Lucas 7

Comaltepec Chinantec NT (CCO_TBL) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Jo̱ mɨ˜ catóꞌˊ e caféngꞌˊ Jesús jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ do, jo̱ cangámꞌˉtu̱r có̱o̱ꞌ˜ dseaˋ quiáꞌrˉ fɨˊ Capernaum.
1 Tendo Jesus concluído todas as suas palavras dirigidas ao povo, entrou em Cafarnaum.
2 Jo̱ e fɨˊ fɨɨˋ Capernaum do nitáangˋ jaangˋ fii˜ ꞌléeˉ i̱ niseengˋ fɨˊ Roma. Jo̱ niseengˋ jaangˋ dseaˋ ꞌléengꞌ˜ quiáꞌrˉ i̱ iiñ˜ dsíngꞌˉ, jo̱ i̱ dseaˋ íˋ niráaiñˋ dséeꞌr˜, jo̱ dseángꞌˉ tɨˊ lɨ˜ nijúumˉbre co̱ꞌ eáamˊ lɨ́ɨiñˊ.
2 E o servo de um centurião, a quem este muito estimava, estava doente, quase à morte.
3 Jo̱ mɨ˜ calɨñiˊ i̱ fii˜ ꞌléeˉ do e caguiéngꞌˉ Jesús fɨˊ Capernaum, jo̱ dsifɨˊ ladob casíiñˋ tú̱ˉ ꞌnɨˊ mɨ́ɨngꞌ˜ dseaˋ cǿøngꞌ˜ quiáꞌˉ dseaˋ Israel e cangoféeiñꞌˇ Jesús faꞌ e nidsérˉ e nidsijmiꞌleáaiñˆ i̱ dseaˋ dséeꞌ˜ do.
3 Tendo ouvido falar a respeito de Jesus, enviou-lhe alguns anciãos dos judeus, pedindo-lhe que viesse curar o seu servo.
4 Jo̱ mɨ˜ caguilíingˉ i̱ dseaˋ cǿøngꞌ˜ do fɨˊ lɨ˜ singꞌˊ Jesús, jo̱ camɨꞌrˊ dseaˋ do jmɨꞌeeˇ lají̱i̱ꞌ˜ ta˜ ngolíiñˉ jo̱ cajíñꞌˉ: —I̱ fii˜ ꞌléeˉ i̱ casíiˋ quíˉnaaꞌ do, dsíngꞌˉ guiúiñˉ có̱o̱ꞌ˜ jaléngꞌˋ dseaˋ góoˋnaaꞌ dseaˋ Israel, co̱ꞌ íˋbre caquiʉꞌrˊ ta˜ e calɨ́ɨˉ guáꞌˉ quíˉnaaꞌ, jo̱baꞌ ii˜naaꞌ e nijmɨcó̱o̱ꞌˇre lana.
4 Estes, chegando-se a Jesus, com instância lhe suplicaram, dizendo: Ele é digno de que lhe faças isto;
5 — ausente —
5 porque é amigo do nosso povo, e ele mesmo nos edificou a sinagoga.
6 Jo̱ mɨ˜ canúuˉ Jesús jaléꞌˋ e cajíngꞌˉ i̱ dseaˋ do, jo̱ cangóˉbre có̱o̱iñꞌ˜ do. Dsʉꞌ nʉ́ꞌˉguɨ e niguiéeˊ Jesús fɨˊ quiáꞌˉ i̱ dseaˋ do, cajíñꞌˊ tú̱ˉ ꞌnɨˊ mɨ́ɨngꞌ˜ dseaˋ i̱ casíingˋ i̱ fii˜ ꞌléeˉ do i̱ quie̱ˊ júuˆ quiáꞌrˉ, jo̱ cajíñꞌˉ casɨ́ꞌrˉ Jesús lala: —Lalab jíngꞌˉ fíiˋnaaꞌ:
6 Então, Jesus foi com eles. E, já perto da casa, o centurião enviou-lhe amigos para lhe dizer: Senhor, não te incomodes, porque não sou digno de que entres em minha casa.
7 “Fíiˋi, jaˋ jméeꞌˆ fɨꞌíˆ faꞌ ñiꞌˊ tɨˊ quiéˉe, co̱ꞌ jaˋ catɨ́ɨnꞌˉ faꞌ e niꞌúunꞌ˜ sɨnʉ́ʉˆ quiéˉe, co̱ꞌ dseaˋ ꞌgømꞌˊ ꞌnʉˋ, o̱ꞌguɨ faꞌ e cateáˉ dsiiˉ e cagaꞌnénꞌˋn ꞌnʉˋ ꞌñiáꞌˋa, co̱ꞌ dseaˋ fémꞌˊ ꞌnʉˋ. Jo̱ lɨco̱ꞌ féeꞌ˜ e niꞌleáangˉ dseaˋ dséeꞌ˜ quiéˉe, jo̱ niꞌleáamˉbre jóng.
7 Por isso, eu mesmo não me julguei digno de ir ter contigo; porém manda com uma palavra, e o meu rapaz será curado.
8 Dsʉco̱ꞌ jnea˜ seemˋ dseaˋ i̱ quiʉꞌˊ ta˜ quiéˉe, jo̱guɨ seemˋ dseaˋ i̱ quiʉ́ꞌˋʉ ta˜ cajo̱. Jo̱ mɨ˜ fɨ́ɨˉɨ jaangˋ dseaˋ quiéˉe e gua˜, jo̱baꞌ dsifɨˊ lajo̱b dséerˊ; jo̱guɨ mɨ˜ fɨ́ɨˉguɨ́ɨ i̱ jiéngꞌˋ e neaˊ, jo̱baꞌ dsifɨˊ lajo̱b jáarˊ cajo̱; o̱si mɨ˜ fɨ́ɨˉɨ jaangˋ dseaˋ ꞌléengꞌ˜ quiéˉe e jmeeˉ e la, jo̱baꞌ dsifɨˊ lajo̱b jmóorˋ cajo̱; jo̱ jalémꞌˋ dseaˋ quiéˉe nʉ́ʉꞌr˜ júuˆ quiéˉe.” Jo̱ jalébꞌˋ e júuˆ na quie̱ˊ i̱ dseaˋ i̱ cangojmijíngꞌˊ Jesús do.
8 Porque também eu sou homem sujeito à autoridade, e tenho soldados às minhas ordens, e digo a este: vai, e ele vai; e a outro: vem, e ele vem; e ao meu servo: faze isto, e ele o faz.
9 Jo̱ mɨ˜ canúuˉ Jesús lado, jo̱ dsíngꞌˉ cangogáˋ dsíirˊ jo̱ caji̱ꞌrˊ nir˜ cajǿøiñˉ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ i̱ có̱o̱ꞌr˜ do jo̱ casɨ́ꞌˉreiñꞌ jo̱ cajíñꞌˉ lala: —Lajeeˇ lajaléngꞌˋ dseaˋ góoˋnaaꞌ dseaˋ Israel jaˋ mɨˊ cajínꞌˊn jí̱i̱ꞌ˜ jaangˋ i̱ dseángꞌˉ lajangꞌˆ jáꞌˉ lɨ́ɨngˋ júuˆ quiéˉe laco̱ꞌguɨ i̱ dseaˋ romano la.
9 Ouvidas estas palavras, admirou-se Jesus dele e, voltando-se para o povo que o acompanhava, disse: Afirmo-vos que nem mesmo em Israel achei fé como esta.
10 Jo̱ cangolíimˋtu̱ i̱ dseaˋ do fɨˊ quiáꞌˉ i̱ fii˜ ꞌléeˉ do. Jo̱ mɨ˜ caguilíiñˋ, joˋ eeˋ lɨ́ɨngˊ i̱ dseaˋ dséeꞌ˜ do jí̱i̱ꞌ˜ co̱o̱ˋ, co̱ꞌ nɨnicaꞌláamˉbre.
10 E, voltando para casa os que foram enviados, encontraram curado o servo.
11 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, cangóˉ Jesús fɨˊ co̱o̱ˋ fɨɨˋ e siiˋ Naín có̱o̱ꞌ˜ dseaˋ guitúungˋ quiáꞌrˉ, jo̱ dsíngꞌˉ fɨ́ɨngˊ dseaˋ i̱ ngolíingˉ có̱o̱ꞌr˜ ie˜ jo̱.
11 Em dia subsequente, dirigia-se Jesus a uma cidade chamada Naim, e iam com ele os seus discípulos e numerosa multidão.
12 Jo̱ mɨ˜ caguiérˉ quiá̱ꞌˉ e fɨɨˋ do, jo̱ cajíñꞌˊ cabøø˜ dseaˋ i̱ jéengˋ jaangˋ ꞌlɨɨ˜, jo̱ teáaiñꞌ˜ do fɨˊ e nɨngolíiñˉ fɨˊ codsiiˇ. Jo̱ dsíngꞌˉ quɨꞌˊ niquiáꞌˆ i̱ ꞌlɨɨ˜ do, co̱ꞌ jí̱i̱ꞌ˜ dob jó̱o̱rˊ i̱ niseengˋ, jo̱ jí̱i̱ꞌ˜ jaangˋ joˋ i̱ seengˋ quiáꞌrˉ, co̱ꞌ nɨnicajúmˉ dseañʉꞌˋ quiáꞌrˉ cajo̱.
12 Como se aproximasse da porta da cidade, eis que saía o enterro do filho único de uma viúva; e grande multidão da cidade ia com ela.
13 Jo̱ mɨ˜ calɨlíꞌˆ Jesús e joˋ i̱i̱ˋ seengˋ quiáꞌˉ i̱ dseamɨ́ˋ ꞌnɨ́ɨˉ do, jo̱ dsíngꞌˉ calɨ́ˉ fɨ́ɨˉ lɨ́ɨngˉneiñꞌ, jo̱ casɨ́ꞌrˉ i̱ dseamɨ́ˋ do lala: —Joˋ quɨꞌˋ.
13 Vendo-a, o Senhor se compadeceu dela e lhe disse: Não chores!
14 Jo̱ mɨ˜ cajíñꞌˉ lado, jo̱ cangoquiéeiñˊ quiá̱ꞌˉ lɨ˜ ngóoˊ e guóoˊ e iuungˉ i̱ ꞌlɨɨ˜ do, jo̱ cagüɨꞌrˊ e dseꞌˋ guóoˊ do. Jo̱ i̱ dseaˋ i̱ jéeˊ quiáꞌˉ i̱ ꞌlɨɨ˜ do, dsifɨˊ ladob caje̱rˊ. Jo̱ cajíngꞌˉ Jesús caféiñꞌˊ i̱ ꞌlɨɨ˜ do: —Sɨmingꞌˋ, jnea˜ tǿøˉø ꞌnʉˋ: ¡Ráanꞌˉ na!
14 Chegando-se, tocou o esquife e, parando os que o conduziam, disse: Jovem, eu te mando: levanta-te!
15 Jo̱ dsifɨˊ ladob cají̱ꞌˊ i̱ ꞌlɨɨ˜ do, jo̱guɨ caguárˋ jo̱ canaaiñˋ féꞌrˋ. Jo̱ Jesús cajáiñꞌˋ i̱ sɨmingꞌˋ do có̱o̱ꞌ˜ niquiáiñꞌˆ.
15 Sentou-se o que estivera morto e passou a falar; e Jesus o restituiu a sua mãe.
16 Jo̱ mɨ˜ cangáˉ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ do e cají̱ꞌˊ i̱ ꞌlɨɨ˜ do, jo̱baꞌ dsíngꞌˉ cangogáˋ dsíirˊ jo̱guɨ dsíngꞌˉ cafǿiñꞌˊ cajo̱. Jo̱ canaaiñˋ jmiféiñꞌˊ Fidiéeˇ jo̱ sɨ́ɨiñˋ lajeeˇ yaaiñ˜: —Jaangˋ dseaˋ i̱ ꞌgøngꞌˊ eáangˊ i̱ féꞌˋ cuaiñ˜ quiáꞌˉ Fidiéeˇ nɨcagüéiñˉ jee˜ jneaa˜aaꞌ lana. Jo̱guɨ féꞌˋguɨr cajo̱ lala: —Fidiéebˇ nɨcagüéiñˉ e nijmɨcó̱o̱ꞌr˜ jaléngꞌˋ dseaˋ góorˋ.
16 Todos ficaram possuídos de temor e glorificavam a Deus, dizendo: Grande profeta se levantou entre nós; e: Deus visitou o seu povo.
17 Jo̱ jalémꞌˋ dseaˋ i̱ seengˋ fɨˊ jaléꞌˋ fɨɨˋ e néeˊ fɨˊ lɨ˜ se̱ꞌˊ Judea có̱o̱ꞌ˜guɨ fɨˊ lacúngꞌˊ jo̱, calɨñirˊ e júuˆ jo̱ lají̱i̱ꞌ˜ e cajméeˋ Jesús do.
17 Esta notícia a respeito dele divulgou-se por toda a Judeia e por toda a circunvizinhança.
18 Jo̱ lajeeˇ jo̱ calɨñiˊ Juan i̱ seáangˋ dseaˋ jmɨɨˋ do jaléꞌˋ e jmóoˋ Jesús, co̱ꞌ e júuˆ jo̱ cajméeˋ i̱ dseaˋ quiáꞌˉ i̱ Juan do.
18 Todas estas coisas foram referidas a João pelos seus discípulos. E João, chamando dois deles,
19 Jo̱baꞌ catǿꞌˉ i̱ Juan do gángˉ dseaˋ quiáꞌrˉ, jo̱ casíingˋneiñꞌ fɨˊ lɨ˜ táangˋ Jesús e cangojmɨngɨ́ɨꞌrˇ dseaˋ do su íˋbingꞌ i̱ cajíngꞌˉ Fidiéeˇ i̱ nigüéengˉ fɨˊ jmɨgüíˋ la, o̱si ꞌnéˉ e nijémˉbɨr jaangˋguɨ i̱ jiéngꞌˋ é.
19 enviou-os ao Senhor para perguntar: És tu aquele que estava para vir ou havemos de esperar outro?
20 Jo̱ mɨ˜ caguilíingˉ i̱ dseaˋ quiáꞌˉ i̱ Juan do fɨˊ lɨ˜ táangˋ Jesús, jo̱ guiꞌnangꞌˇ jmóoˋ dseaˋ do mɨ́ɨˊ quiáꞌˉ jaléngꞌˋ dseaˋ dséeꞌ˜ i̱ lɨ́ɨngˊ doñiˊ eeˋ jmohuɨ́ɨˊ: seengˋ dseaˋ tiuungˉ jo̱guɨ seengˋ dseaˋ i̱ jéeˊ i̱ ꞌlɨngꞌˆ quiáꞌˉ. Jo̱baꞌ cangábˉ i̱ dseaˋ gángˉ do mɨ˜ cajmiꞌleáangˉ Jesús jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ dséeꞌ˜ do. Jo̱ cangoquiéengˊ i̱ dseaˋ quiáꞌˉ i̱ Juan do fɨˊ lɨ˜ singꞌˊ Jesús jo̱ cajmɨngɨꞌrˊ dseaˋ do: —I̱ Juan i̱ seáangˋ dseaˋ jmɨɨˋ do casíiñˋ jneaꞌˆ e cajajmɨngɨ́ɨꞌˇnaaꞌ ꞌnʉˋ, ¿su ꞌnʉbˋ dseaˋ i̱ cajíngꞌˉ Fidiéeˇ i̱ nigüéengˉ fɨˊ jmɨgüíˋ la, o̱si ꞌnéˉ e nijeemˉbaaꞌ jaangˋ i̱ jiéngꞌˋguɨ é?
20 Quando os homens chegaram junto dele, disseram: João Batista enviou-nos para te perguntar: És tu aquele que estava para vir ou esperaremos outro?
21 — ausente —
21 Naquela mesma hora, curou Jesus muitos de moléstias, e de flagelos, e de espíritos malignos; e deu vista a muitos cegos.
22 Jo̱baꞌ cañíiˋ Jesús casɨ́ꞌrˉ i̱ dseaˋ do: —Güɨlíingˋnaꞌ güɨjméeꞌ˜naꞌ i̱ Juan do júuˆ jaléꞌˋ e nɨcañíiˉnaꞌ jo̱guɨ jaléꞌˋ e nɨcanʉ́ʉˉnaꞌ na: güɨjméeꞌ˜naꞌr júuˆ jial lɨjnéꞌˋtu̱ jaléngꞌˋ dseaˋ tiuungˉ, jo̱guɨ jial ngɨˊtu̱ jaléngꞌˋ dseaˋ jlúungꞌ˜, jo̱guɨ jial lɨnúubˋtu̱ jaléngꞌˋ dseaˋ güɨɨng˜, jo̱guɨ jial ꞌláangˉtu̱ jaléngꞌˋ dseaˋ lɨ́ɨngˊ jmohuɨ́ɨˊ ꞌlɨꞌˆ fɨˊ ngúuˊ táangˋ, jo̱guɨ jial jí̱ꞌˊtu̱ jaléngꞌˋ ꞌlɨɨ˜, jo̱guɨ jial guiaaˉ júuˆ cajo̱ quiáꞌˉ jial nileángˋ jaléngꞌˋ dseaˋ dseeˉ dseaˋ quiˊ jee˜ jaléꞌˋ dseeˉ quiáꞌrˉ.
22 Então, Jesus lhes respondeu: Ide e anunciai a João o que vistes e ouvistes: os cegos veem, os coxos andam, os leprosos são purificados, os surdos ouvem, os mortos são ressuscitados, e aos pobres, anuncia-se-lhes o evangelho.
23 Jo̱ juguiʉ́ˉjiʉ quiáꞌˉ jaléngꞌˋ dseaˋ i̱ jaˋ lɨtúngˉ dsíiˊ có̱o̱ꞌ˜ jaléꞌˋ júuˆ quiéˉe.
23 E bem-aventurado é aquele que não achar em mim motivo de tropeço.
24 Jo̱ mɨ˜ calɨ́ˉ e féꞌˋ Jesús lado, jo̱ cangolíimˋtu̱ i̱ dseaˋ quiáꞌˉ i̱ Juan i̱ seáangˋ dseaˋ jmɨɨˋ do, jo̱ Jesús canaaiñˋ sɨ́ꞌrˋ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ i̱ taang˜ có̱o̱ꞌr˜ do jaléꞌˋ juguiʉ́ˉ uii˜ quiáꞌˉ i̱ Juan do, jo̱ casɨ́ꞌˉreiñꞌ do jo̱ cajíñꞌˉ lala: —¿E˜ caguijǿøˉ ꞌnʉ́ꞌˋ mɨ˜ canʉ́ʉˉnaꞌ e ningɨˊ i̱ Juan i̱ seáangˋ dseaˋ jmɨɨˋ do fɨˊ guóoꞌ˜ uǿˉ quiʉ̱́ˋ? ¿Jሠleáaꞌ˜?, jaˋ caguijøøng˜ ꞌnʉ́ꞌˋ jaangˋ dseaˋ i̱ uaang˜ júuˆ quiáꞌˉ i̱ jmóoˋ lɨ́ꞌˆ doñiˊ eeˋ ta˜ quiʉꞌˊ dseaˋ jiéngꞌˋ i̱ lɨ́ɨngˊ la lɨ́ɨˊ co̱o̱ˋ cuɨñíꞌˆ e dséeˊ cataangˋ lɨ́ꞌˆ doñiˊ jiéꞌˋ fɨˊ lɨ˜ íiˊ guíˋ,
24 Tendo-se retirado os mensageiros, passou Jesus a dizer ao povo a respeito de João: Que saístes a ver no deserto? Um caniço agitado pelo vento?
25 o̱ꞌguɨ caguijøøng˜naꞌ jaangˋ dseañʉꞌˋ i̱ jloꞌˆ sɨ̱ꞌˆ i̱ seengˋ juguiʉ́ˉ, co̱ꞌ nɨñíbˆ ꞌnʉ́ꞌˋ e i̱ dseaˋ laꞌíˋ neáaiñˊ quiáꞌˉ dseata˜ dseaˋ féngꞌˊ.
25 Que saístes a ver? Um homem vestido de roupas finas? Os que se vestem bem e vivem no luxo assistem nos palácios dos reis.
26 Jo̱ ¿i̱˜ ɨˊ óoˊnaꞌ i̱ caguijøøng˜naꞌ? Jo̱ e jáꞌˉ, ꞌnʉ́ꞌˋ caguijøøng˜naꞌ jaangˋ dseaˋ i̱ laniingˉguɨ laco̱ꞌguɨ i̱ dseaˋ caguiaangˉ i̱ caféꞌˋ cuaiñ˜ quiáꞌˉ Fidiéeˇ malɨɨ˜guɨ eáangˊ.
26 Sim, que saístes a ver? Um profeta? Sim, eu vos digo, e muito mais que profeta.
27 Jo̱ nab nɨcalɨti˜ laco̱ꞌ féꞌˋ Fidiéeˇ fɨˊ ni˜ jiˋ quiáꞌrˉ cuaiñ˜ quiáꞌˉ i̱ Juan i̱ seáangˋ dseaˋ jmɨɨˋ do mɨ˜ cajíñꞌˉ lala:Jo̱ lanab féꞌˋ fɨˊ ni˜ jiˋ quiáꞌˉ Fidiéeˇ uii˜ quiáꞌˉ i̱ Juan do.
27 Este é aquele de quem está escrito:
28 Jo̱ casɨ́ꞌˉguɨ Jesús jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ do jo̱ cajíñꞌˉ lala: —Lajeeˇ lajaléngꞌˋ dseaˋ i̱ nɨcaféꞌˋ cuaiñ˜ quiáꞌˉ Fidiéeˇ, jaˋ mɨˊ calɨséngˋ jaangˋ i̱ niingˉguɨ ta˜ quiáꞌˉ laco̱ꞌ i̱ Juan i̱ seáangˋ dseaˋ jmɨɨˋ do. Jo̱ dsʉꞌ i̱ dseaˋ i̱ jaˋ niingˉ fɨˊ jmɨgüíˋ la, dsʉꞌ Fidiéeˇbingꞌ i̱ quie̱ˊ nifɨˊ quiáꞌrˉ, jo̱baꞌ íˋbingꞌ i̱ niingˉguɨ laco̱ꞌ i̱ Juan do.
28 E eu vos digo: entre os nascidos de mulher, ninguém é maior do que João; mas o menor no reino de Deus é maior do que ele.
29 Jo̱ jaléngꞌˋ dseaˋ i̱ canúuˉ júuˆ quiáꞌˉ i̱ Juan do ie˜ jo̱ cajgáamˉbre jmɨɨˋ, jo̱guɨ lajo̱b cajméeˋ cajo̱ jɨˋguɨ jaléngꞌˋ nodsicuuˉ i̱ jmóoˋ ta˜ quiáꞌˉ dseata˜ quiáꞌˉ Roma, co̱ꞌ calɨlíꞌrˆ e Fidiéeˇbingꞌ i̱ éeˋ røøˋ laco̱ꞌ catɨ́ɨngˉ.
29 Todo o povo que o ouviu e até os publicanos reconheceram a justiça de Deus, tendo sido batizados com o batismo de João;
30 Dsʉꞌ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ Israel i̱ lɨ́ɨngˊ dseaˋ fariseo có̱o̱ꞌ˜ jaléngꞌˋ i̱ tɨfaꞌˊ quiáꞌˉ júuˆ quiʉꞌˊ ta˜ quiáꞌˉ dseaˋ Israel jaˋ calɨꞌiiñ˜ faꞌ cajgáaiñˉ jmɨɨˋ mɨ˜ cajáˉ i̱ Juan do, co̱ꞌ jaˋ calɨꞌiiñ˜ lají̱i̱ꞌ˜ e lamɨ˜ sɨꞌíiñˆ niꞌíñꞌˋ quiáꞌˉ Fidiéeˇ.
30 mas os fariseus e os intérpretes da Lei rejeitaram, quanto a si mesmos, o desígnio de Deus, não tendo sido batizados por ele.
31 Jo̱ cajíngꞌˉguɨ Jesús: —¿I̱˜ nifáꞌˆa i̱ lɨ́ɨngˊ la lɨ́ɨngˊ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ i̱ seengˋ lana?
31 A que, pois, compararei os homens da presente geração, e a que são eles semelhantes?
32 Co̱ꞌ jaléngꞌˋ íˋ lɨ́ɨiñˊ la lɨ́ɨngˊ jiuung˜ i̱ taang˜ tacóoˋ fɨˊ ꞌmóoꞌ˜, jo̱ mɨ˜ nitɨꞌángꞌˋ rúiñꞌˋ jo̱ féꞌrˋ lala: “Jneaꞌˆ cajiʉ́ʉˆnaaꞌ lúuˊ, dsʉꞌ jaˋ cadseeng˜naꞌ; jo̱ caꞌǿˆnaaꞌ jaléꞌˋ e øˊ dseaˋ lɨ˜ ráangˋ ꞌlɨɨ˜, dsʉꞌ jaˋ caquíiꞌ˜naꞌ.”
32 São semelhantes a meninos que, sentados na praça, gritam uns para os outros:
33 Co̱ꞌ lalab caféeꞌ˜ ꞌnʉ́ꞌˋ mɨ˜ cajáˉ i̱ Juan i̱ seáangˋ dseaˋ jmɨɨˋ do, co̱ꞌ caꞌeengˉnaꞌr e jéeˊ i̱ ꞌlɨngꞌˆ quiáꞌrˉ dsʉꞌ uíiꞌ˜ e jaˋ ꞌleáangˉ gøꞌrˊ jo̱guɨ jí̱i̱ꞌ˜ capíꞌˆ jmɨ́ꞌˆ mɨ́ꞌˆ huɨɨngˋ jǿꞌˆ jaˋ ɨ̱́ꞌrˋ.
33 Pois veio João Batista, não comendo pão, nem bebendo vinho, e dizeis: Tem demônio!
34 Jo̱guɨ cagáˉ jnea˜ fɨˊ jmɨgüíˋ la e lɨ́ɨnˊn jaangˋ dseaˋ jmɨgüíˋ e gǿꞌˋbaa jí̱i̱ꞌ˜ laco̱ꞌ gøꞌˊ dseaˋ, jo̱ dsʉꞌ jaléngꞌˋ ꞌnʉ́ꞌˋ caꞌeengˉnaꞌ jnea˜ e lɨ́ɨnˊn jaangˋ dseaˋ cúngˆ i̱ gøꞌˊ contøøngˉ, jo̱guɨ e lɨ́ɨnˊn jaangˋ dseaˋ íingˊ i̱ ngɨˊ có̱o̱ꞌ˜ jaléngꞌˋ dseaˋ i̱ seaˋ júuˆ e dsíngꞌˉ røøiñˋ dseeˉ, o̱si có̱o̱ꞌ˜ jaléngꞌˋ ꞌnáꞌˆ nodsicuuˉ é i̱ jmóoˋ ta˜ mɨˊ cuuˉ e catɨ́ɨngˉ dseata˜ quiáꞌˉ Roma é.
34 Veio o Filho do Homem, comendo e bebendo, e dizeis: Eis aí um glutão e bebedor de vinho, amigo de publicanos e pecadores!
35 Jo̱ dsʉꞌ có̱o̱ꞌ˜ jaléꞌˋ e jmóoˋ Fidiéeˇ, jmijnéeiñˋ jial tíiˊ tɨɨiñˋ ngáiñꞌˋ.
35 Mas a sabedoria é justificada por todos os seus filhos.
36 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, jaangˋ dseaˋ fariseo i̱ siiˋ Simón catǿꞌrˉ Jesús fɨˊ quiáꞌrˉ e cagǿꞌrˋ íiˊ e jmɨɨ˜ jo̱. Jo̱ e fɨˊ góoˋ i̱ Simón do niseengˋ jaangˋ dseamɨ́ˋ i̱ nijmóoˋ ta˜ ꞌnɨ́ɨngˋ ꞌñiaꞌˊ. Jo̱ mɨ˜ nicalɨñiˊ i̱ dseamɨ́ˋ do e nidséˉ Jesús fɨˊ quiáꞌˉ i̱ dseaˋ fariseo do, jo̱ cangóˉbre cajo̱. Jo̱ lajeeˇ guiingˇ Jesús e gøꞌrˊ có̱o̱ꞌ˜ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ do, caꞌíˉ i̱ dseamɨ́ˋ do fɨˊ lɨ˜ guiing˜ Jesús jo̱ quie̱rˊ co̱o̱ˋ sɨ́ɨˊ e a˜ jmɨɨˋ jmeafɨɨˋ e ꞌmoꞌˆ eáangˊ.
36 Convidou-o um dos fariseus para que fosse jantar com ele. Jesus, entrando na casa do fariseu, tomou lugar à mesa.
37 — ausente —
37 E eis que uma mulher da cidade, pecadora, sabendo que ele estava à mesa na casa do fariseu, levou um vaso de alabastro com unguento;
38 Jo̱ mɨ˜ caguiéˉ i̱ dseamɨ́ˋ do tɨˊ lɨ˜ guiing˜ Jesús, jo̱ casíꞌrˋ uǿˉ jnir˜, jo̱ canaaiñˋ quɨꞌrˊ. Jo̱ laco̱ꞌ quɨꞌrˊ, jaléꞌˋ jmɨɨˋ e ɨ́ɨˋ jminir˜ do tɨˊ fɨˊ tɨɨˉ Jesús, jo̱ có̱o̱ꞌ˜ e jmɨɨˋ jo̱ canaaiñˋ ru̱ꞌrˊ tɨɨˉ dseaˋ do, jo̱guɨ cajmiquiʉ̱ꞌrˊ tɨɨˉ dseaˋ do có̱o̱ꞌ˜ jñʉguir˜. Jo̱ mɨ˜ calɨ́ˉ lajo̱, jo̱ cachʉꞌrˊ tɨɨˉ dseaˋ do, jo̱ casú̱u̱rˉ e jmɨɨˋ jmeafɨɨˋ e quie̱rˊ do fɨˊ tɨɨˉ dseaˋ do.
38 e, estando por detrás, aos seus pés, chorando, regava-os com suas lágrimas e os enxugava com os próprios cabelos; e beijava-lhe os pés e os ungia com o unguento.
39 Jo̱ mɨ˜ cangáˉ i̱ dseaˋ fariseo do i̱ catǿꞌˉ Jesús fɨˊ quiáꞌrˉ do jaléꞌˋ e cajméeˋ i̱ dseamɨ́ˋ do quiáꞌˉ Jesús, jo̱baꞌ canaaiñˋ ɨˊ dsíirˊ: “Faco̱ꞌ jáꞌˉ i̱ féꞌˋ cuaiñ˜ quiáꞌˉ Fidiéeˇ i̱ dseañʉꞌˋ la, jo̱baꞌ nɨlíꞌˆbre jóng e˜ jaléꞌˋ dseeˉ røøngˋ i̱ dseamɨ́ˋ i̱ güɨꞌˊ tɨɨrˉ na.”
39 Ao ver isto, o fariseu que o convidara disse consigo mesmo: Se este fora profeta, bem saberia quem e qual é a mulher que lhe tocou, porque é pecadora.
40 Jo̱baꞌ Jesús casɨ́ꞌrˉ i̱ dseaˋ do jo̱ cajíñꞌˉ: —Simón, seaˋ co̱o̱ˋ e ꞌnéˉ nifɨ́ɨˆɨ ꞌnʉˋ. Jo̱baꞌ cañíiˋ i̱ dseaˋ fariseo i̱ siiˋ Simón do jo̱ cajíñꞌˉ: —¿E˜ nifoꞌˆ, Tɨfaꞌˊ?
40 Dirigiu-se Jesus ao fariseu e lhe disse: Simão, uma coisa tenho a dizer-te. Ele respondeu: Dize-a, Mestre.
41 Jo̱baꞌ cajíngꞌˉ Jesús casɨ́ꞌˉreiñꞌ: —Co̱o̱ˋ néeꞌ˜ calɨséngˋ gángˉ dseaˋ i̱ røøngˋ cuuˉ quiáꞌˉ jaangˋ dseañʉꞌˋ i̱ jmóoˋ ta˜ jmɨꞌǿøˋ cuuˉ. Jo̱ jaaiñꞌˋ do røøiñˋ ꞌñiáˋ ciento cuteeˋ, jo̱ jaangˋguɨiñꞌ do røøiñˋ jí̱i̱ꞌ˜ cincuenta cuteeˋ.
41 Certo credor tinha dois devedores: um lhe devia quinhentos denários, e o outro, cinquenta.
42 Jo̱ mɨ˜ camɨ́ɨˊ i̱ dseaˋ do cuuˉ quiáꞌrˉ, jí̱i̱ꞌ˜ jaangˋ i̱ dseaˋ do jaˋ eeˋ seaˋ quírˉ quiáiñꞌˉ. Jo̱baꞌ joˋ eeˋ camɨ́ɨˊ i̱ dseaˋ fii˜ cuuˉ do cuuˉ quiáꞌrˉ, jo̱ caláamˉ i̱ dseaˋ do, jo̱ joˋ eeˋ caquíirˊ jí̱i̱ꞌ˜ co̱o̱ˋ ꞌñiáˋ. Féeꞌ˜du ꞌnʉˋ ne˜duꞌ: ¿I̱˜ lajeeˇ lajɨˋ huáangˉ i̱ dseaˋ do eáangˊguɨ ꞌneáangˋ i̱ dseaˋ cacuøˊ cuuˉ do?
42 Não tendo nenhum dos dois com que pagar, perdoou-lhes a ambos. Qual deles, portanto, o amará mais?
43 Jo̱baꞌ cañíiˋ i̱ Simón do jo̱ cajíñꞌˉ: —Jnea˜ lɨ́nˆn e i̱ dseaˋ i̱ carøøngˋ jmiguiʉˊguɨ do. Jo̱baꞌ cañíiˋ Jesús quiáiñꞌˉ do jo̱ cajíñꞌˉ: —E uii˜, jábꞌˉ quíiꞌˉ, lajo̱b lɨ́ɨˊ.
43 Respondeu-lhe Simão: Suponho que aquele a quem mais perdoou. Replicou-lhe: Julgaste bem.
44 Jo̱baꞌ cajǿøngˉ Jesús i̱ dseamɨ́ˋ i̱ guiing˜ uii˜ tɨɨrˉ do, jo̱ casɨ́ꞌrˉ Simón jo̱ cajíñꞌˉ: —¿Jøøng˜ i̱ dseamɨ́ˋ la? Mɨ˜ caꞌúuˋu sɨnʉ́ʉˆ quíiꞌˉ, jaˋ cacuǿøꞌ˜ jnea˜ jmɨɨˋ faꞌ e carú̱u̱ꞌ˜u̱ tɨ́ɨˋɨ laco̱ꞌ tɨ́ɨngˋ jneaa˜aaꞌ fɨˊ la; dsʉꞌ i̱ dseamɨ́ˋ la, dseaˋ i̱ co̱ꞌ jáabˊ la, nɨcaru̱ꞌˊbre tɨ́ɨˋɨ có̱o̱ꞌ˜ jmɨɨˋ ɨ́ɨˋ jminir˜ jo̱guɨ nɨcajmiquiʉ̱ꞌrˊ có̱o̱ꞌ˜ jñʉguir˜.
44 E, voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês esta mulher? Entrei em tua casa, e não me deste água para os pés; esta, porém, regou os meus pés com lágrimas e os enxugou com os seus cabelos.
45 Jo̱guɨ jaˋ cachʉꞌˊ ꞌnʉˋ niiˉ laco̱ꞌ tɨ́ɨngˋ jneaa˜aaꞌ fɨˊ la mɨ˜ neengˇ rúꞌˋnaaꞌ; dsʉꞌ i̱ dseamɨ́ˋ la jaˋ mɨˊ caquiuiñꞌˊ e chʉꞌrˊ tɨ́ɨˋɨ laco̱ꞌ mɨ˜ caꞌúuˋu sɨnʉ́ʉˆ quíiꞌˉ.
45 Não me deste ósculo; ela, entretanto, desde que entrei não cessa de me beijar os pés.
46 Jo̱guɨ jaˋ casú̱u̱ꞌˉ jmɨɨˋ jmeafɨɨˋ moguiiˉ laco̱ꞌ tɨ́ɨngˋ jneaa˜aaꞌ fɨˊ la; dsʉꞌ i̱ dseamɨ́ˋ la cagüéiñˉ quie̱rˊ co̱o̱ˋ sɨ́ɨˊ e a˜ jmɨɨˋ jmeafɨɨˋ e ꞌmoꞌˆ eáangˊ, jo̱ nɨcasú̱u̱rˉ tɨ́ɨˋɨ.
46 Não me ungiste a cabeça com óleo, mas esta, com bálsamo, ungiu os meus pés.
47 Dsʉꞌ jnea˜ nifɨ́ɨˆɨ ꞌnʉˋ e jáꞌˉ i̱ dseamɨ́ˋ la dsíngꞌˉ nɨcarøøiñˋ dseeˉ, dsʉꞌ jnea˜ nɨcaꞌímˉbaa jaléꞌˋ e dseeˉ jo̱ quiáꞌrˉ, jo̱baꞌ dsíngꞌˉ jmiꞌneáaiñˋ jnea˜ lana; dsʉꞌ jaléngꞌˋguɨ i̱ dseaˋ i̱ lɨ́ɨngˉ e jaˋ ꞌgaꞌˊ lɨˊ dseeˉ røøiñˋ e laco̱ꞌ jnea˜ niꞌíin˜n jaléꞌˋ e jo̱, jo̱baꞌ jaˋ ꞌgaꞌˊ lɨˊ jmiꞌneáaiñˋ jnea˜ jóng.
47 Por isso, te digo: perdoados lhe são os seus muitos pecados, porque ela muito amou; mas aquele a quem pouco se perdoa, pouco ama.
48 Jo̱baꞌ cajíngꞌˉ Jesús casɨ́ꞌrˉ i̱ dseamɨ́ˋ do: —Nɨcaꞌímˉbaa jaléꞌˋ dseeˉ quíiꞌˉ.
48 Então, disse à mulher: Perdoados são os teus pecados.
49 Jo̱ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ i̱ neáangˊguɨ do có̱o̱ꞌ˜ Jesús canaaiñˋ sɨ́ɨiñˋ lajeeˇ yaaiñ˜: —¿I̱˜ i̱ dseañʉꞌˋ la e íiñˉ dseeˉ quiáꞌˉ jaléngꞌˋ dseaˋ?
49 Os que estavam com ele à mesa começaram a dizer entre si: Quem é este que até perdoa pecados?
50 Dsʉꞌ Jesús casɨ́ꞌˉguɨr i̱ dseamɨ́ˋ do jo̱ cajíñꞌˉ: —Jnea˜ nɨcaꞌínˉn jaléꞌˋ dseeˉ quíiꞌˉ dsʉco̱ꞌ jábꞌˉ calɨ́nꞌˉ jaléꞌˋ júuˆ quiéˉe; jo̱baꞌ lana guǿngꞌˊ có̱o̱ꞌ˜ e guiʉ́ˉ fɨˊ quíiꞌˉ.
50 Mas Jesus disse à mulher: A tua fé te salvou; vai-te em paz.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.