Marcos 3

Cacua NT (CBV_WBT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Jwĩ míic wáacat mʉʉná jʉibínit, Jesúswã ĩt waad béjep wʉt jĩ. Caán mʉʉdíh téihya ágahnibʉt ãt jʉmʉp wʉt jĩ.
1 Em outra ocasião, Jesus entrou na sinagoga e notou que havia ali um homem com uma das mãos deformada.
2 Caán mʉʉdíh jʉmnitboó Jesúsdih ĩt en ñʉʉnʉ́p wʉt jĩ. Chooát yeó jáapdih yʉhna, Jesús téihya ágahnidih ã booanachah, eníhna ĩt chãjap wʉt jĩ, caandíh naóh yacat tʉ́ʉt niijná.
2 Os inimigos de Jesus o observavam atentamente. Se ele curasse a mão do homem, planejavam acusá-lo, pois era sábado.
3 Téihya ágahnidih nin pah Jesús ãt niijíp wʉt jĩ:ãt niijíp wʉt jĩ.
3 Jesus disse ao homem com a mão deformada: “Venha e fique diante de todos”.
4 Páant niijnít, caán mʉʉdíh jʉmnitboodíh nin pah ãt niíj ʉʉ́bh joyóp wʉt jĩ:queétdih ãt niijíp wʉt jĩ. Páant ã niijíchah joinít, queét ĩt jéih jepahcap wʉt jĩ.
4 Em seguida, voltou-se para seus críticos e perguntou: “O que a lei permite fazer no sábado? O bem ou o mal? Salvar uma vida ou destruí-la?”. Eles ficaram em silêncio.
5 Páant ĩ jepahcah enna, cã́acwãdih ĩ jĩ́gah encatdih jéihnit, Jesús queétdih ãt íijip wʉt jĩ. Queétdih íijna yʉhna, bʉ́dí ãt jĩ́gahap wʉt jĩ. Pánih jĩ́gahnit, téihya ágahniboodíh nin pah ãt niijíp wʉt jĩ:ãt niijíp wʉt jĩ. Páant ã niijíchah joinít, ã́ih téihyadih ãt yoo dʉwʉ́p wʉt jĩ. Páant ã yoo dʉwʉ́chahjeh, ã́ih téihya ãt tʉ́yah bejep wʉt jĩ.
5 Jesus olhou para os que estavam ao seu redor, irado e muito triste pelo coração endurecido deles. Então disse ao homem: “Estenda a mão”. O homem estendeu a mão, e ela foi restaurada.
6 Páant Jesús ã́ih téihyadih ã booanachah ennit, fariseowã ĩt íij bac bejep wʉt jĩ. Pánih íij bac bejnit, Herodeíh cã́acwã biícdih míic wáacnit, “¿Ded pah tigaá Jesúsdih jwĩ jéih mao yohbi?” queétjeh ĩt míic niijíp wʉt jĩ.
6 No mesmo instante, os fariseus saíram e se reuniram com os membros do partido de Herodes para tramar um modo de matá-lo.
7 Jesús ã bohénit biícdih íim jwẽ́ejdih ĩt jwʉ́ʉb bejep wʉt jĩ. Páant ĩ bejechah enna, Galilea baácdih moón dawá queétdih ĩt pée bejep wʉt jĩ. Ded pah ã wẽp chãjat doonádih joinít, Judea baácdih moón, Jerusalén tʉ́tchidih moón, Idumea baácdih moón, Jordán mʉj conanaamánt moón, Tiro wʉ̃t jʉmni tʉ́tchidih moón, caan pébh jʉmni Sidón wʉ̃t jʉmni tʉ́tchidih moonbʉ́t dawá ã pebhna ĩt jʉibínap wʉt jĩ.
7 Jesus saiu para o mar com seus discípulos, e uma grande multidão os seguiu. Vinham de todas as partes da Galileia, da Judeia,
8 — ausente —
8 de Jerusalém, da Idumeia, do leste do rio Jordão e até de lugares distantes ao norte, como Tiro e Sidom. A notícia de seus milagres havia se espalhado para longe, e um grande número de pessoas vinha vê-lo.
9 Dawá jʉmna, Jesús pebh ĩt tʉ́i yáo ñʉh jʉibínap wʉt jĩ. Dawá wʉnnitdih ã booanachah enna, bita wʉnnitbʉt Jesúsdih chʉ̃ʉ́íhnit, bʉ́dí ĩt míic tóonap wʉt jĩ. Páant ĩ míic tóonachah ennit, Jesús ã bohénitdih caanjĩ́h ñajni jãáj chóodih ãt tóo deya pahaat tʉ́ʉtʉp wʉt jĩ, caán chóodih waad páhnit, queétdih bohéát tʉ́ʉt niijná.
9 Jesus instruiu seus discípulos a prepararem um barco para evitar que a multidão o esmagasse.
10 — ausente —
10 Havia curado muitos naquele dia, e os enfermos se empurravam para chegar até ele e tocá-lo.
11 Jesúsdih ennit, nemép caolih jʉmnitboó ĩpĩ́ páah yoh ñajap wʉt jĩ. Pánih páah yoh ñajnit, nin pah ĩt niíj ñaacáp wʉt jĩ: —¡Meém Dios wʉ̃ʉ́h caá! ĩt niijíp wʉt jĩ.
11 E, sempre que o viam, os espíritos impuros se atiravam no chão na frente dele e gritavam: “Você é o Filho de Deus!”.
12 Obohjeéhtih, Jesús queétdih nin pah ãpĩ́ niíj wʉtʉp wʉt jĩ:ãt niijíp wʉt jĩ.
12 Jesus, porém, lhes dava ordens severas para que não revelassem quem ele era.
13 Jeéboó pʉ́ʉh laab jʉibínit, ã náahnitdih Jesús ã pebhna ãt bejat tʉ́ʉtʉp wʉt jĩ. Ã bejat tʉ́ʉtʉchah joinít, ã pebhna ĩt jʉibínap wʉt jĩ.
13 Depois, Jesus subiu a um monte e chamou aqueles que ele desejava que o acompanhassem, e eles foram.
14 Doce ã naáwát tʉ́ʉtnit pínah biíh tʉ́tchinaboó wahna, ã́ih tʉ́ini doonádih naóh jibnit pínahdih ãt ñíwip wʉt jĩ.
14 Escolheu doze e os chamou seus apóstolos, para que o seguissem e fossem enviados para anunciar sua mensagem,
15 Pánih ñíonit, nemépwãdih ĩ bacaat pínah wẽpatdihbʉt queétdih ãt wʉ̃hʉp wʉt jĩ.
15 e lhes deu autoridade para expulsar demônios.
16 Jesús nit docewãdih ãt ñíwip wʉt jĩ: Simón, Santiago, ã ʉ́ʉd Juan, Andrés, Felipe, Bartolomé, Mateo, Tomás, Santiago Alfeo wʉ̃ʉ́h, Tadeo, Simón Celote poómpdih bóo, Judas Iscariote ã ñíonit ĩt jʉmʉp wʉt jĩ. Pánihna, Jesús Simóndih Pedro ãt wʉ̃t bʉ́ʉdhdʉp wʉt jĩ. Santiago, ã ʉ́ʉd Juanjĩh Zebedeo weh ĩt jʉmʉp wʉt jĩ. Queét waícanjeh íijnit ĩ jʉmʉchah enna, queétdih Boanerges Jesús ãt wʉ̃t bʉ́ʉdhdʉp wʉt jĩ. “Boanerges” niijná, “Énoh panihnit”, niijná ãt chãjap wʉt jĩ. Judas Iscariote Jesúsdih eníhcannitdih dʉó wáini pínah ãt jʉmʉp wʉt jĩ. Pánih queétdih ñío péanit, Jesús doce ã naáwát tʉ́ʉtnit pínahdih ãt nʉmah jwʉ́ʉb dei bejep wʉt jĩ.
16 Estes foram os doze que ele escolheu: Simão, a quem ele chamou Pedro,
17 — ausente —
17 Tiago e João, filhos de Zebedeu, aos quais deu o nome de Boanerges, que significa “filhos do trovão”,
18 — ausente —
18 André, Filipe, Bartolomeu, Mateus, Tomé, Tiago, filho de Alfeu, Tadeu, Simão, o cananeu,
19 — ausente —
19 Judas Iscariotes, que depois o traiu.
20 Jwʉ́ʉb dei bejnit, Jesús ã bohénit biícdih mʉʉná ĩt waad béjep wʉt jĩ. Páant ĩ waadát tʉ́ttimah, dawá cã́acwã míic wáac jʉibína, caan mʉʉdíh ĩt yáwap wʉt jĩ. Páant ĩ míic wáac jʉibínachah ennit, Jesúswã ĩt jéih jeémpcap wʉt jĩ.
20 Certo dia, Jesus entrou numa casa, e as multidões começaram a se juntar outra vez. Logo, ele e seus discípulos não tinham tempo nem para comer.
21 Pánihna, dawá ĩ míic wáacat doonádih joinít, caán mʉʉná jʉibínit, Jesús ã déewã caandíh wapat tʉ́ʉt niijná, ĩt ʉb bejíhip wʉt yʉh jĩ. “Jesús déhena caá ã chãjap”, queét ĩt niijíp wʉt jĩ.
21 Quando os familiares de Jesus souberam o que estava acontecendo, tentaram impedi-lo de continuar. “Está fora de si”, diziam.
22 Biquína Moisés ã wʉtatjidih bohénit Jerusalén tʉ́tchimant dei jʉibínitboó nin pah ĩt míic niijíp wʉt jĩ: “Nemépwã ĩ maáh Beelzebú ã wẽpatjĩhjeh caá nemépwãdih ã bacat tʉ́ʉtʉp”, ĩt niijíp wʉt jĩ.
22 Então os mestres da lei, que tinham vindo de Jerusalém, disseram: “Está possuído por Belzebu, príncipe dos demônios. É dele que recebe poder para expulsar demônios”.
23 Páant ĩ niijíchah joinít, Jesúsboó queétdih nin pah ãt niíj naáwáp wʉt jĩ:
23 Jesus os chamou e respondeu com uma comparação: “Como é possível Satanás expulsar Satanás?”, perguntou.
24 — ausente —
24 “Um reino dividido internamente será destruído.
25 — ausente —
25 Da mesma forma, uma família dividida contra si mesma se desintegrará.
26 — ausente —
26 E, se Satanás está dividido e luta contra si mesmo, não pode se manter de pé; está acabado.
27 — ausente —
27 Quem tem poder para entrar na casa de um homem forte e saquear seus bens? Somente alguém ainda mais forte, alguém capaz de amarrá-lo e saquear sua casa.
28 — ausente —
28 “Eu lhes digo a verdade: todo pecado e toda blasfêmia podem ser perdoados,
29 Jesús ãt niijíp wʉt jĩ.
29 mas quem blasfemar contra o Espírito Santo jamais será perdoado. Esse é um pecado com consequências eternas.”
30 Jesús Tʉ́ini Espíritu ã wẽpatjĩh nemépwãdih ã bacanachah yʉhna, “Caán nemépwã ĩ maáh ã wẽpatjĩh nemépwãdih ã bacana caá”, Moisés ã wʉtatjidih bohénit ĩ niijíchah joinít, Tʉ́ini Espíritudih ĩ yéej wéheatji jíib Jesús queétdih páant ãt niíj naáwáp wʉt jĩ.
30 Ele disse isso porque afirmavam: “Está possuído por um espírito impuro”.
31 Páant ã naáwát pónih, Jesús ã íin ã ʉ́ʉdwã biícdih ĩt jʉibínap wʉt jĩ. Pánih jʉibínit, jóocmant pã́init, Jesúsdih ĩt bid baca bojat tʉ́ʉtʉp wʉt jĩ.
31 Então a mãe e os irmãos de Jesus foram vê-lo. Ficaram do lado de fora e mandaram alguém avisá-lo para sair e falar com eles.
32 Pánihna, ã pebh chʉ́ʉdnitboó caandíh nin pah ĩt niijíp wʉt jĩ: —Ma íin, ma ʉ́ʉdwã biícdih jóocmant meemdíh bidna wʉʉ́t ĩt chãjap, ĩt niijíp wʉt jĩ.
32 Havia muitas pessoas sentadas ao seu redor, e alguém disse: “Sua mãe e seus irmãos estão lá fora e o procuram”.
33 Jesús queétdih ãt niijíp wʉt jĩ.
33 Jesus respondeu: “Quem é minha mãe? Quem são meus irmãos?”.
34 Páant niijnít, ã pebh chʉ́ʉdnitdih jʉ́ʉtnit, nin pah ãt niijíp wʉt jĩ:
34 Então olhou para aqueles que estavam ao seu redor e disse: “Vejam, estes são minha mãe e meus irmãos.
35 ãt niijíp wʉt jĩ.
35 Quem faz a vontade de Deus é meu irmão, minha irmã e minha mãe”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.