Atos 21
Cacua NT (CBV_WBT) vs NVI
1 Mileto tʉ́tchimant bejna, Jesúíhwã maáta Éfeso tʉ́tchimant jʉinítjidih “Jwĩ bejna caá”, niijnít, johlitjĩh bejni jãáj chóodih waadnít, Cos wʉ̃t jʉmni quewaboó jwĩ chʉ́ʉh jʉibínap jĩ. Pánih jʉibínitji daanimant bóo yeó jáapdih Rodas wʉ̃t jʉmni quewadih chʉ́ʉh jʉibí, yap bejnit, Pátara wʉ̃t jʉmni tʉ́tchidih jwĩ jʉibínap jĩ.
1 Depois de nos separarmos deles, embarcamos e navegamos diretamente para Cós. No dia seguinte fomos para Rodes, e dali até Pátara.
2 Pátara tʉ́tchidih jʉibínitji Fenicia baácboó bejni pínah jãáj chóodih jwĩ bid jʉyʉ́p jĩ. Pánihna, caán chóodih waadnít, caanná jwĩ bejep jĩ.
2 Encontrando um navio que ia fazer a travessia para a Fenícia, embarcamos nele e partimos.
3 Pánih bejna, Chipre wʉ̃t jʉmni quewa wáyámant bóo bʉwámant ã jígohochah, en yap bejnit, Siria baácdih Tiro wʉ̃t jʉmni tʉ́tchina jwĩ chʉ́ʉh jʉibínap jĩ. Pánih chʉ́ʉh jʉibínit, bií déedih ĩ ʉb aabánachah, caanjĩ́h jwĩ chão jwʉ́hʉp jĩ.
3 Depois de avistarmos Chipre e seguirmos rumo sul, navegamos para a Síria. Desembarcamos em Tiro, onde o nosso navio deveria deixar sua carga.
4 Páant ĩ aabáát pónih, jwiítboó tʉ́tchi tacna bejnit, Jesúíhwãdih jwĩ jwãááp jĩ. Pánih jwãáhnit, biíc semana ĩjeéh jwĩ chão jwʉ́ʉhʉp jĩ. Pablo ded pah Jerusalén tʉ́tchiboó ã yapat pínahdih Tʉ́ini Espíritu queétdih ãt jéihyanap tajĩ. Pánihna, “Jerusalénna ma bejca bojoó”, caandíh ĩ niijíp yʉh jĩ.
4 Encontrando os discípulos dali, ficamos com eles sete dias. Eles, pelo Espírito, recomendavam a Paulo que não fosse a Jerusalém.
5 Obohjeéhtih, queétdih jepahcan, jwĩ bejat pínah yeó jáapdih tʉ́tchimant jwĩ jwʉ́ʉb dei bejep jĩ, páant mʉntih. Nihat Jesúíhwã, ĩ weha mána yaádhjĩh, ĩ wehjĩhbʉt jwiítdih bʉ́dí mʉj jwẽ́ejdih bóo jẽ́lit óon coahna ĩ pej jʉm dei bejep jĩ. Pánihna, nihat óon jʉmʉpboó dei jʉibínit, bódicha caj yoh ñajnit, Diosdih biícdih jwĩ ʉʉ́bʉ́p jĩ.
5 Mas quando terminou o nosso tempo ali, partimos e continuamos nossa viagem. Todos os discípulos, com suas mulheres e filhos, nos acompanharam até fora da cidade, e ali na praia nos ajoelhamos e oramos.
6 Pánih ʉʉ́bh péanit, “Jwĩ bejna caá”, niijnít, queétdih pin teo péanit, jwĩ jʉ̃óhniji jãáj chóodihjeh mʉntih jwĩ jwʉ́ʉb waadáp jĩ. Jwĩ jwʉ́ʉb waadáchah en péanit, Jesúíhwã ĩ́ih mʉʉná ĩ jwʉ́ʉb aab béjep jĩ.
6 Depois de nos despedirmos, embarcamos, e eles voltaram para casa.
7 Pánihna, Tiro tʉ́tchimant bej, Tolemaida wʉ̃t jʉmni tʉ́tchina jwĩ chʉ́ʉh jʉibínap jĩ. Caanná chʉ́ʉh jʉibínit, Jesúíhwãdih jwãáhnit, mʉj teo, biíc yeó jáap ĩjeéh jwĩ chão jwʉ́hʉp jĩ.
7 Demos prosseguimento à nossa viagem partindo de Tiro, e aportamos em Ptolemaida, onde saudamos os irmãos e passamos um dia com eles.
8 Cheibit caán tʉ́tchimant bej, Cesarea tʉ́tchina aáb jʉibínit, Felipe pebhboó jwĩ jʉibínap jĩ. Caán Felipe Jesúíh tʉ́ini doonádih wẽp naóhni ã jʉmʉp jĩ. Jerusalén tʉ́tchiboó Jesús ã naáwát tʉ́ʉtnitdih teo wáacnit pínah siete neonádih ĩ ñío láa, Felipedihbʉt ĩt ñíwip wʉt jĩ.
8 Partindo no dia seguinte, chegamos a Cesaréia e ficamos na casa de Filipe, o evangelista, um dos sete.
9 Ã weh yatá chénena míic yaádh, áa wihcannit, Dios naáwátdih naóh yapanit ĩt jʉmʉp jĩ.
9 Ele tinha quatro filhas virgens, que profetizavam.
10 Ĩjeéh daocánni yeó jáap jwĩ jʉm jwʉhʉchah, Agaboboó Judea baácmant jʉ̃óhni ã dei jʉyʉ́p jĩ.
10 Depois de passarmos ali vários dias, desceu da Judéia um profeta chamado Ágabo.
11 Pánihna, jwĩ pebhna jʉinít, Pabloíh jʉyáát tõpdih ʉbnit, caan tṍpjĩh ã́ih téihya ã́ih jítchadihbʉt ã míic chéwep jĩ. —Nin pah Tʉ́ini Espíritu ã niijná caá: ‘Jerusalén tʉ́tchidih moón judíowã nin jʉyáát tõp mínahdih ĩ chéobipna caá. Pánih chéonit, judío nihcannitdih caandíh ĩ wʉ̃hbipna caá’, ã niijná caá, Agabo ã niijíp jĩ.
11 Vindo ao nosso encontro, tomou o cinto de Paulo e, amarrando as suas próprias mãos e pés, disse: "Assim diz o Espírito Santo: ‘Desta maneira os judeus amarrarão o dono deste cinto em Jerusalém e o entregarão aos gentios’ ".
12 Páant ã niijíchah joinít, “Jerusalén tʉ́tchina ma bejca bojoó”, jwiít nihat Pablodih jwĩ wẽp niijíp yʉh jĩ.
12 Quando ouvimos isso, nós e o povo dali rogamos a Paulo que não subisse para Jerusalém.
13 Obohjeéhtih, Pabloboó jwiítdih nin pah ã niijíp jĩ: —¿Dépanih tigaá ñi jʉ̃í? Weemdíh ñi jĩ́gahaca bojoó. Jesúíh tʉ́ini doonádih wã naáwát jíib nemat mʉʉ́boó ĩ nemíhna, ĩ neme naáh. Weemdíh ĩ mawíhnabʉt, ĩ mawa naáh. Weémboó wã ʉ́ʉmcan caá, ã niijíp jĩ.
13 Então Paulo respondeu: "Por que vocês estão chorando e partindo o meu coração? Estou pronto não apenas para ser amarrado, mas também para morrer em Jerusalém pelo nome do Senhor Jesus".
14 Páant jwĩ naáwáchah yʉhna, Pablo ã jepahcah ennit, jwĩ cádahap jĩ. —Dios ã náahatdihjeh ã chãja naáh, jwĩ niijíp jĩ.
14 Como não pudemos dissuadi-lo, desistimos e dissemos: "Seja feita a vontade do Senhor".
15 Tʉ́ttimah, jwĩ́ih bií déedih jwʉ́ʉb ámoh péanit, Jerusalén tʉ́tchina jwĩ aab béjep jĩ.
15 Depois disso, preparamo-nos e subimos para Jerusalém.
16 Bita Cesarea tʉ́tchidih moón Jesúíhwãbʉt jwiítdih pej jʉm bejnit, Mnasón wʉ̃t jʉmni pebhna jwiítdih ĩ nʉmah jʉibínap jĩ. Mnasón Chipre quewadih bóo jonjeh Jesúsdih jepahni ãt jʉmʉp wʉt jĩ. Pánihna, ã pebh jwĩ jʉmʉp jĩ.
16 Alguns dos discípulos de Cesaréia nos acompanharam e nos levaram à casa de Mnasom, onde devíamos ficar. Ele era natural de Chipre e um dos primeiros discípulos.
17 Jerusalén tʉ́tchina jwĩ jʉibínachah, Jesúíhwã wẽinit, jwiítdih ĩ jwãáh mʉj tewep jĩ.
17 Quando chegamos em Jerusalém, os irmãos nos receberam com alegria.
18 Biíh yeó jáap Santiago pebhna Pablojĩh enedih jwĩ bejep jĩ. Nihat Jesúíhwãdih waóhnit ã pebh jʉibínit, ĩt páñap tajĩ.
18 No dia seguinte Paulo foi conosco encontrar-se com Tiago, e todos os presbíteros estavam presentes.
19 Pánihna, Pablodih ĩ mʉj teo péanachah, judíowã nihcannitjeéh jʉm láa, Dios caandíh ded pah ã chãjat tʉ́ʉtatjidih Pablo queétdih ã naóh beedánap jĩ.
19 Paulo os saudou e relatou minuciosamente o que Deus havia feito entre os gentios por meio do seu ministério.
20 Páant ã naáwáchah joinít, nihat biícdih Diosdih bʉ́dí ĩ weñep jĩ. Tʉ́ttimah, Pablodih nin pah ĩ niíj naáwáp jĩ: —Jwĩ dée Pablo, ma joyoó. Dawá judíowãboó Jesúsdih tʉ́i jepahnit, Moisés ã wʉtatjidih páantjeh nihat ĩ jepahna caá.
20 Ouvindo isso, eles louvaram a Deus e disseram a Paulo: "Veja, irmão, quantos milhares de judeus creram, e todos eles são zelosos da lei.
21 Pánihna, bita nih yáanit, nin pah queétdih ĩt niíj naáwáp wʉt be. ‘Pablo judíowãdih bohéna, Moisés ã wʉtatjidih ãt jepahat tʉ́ʉtcap wʉt be. Judíowãdih ĩ wehdih quehli nah yapat chóodih ãt bóodat tʉ́ʉtcap wʉt be. Jwĩ nʉowãji ded pah ĩ chãjatjidih ãt chãjat tʉ́ʉtcap wʉt be’, ĩt niijíp wʉt be.
21 Eles foram informados de que você ensina todos os judeus que vivem entre os gentios a se afastarem de Moisés, dizendo-lhes que não circuncidem seus filhos nem vivam de acordo com os nossos costumes.
22 Queét judíowã Jesúsdih jepahnit ninjĩh ma jʉyát doonádih ĩ joimí nacaá. ¿Pánihna, queét ĩ íijcat pínah niijná, ded pah tigaá jwĩ chãjbi?
22 Que faremos? Certamente eles saberão que você chegou;
23 Nin pah ma chãjaá: Jwĩjeéh moón chénena míic Jesúíhwã ‘Nin pah wã chãjbipna caá’, Diosdih ĩt niijíp wʉt jĩ. Obohjeéhtih, páant niijnítji ĩ péa jwʉhcan caá.
23 portanto, faça o que lhe dizemos. Estão conosco quatro homens que fizeram um voto.
24 Pánihna, queétdih nʉmah bejnit, Moisés ã wʉtatji pah ma chãjaá, ‘Queét tʉ́init caá bʉca’, Dios ã niiját pínah niijná. Moisés ã wʉtatji pah, ĩ niiját péaat jʉ́ʉtat pínah niijná, ĩ waó bojat pínah jíib meémboó ma jíib chãjaá. Meém páant ma chãjachah ennit, ‘Jwĩ joiní dooná yoobópdih ãt nihcan tagaá’, jwĩ déewã ĩ niíj jéihbipna caá. Páant niijnít, Moisés ã wʉtatjidih ma tʉ́i jepahatdih queétjeh ĩ jéihbipna caá.
24 Participe com esses homens dos rituais de purificação e pague as despesas deles, para que rapem a cabeça. Então todos saberão que não é verdade o que falam de você, mas que você continua vivendo em obediência à lei.
25 Obohjeéhtih, judíowã nihcannit Jesúíhwãboodíh ĩ jéihyat pínah niijná, jwiítjeh jwĩ jenah joyátdih jáantjeh nin pah queétdih jwĩ niíj daác wahap jĩ: ‘Pãpnidih wʉ̃hniji jeémátdih ñi jeémpca bojoó. Meépdihbʉt ñi babhca bojoó. Nʉñʉ́pwãdih jõp teonit maonidih ñi jeémpca bojoó. Ñi áa nihcannitjĩh ñi yéej chãjca bojoó’, queétdih jwĩ niijíp jĩ, Pablodih Jesúíhwã maáta ĩ niijíp jĩ.
25 Quanto aos gentios convertidos, já lhes escrevemos a nossa decisão de que eles devem abster-se de comida sacrificada aos ídolos, do sangue, da carne de animais estrangulados e da imoralidade sexual".
26 Páant ĩ niijíchah joinít, Pablo cheibit queét chénena míic neonádih nʉmah bejnit, “Queét tʉ́init caá”, Dios ã niiját pínah niijná, Moisés ã wʉtatjidih ĩ chãjap jĩ. Pánihna, Dioíh mʉʉná waadnít, ĩ péaat pínah yeó jáapdih, Diosdih ĩ wʉ̃hat pínah yeó jáapdihbʉt sacerdotewãdih ĩt naáwáp wʉt jĩ.
26 No dia seguinte Paulo tomou aqueles homens e purificou-se juntamente com eles. Depois foi ao templo para declarar o prazo do cumprimento dos dias da purificação e da oferta que seria feita individualmente em favor deles.
27 Moisés ã wʉtatji pah siete yeó jáap ĩ chãjat pínahdih ĩ péa jʉ̃ʉ́wʉ́chah, biquína judíowã Asia baácmant caandíh ñʉʉ́n jʉ̃óhnit, Dioíh mʉʉ́ diítna Pablodih ĩt enep wʉt jĩ. Pánih ennit, Pablodih ĩ íijat pínah niijná, dawá cã́acwãdih ĩt yee naáwáp wʉt jĩ. Páant ĩ yee naáwáchah, Pablodih íijnit, ĩt tewep wʉt jĩ.
27 Quando já estavam para terminar os sete dias, alguns judeus da Província da Ásia, vendo Paulo no templo, agitaram toda a multidão e o agarraram,
28 “Yeéb jwĩ déewãá, jwiítdih ñi teo wáac jʉ̃ʉ́wʉ́. Nin nihat baácboó jib bohéna, jwiít judíowãdih, Moisés ã wʉtatjidih, nin Dioíh mʉʉdíhbʉt nihat cã́acwãdih yeejép ãpĩ́ bohéna caá. Judíowã nihcannitdih bʉʉ Dioíh mʉʉdíh nʉmah waadnít, nindih ã yéejana caá”, ĩ niíj ñaacáp jĩ.
28 gritando: "Israelitas, ajudem-nos! Este é o homem que ensina a todos em toda parte contra o nosso povo, contra a nossa lei e contra este lugar. Além disso, ele fez entrar gregos no templo e profanou este santo lugar".
29 Jã́tih Pablo judío nihcanni Trófimo wʉ̃t jʉmni, Éfeso tʉ́tchidih bóodih Jerusalén tʉ́tchidih ã nʉmah jibichah, ĩt enep wʉt jĩ. Páant ã nʉmah jibichah ennitji “Pablo judío nihcannidih Dioíh mʉʉ́ diítna ãt nʉmah waadáp tagaá”, ĩt niíj jenah joijí tagaá. Obohjeéhtih, páant ĩ niíj jenah joyát yoobópdih nihcap jĩ.
29 Anteriormente eles haviam visto o efésio Trófimo na cidade com Paulo e julgaram que Paulo o tinha introduzido no templo.
30 Páant ĩ niíj ñaacáchah joinít, nihat caán tʉ́tchidih moón íijnit, ñáo waad béj, Pablodih teonit, Dioíh mʉʉ́ diítmant ĩt wái bac bejep wʉt jĩ. Páant ĩ wái bac bejechahjeh, jẽcdih ĩt ñʉʉ́n nemep wʉt jĩ.
30 Toda a cidade ficou alvoroçada, e juntou-se uma multidão. Agarrando Paulo, arrastaram-no para fora do templo, e imediatamente as portas foram fechadas.
31 Pánih wái bac bejnit, caandíh mao yohíhna, tʉbit ĩ ñaacát dooná Romano soldadowã ĩ maáhdih ãt jʉibínap wʉt jĩ. “¡Nihat Jerusalén tʉ́tchidih moón ñaác peét bejna caá ĩ chãjap!” ĩt niijíp wʉt jĩ.
31 Tentando eles matá-lo, chegaram notícias ao comandante das tropas romanas de que toda a cidade de Jerusalém estava em tumulto.
32 Caán doonádih joinítjeh, Pablodih pʉ̃init pebhna ã́ih soldadowãdih ã nʉmah ñáo jʉyʉ́p jĩ. Pánihna, queét ĩ jʉyʉ́chah ennit, Pablodih ĩ pʉ̃i cádahap jĩ.
32 Ele reuniu imediatamente alguns oficiais e soldados, e com eles correu para o meio da multidão. Quando viram o comandante e os seus soldados, pararam de espancar Paulo.
33 Queét pebhna jʉinít, soldadowã ĩ maáh Pablodih nemat mʉʉ́boó nemat tʉ́ʉt niijná, chéne ĩtah tõpnajĩh caandíh ã chéwat tʉ́ʉtʉp jĩ. Pánih chéonit, caandíh pʉ̃initdih nin pah ã niíj ʉʉ́bh joyóp jĩ: “¿Déhe tigaá nin? ¿Dedé tibeé ã chãj?” ã niijíp jĩ.
33 O comandante chegou, prendeu-o e ordenou que ele fosse amarrado com duas correntes. Então perguntou quem era ele e o que tinha feito.
34 Biquína wáac jʉinít mácah jʉ̃ih ñaác, bita mácah ĩ jʉ̃ih ñaacáp jĩ. Páant ĩ ñaacáchah, soldadowã ĩ maáh ded pah ĩ niijátdih ãt beh joicáp wʉt jĩ. Pánihna, yoobópdih jéihíhna, Pablodih ĩ́ih mʉʉ́ diítna soldadowãdih ã ʉb waad béjat tʉ́ʉtʉp jĩ.
34 Alguns da multidão gritavam uma coisa, outros gritavam outra; não conseguindo saber ao certo o que havia acontecido, por causa do tumulto, o comandante ordenou que Paulo fosse levado para a fortaleza.
35 Ĩ́ih mʉʉná ĩ ʉb pʉ́ʉh laab béjechah ennit, íijna, cã́acwã caandíh ĩ teo bid ñʉʉ́n péenap jĩ. Pánihna, cã́acwã ĩ jwʉ́ʉb dʉ́ʉc wáicat pínah niijná, páantjeh ĩ beo pʉ́ʉh laab béjep jĩ.
35 Quando chegou às escadas, a violência do povo era tão grande que ele precisou ser carregado pelos soldados.
36 Páant ĩ bejechah, dawá queétdih ñʉʉ́n péenit, “¡Caandíh ñi mao yohoó! ¡Caandíh ñi mao yohoó!” ĩ niíj ñaacáp jĩ.
36 A multidão que o seguia continuava gritando: "Acaba com ele! "
37 Pánihna, Pablodih ĩ́ih mʉʉná ĩ ʉb waad béjechahjeh, Pablo soldadowã ĩ maáhdih nin pah ãt niijíp wʉt jĩ: —Weém meemdíh bainí wã naáwíhna caá, Griego wéheatjĩh ãt niijíp wʉt jĩ. —¿Dépah meém Griego wéheatdih jéihni niít?
37 Quando os soldados estavam para introduzir Paulo na fortaleza, ele perguntou ao comandante: "Posso dizer-te algo? " "Você fala grego? ", perguntou ele.
38 ¿Meém Egipto baácdih bóo jwĩ maátadih yohíhna, cã́acwãdih maonitdih mʉʉ́ wihcapboó cuatro milwã dʉó wáini nihcan niít? soldadowã ĩ maáh Pablodih ãt niíj ʉʉ́bh joyóp wʉt jĩ.
38 "Não é você o egípcio que iniciou uma revolta e há algum tempo levou quatro mil assassinos para o deserto? "
39 —Caán nihcan caá. Weembʉ́t judío mʉn tigaá. Cilicia baácdih Tarso tʉ́tchidih bóo caá. Caán tʉ́tchi oboh jʉmni tʉ́tchi nihcan caá. Pánihna, queét cã́acwãdih weemdíh ma naáwát tʉ́ʉtʉ́, Pablo ãt niijíp wʉt jĩ.
39 Paulo respondeu: "Sou judeu, cidadão de Tarso, cidade importante da Cilícia. Permite-me falar ao povo".
40 Páant ã niijíchah joinít, Pablodih ãt naáwáp tʉ́ʉtʉp wʉt jĩ. Pánihna, Pablo pʉ́ʉh laab béjat cáyahdih ñʉhnit, ĩ yayát pínah niijná, ã́ih téihyajĩh ã jʉ́ʉtʉp jĩ. Páant ã jʉ́ʉtʉchah, ĩ ñaác yayáchah ennit, Pablo queétdih ĩ́ih wéheatjĩh ã naáwáp jĩ.
40 Tendo recebido permissão do comandante, Paulo levantou-se na escadaria e fez sinal à multidão. Quando todos fizeram silêncio, dirigiu-se a eles em aramaico:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.