Marcos 9
Cacua NT (CBV_WBT) vs ARIB
1 Páant niíj péanit, nin pah Jesús queétdih ãt jwʉ́ʉb niíj naáwáp wʉt jĩ:ãt niijíp wʉt jĩ.
1 Disse-lhes mais: Em verdade vos digo que, dos que aqui estão, alguns há que de modo nenhum provarão a morte até que vejam o reino de Deus já chegando com poder.
2 Seis yeó jáap tʉ́ttimah Pedro, Santiago, Juan, queét biíc peihcannitdihjeh jap bóo jeená Jesús ãt nʉmah pʉ́ʉh laab béjep wʉt jĩ. Caanná ĩ pʉ́ʉh laáb jʉibíát tʉ́ttimah, ĩ enechah, ã jígohat ãt tʉ́ʉt nʉʉmʉ́p wʉt jĩ.
2 Seis dias depois tomou Jesus consigo a Pedro, a Tiago, e a João, e os levou à parte sós, a um alto monte; e foi transfigurado diante deles;
3 Ã́ih yégueh chóo tʉ́i baáb yeh iigní ãt jígohop wʉt jĩ. Nin baácdih moón yégueh chocnit, pánih tʉ́i baabní ĩ jéih choccan caá.
3 as suas vestes tornaram-se resplandecentes, extremamente brancas, tais como nenhum lavandeiro sobre a terra as poderia branquear.
4 Páant ã yeh iiguíchah, Elías, Moisésji biícdih Jesús pebh jígohnit, caandíh ĩ míic wéhenachah, queét biíc peihcannit ã bohénit ĩt enep wʉt jĩ.
4 E apareceu-lhes Elias com Moisés, e falavam com Jesus.
5 Páant ĩ jígohochah ennit, queét tʉbit ĩt ʉ́ʉmʉp wʉt jĩ. Pánih ʉ́ʉmna, ded pah ã niiját pínahdih jéihcan, nin pah Pedro Jesúsdih ãt niijíp wʉt yʉh jĩ: —¡Maá, jwiít ninjĩh jwĩ jʉmʉchah, ã tʉ́ina caá! Biíc peihcanni mʉʉ dáhna jwĩ chãjbipna caá. Míih pínah, Moiséíh pínah, Elíaíh pínahdihbʉt jwĩ chãjbipna caá, ãt niijíp wʉt yʉh jĩ.
5 Pedro, tomando a palavra, disse a Jesus: Mestre, bom é estarmos aqui; façamos, pois, três cabanas, uma para ti, outra para Moisés, e outra para Elias.
6 — ausente —
6 Pois não sabia o que havia de dizer, porque ficaram atemorizados.
7 Páant ã niijíchahjeh, mah põh panihni queétdih ãt dei jʉyʉ́p wʉt jĩ. Páant ã dei jʉyʉ́chah, caanmánt Dios nin pah ãt niijíp wʉt jĩ: “Nin wã wʉ̃ʉ́h, wã oini caá. Pánihna, ã naáwáchah, caandíh ñi tʉ́i joyoó”, ãt niijíp wʉt jĩ.
7 Nisto veio uma nuvem que os cobriu, e dela saiu uma voz que dizia: Este é o meu Filho amado; a ele ouvi.
8 Páant ã niíj péanachah, Pedrowã jwʉ́ʉb enna, Jesúsdihjeh ĩt enep wʉt jĩ. Ĩ ennitjiboó ĩtát jwʉ́ʉb bʉʉdáh bejep wʉt jĩ.
8 De repente, tendo olhado em redor, não viram mais a ninguém consigo, senão só a Jesus.
9 Pánihna, jeemánt jwʉ́ʉb dei bejnit, Jesús queétdih nin pah ãt niijíp wʉt jĩ:ãt niijíp wʉt jĩ.
9 Enquanto desciam do monte, ordenou-lhes que a ninguém contassem o que tinham visto, até que o Filho do homem ressurgisse dentre os mortos.
10 Pánihna, ã niijátji pahjeh queét ĩ enatjidih bitadih ĩt naóh jwʉhcap wʉt jĩ. Queétjeh nin pah ĩt míic niíj ʉʉ́bh joyóp wʉt jĩ: “ ‘Wʉnniji wã jwʉ́ʉb boo pʉd jʉ̃ʉ́wát tʉ́ttimah’, niijná, ¿Ded pah niij tígaá páant ã niíj?” ĩt míic niijíp wʉt jĩ.
10 E eles guardaram o caso em segredo, indagando entre si o que seria o ressurgir dentre os mortos.
11 Páant niíj míic wéhenit, Jesúsdih nin pah ĩt niíj ʉʉ́bh joyóp wʉt jĩ: —‘Cristo, Dios ã wahni, ã jʉ̃ʉ́wát pínah jã́tih, Elías ã jwíih jʉ̃óhbipna caá’, Moisés ã wʉtatjidih bohénit ĩpĩ́ niijná caá. ¿Ded pah niij tígaá páant ĩ niíj? caandíh ĩt niijíp wʉt jĩ.
11 Então lhe perguntaram: Por que dizem os escribas que é necessário que Elias venha primeiro?
12 Jesús queétdih ãt niijíp wʉt jĩ.
12 Respondeu-lhes Jesus: Na verdade Elias havia de vir primeiro, a restaurar todas as coisas; e como é que está escrito acerca do Filho do homem que ele deva padecer muito a ser aviltado?
13 — ausente —
13 Digo-vos, porém, que Elias já veio, e fizeram-lhe tudo quanto quiseram, como dele está escrito.
14 Páant ã niiját tʉ́ttimah, jeejíboó jʉmnitji jwʉ́ʉb dei bejna, dawá cã́acwã ã bohénit pebh ĩ jʉmʉchah, Jesúswã ĩt enep wʉt jĩ. Moisés ã wʉtatjidih bohénitboó ã bohénit biícdih míic jʉ̃ih ñaácna ĩt chãjap wʉt jĩ.
14 Quando chegaram aonde estavam os discípulos, viram ao redor deles uma grande multidão, e alguns escribas a discutirem com eles.
15 Pánihna, Jesúswã ĩ dei jʉibínachah, nihat caandíh wẽi ennit, Jesúsdih jwãáádih ĩt ñáo ñah bejep wʉt jĩ.
15 E logo toda a multidão, vendo a Jesus, ficou grandemente surpreendida; e correndo todos para ele, o saudavam.
16 Ã pebh ĩ jʉibínachah, nin pah queétdih Jesús ãt niíj ʉʉ́bh joyóp wʉt jĩ:ãt niijíp wʉt jĩ.
16 Perguntou ele aos escribas: Que é que discutis com eles?
17 Páant ã niíj ʉʉ́bh joyóchah joinít, cã́acwã cãtíh ñʉhni nin pah ãt niíj jepahap wʉt jĩ: —Bohéní, wã wʉ̃ʉ́h nemép jʉmnidih meemdíh wã ʉb jʉ̃ʉ́wʉ́p yʉh be. Nemépboó caandíh déheanit, ãpĩ́ wéheat tʉ́ʉtcan caá.
17 Respondeu-lhe um dentre a multidão: Mestre, eu te trouxe meu filho, que tem um espírito mudo;
18 Wã wʉ̃ʉ́hdih déheat ã jʉ̃ʉ́wʉ́chah, baácboó bʉʉgnít, maojĩ́h nah chãácnit, ãpĩ́ jwiwáh bejna caá. Pánih bejnit, jacmant moj chej tʉbit ãpĩ́ bacna caá. Páant ã jʉmʉchah, ma pej jʉmnitdih nemépdih wã bacaat tʉ́ʉtʉp yʉh be. Obohjeéhtih, queét ĩ jéih bacacap be, Jesúsdih ãt niijíp wʉt jĩ.
18 e este, onde quer que o apanha, convulsiona-o, de modo que ele espuma, range os dentes, e vai definhando; e eu pedi aos teus discípulos que o expulsassem, e não puderam.
19 Jesús queétdih ãt niijíp wʉt jĩ.
19 Ao que Jesus lhes respondeu: ó geração incrédula! até quando estarei convosco? até quando vos hei de suportar? Trazei-mo.
20 Páant ã niijíchah joinít, nemép jʉmnidih Jesús pebh ĩt ʉb bejep wʉt jĩ. Ĩ ʉb jʉibínachah, Jesúsdih ennit, nemépboó wébítdih baácboó nʉmah bʉʉgʉ́chah, ãt ñaj tʉ̃pʉ́nap wʉt jĩ. Páant ã ñaj tʉ̃pʉ́nachah, jacmant moj chej bʉ́dí ãt bacap wʉt jĩ.
20 Então lho trouxeram; e quando ele viu a Jesus, o espírito imediatamente o convulsionou; e o endemoninhado, caindo por terra, revolvia-se espumando.
21 Jesús behedih ãt niíj ʉʉ́bh joyóp wʉt jĩ. —Wébítjeh ã jʉmʉchah, ã jwíihip be.
21 E perguntou Jesus ao pai dele: Há quanto tempo sucede-lhe isto? Respondeu ele: Desde a infância;
22 Nemépboó caandíh tʉʉ cʉ́ʉtboó nʉmah bʉʉ́g cáwíhnit, mʉjboobʉ́t nʉmah bʉʉ́g báahnit, dawá láa ã mao yohíhip jĩ. Ma jéihna, jwiítdih jĩ́gah ennit, ma teo wáacá, Jesúsdih ãt niijíp wʉt jĩ.
22 e muitas vezes o tem lançado no fogo, e na água, para o destruir; mas se podes fazer alguma coisa, tem compaixão de nós e ajuda-nos.
23 Jesús caandíh ãt niijíp wʉt jĩ.
23 Ao que lhe disse Jesus: Se podes!-tudo é possível ao que crê.
24 —Meemdíh wã tʉ́i jenah joiná yʉh caá. Obohjeéhtih, chah wã tʉ́i jenah joyát pínah niijná, weemdíh ma teo wáacá, ãt niijíp wʉt jĩ.
24 Imediatamente o pai do menino, clamando, {com lágrimas} disse: Creio! Ajuda a minha incredulidade.
25 Dawá queét pebhna ñáo ñah bejnit, ĩ míic wáac jʉibínachah ennit, Jesús nemépdih nin pah ãt niíj jʉ̃ihñʉp wʉt jĩ:ãt niijíp wʉt jĩ.
25 E Jesus, vendo que a multidão, correndo, se aglomerava, repreendeu o espírito imundo, dizendo: Espírito mudo e surdo, eu te ordeno: Sai dele, e nunca mais entres nele.
26 Páant ã niíj jʉ̃ihñʉchah joinít, ñaácnit, wébítdih baácboó jwʉ́ʉb nʉmah bʉʉgnít, ñaj tʉ̃pʉ́ánit, nemép ãt bac bejep wʉt jĩ. Páant ã chãjachah, wébítboó wʉnni pah ãt ñajap wʉt jĩ. “Caán ã wʉnah bejna caá”, dawá ĩt niijíp wʉt yʉh jĩ.
26 E ele, gritando, e agitando-o muito, saiu; e ficou o menino como morto, de modo que a maior parte dizia: Morreu.
27 Páant ĩ niijíchah yʉhna, Jesúsboó caandíh ã́ih mʉj nahdih ãt teo wái ñahanap wʉt jĩ. Páant ã teo wái ñahanachah, wébít ãt ñah ñʉhʉp wʉt jĩ.
27 Mas Jesus, tomando-o pela mão, o ergueu; e ele ficou em pé.
28 Tʉ́ttimah, Jesúswã mʉʉ́boó ĩ waád jʉibínachah, bita wihcah, ã bohénitjeh caandíh nin pah ĩt niíj ʉʉ́bh joyóp wʉt jĩ: —¿Dépanih tigaá jwiítboó caán nemépdih jwĩ jéih bacacan? ĩt niijíp wʉt jĩ.
28 E quando entrou em casa, seus discípulos lhe perguntaram à parte: Por que não pudemos nós expulsá-lo?
29 Jesús queétdih ãt niíj jepahap wʉt jĩ.
29 Respondeu-lhes: Esta casta não sai de modo algum, salvo à força de oração {e jejum.}
30 Tʉ́ttimah, ĩ jʉmniji tʉ́tchimant Galilea baácna Jesúswã ĩt bejep wʉt jĩ. Capernaum tʉ́tchina bejni namádih bejna, Jesús ã bohénitdih ãt bohé bejep wʉt jĩ. Pánih queétdih bohé bejna, ã bohénitdihjeh ã tʉ́i bohéát tʉ́ʉt niijná, dedboó ĩ bejat pínahdih bita ĩ jéihyatdih ãt náahcap wʉt jĩ. Pánih bohé jib bejna, nin pah queétdih ãt niíj naáwáp wʉt jĩ:ãt niijíp wʉt jĩ.
30 Depois, tendo partido dali, passavam pela Galiléia, e ele não queria que ninguém o soubesse;
31 — ausente —
31 porque ensinava a seus discípulos, e lhes dizia: O Filho do homem será entregue nas mãos dos homens, que o matarão; e morto ele, depois de três dias ressurgirá.
32 Páant ã niijíchah joiná yʉhna, queét ĩt tʉ́i beh joicáp wʉt jĩ. Pánih beh joicán, ʉ́ʉmna, ĩt jwʉ́ʉb ʉʉ́bh joicáp wʉt jĩ.
32 Mas eles não entendiam esta palavra, e temiam interrogá-lo.
33 Galilea baácdih bejna, Jesúswã Capernaum tʉ́tchiboó ĩt jʉibínap wʉt jĩ. Pánih jʉibínit, ã chéenwãíh mʉʉdíh waadnít, Jesús ã bohénitdih nin pah ãt niíj ʉʉ́bh joyóp wʉt jĩ:ãt niijíp wʉt jĩ.
33 Chegaram a Cafarnaum. E estando ele em casa, perguntou-lhes: Que estáveis discutindo pelo caminho?
34 Páant ã niijíchah joinít, ĩt jepahcap wʉt jĩ. Namádih bejna, nin pah queétjeh ĩt niíj míic wéhenap wʉt jĩ: “Chah jéihni jʉmna, weémboó maáh panihni wã jʉmna caá”, ĩt míic niijíp wʉt jĩ.
34 Mas eles se calaram, porque pelo caminho haviam discutido entre si qual deles era o maior.
35 Páant ĩ míic niijátjidih tíicna, Jesúsdih ĩt jepahcap wʉt jĩ. Páant ĩ jepahcah ennit, jʉibí chʉ́ʉdnit, ã bohénitdih bid bojnit, nin pah queétdihjeh ãt niíj naáwáp wʉt jĩ:ãt niijíp wʉt jĩ.
35 E ele, sentando-se, chamou os doze e lhes disse: se alguém quiser ser o primeiro, será o derradeiro de todos e o servo de todos.
36 Páant niijnít, wébítdih bid bojnit, queét cãtíh ãt ñʉhat tʉ́ʉtʉp wʉt jĩ. Ñʉhat tʉ́ʉtnit, caandíh pin teonit, Jesús nin pah queétdih ãt niijíp wʉt jĩ:
36 Então tomou uma criança, pô-la no meio deles e, abraçando-a, disse-lhes:
37 ãt niijíp wʉt jĩ.
37 Qualquer que em meu nome receber uma destas crianças, a mim me recebe; e qualquer que me recebe a mim, recebe não a mim mas àquele que me enviou.
38 Tʉ́ttimah, Juan Jesúsdih nin pah ãt niijíp wʉt jĩ: —Bohéní, jwĩ enechah, biíc newé ma wẽpatjĩh nemépwãdih ã bacat tʉ́ʉtʉp be. Obohjeéhtih, jwĩjeéh jʉmni ã nihcah, caandíh páant jwĩ chãjat tʉ́ʉtcap be, ãt niijíp wʉt jĩ.
38 Disse-lhe João: Mestre, vimos um homem que em teu nome expulsava demônios, e nós lho proibimos, porque não nos seguia.
39 Páant ã niijíchah joinít, Jesús ã bohénitdih nin pah ãt niíj jepahap wʉt jĩ:
39 Jesus, porém, respondeu: Não lho proibais; porque ninguém há que faça milagre em meu nome e possa logo depois falar mal de mim;
40 — ausente —
40 pois quem não é contra nós, é por nós.
41 Jesús ãt niijíp wʉt jĩ.
41 Porquanto qualquer que vos der a beber um copo de água em meu nome, porque sois de Cristo, em verdade vos digo que de modo algum perderá a sua recompensa.
42 — ausente —
42 Mas qualquer que fizer tropeçar um destes pequeninos que crêem em mim, melhor lhe fora que se lhe pendurasse ao pescoço uma pedra de moinho, e que fosse lançado no mar.
43 — ausente —
43 E se a tua mão te fizer tropeçar, corta-a; melhor é entrares na vida aleijado, do que, tendo duas mãos, ires para o inferno, para o fogo que nunca se apaga.
44 — ausente —
44 {onde o seu verme não morre, e o fogo não se apaga.}
45 — ausente —
45 Ou, se o teu pé te fizer tropeçar, corta-o; melhor é entrares coxo na vida, do que, tendo dois pés, seres lançado no inferno.
46 — ausente —
46 {onde o seu verme não morre, e o fogo não se apaga.}
47 — ausente —
47 Ou, se o teu olho te fizer tropeçar, lança-o fora; melhor é entrares no reino de Deus com um só olho, do que, tendo dois olhos, seres lançado no inferno.
48 — ausente —
48 onde o seu verme não morre, e o fogo não se apaga.
49 — ausente —
49 Porque cada um será salgado com fogo.
50 Jesús queétdih ãt niijíp wʉt jĩ.
50 Bom é o sal; mas, se o sal se tornar insípido, com que o haveis de temperar? Tende sal em vós mesmos, e guardai a paz uns com os outros.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.