Marcos 10

Cacua NT (CBV_WBT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Capernaum tʉ́tchimant bejnit, Judea baácna jʉibínit, Jordán mʉj conanaáboó Jesúswã ĩ chʉ́ʉh jʉibínachah, dawá Jesús pebh ĩt míic wáac jʉibínap wʉt jĩ, páant mʉntih. Páant ã pebh ĩ míic wáac jʉibínachah ennit, ãpĩ́ bohéátji pahjeh mʉntih ãt jwʉ́ʉb bohénap wʉt jĩ.
1 Levantando-se Jesus, partiu dali para os termos da Judéia, e para além do Jordão; e do novo as multidões se reuniram em torno dele; e tornou a ensiná-las, como tinha por costume.
2 Páant ã bohéát pónih, fariseowãbʉt ĩt jʉibínap wʉt jĩ. Pánih jʉibínit, Jesúsdih nin pah ĩt niíj ʉʉ́bh joyóp wʉt jĩ, ded pah ã jepahatdih joinít, caandíh ĩ naóh yacat tʉ́ʉt niijná: —¿Jwĩ weha mána yaádhdih jwĩ yohochah, ã tʉ́imi naniít? ¿Dios ã wʉtatboó páant niít ã chãjat tʉ́ʉtʉp, ma jenah joyóchah? ĩt niijíp wʉt jĩ.
2 Então se aproximaram dele alguns fariseus e, para o experimentarem, lhe perguntaram: É lícito ao homem repudiar sua mulher?
3 Jesús queétdih ãt niíj ʉʉ́bh joí jwʉ́ʉbanap wʉt jĩ.
3 Ele, porém, respondeu-lhes: Que vos ordenou Moisés?
4 —‘Majeéh bólidih cádahíhna, “Meém ma tʉ́icat enna, meemdíh wã yohna caá”, niíj daácnit, caántdih ñi wʉ̃hʉʉ́. Páant niíj daác wʉ̃hnit, majeéh bólidih ma cádahachah, ã tʉ́ina caá’, Moisés ãt niíj daacáp tajĩ, fariseowã ĩt niíj jepahap wʉt jĩ.
4 Replicaram eles: Moisés permitiu escrever carta de divórcio, e repudiar a mulher.
5 — ausente —
5 Disse-lhes Jesus: Pela dureza dos vossos corações ele vos deixou escrito esse mandamento.
6 — ausente —
6 Mas desde o princípio da criação, Deus os fez homem e mulher.
7 — ausente —
7 Por isso deixará o homem a seu pai e a sua mãe, {e unir-se-á à sua mulher,}
8 — ausente —
8 e serão os dois uma só carne; assim já não são mais dois, mas uma só carne.
9 Jesús queétdih ãt niijíp wʉt jĩ.
9 Porquanto o que Deus ajuntou, não o separe o homem.
10 Páant ã niiját tʉ́ttimah, mʉʉ́boó jʉmna, páant ã naáwátjidih ã bohénit caandíh ĩt ʉʉ́bh joyóp wʉt jĩ.
10 Em casa os discípulos interrogaram-no de novo sobre isso.
11 Páant ĩ ʉʉ́bh joyóchah, nin pah queétdih ãt niíj jepahap wʉt jĩ:
11 Ao que lhes respondeu: Qualquer que repudiar sua mulher e casar com outra comete adultério contra ela;
12 Jesús ãt niijíp wʉt jĩ.
12 e se ela repudiar seu marido e casar com outro, comete adultério.
13 Cã́acwã ĩ wehdih ã teo jã́ha ʉʉ́bát pínah niijná, Jesús pebhna ĩ mána ĩt ʉb jʉibínap wʉt yʉh jĩ. Obohjeéhtih, ã bohénitboó queétdih ennit, ĩt jípónih jʉ̃ihñʉp wʉt jĩ.
13 Então lhe traziam algumas crianças para que as tocasse; mas os discípulos o repreenderam.
14 Páant ĩ jʉ̃ihñʉchah ennit, Jesús íijnit, ã bohénitboodíh nin pah ãt niíj jʉ̃ihñʉp wʉt jĩ:
14 Jesus, porém, vendo isto, indignou-se e disse-lhes: Deixai vir a mim as crianças, e não as impeçais, porque de tais é o reino de Deus.
15 ãt niijíp wʉt jĩ.
15 Em verdade vos digo que qualquer que não receber o reino de Deus como criança, de maneira nenhuma entrará nele.
16 Páant niíj péanit, wébítdih ʉb tʉ́ʉh teo jã́hanit, nin pah Diosdih ãt niíj ʉʉ́bʉ́p wʉt jĩ:ãt niijíp wʉt jĩ.
16 E, tomando-as nos seus braços, as abençoou, pondo as mãos sobre elas.
17 Jesúswã namádih ĩ bejechah, biíc newé ñáo ñah bej, Jesús pebh bódicha caj yoh ñajnit, caandíh wẽina, nin pah ãt niíj ʉʉ́bh joyóp wʉt jĩ: —¿Tʉ́i Bohéní, páantjeh Diosjeéh jʉmíhna, ded pah tigaá wã chãjbi? ãt niijíp wʉt jĩ.
17 Ora, ao sair para se pôr a caminho, correu para ele um homem, o qual se ajoelhou diante dele e lhe perguntou: Bom Mestre, que hei de fazer para herdar a vida eterna?
18 — ausente —
18 Respondeu-lhe Jesus: Por que me chamas bom? ninguém é bom, senão um que é Deus.
19 Jesús caandíh ãt niijíp wʉt jĩ.
19 Sabes os mandamentos: Não matarás; não adulterarás; não furtarás; não dirás falso testemunho; a ninguém defraudarás; honra a teu pai e a tua mãe.
20 —Bohéní, wébít jʉmna, wã yap yohcatji pah, bʉʉbʉt biíc yoobó wã yap yohcan caá, Jesúsdih ãt niijíp wʉt jĩ.
20 Ele, porém, lhe replicou: Mestre, tudo isso tenho guardado desde a minha juventude.
21 Páant ã niijíchah joí, en jã́hanit, Jesús caandíh ãt oyop wʉt jĩ.Jesús ãt niijíp wʉt yʉh jĩ.
21 E Jesus, olhando para ele, o amou e lhe disse: Uma coisa te falta; vai vende tudo quanto tens e dá-o aos pobres, e terás um tesouro no céu; e vem, segue-me.
22 Obohjeéhtih, páant ã niijíchah joiná yʉhna, caánboó dawá bií déedih bíbohni jʉmna, ã́ih bií déedih jíib chãj wʉ̃híhcan, bʉ́dí ãt jĩ́gahap wʉt jĩ. Pánih jĩ́gahnit, jepahcanjeh, ãt jwʉ́ʉb bejep wʉt jĩ.
22 Mas ele, pesaroso desta palavra, retirou-se triste, porque possuía muitos bens.
23 Páant ã jwʉ́ʉb bejechah, ã bohénitdih tac pʉ́ʉd ennit, nin pah Jesús queétdih ãt niijíp wʉt jĩ:ãt niijíp wʉt jĩ.
23 Então Jesus, olhando em redor, disse aos seus discípulos: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
24 Páant ã niijíchah joinít, queétboó ĩt joí wʉ́hi bejep wʉt jĩ. Páant ĩ wʉ́hi bejechah ennit, queétdih Jesús nin pah ãt jwʉ́ʉb niíj naáwáp wʉt jĩ:
24 E os discípulos se maravilharam destas suas palavras; mas Jesus, tornando a falar, disse-lhes: Filhos, quão difícil é {para os que confiam nas riquezas} entrar no reino de Deus!
25 ãt niijíp wʉt jĩ.
25 É mais fácil um camelo passar pelo fundo de uma agulha, do que entrar um rico no reino de Deus.
26 Páant ã niijíchah joinít, chah wʉ́hi bejna, queétjeh nin pah ĩt míic niijíp wʉt jĩ: —Páant ã niijíchah bácah, Dios ã jʉmʉpboó ded ã jéih waadcán niít, ĩt niijíp wʉt jĩ.
26 Com isso eles ficaram sobremaneira maravilhados, dizendo entre si: Quem pode, então, ser salvo?
27 Jesús queétdih ãt niijíp wʉt jĩ.
27 Jesus, fixando os olhos neles, respondeu: Para os homens é impossível, mas não para Deus; porque para Deus tudo é possível.
28 —Maá, weemdíh ma joi jwʉ́hʉʉ́. Majeéh péeat tʉ́ʉt niijná, jwiítboó nihatdih jwĩ cádahap jĩ, Pedroboó ãt niijíp wʉt jĩ.
28 Pedro começou a dizer-lhe: Eis que nós deixamos tudo e te seguimos.
29 — ausente —
29 Respondeu Jesus: Em verdade vos digo que ninguém há, que tenha deixado casa, ou irmãos, ou irmãs, ou mãe, ou pai, ou filhos, ou campos, por amor de mim e do evangelho,
30 — ausente —
30 que não receba cem vezes tanto, já neste tempo, em casas, e irmãos, e irmãs, e mães, e filhos, e campos, com perseguições; e no mundo vindouro a vida eterna.
31 Jesús queétdih ãt niijíp wʉt jĩ.
31 Mas muitos que são primeiros serão últimos; e muitos que são últimos serão primeiros.
32 Tʉ́ttimah, Jesús Jerusalén tʉ́tchina ã bohénitdih ãt nʉmah aab béjep wʉt jĩ. Caán tʉ́tchina ã nʉmah bejechah ennit, ã bohénitboó ĩt wʉ́hi bejep wʉt jĩ. Bita ĩjeéh péenitbʉt bʉ́dí ĩt ʉ́ʉmʉp wʉt jĩ. Pánihna, Jesús doce ã bohénitdihjeh bitadih yʉʉ́pbit nʉmah bejnit, ded pah cã́acwã caandíh ĩ chãjat pínahdih queétdih ãt jwʉ́ʉb naáwáp wʉt jĩ:
32 Ora, estavam a caminho, subindo para Jerusalém; e Jesus ia adiante deles, e eles se maravilhavam e o seguiam atemorizados. De novo tomou consigo os doze e começou a contar-lhes as coisas que lhe haviam de sobrevir,
33 — ausente —
33 dizendo: Eis que subimos a Jerusalém, e o Filho do homem será entregue aos principais sacerdotes e aos escribas; e eles o condenarão à morte, e o entregarão aos gentios;
34 ãt niijíp wʉt jĩ.
34 e hão de escarnecê-lo e cuspir nele, e açoitá-lo, e matá-lo; e depois de três dias ressurgirá.
35 Páant Jesús queétdih ã niíj naóh péanachah, Zebedeo weh Santiago, Juanjĩh Jesús pebhna jʉibínit, caandíh nin pah ĩt niijíp wʉt jĩ: —Bohéní, jwĩ niiját pah jwiítdih ma chãj wʉ̃hʉʉ́, ĩt niijíp wʉt jĩ.
35 Nisso aproximaram-se dele Tiago e João, filhos de Zebedeu, dizendo-lhe: Mestre, queremos que nos faças o que te pedirmos.
36 Jesús queétdih ãt niíj ʉʉ́bh joyóp wʉt jĩ.
36 Ele, pois, lhes perguntou: Que quereis que eu vos faça?
37 —Nihat cã́acwã ĩ maáh waadná, meém biícdih jwiítdihbʉt ma chʉ́ʉdat tʉ́ʉtʉ́, majeéh maáta jwĩ jʉmat pínah niijná. Weemdíh ma jéihyepmant bóo bʉwámant chʉ́ʉdat tʉ́ʉt, wã ʉ́ʉdboodíh wáyámant bóo bʉwámant ma chʉ́ʉdat tʉ́ʉtʉ́, Jesúsdih ãt niijíp wʉt jĩ.
37 Responderam-lhe: Concede-nos que na tua glória nos sentemos, um à tua direita, e outro à tua esquerda.
38 queétdih ãt niíj ʉʉ́bh joyóp wʉt jĩ.
38 Mas Jesus lhes disse: Não sabeis o que pedis; podeis beber o cálice que eu bebo, e ser batizados no batismo em que eu sou batizado?
39 —Biíc yoobó yapna yʉhna, jwiítboó jwĩ jéih bʉʉjámi nacaá, ĩt niíj jepahap wʉt jĩ.
39 E lhe responderam: Podemos. Mas Jesus lhes disse: O cálice que eu bebo, haveis de bebê-lo, e no batismo em que eu sou batizado, haveis de ser batizados;
40 Jesús queétdih ãt niijíp wʉt jĩ.
40 mas o sentar-se à minha direita, ou à minha esquerda, não me pertence concedê-lo; mas isso é para aqueles a quem está reservado.
41 Santiago Juanjĩh ĩ ʉʉ́bátjidih joinít, bita ã bohénitboó queétdih ĩt íijip wʉt jĩ.
41 E ouvindo isso os dez, começaram a indignar-se contra Tiago e João.
42 Páant ĩ íijichah ennit, nihat queétdih bid bojnit, Jesús nin pah ãt niíj naáwáp wʉt jĩ:
42 Então Jesus chamou-os para junto de si e lhes disse: Sabeis que os que são reconhecidos como governadores dos gentios, deles se assenhoreiam, e que sobre eles os seus grandes exercem autoridade.
43 — ausente —
43 Mas entre vós não será assim; antes, qualquer que entre vós quiser tornar-se grande, será esse o que vos sirva;
44 — ausente —
44 e qualquer que entre vós quiser ser o primeiro, será servo de todos.
45 Jesús ãt niijíp wʉt jĩ.
45 Pois também o Filho do homem não veio para ser servido, mas para servir, e para dar a sua vida em resgate de muitos.
46 Tʉ́ttimah, Jesús ã bohénit biícdih Jericó tʉ́tchiboó ĩt jʉibínap wʉt jĩ. Jʉibínit, ĩ waad yábac bejechah, queétdih dawá ĩt péenap wʉt jĩ. Páant ĩ yabac bejechah, jéih encanni, Bartimeo wʉ̃t jʉmni, namá jwẽ́ejdih dinero ʉʉ́bh chʉ́ʉdna ãt chãjap wʉt jĩ. Caán Timeo ã wʉ̃ʉ́h wʉt jĩ.
46 Depois chegaram a Jericó. E, ao sair ele de Jericó com seus discípulos e uma grande multidão, estava sentado junto do caminho um mendigo cego, Bartimeu filho de Timeu.
47 Pánih chʉ́ʉdnit, Jesúswã ĩ yap bejechah joinít, Bartimeo nin pah ãt niíj ej jwíihip wʉt jĩ: —¡Jesús, David jʉima, Dios ã wahni, weemdíh ma jĩ́gah en teo wáacá! ãt niíj ejep wʉt jĩ.
47 Este, quando ouviu que era Jesus, o nazareno, começou a clamar, dizendo: Jesus, Filho de Davi, tem compaixão de mim!
48 Obohjeéhtih, páant ã niíj ejechah joinít, cã́acwã caandíh ĩt jʉ̃ihñʉp wʉt jĩ: —Pánih ejcan, ma laihca bojoó, ĩt niijíp wʉt yʉh jĩ. Obohjeéhtih, páant ĩ niíj jʉ̃ihñʉchah yʉhna, Bartimeoboó chah wẽpép ãt ejep wʉt jĩ. —¡David jʉima, Dios ã wahni, weemdíh ma jĩ́gah en teo wáacá! ãt niijíp wʉt jĩ.
48 E muitos o repreendiam, para que se calasse; mas ele clamava ainda mais: Filho de Davi, tem compaixão de mim.
49 Bartimeo páant ã niíj ejechah joinít, bejna yʉhna, chãonít, nin pah Jesús ãt niijíp wʉt jĩ:ãt niijíp wʉt jĩ. —Ma weñeé. Ma ñah ñʉhʉʉ́. Meemdíh ‘Jʉ̃ʉ́wʉ́’, ã niijná caá, caandíh ĩt niijíp wʉt jĩ.
49 Parou, pois, Jesus e disse: Chamai-o. E chamaram o cego, dizendo-lhe: Tem bom ânimo; levanta-te, ele te chama.
50 Páant ĩ niijíchah joinít, ã́ih jih bóo yégueh chóodih ʉb yoh jéena, ñah ñʉhnit, Bartimeo Jesús pebhna ãt bejep wʉt jĩ.
50 Nisto, lançando de si a sua capa, de um salto se levantou e foi ter com Jesus.
51 Páant ã pebhna jʉibínachah, Jesús caandíh nin pah ãt niíj ʉʉ́bh joyóp wʉt jĩ:ãt niijíp wʉt jĩ. —Bohéní, bʉ́dí wã eníhna caá, ãt niíj jepahap wʉt jĩ.
51 Perguntou-lhe o cego: Que queres que te faça? Respondeu-lhe o cego: Mestre, que eu veja.
52 Bartimeodih ãt niijíp wʉt jĩ. Jesús páant ã niijíchahjeh, Bartimeo ãt jéih enep wʉt jĩ, bʉca. Pánih ennit, Jesús ã bejechah, Bartimeobʉt ãjeéh ãt bejep wʉt jĩ.
52 Disse-lhe Jesus: Vai, a tua fé te salvou. E imediatamente recuperou a vista, e foi seguindo pelo caminho.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.