João 4

Cacua NT (CBV_WBT) vs BKJ

Sair da comparação
1 Juan chah dawá cã́acwã Jesúsdih péenitdih ã daabáát doonádih fariseowã ĩt joyóp wʉt jĩ.
1 Portanto, quando o Senhor soube que os fariseus tinham ouvido que Jesus fazia e batizava mais discípulos do que João,
2 Obohjeéhtih, Jesús pohba ã daabácan jĩí. Jwiít ã bohénitboó jĩí cã́acwãdih jwĩ daabánap jĩ.
2 (embora o próprio Jesus não tenha batizado, mas os seus discípulos),
3 Fariseowã ĩ jéihyat doonádih joinít, Jesúsboó Judea baácdih jʉmniji Galilea baácna jwiítdih ã nʉmah bejep jĩ.
3 ele deixou a Judeia, e partiu novamente para a Galileia.
4 Caanná bejna, Samaria baácdih yap bejat tʉ́ʉt jwĩ chãjap jĩ.
4 E era-lhe necessário passar por Samaria.
5 Pánih yap bejna, Samaria baácdih bóo Sicar tʉ́tchina jwĩ jʉibínap jĩ. Caan pébh jwĩ nʉo Jacob ã wʉ̃ʉ́h Josédih ã wʉ̃hniji baácbit ãt jʉmʉp wʉt jĩ.
5 Então ele chega a uma cidade de Samaria, que é chamada Sicar, perto das terras que Jacó deu a seu filho José.
6 Caanjĩ́h Jacobwãji ĩ mah tóihyat íit ã jʉmʉp jĩ. Pánihna, Jesúsboó yʉʉ́p jʉ̃óhniji chʉʉná, yeó jáap tac yoób caán íit pebh ã choó chʉ́ʉdʉp jĩ.
6 Ora, o poço de Jacó estava ali. Jesus, pois, cansado da sua viagem, assentou-se assim junto do poço, e era cerca da hora sexta.
7 Páant ã choó chʉ́ʉdat pónih, jwiít ã bohénitboó tʉ́tchina jeémát jíib chãjadih jwĩ aab béjep jĩ. Caanjĩ́h Jesús ã chʉ́ʉdʉchah, Samaria baácdih bóli mah tóhyodih mit dei jʉibínap wʉt jĩ. Páant mi mah tóhyochah, Jesús nin pah caántdih ãt niijíp wʉt jĩ:ãt niijíp wʉt jĩ.
7 Então veio uma mulher de Samaria para tirar água. Disse-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 — ausente —
8 (Pois seus discípulos tinham ido à cidade para comprar alimento).
9 —Meém judío cã́ac caá. Weémboó Samaria baácdih bóli caá. ¿Dépanih tigaá weemdíh mah ma ʉʉ́bh? Jesúsdih mit niíj jepahap wʉt jĩ. (Jwiít judíowã Samaria baácdih moondíh jwĩpĩ́ eníhcap jĩ. Pánihna, páant mit niijíp wʉt jĩ.)
9 Então, disse-lhe a mulher samaritana: Como é que tu, sendo um judeu, pedes de beber a mim, que sou mulher de Samaria? Porque os judeus não se relacionam com os samaritanos.
10 Páant mi niijíchah joinít, Jesús caántdih nin pah ãt niíj naáwáp wʉt jĩ:ãt niijíp wʉt jĩ.
10 Jesus respondeu e disse-lhe: Se tu conheceras o dom de Deus, e quem é o que te diz: Dá-me de beber, tu lhe pedirias, e ele te daria água viva.
11 —¿Dépah niij tígaá páant ma niíj? Nin mah tóhyat íit nʉmah bóo caá. Mah tóhyat pínah wáam dah bíbohcan, ¿deh tigaá caolihdih booat tʉ́ʉtni mah ma ʉbbi?
11 Disse-lhe a mulher: Senhor, tu não tens com que a tirar, e o poço é fundo; onde, pois, tens a água viva?
12 Jwĩ nʉo Jacobji, ã wehbʉt, ĩ́ih nʉñʉ́pwã biícdih nin íitdih mah ʉbnit, ĩt babhbap wʉt jĩ. Ã́ihjidih jwiít ã jʉimenádih ãt wʉ̃hʉp wʉt jĩ. ¿Pánihna, jwĩ nʉo Jacobji chah wẽpni niít ma jʉmʉp, páant ma niijná? mit niijíp wʉt jĩ.
12 És tu maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, e os seus filhos, e o seu gado?
13 — ausente —
13 Jesus respondeu e disse-lhe: Qualquer que beber desta água terá sede novamente;
14 Jesús caántdih ãt niijíp wʉt jĩ.
14 mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca terá sede, mas a água que eu lhe der, se fará nele uma fonte de água a jorrar para a vida eterna.
15 —Caán láa bácah, caán ma niijní mahdih weemdíh ma wʉ̃hʉʉ́, jwʉ́ʉb taca joótcah, ninboó yeó jáap jʉmat pah mah tóhyodih wã jʉ̃óhcat pínah niijná, mit niijíp wʉt jĩ.
15 Disse-lhe a mulher: Senhor, dá-me dessa água, para que eu não tenha sede e não venha aqui tirá-la.
16 Jesús ãt niijíp wʉ̃t jĩ.
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama o teu marido e vem cá.
17 —Obohjeéhtih, weém áa wihcannih caá, mit niíj jepahap wʉt jĩ.Jesús caántdih ãt niijíp wʉt jĩ.
17 A mulher respondeu e disse: Eu não tenho marido. Disse-lhe Jesus: Tu disseste bem: Eu não tenho marido;
18 — ausente —
18 porque tu tiveste cinco maridos, e o que agora tens não é teu marido; isso disseste com verdade.
19 —Meémboó Dios naáwátdih naóh yapani nacaá.
19 Disse-lhe a mulher: Senhor, Eu vejo que tu és um profeta.
20 Pánihna, yoobópdih wã jéihyat pínah niijná, weemdíh ma naáwá: Con jeená jwĩ nʉowãji Diosdih ĩpĩ́ ʉʉ́bʉ́p wʉt jĩ. Obohjeéhtih, ‘Jerusalén tʉ́tchiboó Diosdih ʉʉ́bʉ́dih bejat caá náahap’, yeéb judíowã ñipĩ́ niijná caá, mit niijíp wʉt jĩ.
20 Nossos pais adoraram neste monte, e vós dizeis que é em Jerusalém o lugar onde o homem deve adorar.
21 — ausente —
21 Disse-lhe Jesus: Mulher, crê-me, a hora vem, em que nem neste monte, nem em Jerusalém adorareis o Pai.
22 — ausente —
22 Vós adorais o que não conheceis, nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação é dos judeus.
23 — ausente —
23 Mas a hora vem, e agora é, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade, porque o Pai procura a tais para adorá-lo.
24 Jesús caántdih ãt niijíp wʉt jĩ.
24 Deus é um Espírito, e os que o adoram devem adorá-lo em espírito e em verdade.
25 —Mesías, ‘Cristo’, ĩ niijní, ã jʉ̃ʉ́wát pínahdih weém wã jéihna caá. Caán jʉ̃óhna, jwiítdih nihat ã jéihya beedábipna caá, mit niijíp wʉt jĩ.
25 A mulher disse-lhe: Eu sei que vem o Messias, que se chama o Cristo; quando ele vier, nos anunciará todas as coisas.
26 Jesús caántdih ãt niijíp wʉt jĩ.
26 Jesus disse-lhe: Eu o sou, o que fala contigo.
27 Páant caántdih ã míic wéhenachah, jwiít ã bohénitboó jeémát jíib chãjadih bejnitji jwĩ jwʉ́ʉb jʉibínap jĩ. Pánih jwʉ́ʉb jʉibínit, Jesús yad wilijĩh ã míic wéhenachah ennit, jwĩ en wʉ́hi bejep jĩ. Pánih en wʉ́hi bejna yʉhna, “¿Dépanih tibeé caántdih ma míic wéhe?” niíj ʉʉ́bh joinít déeji jwĩ niijcáp jĩ.
27 E nisto vieram os seus discípulos e maravilharam-se de que ele estivesse falando com a mulher; todavia, nenhum homem lhe disse: O que tu procuras? Ou: Por que tu falas com ela?
28 Pánihna, caántboó miíh mah tóhyat wáam dahdih cáag jwejnit, tʉ́tchina mi jwʉ́ʉb aab béj jwʉhʉp jĩ. Pánih bejnit, miíh tʉ́tchidih moondíh nin pah mit niíj naáwáp wʉt jĩ:
28 A mulher então, deixou o seu cântaro, e foi no caminho da cidade, e disse aos homens:
29 —Ded pah wã chãjatjidih weemdíh naóh beedánidih ñi en jʉ̃ʉ́wʉ́. Caán yoobópdih Cristo dée caá, mit niijíp wʉt jĩ.
29 Vinde, vede um homem que me disse todas as coisas que eu tenho feito; não é este o Cristo?
30 Páant mi niijíchah joinít, caán tʉ́tchidih moondíh Jesúsdih mi jwãáápjina mit nʉmah jwʉ́ʉb jʉ̃ʉ́wʉ́p tajĩ.
30 Então, eles saíram da cidade e foram até ele.
31 Pánihna, ĩ jʉyát pínah jã́tih, jwiít Jesús ã bohénitboó jwĩ jíib chãjni jeémátdih caandíh jwĩ nʉmah jeémíhip jĩ. —Bohéní, ma jeémp jʉ̃ʉ́wʉ́, jwĩ niijíp yʉh jĩ.
31 Enquanto isso os seus discípulos lhe suplicavam, dizendo: Mestre, come.
32 Jesús jwiítdih ã niíj jepahap jĩ.
32 Mas ele lhes disse: Eu tenho um alimento para comer, que vós não conheceis.
33 —¿Bita caandíh jeémát ĩtát wʉ̃h taniít? jwiítjeh jwĩ míic niijíp jĩ.
33 Portanto, os discípulos diziam uns aos outros: Acaso algum homem lhe trouxe algo de comer?
34 Páant jwĩ míic niijíchah joinít, Jesús jwiítdih nin pah ã jwʉ́ʉb niijíp jĩ:
34 Jesus disse-lhes: O meu alimento é fazer a vontade daquele que me enviou, e completar a sua obra.
35 — ausente —
35 Não dizeis vós: Ainda há quatro meses, e então virá a colheita? Eis que eu vos digo: Levantai os vossos olhos, e vede os campos, porque eles já estão brancos para a colheita.
36 — ausente —
36 E o que ceifa recebe salário, e ajunta fruto para a vida eterna; para que o que semeia e o que ceifa possam juntamente se regozijar.
37 — ausente —
37 Porque nisto é verdadeiro o ditado: Um é o que semeia, e outro, o que ceifa.
38 Jesús jwiítdih ã niijíp jĩ.
38 Eu vos enviei a ceifar onde vós não trabalhastes; outros homens trabalharam, e vós entrastes no seu trabalho.
39 Páant Jesús jwiítdih ã míic wéheat pónih, caánt Samaria baácdih bóli “Ded pah wã chãjatjidih jéih beedánidih mah tóhyop íitdih wã jwãááp be”, mi niijíchah joinít, dawá Samaria baácdih moón Jesúsdih ĩ jepahat pínahdih ĩt jenah joyóp tajĩ.
39 E muitos samaritanos daquela cidade creram nele, por causa da palavra da mulher, que testificou: Ele me disse tudo que eu tenho feito.
40 Pánihna, queét jwĩ pebh jʉinít, “jwĩjeéh ma chão jwʉ́hʉʉ́”, Jesúsdih ĩ niijíp jĩ. Páant ĩ niijíchah joinít, chéne yeó jáap ĩjeéh jwĩ jʉm jwʉhʉp jĩ.
40 Assim então os samaritanos foram até ele, e pediram-lhe que ficasse com eles; e ele ficou ali dois dias.
41 Jesúsjeh queétdih ã naáwáchah joinít, dawá caandíh ĩ jepahap jĩ.
41 E muitos mais creram por causa da sua própria palavra;
42 Ĩ dée wilidih nin pah ĩ niijíp jĩ: —Ma jwíih naáwáchah joinájeh, jwiítbʉt Jesúsdih jepahíhat jwĩ jenah joyóp be. Bʉʉ caanjéh ã naáwáchah joiná, jwĩ tʉ́i jepahna caá. ‘Nihat nin baácdih moón iiguípna bejnit déejidih yoobópdih tʉ́i ʉbni caá’, jwĩ niíj jéihna caá, ĩ niijíp jĩ.
42 e diziam à mulher: Já não é pelo que disseste que nós cremos; porque nós mesmos o temos ouvido, e sabemos que este é verdadeiramente o Cristo, o Salvador do mundo.
43 Chéne yeó jáap Sicar tʉ́tchidih nʉmah chão jwʉ́hniji, Jesús Galilea baácboó jwiítdih ã nʉmah bejep jĩ.
43 Ora, após os dois dias, ele partiu de lá, e foi para a Galileia.
44 “Ded Dios naáwátdih naóh yapanidih ã́ih baácdih moón ĩpĩ́ wẽican caá. Pánihna, Galilea baácdih wã behechah ennitji, weemdíh ĩ tʉ́i jenah joibícan nacaá. Obohjeéhtih, páant ĩ jʉmʉchah yʉhna, caanná jwĩ jwʉ́ʉb bejna caá”, ã niijíp jĩ.
44 Porque Jesus mesmo testificou que um profeta não tem honra na sua própria terra.
45 Jerusalén tʉ́tchiboó Pascua yeó jáapnadih jwĩ jʉm láa, Jesús ã chãjatjidih ennitji biquína Galilea baácdih moón ĩt jʉmʉp tajĩ. Pánihna, ĩ́ih baácna jwĩ jʉibínachah, queétboó ã wẽp chãjatdih jwʉ́ʉb eníhna, caandíh ĩ tʉ́i wẽi jwãááp jĩ.
45 Então, quando ele chegou à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que fizera em Jerusalém no dia da festa; porque também eles foram à festa.
46 Mahdihjeh jiwá iguíh mac Jesús ã tʉ́ʉt nʉʉmníji Caná tʉ́tchidih jwĩ jwʉ́ʉb jʉibínap jĩ. Capernaum tʉ́tchiboó maáh Herodes nʉmp jʉmni maáh wʉ̃ʉ́h wʉnna ãt chãjap tajĩ.
46 Assim Jesus veio novamente a Caná da Galileia, onde ele da água fizera vinho. E havia ali um nobre, cujo filho estava enfermo em Cafarnaum.
47 Pánihna, Jesús Judea baácboó jʉmniji Galilea baácna ã jwʉ́ʉb jʉyát doonádih joinít, jwĩ pebhna ãt aáb jʉ̃ʉ́wʉ́p tajĩ: Pánih aáb jʉinít, nin pah Jesúsdih ã niijíp jĩ: —Wã wʉ̃ʉ́h mʉʉjná beé ã chãjap be. Pánihna, caandíh booaat tʉ́ʉt niijná, wãjeéh waícanjeh ma dei jʉ̃ʉ́wʉ́, ã wẽp niíj ʉʉ́bʉ́p yʉh jĩ.
47 Ouvindo este que Jesus vinha da Judeia para a Galileia, foi até ele e pediu-lhe para descer e curar o seu filho, porque ele já estava à morte.
48 Páant ã niijíchah joiná yʉhna, Jesús caandíh nin pah ã niíj jepahap jĩ:Jesús ã niijíp jĩ.
48 Então, Jesus lhe disse: Se não virdes sinais e maravilhas, não crereis.
49 —Obohjeéhtih, Maá, wã wʉ̃ʉ́h ã wʉnat pínah jã́tih, waícanjeh ma booa wʉ̃h jʉ̃ʉ́wʉ́, Jesúsdih ã niijíp yʉh jĩ.
49 O nobre disse-lhe: Senhor, desce, antes que meu filho morra.
50 Páant ã niijíchah yʉhna,Jesús caandíh ã niijíp jĩ. Páant ã niijíchah joinít, “Ã niiját pah tih wã wʉ̃ʉ́h ã boona nacaá”, niíj jenah joinít, ã́ih mʉʉ́boó ã jwʉ́ʉb bejep jĩ.
50 Disse-lhe Jesus: Vai pelo teu caminho, o teu filho vive. E o homem creu na palavra que Jesus lhe disse, e ele foi em seu caminho.
51 Páant ã jwʉ́ʉb jʉibínachah, ã pebh moón caandíh ĩt jwãáh naáwáp wʉt jĩ: —Ma wʉ̃ʉ́h jáantjeh ã jwʉ́ʉb boona beé, caandíh ĩt niijíp wʉt jĩ.
51 E, enquanto ele descia, saíram-lhe ao encontro os seus servos e lhe contaram dizendo: O teu filho vive.
52 —¿Deyoób yeó lajachah tibeé caán ã boo? queétdih ãt niíj ʉʉ́bh joyóp wʉt jĩ. —Jwíin yeó jáap tac yoób tʉ́ttimahbit caandíh pahat ã dʉ́ʉcʉp be, ĩt niíj jepahap wʉt jĩ.
52 Perguntou-lhes, pois, a que hora ele começara a melhorar; e disseram-lhe: Ontem à sétima hora a febre o deixou.
53 Páant ĩ niijíchah joinít, “Jesús weemdíhã niijíchahjeh, wã wʉ̃ʉ́h ãt boonap taga”, maáhboó ãt niíj jenah joyóp wʉt jĩ. “Jesús weemdíh yoobópdih tigaá ãt niijíp”, niijná, ã déewã biícdih Jesúsdih “Caán Dios ã wahni Cristo yoobát caá”, ĩt niíj jenah joyóp wʉt jĩ.
53 Assim o pai reconheceu que foi na mesma hora em que Jesus lhe dissera: O teu filho vive; e creu ele, e toda a sua casa.
54 Jesús Judea baácdih jʉmniji Galilea baácna jwʉ́ʉb jʉibínit, maáh wʉ̃ʉ́hdih booana, chéne láa jwiít cã́acwã jwĩ jéih chãjca naáhdih Dios ã wẽpatjĩh ã chãj jʉ́ʉtʉp jĩ.
54 Este foi o segundo milagre que Jesus fez, quando ele ia da Judeia para a Galileia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.