Atos 10

Comaltepec Chinantec NT (CCO_TBL) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Jo̱ ie˜ jo̱ niseengˋ jaangˋ dseañʉꞌˋ i̱ siiˋ Cornelio fɨˊ co̱o̱ˋ fɨˊ lɨ˜ siiˋ Cesarea i̱ nilɨ́ɨngˊ fii˜ quiáꞌˉ co̱o̱ˋ ꞌléꞌˋ e siiˋ italiano.
1 Havia em Cesaréia um homem, por nome Cornélio, centurião da coorte que se chamava Itálica.
2 Jo̱ i̱ Cornelio do co̱lɨɨng˜ có̱o̱ꞌ˜ jaléngꞌˋ dseaˋ sɨnʉ́ʉˆ quiáꞌrˉ, røøbˋ eáamˊ jmiféiñꞌˊ Fidiéeˇ jo̱guɨ eáamˊ nʉ́ʉꞌr˜ jaléꞌˋ júuˆ quiáꞌˉ dseaˋ do, jo̱guɨ jmɨcó̱o̱ꞌ˜bɨr có̱o̱ꞌ˜ cuuˉ jaléngꞌˋ dseaˋ Israel i̱ jaˋ seaˋ e ꞌnéˉ, jo̱guɨ contøømˉ féiñꞌˊ Fidiéeˇ cajo̱.
2 Era religioso; ele e todos os de sua casa eram tementes a Deus. Dava muitas esmolas ao povo e orava constantemente.
3 Jo̱ co̱o̱ˋ jmɨɨ˜ ngóoˊjiʉ la i̱i̱ˉ ꞌnɨˊ e caꞌlóoˉ i̱ Cornelio do lɨɨng˜ eeˋ cangárˉ lafaꞌ mɨ˜ quɨrˊ, jo̱ dseángꞌˉ røøbˋ cangáiñˉ jaangˋ ángel i̱ lɨ́ɨngˊ guotɨɨˉ Fidiéeˇ i̱ caꞌíˉ fɨˊ lɨ˜ guiiñ˜ jo̱ cajíngꞌˉ dseaˋ do lala: —¡Cornelio!
3 Este homem viu claramente numa visão, pela hora nona do dia, aproximar-se dele um anjo de Deus e o chamar: Cornélio!
4 Jo̱ dob caje̱ˊ i̱ Cornelio do jǿøiñˉ i̱ ángel do, jo̱ eáamˊ ꞌgóꞌrˋ cajmɨngɨ́ꞌrˉ dseaˋ do lala: —¿E˜ ꞌnéˉ jmee˜e, Fíiˋi? Jo̱ cañíiˋ i̱ ángel do quiáꞌˉ Cornelio jo̱ cajíñꞌˉ: —Nɨnúubˉ Fidiéeˇ jaléꞌˋ júuˆ quíiꞌˉ mɨ˜ fǿnꞌˋre, jo̱guɨ níˋbre jaléꞌˋ e guiʉ́ˉ e jmooꞌˋ e jmɨcó̱o̱ꞌˇ jaléngꞌˋ dseaˋ i̱ ꞌnéˉ lɨcó̱o̱ꞌ˜.
4 Cornélio fixou nele os olhos e, possuído de temor, perguntou: Que há, Senhor? O anjo replicou: As tuas orações e as tuas esmolas subiram à presença de Deus como uma oferta de lembrança.
5 Jo̱ lana nisɨ́ɨnꞌˆ dseaˋ quíiꞌˉ fɨˊ Jope jo̱ nidsiteꞌrˊ Simón i̱ siiˋ Tʉ́ˆ cajo̱ e nijaiñꞌˊ fɨˊ la.
5 Agora envia homens a Jope e faze vir aqui um certo Simão, que tem por sobrenome Pedro.
6 Jo̱ lana dob guiiñ˜ fɨˊ quiáꞌˉ jaangˋguɨ i̱ siiˋ Simón cajo̱, jaangˋ dseañʉꞌˋ i̱ guiing˜ fɨˊ ꞌnɨꞌˋ jmɨñíꞌˆ i̱ jmóoˋ ta˜ jmɨꞌua˜ loo˜ jóꞌˋ.
6 Ele se acha hospedado em casa de Simão, um curtidor, cuja casa fica junto ao mar.
7 Jo̱ mɨ˜ cangoyúungꞌ˜ e cangángꞌˉ i̱ ángel i̱ caféꞌˋ quiáꞌrˉ do, dsifɨˊ lanab catǿꞌˉ i̱ Cornelio do gángˉ dseaˋ ꞌléengꞌ˜ quiáꞌrˉ có̱o̱ꞌ˜guɨ jaangˋ ꞌléeˉ i̱ nicuíiñˋ guiʉ́ˉ jo̱guɨ i̱ eáamˊ jmɨꞌgóˋ Fidiéeˇ cajo̱.
7 Quando se retirou o anjo que lhe falara, chamou dois dos seus criados e um soldado temente ao Senhor, daqueles que estavam às suas ordens.
8 Jo̱ mɨ˜ calɨ́ˉ jmaꞌˊreiñꞌ do júuˆ jaléꞌˋ e cangárˉ do có̱o̱ꞌ˜guɨ e cajíngꞌˉ i̱ ángel do, jo̱ casíimˋbreiñꞌ do fɨˊ fɨɨˋ Jope.
8 Contou-lhes tudo e enviou-os a Jope.
9 Jo̱ mɨ˜ cajneáˉ e jmɨɨ˜ jo̱, lajeeˇ guiꞌnangꞌˇ teáaiñꞌ˜ do fɨˊ jo̱ nɨjaquiéemˊ niguilíiñˉ fɨˊ Jope, jo̱ nɨngóoˊ guieñíꞌˉ ie˜ jo̱, jo̱ lajeeˇ jo̱b cajgóoˉ i̱ Tʉ́ˆ Simón do fɨˊ yʉ́ꞌˆ ꞌnʉ́ʉˊ e lɨ˜ guiiñꞌ˜ do fɨˊ Jope e cangoféeiñꞌˇ Fidiéeˇ.
9 No dia seguinte, enquanto estavam em viagem e se aproximavam da cidade - pelo meio-dia -, Pedro subiu ao terraço da casa para fazer oração.
10 Jo̱ sóongˉ nɨjmɨꞌaaiñˉ lajeeˇ jo̱, jo̱ nɨꞌiiñ˜ dǿꞌrˉ i˜bre. Jo̱ lajeeˇ guiiñꞌ˜ dob, lajeeˇ e néeˋ guiʉ́ˉ e nidǿꞌrˉ, canaangˋ nírˋ jaléꞌˋ e cacuøˊ Fidiéeˇ e sɨꞌíiñˆ e ninírˋ lafaꞌ mɨ˜ quɨˊ dseaˋ.
10 Então, como sentisse fome, quis comer. Mas, enquanto lho preparavam, caiu em êxtase.
11 Jo̱ cangárˉ e canaˊ fɨˊ yʉ́ꞌˆ jmɨgüíˋ, jo̱ jnéengˉ cajgóˉ co̱o̱ˋ e lɨ́ɨˊ laco̱ꞌ co̱o̱ˋ ꞌmɨꞌˊ e feꞌˋ, jo̱ jnéengˉ ꞌñʉ́ʉꞌ˜ lajɨˋ quiʉ̱́ˋ quiúungꞌ˜.
11 Viu o céu aberto e descer uma coisa parecida com uma grande toalha que baixava do céu à terra, segura pelas quatro pontas.
12 Jo̱ e dsíiˊ ꞌmɨꞌˊ do jnéengˉ teáangꞌ˜ langɨ́ɨngˉ íingꞌ˜ jóꞌˋ nuuˋ i̱ dsi˜ tú̱ˉ guooˋ jo̱guɨ tú̱ˉ tɨɨˉ, jo̱ quiéengˋguɨ cajo̱ jaléngꞌˋ mɨꞌˋ có̱o̱ꞌ˜ jaléngꞌˋ quɨꞌˊ jo̱guɨ langɨ́ɨngˉ íingꞌ˜ ta̱ˊ.
12 Nela havia de todos os quadrúpedes, dos répteis da terra e das aves do céu.
13 Jo̱ canúurˉ e cajíngꞌˉ jaangˋ i̱ guicaféꞌˋ jo̱ guicajíñꞌˉ do: —Ráanꞌˉ, Tʉ́ˆ Simón, jngangꞌˊ i̱ jóꞌˋ na jo̱ quiéꞌˋ.
13 Uma voz lhe falou: Levanta-te, Pedro! Mata e come.
14 Jo̱ Tʉ́ˆ Simón cañíirˋ jo̱ cajíñꞌˉ: —U̱˜, Fíiˋi, jí̱i̱ꞌ˜ có̱o̱ꞌ˜ néeꞌ˜ jaˋ mɨˊ cacúnꞌˉn jaléngꞌˋ i̱ jóꞌˋ na, co̱ꞌ lajo̱ ta˜ huɨ̱́ꞌˋ fɨˊ ni˜ júuˆ quiʉꞌˊ ta˜ quíˆnaaꞌ, jneaꞌˆ dseaˋ lɨ́ɨˊnaaꞌ dseaˋ Israel.
14 Disse Pedro: De modo algum, Senhor, porque nunca comi coisa alguma profana e impura.
15 Jo̱baꞌ guicajíngꞌˉtu̱ i̱ guicaféꞌˋ do: —Jaléꞌˋ e jíngꞌˉ Fidiéeˇ e cuǿømˋ líˋ cøꞌˆ, jaˋ e ta˜ e foꞌˆ ꞌnʉˋ e jaˋ cuǿøngˋ.
15 Esta voz lhe falou pela segunda vez: O que Deus purificou não chames tu de impuro.
16 Jo̱ mɨ˜ catɨ́ˋ ꞌnɨˊ néeꞌ˜ e guicaféꞌˋ i̱ dseaˋ do e júuˆ jo̱, cangóbꞌˉtu̱ e ꞌmɨꞌˊ do fɨˊ yʉ́ꞌˆ jmɨgüíˋ.
16 Isto se repetiu três vezes e logo a toalha foi recolhida ao céu.
17 Jo̱ caje̱ˊ Tʉ́ˆ Simón ɨˊ dsíirˊ e˜ guǿngꞌˋ jaléꞌˋ e cangárˉ do. Jo̱ lajeeˇ jo̱ caguilíimˉ i̱ dseaˋ quiáꞌˉ Cornelio do fɨˊ quiáꞌˉ i̱ Simón do e nɨngɨ́ˋ cangɨrˊ jmɨngɨ́ɨrˋ. Jo̱ mɨ˜ caguilíiñˉ fɨˊ lɨ˜ guiing˜ i̱ Tʉ́ˆ Simón do,
17 Desconcertado, Pedro refletia consigo mesmo sobre o que significava a visão que tivera, quando os homens, enviados por Cornélio, se apresentaram à porta, perguntando pela casa de Simão.
18 jo̱ cajmɨngɨ́ɨrˋ có̱o̱ꞌ˜ júuˆ teáˋ su dob lɨ˜ guiing˜ jaangˋ dseañʉꞌˋ i̱ siiˋ Simón i̱ siiˋbɨ Tʉ́ˆ cajo̱.
18 Eles chamaram e indagaram se ali estava hospedado Simão, com o sobrenome Pedro.
19 Jo̱ lajeeˇ jo̱, dobɨ singꞌˊ Tʉ́ˆ Simón e ɨˊ dsíirˊ quiáꞌˉ jaléꞌˋ e cangárˉ do mɨ˜ tɨˊ lɨ˜ caféꞌˋ Jmɨguíˋ quiáꞌˉ Fidiéeˇ jo̱ casɨ́ꞌˉ írˋ lala: —Janúꞌˋ, Tʉ́ˆ Simón, nab teáangˉ gaangˋ dseañʉꞌˋ i̱ ꞌnángꞌˊ ꞌnʉˋ.
19 Enquanto Pedro refletia na visão, disse o Espírito: Eis aí três homens que te procuram.
20 Ráanꞌˉ jo̱ guóꞌˆ có̱o̱ꞌr˜, jo̱ jaˋ eeˋ ɨˊ oꞌˊ jí̱i̱ꞌ˜ co̱o̱ˋ, co̱ꞌ jneab˜ dseaˋ casɨ́ɨnˉn i̱ dseaˋ na fɨˊ la.
20 Levanta-te! Desce e vai com eles sem hesitar, porque sou eu quem os enviou.
21 Jo̱ cajgámˉ i̱ Tʉ́ˆ Simón do lɨ˜ dsíiñˆ, jo̱ cangoꞌíiñꞌ˜ i̱ dseaˋ quiáꞌˉ Cornelio do jo̱ cajíñꞌˉ casɨ́ꞌˉreiñꞌ: —Jneab˜ i̱ ngɨˋnaꞌ ꞌnángꞌˋnaꞌ. ¿E˜ júuˆ quié̱ˆnaꞌ?
21 Pedro desceu ao encontro dos homens e disse-lhes: Aqui me tendes, sou eu a quem buscais. Qual é o motivo por que viestes aqui?
22 Jo̱ cañíiˋ i̱ dseañʉꞌˋ gaangˋ do jo̱ cajíñꞌˉ: —Jáaˊnaaꞌ ta˜ quiáꞌˉ jaangˋ fii˜ ꞌléeˉ quíˉnaaꞌ i̱ siiˋ Cornelio, jaangˋ dseañʉꞌˋ i̱ guiúngˉ eáangˊ jo̱guɨ contøømˉ jmiféiñꞌˊ Fidiéeˇ. Jo̱ jaléngꞌˋ dseaˋ góoꞌˋ dseaˋ Israel eáamˊ jmɨꞌgórˋ dseaˋ do jo̱guɨ ꞌneáaiñˋ cajo̱. Jo̱ jaangˋ ángel quiáꞌˉ Fidiéeˇ casɨ́ꞌˉ írˋ e nitǿꞌrˋ ꞌnʉˋ fɨˊ quiáꞌrˉ jo̱ ninúrˉ lají̱i̱ꞌ˜ júuˆ quíiꞌˉ e ꞌnéˉ nifɨ́ꞌˆre.
22 Responderam: O centurião Cornélio, homem justo e temente a Deus, o qual goza de excelente reputação entre todos os judeus, recebeu dum santo anjo o aviso de te mandar chamar à sua casa e de ouvir as tuas palavras.
23 Jo̱ catǿbꞌˉ Tʉ́ˆ Simón i̱ dseañʉꞌˋ gaangˋ do fɨˊ sɨnʉ́ʉˆ lɨ˜ guiiñ˜, jo̱ dob caje̱rˊ co̱lɨɨng˜ e uǿøˋ jo̱. Jo̱ mɨ˜ cajneáˉ lajo̱, cangóbˉ Tʉ́ˆ Simón có̱o̱ꞌ˜ i̱ dseaˋ do fɨˊ Cesarea, jo̱guɨ cangolíimˉbɨ có̱o̱ꞌr˜ co̱o̱ˋ tú̱ˉ mɨ́ɨngꞌ˜ dseaˋ quiáꞌˉ Dseaˋ Jmáangˉ i̱ neáangˊ fɨˊ Jope.
23 Então Pedro os mandou entrar e hospedou-os. No dia seguinte, levantou-se e partiu com eles, e alguns dos irmãos de Jope o acompanharam.
24 Jo̱ mɨ˜ cajneáˉ co̱o̱ˋguɨ jmɨɨ˜ lajo̱, jo̱guɨbaꞌ caguilíiñˉ cartɨˊ Cesarea fɨˊ lɨ˜ nɨguiing˜ i̱ Cornelio do sɨjeengˇ írˋ co̱lɨɨng˜ có̱o̱ꞌ˜ jaléngꞌˋ dseaˋ sɨnʉ́ʉˆ quiáꞌrˉ có̱o̱ꞌ˜guɨ jaléngꞌˋ dseaˋ i̱ cuíiñˋ eáangˊ i̱ catǿꞌrˉ fɨˊ quiáꞌrˉ e laco̱ꞌ niꞌíñꞌˋ i̱ Tʉ́ˆ Simón do.
24 No outro dia chegaram a Cesaréia. Cornélio os estava esperando, tendo convidado os seus parentes e amigos mais íntimos.
25 Jo̱ mɨ˜ caguiéˉ i̱ Tʉ́ˆ Simón do fɨˊ jo̱, dob nɨsingꞌˊ i̱ Cornelio do oꞌnʉ́ˆ e nɨgüɨjeengˇneiñꞌ. Jo̱ mɨ˜ cangángˉ rúiñꞌˋ, dsifɨˊ ladob casíꞌˋ Cornelio uǿˉ jnir˜ fɨˊ quiniˇ i̱ Tʉ́ˆ Simón do e laco̱ꞌ nijmiféngꞌˊneiñꞌ.
25 Quando Pedro estava para entrar, Cornélio saiu a recebê-lo e prostrou-se aos seus pés para adorá-lo.
26 Dsʉꞌ Tʉ́ˆ Simón dsifɨˊ ladob caseangꞌˊneiñꞌ jo̱ casɨ́ꞌˉreiñꞌ: —Ráanꞌˉ, Cornelio, co̱ꞌ jnea˜ lɨ́ɨnˊn jaangˋ dseaˋ jmɨgüíˋ laco̱ꞌ ꞌnʉˋ.
26 Pedro, porém, o ergueu, dizendo: Levanta-te! Também eu sou um homem!
27 Jo̱ lajeeˇ guiꞌnáꞌˆ sɨ́ɨiñˋ ladob, caꞌíˉ Tʉ́ˆ Simón fɨˊ dsíiˊ sɨnʉ́ʉˆ, jo̱ fɨ́ɨmˊ dseaˋ nɨsɨseángꞌˊ fɨˊ jo̱ mɨ˜ cangotáaiñꞌ˜.
27 E, falando com ele, entrou e achou ali muitas pessoas que se tinham reunido e disse:
28 Jo̱ lalab casɨ́ꞌˉ Tʉ́ˆ Simón i̱ dseaˋ do: —Nɨñíbˆ ꞌnʉ́ꞌˋ e jneaꞌˆ, dseaˋ lɨ́ɨˊnaaꞌ dseaˋ Israel, jaˋ cuǿøngˋ e dsitóoꞌ˜naaꞌ dsíiˊ sɨnʉ́ʉˆ quiáꞌˉ dseaˋ la ꞌnʉ́ꞌˋ i̱ jaˋ lɨ́ɨngˊ dseaˋ Israel, o̱ꞌguɨ cuǿøngˋ sɨɨng˜naaꞌ có̱o̱ꞌ˜ dseaˋ la ꞌnʉ́ꞌˋ cajo̱. Dsʉꞌ lana Fidiéeˇ nɨcaꞌeꞌrˊ jnea˜ e joˋ cuǿøngˋ e nifáꞌˆa e dseaˋ la ꞌnʉ́ꞌˋ i̱ jaˋ lɨ́ɨngˊ dseaˋ Israel faꞌ e uǿngˉnaꞌ.
28 Vós sabeis que é proibido a um judeu aproximar-se dum estrangeiro ou ir à sua casa. Todavia, Deus me mostrou que nenhum homem deve ser considerado profano ou impuro.
29 Jo̱baꞌ mɨ˜ caguilíingˉ dseaˋ quíiꞌˉ e tǿꞌrˋ jnea˜, dsifɨbˊ cagáˉa có̱o̱ꞌr˜, jo̱ jí̱i̱ꞌ˜ co̱o̱ˋ jaˋ eeˋ dseeˉ caséeꞌ˜e. Jo̱baꞌ iin˜n dseáangˊ dsiiˉ e˜ ta˜ cateꞌˊnaꞌ jnea˜.
29 Por isso vim sem hesitar, logo que fui chamado. Pergunto, pois, por que motivo me chamastes.
30 Jo̱baꞌ cañíiˋ Cornelio quiáꞌˉ Tʉ́ˆ Simón jo̱ cajíñꞌˉ: —Nɨngóoˊ quiʉ̱́ˋ jmɨɨ˜ lana, jo̱ e íꞌˋ laco̱ꞌ ngóoˊ lana, lab guiin˜n fɨˊ sɨnʉ́ʉˆ la e jmifénꞌˊn Fidiéeˇ la i̱i̱ˉ ꞌnɨˊ e caꞌlóoˉ. Jo̱ lajeeˇ jo̱, co̱o̱ˋ cajnémˉ jaangˋ dseañʉꞌˋ i̱ quiꞌˊ co̱o̱ˋ ꞌmɨꞌˊ e jɨꞌˋ eáangˊ,
30 Disse Cornélio: Faz hoje quatro dias que estava eu a orar em minha casa, à hora nona, quando se pôs diante de mim um homem com vestes resplandecentes, que disse:
31 jo̱ cajíñꞌˉ casɨ́ꞌrˉ jnea˜: “Cornelio, nɨcanúubˉ Fidiéeˇ jaléꞌˋ júuˆ quíiꞌˉ, jo̱guɨ nɨcalɨñiˊbre jaléꞌˋ e guiʉ́ˉ e nɨcajmeeꞌˉ có̱o̱ꞌ˜ jaléngꞌˋ dseaˋ i̱ jaˋ seaˋ jaléꞌˋ e ꞌnéˉ.
31 Cornélio, a tua oração foi atendida e Deus se lembrou de tuas esmolas.
32 Quiʉ́ʉꞌ˜ ta˜ dseaˋ quíiꞌˉ jo̱ güɨguilíiñˉ fɨˊ Jope, jo̱ güɨguiteꞌrˊ jaangˋ dseañʉꞌˋ i̱ siiˋ Simón, siiˋbɨr Tʉ́ˆ cajo̱, i̱ táangˋ fɨˊ quiáꞌˉ jaangˋguɨ dseañʉꞌˋ i̱ siiˋ Simón i̱ guiing˜ ꞌnɨꞌˋ jmɨñíꞌˆ i̱ jmóoˋ ta˜ jmɨꞌua˜ loo˜ jóꞌˋ.”
32 Envia alguém a Jope e manda vir Simão, que tem por sobrenome Pedro. Está hospedado perto do mar em casa do curtidor Simão.
33 Jo̱baꞌ dsifɨˊ lajo̱b casɨ́ɨnˉn dseaˋ quiéˉe e caguitéerˋ ꞌnʉˋ, jo̱ eáamˊ guiʉ́ˉ la nɨcajmeeꞌˉ e nicañíˉbaꞌ. Jo̱guɨ lana lab nɨse̱e̱ˉnaaꞌ lajɨɨˉnaaꞌ fɨˊ quiniˇ Fidiéeˇ, jo̱ eáamˊ ii˜naaꞌ nʉ́ˆnaaꞌ jaléꞌˋ júuˆ e caꞌíingꞌ˜ ꞌnʉˋ quiáꞌˉ Dseaˋ Jmáangˉ e catɨ́ɨˉnaaꞌ e ninʉ́ˆnaaꞌ.
33 Por isso mandei chamar-te logo e felicito-te por teres vindo. Agora, pois, eis-nos todos reunidos na presença de Deus para ouvir tudo o que Deus te ordenou de nos dizer.
34 Jo̱ mɨ˜ catóꞌˊ féꞌˋ i̱ Cornelio do, jo̱ canaangˋ Tʉ́ˆ Simón féꞌrˋ júuˆ quiáꞌrˉ jee˜ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ i̱ sɨseángꞌˊ fɨˊ quiáꞌˉ i̱ Cornelio do jo̱ cajíñꞌˉ: —Náˉguɨbaꞌ nɨngánꞌˋn røøˋ e doñiˊ i̱i̱bˋ dseaˋ íngꞌˋ Fidiéeˇ jaˋ e lɨ́ɨˊ i̱i̱ˋ dseaˋ,
34 Então Pedro tomou a palavra e disse: Em verdade, reconheço que Deus não faz distinção de pessoas,
35 co̱ꞌ ímꞌˋ Fidiéeˇ dseaˋ i̱ jmɨꞌgóˋ írˋ jo̱guɨ i̱ jmóoˋ e guiʉ́ˉ có̱o̱ꞌr˜ doñiˊ jiéꞌˋ fɨˊ lɨ˜ seeiñˋ.
35 mas em toda nação lhe é agradável aquele que o temer e fizer o que é justo.
36 Jo̱ Fidiéeˇ cangɨ́ɨiñˋ júuˆ quiáꞌrˉ laꞌeáangˊ có̱o̱ꞌ˜ jaléngꞌˋ jneaꞌˆ, dseaˋ lɨ́ɨˊnaaꞌ dseaˋ Israel, quiáꞌˉ jial nilɨseengˋ dseaˋ juguiʉ́ˉ júuˆ røøˋ laꞌeáangˊ có̱o̱ꞌ˜ Dseaˋ Jmáangˉ, co̱ꞌ íbˋ Fii˜ jaléngꞌˋ dseaˋ jmɨgüíˋ.
36 Deus enviou a sua palavra aos filhos de Israel, anunciando-lhes a boa nova da paz, por meio de Jesus Cristo. Este é o Senhor de todos.
37 Jo̱ guiʉ́bˉ ñíˆ ꞌnʉ́ꞌˋ jaléꞌˋ e calɨ́ˉ ie˜ jaˋ mɨˊ ngóoˊ eáangˊ fɨˊ guóoꞌ˜ uǿˉ quíˉnaaꞌ, jneaꞌˆ dseaˋ lɨ́ɨˊnaaꞌ dseaˋ Israel, jo̱ canaangˋ jaléꞌˋ e jo̱ catɨˊ Galilea mɨ˜ cangɨ́ˋ e caguiaˊ Juan júuˆ quiáꞌrˉ e ꞌnéˉ nisángˋ dseaˋ jmɨɨˋ e laco̱ꞌ cuøˊ li˜ e quɨ́ꞌˉ jíngꞌˋ yaaiñ˜ fɨˊ quiniˇ Fidiéeˇ.
37 Vós sabeis como tudo isso aconteceu na Judéia, depois de ter começado na Galiléia, após o batismo que João pregou.
38 Jo̱ nɨñíbˆ ꞌnʉ́ꞌˋ cajo̱ jial cacuøꞌˊ Fidiéeˇ Jmɨguíˋ quiáꞌrˉ Jesús i̱ cacuángˉ fɨˊ Nazaret, jo̱ có̱o̱ꞌ˜ e bíˋ jo̱ cajméeˋ Jesús jmangꞌˉ e guiʉ́ˉ, jo̱guɨ cajmiꞌleáaiñˉ jaléngꞌˋ i̱ íngꞌˋ iihuɨ́ɨˊ uíiꞌ˜ e fii˜ i̱ ꞌlɨngꞌˆ quiʉꞌˊ ta˜ quiáꞌrˉ; jo̱ jaléꞌˋ e jo̱ calɨ́ꞌrˉ cajméerˋ, co̱ꞌ seemˋ Fidiéeˇ contøøngˉ có̱o̱ꞌ˜ írˋ.
38 Vós sabeis como Deus ungiu a Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com o poder, como ele andou fazendo o bem e curando todos os oprimidos do demônio, porque Deus estava com ele.
39 Jo̱ caneb˜ jneaꞌˆ jaléꞌˋ e guiʉ́ˉ e cajméeˋ Jesús ie˜ jo̱ fɨˊ Jerusalén, lɨ́ꞌˆ latøøngˉ lɨ˜ se̱ꞌˊ Judea. Jo̱ mɨ˜ lɨ˜ cøøngˋ lajo̱, cateáangˋ dseaˋ írˋ fɨˊ dseꞌˋ crúuˆ jo̱ fɨˊ jo̱b cajúiñˉ.
39 E nós somos testemunhas de tudo o que fez na terra dos judeus e em Jerusalém. Eles o mataram, suspendendo-o num madeiro.
40 Dsʉꞌ Fidiéeˇ cajméerˋ e cají̱bꞌˊtu̱ dseaˋ do mɨ˜ cadsíngˉ ꞌnɨˊ jmɨɨ˜ lajo̱, jo̱guɨ cajméerˋ e cajnéngˉ dseaˋ do jee˜ jneaꞌˆ.
40 Mas Deus o ressuscitou ao terceiro dia e permitiu que aparecesse,
41 Dsʉꞌ jaˋ cajmijnéengˋ ꞌñiaꞌrˊ jee˜ lɨ́ꞌˆ doñiˊ i̱i̱ˋ dseaˋ, co̱ꞌ lají̱i̱ꞌ˜ jee˜ jneabꞌˆ cajmijnéengˋ ꞌñiaꞌrˊ, dseaˋ i̱ nɨcaguíngꞌˋ Fidiéeˇ lají̱i̱ꞌ˜ lamɨ˜ jéengˊguɨ quiáꞌˉ e nijmóˆnaaꞌ júuˆ røøˋ jaléꞌˋ e calɨ́ˉ có̱o̱ꞌ˜ Jesús. Jo̱ jneabꞌˆ dseaˋ caꞌnéꞌˆ caquiee˜naaꞌ có̱o̱ꞌr˜ mɨ˜ cangɨ́ˋ e cají̱ꞌˊtu̱r caléꞌˋ catú̱ˉ.
41 não a todo o povo, mas às testemunhas que Deus havia predestinado, a nós que comemos e bebemos com ele, depois que ressuscitou.
42 Jo̱guɨ Jesús casíiñˋ jneaꞌˆ e niguiáˆnaaꞌ júuˆ quiáꞌrˉ jee˜ jaléngꞌˋ dseaˋ, jo̱guɨ e nijmóˆnaaꞌ júuˆ røøˋ e Fidiéebˇ dseaˋ casíiñˋ dseaˋ do e niquidsirˊ íꞌˋ jee˜ jaléngꞌˋ dseaˋ jmɨgüíˋ i̱ jí̱ꞌˋguɨ có̱o̱ꞌ˜guɨ jaléngꞌˋ i̱ nɨꞌlɨɨng˜ mɨ˜ catɨ́ˋ íꞌˋ lajo̱.
42 Ele nos mandou pregar ao povo e testemunhar que é ele quem foi constituído por Deus juiz dos vivos e dos mortos.
43 Jo̱ jaléngꞌˋ dseaˋ i̱ nɨcaféꞌˋ cuaiñ˜ quiáꞌˉ Fidiéeˇ lají̱i̱ꞌ˜ malɨꞌˋ eáamˊ caféꞌrˋ cuaiñ˜ quiáꞌˉ Jesús, jo̱guɨ cajímꞌˉbɨr cajo̱ e doñiˊ i̱i̱ˋ dseaˋ i̱ jángꞌˋ yaang˜ fɨˊ jaguóˋ Jesús niꞌíimˉ dseeˉ quiáꞌrˉ laꞌeáangˊ có̱o̱ꞌ˜ dseaˋ do.
43 Dele todos os profetas dão testemunho, anunciando que todos os que nele crêem recebem o perdão dos pecados por meio de seu nome.
44 Jo̱ laco̱ꞌ guiꞌnangꞌˇ simꞌˊbɨ Tʉ́ˆ Simón e féꞌrˋ jaléꞌˋ júuˆ quiáꞌˉ Dseaˋ Jmáangˉ fɨˊ jee˜ i̱ dseaˋ i̱ sɨseángꞌˊ do, mɨ˜ tɨˊ lɨ˜ cangɨ́ɨngˋ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ do Jmɨguíˋ quiáꞌˉ Fidiéeˇ.
44 Estando Pedro ainda a falar, o Espírito Santo desceu sobre todos os que ouviam a {santa} palavra.
45 Jo̱ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ Israel i̱ nɨlɨ́ɨngˊ dseaˋ quiáꞌˉ Dseaˋ Jmáangˉ i̱ caguilíingˉ có̱o̱ꞌ˜ Tʉ́ˆ Simón fɨˊ quiáꞌˉ i̱ Cornelio do, eáamˊ cangogáˋ dsíirˊ mɨ˜ calɨlíꞌrˆ e cangɨ́ɨmˋ jaléngꞌˋ dseaˋ i̱ jaˋ lɨ́ɨngˊ dseaˋ Israel Jmɨguíˋ quiáꞌˉ Fidiéeˇ cajo̱,
45 Os fiéis da circuncisão, que tinham vindo com Pedro, profundamente se admiraram, vendo que o dom do Espírito Santo era derramado também sobre os pagãos;
46 co̱ꞌ núurˋ sɨ́ɨngˋ i̱ dseaˋ do có̱o̱ꞌ˜ jmíiˊ e jiéꞌˋguɨ laco̱ꞌ jmíiˊ quiáꞌrˉ jo̱guɨ jmiféiñꞌˊ Fidiéeˇ cajo̱.
46 pois eles os ouviam falar em outras línguas e glorificar a Deus.
47 Jo̱baꞌ cajíngꞌˉ i̱ Tʉ́ˆ Simón do casɨ́ꞌrˉ i̱ dseaˋ do ladsifɨˊ lado: —Jí̱i̱ꞌ˜ jaangˋ jaˋ i̱i̱ˋ cuǿøngˋ jníngˉ e nisángˋ i̱ dseaˋ la jmɨɨˋ e laco̱ꞌ cuøˊ li˜ e nɨlɨ́ɨiñˊ dseaˋ quiáꞌˉ Dseaˋ Jmáangˉ, co̱ꞌ nɨcaꞌímꞌˋbre Jmɨguíˋ quiáꞌˉ Fidiéeˇ laco̱ꞌguɨ nɨcaꞌíingꞌ˜ jneaꞌˆ cajo̱.
47 Então Pedro tomou a palavra: Porventura pode-se negar a água do batismo a estes que receberam o Espírito Santo como nós?
48 Jo̱ caquiʉꞌˊ Tʉ́ˆ Simón ta˜ e cajgáamˉ i̱ dseaˋ do jmɨɨˋ e laco̱ꞌ cuøˊ li˜ e nɨlɨ́ɨiñˊ dseaˋ quiáꞌˉ Dseaˋ Jmáangˉ. Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ do camɨꞌrˊ Tʉ́ˆ Simón e faꞌ nijé̱ˉbɨ dseaˋ do co̱o̱ˋ tú̱ˉ jmɨɨ˜ có̱o̱ꞌr˜ fɨˊ jo̱.
48 E mandou que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Rogaram-lhe então que ficasse com eles por alguns dias.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.