Mateus 21

Cacua NT (CBV_WBT) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Jerusalén tʉ́tchina tóah jʉibínit, Olivo wʉ̃t jʉmni pácahi jʉmni jeéboó jwĩ jʉibínap jĩ. Pánih jʉibí, pʉ́ʉh laab béjna, Betfagé wʉ̃t jʉmni tʉ́tchibitdih jwĩ tóah jʉibínap jĩ. Caanná jʉibínit, Jesús chénewã jwĩjeéh jʉmnitdih caán tʉ́tchina ã wahap jĩ.
1 E, quando se aproximaram de Jerusalém, e chegaram a Betfagé, ao Monte das Oliveiras, enviou, então, Jesus dois discípulos, dizendo-lhes:
2 Pánih wahnit, nin pah queétdih ã niíj wʉtʉp jĩ:
2 Ide à aldeia que está defronte de vós, e logo encontrareis uma jumenta presa, e um jumentinho com ela; desprendei-a, e trazei-mos.
3 Jesús ã niijíp jĩ.
3 E, se alguém vos disser alguma coisa, direis que o Senhor os há de mister; e logo os enviará.
4 Páant ã yapat pínahdih Dios naáwátdih naóh yapani Zacaríasji nin pah ãt niíj daacáp tajĩ:
4 Ora, tudo isto aconteceu para que se cumprisse o que foi dito pelo profeta, que diz:
5 — ausente —
5 Dizei à filha de Sião: Eis que o teu Rei aí te vem,Manso, e assentado sobre uma jumenta,E sobre um jumentinho, filho de animal de carga.
6 Jesús ã wahnitboó bejnit, ã niijátji pah ĩt chãjap wʉt jĩ.
6 E, indo os discípulos, e fazendo como Jesus lhes ordenara,
7 Burroma, mi wʉ̃ʉ́h biícdih ĩ ʉb jʉyʉ́chah, jwĩ́ih jih bóo yéguehdih tóo dʉgnit, burromajih mi wʉ̃ʉ́hjihbʉt jwĩ cáagap jĩ. Páant jwĩ cáagat tʉ́ttimah, Jesús caán burro wʉ̃ʉ́hjih ã pʉ́ʉh laáb chʉ́ʉdʉp jĩ.
7 Trouxeram a jumenta e o jumentinho, e sobre eles puseram as suas vestes, e fizeram-no assentar em cima.
8 Pánih chʉ́ʉdnit, Jerusalén tʉ́tchina jwiítdih ã nʉmah bejep jĩ. Páant ã bejechah ennit, dawá cã́acwã ĩ́ih jih bóo yéguehdih tóo dʉgnit, Jesúsdih wẽina, namáboó ĩ jwej waáwáp jĩ. Bitaboó ĩ bóodniji táam nʉ́onadih ʉbnit, queétbʉt Jesúsdih wẽina, namáboó ĩ jwej waáwáp jĩ. Páant ĩ jwejniji chóona, nʉ́onajih Jesús ã bejep jĩ.
8 E muitíssima gente estendia as suas vestes pelo caminho, e outros cortavam ramos de árvores, e os espalhavam pelo caminho.
9 Páant Jesús ã bejechah, ã waáwápmant moón, ã méimant péenitbʉt caandíh wẽinit, biícdih nin pah ĩ niíj ñaacáp jĩ: —¡David jʉima, Dios ã wahni, jwiítdih ma tʉ́i ʉbʉʉ́! ¡Meém jwĩ maáh pínahdih bʉ́dí jwĩ wẽina caá! ĩ niíj wẽi ñaacáp jĩ.
9 E a multidão que ia adiante, e a que seguia, clamava, dizendo: Hosana ao Filho de Davi; bendito o que vem em nome do Senhor. Hosana nas alturas!
10 Pánih bejnit, Jerusalén tʉ́tchina jwĩ waadáchah, caanjĩ́h jʉmnitboó en wʉ́hi bejnit, nin pah ĩ niíj míic ʉʉ́bh joyóp jĩ: —¿Nin déhe tigaá? ĩ niijíp jĩ.
10 E, entrando ele em Jerusalém, toda a cidade se alvoroçou, dizendo: Quem é este?
11 —Nin Jesús, Galilea baác, Nazaret tʉ́tchidih bóo, Dios naáwátdih naóh yapani caá, bita queétdih ĩ niíj jepahap jĩ.
11 E a multidão dizia: Este é Jesus, o profeta de Nazaré da Galiléia.
12 Jerusalén tʉ́tchina waadnít, Dioíh mʉʉ jóocmant bóo jʉʉ́hdih Jesús jwiítdih ã nʉmah waad béjep jĩ. Pánih waad béjnit, caánboó jíib chãjnitdih ã ñʉʉn yóh bacanap jĩ. Dinerodih tʉ́ʉt nʉʉmnít ĩ cáagat naanádih ʉb yoh ã́acanit, jopwãdih jíib chãjnitíh chʉ́ʉdat naanádihbʉt ã ʉb yoh ã́acanap jĩ.
12 E entrou Jesus no templo de Deus, e expulsou todos os que vendiam e compravam no templo, e derribou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas;
13 Pánih ʉb yoh ã́acanit, Jesús nin pah queétdih ã niíj jʉ̃ihñʉp jĩ:ã niijíp jĩ.
13 E disse-lhes: Está escrito: A minha casa será chamada casa de oração; mas vós a tendes convertido em covil de ladrões.
14 Páant Dioíh mʉʉdíh Jesús ã jʉmat pónih, dawá jéih encannit, wʉ́ʉat nahjĩh bejnitbʉt ã pebhna ĩ jʉyʉ́p jĩ. Páant ĩ jʉyʉ́chah ennit, queétdih ã booanap jĩ.
14 E foram ter com ele no templo cegos e coxos, e curou-os.
15 Obohjeéhtih, queétdih ã booanachah ennit, caanjĩ́h jʉmnit sacerdotewã ĩ maáta, Moisés ã wʉtatjidih bohénitbʉt Jesúsdih bʉ́dí ĩ íijip jĩ. Jwĩjeéh péenit wébítboó “¡David jʉima, Dios ã wahni, jwiítdih tʉ́i ʉbni pínah, meemdíh bʉ́dí jwĩ wẽina caá!” ĩ niíj ñaác cádahcah joiná, chah ĩ íijip jĩ.
15 Vendo, então, os principais dos sacerdotes e os escribas as maravilhas que fazia, e os meninos clamando no templo: Hosana ao Filho de Davi, indignaram-se,
16 Pánih íijnit, Jesúsdih nin pah ĩ niíj jʉ̃ihñʉp jĩ: —Meemdíh páant ĩ niíj ñaacáchah, ¿ma joicán niít? Páant ĩ niijcá bojo naáh, Jesúsdih ĩ niijíp jĩ.Jesús queétdih ã niíj jʉ̃ihñʉp jĩ.
16 E disseram-lhe: Ouves o que estes dizem? E Jesus lhes disse: Sim; nunca lestes: Pela boca dos meninos e das criancinhas de peito tiraste o perfeito louvor?
17 Páant niíj péanit, queétdih cádahnit, caán tʉ́tchimant Jesús jwiítdih ã nʉmah bac bejep jĩ. Pánih bac bejna, Betania tʉ́tchidih jʉibínit, caan chéi caanjĩ́h jwĩ ʉ̃wʉp jĩ.
17 E, deixando-os, saiu da cidade para Betânia, e ali passou a noite.
18 Cheibit bóo yeó jáapdih, Betania tʉ́tchiboó ʉ̃onitji Jerusalén tʉ́tchina jwʉ́ʉb bejna, Jesúsboó ãt nʉʉgʉ́p wʉnʉp tajĩ.
18 E, de manhã, voltando para a cidade, teve fome;
19 Pánih nʉʉgʉ́p wʉnna, namá jwẽ́ejdih lajni higuera nahdih ennit, ã́ih quehedih jeémíhna, caan náh pebh enedih ã bejep yʉh jĩ. Obohjeéhtih, caan náhboó quehcan, tʉ́ini wawájeh pohba ã jʉmʉp jĩ. Páant ã quehcatdih enna,caan náhdih ã niijíp jĩ. Páant ã niijíchahjeh, ã́ih nʉ́ona ã diib téhah bejep jĩ.
19 E, avistando uma figueira perto do caminho, dirigiu-se a ela, e não achou nela senão folhas. E disse-lhe: Nunca mais nasça fruto de ti! E a figueira secou imediatamente.
20 Páant ã wʉnʉchah ennit, jwiít ã bohénitboó jwĩ en wʉ́hi bejep jĩ. —¿Dépanih tigaá waícanjeh ã wʉnah bej? Jesúsdih jwĩ niíj ʉʉ́bh joyóp jĩ.
20 E os discípulos, vendo isto, maravilharam-se, dizendo: Como secou imediatamente a figueira?
21 — ausente —
21 Jesus, porém, respondendo, disse-lhes: Em verdade vos digo que, se tiverdes fé e não duvidardes, não só fareis o que foi feito à figueira, mas até se a este monte disserdes: Ergue-te, e precipita-te no mar, assim será feito;
22 Jesús jwiítdih ã niíj jepahap jĩ.
22 E, tudo o que pedirdes em oração, crendo, o recebereis.
23 Pánih bejna, Jerusalén tʉ́tchina jʉibí, Dioíh mʉʉdíh waad béjnit, Jesús cã́acwãdih ã jwʉ́ʉb bohénap jĩ. Páant ã bohéát pónih, sacerdotewã ĩ maáta, jwiít judíowã jwĩ maátabʉt ã pebh jʉinít, nin pah caandíh ĩ niíj ʉʉ́bh joyóp jĩ: —¿Deíh wẽpatjĩh tibeé jwíin páant ma chãj? ¿Déhe tibeé meemdíh páant ã wʉt? ĩ niijíp jĩ.
23 E, chegando ao templo, acercaram-se dele, estando já ensinando, os príncipes dos sacerdotes e os anciãos do povo, dizendo: Com que autoridade fazes isto? e quem te deu tal autoridade?
24 — ausente —
24 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Eu também vos perguntarei uma coisa; se ma disserdes, também eu vos direi com que autoridade faço isto.
25 Jesús queétdih ã niíj ʉʉ́bh joyóp jĩ. Páant ã niíj ʉʉ́bh joyóchah joinít, queétjeh nin pah ĩt míic niijíp wʉt jĩ: “¿Ded pah tigaá jwĩ niíj jepahbi? ‘Dios caá Juandih ãt wʉtjip taga’, jwĩ niijíchah, ‘Páant ã jʉmʉchah yʉhna, ¿dépanih tijĩí caandíh ñi jepahcan?’ jwiítdih ã niíj jʉ̃ihbipna caá.
25 O batismo de João, de onde era? Do céu, ou dos homens? E pensavam entre si, dizendo: Se dissermos: Do céu, ele nos dirá: Então por que não o crestes?
26 Obohjeéhtih, nitboó ‘Juan Dios naáwátdih naóh yapani yoobát ã jʉmʉp jĩ’, ĩ niíj jenah joiná caá. Páant ĩ niíj jenah joyóchah, ‘Cã́acwãjeh caandíh ĩt daabáát tʉ́ʉtjip taga’, jwĩ niíj jepahachah, jwiítdih bʉ́dí ĩ íijbipna caá”, ĩt míic niijíp wʉt jĩ.
26 E, se dissermos: Dos homens, tememos o povo, porque todos consideram João como profeta.
27 Pánih míic wéhe péanit, nin pah Jesúsdih ĩ niíj jepahap jĩ: —Jwiít jwĩ jéihcan caá, ĩ niijíp jĩ.Jesús queétdih ã niijíp jĩ.
27 E, respondendo a Jesus, disseram: Não sabemos. Ele disse-lhes: Nem eu vos digo com que autoridade faço isto.
28 Páant niíj péanit, jwĩ maátadih Jesús nin pah ã jwʉ́ʉb niíj naáwáp jĩ:
28 Mas, que vos parece? Um homem tinha dois filhos, e, dirigindo-se ao primeiro, disse: Filho, vai trabalhar hoje na minha vinha.
29 — ausente —
29 Ele, porém, respondendo, disse: Não quero. Mas depois, arrependendo-se, foi.
30 — ausente —
30 E, dirigindo-se ao segundo, falou-lhe de igual modo; e, respondendo ele, disse: Eu vou, senhor; e não foi.
31 Jesús queétdih ã niijíp jĩ. —Weép jeñéboó ã tʉ́i jepahap be, queét ĩ niíj jepahap jĩ.
31 Qual dos dois fez a vontade do pai? Disseram-lhe eles: O primeiro. Disse-lhes Jesus: Em verdade vos digo que os publicanos e as meretrizes entram adiante de vós no reino de Deus.
32 Jesús queétdih ã niijíp jĩ.
32 Porque João veio a vós no caminho da justiça, e não o crestes, mas os publicanos e as meretrizes o creram; vós, porém, vendo isto, nem depois vos arrependestes para o crer.
33 — ausente —
33 Ouvi, ainda, outra parábola: Houve um homem, pai de família, que plantou uma vinha, e circundou-a de um valado, e construiu nela um lagar, e edificou uma torre, e arrendou-a a uns lavradores, e ausentou-se para longe.
34 — ausente —
34 E, chegando o tempo dos frutos, enviou os seus servos aos lavradores, para receber os seus frutos.
35 — ausente —
35 E os lavradores, apoderando-se dos servos, feriram um, mataram outro, e apedrejaram outro.
36 — ausente —
36 Depois enviou outros servos, em maior número do que os primeiros; e eles fizeram-lhes o mesmo.
37 — ausente —
37 E, por último, enviou-lhes seu filho, dizendo: Terão respeito a meu filho.
38 — ausente —
38 Mas os lavradores, vendo o filho, disseram entre si: Este é o herdeiro; vinde, matemo-lo, e apoderemo-nos da sua herança.
39 — ausente —
39 E, lançando mão dele, o arrastaram para fora da vinha, e o mataram.
40 Jesús queétdih ã niíj ʉʉ́bh joyóp jĩ.
40 Quando, pois, vier o senhor da vinha, que fará àqueles lavradores?
41 Páant Jesús ã niijíchah joinít, queét caandíh nin pah ĩ niíj jepahap jĩ: —Queét yeejépwãdih peéh chãjna, ã mao yohat tʉ́ʉtbipna caá. Tʉ́ttimah, bitaboodíh ã́ih iguíhadih ã en dawát tʉ́ʉtbipna caá, ã́ih iguíhdih caandíh ĩ tʉ́i dic wʉ̃hat pínah niijná, ĩ niijíp jĩ.
41 Dizem-lhe eles: Dará afrontosa morte aos maus, e arrendará a vinha a outros lavradores, que a seu tempo lhe dêem os frutos.
42 Páant ĩ niijíchah joinít, Jesús nin pah ã jwʉ́ʉb niijíp jĩ:
42 Diz-lhes Jesus: Nunca lestes nas Escrituras:A pedra, que os edificadores rejeitaram,essa foi posta por cabeça do ângulo;pelo Senhor foi feito isto,E é maravilhoso aos nossos olhos?
43 — ausente —
43 Portanto, eu vos digo que o reino de Deus vos será tirado, e será dado a uma nação que dê os seus frutos.
44 Jesús ã niijíp jĩ.
44 E, quem cair sobre esta pedra, despedaçar-se-á; e aquele sobre quem ela cair ficará reduzido a pó.
45 Páant ã niijíchah joinít, sacerdotewã ĩ maáta, fariseowãbʉt “Jwiítdih niijná caá ã chãjap”, ĩt niíj jéihyep wʉt jĩ.
45 E os príncipes dos sacerdotes e os fariseus, ouvindo estas palavras, entenderam que falava deles;
46 Páant niíj jéihnit, caandíh ded pah ĩ tewat pínahdih ĩt bidip wʉt yʉh jĩ. Obohjeéhtih, cã́acwã caandíh “Dios naáwátdih naóh yapani caá”, ĩ niíj jenah joyóchah jéihnit, queétdih ʉ́ʉmna, tewíhna yʉhna, ĩt jéih teo jwʉhcap wʉt jĩ.
46 E, pretendendo prendê-lo, recearam o povo, porquanto o tinham por profeta.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.