Atos 10

Cacua NT (CBV_WBT) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Caán láa Cesarea tʉ́tchiboó cien soldadowã ĩ maáh Cornelio wʉ̃t jʉmni ãt jʉmʉp wʉt jĩ. Queét soldadowã Italiano wʉ̃t jʉmni poómp wʉt jĩ.
1 Havia em Cesaréia um homem chamado Cornélio, centurião do regimento conhecido como Italiano.
2 Cornelio ã́ih mʉʉdíh moón biícdih Diosdih tʉ́i jenah joí wẽinit, caandíh ʉ́ʉmna, yéejat cádahnit, ĩt tʉ́i chãjap wʉt jĩ. Jĩ́gah náah jʉmnit judíowãdih bʉ́dí ãt teo wáacap wʉt jĩ. Jesucristodih jéih jwʉhcan yʉhna, yeó jáap jʉmat pah Diosdih ãt ʉʉ́bʉ́p wʉt jĩ.
2 Ele e toda a sua família eram piedosos e tementes a Deus; dava muitas esmolas ao povo e orava continuamente a Deus.
3 Biíc yeó jáap cheyeh las tres jʉmʉchah, Cornelio ã ʉʉ́bʉ́chah, oo jʉ́mat pah, Dioíh ángel ã pebhna ã waád jʉibínachah, ãt enep wʉt jĩ. Páant ã enechah, “Cornelio”, ãt niijíp wʉt jĩ.
3 Certo dia, por volta das três horas da tarde, ele teve uma visão. Viu claramente um anjo de Deus que se aproximava dele e dizia: "Cornélio! "
4 Cornelio caandíh en behnit, ʉ́ʉmna, “¿Maá, dedédih caá ma náah?” ãt niijíp wʉt jĩ. Páant ã niijíchah joinít, ángel nin pah caandíh ãt niíj jepahap wʉt jĩ: “Diosdih ma ʉʉ́bʉ́chah, ãt joyóp wʉt be. Jĩ́gah náah jʉmnitdih ma wʉ̃hʉchahbʉt, ãt enep wʉt be. Pánihna, bʉʉ ma ʉʉ́bátdih ã jepahbipna caá.
4 Atemorizado, Cornélio olhou para ele e perguntou: "Que é, Senhor? " O anjo respondeu: "Suas orações e esmolas subiram como oferta memorial diante de Deus.
5 Jope tʉ́tchiboó Simón Pedro wʉ̃t jʉmnidih ʉb jʉ̃ʉ́wát náahna, míih cã́acwãdih ma wah bojoó. Caán tʉ́ini doonádih yeebdíh ã naóhbipna caá.
5 Agora, mande alguns homens a Jope para trazerem um certo Simão, também conhecido como Pedro,
6 Biíh Simón nʉñʉ́pwã chóo teonijeéh bʉ́dí mʉj jwẽ́ejdih jʉmni mʉʉdíh ã jʉmna caá”, ángel Corneliodih ãt niijíp wʉt jĩ.
6 que está hospedado na casa de Simão, o curtidor de couro, que fica perto do mar".
7 Páant niíj péanit, ãt bac bejep wʉt jĩ. Ã bac bejat tʉ́ttimah, Cornelio chénewã caandíh teo wʉ̃hnitdih, biíc ãjeéh jʉmni soldadodihbʉt ãt bid bojop wʉt jĩ. Caán soldadoboó Diosdih tʉ́i wẽini jʉmna, yeó jáap jʉmat pah Corneliodih wapni wʉt jĩ.
7 Depois que o anjo que lhe falou se foi, Cornélio chamou dois dos seus servos e um soldado piedoso dentre os seus auxiliares,
8 Pánihna, Cornelio ángel ã niijátjidih queétdih naóh beedánit, Jope tʉ́tchiboó ãt wah bojop wʉt jĩ.
8 e, contando-lhes tudo o que tinha acontecido, enviou-os a Jope.
9 Biíh yeó jáapdih Jope tʉ́tchiboó ĩ tóah jʉibínachah pohba, yeó jáap tac yoób Pedro ã jʉmni mʉʉ́ chahmant bóo coahna Diosdih ʉʉ́bʉ́dih ãt pʉ́ʉh laab béjep wʉt jĩ.
9 No dia seguinte, por volta do meio dia, enquanto eles viajavam e se aproximavam da cidade, Pedro subiu ao terraço para orar.
10 Páant ã ʉʉ́bʉ́chah, caandíh nʉʉgʉ́p tʉbʉchah, ãt jeémíhip wʉt jĩ. Obohjeéhtih, ĩ jeémát chãjat pónih, oo jʉ́mat jígohat déedih ãt enep wʉt jĩ.
10 Tendo fome, queria comer; enquanto a refeição estava sendo preparada, caiu em êxtase.
11 Jeáboó ã jéweah bejechah, chénaboó bóod chéoni chóo, bʉ́dí chóo ãt dei jʉ̃ʉ́wʉ́p wʉt jĩ.
11 Viu o céu aberto e algo semelhante a um grande lençol que descia à terra, preso pelas quatro pontas,
12 Caán chóo diítna dawá nʉñʉ́pwã judíowã ĩ jeémpca naáhwã míic ĩt jʉmʉp wʉt jĩ. Maiwãbʉt jʉm, jwébehwãbʉt ĩt jʉmʉp wʉt jĩ.
12 contendo toda espécie de quadrúpedes, bem como de répteis da terra e aves do céu.
13 Caandíh ã enechah, Dios nin pah ãt niijíp wʉt jĩ: “Pedro, ñah ñʉhnit, nitdih ma mao jeémé”, ãt niijíp wʉt jĩ.
13 Então uma voz lhe disse: "Levante-se, Pedro; mate e coma".
14 Páant ã niijíchah joinít, “Nihcan caá, Maá. Weém wã jeémpcan niít. Jwĩ nʉowãdih ma jeémát tʉ́ʉtca naáh yeejépwãdih wãpĩ́ jeémpcan beé”, Pedro ãt niíj jepahap wʉt jĩ.
14 Mas Pedro respondeu: "De modo nenhum, Senhor! Jamais comi algo impuro ou imundo! "
15 “ ‘Bʉʉ tʉ́init caá’, wã niijnítdih ‘Yeejépwã caá’, ma niijcá bojoó”, Dios Pedrodih ãt niijíp wʉt jĩ.
15 A voz lhe falou segunda vez: "Não chame impuro ao que Deus purificou".
16 Páant biíc peihcanni láa ã yapachah, caán chóo ãt pʉ́ʉh laab béjep wʉt jĩ, bʉca.
16 Isso aconteceu três vezes, e em seguida o lençol foi recolhido ao céu.
17 Pánihna, Pedro tʉbit náhni dahwanit, “¿Dépanihatdih niíjíh tigaá pánih jígohnidih ã jʉ́ʉt?” caanjéh ãt niíj jenah joyóp wʉt jĩ. Páant ã niíj jenah joyóchah, Cornelio ã wah bojnitboó, Pedro ã jʉmni mʉʉná ĩt jʉibínap wʉt jĩ: “¿Simón nʉñʉ́pwã chóo teoniíh mʉʉ́ dedboo tígaá ã jʉm?” cã́acwãdih ĩt niíj ʉʉ́bh joyóp wʉt jĩ. Caán mʉʉdíh ĩ jéihya naáwáchah, ã jʉmni mʉʉná ĩt jʉibínap wʉt jĩ.
17 Enquanto Pedro estava refletindo no significado da visão, os homens enviados por Cornélio descobriram onde era a casa de Simão e chegaram à porta.
18 Pánih jʉibínit, nin pah ĩt niíj ej ʉʉ́bh joyóp wʉt jĩ: “¿Simón Pedro wʉ̃t jʉmni nin mʉʉdíh niít ã jʉmʉp?” ĩt niijíp wʉt jĩ.
18 Chamando, perguntaram se ali estava hospedado Simão, conhecido como Pedro.
19 Páant ĩ ejechahjeh, Pedro caandíh jígohnijidih ã jenah joyóchah, Tʉ́ini Espíritu caandíh nin pah ãt niijíp wʉt jĩ: “Pedro, jẽcboó biíc peihcannit meemdíh bidna caá ĩ chãjap.
19 Enquanto Pedro ainda estava pensando na visão, o Espírito lhe disse: "Simão, três homens estão procurando por você.
20 Ñah ñʉh, dei bejnit, ĩjeéh ma bejeé. Biíh pah bóodih náhni dahwacanjeh ma tʉ́i bejeé. Weémboó queétdih wã jʉ̃ʉ́wát tʉ́ʉtʉp be”, ãt niijíp wʉt jĩ.
20 Portanto, levante-se e desça. Não hesite em ir com eles, pois eu os enviei".
21 Páant ã niijíchah joinít, Pedro ĩ pebhna ãt dei bejep wʉt jĩ. Dei jʉibínit, queétdih nin pah ãt niijíp wʉt jĩ: —Ninjĩh tigaá wã jʉmʉp, ñi bid jʉ̃óhni. ¿Dépanihna weemdíh ñi bid jʉ̃óh? ãt niijíp wʉt jĩ.
21 Pedro desceu e disse aos homens: "Eu sou quem vocês estão procurando. Por que motivo vieram? "
22 Páant ã niijíchah joinít, queétboó nin pah ĩt niíj jepahap wʉt jĩ: —Cornelio cien soldadowãdih wʉtni jwiítdih ã wahap be. Caán tʉ́i chãjni, Diosdih ʉ́ʉmnit yéej chãjcanni, nihat judíowã caandíh ‘Tʉ́ini’, ĩ niijní caá. Meemdíh Dioíh ángel caandíh ãt bidat tʉ́ʉtʉp wʉt be, tʉ́ini doonádih jwiítdih ma naáwát pínah niijná, Pedrodih ĩt niijíp wʉt jĩ.
22 Os homens responderam: "Viemos da parte do centurião Cornélio. Ele é um homem justo e temente a Deus, respeitado por todo o povo judeu. Um santo anjo lhe disse que o chamasse à sua casa, para que ele ouça o que você tem para dizer".
23 Páant ĩ niijíchah joinít, Pedro queétdih waadát tʉ́ʉt, jeémát wʉ̃hnit, ã jʉmni mʉʉ́boó ãt ʉ̃o jwʉhat tʉ́ʉtʉp wʉt jĩ. Cheibit Pedro ĩjeéh ãt bejep wʉt jĩ. Páant ã bejechah, bita Jope tʉ́tchidih moón Jesúíhwãbʉt caandíh ĩt pej jʉm bejep wʉt jĩ.
23 Pedro os convidou a entrar e os hospedou. No dia seguinte Pedro partiu com eles, e alguns dos irmãos de Jope o acompanharam.
24 Ĩ bejni daanimant bóo yeó jáapdih queét Cesarea tʉ́tchina ĩt jʉibínap wʉt jĩ. Cornelioboó ã déewãdih, ã chéenwãdihbʉt bid wáacnit, Pedrowãdih ãt páñap wʉt jĩ.
24 No outro dia chegaram a Cesaréia. Cornélio os esperava com seus parentes e amigos mais íntimos que tinha convidado.
25 Pánihna, Pedro Cornelioíh mʉʉdíh ã téih waadáchah, Cornelioboó jwãáh bac jʉ̃óhnit, ã́ih jítcha pebh bódicha ãt caj yoh ñajap wʉt jĩ.
25 Quando Pedro ia entrando na casa, Cornélio dirigiu-se a ele e prostrou-se aos seus pés, adorando-o.
26 Obohjeéhtih, Pedro caandíh wái ñahanit, —Ma ñah ñʉhʉʉ́. Weembʉ́t meem pánih cã́acjeh mʉn tigaá. Weém maáh nihcan caá, caandíh ãt niijíp wʉt jĩ.
26 Mas Pedro o fez levantar-se, dizendo: "Levante-se, eu sou homem como você".
27 Páant ã niijíchah joinít, ñah ñʉhnit, míic wéhenit, Cornelio caandíh ãt nʉmah waad béjep wʉt jĩ. Caanná waád jʉibínit, dawá míic wáac pã́initdih Pedro ãt enep wʉt jĩ.
27 Conversando com ele, Pedro entrou e encontrou ali reunidas muitas pessoas
28 Pánih ennit, Pedro queétdih nin pah ãt niijíp wʉt jĩ: —Jon jã́tih Dios jwĩ nʉowãdih nin pah ãt niíj wʉtʉp wʉt jĩ: ‘Judíowã nihcannit biícdih ñi jʉmca bojoó’, ãt niijíp wʉt jĩ. Pánihna, caán wʉtatjidih ñijeéh jʉmnit, wã yap yohatdih ñi tʉ́i jéihna caá. Obohjeéhtih, judíowã nihcannitdih ‘Yeejépwã caá’, Dios weemdíh ã niiját tʉ́ʉtcan beé.
28 e lhes disse: "Vocês sabem muito bem que é contra a nossa lei um judeu associar-se a um gentio ou mesmo visitá-lo. Mas Deus me mostrou que eu não deveria chamar impuro ou imundo a homem nenhum.
29 Páant ã niijíchah joiná, yeéb weemdíh ñi bidichah, ‘Wã bejcan niít’, niijcánjeh, ñi pebhna wã jʉ̃ʉ́wʉ́p be. ¿Dépanihat tʉ́ʉt tibeé ninjĩh weemdíh ñi jʉ̃ʉ́wát tʉ́ʉt? ãt niijíp wʉt jĩ.
29 Por isso, quando fui procurado, vim sem qualquer objeção. Posso perguntar por que vocês me mandaram buscar? "
30 Páant ã niijíchah joinít, Cornelioboó nin pah ãt niíj jepahap wʉt jĩ: —Jwínah bóodih, yeó tres jʉmʉchah, nin horadih pohba, Diosdih wã ʉʉ́bʉ́chah, ã́ih ángel tʉ́i baabní yeh iigní yégueh dʉoní, wã pebh ã jígohop be.
30 Cornélio respondeu: "Há quatro dias eu estava em minha casa orando a esta hora, às três horas da tarde. De repente, colocou-se diante de mim um homem com roupas resplandecentes
31 Pánih jígohnit, ‘Cornelio, meém Diosdih ma ʉʉ́bʉ́chah, meemdíh ãt joyóp wʉt be. Jĩ́gah náah jʉmnitdih ma teo wáacachahbʉt enna, Dios meemdíh jwʉh ã jwʉ́ʉb teo wáacbipna caá.
31 e disse: ‘Cornélio, Deus ouviu sua oração e lembrou-se de suas esmolas.
32 Pánihna, Jope tʉ́tchiboó míih cã́acwãdih ma wah bojoó, Simón Pedro wʉ̃t jʉmnidih ninna queét ĩ ʉb jʉ̃ʉ́wát pínah niijná. Caán biíh Simón, nʉñʉ́pwã chóo teoni pebh, bʉ́dí mʉj jwẽ́ejdih jʉmni mʉʉdíh ã jʉmna caá’, caán ángel weemdíh ã niijíp be.
32 Mande buscar em Jope a Simão, chamado Pedro. Ele está hospedado na casa de Simão, o curtidor de couro, que mora perto do mar’.
33 Páant ã niijíchah joinít, meemdíh ĩ ʉb jʉ̃ʉ́wát pínah niijná, wĩ́ih cã́acwãdih wã wah bojop be. Meém tʉ́i chãjni jwĩ pebhna mat jʉ̃ʉ́wʉ́p tagaá. Pánihna, jwiít nihat ninjĩh Diosjeéh jʉmna, ded pah jwiítdih ã naáwát tʉ́ʉtatdih joííhna, jwĩ pã́ina caá, Cornelio Pedrodih ãt niijíp wʉt jĩ.
33 Assim, mandei buscar-te imediatamente, e foi bom que tenhas vindo. Agora estamos todos aqui na presença de Deus, para ouvir tudo que o Senhor te mandou dizer-nos".
34 Páant ã niijíchah joinít, Pedro nin pah queétdih ãt niíj naáwáp wʉt jĩ: —Bʉʉ jwʉh yoobópdih wã jéihna caá. Nihat cã́acwãdih Dios biíc yoobó ã́ihwã pínah ã náahna caá.
34 Então Pedro começou a falar: "Agora percebo verdadeiramente que Deus não trata as pessoas com parcialidade,
35 Nihat baácdih moón Diosdih ʉ́ʉmnit, yéejatdih cádahna, ĩ tʉ́i chãjachah, Dios queétdih ã wẽina caá.
35 mas de todas as nações aceita todo aquele que o teme e faz o que é justo.
36 Cã́acwã Diosjeéh ĩ tʉ́i jʉmat pínahdih Jesucristodih ãt wah deyanap wʉt jĩ. Caán tʉ́ini doonádih jwiít judíowãdihjeh ãt jwíih jéihyanap wʉt jĩ. Páant ã wahni caá nihat cã́acwã ĩ maáh.
36 Vocês conhecem a mensagem enviada por Deus ao povo de Israel, que fala das boas novas de paz por meio de Jesus Cristo, Senhor de todos.
37 Jesús ded pah ã chãjatji doonádih ñitát joi tágaá. ‘Ñi yéejatdih ñi cádahaá. Pánih cádahnit, ñi daabáát tʉ́ʉtʉ́’, Juan Daabáni cã́acwãdih ãpĩ́ niíj naóh bohénap jĩ. Páant ã bohéát tʉ́ttimah, Jesúsboó Galilea baácdih, nihat Judea baácdihbʉt ded pah ã chãjatji doonádihbʉt ñit joi tágaá.
37 Sabem o que aconteceu em toda a Judéia, começando na Galiléia, depois do batismo que João pregou,
38 Caán Jesús Nazaret tʉ́tchidih bóodih Tʉ́ini Espíritu ã wẽpatdih Dios bʉ́dí ãt wʉ̃hʉp tajĩ. Pánihna, jib bejnit, caán Tʉ́ini Espíritu ã wẽpatjĩh Jesús cã́acwãdih ã tʉ́i teo wáacap jĩ. Pánih teo wáacna, nemép caolih jʉmnitdih ã tʉ́i booanap jĩ. Dios ãjeéh ã jʉmʉchah, páant ã chãjap jĩ.
38 como Deus ungiu a Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e poder, e como ele andou por toda parte fazendo o bem e curando todos os oprimidos pelo diabo, porque Deus estava com ele.
39 Jwĩ́ih baácboó Jerusalén tʉ́tchiboobʉ́t nihat ã chãjatjidih jwiít jwĩ enep jĩ. Tʉ́ttimah, jwĩ maáta judíowã caandíh cruzboó ĩ péoh dodh mao yohat tʉ́ʉtʉp jĩ.
39 "Nós somos testemunhas de tudo o que ele fez na terra dos judeus e em Jerusalém, onde o mataram, suspendendo-o num madeiro.
40 Obohjeéhtih biíc peihcanni yeó jáap tʉ́ttimah, caandíh booanit, Jesúsdih Dios ãt jígohat tʉ́ʉtʉp tajĩ.
40 Deus, porém, o ressuscitou no terceiro dia e fez que ele fosse visto,
41 Páant ã jígohochah yʉhna, nihat cã́acwã caandíh ĩ encap jĩ. Jwiít Dios ã ñíonitdihjeh ã jígohop jĩ. Jesús ã boo pʉd jʉ̃ʉ́wát tʉ́ttimah, ãjeéh jeémpnit, jwĩ babhbap jĩ.
41 não por todo o povo, mas por testemunhas que designara de antemão, por nós que comemos e bebemos com ele depois que ressuscitou dos mortos.
42 Pánih jwĩjeéh jʉmna, jwiítdih nin pah ã niíj wʉtʉp jĩ: ‘Nihat cã́acwãdih nin pah ñi niíj naáwá: “Jesúsdih jepahcannit báadhnit, wʉnnitdihbʉt ĩ yéejat peéh chãjat tʉ́ʉtni maáh Dios caandíh ãt waadánap wʉt jĩ”, ñi niijí’, ã niijíp jĩ.
42 Ele nos mandou pregar ao povo e testemunhar que este é aquele a quem Deus constituiu juiz de vivos e de mortos.
43 Pánihna, nihat Jesúsdih ĩ jepahachah, Dios ĩ yéejatdih ã yohbipna caá. Nihat Dios naáwátdih jon jã́tih naóh yapanit caán Jesúsdih niíj naóhna ĩt chãjap wʉt jĩ, Pedro Corneliowãdih ãt niijíp wʉt jĩ.
43 Todos os profetas dão testemunho dele, de que todo aquele que nele crê recebe o perdão dos pecados mediante o seu nome".
44 Pedro páant ã niíj naáwáchahjeh, nihat caandíh joinítdih Tʉ́ini Espíritu ãt waadáp wʉt jĩ.
44 Enquanto Pedro ainda estava falando estas palavras, o Espírito Santo desceu sobre todos os que ouviam a mensagem.
45 Corneliowã judíowã nihcannit yʉhna, mácah wéheatjĩh Diosdih ĩt wẽi naáwáp wʉt jĩ. Páant ĩ wẽi naáwáchah, Pedrodih pej jʉm bejnit judíowã ĩt joyóp wʉt jĩ. Tʉ́ini Espíritu judíowã nihcannitdih ã waadáchah enna, queét judíowãboó ĩt en wʉ́hi bejep wʉt jĩ. Pánihna, Pedro caandíh pej jʉm bejnitdih nin pah ãt niijíp wʉt jĩ:
45 Os judeus convertidos que vieram com Pedro ficaram admirados de que o dom do Espírito Santo fosse derramado até sobre os gentios,
46 — ausente —
46 pois os ouviam falando em línguas e exaltando a Deus. A seguir Pedro disse:
47 —Jwiítdih waadát pah mʉn tigaá nitdihbʉt Tʉ́ini Espíritu ã waadáp. ¿Páant ã chãjachah, queétdih jwĩ daabánachah, ã tʉ́imi naniít? ãt niijíp wʉt jĩ.
47 "Pode alguém negar a água, impedindo que estes sejam batizados? Eles receberam o Espírito Santo como nós! "
48 Páant niíj péanit, Jesús ã wʉtʉchah joiníji ã wẽpatjĩh queét judíowã nihcannitdih Pedro ãt daabáát tʉ́ʉtʉp wʉt jĩ. Páant ĩ daabáát tʉ́ttimah, “Jwĩjeéh ma chão jwʉ́hʉʉ́”, Pedrodih ĩt niijíp wʉt jĩ. Páant ĩ niijíchah joinít, ĩjeéh ãt chão jwʉ́ʉhʉp wʉt jĩ.
48 Então ordenou que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Depois pediram a Pedro que ficasse com eles alguns dias.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.