞌ i̱ dseamɨ́ˋ ꞌnɨ́ɨˉ la lajɨbˋ lají̱i̱ꞌ˜ e seaˋ quiáꞌrˉ e ꞌnérˉ nɨcatáꞌrˉ e fɨˊ dsíiˊ guóoˊ la.
44 porque todos deitaram do que tinham em abundância; esta, porém, pôs, da sua indigência, tudo o que tinha para o seu sustento.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.