Apocalipse 18

Comaltepec Chinantec NT (CCO_TBL) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ e jo̱ —jíngꞌˉ Juan— camánˉn jaangˋguɨ ángel i̱ jajgiáangˋ fɨˊ yʉ́ꞌˆ jmɨgüíˋ. Jo̱ eáamˊ ꞌgøngꞌˊ i̱ ángel do e quiʉꞌrˊ ta˜; jo̱ mɨ˜ tɨˊ lɨ˜ catɨsɨ́ɨiñꞌˇ fɨˊ ni˜ guóoꞌ˜ uǿˉ, dseángꞌˉ jloꞌˆ cajneáˉ có̱o̱ꞌ˜ lají̱i̱ꞌ˜ e jɨiñꞌˋ do.
1 E, depois destas coisas, vi descer do céu outro anjo, que tinha grande poder, e a terra foi iluminada com a sua glória.
2 Jo̱ caféꞌrˋ có̱o̱ꞌ˜ júuˆ teáˋ lala:
2 E clamou fortemente com grande voz, dizendo: Caiu! Caiu a grande Babilônia e se tornou morada de demônios, e abrigo de todo espírito imundo, e refúgio de toda ave imunda e aborrecível!
3 — ausente —
3 Porque todas as nações beberam do vinho da ira da sua prostituição. Os reis da terra se prostituíram com ela. E os mercadores da terra se enriqueceram com a abundância de suas delícias.
4 Jo̱ ngɨ́ˋ jo̱ canúˉu co̱o̱ˋguɨ luu˜ e jáaˊ fɨˊ yʉ́ꞌˆ jmɨgüíˋ, jo̱ lalab cajíngꞌˉ e do:
4 E ouvi outra voz do céu, que dizia: Sai dela, povo meu, para que não sejas participante dos seus pecados e para que não incorras nas suas pragas.
5 — ausente —
5 Porque já os seus pecados se acumularam até ao céu, e Deus se lembrou das iniquidades dela.
6 — ausente —
6 Tornai-lhe a dar como ela vos tem dado e retribuí-lhe em dobro conforme as suas obras; no cálice em que vos deu de beber, dai-lhe a ela em dobro.
7 — ausente —
7 Quanto ela se glorificou e em delícias esteve, foi-lhe outro tanto de tormento e pranto, porque diz em seu coração: Estou assentada como rainha, não sou viúva e não verei o pranto.
8 — ausente —
8 Portanto, num dia virão as suas pragas: a morte, e o pranto, e a fome; e será queimada no fogo, porque é forte o Senhor Deus, que a julga.
9 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋguɨ lajo̱, jaléngꞌˋ dseata˜ dseaˋ féngꞌˊ i̱ quiʉꞌˊ ta˜ i̱ cajméeˋ ta˜ ꞌléeˊ có̱o̱ꞌ˜ i̱ dseamɨ́ˋ do jo̱guɨ eáangˊ cajmiꞌiáangˋ dsíirˊ có̱o̱ꞌ˜ jaléꞌˋ e ꞌlɨꞌˆ e seaˋ quiáiñꞌˉ do, eáamˊ nijmérˉ fɨꞌíˆ jo̱guɨ ta˜ quɨꞌˊ mɨ˜ tɨˊ lɨ˜ ninírˋ jaléꞌˋ jmiñiˇ quiáꞌˉ mɨ˜ nɨcáiñꞌˋ do.
9 E os reis da terra, que se prostituíram com ela e viveram em delícias, a chorarão e sobre ela prantearão, quando virem a fumaça do seu incêndio.
10 Jo̱ dsʉꞌ huíimˉ niꞌnángˋ yaaiñ˜ quiáꞌˉ i̱ dseamɨ́ˋ do, co̱ꞌ ꞌgóꞌˋbre e ninírˋ lají̱i̱ꞌ˜ iihuɨ́ɨˊ e catɨ́ɨiñꞌˉ do. Jo̱guɨ yaam˜bɨ jaléngꞌˋ i̱ dseata˜ dseaˋ féngꞌˊ do féꞌrˋ lala:
10 Estarão de longe pelo temor do seu tormento, dizendo: Ai! Ai daquela grande Babilônia, aquela forte cidade! Pois numa hora veio o seu juízo.
11 Jo̱guɨ jaléngꞌˋ dseaˋ i̱ seengˋ fɨˊ ni˜ guóoꞌ˜ uǿˉ jmɨgüíˋ i̱ jmóoˋ ta˜ láaˊ jo̱guɨ ta˜ ꞌnɨ́ɨˋ, eáamˊ fɨꞌíˆ nilíiñˉ co̱ꞌ carjɨˋ niquíꞌˉbre, dsʉco̱ꞌ joˋ jiéꞌˋ lɨ˜ seengˋguɨ i̱ nijméˉ ta˜ láaˊ jaléꞌˋ e iiñ˜ e nidsiꞌnɨɨ˜ quiáꞌrˉ do.
11 E sobre ela choram e lamentam os mercadores da terra, porque ninguém mais compra as suas mercadorias:
12 Dsʉco̱ꞌ lamɨ˜ jéengˊguɨ eáangˊ cajméerˋ ta˜ ꞌnɨ́ɨˋ cunéeˇ có̱o̱ꞌ˜guɨ cuteeˋ lɨ́ꞌˆ lajaléꞌˋ cu̱u̱˜ jɨꞌˋ e jloꞌˆ e ꞌmoꞌˆ eáangˊ, jo̱guɨ ꞌnɨ́ɨrˋ jaléꞌˋ ꞌmɨꞌˊ jloꞌˆ e niguoꞌˆ eáangˊ jo̱guɨ ꞌmɨꞌˊ e niungꞌˋ có̱o̱ꞌ˜guɨ ꞌmɨꞌˊ e yʉ̱́ʉ̱ˉ e lɨ́ɨˊ có̱o̱ꞌ˜ layaang˜ ñiˊ e ꞌmoꞌˆ eáangˊ, jo̱ langɨ́ɨngˉ íimꞌ˜ jaléꞌˋ ꞌmaˋ e jmeafɨɨˋ, jo̱guɨ ꞌnɨ́ɨˋbɨr cajo̱ jaléꞌˋ e tɨˊ dsíiˊ dseaˋ e lɨ́ɨˊ có̱o̱ꞌ˜ yaang˜ maja̱˜ jaléngꞌˋ jóꞌˋ, jo̱ ꞌnɨ́ɨˋbɨr cajo̱ jaléꞌˋ e jmɨlɨɨiñ˜ có̱o̱ꞌ˜ yaang˜ jaléꞌˋ ꞌmaˋ e quíingˊ cuuˉ eáangˊ, jo̱ ꞌnɨ́ɨˋbɨr cajo̱ jaléꞌˋ ñíˆ bronce lɨ́ꞌˆ langɨ́ɨngˉ íingꞌ˜ cu̱u̱˜ e quíingˊ cuuˉ.
12 mercadorias de ouro, e de prata, e de pedras preciosas, e de pérolas, e de linho fino, e de púrpura, e de seda, e de escarlata; e toda madeira odorífera, e todo vaso de marfim, e todo vaso de madeira preciosíssima, de bronze e de ferro, e de mármore;
13 Jo̱guɨ jmóorˋ ta˜ ꞌnɨ́ɨˋ langɨ́ɨngˉ íingꞌ˜ jaléꞌˋ ooˋ quiáꞌˉ jmiñiˇ jo̱guɨ jaléꞌˋ jmɨɨˋ jmeafɨɨˋ, jo̱ ꞌnɨ́ɨˋbɨr cajo̱ langɨ́ɨngˉ íingꞌ˜ jaléꞌˋ méeˊ có̱o̱ꞌ˜guɨ jaléꞌˋ aceite jo̱guɨ fɨ˜ cuɨꞌieeˋ, lɨ́ꞌˆ langɨ́ɨngˉ íingꞌ˜ jaléꞌˋ fɨ˜. Jo̱ ꞌnɨ́ɨmˋbɨr cajo̱ jaléngꞌˋ jóꞌˋ i̱ cá̱ˋ lee˜ có̱o̱ꞌ˜guɨ jaléngꞌˋ joꞌseꞌˋ jo̱guɨ jaléngꞌˋ cuea˜ có̱o̱ꞌ˜guɨ jaléꞌˋ carreta e jñʉˊreꞌ, jo̱ cajméeˋbɨr cajo̱ ta˜ ꞌnɨ́ɨngˋ la quie̱ˊguɨ jaléngꞌˋ dseaˋ i̱ jmóoˋ ta˜ táꞌˉ jmóoˋ e jaˋ eeˋ ꞌléeiñꞌ˜ jí̱i̱ꞌ˜ capíꞌˆ.
13 e cinamomo, e cardamomo, e perfume, e mirra, e incenso, e vinho, e azeite, e flor de farinha, e trigo, e cavalgaduras, e ovelhas; e mercadorias de cavalos, e de carros, e de corpos e de almas de homens.
14 Jo̱ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ íˋ, lalab nisɨ́ꞌrˋ e fɨɨˋ féꞌˋ do:
14 E o fruto do desejo da tua alma foi-se de ti, e todas as coisas gostosas e excelentes se foram de ti, e não mais as acharás.
15 Jo̱ jaléngꞌˋ dseaˋ i̱ cajméeˋ ta˜ ꞌnɨ́ɨˋ jo̱guɨ ta˜ láaˊ jaléꞌˋ e jo̱, jo̱guɨ e caꞌuíiñˉ dseaˋ seaˋ cuuˉ laꞌeáangˊ e fɨɨˋ féꞌˋ do, jaléngꞌˋ íbˋ i̱ nijmihuíingˉ yaang˜ dsʉꞌ uíiꞌ˜ e ꞌgóꞌrˋ lají̱i̱ꞌ˜ iihuɨ́ɨˊ e jǿørˉ do. Jo̱ ie˜ jo̱b eáamˊ nijmérˉ ta˜ quɨꞌˊ jo̱guɨ ta˜ jmijiuungˇ dsíiˊ,
15 Os mercadores destas coisas, que com elas se enriqueceram, estarão de longe, pelo temor do seu tormento, chorando, e lamentando,
16 jo̱ lalab niféꞌrˋ ie˜ jo̱:
16 e dizendo: Ai! Ai daquela grande cidade, que estava vestida de linho fino, de púrpura, de escarlata, adornada com ouro e pedras preciosas e pérolas! Porque numa hora foram assoladas tantas riquezas.
17 Jo̱ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ i̱ jmóoˋ ta˜ quie̱ˊ jaléꞌˋ móoˊ có̱o̱ꞌ˜guɨ jaléngꞌˋ dseaˋ i̱ jmóoˋ ta˜ có̱o̱ꞌ˜ e móoˊ do co̱lɨɨng˜ có̱o̱ꞌ˜ jaléngꞌˋ dseaˋ i̱ teáangꞌ˜ dsíiˊ móoˊ do cajo̱ i̱ ngɨˊ fɨˊ la fɨˊ na có̱o̱ꞌ˜guɨ jaléngꞌˋ dseaˋ i̱ jmóoˋ ta˜ caguieeˉguɨ fɨˊ ni˜ jmɨñíꞌˆ, jaléngꞌˋ íˋ caꞌnáamˉ yaaiñ˜ quiáꞌˉ e fɨɨˋ jo̱.
17 E todo piloto, e todo o que navega em naus, e todo marinheiro, e todos os que negociam no mar se puseram de longe.
18 Jo̱ mɨ˜ tɨˊ lɨ˜ cangárˉ jmiñiˇ quiáꞌˉ e nɨcooˋ e fɨɨˋ do, jo̱ lalab canaaiñˋ féꞌrˋ e teáˋ eáangˊ: —Jí̱i̱ꞌ˜ co̱o̱ˋ ya̱ꞌˊ jaˋ mɨˊ calɨseáˋ co̱o̱ˋ fɨɨˋ e laniingˉ ꞌgøngꞌˊ e cǿøngˋ røøˋ có̱o̱ꞌ˜ e fɨɨˋ Babilonia do.
18 E, vendo a fumaça do seu incêndio, clamaram, dizendo: Que cidade é semelhante a esta grande cidade?
19 Jo̱ canaaiñˋ jgiéerˉ ꞌleeˋ fɨˊ moguir˜, jo̱ canaaiñˋ quɨꞌrˊ dseángꞌˉ e lɨjiuung˜ dsíirˊ jo̱ lalab féꞌrˋ:
19 E lançaram pó sobre a cabeça e clamaram, chorando, e lamentando, e dizendo: Ai! Ai daquela grande cidade, na qual todos os que tinham naus no mar se enriqueceram em razão da sua opulência! Porque numa hora foi assolada.
20 — ausente —
20 Alegra-te sobre ela, ó céu, e vós, santos apóstolos e profetas, porque já Deus julgou a vossa causa quanto a ela.
21 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, jaangˋ ángel i̱ ꞌgøngꞌˊ eáangˊ caséerˋ co̱o̱ˋ cu̱u̱˜ ꞌlooˋ e lɨ́ɨˊ laco̱ꞌguɨ la lɨ́ɨˊ e cu̱u̱˜ tóoˋ quiáꞌˉ lɨ˜ dsirˊ mɨcuɨꞌieeˋ, jo̱ e cu̱u̱˜ ꞌlooˋ do cabírˋ fɨˊ dsíiˊ jmɨñíꞌˆ, jo̱ lalab cajíñꞌˉ mɨ˜ cabíˋreꞌ do:
21 E um forte anjo levantou uma pedra como uma grande mó e lançou- a no mar, dizendo: Com igual ímpeto será lançada Babilônia, aquela grande cidade, e não será jamais achada.
22 — ausente —
22 E em ti não se ouvirá mais a voz de harpistas, e de músicos, e de flauteiros, e de trombeteiros, e nenhum artífice de arte alguma se achará mais em ti; e ruído de mó em ti se não ouvirá mais;
23 — ausente —
23 e luz de candeia não mais luzirá em ti, e voz de esposo e de esposa não mais em ti se ouvirá; porque os teus mercadores eram os grandes da terra; porque todas as nações foram enganadas pelas tuas feitiçarias.
24 Jo̱guɨ e fɨˊ fɨɨˋ nab cajo̱ lɨ˜ nɨcajnéngˉ jmɨꞌøøngˉ jaléngꞌˋ yʉ́ʉꞌ˜ dseaˋ cǿøngꞌ˜ i̱ caféꞌˋ cuaiñ˜ quiáꞌˉ Fidiéeˇ malɨɨ˜guɨ eáangˊ, lɨ́ꞌˆ lajaléngꞌˋ i̱ lɨ́ɨngˊ dseaˋ quiáꞌˉ Fidiéeˇ jo̱guɨ lɨ́ꞌˆ lajaléngꞌˋ dseaˋ i̱ cajúngˉ i̱ cajngaꞌˊ dseaˋ quiáꞌˉ fɨˊ ni˜ guóoꞌ˜ uǿˉ jmɨgüíˋ.
24 E nela se achou o sangue dos profetas, e dos santos, e de todos os que foram mortos na terra.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.