Hebreus 11
Júu ʼmɨ́ɨ e cacuo fidiée (CCONT) vs NAA
1 Jo̱ e labaꞌ fɨ́ɨˉguɨ́ɨ ꞌnʉ́ꞌˋ, dseaˋ rúꞌˋnaaꞌ dseaˋ quiáꞌˉ Dseaˋ Jmáangˉ, e mɨ˜ jaangˋ dseaˋ dseángꞌˉ jáꞌˉ lɨ́ɨiñˋ júuˆ quiáꞌˉ Fidiéeˇ, jo̱baꞌ dseángꞌˉ nɨtab˜ dsíirˊ jóng e nijmitib˜ dseaˋ do jaléꞌˋ júuˆ e sɨ́ꞌˋreiñꞌ, jo̱guɨ dseángꞌˉ lafaꞌ nɨcaꞌímꞌˋbre lají̱i̱ꞌ˜ e nɨcamɨrˊ do nañiˊ faꞌ jaˋ mɨˊ níˋrer.
1 Ora, a fé é a certeza de coisas que se esperam, a convicção de fatos que não se veem.
2 Jo̱ eáamˊ calɨꞌiáangˋ dsíiˊ Fidiéeˇ có̱o̱ꞌ˜ jaléngꞌˋ ꞌlɨɨ˜ dseaˋ áangˊ quíˉnaaꞌ uíiꞌ˜ e jábꞌˉ calɨ́ngˉ jaléngꞌˋ dseaˋ do júuˆ quiáꞌˉ dseaˋ do.
2 Pois, pela fé, os antigos obtiveram bom testemunho.
3 Jo̱ uíiꞌ˜ e jáꞌˉ lɨ́ɨˋnaaꞌ júuˆ quiáꞌˉ Fidiéeˇ, jo̱baꞌ nɨtab˜ dsiˋnaaꞌ e laꞌeáangˊ có̱o̱ꞌ˜ júuˆ quiáꞌˉbre cajméerˋ lajaléꞌˋ e seaˋ fɨˊ laꞌúngˉ fɨˊ jmɨgüíˋ, jo̱ lɨ́ꞌˆ laco̱ꞌ cuǿøngˋ feˇeeꞌ e lajaléꞌˋ e ne˜naaꞌ lana caꞌuíingˉ có̱o̱ꞌ˜ jaléꞌˋ e jaˋ cuǿøngˋ ne˜naaꞌ.
3 Pela fé, entendemos que o universo foi formado pela palavra de Deus, de maneira que o visível veio a existir das coisas que não são visíveis.
4 Jo̱ i̱ dseañʉꞌˋ i̱ calɨsíˋ Abel i̱ calɨséngˋ malɨɨ˜guɨ eáangˊ, laꞌeáangˊ e jábꞌˉ calɨ́iñˉ júuˆ quiáꞌˉ Fidiéeˇ, jo̱baꞌ cacuøꞌˊbre dseaˋ do co̱o̱ˋ feáꞌˉ e guiʉ́ˉguɨ laco̱ꞌguɨ e feáꞌˉ e cacuøꞌˊ i̱ rúiñꞌˋ i̱ calɨsíˋ Caín do, jo̱ caꞌímꞌˋ Fidiéeˇ i̱ Abel do e lɨiñꞌˊ jaangˋ dseaˋ i̱ jaˋ røøngˋ dseeˉ, jo̱guɨ caꞌímꞌˋbɨr lají̱i̱ꞌ˜ e cacuøiñꞌˊ do cajo̱. Jo̱ jaˋ e lɨ́ɨˊ e malɨɨb˜ eáangˊ nɨcajúngˉ i̱ Abel do, dsʉꞌ seaˋbɨ júuˆ quiáꞌrˉ latɨˊ lana laꞌeáangˊ e jábꞌˉ calɨ́iñˉ júuˆ quiáꞌˉ Fidiéeˇ.
4 Pela fé, Abel ofereceu a Deus um sacrifício mais excelente do que Caim, pelo qual obteve testemunho de ser justo, tendo a aprovação de Deus quanto às suas ofertas. Por meio da fé, mesmo depois de morto, ainda fala.
5 Jo̱guɨ laꞌeáangˊ e jábꞌˉ calɨ́ngˉ júuˆ quiáꞌˉ Fidiéeˇ i̱ dseaˋ i̱ calɨsíˋ Enoc i̱ calɨséngˋ malɨɨ˜guɨ eáangˊ, jo̱baꞌ condséeˊ catǿꞌˉ Fidiéeˇ dseaˋ do fɨˊ ñifɨ́ˉ e jí̱i̱ꞌ˜ jaˋ cajúiñˉ. Jo̱ co̱ꞌ condséebˊ cangáiñꞌˉ fɨˊ ñifɨ́ˉ, jo̱baꞌ joˋ i̱i̱ˋ cangáˉguɨ quiáꞌrˉ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱. Jo̱ lɨ́ꞌˆ laco̱ꞌ la féꞌˋ fɨˊ ni˜ jiˋ quiáꞌˉ Fidiéeˇ, e lajeeˇ e nʉ́ꞌˉguɨ nitǿøˋ dseaˋ do írˋ fɨˊ ñifɨ́ˉ, jmangꞌˉ e calɨꞌiáangˋ dsíiˊ Fidiéeˇ cajméerˋ.
5 Pela fé, Enoque foi levado a fim de não passar pela morte; não foi achado, porque Deus o havia levado. Pois, antes de ser levado, obteve testemunho de que havia agradado a Deus.
6 Jo̱guɨ jaˋ quɨ́ꞌˉ jmɨɨ˜ e nijmóˆooꞌ e nilɨꞌiáangˋ dsíiˊ Fidiéeˇ song jaˋ jáꞌˉ lɨ́ɨˋnaaꞌ júuˆ quiáꞌrˉ, co̱ꞌ doñiˊ i̱i̱ˋ dseaˋ i̱ iing˜ nijángꞌˋ yaang˜ fɨˊ jaguóˋ Fidiéeˇ, jangꞌˉ ꞌnéˉ e jábꞌˉ nilíiñˋ e dseángꞌˉ seemˋ dseaˋ do, jo̱guɨ e cuøꞌˊbre jmangꞌˆ e guiʉ́ˉ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ i̱ cuøꞌˊ bíˋ yaang˜ i̱ iing˜ nijmicuíingˋ írˋ.
6 De fato, sem fé é impossível agradar a Deus, porque é necessário que aquele que se aproxima de Deus creia que ele existe e que recompensa os que o buscam.
7 Jo̱ lajo̱b cajo̱ i̱ ꞌlɨɨ˜ yʉ́ʉꞌ˜ i̱ calɨsíˋ Noé, laꞌeáangˊ e jábꞌˉ calɨ́iñˉ júuˆ quiáꞌˉ Fidiéeˇ, jo̱baꞌ jábꞌˉ calɨ́iñˉ mɨ˜ cajíngꞌˉ Fidiéeˇ e nidsijéeˊ jaléꞌˋ e iihuɨ́ɨˊ e nɨjaquiéengˊ e jí̱i̱ꞌ˜ jaˋ mɨˊ ñiˊ dseaˋ jéengˊguɨ, jo̱ Noé cajméeˋbre nʉ́ʉꞌr˜ lají̱i̱ꞌ˜ júuˆ quiáꞌˉ Fidiéeˇ ie˜ jo̱, jo̱ cajméerˋ co̱o̱ˋ móoˊ dséeˉ e niꞌɨ́ꞌˉ fɨˊ ni˜ jmɨɨˋ lɨ́ꞌˆ laco̱ꞌguɨ la ta˜ e caquiʉꞌˊ Fidiéeˇ e nijmérˉ, jo̱ có̱o̱ꞌ˜ e jo̱b nilíꞌrˋ nileáiñˉ jaléngꞌˋ dseaˋ sɨnʉ́ʉˆ quiáꞌrˉ mɨ˜ tɨˊ lɨ˜ nitʉ̱́ˋ e jmɨ́ɨˊ dsiing˜ do. Jo̱ co̱ꞌ jábꞌˉ calɨ́ngˉ Noé júuˆ quiáꞌˉ Fidiéeˇ, jo̱baꞌ dseaˋ jaˋ røømˋ dseeˉ caꞌuíiñˉ fɨˊ quiniˇ dseaˋ do, jo̱ dsʉꞌ jaléngꞌˋ dseaˋ jmɨgüíˋ caguiaangˉguɨ caꞌnaamˋbre quiáꞌˉ Fidiéeˇ lata˜.
7 Pela fé, Noé, divinamente instruído a respeito de acontecimentos que ainda não se viam e sendo temente a Deus, construiu uma arca para a salvação de sua família. Assim, ele condenou o mundo e se tornou herdeiro da justiça que vem da fé.
8 Jo̱guɨ ꞌlɨɨ˜ yʉ́ʉꞌ˜ Abraham laꞌeáangˊ e jábꞌˉ calɨ́iñˉ júuˆ quiáꞌˉ Fidiéeˇ, jo̱baꞌ cajméeˋbre nʉ́ʉꞌr˜ mɨ˜ cajíngꞌˉ dseaˋ do e ꞌnéˉ nitʉ́rˋ góorˋ jo̱ nidsérˉ nidsigüeárˋ fɨˊ guóoꞌ˜ uǿˉ fɨˊ lɨ˜ huí̱i̱ˆ fɨˊ lɨ˜ nɨcajíngꞌˉ Fidiéeˇ e nicuǿꞌˉreiñꞌ lamɨ˜ jéengˊguɨ. Jo̱baꞌ cagüɨꞌɨ́ɨˊbre e fɨˊ góorˋ do co̱lɨɨng˜ có̱o̱ꞌ˜ jaléngꞌˋ dseaˋ sɨnʉ́ʉˆ quiáꞌrˉ có̱o̱ꞌ˜guɨ jaléꞌˋ e seaˋ quiáꞌrˉ e jí̱i̱ꞌ˜ jaˋ ñirˊ jie˜ fɨˊ lɨ˜ ngóorˊ.
8 Pela fé, Abraão, quando chamado, obedeceu, a fim de ir para um lugar que devia receber como herança; e partiu sem saber para onde ia.
9 Jo̱ laꞌeáangˊ e jábꞌˉ calɨ́iñˉ júuˆ quiáꞌˉ Fidiéeˇ, jo̱baꞌ cangóˉbre cangogüeárˋ e fɨˊ guóoꞌ˜ uǿˉ fɨˊ lɨ˜ cajíngꞌˉ dseaˋ do lamɨ˜ jéengˊguɨ e nicuǿꞌˉreiñꞌ e nigüeárˋ lafaꞌ dseaˋ i̱ jáaˊ fɨˊ lɨ˜ jiéꞌˋ. Jo̱ ꞌnʉ́ʉˊ ꞌmɨbꞌˊ cajmeꞌrˊ e caguárˋ, jo̱guɨ lajo̱b calɨ́ˉ ꞌnʉ˜ i̱ jó̱o̱rˊ i̱ siiˋ Isáaˊ do jo̱guɨ i̱ guieer˜ i̱ siiˋ Jacóoˆ do cajo̱, jo̱ lajɨˋ huáangˉ i̱ dseañʉꞌˋ na caꞌímꞌˋbre lají̱i̱ꞌ˜ e cajíngꞌˉ Fidiéeˇ e nicuǿꞌˉreiñꞌ lamɨ˜ jéengˊguɨ lɨ́ꞌˆ laco̱ꞌ caꞌíngꞌˋ dseaˋ cǿøngꞌ˜ quiáꞌrˉ cajo̱.
9 Pela fé, peregrinou na terra da promessa como em terra alheia, habitando em tendas com Isaque e Jacó, herdeiros com ele da mesma promessa.
10 Jo̱ i̱ ꞌlɨɨ˜ yʉ́ʉꞌ˜ Abraham do dseángꞌˉ lamɨ˜ sɨjeemˇbre e nigüeárˋ e fɨˊ fɨɨˋ ꞌmɨ́ɨˉ e jaˋ tó̱o̱ˋ jmɨɨ˜ niꞌíingˉ e cajíngꞌˉ Fidiéeˇ e nicuǿꞌrˉ dseaˋ do. Jo̱ ꞌñiabꞌˊ Fidiéeˇ dseaˋ caguiarˊ guiʉ́ˉ jo̱guɨ cajmeꞌrˊ e fɨɨˋ jo̱.
10 Porque Abraão aguardava a cidade que tem fundamentos, da qual Deus é o arquiteto e construtor.
11 Jo̱ laꞌeáangˊ e jáꞌˉ calɨ́ngˉ Abraham júuˆ quiáꞌˉ Fidiéeˇ, jo̱baꞌ caquɨ́ɨꞌ˜bre jmɨɨ˜ e calɨséngˋ jó̱o̱rˊ có̱o̱ꞌ˜ dseamɨ́ˋ quiáꞌrˉ i̱ siiˋ Sara, nañiˊ faꞌ eáamˊ nɨdseáaiñˉ lajɨˋ huáaiñˉ do. Jo̱ lajo̱b calɨ́ˉ, co̱ꞌ dseángꞌˉ jábꞌˉ calɨ́iñˉ e nijmitib˜ Fidiéeˇ lají̱i̱ꞌ˜ júuˆ e nɨcacuøꞌˊreiñꞌ lamɨ˜ jéengˊguɨ.
11 Pela fé, também, a própria Sara, apesar de não poder ter filhos e já ser idosa, recebeu poder para ser mãe, pois considerou fiel aquele que lhe havia feito a promessa.
12 Jo̱ jaˋ e lɨ́ɨˊ e eáamˊ nɨdseáangˉ ꞌlɨɨ˜ yʉ́ʉꞌ˜ Abraham mɨ˜ tɨˊ lɨ˜ canaangˋ e lɨseengˋ jó̱o̱rˊ, dsʉꞌ mɨ˜ cangɨ́ˋguɨ lajo̱, i̱ ꞌleáamˉ dseaˋ sɨju̱rˇ calɨséngˋ lɨ́ꞌˆ laco̱ꞌguɨ la fɨ́ɨngˊ nʉ́ʉˊ i̱ sɨtǿngꞌˉ fɨˊ yʉ́ꞌˆ jmɨgüíˋ mɨ˜ canʉʉˋ, o̱si lɨ́ꞌˆ laco̱ꞌ la jmiguiʉˊ tóoꞌ˜ e néeˊ ꞌnɨꞌˋ jmɨñíꞌˆ e jí̱i̱ꞌ˜ jaˋ quɨ́ɨꞌ˜ dseaˋ jmɨɨ˜ nijmiꞌírˆ.
12 Por isso, também de um só homem, praticamente morto, saiu uma posteridade tão numerosa como as estrelas do céu e inumerável como a areia que está na praia do mar.
13 Jo̱ jalémꞌˋ i̱ dseaˋ íˋ cajúmˉbre mɨ˜ catɨ́ˋ íꞌˋ lajo̱ quiáꞌˉ lajaangˋ lajaaiñˋ, jo̱ jí̱i̱ꞌ˜ jaˋ mɨˊ caꞌímꞌˋbɨr lají̱i̱ꞌ˜ e cajíngꞌˉ Fidiéeˇ e nicuǿꞌˉreiñꞌ do lamɨ˜ jéengˊguɨ. Jo̱ co̱ꞌ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ do jábꞌˉ calɨ́iñˉ júuˆ quiáꞌˉ Fidiéeˇ, jo̱baꞌ lɨ́ɨˊ e lafaꞌ caꞌímꞌˋbre jaléꞌˋ e jo̱; jo̱ có̱o̱ꞌ˜ jaléꞌˋ e jo̱ cajméeˋ e iáamˋ dsíirˊ, co̱ꞌ calɨlíꞌˆbre e o̱ꞌ dseángꞌˉ góorˋ fɨˊ jmɨgüíˋ la, co̱ꞌ lɨ́ꞌˆ cateáˋbaꞌ ngɨ́ɨngˊtear fɨˊ jmɨgüíˋ la lafaꞌ jaangˋ dseaˋ i̱ iuungˉ fɨˊ.
13 Todos estes morreram na fé. Não obtiveram as promessas, mas viram-nas de longe e se alegraram com elas, confessando que eram estrangeiros e peregrinos na terra.
14 Jo̱ jaléngꞌˋ dseaˋ i̱ ɨˊ dsíiˊ e o̱ꞌ dseángꞌˉ góorˋ fɨˊ jmɨgüíˋ la, jo̱baꞌ cuøbˊ li˜ quiáꞌrˉ e sɨjeemˇbre e nidsilíiñˋ e fɨˊ fɨɨˋ ꞌmɨ́ɨˉ quiáꞌˉ Fidiéeˇ.
14 Porque os que falam desse modo manifestam estar procurando uma pátria.
15 Co̱ꞌ faco̱ꞌ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ do guiim˜bɨ dsíirˊ uii˜ quiáꞌˉ e fɨˊ lɨ˜ caꞌuøøiñˋ do, jo̱baꞌ caquɨmꞌˉtu̱r jóng e fɨˊ jo̱ faco̱ꞌ mɨ˜ cajméerˋ lajo̱.
15 E, se, na verdade, se lembrassem daquela de onde saíram, teriam oportunidade de voltar.
16 Dsʉꞌ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ íˋ eáangˊguɨb calɨꞌiiñ˜ e nidsigüeárˋ e fɨˊ fɨɨˋ ꞌmɨ́ɨˉ e jloꞌˆ eáangˊ quiáꞌˉ Fidiéeˇ e seaˋ fɨˊ ñifɨ́ˉ. Jo̱ uiing˜ e jo̱baꞌ Fidiéeˇ jaˋ jáaˊ e ɨꞌˋ lɨ́ɨiñˉ e lɨ́ɨiñˊ Fidiéeˇ quiáꞌˉ i̱ dseaˋ do, co̱ꞌ nɨcaguiaˊbre guiʉ́ˉ e fɨɨˋ ꞌmɨ́ɨˉ jo̱ fɨˊ lɨ˜ nidsigüeáˋ i̱ dseaˋ quiáꞌrˉ do lata˜.
16 Mas, agora, desejam uma pátria superior, isto é, celestial. Por isso, Deus não se envergonha deles, de ser chamado o seu Deus, porque lhes preparou uma cidade.
17 Jo̱guɨ laꞌeáangˊ e jábꞌˉ calɨ́ngˉ Abraham júuˆ quiáꞌˉ Fidiéeˇ, jo̱baꞌ calɨnʉ́ʉꞌ˜bre lají̱i̱ꞌ˜ e camɨꞌˊ Fidiéeˇ írˋ mɨ˜ calɨꞌiing˜ dseaˋ do e ñirˊ su dseángꞌˉ nijmiti˜ Abraham lají̱i̱ꞌ˜ e nɨcajíngꞌˉ dseaˋ do e nijngáiñꞌˉ i̱ jó̱o̱rˊ Isáaˊ do e laco̱ꞌ nicuǿiñꞌˉ dseaˋ do. Jo̱baꞌ ie˜ jo̱ dseángꞌˉ nɨꞌíiˊ ñijlɨɨ˜ quiáꞌrˉ e sɨꞌíˆ nijngámꞌˉbre i̱ jó̱o̱rˊ do, jo̱ jaˋ e lɨ́ɨˊ e Fidiéeˇ nɨcacuørˊ júuˆ quiáꞌrˉ lamɨ˜ jéengˊguɨ mɨ˜ cajíñꞌˉ lala:
17 Pela fé, Abraão, quando posto à prova, ofereceu Isaque. Aquele que acolheu as promessas de Deus estava a ponto de sacrificar o seu único filho,
18 “Laꞌeáangˊ có̱o̱ꞌ˜ i̱ jó̱o̱ꞌˋ Isáaˊ nab nilɨseengˋ i̱ fɨ́ɨngˊ dseaˋ sɨjú̱ꞌˆ lɨ́ꞌˆ laco̱ꞌ júuˆ quiéˉe e cacuǿøˉø ꞌnʉˋ lamɨ˜ jéengˊguɨ.”
18 do qual havia sido dito: “A sua descendência virá por meio de Isaque.”
19 Jo̱ co̱ꞌ nɨñibˊ ꞌlɨɨ˜ yʉ́ʉꞌ˜ Abraham ie˜ jo̱ e quɨ́ɨbꞌ˜ Fidiéeˇ jmɨɨ˜ nijmérˉ doñiˊ eeˋ jɨˋguɨ e nijmijí̱ꞌrˊ jaléngꞌˋ ꞌlɨɨ˜, jo̱baꞌ lajo̱b cuǿøngˋ líˋ feˇeeꞌ quiáꞌˉ i̱ jó̱o̱rˊ Isáaˊ do e lafaꞌ cají̱bꞌˊtu̱iñꞌ do, co̱ꞌ jaˋ cajúiñˉ ie˜ jo̱, jo̱ e jo̱ lɨ́ɨˊ co̱o̱ˋ li˜ e nidsijéeˊ cøøngˋguɨ.
19 Abraão considerou que Deus era poderoso até para ressuscitar Isaque dentre os mortos, de onde também figuradamente o recebeu de volta.
20 Jo̱guɨ laꞌeáangˊ e jábꞌˉ calɨ́ngˉ i̱ Isáaˊ do júuˆ quiáꞌˉ Fidiéeˇ, jo̱baꞌ cacuøꞌˊbre júuˆ quiáꞌrˉ i̱ jó̱o̱rˊ gángˉ do i̱ siiˋ Jacóoˆ jo̱guɨ i̱ siiˋ Esaú e guiʉ́bˉ nidsijéeˊ quiáiñꞌˉ do.
20 Pela fé, igualmente Isaque abençoou Jacó e Esaú, a respeito de coisas que ainda estavam para vir.
21 Jo̱guɨ laꞌeáangˊ e jábꞌˉ calɨ́ngˉ i̱ Jacóoˆ do júuˆ quiáꞌˉ Fidiéeˇ, jo̱baꞌ lajeeˇ e tɨˊ lɨ˜ nijúuiñˉ, cajmigüeamꞌˆbre lajaangˋ lajaangˋ i̱ guieer˜ i̱ lɨ́ɨngˊ jó̱o̱ˊ Séˆ do, jo̱ lajeeˇ jo̱ cajmiféiñꞌˊ Fidiéeˇ e sɨñúuiñˆ e cuó̱ꞌˋ ꞌmaꞌuˇ quiáꞌrˉ do.
21 Pela fé, Jacó, quando estava para morrer, abençoou cada um dos filhos de José e, apoiado sobre a extremidade do seu bordão, adorou a Deus.
22 Jo̱guɨ laꞌeáangˊ e jábꞌˉ calɨ́ngˉ i̱ Séˆ íˋ júuˆ quiáꞌˉ Fidiéeˇ, jo̱baꞌ cajíñꞌˉ casɨ́ꞌrˉ jaléngꞌˋ dseaˋ sɨnʉ́ʉˆ quiáꞌrˉ lajeeˇ e nɨráaiñˋ e tɨˊ lɨ˜ nijúuiñˉ e fɨˊ Egipto do e niꞌuǿmˋ jaléngꞌˋ dseaˋ góorˋ dseaˋ Israel mɨ˜ nɨngóoˊguɨ ji̱i̱ˋ lajo̱, jo̱ nidsilíiñˋ fɨˊ guóoꞌ˜ uǿˉ lɨ˜ nɨcajíngꞌˉ Fidiéeˇ e nicuǿꞌˉreiñꞌ lamɨ˜ jéengˊguɨ. Jo̱guɨ casɨ́ꞌˉguɨ Séˆ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ sɨnʉ́ʉˆ quiáꞌrˉ do e nicó̱o̱ˋbiñꞌ do e móoˋ teáaiñꞌ˜ fɨˊ co̱o̱ˋ dsíiˊ guóoˊ mɨ˜ tɨˊ lɨ˜ nitaiñꞌˉ fɨˊ e nidsilíiñˋ e fɨˊ jo̱, co̱ꞌ joˋ seengˋ i̱ Séˆ do mɨ˜ nitɨ́ˉ e íꞌˋ jo̱.
22 Pela fé, José, próximo do seu fim, fez menção do êxodo dos filhos de Israel, bem como deu ordens a respeito de seus próprios ossos.
23 Jo̱guɨ laꞌeáangˊ e jábꞌˉ calɨ́ngˉ sejmiiˋ Moi˜ júuˆ quiáꞌˉ Fidiéeˇ, jo̱baꞌ caꞌméemˋbre i̱ yʉ̱ʉ̱ˋ Moi˜ do quiáꞌrˉ lajeeˇ gaangˋ sɨꞌˋ mɨ˜ cangɨ́ˋ e calɨséiñꞌˋ do; co̱ꞌ calɨlíꞌˆbre e Fidiéebˇ caguíngꞌˋ i̱ yʉ̱ʉ̱ˋ do quiáꞌrˉ, jo̱guɨ jaˋ cajmɨꞌgórˋ lají̱i̱ꞌ˜ ta˜ caquiʉꞌˊ dseata˜ dseaˋ féngꞌˊ ie˜ jo̱ e ꞌnéˉ nijúungˉ jaléngꞌˋ yʉ̱ʉ̱ˋ sɨñʉʉˆ quiáꞌˉ dseaˋ Israel.
23 Pela fé, Moisés, depois de nascer, foi escondido por seus pais durante três meses, porque viram que era um menino bonito e não temeram o decreto do rei.
24 Jo̱guɨ laꞌeáangˊ e jábꞌˉ calɨ́ngˉ i̱ Moi˜ do júuˆ quiáꞌˉ Fidiéeˇ, jo̱baꞌ mɨ˜ tɨˊ lɨ˜ cacuáiñˉ, jaˋ calɨꞌiiñ˜ faꞌ e niféꞌˋ dseaˋ e calɨ́ˉ niquiáꞌrˆ i̱ dseamɨ́ˋ i̱ lɨ́ɨngˊ jó̱o̱ˊ dseata˜ dseaˋ féngꞌˊ do, i̱ dseamɨ́ˋ i̱ cajmɨcuó̱o̱ˋ quiáꞌrˉ jí̱i̱ꞌ˜ ie˜ latɨˊ mɨ˜ cadséngꞌˋneiñꞌ do e fɨˊ ꞌnɨꞌˋ guaˋ Nilo.
24 Pela fé, Moisés, sendo homem feito, recusou ser chamado filho da filha de Faraó,
25 Jo̱ jaˋ calɨꞌiiñ˜ faꞌ e calɨ́iñˉ dseaˋ sɨnʉ́ʉˆ quiáꞌˉ i̱ dseata˜ dseaˋ féngꞌˊ quiáꞌˉ Egipto do, jo̱ có̱o̱ꞌ˜ dseaˋ góorˋ dseaˋ Israel cangotáaiñˉ, co̱ꞌ eáangˊguɨ calɨꞌiiñ˜ e niꞌíñꞌˋ iihuɨ́ɨˊ lɨ́ꞌˆ laco̱ꞌ la íngꞌˋ dseaˋ góorˋ e lafaꞌ e calɨséiñˋ juguiʉ́ˉ e nijmɨꞌóoꞌr˜ cateáˋ jaléꞌˋ e jaˋ dseengˋ e seaˋ fɨˊ jmɨgüíˋ la.
25 preferindo ser maltratado junto com o povo de Deus a usufruir prazeres transitórios do pecado.
26 Co̱ꞌ ie˜ jo̱ caꞌɨ́ˋ dsíiˊ i̱ Moi˜ do e guiʉ́ˉguɨb niꞌuíingˉ quiáꞌrˉ e niꞌíñꞌˋ iihuɨ́ɨˊ uíiꞌ˜ e sɨjeeiñˇ i̱ dseaˋ i̱ nisíngˉ Fidiéeˇ i̱ nileángˉ írˋ có̱o̱ꞌ˜guɨ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ góorˋ dseaˋ Israel e lafaꞌ e nilɨseeiñˋ juguiʉ́ˉ e nijmɨꞌóoꞌr˜ jaléꞌˋ e jloꞌˆ e seaˋ fɨˊ quiáꞌˉ i̱ dseata˜ dseaˋ féngꞌˊ quiáꞌˉ Egipto do; jo̱ jaˋ cajméerˋ lajo̱, co̱ꞌ nɨtab˜ dsíirˊ e niꞌímꞌˋbre lají̱i̱ꞌ˜ e catɨ́ɨiñˉ e nicuǿꞌˉ Fidiéeˇ írˋ.
26 Ele entendeu que ser desprezado por causa de Cristo era uma riqueza maior do que os tesouros do Egito, porque contemplava a recompensa.
27 Jo̱guɨ laꞌeáangˊ e jábꞌˉ calɨ́ngˉ i̱ Moi˜ do júuˆ quiáꞌˉ Fidiéeˇ, jo̱baꞌ cagüɨꞌɨ́ɨˊbre có̱o̱ꞌ˜ jaléngꞌˋ dseaˋ góorˋ e fɨˊ Egipto do e jí̱i̱ꞌ˜ jaˋ líꞌrˆ ꞌgóꞌrˋ doñiˊ faꞌ dsíngꞌˉ calɨguíingˉ i̱ dseata˜ dseaˋ féngꞌˊ do; jo̱ jaˋ caquɨ́ɨiñꞌˉ tu̱caiñꞌˊ fɨˊ lɨ˜ nɨsiñꞌˊ, co̱ꞌ nʉ́ʉꞌ˜bre cajméerˋ laco̱ꞌ sɨꞌíˆ júuˆ quiáꞌˉ Fidiéeˇ lɨ́ꞌˆ laco̱ꞌ cuǿøngˋ feˇeeꞌ e faꞌ dseángꞌˉ lanab níiñˉ i̱ Fidiéeˇ i̱ seengˋ carˋ ngongɨ́ɨˋ jmɨɨ˜.
27 Pela fé, Moisés abandonou o Egito, não ficando amedrontado com a ira do rei, pois permaneceu firme como quem vê aquele que é invisível.
28 Jo̱guɨ laꞌeáangˊ e jábꞌˉ calɨ́iñˉ júuˆ quiáꞌˉ Fidiéeˇ ie˜ jo̱, jo̱baꞌ co̱o̱ˋ jmɨɨ˜ nʉ́ꞌˉguɨ e niꞌuǿiñˋ có̱o̱ꞌ˜ jaléngꞌˋ dseaˋ góorˋ e fɨˊ Egipto do, cajméeˋbre nʉ́ʉꞌr˜ júuˆ quiáꞌˉ Fidiéeˇ mɨ˜ caquiʉꞌˊ dseaˋ do ta˜ quiáꞌˉ lajaléngꞌˋ dseaˋ Israel e nisúuiñꞌˉ capíꞌˆ jmɨ˜ jóꞌˋ núuˆ fɨˊ dseꞌˋ jnɨ́ˆ quiáꞌrˉ lajaangˋ lajaaiñˋ, jo̱ lajo̱baꞌ jaˋ nijúungˉ i̱ jiuung˜ sɨñʉʉˆ laꞌuii˜ quiáꞌrˉ do mɨ˜ tɨˊ lɨ˜ ningɨ́ngˉ i̱ dseaˋ mojɨ́ɨˋ i̱ nijngángꞌˉ jaléngꞌˋ i̱ jiuung˜ sɨñʉʉˆ laꞌuii˜ quiáꞌˉ dseaˋ Egipto lɨ́ꞌˆ laco̱ꞌguɨ la ta˜ caquiʉꞌˊ Fidiéeˇ lamɨ˜ jéengˊguɨ.
28 Pela fé, celebrou a Páscoa e o derramamento do sangue, para que o exterminador não tocasse nos primogênitos dos israelitas.
29 Jo̱guɨ laꞌeáangˊ e jábꞌˉ calɨ́ngˉ dseaˋ Israel júuˆ quiáꞌˉ Fidiéeˇ, jo̱baꞌ mɨ˜ tɨˊ lɨ˜ caꞌuøøiñˋ fɨˊ Egipto e cangotáaiñꞌ˜ fɨˊ, jo̱ lajeeˇ teáaiñꞌ˜ fɨˊ cacuoꞌrˊ e jmɨñíꞌˆ e siiˋ mar Rojo lɨ́ꞌˆ lafaꞌ mɨ˜ ngɨrˊ fɨˊ ni˜ guóoꞌ˜ uǿˉ quiʉ̱́ˋ; jo̱ co̱ꞌ ngolíingˉ dseaˋ Egipto e ǿømˋbre dseaˋ do, jo̱ dsʉꞌ mɨ˜ tɨˊ lɨ˜ caguilíingˉ i̱ dseaˋ Egipto e nicuáꞌrˉ e jmɨɨ˜ jo̱, jo̱ lajeeˇ e nɨngolíiñˉ guiáꞌˆ jóobˋ jmɨñíꞌˆ mɨ˜ cajgóꞌrˋ jmɨɨˋ, jo̱baꞌ conguiabˊ cajúiñˉ lajɨɨiñˋ jóng.
29 Pela fé, os israelitas atravessaram o mar Vermelho como por terra seca. Quando os egípcios tentaram fazer o mesmo, foram engolidos pelo mar.
30 Jo̱guɨ laꞌeáangˊ e jábꞌˉ calɨ́ngˉ dseaˋ Israel júuˆ quiáꞌˉ Fidiéeˇ, jo̱baꞌ cangɨrˊ co̱o̱ˋ ya̱ꞌˊ laco̱o̱ˋ jmɨɨ˜ lajeeˇ guiéˉ jmɨɨ˜ fɨˊ lacúngꞌˊ lajíingˋ e iáˋ cu̱u̱˜ e ñíiˊ eáangˊ e siꞌˊ lacúngꞌˊ e fɨɨˋ Jericó. Jo̱ mɨ˜ catɨ́ˋ e jmɨɨ˜ guiéˉ do, jo̱b mɨ˜ caquɨ́ꞌˉ e iáˋ cu̱u̱˜ do.
30 Pela fé, ruíram as muralhas de Jericó, depois de rodeadas por sete dias.
31 Jo̱guɨ laꞌeáangˊ e jábꞌˉ calɨ́ngˉ i̱ dseamɨ́ˋ i̱ calɨsíˋ Rahab do júuˆ quiáꞌˉ Fidiéeˇ, jo̱baꞌ jaˋ cajúiñˉ co̱lɨɨng˜ có̱o̱ꞌ˜ i̱ dseaˋ góorˋ i̱ seengˋ fɨˊ Jericó do mɨ˜ tɨˊ lɨ˜ caꞌíngˉ e fɨɨˋ jo̱; co̱ꞌ i̱ dseamɨ́ˋ do guiʉ́bˉ caꞌíñꞌˋ co̱o̱ˋ tú̱ˉ mɨ́ɨngꞌ˜ dseaˋ Israel i̱ caguilíingˉ fɨˊ quiáꞌrˉ lamɨ˜ jéengˊguɨ i̱ cangoquie̱ˋ cuente jial lɨ́ɨˊ e fɨˊ jo̱. Jo̱ i̱ Rahab do lamɨ˜ jmóorˋ ta˜ ꞌnɨ́ɨngˋ ꞌñiaꞌˊ.
31 Pela fé, Raabe, a prostituta, não foi destruída com os desobedientes, porque acolheu os espias com paz.
32 Jo̱ jmiguiʉˊbɨ seaˋ e ꞌnéˉ fɨ́ɨˉɨ ꞌnʉ́ꞌˋ faco̱ꞌ dsitíingꞌ˜ quiéˉe lajo̱: faꞌ jaléꞌˋ júuˆ quiáꞌˉ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ la i̱ jáꞌˉ calɨ́ngˉ júuˆ quiáꞌˉ Fidiéeˇ ie˜ malɨɨ˜guɨ eáangˊ do lɨ́ꞌˆ lajaléngꞌˋ i̱ dseañʉꞌˋ la: jaangˋ i̱ calɨsíˋ Gedeón có̱o̱ꞌ˜guɨ jaangˋ i̱ calɨsíˋ Barac jo̱guɨ jaangˋ i̱ calɨsíˋ Sansón có̱o̱ꞌ˜guɨ jaangˋ i̱ calɨsíˋ Jefté jo̱guɨ jaangˋ i̱ calɨsíˋ dseata˜ Davíꞌˆ có̱o̱ꞌ˜guɨ jaangˋ i̱ calɨsíˋ Samuel, jo̱guɨ jaléngꞌˋ dseaˋ i̱ caféꞌˋ cuaiñ˜ quiáꞌˉ Fidiéeˇ cajo̱.
32 E que mais direi? Certamente me faltará o tempo necessário para falar de Gideão, de Baraque, de Sansão, de Jefté, de Davi, de Samuel e dos profetas,
33 Jo̱ laꞌeáangˊ e jábꞌˉ calɨ́ngˉ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ na júuˆ quiáꞌˉ Fidiéeˇ, jo̱baꞌ calɨ́ꞌˆbre jaléꞌˋ ꞌniiˋ e catíiñˊ có̱o̱ꞌ˜ dseaˋ jiéngꞌˋ, jo̱guɨ caꞌɨ́ɨˉbre íꞌˋ røøˋ jee˜ jaléngꞌˋ dseaˋ, jo̱guɨ caꞌímꞌˋbre jaléꞌˋ e guiʉ́ˉ e cajíngꞌˉ Fidiéeˇ e nicuǿꞌˉreiñꞌ lamɨ˜ jéengˊguɨ, jo̱guɨ caquɨ́ɨꞌ˜bre jmɨɨ˜ e caláaiñˉ e jaˋ cajmeángꞌˋ ieꞌˋ írˋ jí̱i̱ꞌ˜ co̱o̱ˋ mɨ˜ cangotáaiñꞌ˜ fɨˊ jee˜ i̱ jóꞌˋ íˋ.
33 os quais, por meio da fé, conquistaram reinos, praticaram a justiça, obtiveram promessas, fecharam a boca de leões,
34 Jo̱guɨ calɨsémˋbɨ cajo̱ i̱ lɨɨng˜ dseaˋ i̱ caquɨ́ɨꞌ˜ jmɨɨ˜ i̱ cayʉꞌˊ jɨˋ jo̱ jaˋ cacáaiñˉ có̱o̱ꞌ˜ e jɨˋ do, jo̱guɨ calɨsémˋbɨ i̱ caquɨ́ɨꞌ˜ jmɨɨ˜ i̱ caleáangˋ yaang˜ e jaˋ cajúiñˉ có̱o̱ꞌ˜ ñisʉ̱ꞌˋ, jo̱guɨ calɨsémˋbɨ dseaˋ i̱ caguáˉ føngꞌˊ, jo̱baꞌ dseaˋ laniimˉ caꞌuíiñˉ quiáꞌˉ jaléꞌˋ jee˜ ꞌniiˋ jo̱guɨ calɨ́ꞌˆbre jaléngꞌˋ dseaˋ i̱ ꞌníꞌˋ níiˉ quiáꞌrˉ cajo̱.
34 extinguiram a violência do fogo, escaparam de ser mortos à espada, da fraqueza tiraram força, fizeram-se poderosos na guerra, puseram em fuga exércitos estrangeiros.
35 Jo̱ calɨsémˋbɨ jaléngꞌˋ dseamɨ́ˋ ie˜ jo̱ e laꞌeáangˊ e jábꞌˉ calɨ́iñˉ júuˆ quiáꞌˉ Fidiéeˇ, jo̱baꞌ cangábˉtu̱r e cají̱ꞌˊtu̱ jaléngꞌˋ dseaˋ sɨnʉ́ʉˆ quiáꞌrˉ mɨ˜ cangɨ́ˋ e nɨcajúiñˉ.
35 Mulheres receberam, pela ressurreição, os seus mortos. Alguns foram torturados, não aceitando seu resgate, para obterem superior ressurreição;
36 Jo̱guɨ i̱ lɨɨng˜ i̱ dseaˋ do eáamˊ gaˋ caꞌéeˋ dseaˋ có̱o̱ꞌr˜ co̱ꞌ cartɨˊ cabǿøngˉneiñꞌ jo̱guɨ calǿøngˉneiñꞌ cajo̱, jo̱guɨ i̱ lɨɨng˜guɨ caꞌñungꞌˉ có̱o̱ꞌ˜ ñíˆ cadena, jo̱guɨ i̱ lɨɨng˜guɨ cajo̱ cangotáangꞌ˜ fɨˊ dsíiˊ ꞌnʉñíˆ.
36 outros, por sua vez, passaram pela prova de zombarias e açoites, sim, até de algemas e prisões.
37 Jo̱guɨ i̱ lɨɨng˜guɨ i̱ dseaˋ i̱ jáꞌˉ calɨ́ngˉ júuˆ quiáꞌˉ Fidiéeˇ do cajngabꞌˊ dseaˋ quiáꞌrˉ có̱o̱ꞌ˜ layaang˜ cu̱u̱˜ o̱si cajméerˋ tú̱ˉ ꞌnáangꞌ˜ dseaˋ do có̱o̱ꞌ˜ ñíˆ sieer˜ é, o̱si cajúiñˉ e caꞌiéiñˉ ñisʉ̱ꞌˋ é. Jo̱guɨ calɨsémˋbɨ i̱ dseaˋ íˋ cajo̱ i̱ jaˋ ꞌgaꞌˊ lɨˊ calɨseáˋ jaléꞌˋ e ꞌnéˉ, jo̱guɨ cangɨrˊ fɨˊ la fɨˊ na e jí̱i̱ꞌ˜ loo˜ jóꞌˋbaꞌ lɨ́ɨˊ sɨ̱ꞌrˆ, jo̱guɨ eáamˊ gaˋ cajmeángꞌˋ jaléngꞌˋ dseaˋ írˋ, jo̱guɨ cacuøꞌˊreiñꞌ iihuɨ́ɨˊ e eáangˊ cajo̱.
37 Foram apedrejados, serrados ao meio, mortos ao fio da espada. Andaram como peregrinos, vestidos de peles de ovelhas e de cabras; passaram por necessidades, foram afligidos e maltratados.
38 Jo̱ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ íˋ jí̱i̱ꞌ˜ jaˋ catɨ́ɨiñˉ e nidsingɨ́ɨiñˉ jaléꞌˋ e iihuɨ́ɨˊ do e fɨˊ jmɨgüíˋ la fɨˊ lɨ˜ seengˋ dseaˋ dseeˉ dseaˋ quiˊ, jo̱ dsʉꞌ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ íˋ eáamˊ caꞌíñꞌˋ iihuɨ́ɨˊ e ngɨrˊ fɨˊ la fɨˊ na fɨˊ jee˜ móꞌˋ jo̱guɨ fɨˊ ni˜ guóoꞌ˜ uǿˉ quiʉ̱́ˋ, jo̱guɨ e ja̱rˊ fɨˊ nʉ́ꞌˉ lɨ˜ sɨtáꞌˉ ꞌlooˋ cu̱u̱˜ fɨˊ lɨ˜ íiˊ quiá̱ˋ o̱si lacaangˋ lɨ˜ sɨtáꞌˉ quiá̱ˋ fɨˊ ꞌnáangꞌ˜ uǿˉ é.
38 O mundo não era digno deles. Andaram errantes pelos desertos, pelos montes, pelas covas, pelos antros da terra.
39 Jo̱ nañiˊ faꞌ caꞌímꞌˋ Fidiéeˇ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ do e lɨ́ɨiñˊ dseaˋ i̱ jaˋ røøngˋ dseeˉ fɨˊ quinirˇ uíiꞌ˜ e jábꞌˉ calɨ́iñˉ júuˆ quiáꞌˉ dseaˋ do, dsʉꞌ jí̱i̱ꞌ˜ jaangˋ i̱ dseaˋ do lajeeˇ taaiñ˜ fɨˊ jmɨgüíˋ la caꞌíñꞌˋ lají̱i̱ꞌ˜ e nɨcajíngꞌˉ Fidiéeˇ e nɨcuǿꞌˉreiñꞌ lamɨ˜ jéengˊguɨ quiáꞌˉ e nisíñˉ jaangˋ i̱ nileángˉ írˋ jee˜ jaléꞌˋ dseeˉ quiáꞌrˉ;
39 Todos estes, mesmo tendo obtido bom testemunho por meio da fé, não obtiveram a concretização da promessa,
40 dsʉco̱ꞌ Fidiéeˇ nɨcaguiꞌrˊ e guiʉ́ˉguɨ quíˉ jneaa˜aaꞌ, jo̱baꞌ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ i̱ cajúngˉ lamɨ˜ jéengˊguɨ do jaˋ mɨˊ caꞌíñꞌˋ lají̱i̱ꞌ˜ e nɨcajíngꞌˉ Fidiéeˇ lamɨ˜ jéengˊguɨ e nicuǿꞌˉreiñꞌ cartɨˊ mɨ˜ niñíingˋnaaꞌ lajaléꞌˋnaaꞌ e nɨcajíngꞌˉ Fidiéeˇ e nicuǿꞌrˉ jneaa˜aaꞌ lamɨ˜ jéengˊguɨ.
40 porque Deus tinha previsto algo melhor para nós, para que eles, sem nós, não fossem aperfeiçoados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.