João 12
Cacua NT (CBV_WBT) vs NTLH
1 Pascua yeó jáapna pínah seis yeó jáap ã jʉdhdʉchah, Efraín tʉ́tchimant Betania tʉ́tchina Jesús jwiítdih ã nʉmah jwʉ́ʉb jʉibínap jĩ. Caanná jʉibínit, Lázaro wʉnniji, Jesús ã booaniíh mʉʉná jwĩ jʉibínap jĩ.
1 Seis dias antes da Páscoa , Jesus foi ao povoado de Betânia, onde morava Lázaro, a quem ele tinha ressuscitado.
2 Páant jwĩ jʉibínachah, jwĩ jeémát pínahdih ĩ chãj wʉ̃hʉp jĩ. Pánihna, Lázaro, Jesús, jwiít biícdih jeémát cáagat naadíh jwĩ laj pʉ́ʉda bojop jĩ. Páant jwĩ laj pʉ́ʉda bojochah, Marta jwiítdih jeémát mi cáagap jĩ.
2 Prepararam ali um jantar para Jesus. Marta ajudava a servir, e Lázaro era um dos que estavam à mesa com ele.
3 Maríaboó nardo wʉ̃t jʉmni chej jʉmni quiítdih, biíc kilo tac yoób ʉb jʉ̃óhnit, Jesúíh jítchanadih mi pʉhwʉp jĩ. Pʉohnit, miíh waó yoócjĩh mi jõp wiwip jĩ. Páant mi pʉhwat tʉ́ttimah, caán nihat mʉʉ́ ã tʉ́i chej jʉm chéyah bejep jĩ.
3 Então Maria pegou um frasco cheio de um perfume muito caro, feito de nardo puro. Ela derramou o perfume nos pés de Jesus e os enxugou com os seus cabelos; e toda a casa ficou perfumada.
4 Páant mi chãjachah ennit, jwiít biícdih jʉmni Judas Iscariote wʉ̃t jʉmniboó, Jesúsdih eníhcannitdih dʉó wáini pínah, nin pah ã niijíp jĩ:
4 Mas Judas Iscariotes, o discípulo que ia trair Jesus, disse:
5 —¿Dépanih tigaá nint caan mácdih mi bíbohna yʉhna, mit jíib chãj wʉ̃hcan? Caandíh jíib chãjna nihna, biíc jópchi tewat pah bóo mita jíib teo tagaá. Pánihna, caán dinerojĩh moh yéejnitdih jwĩta jéih teo wáac tagaá, ã niijíp jĩ.
5 — Este perfume vale mais de trezentas moedas de prata . Por que não foi vendido, e o dinheiro, dado aos pobres?
6 Obohjeéhtih, Judasboó moh yéejnitdih teo wáaquíhcan, caanjéh dinerodih náahna, nih yáana, páant ãt niijíp jĩ. Caán jwĩ́ih dinerodih en daoní jʉmna yʉhna, biquí láana ãpĩ́ nʉʉmʉ́p tajĩ.
6 Judas disse isso, não porque tivesse pena dos pobres, mas porque era ladrão. Ele tomava conta da bolsa de dinheiro e costumava tirar do que punham nela.
7 Páant ã niijíchah joinít, Jesús nin pah ã niijíp jĩ:
7 Então Jesus respondeu:
8 ã niijíp jĩ.
8 Os pobres estarão sempre com vocês, mas eu não estarei sempre com vocês.
9 Jesús biícdih Betania tʉ́tchiboó jwĩ jʉmʉchah, dawá jwĩ déewã caandíh enedih ĩt jʉ̃ʉ́wʉ́p tajĩ. Obohjeéhtih, caandíhjeh pohba nihcan, ã booaniji Lázarodihbʉt enedih jʉ̃óhna ĩt chãjap tajĩ.
9 Muitas pessoas ficaram sabendo que Jesus estava em Betânia. Então foram até lá não só por causa dele, mas também para ver Lázaro, o homem que Jesus tinha ressuscitado.
10 Páant enedih ĩ jʉibínachah jéihnit, sacerdotewã ĩ maáta Lázarodihbʉt ĩt mao yohíhip jĩ.
10 Então os chefes dos sacerdotes resolveram matar Lázaro também;
11 Lázaro wʉnnijidih ã booaat doonádih joinít, dawá jwĩ déewã Jesúsdih ĩt jepahap tajĩ. Pánih jepahnit, sacerdotewã ĩ bohéátboodíh ĩt cádahap tajĩ. Páant ĩ cádahachah ennit, sacerdotewã ĩ maátaboó íij yapnit, Lázarodihbʉt ĩtih mao yohíhip ta yʉh jĩ.
11 pois, por causa dele, muitos judeus estavam abandonando os seus líderes e crendo em Jesus.
12 Jwĩ jʉibíni daanimant bóo yeó jáapdih dawá cã́acwã Jerusalén tʉ́tchina jʉibínitji jwĩ jʉibíát pínah doonádih ĩtát joyóp tajĩ.
12 No dia seguinte, a grande multidão que tinha ido à Festa da Páscoa ouviu dizer que Jesus estava chegando a Jerusalém.
13 Pánih joinítji táam nʉ́onadih bóodnit, Jesúsdih ĩ ʉb jwãáh dei jʉ̃ʉ́wʉ́p jĩ. Pánih jwãáh dei jʉ̃óhnit, nin pah ĩ niíj wẽi ñaacáp jĩ: —¡Diosdih jwĩ wẽi naóh jĩíh! ¡Hosana, nin Dios ã wahni jwiít judíowãdih teo wáacni pínah ã tʉ́i jʉmʉ naáh! ¡Nin jwĩ Maáh yoobát tigaá! queét ĩ niíj wẽi ñaacáp jĩ.
13 Então eles pegaram ramos de palmeiras e saíram para se encontrar com ele, gritando: — Que Deus abençoe aquele que vem em nome do Senhor! Que Deus abençoe o Rei de Israel!
14 Burrodih bid jʉinít, Jesús caanjíh ã chʉ́ʉdʉp jĩ. Pánih chʉ́ʉdna, Dios naáwátdih naóh yapaniji ã daacátji pahjeh ã yapap jĩ.
14 Jesus procurou um jumentinho e o montou, como dizem as Escrituras Sagradas :
15 — ausente —
15 “Povo de Jerusalém, não tenha medo! Veja! Aí vem o seu Rei, montado num jumentinho!”
16 Obohjeéhtih, ‘Caán ã daacátji Jesúsdih niijná caá ãt chãjap’, jwiít ã bohénit jwĩ niíj jéih jwʉhcap jĩ. Pánih jéihcan yʉhna, jeáboó Jesús ã pʉ́ʉh laab béjat tʉ́ttimah, ã daacátjidih náhninit, jwĩ beh joyóp jĩ. Pánih beh joinít, “Dios naáwátdih ã daacátji biíc yoobó Jesúsdih ã yapap jĩ”, niíj jenah joinít, jwĩ yoób jéihyep jĩ.
16 Naquela ocasião os discípulos não entenderam isso. Mas, depois de Jesus ter voltado para a presença gloriosa de Deus, eles lembraram que isso estava escrito a respeito dele e também que era isso o que tinha acontecido.
17 Jesús ã ejechah, Lázaroíh bácahdih ĩ yohatji íitmant báadhni ã bac jʉ̃ʉ́wʉ́chah ennitjiboó bitadih ĩt naáwáp tajĩ.
17 A multidão que estava com Jesus quando ele havia chamado Lázaro para fora do túmulo e o tinha ressuscitado espalhou a notícia do que tinha acontecido.
18 Caán doonádih joinítji dawá cã́acwã Jesúsdih ĩ jwãáh jʉ̃ʉ́wʉ́p jĩ.
18 E o povo foi encontrar-se com Jesus, pois ficou sabendo que ele tinha feito esse milagre.
19 Páant dawá ĩ bejechah ennit, fariseowã queétjeh nin pah ĩt míic niijíp wʉt jĩ: —¡Eneé bʉca! Nihat Jesúíhwã míicjeh bʉʉ jʉmna caá ĩ chãjap. Queétdih jwĩ naáwáchah yʉhna, ĩ joicán caá. Pánihna, ded pah queétdih jwĩ jéih chãwácan caá, ĩt míic niijíp wʉt jĩ.
19 Então os fariseus disseram uns aos outros: — Não estamos conseguindo nada! Vejam! Todos estão indo com ele!
20 Fiesta yeó jáapnadih Diosdih weñedih jʉ̃óhnitjeéh, biquína griegowãbʉt ĩt jʉyʉ́p tajĩ.
20 Entre o povo que tinha ido a Jerusalém para tomar parte na festa, estavam alguns não judeus.
21 Pánih jʉinít, jwĩjeéh jʉmni Felipe pebhna queét ĩt jʉyʉ́p tajĩ. Felipeboó Galilea baácdih jʉmni Betsaida wʉ̃t jʉmni tʉ́tchidih bóo ã jʉmʉp jĩ. Caan pébh jʉinít, nin pah caandíh ĩt niijíp wʉt jĩ: —Jwiít Jesúsdih jwĩ eníhna caá, ĩt niijíp wʉt jĩ.
21 Eles foram falar com Filipe, que era da cidade de Betsaida, na Galileia, e pediram: — Senhor, queremos ver Jesus.
22 Páant ĩ niijíchah joinít, Felipe Andrésdih naáwádih ãt bejep wʉt jĩ. Queét chénat pah Jesúsdih naáwádih ĩ jʉyʉ́p jĩ.
22 Filipe foi dizer isso a André, e os dois foram falar com Jesus.
23 Páant ĩ naáwáchah joinít, Jesús queétdih nin pah ã niíj naáwáp jĩ:
23 Então ele respondeu:
24 — ausente —
24 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: se um grão de trigo não for jogado na terra e não morrer, ele continuará a ser apenas um grão. Mas, se morrer, dará muito trigo.
25 — ausente —
25 Quem ama a sua vida não terá a vida verdadeira; mas quem não se apega à sua vida, neste mundo, ganhará para sempre a vida verdadeira.
26 Jesús ã niijíp jĩ.
26 Quem quiser me servir siga-me; e, onde eu estiver, ali também estará esse meu
27 — ausente —
27 Jesus continuou:
28 Diosdih ã niijíp jĩ. Páant ã niijíchahjeh, jeámant Dios nin pah ãí niijíp jĩ: —Wã wẽpatdih queétdih wãát jʉ́ʉtʉp be. Pánihna, wã jwʉ́ʉb jʉ́ʉtbipna caá, páant mʉntih, ã niijíp jĩ.
28 Pai, revela a tua presença Então do céu veio uma voz, que dizia: — Eu já a revelei e a revelarei de novo.
29 Páant ã niijíchah joiná, dawá caanjĩ́h joi ñʉ́hnit, ĩ joí wʉ́hi bejep jĩ. Pánih joí wʉ́hi bejnit, nin pah ĩ niijíp jĩ: —Énoh niít páant yáani, biquína ĩ niijíp jĩ. —Ángel Jesúsdih naóhna caá ã chãjap, bita ĩ niijíp jĩ.
29 A multidão que estava ali ouviu a voz e dizia que era um trovão. Outros afirmavam que um anjo tinha falado com Jesus.
30 Queét páant ĩ niijíchah joinít, Jesúsboó nin pah ã niijíp jĩ:
30 Mas ele disse:
31 — ausente —
31 Chegou a hora de este mundo ser julgado, e aquele que manda nele será expulso.
32 Jesús ã niijíp jĩ.
32 E, quando eu for levantado da terra, atrairei todas as pessoas para mim.
33 Páant niijná, ded pah ã wʉnat pínahdih Jesús cã́acwãdih naóhna ãt chãjap tajĩ.
33 Ele dizia isso para indicar de que maneira ia morrer.
34 Páant ã niijíchah joinít, cã́acwãboó caandíh nin pah ĩ niíj ʉʉ́bh joyóp jĩ: —Dios naáwátdih daácnitji nin pah ĩt niíj daacáp tajĩ: ‘Dios ã wahni Cristo páantjeh ã jʉmbipna caá’, ĩt niíj daacáp tajĩ. ¿Páant ĩ niíj daacáchah, meém nihat cã́acwã ʉ́ʉd jeñé, Dios ã wahnidih dépanihna pohba cruzboó ĩ péoh dodh mao yohcan niít? ¿Meém Dios ã wahni nihcan niít? ĩ niijíp jĩ.
34 A multidão perguntou: — A nossa
35 Páant ĩ niijíchah joinít, Jesús queétdih nin pah ã niíj jepahap jĩ:
35 Jesus respondeu:
36 ã niijíp jĩ. Páant niíj naóh péanit, jwiítdih ã nʉmah bac bejep jĩ. Pánih bac bejnit, queétdih ã jwei béjep jĩ.
36 Enquanto vocês têm a luz, creiam na luz para que possam viver na luz. Depois que Jesus disse isso, foi embora e se escondeu do povo.
37 Dawá láa Dios ã wẽpatjĩh Jesús queétdih ã chãj jʉ́ʉtʉchah yʉhna, dawá jwĩ déewã caandíh ĩ joííhcap jĩ.
37 Eles tinham visto Jesus fazer todos esses milagres, mas não criam nele,
38 Dios naáwátdih naóh yapani Isaías ã naáwátji pahjeh queét ĩ chãjap jĩ. Nin pah ãt niíj daacáp tajĩ:
38 para que se cumprisse o que disse o profeta Isaías: “Senhor, quem creu na nossa mensagem? E quem viu que era o Senhor que estava agindo?”
39 Páant ĩ joííhcat ennit, Dios queétdih ã jéihyat tʉ́ʉtcan caá. Caandíhbʉt Isaías nin pah ãt niíj daacáp tajĩ:
39 Não podiam crer porque, como disse Isaías:
40 — ausente —
40 “Deus cegou os olhos deles e fechou a mente deles, para que não vejam, e não entendam, e não se voltem para ele, e sejam curados por ele.”
41 Páant niíj daácna, Isaías Cristo ã wẽpat, bʉ́dí ã yeh iigátdihbʉt enniji jʉmna, ded pah Cristo ã yapat pínahdih naóh daácna ãt chãjap wʉt jĩ.
41 Isaías disse isso porque viu a revelação da natureza divina de Jesus e falou a respeito dele.
42 Obohjeéhtih, dawá cã́acwã, biquína jwĩ maátabʉt “Caán Dios ã wahni Cristo yoobát caá”, Jesúsdih ĩt niíj jenah joyóp tajĩ. Páant niíj jenah joiná yʉhna, queét fariseowãdih ʉ́ʉmna, bita “Jesúsjeéh wã waadáp be”, ĩt niíj naáwíhcap wʉt jĩ. Páant ĩ naáwáchah nihna, jwĩ míic wáacat mʉʉná fariseowãboó queétdih ĩta waadát tʉ́ʉtjican tagaá.
42 No entanto, muitos líderes judeus creram em Jesus, mas não falavam publicamente a favor dele para que os fariseus não os expulsassem da sinagoga .
43 Queétdih Dios ã wẽi naáwátdih náahna yʉhna, cã́acwãboó ĩ weñatdih chah ĩt bidip wʉt jĩ. Pánihna, queét “Weém Jesúíh caá”, bitadih ĩt niíj naáwíhcap wʉt jĩ.
43 Eles gostavam mais de ser elogiados pelas pessoas do que de ser elogiados por Deus.
44 Tʉ́ttimah, Jesús cã́acwãdih nin pah tʉbit ã niíj ñaác naáwáp jĩ:
44 Jesus disse bem alto:
45 — ausente —
45 Quem me vê vê também aquele que me enviou.
46 — ausente —
46 Eu vim ao mundo como luz para que quem crê em mim não fique na escuridão.
47 — ausente —
47 Se alguém ouvir a minha mensagem e não a praticar, eu não o julgo. Pois eu vim para salvar o mundo e não para julgá-lo.
48 — ausente —
48 Quem me rejeita e não aceita a minha mensagem já tem quem vai julgá-lo. As palavras que eu tenho dito serão o juiz dessa pessoa no último dia.
49 — ausente —
49 — Eu não tenho falado em meu próprio nome, mas o Pai, que me enviou, é quem me ordena o que devo dizer e anunciar.
50 Jesús queétdih ã niijíp jĩ.
50 E eu sei que o seu mandamento dá a vida eterna. O que eu digo é justamente aquilo que o Pai me mandou dizer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.