João 4
Comaltepec Chinantec NT (CCO_TBL) vs ACF
1 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋguɨ lajo̱, lajeeˇ e táamˋbɨ Jesús fɨˊ lɨ˜ se̱ꞌˊ Judea, calɨlíꞌˆ jaléngꞌˋ dseaˋ Israel i̱ lɨ́ɨngˊ dseaˋ fariseo e fɨ́ɨngˊguɨ dseaˋ nɨdsiqui̱ꞌˊ quiáꞌˉ Jesús e sáaiñˋ jmɨɨˋ laco̱ꞌguɨ i̱ dseaˋ i̱ dsiqui̱ꞌˊ Juan i̱ seáangˋ dseaˋ jmɨɨˋ do.
1 E quando o Senhor entendeu que os fariseus tinham ouvido que Jesus fazia e batizava mais discípulos do que João
2 Jo̱ dsʉꞌ e jáꞌˉ, o̱ꞌ dseángꞌˉ Jesús dseaˋ i̱ seáangˋ dseaˋ jmɨɨˋ do, co̱ꞌ dseaˋ quiáꞌˉbre i̱ jmóoˋ ta˜ lajo̱ e júuˆ sɨnʉ́ꞌrˆ quiáꞌˉ dseaˋ do.
2 (Ainda que Jesus mesmo não batizava, mas os seus discípulos),
3 Jo̱baꞌ mɨ˜ calɨñiˊ Jesús lají̱i̱ꞌ˜ e ɨˊ dsíiˊ i̱ dseaˋ Israel i̱ lɨ́ɨngˊ dseaˋ fariseo do uii˜ quiáꞌrˉ, jo̱baꞌ cagüɨꞌɨ́ɨˊbre co̱lɨɨng˜ có̱o̱ꞌ˜ dseaˋ quiáꞌrˉ fɨˊ lɨ˜ se̱ꞌˊ Judea, jo̱ cangolíingˉtu̱r fɨˊ lɨ˜ se̱ꞌˊ Galilea.
3 Deixou a Judéia, e foi outra vez para a Galiléia.
4 Jo̱ dseángꞌˉ la guíimˋ ꞌnéˉ ngɨ́iñˉ fɨˊ lɨ˜ se̱ꞌˊ Samaria lajeeˇ e teáaiñꞌ˜ fɨˊ e ngolíiñˋ fɨˊ lɨ˜ se̱ꞌˊ Galilea.
4 E era-lhe necessário passar por Samaria.
5 Jo̱ lajo̱b caguilíiñˉ fɨˊ co̱o̱ˋ fɨɨˋ e néeˊ dsíiˊ lɨ˜ se̱ꞌˊ Samaria lɨ˜ siiˋ Sicar, fɨˊ quiá̱ꞌˉ lɨ˜ ró̱o̱ˋ guóoꞌ˜ uǿˉ quiáꞌˉ ꞌlɨɨ˜ yʉ́ʉꞌ˜ Jacóoˆ e cangɨ́ɨiñˋ fɨˊ jaguóˋ i̱ jó̱o̱rˊ i̱ siiˋ Séˆ do lají̱i̱ꞌ˜ malɨꞌˋ.
5 Foi, pois, a uma cidade de Samaria, chamada Sicar, junto da herdade que Jacó tinha dado a seu filho José.
6 Jo̱ fɨˊ jo̱b lɨ˜ lɨ́ɨˊ co̱o̱ˋ tooˋ e aꞌˊ eáangˊ lɨ˜ níingꞌ˜ jmɨɨˋ, jo̱ fɨˊ jo̱b lɨ˜ calɨ́ˉ ojmɨ́ˆ quiáꞌˉ ꞌlɨɨ˜ yʉ́ʉꞌ˜ Jacóoˆ. Jo̱ nɨjaquiéengˊ guieñíbꞌˉ mɨ˜ caguiéˉ Jesús co̱lɨɨng˜ có̱o̱ꞌ˜ dseaˋ quiáꞌrˉ e fɨˊ ojmɨ́ˆ do, jo̱ fɨˊ jo̱b cajmiꞌíngꞌˊ dseaˋ do co̱ꞌ eáamˊ nɨfɨ́iñꞌˊ e ngɨrˊ, jo̱ dob caguárˋ cáangˋ e tooˋ a˜ jmɨɨˋ do.
6 E estava ali a fonte de Jacó. Jesus, pois, cansado do caminho, assentou-se assim junto da fonte. Era isto quase à hora sexta.
7 Jo̱ lajeeˇ jo̱ i̱ dseaˋ quiáꞌrˉ do cangolíiñˆ e cangoleáarˇ jaléꞌˋ e nidǿꞌrˉ e fɨˊ fɨɨˋ Sicar do. Jo̱ e fɨˊ ojmɨ́ˆ dob caje̱ˊ Jesús ꞌñiaꞌrˊ lajeeˇ jo̱, jo̱ co̱ꞌnáꞌˆ lajo̱b caguiéˉ jaangˋ dseamɨ́ˋ i̱ seengˋ fɨˊ lɨ˜ se̱ꞌˊ Samaria e fɨˊ ojmɨ́ˆ do, jo̱baꞌ lalab casɨ́ꞌˉ Jesús i̱ dseamɨ́ˋ do: —¿Jሠcuǿꞌˆjiʉꞌ jnea˜ jmɨɨˋ dúuꞌ˜u?
7 Veio uma mulher de Samaria tirar água. Disse-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 — ausente —
8 Porque os seus discípulos tinham ido à cidade comprar comida.
9 Jo̱ co̱ꞌ jaléngꞌˋ dseaˋ Israel dseángꞌˉ jaˋ røøˋ seemˋbre có̱o̱ꞌ˜ jaléngꞌˋ dseaˋ i̱ seengˋ fɨˊ lɨ˜ se̱ꞌˊ Samaria, jo̱baꞌ i̱ dseamɨ́ˋ do cañíirˋ quiáꞌˉ Jesús lala: —¿Jial cuǿøngˋ foꞌˆ lajo̱? Co̱ꞌ jaangˋ dseaˋ Israel lɨ́ɨngˊ ꞌnʉˋ, jo̱ jaˋ lɨtɨ́ɨngˋ ꞌnʉ́ꞌˋ faꞌ lɨɨng˜ eeˋ mɨ́ɨꞌ˜naꞌ jneaꞌˆ, dseaˋ lɨ́ɨˊnaaꞌ dseaˋ Samaria.
9 Disse-lhe, pois, a mulher samaritana: Como, sendo tu judeu, me pedes de beber a mim, que sou mulher samaritana? (porque os judeus não se comunicam com os samaritanos).
10 Jo̱baꞌ cañíiˋtu̱ Jesús quiáꞌˉ i̱ dseamɨ́ˋ do: —Faco̱ꞌ jiʉ˜ ñíˆ ꞌnʉˋ jaléꞌˋ e guiʉ́ˉ e iing˜ Fidiéeˇ e cuǿꞌrˉ ꞌnʉˋ, jo̱guɨ faco̱ꞌ ñíꞌˆ cajo̱ i̱˜ jnea˜ dseaˋ i̱ mɨ́ɨꞌ˜ɨ ꞌnʉˋ jmɨɨˋ, jo̱baꞌ faco̱ꞌ lajo̱, ꞌnʉbˋ dseaˋ catɨ́ɨnꞌˉ e nimɨ́ɨꞌ˜ jnea˜ jmɨɨˋ jóng, jo̱baꞌ jneab˜ nicuǿøˆø ꞌnʉˋ e jmɨɨˋ có̱o̱ꞌ˜ e cuøˊ e seengˋ dseaˋ lata˜.
10 Jesus respondeu, e disse-lhe: Se tu conheceras o dom de Deus, e quem é o que te diz: Dá-me de beber, tu lhe pedirias, e ele te daria água viva.
11 Jo̱baꞌ cañíiˋ i̱ dseamɨ́ˋ do quiáꞌˉ Jesús jo̱ casɨ́ꞌrˉ dseaˋ do lala: —Fíiˋi, jí̱i̱ꞌ˜ co̱o̱ˋ jaˋ quié̱ˆ ꞌnʉˋ có̱o̱ꞌ˜ e niguíꞌˆ jmɨɨˋ fɨˊ dsíiˊ e tooˋ la, jo̱ dsíngꞌˉ aꞌˊ. Jo̱baꞌ ¿e˜ có̱o̱ꞌ˜ niquíinꞌ˜ e jmɨɨˋ e fóꞌˋ e nicuǿꞌˆ jnea˜ do?
11 Disse-lhe a mulher: Senhor, tu não tens com que a tirar, e o poço é fundo; onde, pois, tens a água viva?
12 Jo̱ ꞌlɨɨ˜ yʉ́ʉꞌ˜ quíˉiiꞌ Jacóoˆ caséerˊ e ojmɨ́ˆ la quíˉiiꞌ, co̱ꞌ fɨˊ lab lɨ˜ cacá̱rˉ jmɨɨˋ e jmáiñꞌˋ ta˜ cajo̱, jo̱guɨ lajo̱bɨ jaléngꞌˋ jó̱o̱rˊ có̱o̱ꞌ˜guɨ jaléngꞌˋ jóꞌˋ núuˆ i̱ caꞌeáaiñˋ, fɨˊ lab lɨ˜ caꞌuøꞌrˊ jmɨɨˋ e caꞌíngꞌˊneiñꞌ do. Jo̱ ¿su ꞌnʉˋ ɨˊ oꞌˊ e niingˉguɨꞌ laco̱ꞌ i̱ dseaˋ íˋ?
12 És tu maior do que o nosso pai Jacó, que nos deu o poço, bebendo ele próprio dele, e os seus filhos, e o seu gado?
13 Jo̱baꞌ cañíiˋtu̱ Jesús quiáꞌˉ i̱ dseamɨ́ˋ do jo̱ cajíñꞌˉ: —Jaléngꞌˋ dseaˋ i̱ ɨ̱́ꞌˋ jmɨɨˋ e uøøˋ dsíiˊ e tooˋ la niguiábˋtu̱ jmɨjmɨɨiñˉ caléꞌˋ catú̱ˉ;
13 Jesus respondeu, e disse-lhe: Qualquer que beber desta água tornará a ter sede;
14 jo̱ dsʉꞌ i̱ dseaˋguɨ i̱ niꞌɨ̱́ꞌˋ e jmɨɨˋ e nicuǿøˆøre do, jo̱baꞌ joˋ tó̱o̱ˋ jmɨɨ˜ faꞌ e niguiáˋguɨ jmɨjmɨɨiñˉ. Dsʉco̱ꞌ e jmɨɨˋ jo̱ lɨ́ɨˊ lafaꞌ e contøømˉ seaˋ jmɨɨˋ fɨˊ dsíiˊ tuꞌrˊ có̱o̱ꞌ˜ e cuøˊ e seeiñˋ, jo̱ e jo̱ lɨ́ɨˊ e contøømˉ seeiñˋ cøøngˋ có̱o̱ꞌ˜ Fidiéeˇ lata˜.
14 Mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca terá sede, porque a água que eu lhe der se fará nele uma fonte de água que salte para a vida eterna.
15 Jo̱baꞌ cañíiˋtu̱ i̱ dseamɨ́ˋ do quiáꞌˉ Jesús jo̱ casɨ́ꞌrˉ dseaˋ do lala: —Fíiˋi, iim˜baa nicuǿꞌˆ jnea˜ e jmɨɨˋ e fóꞌˋ na e laco̱ꞌ joˋ niguiáˋguɨ jmɨjmɨɨnˉ o̱ꞌguɨ ꞌnéˉguɨ faꞌ e gáaˊa tɨˊ la e gaquie̱e̱ˆ jmɨɨˋ.
15 Disse-lhe a mulher: Senhor, dá-me dessa água, para que não mais tenha sede, e não venha aqui tirá-la.
16 Jo̱baꞌ cajíngꞌˉ Jesús casɨ́ꞌrˉ i̱ dseamɨ́ˋ do: —Guǿngꞌˊ cateáˋ jo̱ güɨteeˉ dseañʉꞌˋ quíiꞌˉ jo̱ ñilíingˉtu̱ꞌ fɨˊ la.
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama o teu marido, e vem cá.
17 Jo̱baꞌ cañíiˋ i̱ dseamɨ́ˋ do quiáꞌˉ Jesús: —Jaˋ có̱o̱ꞌ˜o̱ dseángꞌˉ dseañʉꞌˋ quiéˉe. Jo̱baꞌ cañíiˋtu̱ Jesús quiáꞌˉ dseaˋ do: —Jábꞌˉ laco̱ꞌ caféeꞌ˜ na, dseamɨ́ˋ, e o̱ꞌ dseángꞌˉ dseañʉꞌˋ quíiꞌˉ i̱ có̱o̱ꞌ˜ lana;
17 A mulher respondeu, e disse: Não tenho marido. Disse-lhe Jesus: Disseste bem: Não tenho marido;
18 dsʉco̱ꞌ lamɨ˜ jéengˊguɨ ꞌñíingˉguɨ dseañʉꞌˋ i̱ nɨcacúngꞌˉ guóoꞌˋ có̱o̱ꞌ˜, jo̱baꞌ i̱ dseañʉꞌˋ i̱ có̱o̱ꞌ˜ na lana jaˋ lɨ́ɨiñˊ dseángꞌˉ dseañʉꞌˋ quíiꞌˉ.
18 Porque tiveste cinco maridos, e o que agora tens não é teu marido; isto disseste com verdade.
19 Jo̱ mɨ˜ tɨˊ lɨ˜ canúuˉ i̱ dseamɨ́ˋ do e cajíngꞌˉ Jesús e júuˆ jo̱, jo̱baꞌ cañíirˋ quiáꞌˉ dseaˋ do lala: —Fíiˋi, lanab calɨlíꞌˆi e ꞌnʉˋ lɨnꞌˊ jaangˋ dseaˋ i̱ féꞌˋ cuaiñ˜ quiáꞌˉ Fidiéeˇ.
19 Disse-lhe a mulher: Senhor, vejo que és profeta.
20 Jo̱ jaléngꞌˋ ꞌlɨɨ˜ yʉ́ʉꞌ˜ quíˉiiꞌ, dseaˋ Samaria, quɨ́ꞌˉ tɨ́ɨiñˋ e jmiféiñꞌˊ Fidiéeˇ fɨˊ ni˜ e móꞌˋ la, jo̱ dsʉꞌ jaléngꞌˋguɨ ꞌnʉ́ꞌˋ, dseaˋ Israel, fóꞌˋnaꞌ e jí̱i̱ꞌ˜ fɨˊ Jerusalén lɨ˜ ꞌnéˉ e nijmiféngꞌˊnaaꞌ Fidiéeˇ.
20 Nossos pais adoraram neste monte, e vós dizeis que é em Jerusalém o lugar onde se deve adorar.
21 Jo̱baꞌ cañíiˋtu̱ Jesús quiáꞌˉ i̱ dseamɨ́ˋ do jo̱ casɨ́ꞌˉreiñꞌ: —Jáꞌˉ güɨlíinꞌˋ júuˆ quiéˉe, dseamɨ́ˋ, e nɨjaquiéemˊ e nitɨ́ˉ íꞌˋ e ꞌnʉ́ꞌˋ nilɨlíꞌˆnaꞌ e jaˋ ꞌnéˉ nigüɨlíingˉnaꞌ fɨˊ e yʉ́ꞌˆ móꞌˋ na e güɨjmiféngꞌˊnaꞌ Tiquíˆiiꞌ Fidiéeˇ, o̱ꞌguɨ ꞌnéˉ faꞌ e nigüɨlíingˉnaꞌ cartɨˊ Jerusalén cajo̱ e laco̱ꞌ güɨjmiféngꞌˊnaꞌ dseaˋ do.
21 Disse-lhe Jesus: Mulher, crê-me que a hora vem, em que nem neste monte nem em Jerusalém adorareis o Pai.
22 Co̱ꞌ ꞌnʉ́ꞌˋ, jaléngꞌˋ dseaˋ Samaria, jí̱i̱ꞌ˜ jaˋ cuíingˋnaꞌ i̱˜ i̱ jmiféngꞌˊnaꞌ do; jo̱ dsʉꞌ jaléngꞌˋ jneaꞌˆ, dseaˋ lɨ́ɨˊnaaꞌ dseaˋ Israel, nɨcuíimˋbaaꞌ i̱˜ i̱ ꞌnéˉ jmiféngꞌˊnaaꞌ do, co̱ꞌ jee˜ jneaꞌˆ, dseaˋ lɨ́ɨˊɨɨꞌ dseaˋ Israel, jo̱b lɨ˜ caguíngꞌˋ Fidiéeˇ jaangˋ i̱ nileángˉ dseaˋ jee˜ jaléꞌˋ dseeˉ quiáꞌrˉ.
22 Vós adorais o que não sabeis; nós adoramos o que sabemos porque a salvação vem dos judeus.
23 Jo̱ catɨ́bˋ e íꞌˋ jo̱, jo̱ dseángꞌˉ lanab lɨy, e jaléngꞌˋ dseaˋ i̱ dseángꞌˉ lajangꞌˉ júuˆ i̱ jmiféngꞌˊ Tiquíˆiiꞌ Fidiéeˇ ꞌnéˉ nijmérˉ dseángꞌˉ laco̱ꞌ sɨꞌíˆ laꞌeáangˊ có̱o̱ꞌ˜ Jmɨguíˋ quiáꞌˉ dseaˋ do, dsʉco̱ꞌ dseángꞌˉ lajo̱b iing˜ Tiquíˆiiꞌ Fidiéeˇ e nijméˉ jaléngꞌˋ dseaˋ i̱ jmiféngꞌˊ írˋ.
23 Mas a hora vem, e agora é, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade; porque o Pai procura a tais que assim o adorem.
24 Dsʉco̱ꞌ Fidiéeˇ lɨ́ɨiñˊ Jmɨguíˋ, jo̱baꞌ jaléngꞌˋ dseaˋ i̱ jmiféngꞌˊ írˋ, ꞌnéˉ nijmérˉ lajo̱ laꞌeáangˊ có̱o̱ꞌ˜ Jmɨguíˋ quiábꞌˉ dseaˋ do dseángꞌˉ laco̱ꞌ sɨꞌíˆ.
24 Deus é Espírito, e importa que os que o adoram o adorem em espírito e em verdade.
25 Jo̱baꞌ cañíiˋtu̱ i̱ dseamɨ́ˋ do quiáꞌˉ Jesús jo̱ cajíñꞌˉ: —Nɨñibˋ jnea˜ e tɨˊ lɨ˜ nijáabˊ i̱ cajíngꞌˉ Fidiéeˇ i̱ nisíñˉ do i̱ lɨ́ɨngˊ Dseaˋ Jmáangˉ i̱ nicá̱ˋ nifɨˊ quíˉiiꞌ, jo̱baꞌ mɨ˜ tɨˊ lɨ˜ nigüéengˉ dseaˋ do fɨˊ la, íˋguɨb dseaˋ i̱ niꞌéꞌˉ jneaꞌˆ jaléꞌˋ e jo̱.
25 A mulher disse-lhe: Eu sei que o Messias (que se chama o Cristo) vem; quando ele vier, nos anunciará tudo.
26 Jo̱baꞌ cañíiˋtu̱ Jesús quiáiñꞌˉ do jo̱ cajíñꞌˉ: —Dseaˋ íˋbɨ jnea˜ i̱ singꞌˊ sɨ́ɨngˋ có̱o̱ꞌ˜ ꞌnʉ́ꞌˋ lana.
26 Jesus disse-lhe: Eu o sou, eu que falo contigo.
27 Jo̱ lajeeˇ guiꞌnangꞌˇ féꞌˋ Jesús e jo̱b, mɨ˜ caguilíingˋ i̱ dseaˋ quiáꞌrˉ do i̱ cangolíingˆ e cangoleáaˇ e nidǿꞌrˉ, jo̱ mɨ˜ cangáiñˉ Jesús e táangˋ dseaˋ do sɨ́ɨiñˋ có̱o̱ꞌ˜ jaangˋ dseamɨ́ˋ, jo̱baꞌ eáamˊ cangogáˋ dsíirˊ mɨ˜ cangárˉ lajo̱. Jo̱ dsʉꞌ jí̱i̱ꞌ˜ jaangˋ dseaˋ do jaˋ cateáˉ dsíirˊ faꞌ eeˋ nijmɨngɨ́ꞌrˉ Jesús uii˜ quiáꞌˉ i̱ dseamɨ́ˋ i̱ singꞌˊ do, o̱si e˜ quiáꞌˉ e sɨ́ɨiñꞌˋ do é.
27 E nisto vieram os seus discípulos, e maravilharam-se de que estivesse falando com uma mulher; todavia nenhum lhe disse: Que perguntas? ou: Por que falas com ela?
28 Jo̱ ngɨ́ˋ jo̱, jo̱ dob caséeˊ i̱ dseamɨ́ˋ do e dsʉʉˉ quiáꞌrˉ do e lɨ˜ sɨꞌíˆ niguiéꞌrˋ jmɨɨˋ do, jo̱ caquɨmꞌˉtu̱r fɨˊ jee˜ fɨɨˋ; jo̱ mɨ˜ caguiéiñꞌˉ fɨˊ jo̱, canaaiñˋ guiarˊ júuˆ jee˜ jaléngꞌˋ dseaˋ góorˋ jo̱ sɨ́ꞌˋreiñꞌ lala:
28 Deixou, pois, a mulher o seu cântaro, e foi à cidade, e disse àqueles homens:
29 —Máˉaaꞌ, jo̱ majmicuíingˋnaaꞌ jaangˋ dseañʉꞌˋ i̱ nɨcamánˉn i̱ nɨcajmeaꞌˊ jnea˜ júuˆ quiáꞌˉ jaléꞌˋbaꞌ e nɨcajméˉe jéengˊguɨ, jo̱ jangámˉ íbˋ i̱ dseaˋ i̱ cajíngꞌˉ Fidiéeˇ i̱ nisíñˉ fɨˊ jmɨgüíˋ la i̱ lɨ́ɨngˊ Dseaˋ Jmáangˉ i̱ nicá̱ˋ nifɨˊ quíˉiiꞌ.
29 Vinde, vede um homem que me disse tudo quanto tenho feito. Porventura não é este o Cristo?
30 Jo̱ mɨ˜ canúuˉ i̱ dseaˋ góorˋ do e júuˆ jo̱, dsifɨbˊ caꞌuøøiñˋ fɨˊ jee˜ fɨɨˋ co̱lɨɨng˜ có̱o̱ꞌ˜ i̱ dseamɨ́ˋ do jo̱ cangolíiñˆ fɨˊ lɨ˜ táangˋ Jesús.
30 Saíram, pois, da cidade, e foram ter com ele.
31 Jo̱ dsʉꞌ lajeeˇ nʉ́ꞌˉguɨ e niguilíiñꞌˉ do fɨˊ lɨ˜ táangˋ Jesús, i̱ dseaˋ quiáꞌˉ Jesús do casɨ́ꞌrˉ dseaˋ do jo̱ cajíñꞌˉ: —¿Jሠcøꞌˆjiʉꞌ íꞌˆ, Tɨfaꞌˊ?
31 E entretanto os seus discípulos lhe rogaram, dizendo: Rabi, come.
32 Jo̱baꞌ dseaˋ do cañíirˋ lala: —Seabˋ co̱o̱ˋ e jiéꞌˋguɨ e ꞌnéˉ nidǿøꞌ˜ø e jí̱i̱ꞌ˜ ꞌnʉ́ꞌˋ jaˋ ñíˆnaꞌ jial lɨ́ɨˊ.
32 Ele, porém, lhes disse: Uma comida tenho para comer, que vós não conheceis.
33 Jo̱ mɨ˜ tɨˊ lɨ˜ canúuˉ i̱ dseaˋ quiáꞌrˉ do e jo̱, jo̱baꞌ canaaiñˋ sɨ́ɨiñˋ lajeeˇ laꞌóꞌˋ yaaiñ˜ jo̱ jmɨngɨ́ꞌˉ rúiñꞌˋ: —Jangámˉ song lɨɨng˜ i̱i̱ˋ nɨjaca̱˜ e nɨcagǿꞌrˋ.
33 Então os discípulos diziam uns aos outros: Trouxe-lhe, porventura, alguém algo de comer?
34 Jo̱baꞌ cañíiˋ Jesús quiáꞌˉ i̱ dseaˋ quiáꞌrˉ do jo̱ casɨ́ꞌˉreiñꞌ: —ꞌNéˉ nijmee˜e lají̱i̱ꞌ˜ e iing˜ i̱ dseaˋ i̱ casíingˋ jnea˜ do, jo̱guɨ e nijmitéꞌˊe lají̱i̱ꞌ˜ ta˜ e cangɨ́ɨnˋn quiáꞌˉ dseaˋ do, jo̱baꞌ e jo̱b e lɨ́ɨˊ lafaꞌ mɨ˜ gǿꞌˋø iiˉ e lɨtaan˜n guiʉ́ˆ.
34 Jesus disse-lhes: A minha comida é fazer a vontade daquele que me enviou, e realizar a sua obra.
35 Jo̱ dsʉꞌ ꞌnʉ́ꞌˋ fóꞌˋnaꞌ lala: “ꞌNéˉbɨ quiúungˉguɨ sɨꞌˋ e nicuǿˉ lají̱i̱ꞌ˜ e cangojnea˜ do”; jo̱ dsʉꞌ jnea˜guɨ fɨ́ɨˉɨ ꞌnʉ́ꞌˋ e ꞌnéˉ cá̱ˆnaꞌ cuente e lají̱i̱ꞌ˜ e sɨjneaˇ do nɨcalɨneáangˉ, jo̱baꞌ nɨcuøˊ li˜ jóng e nɨcatɨ́bˋ íꞌˋ e nisɨtɨ́ɨngˊ.
35 Não dizeis vós que ainda há quatro meses até que venha a ceifa? Eis que eu vos digo: Levantai os vossos olhos, e vede as terras, que já estão brancas para a ceifa.
36 Dsʉco̱ꞌ i̱ dseaˋ i̱ jmóoˋ ta˜ e sɨtɨ́ɨngˊ lají̱i̱ꞌ˜ e rooˋ do, jo̱baꞌ ímꞌˋbre lají̱i̱ꞌ˜ e catɨ́ɨiñˉ quiáꞌˉ e ta˜ e jmóorˋ do. Co̱ꞌ jaléꞌˋ e rooˋ e sɨtɨ́ɨiñꞌˊ do lɨ́ɨˊ laco̱ꞌ jaléngꞌˋ dseaˋ i̱ lɨseengˋ cøøngˋ có̱o̱ꞌ˜ Fidiéeˇ lata˜. Jo̱ co̱ꞌ lajo̱b lɨ́ɨˊ, jo̱baꞌ i̱ dseaˋ i̱ jniˊ do có̱o̱ꞌ˜guɨ i̱ dseaˋ i̱ sɨtɨ́ɨngˊ do, røøbˋ nilɨꞌiáangˋ dsíirˊ lajɨˋ tú̱ˉ íiñꞌ˜ do mɨ˜ carooˋ e cajnírˋ do.
36 E o que ceifa recebe galardão, e ajunta fruto para a vida eterna; para que, assim o que semeia como o que ceifa, ambos se regozijem.
37 Co̱ꞌ e jábꞌˉ dseángꞌˉ lají̱i̱ꞌ˜ e júuˆ ró̱o̱ˋ e féꞌˋ lala, “I̱ jiémꞌˋ i̱ dseaˋ i̱ jniˊ do, jo̱guɨ i̱ jiémꞌˋbɨ i̱ nisɨtɨ́ɨˊ mɨ˜ niróˋ.”
37 Porque nisto é verdadeiro o ditado, que um é o que semeia, e outro o que ceifa.
38 Jo̱ jneab˜ dseaˋ casɨ́ɨnˉn ꞌnʉ́ꞌˋ e caguisɨtɨ́ɨngˇnaꞌ lají̱i̱ꞌ˜ e carooˋ do e jí̱i̱ꞌ˜ ꞌnʉ́ꞌˋ jaˋ caquie̱ˋnaꞌ ta˜ quiáꞌˉ jial cangojnea˜ jaléꞌˋ e jo̱, co̱ꞌ i̱ jiémꞌˋ i̱ dseaˋ i̱ cajméeˋ ta˜ jo̱, jo̱guɨ ꞌnʉ́bꞌˋ dseaˋ i̱ nɨcalɨꞌǿøngˋ lají̱i̱ꞌ˜ ta˜ e cajméeˋ i̱ dseaˋ íˋ.
38 Eu vos enviei a ceifar onde vós não trabalhastes; outros trabalharam, e vós entrastes no seu trabalho.
39 Jo̱ i̱ fɨ́ɨmˊ dseaˋ i̱ seengˋ e fɨɨˋ Sicar do jábꞌˉ calɨ́iñˉ júuˆ quiáꞌˉ Jesús laꞌeáangˊ có̱o̱ꞌ˜ júuˆ e cajméeˋ i̱ dseamɨ́ˋ do ie˜ mɨ˜ cajíñꞌˉ lala: “I̱ dseañʉꞌˋ do nɨcajmeaꞌˊbre jnea˜ júuˆ quiáꞌˉ jaléꞌˋbaꞌ e nɨcajméˉe jéengˊguɨ.”
39 E muitos dos samaritanos daquela cidade creram nele, pela palavra da mulher, que testificou: Disse-me tudo quanto tenho feito.
40 Jo̱ mɨ˜ tɨˊ lɨ˜ caguilíingˉ i̱ dseaˋ góoˋ i̱ dseamɨ́ˋ samaritana do fɨˊ lɨ˜ táangˋ Jesús, jo̱baꞌ camɨrˊ jmɨꞌeeˇ faꞌ nijé̱ˉbɨ dseaˋ do có̱o̱ꞌ˜ írˋ. Jo̱baꞌ lajo̱b cajméeˋ dseaˋ do, caje̱ˊbre có̱o̱iñꞌ˜ do lajeeˇ tú̱ˉ jmɨɨ˜,
40 Indo, pois, ter com ele os samaritanos, rogaram-lhe que ficasse com eles; e ficou ali dois dias.
41 jo̱ i̱ fɨ́ɨmˊbɨ i̱ dseaˋ íˋ cajángꞌˋ yaaiñ˜ fɨˊ jaguóˋ Jesús mɨ˜ canúurˉ lají̱i̱ꞌ˜ júuˆ e féꞌˋ dseaˋ do.
41 E muitos mais creram nele, por causa da sua palavra.
42 Jo̱ lalab casɨ́ꞌˉ i̱ dseaˋ do i̱ dseamɨ́ˋ dseaˋ góorˋ do: —Jo̱ lana dseángꞌˉ lajangꞌˆ júuˆ nɨjáꞌˉ lɨ́ɨˋnaaꞌ júuˆ quiáꞌˉ i̱ dseaˋ na, co̱ꞌ dseángꞌˉ nɨcanʉ́ˆbaaꞌ yee˜naaꞌ jial lɨ́ɨˊ júuˆ quiáꞌrˉ, jo̱ o̱ꞌ jí̱i̱ꞌ˜ e júuˆ e cajméeꞌ˜ ꞌnʉˋ jneaꞌˆ do. Jo̱baꞌ nɨne˜baaꞌ jo̱guɨ nɨta˜bɨ dsiˋnaaꞌ cajo̱ e dseaˋ íbˋ i̱ láangˋ dseaˋ jmɨgüíˋ jee˜ jaléꞌˋ dseeˉ quiáiñꞌˆ.
42 E diziam à mulher: Já não é pelo teu dito que nós cremos; porque nós mesmos o temos ouvido, e sabemos que este é verdadeiramente o Cristo, o Salvador do mundo.
43 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ e tú̱ˉ jmɨɨ˜ e caje̱ˊ Jesús có̱o̱ꞌ˜ i̱ dseaˋ do, cagüɨꞌɨ́ɨˊbre e fɨˊ guóoꞌ˜ uǿˉ lɨ˜ se̱ꞌˊ Samaria do jo̱ caꞌíbˉtu̱r fɨˊ e ngóorˊ fɨˊ lɨ˜ se̱ꞌˊ Galilea.
43 E dois dias depois partiu dali, e foi para a Galiléia.
44 Dsʉco̱ꞌ lɨ́ꞌˆ laco̱ꞌguɨ jí̱i̱ꞌ˜ júuˆ e tɨɨngˋ Jesús, e jí̱i̱ꞌ˜ jaangˋ dseaˋ i̱ féꞌˋ cuaiñ˜ quiáꞌˉ Fidiéeˇ faꞌ jmɨꞌgóˋ dseaˋ góorˋ írˋ.
44 Porque Jesus mesmo testificou que um profeta não tem honra na sua própria pátria.
45 Jo̱ dsʉꞌ mɨ˜ caguiéngꞌˉ Jesús fɨˊ góorˋ fɨˊ lɨ˜ se̱ꞌˊ Galilea, jalémꞌˋ i̱ dseaˋ i̱ seengˋ fɨˊ jo̱ guiʉ́bˉ caꞌíñꞌˋ dseaˋ do, co̱ꞌ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ íˋ cangolíimˆbre fɨˊ Jerusalén e catɨ́ˋ jmɨɨ˜ Pascua, jo̱guɨ cangáˉbre jaléꞌˋ e quɨ́ɨꞌ˜ jmɨɨ˜ e cajméeˋ Jesús ie˜ jo̱.
45 Chegando, pois, à Galiléia, os galileus o receberam, vistas todas as coisas que fizera em Jerusalém, no dia da festa; porque também eles tinham ido à festa.
46 Jo̱ lajeeˇ jo̱ caquɨmꞌˉtu̱ Jesús fɨˊ e fɨɨˋ e siiˋ Caná do e néeˊ lɨ˜ se̱ꞌˊ Galilea e fɨˊ lɨ˜ cajméerˋ e caꞌuíingˉ jmɨ́ꞌˆ mɨ́ꞌˆ huɨɨngˋ jǿꞌˆ e jmɨɨˋ do. Jo̱ fɨˊ jo̱b niseengˋ jaangˋ dseaˋ nʉꞌluu˜ quiáꞌˉ jaangˋ dseata˜ dseaˋ féngꞌˊ, jo̱ dseaˋ íˋ niseengˋ jaangˋ sɨmingꞌˋ jiuung˜ quiáꞌrˉ i̱ niráangˋ dséeꞌ˜ fɨˊ e fɨɨˋ e siiˋ Capernaum.
46 Segunda vez foi Jesus a Caná da Galiléia, onde da água fizera vinho. E havia ali um nobre, cujo filho estava enfermo em Cafarnaum.
47 Jo̱baꞌ mɨ˜ tɨˊ lɨ˜ calɨñiˊ dseaˋ do e nɨtáangˋ Jesús e fɨˊ fɨɨˋ jo̱ e jaiñꞌˊ fɨˊ lɨ˜ se̱ꞌˊ Judea, jo̱baꞌ cangóˉbre fɨˊ lɨ˜ táangˋ dseaˋ do, jo̱ camɨꞌrˊ dseaˋ do jmɨꞌeeˇ faꞌ e nidséiñꞌˉ do fɨˊ quiáꞌrˉ e nidsijmiꞌleáaiñˆ i̱ sɨmingꞌˋ jiuung˜ quiáꞌrˉ do, co̱ꞌ ráaiñꞌˋ do e tɨˊ lɨ˜ nijúumˉbre.
47 Ouvindo este que Jesus vinha da Judéia para a Galiléia, foi ter com ele, e rogou-lhe que descesse, e curasse o seu filho, porque já estava à morte.
48 Jo̱baꞌ cañíiˋ Jesús quiáꞌˉ i̱ dseaˋ do jo̱ cajíñꞌˉ: —ꞌNʉ́ꞌˋ jaˋ jáꞌˉ nilíimˋbɨꞌ fɨng song jaˋ nimóˆnaꞌ jaléꞌˋ li˜ e quɨ́ɨꞌ˜ɨ jmɨɨ˜ jmóoˋo.
48 Então Jesus lhe disse: Se não virdes sinais e milagres, não crereis.
49 Jo̱baꞌ cañíiˋtu̱ i̱ dseaˋ nʉꞌluu˜ do quiáꞌˉ Jesús jo̱ casɨ́ꞌrˉ dseaˋ do: —Fíiˋi, faꞌ jgiéeˋ oꞌˊ e guóˆbaꞌ lajmɨnáˉ fɨˊ quiéˉe nʉ́ꞌˉguɨ e nijúungˉ i̱ jiuung˜ quiéˉe do.
49 Disse-lhe o nobre: Senhor, desce, antes que meu filho morra.
50 Jo̱baꞌ lalab cañíiˋ Jesús quiáꞌˉ i̱ dseañʉꞌˋ do jo̱ casɨ́ꞌˉreiñꞌ: —Quɨ́ɨngꞌ˜tu̱ fɨˊ quíiꞌˉ, co̱ꞌ nɨcaꞌláamˉ jó̱o̱ꞌˋ. Jo̱baꞌ lajo̱b cajméeˋ i̱ dseañʉꞌˋ do, caquɨmꞌˉtu̱r fɨˊ quiáꞌrˉ, co̱ꞌ jábꞌˉ calɨ́iñˉ lají̱i̱ꞌ˜ júuˆ e casɨ́ꞌˉ Jesús írˋ.
50 Disse-lhe Jesus: Vai, o teu filho vive. E o homem creu na palavra que Jesus lhe disse, e partiu.
51 Jo̱ lajeeˇ iuuiñˉ fɨˊ e ngaiñꞌˊ fɨˊ quiáꞌˉbre mɨ˜ cajíñꞌˊ guiáꞌˆ fɨˊ i̱ dseaˋ ꞌléengꞌ˜ quiáꞌrˉ i̱ jalíingˉ fɨˊ jo̱, jo̱ lalab cajíngꞌˉ dseaˋ do mɨ˜ cajíñꞌˊ: —Nɨcaꞌláamˉ jó̱o̱ꞌˋ.
51 E descendo ele logo, saíram-lhe ao encontro os seus servos, e lhe anunciaram, dizendo: O teu filho vive.
52 Jo̱ mɨ˜ canúuˉ i̱ dseaˋ do e júuˆ jo̱, jo̱baꞌ cajmɨngɨ́ꞌˉreiñꞌ do e˜ íꞌˋ dseángꞌˉ e caꞌláangˉ i̱ jó̱o̱rˊ do. Jo̱baꞌ lalab cañíiˋ i̱ dseaˋ ꞌléengꞌ˜ do quiáꞌrˉ: —Lado guiéeˉ la i̱i̱ˉ co̱o̱ˋ e caꞌlóobˉ caguáˉ iʉ˜ guíiñˆ jo̱ caꞌláamˉbre.
52 Perguntou-lhes, pois, a que hora se achara melhor. E disseram-lhe: Ontem às sete horas a febre o deixou.
53 Jo̱ mɨ˜ canúuˉ i̱ tiquiáꞌˆ i̱ jiuung˜ do e júuˆ jo̱, jo̱baꞌ dseángꞌˉ calɨlíꞌrˆ e dseángꞌˉ e íꞌˋ jo̱b mɨ˜ casɨ́ꞌˉ Jesús írˋ e nɨcaꞌláamˉ jó̱o̱rˊ. Jo̱baꞌ i̱ dseaˋ do co̱lɨɨng˜ có̱o̱ꞌ˜ jaléngꞌˋ dseaˋ sɨnʉ́ʉˆ quiáꞌrˉ cajámꞌˋ yaaiñ˜ fɨˊ jaguóˋ Jesús ie˜ jo̱.
53 Entendeu, pois, o pai que era aquela hora a mesma em que Jesus lhe disse: O teu filho vive; e creu ele, e toda a sua casa.
54 Jo̱ có̱o̱ꞌ˜ e nab catɨ́ˋ tú̱ˉ e li˜ e quɨ́ɨꞌ˜ Jesús jmɨɨ˜ e cajméerˋ ie˜ mɨ˜ caquɨngꞌˉtu̱r fɨˊ lɨ˜ se̱ꞌˊ Galilea e jaiñꞌˊ fɨˊ lɨ˜ se̱ꞌˊ Judea.
54 Jesus fez este segundo milagre, quando ia da Judéia para a Galiléia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.