Marcos 7
Cacua NT (CBV_WBT) vs NTLH
1 Jerusalén tʉ́tchimant bejnit, Moisés ã wʉtatjidih bohénit, fariseowãbʉt Jesús pebh ĩt míic wáac jʉibínap wʉt jĩ.
1 Alguns fariseus e alguns mestres da Lei que tinham vindo de Jerusalém reuniram-se em volta de Jesus.
2 Jwĩ nʉowã ĩ wʉtatji pahjeh, jeémát pínah jã́tih fariseowã, nihat bita jwĩ déewãbʉt jwĩpĩ́ téih chocop jĩ. Bií dée jíib chãjadih bejnitji mʉʉná jwʉ́ʉb jʉibínit, ĩ wʉtatji pahjeh téih choccan, jwĩpĩ́ jeémpcap jĩ. Pamapna, pʉʉbátna, jwĩ lajatjinadihbʉt jwĩpĩ́ chocop jĩ. “Dios páant caá ã náahap”, niíj jenah joinít, jwĩ nʉowã dawá biíh ĩ wʉtatjidihbʉt jwĩpĩ́ chãjap jĩ.
2 Eles viram que alguns dos discípulos dele estavam comendo com mãos impuras , quer dizer, não tinham lavado as mãos como os fariseus mandavam o povo fazer.
3 — ausente —
3 (Os judeus, e especialmente os fariseus, seguem os ensinamentos que receberam dos antigos: eles só comem depois de lavar as mãos com bastante cuidado.
4 — ausente —
4 E, antes de comer, lavam tudo o que vem do mercado. Seguem ainda muitos outros costumes, como a maneira certa de lavar copos, jarros, vasilhas de metal e camas.)
5 Jesús pebh míic wáacnit, ã bohénit téih choccanjeh ĩ jeéméchah ennit, fariseowã Jesúsdih nin pah ĩt niíj ʉʉ́bh joyóp wʉt jĩ: —Jwĩ nʉowã ĩ wʉtatjidih yap yohnit, ma bohénit téih choccanjeh ĩ jeémpna caá. ¿Dépanih tigaá caandíh ĩ jepahcan? Jesúsdih ĩt niijíp wʉt jĩ.
5 Os fariseus e os mestres da Lei perguntaram a Jesus: — Por que é que os seus discípulos não obedecem aos ensinamentos dos antigos e comem sem lavar as mãos?
6 Páant ĩ niijíchah joinít, Jesús nin pah queétdih ãt niijíp wʉt jĩ:
6 Jesus respondeu:
7 — ausente —
7 A adoração deste povo é inútil,
8 — ausente —
8 E continuou:
9 — ausente —
9 E Jesus terminou, dizendo:
10 — ausente —
10 Pois Moisés ordenou: “Respeite o seu pai e a sua mãe.” E disse também: “Que seja morto aquele que amaldiçoar o seu pai ou a sua mãe!”
11 — ausente —
11 Mas vocês ensinam que, se alguém tem alguma coisa que poderia usar para ajudar os seus pais, mas diz: “Eu dediquei isto a Deus”,
12 — ausente —
12 então ele não precisa ajudar os seus pais.
13 Jesús ãt niijíp wʉt jĩ.
13 Assim vocês desprezam a palavra de Deus, trocando-a por ensinamentos que passam de pais para filhos. E vocês fazem muitas outras coisas como esta.
14 Páant fariseowãdih niíj péa, bita ãjeéh péenitdih ã pebh bid bojnit, nin pah ãt niijíp wʉt jĩ:
14 Jesus chamou outra vez a multidão e disse:
15 — ausente —
15 Tudo o que vem de fora e entra numa pessoa não faz com que ela fique
16 Jesús ãt niijíp wʉt jĩ.
16 [Se vocês têm ouvidos para ouvir, então ouçam.]
17 Páant niíj péanit, Jesúswã mʉʉná ĩt waad béjep wʉt jĩ. Pánih waád jʉibínit, ã bohénit ã naáwátjidih ĩt ʉʉ́bh joyóp wʉt jĩ. Páant ĩ ʉʉ́bh joyóchah joinít, Jesús nin pah queétdih ãt niíj jepahap wʉ jĩ:
17 Quando Jesus se afastou da multidão e entrou em casa, os seus discípulos lhe perguntaram o que queria dizer essa comparação.
18 — ausente —
18 Então ele disse:
19 ãt niijíp wʉt jĩ. Páant niijná, “Nihat jeémát tʉ́ini caá”, niijná ãt chãjap wʉt jĩ.
19 porque não vai para o coração, mas para o estômago, e depois sai do corpo. Com isso Jesus quis dizer que todos os tipos de alimento podem ser comidos.
20 Nin pahbʉt ãt jwʉ́ʉb niíj naáwáp wʉt jĩ:
20 Ele continuou:
21 — ausente —
21 Porque é de dentro, do coração, que vêm os maus pensamentos, a imoralidade sexual, os roubos, os crimes de morte,
22 — ausente —
22 os adultérios, a avareza, as maldades, as mentiras, as imoralidades, a inveja, a calúnia, o orgulho e o falar e agir sem pensar nas consequências.
23 Jesús ãt niijíp wʉt jĩ.
23 Tudo isso vem de dentro e faz com que as pessoas fiquem impuras.
24 Tiro tʉ́tchi, Sidón tʉ́tchi pebh jʉibínit, caanjĩ́h jʉmni mʉʉdíh Jesúswã ĩt waadáp wʉt jĩ. Caán mʉʉ́boó ã jʉmatdih bitadih ãt naáwát tʉ́ʉtcap wʉt yʉh jĩ. Obohjeéhtih, ã naáwát tʉ́ʉtcah yʉhna, ã jʉmatdih jéihnit, dawá ĩ jʉibínachah, queétdih ãt jéih jweicáp wʉt jĩ.
24 Jesus saiu dali e foi para a região que fica perto da cidade de Tiro. Ele entrou numa casa e não queria que soubessem que estava ali, mas não pôde se esconder.
25 Caán tʉ́tchidih biíc yad wili mi nʉʉmbít nemép jʉmnih mit jʉmʉp wʉt jĩ. Pánihna, Jesús ded pah ã chãjat doonádih joí, caanjĩ́h ã jʉmat doonádihbʉt joinít, ã pebhna mit jʉibínap wʉt jĩ. Pánih jʉibínit, Jesúsdih wẽina, ã́ih jítcha pebh mit bódicha caj yoh ñajap wʉt jĩ.
25 Certa mulher, que tinha uma filha que estava dominada por um espírito mau, ouviu falar a respeito de Jesus. Ela veio e se ajoelhou aos pés dele.
26 Caánt Siria baác Fenicia wʉ̃t jʉmni tʉ́tchidih bóli, Griega wili mit jʉmʉp wʉt jĩ. Pánihna, Jesús pebh bódicha caj yoh ñajnit, mi nʉʉmdíh jʉmni nemépdih ã bacat tʉ́ʉtat pínahdih mit ʉʉ́bʉ́p wʉt jĩ.
26 Era estrangeira, de nacionalidade siro-fenícia, e pediu que Jesus expulsasse da sua filha o demônio.
27 Páant mi ʉʉ́bʉ́chah joinít, nin pah Jesús caántdih ãt niijíp wʉt jĩ:ãt niijíp wʉt jĩ.
27 Mas Jesus lhe disse:
28 —Ma niiját yoobópdih tigaá, Maá. Obohjeéhtih, mʉjjiowã́ jeémát cáagat naá nʉmp pã́init, wébít ĩ jeémp jéenanidih ĩpĩ́ jeémpna caá. Pánihna, biíh baácdih bóli wã jʉmʉchah yʉhna, weemdíhbʉt ma teo wáacachah, ã tʉ́ina caá, Jesúsdih mit niíj jepahap wʉt jĩ.
28 — Mas, senhor, — respondeu a mulher — até mesmo os cachorrinhos que ficam debaixo da mesa comem as migalhas de pão que as crianças deixam cair.
29 Jesús caántdih ãt niijíp wʉt jĩ.
29 Jesus disse:
30 Páant ã niijíchah joinít, miíh mʉʉná jwʉ́ʉb jʉibínit, mi nʉʉmdíh nemép wihcannih mi lajachah, mit enep wʉt jĩ.
30 Quando a mulher voltou para casa, encontrou a criança deitada na cama; de fato, o demônio tinha saído dela.
31 Jesúswã Tiro tʉ́tchi jʉmni baácmant bejnit, Sidón tʉ́tchidih jʉibí yap bej, Galilea íim conanaamánt jwʉ́ʉb dei jʉibínit, Chénat Pah Téihya Tʉ́tchina wʉ̃t jʉmni pebhboó ĩt jʉibínap wʉt jĩ.
31 Jesus saiu da região que fica perto da cidade de Tiro, passou por Sidom e pela região das Dez Cidades e chegou ao lago da Galileia.
32 Páant ĩ jʉibínachah, biíc newé wéhecan, joicánnidih Jesús pebh cã́acwã ĩt ʉb jʉibínap wʉt jĩ, caandíh ã booaat pínah niijná.
32 Algumas pessoas trouxeram um homem que era surdo e quase não podia falar e pediram a Jesus que pusesse a mão sobre ele.
33 Jéih joicánnidih chibít yʉʉ́p Jesús ãt nʉmah bejep wʉt jĩ. Pánih bejnit, newéíh molítdih Jesús ã́ih téih tíibjĩh chibít ãt taj waadánap wʉt jĩ. Pánih taj waadá péanit, Jesús ã́ih téih tíibdih coí cáagnit, newéíh nʉʉ́cdih ãt teo jã́hanap wʉt jĩ.
33 Jesus o tirou do meio da multidão e pôs os dedos nos ouvidos dele. Em seguida cuspiu e colocou um pouco da saliva na língua do homem.
34 Pánih teo jã́ha péanit, jeáboó chéi ennit, caolih jʉí jéena bojnit,ãt niijíp wʉt jĩ. “¡Efatá!” niijná, “¡Ma wãtaá!” niijná ãt chãjap wʉt jĩ.
34 Depois olhou para o céu, deu um suspiro profundo e disse ao homem:
35 Páant ã niijíchahjeh, caán joicánniji jéih joinít, ã́ih nʉʉ́cbʉt ã wilahachah, ãt tʉ́i jéih wéhenap wʉt jĩ.
35 E naquele momento os ouvidos do homem se abriram, a sua língua se soltou, e ele começou a falar sem dificuldade.
36 Páant ã chãjatjidih ãjeéh péenitdih Jesús ãt naáwát tʉ́ʉtcap wʉt yʉh jĩ. Obohjeéhtih, páant ã naáwát tʉ́ʉtcah yʉhna, queétboó chah ĩt naóh peetép wʉt jĩ.
36 Jesus ordenou a todos que não contassem para ninguém o que tinha acontecido; porém, quanto mais ele ordenava, mais eles falavam do que havia acontecido.
37 Páant ĩ naáwáchah joinít, cã́acwã ĩt joí wʉ́hi bejep wʉt jĩ. “Nihatdih caán ã tʉ́i chãjna caá. ¡Jéih joicánnidih ã joyána caá! ¡Jéih wéhecannidihbʉt ã wéheat tʉ́ʉtna caá!” ĩt niijíp wʉt jĩ.
37 E todas as pessoas que o ouviam ficavam muito admiradas e diziam: — Tudo o que faz ele faz bem; ele até mesmo faz com que os surdos ouçam e os mudos falem!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.