Atos 5
Comaltepec Chinantec NT (CCO_TBL) vs NVT
1 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋguɨ lajo̱, caꞌnɨ́ɨbˋ jaangˋ dseañʉꞌˋ i̱ siiˋ Ananías co̱lɨɨng˜ có̱o̱ꞌ˜ dseamɨ́ˋ quiáꞌrˉ i̱ siiˋ Safira co̱o̱ˋ uǿˉ.
1 Havia, porém, um homem chamado Ananias que, com sua esposa, Safira, vendeu uma propriedade.
2 Jo̱ røøbˋ casɨ́ɨngˉ i̱ dseañʉꞌˋ do có̱o̱ꞌ˜ dseamɨ́ˋ quiáꞌrˉ e caje̱ˊbre có̱o̱ꞌ˜ condseáꞌˉ e cuuˉ e calɨ́ꞌrˉ do, jo̱ dsʉꞌ jí̱i̱ꞌ˜ condseáꞌˉbaꞌ cacuøꞌrˊ i̱ dseaˋ apóoˆ do.
2 Levou apenas parte do dinheiro aos apóstolos, mas, com aprovação da esposa, afirmou que aquele era o valor total e ficou com o resto.
3 Jo̱baꞌ lalab casɨ́ꞌˉ Tʉ́ˆ Simón i̱ Ananías do jo̱ cajíñꞌˉ: —Ananías, ¿jialɨꞌˊ cacuǿøꞌ˜ fɨˊ uøꞌˊ e caꞌíˉ fii˜ i̱ ꞌlɨngꞌˆ i̱ siiˋ Satanás fɨˊ oꞌˊ e cajmeeꞌˉ adseaanꞌˋ quiáꞌˉ Jmɨguíˋ quiáꞌˉ Fidiéeˇ, jo̱guɨ cajé̱ꞌˆ có̱o̱ꞌ˜ condseáꞌˉ e cuuˉ e calɨ́ꞌˉ quiáꞌˉ uǿˉ e caꞌnɨɨꞌ˜ do?
3 Então Pedro disse: “Ananias, por que você deixou Satanás encher seu coração? Você mentiu para o Espírito Santo quando guardou parte do dinheiro para si.
4 ¿Su o̱ꞌ quíiꞌˉ e uǿˉ do? Jo̱guɨ mɨ˜ cangɨ́ˋ e caꞌnɨɨꞌ˜, ¿su o̱ꞌ quíiꞌˉ e cuuˉ e calɨ́ꞌˉ do? ¿Jialɨꞌˊ caꞌíˋ oꞌˊ e cajmeeꞌˉ lajo̱? Jo̱ o̱ꞌ jí̱i̱ꞌ˜ có̱o̱ꞌ˜ jneaꞌˆ, dseaˋ apóoˆ, nɨcajmeeꞌˉ adseaanꞌˋ, co̱ꞌ có̱o̱ꞌ˜ Fidiéebˇ dseaˋ nɨcajmeeꞌˉ lajo̱.
4 A propriedade era sua para vender ou não, como quisesse. E, depois de vendê-la, o dinheiro também era seu, para entregar ou não. Como pôde fazer uma coisa dessas? Você não mentiu para nós, mas para Deus!”.
5 Jo̱ mɨ˜ calɨ́ˉ núuˉ Ananías e júuˆ jo̱, dsifɨˊ lajo̱b caquɨ́iñꞌˉ jo̱ cajúmˉbre. Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, caguilíingˉ tú̱ˉ ꞌnɨˊ mɨ́ɨngꞌ˜ sɨmingꞌˋ, jo̱ caquɨ́iñꞌˋ ꞌmɨꞌˊ i̱ ꞌlɨɨ˜ Ananías do jo̱ cangojéengˋneiñꞌ fɨˊ lɨ˜ caꞌáamˉbreiñꞌ do. Jo̱ jaléngꞌˋ dseaˋ i̱ calɨñiˊ lají̱i̱ꞌ˜ e calɨ́ˉ do ie˜ jo̱ dsíngꞌˉ cafǿiñꞌˊ.
5 Assim que Ananias ouviu essas palavras, caiu no chão e morreu. Um grande temor se apoderou de todos que souberam o que havia acontecido.
6 — ausente —
6 Então alguns jovens se levantaram, envolveram o corpo num lençol e o levaram para fora, e depois o sepultaram.
7 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ ꞌnɨˊ oor˜ lajo̱, caguiéngꞌˉ dseamɨ́ˋ quiáꞌˉ Ananías fɨˊ jo̱, jo̱ jí̱i̱ꞌ˜ jaˋ ñirˊ jaléꞌˋ e nɨcalɨ́ˉ do.
7 Cerca de três horas depois, sua esposa entrou, sem saber o que havia acontecido.
8 Jo̱ cajmɨngɨ́ꞌˉ Tʉ́ˆ Simón i̱ dseamɨ́ˋ quiáꞌˉ ꞌlɨɨ˜ Ananías do jo̱ cajíñꞌˉ: —Jméeꞌ˜ jnea˜ júuˆ, ¿su caꞌnɨɨ˜baꞌ e uǿˉ do có̱o̱ꞌ˜ jí̱i̱ꞌ˜ ꞌmóoꞌ˜ e nɨcaféeꞌ˜naꞌ do? Jo̱ cañíiˋ i̱ dseamɨ́ˋ do: —E jáꞌˉ, lajo̱b calɨ́ˉ, co̱ꞌ caꞌnɨɨ˜baaꞌ có̱o̱ꞌ˜ jí̱i̱ꞌ˜ e ꞌmóoꞌ˜ jo̱.
8 Pedro lhe perguntou: “Foi esse o valor que você e seu marido receberam pelo terreno?”. Ela respondeu: “Sim, foi esse o valor”.
9 Jo̱baꞌ casɨ́ꞌˉ Tʉ́ˆ Simón i̱ dseamɨ́ˋ do: —¿Jialɨꞌˊ casiing˜naꞌ røøˋ có̱o̱ꞌ˜ dseañʉꞌˋ quíiꞌˉ e cajmeeˉnaꞌ adseaangˋnaꞌ quiáꞌˉ Jmɨguíˋ quiáꞌˉ Fidiéeˇ? Lana dob nɨjalíingˋ i̱ sɨmingꞌˋ i̱ cangoꞌáangˊ dseañʉꞌˋ quíiꞌˉ do, jo̱guɨ ꞌnʉˋguɨ nijéiñˉ e nidsiꞌáaiñˊ lana.
9 Então Pedro disse: “Como vocês puderam conspirar para pôr à prova o Espírito do Senhor? Veja, os jovens que sepultaram seu marido estão logo ali, perto da porta, e também levarão você”.
10 Jo̱ dsifɨˊ lajo̱b caquɨ́ngꞌˉ i̱ Safira do uii˜ tɨɨˉ Tʉ́ˆ Simón e nɨꞌlɨɨm˜bre. Jo̱ mɨ˜ caguilíingˉ i̱ sɨmingꞌˋ do, nɨꞌlɨɨm˜ i̱ dseamɨ́ˋ do. Jo̱ cangojéemˋbreiñꞌ do fɨˊ lɨ˜ caꞌáaiñꞌˉ jo̱ cataiñꞌˉ cáangˋ e lɨ˜ caꞌángˉ i̱ ꞌlɨɨ˜ dseañʉꞌˋ quiáꞌrˉ do.
10 No mesmo instante, ela caiu no chão e morreu. Quando os jovens entraram e viram que ela estava morta, levaram seu corpo para fora e a sepultaram ao lado do marido.
11 Jo̱ lajɨɨngˋ dseaˋ quiáꞌˉ Dseaˋ Jmáangˉ i̱ teáangˉ do ie˜ jo̱ có̱o̱ꞌ˜guɨ jaléngꞌˋ dseaˋ i̱ calɨñiˊ jaléꞌˋ e calɨ́ˉ do, eáamˊ cafǿiñꞌˊ.
11 Um grande temor se apoderou de toda a igreja e de todos que souberam desse acontecimento.
12 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, jmiguiʉbˊ jaléꞌˋ li˜ e quɨ́ɨꞌ˜ jmɨɨ˜ cajméeˋ i̱ dseaˋ apóoˆ do jee˜ jaléngꞌˋ dseaˋ. Jo̱ lajɨɨmˋ i̱ dseaˋ quiáꞌˉ Dseaˋ Jmáangˉ do seáiñꞌˊ fɨˊ guáꞌˉ féꞌˋ quiáꞌˉ dseaˋ Israel lɨ˜ siiˋ Niꞌnʉ́ʉˊ quiáꞌˉ dseata˜ Salomón.
12 Os apóstolos realizavam muitos sinais e maravilhas entre o povo. Todos se reuniam regularmente no templo, na parte conhecida como Pórtico de Salomão.
13 Dsʉꞌ jí̱i̱ꞌ˜ jaangˋ dseaˋ jiéngꞌˋ jaˋ teáˋ dsíirˊ e nidsitáaiñˉ có̱o̱ꞌ˜ i̱ dseaˋ do doñiˊ faꞌ eáamˊ jmɨꞌgóˋreiñꞌ do.
13 Quando se reuniam ali, ninguém mais tinha coragem de juntar-se a eles, embora o povo os tivesse em alta consideração.
14 Jo̱ lajeeˇ jo̱ ngóoˊ lɨfɨ́ɨmˊ jaléngꞌˋ dseaˋ i̱ jángꞌˋ yaang˜ fɨˊ jaguóˋ Dseaˋ Jmáangˉ, do dseañʉꞌˋ jo̱guɨ dseamɨ́ˋ.
14 Cada vez mais pessoas, multidões de homens e mulheres, criam no Senhor.
15 Jo̱ jaléngꞌˋ dseaˋ uǿøiñˋ jaléngꞌˋ dseaˋ dséeꞌ˜ quiáꞌrˉ e dsíiñˋ ni˜ ꞌmaˋ, jo̱ dsijéeiñˋ fɨˊ jee˜ ꞌnʉ́ʉˊ e laco̱ꞌ mɨ˜ ningɨ́ngˉ Tʉ́ˆ Simón fɨˊ jo̱, faꞌ jí̱i̱ꞌ˜ capíꞌˆ i̱ꞌˆ quiáꞌˉbre nitɨ́ˉ lɨ˜ tengꞌˊ jaangˋ gángˉ i̱ dseaˋ dséeꞌ˜ do, jo̱ lajo̱b niꞌleáaiñꞌˉ do.
15 Como resultado, o povo levava os doentes às ruas em camas e macas para que a sombra de Pedro cobrisse alguns deles enquanto ele passava.
16 Jo̱guɨ fɨ́ɨmˊ dseaˋ i̱ seengˋ fɨˊ jaléꞌˋ fɨɨˋ e téeꞌ˜ quiá̱ꞌˉ Jerusalén dsilíiñˉ fɨˊ jo̱ e jéeiñˋ jaléngꞌˋ dseaˋ dséeꞌ˜ quiáꞌrˉ có̱o̱ꞌ˜guɨ jaléngꞌˋ dseaˋ i̱ jéeˊ i̱ ꞌlɨngꞌˆ quiáꞌˉ. Jo̱ lajaléngꞌˋ i̱ dseaˋ do ꞌláamˉbre.
16 Muita gente vinha das cidades ao redor de Jerusalém, trazendo doentes e atormentados por espíritos impuros, e todos eram curados.
17 Jo̱ i̱ dseaˋ mogui˜ quiáꞌˉ jaléngꞌˋ fii˜ jmidseaˋ quiáꞌˉ dseaˋ Israel có̱o̱ꞌ˜guɨ jaléngꞌˋ dseaˋ Israel i̱ lɨ́ɨngˊ saduceo eáangˊ calɨ́ˉ dsihuɨ́ɨiñˊ quiáꞌˉ i̱ dseaˋ apóoˆ do có̱o̱ꞌ˜ jaléꞌˋ e jmóoiñꞌˋ do.
17 Tomados de inveja, o sumo sacerdote e seus oficiais, que eram saduceus,
18 Jo̱baꞌ casamꞌˉbre i̱ dseaˋ apóoˆ do, jo̱ catángꞌˋneiñꞌ fɨˊ dsíiˊ ꞌnʉñíˆ quiáꞌˉ fɨ́ˋ.
18 prenderam os apóstolos e os colocaram numa prisão pública.
19 Dsʉꞌ lajeeˇ teáaiñꞌ˜ e dsíiˊ ꞌnʉñíˆ dob, casíingˋ Fidiéeˇ jaangˋ ángel quiáꞌrˉ, jo̱ íbˋ i̱ caneáaˊ jnɨ́ˆ quiáꞌˉ e ꞌnʉñíˆ do lajeeˇ uǿøˋ, jo̱ caꞌuǿømˋbre i̱ dseaˋ apóoˆ do, jo̱ mɨfɨ́ɨngˋ casɨ́ꞌˉreiñꞌ do lala:
19 Um anjo do Senhor, porém, veio durante a noite, abriu as portas do cárcere e os levou para fora.
20 —Güɨlíingˉtu̱ꞌ fɨˊ dsíiˊ guáꞌˉ féꞌˋ do quíiˉnaꞌ, jo̱ güɨsíiꞌ˜tu̱ꞌ jaléngꞌˋ dseaˋ fɨˊ jo̱ jial laco̱ꞌ nilɨseeiñˋ cøøngˋ có̱o̱ꞌ˜ Fidiéeˇ lata˜.
20 “Vão ao templo e transmitam ao povo esta mensagem de vida!”, disse ele.
21 Jo̱baꞌ mɨ˜ cajneáˉ e jmɨɨ˜ co̱o̱ˋguɨ do, eeˋguɨ cangolíingˆ i̱ dseaˋ apóoˆ do fɨˊ lɨ˜ siꞌˊ e guáꞌˉ féꞌˋ do quiáꞌrˉ, jo̱ cangotáaiñꞌ˜ dsíiˊ, jo̱ canaaiñˋ eꞌrˊ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ i̱ caseángꞌˊ fɨˊ jo̱ lɨ́ꞌˆ laco̱ꞌguɨ ta˜ caquiʉꞌˊ i̱ ángel do. Jo̱ lajeeˇ jo̱, i̱ dseaˋ mogui˜ quiáꞌˉ jaléngꞌˋ fii˜ jmidseaˋ do có̱o̱ꞌ˜guɨ jaléngꞌˋ dseaˋ quiáꞌrˉ i̱ teáangˉguɨ do, catǿꞌrˉ jaléngꞌˋ dseata˜ i̱ quie̱ˊ nifɨˊ quiáꞌˉ dseaˋ Israel. Jo̱ mɨ˜ nɨsɨseáiñꞌˊ lajaléiñꞌˋ do, cahuɨ̱́ꞌˋ ta˜ e nidsitéeˋ i̱ néeˊ ni˜ guáꞌˉ do i̱ apóoˆ i̱ teáangꞌ˜ dsíiˊ ꞌnʉñíˆ do, jo̱ nidsijgeáangˉneiñꞌ e fɨˊ lɨ˜ sɨseángꞌˊ dseaˋ do.
21 Desse modo, ao amanhecer, os apóstolos entraram no templo, conforme haviam sido instruídos, e, sem demora, começaram a ensinar. Mais tarde, o sumo sacerdote e seus oficiais chegaram, reuniram o conselho,
22 Dsʉꞌ mɨ˜ caguilíingˉ i̱ dseaˋ néeˊ ni˜ guáꞌˉ i̱ sɨꞌíˆ ngotéeˋ i̱ dseaˋ apóoˆ i̱ teáangꞌ˜ fɨˊ dsíiˊ ꞌnʉñíˆ do, jo̱ mɨ˜ caguilíiñˉ fɨˊ jo̱, joˋ i̱i̱ˋ cadséiñꞌˋ jí̱i̱ꞌ˜ jaangˋ. Jo̱ caquɨmꞌˉbre e quié̱e̱rˋ e júuˆ do fɨˊ quiniˇ i̱ dseaˋ sɨseángꞌˊ do jo̱ lalab casɨ́ꞌˉreiñꞌ:
22 Mas, quando os guardas do templo chegaram à prisão, os homens não estavam lá. Então voltaram e contaram:
23 —Mɨ˜ caguiéˉnaaꞌ, dseángꞌˉ jnɨˊ guiʉ́bˉ jnɨ́ˆ quiáꞌˉ e ꞌnʉñíˆ do, jo̱guɨ i̱ ꞌléeˉ i̱ jmóoˋ íˆ do, dob teáaiñˉ fɨˊ quiniˇ jnɨ́ˆ; dsʉꞌ mɨ˜ caneáˆnaaꞌ, jí̱i̱ꞌ˜ jaangˋ joˋ i̱i̱ˋ seengˋ fɨˊ dsíiˊ jo̱.
23 “A prisão estava bem trancada, com os guardas vigiando do lado de fora, mas, quando abrimos as portas, não havia ninguém!”.
24 Jo̱ mɨ˜ canúuˉ i̱ fii˜ jmidseaˋ do có̱o̱ꞌ˜guɨ dseaˋ mogui˜ i̱ fii˜ i̱ néeˊ ni˜ guáꞌˉ féꞌˋ do e júuˆ jo̱, jo̱baꞌ canaaiñˋ sɨ́ɨiñˋ e˜ nidsijéeˊ quiáꞌrˉ có̱o̱ꞌ˜ i̱ dseaˋ góorˋ do.
24 Ao ouvir isso, o capitão da guarda do templo e os principais sacerdotes ficaram perplexos e se perguntavam o que aconteceria em seguida.
25 Jo̱ lajeeˇ jo̱, co̱o̱ˋ caguiébˉ jaangˋ dseaˋ i̱ quie̱ˊ júuˆ e fɨˊ lɨ˜ sɨseángꞌˊ dseaˋ do, jo̱ lalab casɨ́ꞌrˉ dseaˋ íˋ: —I̱ dseaˋ i̱ cateángꞌˊ ꞌnʉ́ꞌˋ ꞌnʉñíˆ do, dob nɨteáaiñꞌ˜ fɨˊ dsíiˊ sɨnʉ́ʉˆ guáꞌˉ féꞌˋ quíiˉnaꞌ lana e eˊtu̱r.
25 Então alguém chegou com a seguinte notícia: “Os homens que os senhores puseram na cadeia estão no templo, ensinando o povo!”.
26 Jo̱baꞌ cangolíingˆ i̱ fii˜ néeˊ ni˜ guáꞌˉ do có̱o̱ꞌ˜guɨ jaléngꞌˋ dseaˋ quiáꞌrˉ e cangoꞌnéemꞌˇbreiñꞌ do. Jo̱ mɨ˜ cadséngꞌˋneiñꞌ do, jaˋ eeˋ cajmeáiñꞌˋ jí̱i̱ꞌ˜ co̱o̱ˋ, co̱ꞌ ꞌgóꞌˋbre fɨng casɨꞌlóꞌˋ i̱ dseaˋ i̱ teáangꞌ˜ do cu̱u̱˜ írˋ.
26 O capitão e seus guardas foram e prenderam os apóstolos, mas sem violência, pois temiam que o povo os apedrejasse.
27 Jo̱ catǿˉbreiñꞌ do fɨˊ lɨ˜ sɨseángꞌˊ i̱ dseata˜ i̱ quie̱ˊ nifɨˊ quiáꞌˉ dseaˋ Israel. Jo̱ mɨ˜ caguilíiñˋ fɨˊ jo̱, lalab casɨ́ꞌˉ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ mogui˜ quiáꞌˉ jaléngꞌˋ fii˜ jmidseaˋ do írˋ:
27 Em seguida, levaram os apóstolos e os apresentaram ao conselho de líderes do povo, onde o sumo sacerdote os confrontou.
28 —Jneaꞌˆ nɨcaté̱ꞌˆbaaꞌ føꞌˊ quíiˉnaꞌ jéengˊguɨ e joˋ niꞌéꞌˆnaꞌ jaléngꞌˋ dseaˋ cuaiñ˜ quiáꞌˉ i̱ dseaˋ góoˋnaaꞌ i̱ siiˋ Jesús do, jo̱ jǿøˉnaꞌ lana e fɨˊ latøømˉ fɨɨˋ Jerusalén nɨcaguiáˆnaꞌ e júuˆ jo̱, jo̱guɨ la quie̱ˊguɨ jneaꞌˆ iing˜naꞌ cuǿꞌˆnaꞌ dseeˉ cuaiñ˜ quiáꞌˉ e cajngaꞌˊ dseaˋ quiáꞌˉ i̱ Jesús do.
28 “Nós lhes ordenamos firmemente que nunca mais ensinassem em nome desse homem”, disse ele. “E, mesmo assim, vocês encheram Jerusalém com esse seu ensino e querem nos responsabilizar pela morte dele!”
29 Jo̱baꞌ cañíiˋ Tʉ́ˆ Simón có̱o̱ꞌ˜ i̱ apóoˆ caguiaangˉguɨ do, jo̱ cajíñꞌˉ casɨ́ꞌrˉ i̱ dseaˋ góorˋ i̱ sɨseángꞌˊ do: —Laniingˉguɨ eáangˊ ꞌnéˉ e jmitíˆnaaꞌ jaléꞌˋ ta˜ quiʉꞌˊ Fidiéeˇ laco̱ꞌguɨ e nijmitíˆnaaꞌ ta˜ quiʉꞌˊ jaléngꞌˋ dseaˋ jmɨgüíˋ.
29 Pedro e os apóstolos responderam: “Devemos obedecer a Deus antes de qualquer autoridade humana.
30 Co̱ꞌ i̱ Fidiéeˇ i̱ jmiféngꞌˊ ꞌlɨɨ˜ dseaˋ cǿøngꞌ˜ quíˉnaaꞌ do, dseaˋ íˋbingꞌ cajméeˋ e cají̱ꞌˊtu̱ Jesús, i̱ dseaˋ góoˋnaaꞌ i̱ cajngangꞌˊnaꞌ fɨˊ dseꞌˋ crúuˆ do.
30 O Deus de nossos antepassados ressuscitou Jesus dos mortos depois que os senhores o mataram, pendurando-o numa cruz.
31 Jo̱guɨ Fidiéeˇ nɨcaseángꞌˊneiñꞌ do, jo̱guɨ nɨcaguiéeiñˋ lɨ́ꞌˉ lɨˊ dséeˊ laco̱ꞌ guiiñ˜ ꞌñiaꞌrˊ, jo̱guɨ nɨcacuøꞌˊreiñꞌ do ta˜ e nicá̱rˋ nifɨˊ quiáꞌˉ dseaˋ jmɨgüíˋ, jo̱guɨ e leáiñˉ dseaˋ jee˜ jaléꞌˋ dseeˉ quiáiñꞌˉ. Jo̱guɨ cajméeˋ Fidiéeˇ lajo̱ e laco̱ꞌ niquɨ́ꞌˉ jíingꞌˇ yee˜naaꞌ fɨˊ quinirˇ, jneaa˜aaꞌ dseaˋ lɨ́ɨˊɨɨꞌ dseaˋ Israel, jo̱ lajo̱baꞌ niꞌíiñˉ dseeˉ quíˉiiꞌ.
31 Deus o colocou no lugar de honra, à sua direita, como Príncipe e Salvador, para que o povo de Israel se arrependesse de seus pecados e fosse perdoado.
32 Jo̱ neb˜ jneaꞌˆ guiʉ́ˉ laꞌuiing˜ e júuˆ jo̱ lɨ́ꞌˆ laco̱ꞌguɨ la ñiˊ Jmɨguíˋ quiáꞌˉ Fidiéeˇ cajo̱, jo̱ e Jmɨguíˋ jo̱ e nɨcacuøꞌˊ Fidiéeˇ jaléngꞌˋ dseaˋ i̱ nʉ́ʉꞌ˜ júuˆ quiáꞌrˉ.
32 Somos testemunhas dessas coisas, e assim é também o Espírito Santo, que Deus dá àqueles que lhe obedecem”.
33 Jo̱ mɨ˜ canúuˉ i̱ dseaˋ Israel i̱ sɨseángꞌˊ do lají̱i̱ꞌ˜ júuˆ quiáꞌˉ i̱ dseaˋ góorˋ Tʉ́ˆ Simón do, dsifɨˊ ladob calɨguíiñˉ jo̱ cartɨˊ mɨ˜ iiñ˜ nijngámꞌˉbreiñꞌ do.
33 Quando ouviram isso, os membros do conselho se enfureceram e decidiram matá-los.
34 Dsʉꞌ jee˜ i̱ dseata˜ i̱ sɨseángꞌˊ do niquiéengˋ jaangˋ dseaˋ Israel i̱ lɨ́ɨngˊ dseaˋ fariseo i̱ siiˋ Gamaliel, jo̱ lɨ́ɨiñˊ jaangˋ tɨfaꞌˊ quiáꞌˉ júuˆ quiʉꞌˊ ta˜ quiáꞌˉ dseaˋ góorˋ, jo̱ eáamˊ jmɨꞌgóˋ jaléngꞌˋ dseaˋ i̱ tɨfaꞌˊ do. Jo̱ i̱ tɨfaꞌˊ do caró̱o̱rˉ lɨ˜ guiiñ˜ jo̱ caquiʉꞌrˊ ta˜ e caꞌuøøngˋtea i̱ dseaˋ apóoˆ do e lɨ˜ sɨseáiñꞌˊ do.
34 Um deles, porém, um fariseu chamado Gamaliel, especialista na lei e respeitado por todo o povo, levantou-se e ordenou que eles fossem retirados da sala do conselho por um momento.
35 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, i̱ tɨfaꞌˊ fariseo do casɨ́ꞌrˉ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ i̱ sɨseángꞌˊ do ie˜ jo̱, jo̱ cajíñꞌˉ: —Dseaˋ góoˋnaaꞌ dseaˋ Israel, ñiing˜ óoˊnaꞌ có̱o̱ꞌ˜ jaléꞌˋ e ɨˊ óoˊnaꞌ nijmeeˉnaꞌ có̱o̱ꞌ˜ i̱ dseaˋ góoˋnaaꞌ na.
35 Em seguida, disse aos demais: “Israelitas, cuidado com o que planejam fazer a esses homens!
36 Té̱e̱ˊ óoˊnaꞌ ie˜ nɨngóoˊjiʉ do caseáangˋ i̱ dseañʉꞌˋ i̱ siiˋ Teudas do teáˋ ꞌñiaꞌrˊ e jíñꞌˉ e lɨ́ɨiñˊ jaangˋ dseaˋ laniingˉ, jo̱ fɨ́ɨmˊ dseaˋ calɨgǿiñˋ lɨ́ꞌˆ lɨˊ quiʉ̱́ˋ ciento dseaˋbingꞌ cangotáangˉ có̱o̱ꞌr˜ ie˜ jo̱. Dsʉꞌ cajngamꞌˊ dseaˋ i̱ Teudas do mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, jo̱guɨ jaléngꞌˋ dseaˋ quiáꞌrˉ casojǿmˉbingꞌ do, jo̱ jí̱i̱ꞌ˜ jo̱ cadséngˉ quiáꞌrˉ.
36 Algum tempo atrás, surgiu um certo Teudas, que afirmava ser alguém importante. Umas quatrocentas pessoas se juntaram a ele, mas foi morto e seus seguidores se dispersaram, e o movimento deu em nada.
37 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋguɨ lajo̱, co̱o̱ˋ jmɨɨ˜ e calɨꞌíingˆ dseaˋ, caró̱o̱ˉ jaangˋ dseañʉꞌˋ i̱ siiˋ Judas i̱ seengˋ fɨˊ Galilea i̱ cajíngꞌˉ e lɨ́ɨiñˊ jaangˋ dseaˋ laniingˉ; jo̱ fɨ́ɨmˊ dseaˋ calɨ́ꞌrˉ i̱ calɨgǿngˋ ie˜ jo̱. Dsʉꞌ mɨ˜ cangɨ́ˋguɨ lajo̱, dseabˋ cajngaꞌˊ quiáꞌrˉ cajo̱, jo̱guɨ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ quiáꞌrˉ do casojǿmˉbiñꞌ do cajo̱.
37 Depois dele, na época do censo, apareceu Judas, da Galileia, que fez muitos seguidores. Ele também foi morto, e seu grupo se dispersou.
38 Jo̱baꞌ fɨ́ɨˉ jnea˜ ꞌnʉ́ꞌˋ e tiúungˊnaꞌ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ na, jo̱ jaˋ quɨ́ngꞌˋnaꞌ jí̱i̱ꞌ˜ co̱o̱ˋ có̱o̱ꞌr˜. Co̱ꞌ faco̱ꞌ e júuˆ la quiáꞌˉ lají̱i̱ꞌ˜ yaang˜ dseaˋ jmɨgüíˋ, cuǿømˋbɨ ningɨ́ngˉ.
38 “Portanto, meu conselho é que deixem esses homens em paz e os soltem. Se o que planejam e fazem é meramente humano, logo serão frustrados.
39 Dsʉꞌ song e júuˆ la e quiáꞌˉ Fidiéeˇ, jo̱baꞌ jaˋ quɨ́ꞌˉ jmɨɨ˜ nilíꞌˋ ꞌnʉ́ꞌˋ e niꞌíing˜naꞌ. Jo̱baꞌ fɨ́ɨˉɨ ꞌnʉ́ꞌˋ e ñiim˜ óoˊnaꞌ, jo̱ jieˊ mɨ˜ jmeeˉnaꞌ e teáangˉnaꞌ gaˋ uii˜ quiáꞌˉ Fidiéeˇ. Jo̱ mɨ˜ calɨ́ˉ e féꞌˋ i̱ tɨfaꞌˊ Gamaliel do e júuˆ jo̱, caꞌímˉ i̱ dseaˋ do júuˆ.
39 Mas, se é de Deus, vocês não serão capazes de impedi-los. Pode até acontecer de vocês acabarem lutando contra Deus”.
40 Jo̱ catǿbꞌˉtu̱r i̱ dseaˋ apóoˆ do caléꞌˋ catú̱ˉ fɨˊ lɨ˜ sɨseángꞌˊ i̱ dseaˋ fɨ́ɨngˊ do; jo̱ mɨ˜ nɨteáaiñꞌ˜ do, jo̱ cabǿøngˉneiñꞌ jo̱guɨ caꞌɨ́ɨˉtu̱r ꞌgooˋ quiáiñꞌˉ do e joˋ niguiáˉguɨiñꞌ do júuˆ quiáꞌˉ i̱ Jesús do. Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, jo̱guɨbaꞌ caleáangˋneiñꞌ do.
40 Os demais membros aceitaram o conselho de Gamaliel. Chamaram os apóstolos e mandaram açoitá-los. Depois, ordenaram que nunca mais falassem em nome de Jesus e, por fim, os soltaram.
41 Jo̱ caꞌuøømˋ i̱ dseaˋ apóoˆ do e fɨˊ jo̱ e iáangˋ dsíirˊ, co̱ꞌ Fidiéeˇbingꞌ i̱ nɨcacuøˊ írˋ e laco̱ꞌ nidsingɨ́ɨiñˉ iihuɨ́ɨˊ uíiꞌ˜ Jesús.
41 Quando os apóstolos saíram da reunião do conselho, estavam alegres porque Deus os havia considerado dignos de sofrer humilhação pelo nome de Jesus.
42 Jo̱ canaangˋtu̱ i̱ dseaˋ apóoˆ do e eꞌrˊ jaléngꞌˋ dseaˋ júuˆ quiáꞌˉ Jesús laco̱o̱ˋ jmɨɨ˜, jo̱guɨ guiarˊ jaléꞌˋ e júuˆ do fɨˊ dsíiˊ sɨnʉ́ʉˆ guáꞌˉ féꞌˋ quiáꞌˉ dseaˋ Israel e siꞌˊ fɨˊ Jerusalén jo̱guɨ lajo̱bɨ lacaangˋ fɨˊ sɨnʉ́ʉˆ quiáꞌˉ dseaˋ cajo̱.
42 E todos os dias, no templo e de casa em casa, continuavam a ensinar e anunciar que Jesus é o Cristo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.