Romanos 3

Cacua NT (CBV_WBT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Weém páant niíj naóhna, “Jwiít judíowã jwĩ jʉmʉchah, Dios jwiítdih ã wʉtatji pah bóodnit jwĩ jʉmʉchahbʉt, dedé pínah nihcan caá”, wã niijcán caá.
1 Então qual é a vantagem de ser judeu? Será que ser circuncidado tem algum valor?
2 Judíowã jwĩ jʉmat jíib, jwiítdih bʉ́dí tʉ́yat ã jʉmna caá. Dios naáwátdih jwiítdih ãt jwíih wʉ̃hʉp tajĩ, bitadih jwĩ naóh yapaat pínah niijná.
2 Tem, sim, e de muitas maneiras! E a primeira vantagem é que Deus entregou a sua mensagem aos cuidados dos judeus.
3 Obohjeéhtih, biquína jwĩ déewã caán naáwátdih jepahcan, “Ma wʉtatdih jwĩ tʉ́i jepahbipna caá”, ĩ niijátji pah ĩt chãjcap jĩ. “Páant queét ĩ niijátji pah ĩ chãjcah, Diosbʉt biíc yoobó ã niijátji pah ã chãjbican nacaá”, ¿ñi niíj jenah joí niít?
3 Mas, se alguns não foram fiéis, será que por isso Deus vai ser infiel?
4 ¡Nihcan caá! Nihat cã́acwã yoobó yeenit ĩ jʉmʉchah yʉhna, Diosboó ã niijátji pahjeh ã chãjbipna caá. Páant yeecanni ã jʉmʉchah jéihna, jon jã́tih David, Dios naáwátdih naóh yapani, ã yéej chãjatdih naóhna, nin pah ãt niíj daacáp tajĩ:
4 De modo nenhum! Que Deus continue a ser verdadeiro, mesmo que todas as pessoas sejam mentirosas. Como dizem as Escrituras Sagradas a respeito dele: “Que fique provado que tu tens razão quando falas e que sejas vencedor quando fores julgado.”
5 Biquína ĩ jenah joyátjĩhjeh nin pah ĩta niíj jenah joi tá yʉh caá: “Jwiít jwĩ yéej chãjachah, Dios yoobópdih ã jʉmatdih cã́acwã chah ĩta jéih taga. Pánihna, jwĩ yéej chãjachah, ã tʉ́ina caá. Páant tʉ́ini ã jʉmʉchah, jwĩ yéejat peéh chãjna, Dios yoobópdih ãta chãjcan taga”, ĩta niíj jenah joi tá yʉh caá.
5 Mas, se as injustiças que cometemos servem para mostrar que Deus age com justiça, o que é que podemos dizer? Que Deus é injusto quando nos castiga? (Eu falo aqui como as pessoas costumam falar.)
6 Obohjeéhtih, páant nihcan caá. Jwĩ yéej chãjatdih peéh chãjcan, yoobópdih chãjni ãta nihcan tagaá. Pánih jʉmna, nihat ĩ yéej chãjat jíib ãta jéih peéh chãjcan tagaá.
6 É claro que não! Se Deus não fosse justo, como poderia julgar o mundo?
7 Bitaboó nin pah ĩta niíj jenah joi tá yʉh caá: “Jwiít cã́acwã yeenit jʉmna, jwĩ niijátji pah jwĩpĩ́ chãjcan caá. Obohjeéhtih, Diosboó yeecanni caá. Pánihna, ded pah yeenit jwĩ jʉmatdih jenah joinít, Dios ded pah yeeat wihcanni ã jʉmʉchah, chah jwĩta tʉ́i jéih taga. Páant ã jʉmʉchah, jwĩ yeeatji jíib peéh chãjat ãta wihcan taga.
7 Mas digamos que a minha mentira faz com que a verdade de Deus fique mais clara, aumentando assim a glória dele. Nesse caso, por que é que devo ainda ser condenado como pecador?
8 Páant niíj jenah joiná, “Yeejép chãjna, Dios tʉ́ini ã jʉmatdih jʉ́ʉtna caá jwĩ chãjap. Pánihna, ¿jwĩ yéej chãj jĩíh?” ĩta niíj jenah joi tá yʉh caá. “Pánihatdih Pablowã ĩ bohéna caá”, biquína jwiítdih ĩ niíj yee naóhna caá. Páant ĩ niíj yee naáwáchah joinít, “queétdih peéh chãjat caá náahap”, Dios ã niiját yoobópdih caá.
8 Então por que não dizer: “Façamos o mal para que desse mal venha o bem”? Na verdade alguns têm me caluniado, dizendo que eu afirmo isso. Porém eles serão condenados como merecem.
9 ¿Ded pah tigaá yeéb ñi niíj jenah joí? ¿Jwiít judíowã bita chah tʉ́init niít jwĩ jʉmʉp? Nihcan caá, wã déewã. Nin pah yeebdíh wã jwʉ́ʉb naóhna caá: Jwiít judíowã, judíowã nihcannitbʉt nihat biíc yoobó Dios ã peéh chãjnit pínah míic jwĩ jʉmna caá.
9 Então será que nós, os judeus, estamos em melhor situação do que os não judeus? De modo nenhum! Já mostrei que todos, judeus e não judeus, estão debaixo do poder do pecado.
10 Jon jã́tih Dios naáwátdih naóh yapanit ĩ daacátji pahjeh tigaá ã jʉmʉp:
10 Como dizem as Escrituras Sagradas: “Não há uma só pessoa que faça o que é certo;
11 — ausente —
11 não há ninguém que tenha juízo; não há ninguém que adore a Deus.
12 — ausente —
12 Todos se desviaram do caminho certo, todos se perderam. Não há mais ninguém que faça o bem, não há ninguém mesmo.
13 — ausente —
13 Todos mentem e enganam sem parar. Da língua deles saem mentiras perversas, e dos seus lábios saem palavras de morte, como se fossem veneno de cobra.
14 — ausente —
14 A boca deles está cheia de terríveis maldições.
15 — ausente —
15 Eles se apressam para matar.
16 — ausente —
16 Por onde passam, deixam a destruição e a desgraça.
17 — ausente —
17 Não conhecem o caminho da paz
18 — ausente —
18 e não aprenderam a temer a Deus .”
19 Páant ĩ niíj daacátjidih náhninit, jwiít judíowã nin pah jwĩ niíj jéihna caá: “Nihat Dios naáwátji jwĩ́ih pínah caá. Páant ã jʉmʉchah, jwiítdih caá caandíh jepahat náahap”, jwĩ niíj jéihna caá. Ã wʉtatdih jéihna yʉhna, caandíh jepahcan, “Jwiítdih yéejat peéh wihcan caá”, jwĩ jéih niijcán caá. Jwiít judíowã Dios ã peéh chãjnit pínah jwĩ jʉmat pah mʉntih, nihat baácdih moón judíowã nihcannitdihbʉt biíc yoobó ã peéh chãjbipna caá. Ã wʉtatdih nihat cã́acwã jwĩ tʉ́i jepahcan caá. Páant jwĩ jepahcah, Moisés ã wʉtatjidih joinít, Diosdih jwĩ yap yohatdih jwĩ jéihna caá. Pánih jéihnit, Diosdih nin pah jwĩ jéih niijcán caá: “Ma wʉtatdih wã tʉ́i jepahachah, ‘Tʉ́ini ma jʉmna caá’, weemdíh ma niíj enmi nacaá”, jwĩ jéih niijcán caá.
19 Nós sabemos que tudo o que a lei diz é dito para os que vivem debaixo da lei. Isso a fim de que todos parem de se justificar e a fim de que todas as pessoas do mundo fiquem debaixo do julgamento de Deus.
20 — ausente —
20 Pois ninguém é aceito por Deus por fazer o que a lei manda, porque a lei faz com que as pessoas saibam que são pecadoras.
21 Páant niíj péanit, jwiít cã́acwã ded pah Diosjeéh jwĩ tʉ́i jʉmat pínah ã jenah joyátjidih bʉʉ yeebdíh wã naóhbipna caá. Moisés ã wʉtatjidih jepah beedácan, jwiít nihat Dios biícdih jwĩta jéih jʉmcan tagaá. Caandíh jéihna, caán wʉtatjidih ded pah jwĩ jepahatdih jenah joicánjeh, det Jesucristoboodíh jepahnitdih, “Queét tʉ́init caá”, ã niíj enna caá. Jon jã́tih Moisés, Dios naáwátdih bita naóh yapanitbʉt caán ã jenah joyátjidih ĩt daacáp tajĩ. Pánihna, bʉʉ ded pah Dios jwiítdih “Nit tʉ́init caá”, ã niiját pínahdih jwiít nihat cã́acwãdih ãt jéihyanap taga. Jwiít judíowãdih, judíowã nihcannitdihbʉt Dios biíc yoobó ã tʉ́i chãjna caá.
21 Mas agora Deus já mostrou que o meio pelo qual ele aceita as pessoas não tem nada a ver com lei . A Lei de Moisés e os Profetas dão testemunho do seguinte:
22 — ausente —
22 Deus aceita as pessoas por meio da fé que elas têm em Jesus Cristo. É assim que ele trata todos os que creem, pois não existe nenhuma diferença entre as pessoas.
23 Yéejnit míic jʉmna, jwiít nihat jwĩ yéej chãjna caá. Jwĩ tʉ́i chãjat pínahdih Dios ã jwíih jenah joyátji pah biíc yoobó jwĩ chãjcan caá. Dios ã tʉ́yatdih yʉʉ́p jwĩ jʉmna caá.
23 Todos pecaram e estão afastados da presença gloriosa de Deus.
24 Páant jwĩ tʉ́i chãjcah yʉhna, Dios jwiítdih bʉ́dí ã oyochah, Jesucristoboó jwĩ yéejat jíib bʉʉdáát panihnidih jíib chãjna, jwiítdih ãt wʉn wʉ̃hʉp wʉt jĩ. Páant jwĩ jíib bʉʉdáátdih ã jíib chãjachah, “Nit tʉ́init caá”, jwiít Jesúsdih jepahnitdih Dios ã niíj enna caá. Jwiítdih jíib náahcanjeh, jwĩ tʉ́i chãjcatdih ãt yohop taga.
24 Mas, pela sua graça e sem exigir nada, Deus aceita todos por meio de Cristo Jesus, que os salva. Deus ofereceu Cristo como sacrifício para que, pela sua morte na cruz, Cristo se tornasse o meio de as pessoas receberem o perdão dos seus pecados, pela fé nele. Deus quis mostrar com isso que ele é justo. No passado ele foi paciente e não castigou as pessoas por causa dos seus pecados; mas agora, pelo sacrifício de Cristo, Deus mostra que é justo. Assim ele é justo e aceita os que creem em Jesus.
25 Jon jã́tih moón ĩ yéej chãjatdih íij enna yʉhna, Dios queétdih ãt peéh chãjcap wʉt jĩ. Pánih peéh chãjcan yʉhna, yoobópdih chãjni jʉ́ʉtat tʉ́ʉt niijná, caanjéh Jesucristodih ãt wah deya bojjip taga, jwĩ yéejat jíib wʉn wʉ̃hnit, ã́ih meépdih ã yoh wʉ̃hat pínah niijná. Pánih wʉn wʉ̃hna, ã́ih meépdih yoh wʉ̃hatdih jwĩ tʉ́i jenah joyóchah ennit, Diosboó jwĩ yéej chãjatdih ã íij cádahna caá. Pánih chãjnit, jon jã́tih moondíh ĩ yéejat jíib peéh chãjcanjeh, Jesús nihat cã́acwãboodíh jwĩ yéejat jíib bʉʉdáátdih ãt jíib chãjap wʉt jĩ. Páant ã chãjachah, Dios ded pah ã niijátji pahjeh yoobópdih chãjni ã jʉmatdih jwiítdih ãt jéihyanap wʉt jĩ.
25 — ausente —
26 Pánih jéihyanit, Jesúsdih jepahnitdih “Nit tʉ́init caá”, ã niíj enatdihbʉt ã jéihyana caá. Páant ã jéihyanachah, “Dios yoobópdih chãjni caá”, jwĩ niíj jéihna caá.
26 — ausente —
27 Páant ã chãjachah jéihnit, nin pahbʉt jwĩ niíj jéihna caá: “Moisés ã wʉtatjidih jwĩ jepahachah ennit, ‘Nit wã peéh chãjnit pínah nihcan caá’, Dios jwiítdih ã niijcán caá. Obohjeéhtih, Jesúsboodíh jwĩ jepahachah enna, ‘Nit tʉ́init caá’, ã niíj enna caá”, jwĩ niíj jéihna caá. Páant niíj jéihnit, “Weemjéh wã tʉ́i chãjat jíib Dios weemdíh ã wẽi enna caá”, jwĩ niíj jenah joicán caá. “Dios ã wʉtatdih tʉ́i jepahat jíib, ‘Nit tʉ́init caá’, Dios ã niijbípna caá”, ¿jwĩta niíj jenah joi tániít? ¡Nihcan caá, wã déewã! Obohjeéhtih, Jesús jwiítdih ã wʉn wʉ̃hatjidih tʉ́i jenah joinít, caánboodíh jwĩ jepahachah, “Nit tʉ́init caá”, Dios ã niíj enbipna caá.
27 Será que temos motivo para ficarmos orgulhosos? De modo nenhum! E por que não? Será que é porque obedecemos à lei? Não; não é. É porque cremos em Cristo.
28 — ausente —
28 Assim percebemos que a pessoa é aceita por Deus pela fé e não por fazer o que a lei manda.
29 Dawá jwĩ déewã nin pah ĩpĩ́ niíj jenah joiná caá: “Jwiít judíowãdihjeh Dios jwĩ maáh ã jʉmna caá. Queét judíowã nihcannitdih ĩ maáh nihcan caá”, ĩpĩ́ niíj jenah joiná yʉh caá. Obohjeéhtih, páant nihcan caá. Dios biícjeh jʉmna, nihat cã́acwãdih ĩ maáh ã jʉmna caá. Pánih jʉmna, Dios jwiít judíowãdih, judíowã nihcannitdihbʉt jwiít nihatdih biíc yoobó jwĩ maáh ã jʉmna caá. Jwiít judíowã Jesús ã wʉn wʉ̃hatjidih tʉ́i jenah joinít, jwĩ jepahachah, jwiítdih “Nit tʉ́init caá”, ã niíj enna caá. Judíowã nihcannitbʉt biíc yoobó Jesúsdih ĩ jepahachah, queétdihbʉt “Nit tʉ́init caá”, Dios ã niíj enna caá.
29 Ou será que Deus é somente Deus dos judeus? Será que não é também Deus dos não judeus? Claro que é!
30 — ausente —
30 Deus é um só e aceitará os judeus na base da sua fé e também aceitará os não judeus por meio da fé que eles têm.
31 Pánihna, Jesús ã wʉn wʉ̃hatjidih jenah joinít, ¿“Moisés ã wʉtatjidih jwĩ cádahachah, ã tʉ́imi nacaá”, jwĩta niij tániít? ¡Nihcan caá, wã déewã! Obohjeéhtih, Jesúsdih jepahna, Moisés ã wʉtatjidihbʉt jwĩ jepahna caá.
31 Será que isso quer dizer que, por causa da fé, nós tratamos a lei como se ela não valesse nada? Não; de modo nenhum! Pelo contrário, afirmamos que a lei tem valor.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.