Romanos 15
Dios ã jáap naáwát tólih (CBV) vs BKJ
1 Jwiít Jesúsdih tʉ́i jenah joinít, behnit panihnit jʉmna, wébít panihnitdih íijcanjeh, tʉ́i teo wáacat caá náahap. Pánih teo wáacna, jwĩ weñat pínahdihjeh chãjcat caá náahap.
1 Assim que nós, os fortes, devemos suportar as fraquezas dos fracos e não agradar a nós mesmos.
2 Jwĩjeéh jʉmnit Jesúíhwãboodíh jenah joinít, Jesúsdih chah ĩ tʉ́i jenah joyát pínah niijná, queétdih teo wáacat ã náahna caá.
2 Cada um de nós agrade ao seu próximo para o seu bem e edificação.
3 Cristoboó ã weñat pínahdihjeh chãjcan, bita caandíh yeejép ĩ wéhenachah yʉhna, ã íip ã wʉtatdihjeh ãpĩ́ chãjap wʉt jĩ. Páant ã chãjat pínahdih Dios naáwátdih naóh yapani nin pah ãt niíj daacáp tajĩ: “Meemdíh yeejép ĩ naáwát pah mʉntih, ma wʉtatdih wã jepahat jíib, weemdíhbʉt yeejép ĩ wéhena beé”, ãt niíj daacáp tajĩ.
3 Porque também Cristo não agradou a si mesmo, mas, como está escrito: Os insultos dos que te insultavam caíram sobre mim.
4 Jon jã́tih Dios naáwátdih naóh yapanit daácna, jwiítbʉt Diosdih jwĩ tʉ́i jéihyat pínah niijná, ĩt daacáp wʉt jĩ. Ĩ daacátjidih bohéna, ded pah Dios jwiítdih ã náah yacatdih jwĩ tʉ́i jéihbipna caá. Pánih bohéna, yeejép yapna yʉhna, Diosdih tʉ́i jenah joí cádahcan, ã pebhboó jwiítdih ã ʉb bejat pínahdih náhninit, jwĩ tʉ́i wẽi jʉmbipna caá.
4 Porque todas as coisas que foram escritas anteriormente, para nosso ensino foram escritas, para que, pela paciência e consolação das escrituras, tenhamos esperança.
5 Yeebdíh ʉʉ́bhna, nin pah wãpĩ́ niijná caá: “Paá, queét Jesúsdih péenitdih bʉ́dí ma teo wáacá, tʉ́i wẽinit, meemdíh cádahcanjeh, tʉ́i biícdih ĩ jʉmat pínah niijná.
5 Ora, o Deus da paciência e da consolação vos conceda o mesmo sentimento uns para com os outros, segundo Jesus Cristo.
6 Páant queétdih ma tʉ́i teo wáacachah, queét nihat biíc yoobó jenah joinít, ‘Dios, jwĩ Maáh Jesucristo ã íip, tʉ́ini, chah wẽpni caá’, ĩ niíj wẽi naóhbipna caá”, wãpĩ́ niíj ʉʉ́bhna caá.
6 Para que, com uma só mente e uma só boca, glorifiqueis ao Deus e Pai de nosso Senhor Jesus Cristo.
7 Cristo yeebdíh ã wẽi enat pahjeh mʉntih, yeebbʉ́t biíc yoobó bita Jesúíhwãdih ñi tʉ́i wẽi eneé. Páant ñi tʉ́i wẽi enechah ennit, bitabʉt Diosdih ĩ wẽi naóhbipna caá.
7 Portanto, recebei-vos uns aos outros, como também Cristo nos recebeu para glória de Deus.
8 Nindih yeebdíh wã naóhna caá: Cristo teo wʉ̃hni panihni ã jʉ̃ʉ́wʉ́chah, jwiít judíowãíh pínahjeh pohba nihcan, yeéb judíowã nihcannitíh pínahbʉt páant ãt jʉ̃ʉ́wʉ́p tajĩ. “Yeebdíh wã tʉ́i chãjbipna caá”, jwĩ nʉowãdih ã niijátji pah chãjni ã jʉmatdih jwiít judíowã jwĩ jéihyat pínah niijná, Dios Cristodih ãt wahap tajĩ.
8 Porque eu vos digo que Jesus Cristo foi ministro da circuncisão, por causa da verdade de Deus, para que confirmasse as promessas feitas aos pais.
9 Pánih wahnit, yeéb judíowã nihcannitdihbʉt ã jĩ́gah en teo wáacachah ennit, yeebbʉ́t caandíh ñi wẽi naáwát pínah niijná, Cristodih ãt wah deyanap wʉt jĩ. Ded pah yeebdíh ã teo wáacat pínahdih Dios naáwátdih naóh yapani nin pah ãt niíj daacáp tajĩ:
9 E para que os gentios glorifiquem a Deus por sua misericórdia, como está escrito: Por isto, eu te confessarei entre os gentios e cantarei ao teu nome.
10 Páant ã niíj daacátji pah mʉntih, nin pah biíh naóh yapanibʉt ãt niíj daacáp tajĩ:
10 E outra vez ele diz: Alegrai-vos, gentios, com seu povo.
11 Páant ã niíj daacátji pah mʉntih, nin pah biíhbʉt ãt niíj daacáp tajĩ:
11 E outra vez: Louvai ao Senhor, todos os gentios, e exaltai-o todos os povos.
12 Isaíasjibʉt biíc yoobó mʉntih nin pah ãt niíj daacáp tajĩ:
12 E outra vez diz Isaías: Haverá uma raiz em Jessé, e aquele que se levantar para reger os gentios; nele os gentios confiarão.
13 Yeéb judíowã nihcannitdihbʉt ã tʉ́i teo wáacatdih ñi jéihyechah, Dios yeebdíh tʉ́i jʉmat tʉ́ʉtnit, bʉ́dí ã weñana naáh. Pánihna, Jesúsdih tʉ́i jenah joinít, ã pebhboó yeebdíhbʉt ã ʉb bejat pínahdih Tʉ́ini Espíritu ã teo wáacatjĩh náhninit, ñi tʉ́i wẽi páñaá.
13 Ora, o Deus de esperança vos encha de toda a alegria e paz em crer, para que abundeis em esperança por meio do poder do Espírito Santo.
14 Wã déewã panihnitá, yeebdíh wã bohécah yʉhna, yeebjéh Dios ded pah ã jʉmat tʉ́ʉtatdih tʉ́i jéihnit, ñijeéh jʉmnitdih jéih bohénit, tʉ́i chãjnit yoobát ñi jʉmat doonádih wã joiná beé. Pánih joinít, “Caán dooná yoobópdih tigaá”, wã niíj jenah joiná caá.
14 E eu mesmo, meus irmãos, tenho sido convencido a respeito de vós, de que também vós estais cheios de bondade, cheios de todo o conhecimento, capazes também para admoestar-vos uns aos outros.
15 Páant ñi jʉmʉchah yʉhna, weemdíh oina, nihat judíowã nihcannitdih Dios ã bohéát tʉ́ʉtni jʉmna, ʉ́ʉmcanjeh yeebdíh bainí wã naóhna caá, ñi tʉ́i náhniat pínah niijná.
15 Porém, irmãos, eu vos escrevi em alguns pontos ousadamente, para lembrá-los, por meio da graça que me foi dada por Deus,
16 Páant weemdíh ã bohéát tʉ́ʉtʉchah, caandíh teo wʉ̃hni jʉmna, Jesucristoíh tʉ́ini doonádih judíowã nihcannitdih wãpĩ́ bohéna caá. Páant wã bohénachah, Jesúsdih ĩ tʉ́i jepahachah ennit, Tʉ́ini Espírituboó queétdih Dioíhwã ã chãjachah, “Nit tʉ́init caá”, Dios ã niíj enna caá.
16 que eu seja ministro de Jesus Cristo aos gentios, ministrando o evangelho de Deus, para que a oferta dos gentios seja aceitável, santificada pelo Espírito Santo.
17 Jesucristoíh jʉmna, ded pah Diosdih wã teo wʉ̃hatdih cã́acwãdih bʉ́dí wãpĩ́ wẽi naóhna caá.
17 Por isso, eu tenho que me gloriar em Jesus Cristo, nas coisas pertencentes a Deus.
18 — ausente —
18 Porque eu não ousaria falar alguma coisa que Cristo não tenha feito por mim, para fazer dos gentios obedientes, por palavras e por obras,
19 — ausente —
19 pelo poder dos sinais e maravilhas, através do poder do Espírito de Deus; de maneira que, desde Jerusalém e arredores até o Ilírico, eu tenho pregado plenamente o evangelho de Cristo.
20 Bita ĩ bohénitjidih wã jwʉ́ʉb bohéíhcan, Cristoíh tʉ́ini doonádih joi jwʉ́hcannitdihjeh bʉ́dí wãpĩ́ bohéíhna caá.
20 E desta maneira me esforcei para pregar o evangelho, não onde Cristo houvera sido nomeado, para não edificar sobre fundamento de outro homem,
21 Páant wã bohéíhat pínahdih Dios naáwátdih naóh yapani nin pah ãt niíj daacáp tajĩ:
21 antes, como está escrito: Aqueles a quem ele não foi anunciado o verão, e os que não ouviram o entenderão.
22 Nihat tʉ́tchinadih moondíh caán doonádih bohé jibni jʉmna, maatápdih ñi pebhboobʉ́t yeebdíh enedih wã bejíhip yʉh be. Obohjeéhtih, pánih bejíhna yʉhna, bʉ́dí tewat ã jʉmʉchah, wã jéih bejcap be.
22 Razão pela qual também muitas vezes tenho sido impedido de ir até vós.
23 Nin baácdih moondíh naóh péana, dawá jópchi yeebdíh enedih bejíhniji bʉʉ jwʉhna ñi pebhna wã bejbipna caá.
23 Mas agora, não tendo mais lugar nestas regiões, e tendo um grande desejo, há muitos anos, de chegar até vós,
24 España baácdih moondíh bohénadih bejna, yeebdíh wã en yap bejbipna caá. Pánihna, ñijeéh jʉmna, biícdih bʉ́dí jwĩ wẽibipna caá. Bahnijeh jʉmnit, ñi teo wáacatjĩh España baácna wã bejbipna caá.
24 quando eu viajar para a Espanha, irei até vós. Porque eu espero ver-vos na minha viagem, e para lá ser conduzido por vós pelo caminho, após ter primeiro desfrutado um pouco da vossa companhia.
25 Obohjeéhtih, bʉtéhjeh Jerusalén tʉ́tchidih moón Jesúíhwãdih dinerodih wahat tʉ́ʉt niijná, caanná bej jwʉhat tʉ́ʉt caá wã chãjap.
25 Mas agora eu vou para Jerusalém para ministrar aos santos.
26 Macedonia baácdih moón, Acaya baácdih moonbʉ́t Jerusalén tʉ́tchidih moón Jesúíhwã moh yéejnitdih teo wáacat tʉ́ʉt niijná, tʉ́i wẽinit, dinerodih ĩ wʉ̃hʉp be. Páant ĩ wʉ̃hni dinerodih queétdih wahadih wã bejna caá.
26 Porque agradou aos da Macedônia e Acaia fazerem uma certa contribuição para os pobres dentre os santos que estão em Jerusalém.
27 Caán dinerodih wʉ̃hna, queétjeh tʉ́i wẽi jenah joinít, ĩ wʉ̃hʉp be. “Páant judíowãdih ĩ teo wáacat ã tʉ́ina caá”, wã niíj jenah joiná caá. Jwiít judíowãdihjeh Dios Cristoíh doonádih ãt jwíih jéihyanap wʉt jĩ. Páant ã jéihyanachah, jwiít judíowã queét judíowã nihcannitdih teo wáacnit, ã́ih tʉ́ini doonádih jwĩ bohénap jĩ. Páant jwĩ teo wáacachah, queét Macedonia baácdih moón Acaya baácdih moonbʉ́t Jerusalén tʉ́tchidih moón judíowãdih ĩ teo wáac jwʉ́ʉbaat ã tʉ́ina caá.
27 Isto lhes agradou de fato, e eles são seus devedores. Porque, se os gentios foram feitos participantes das suas coisas espirituais, também é seu dever ministrar-lhes as coisas carnais.
28 Queét ĩ wahni dinerodih Jerusalén tʉ́tchidih moondíh wʉ̃h péanit, España baácna wã bejbipna caá. Pánih caanná bejna, yeebdíh wã en yap bejbipna caá.
28 Portanto, quando eu tiver completado isto, e lhes tiver selado este fruto, passando por vós, irei para a Espanha.
29 Ñi pebhna jʉibínit, Cristo ded pah bʉ́dí ã teo wáacatdih jwĩ míic wéhenachah, jwiít biícdih ã tʉ́i weñabipna caá.
29 E sei que quando eu for até vós, chegarei com a plenitude da bênção do evangelho de Cristo.
30 Wã déewã panihnitá, jwĩ Maáh Jesucristodih tʉ́i jenah joinít jʉmna, Tʉ́ini Espíritu jwiítdih ã míic oyat tʉ́ʉtʉchah, weemdíh bʉ́dí ñi ʉʉ́bʉ́, wã tewat bʉoni ã jʉmʉchah yʉhna, wã tʉ́i bʉʉjáát pínah niijná.
30 E agora eu suplico-vos, irmãos, por nosso Senhor Jesus Cristo e pelo amor do Espírito, que luteis juntos comigo nas vossas orações a Deus por mim,
31 Judea baácdih moón Jesúíhwã nihcannit weemdíh yeejép ĩ chãjíhichah yʉhna, Dios weemdíh ã wapat pínahdihbʉt ñi ʉʉ́bʉ́. Jerusalén tʉ́tchidih moondíh dinerodih wã wʉ̃hʉchah, caandíh ĩ wẽi ʉbat pínahdihbʉt ñi ʉʉ́bʉ́.
31 para que eu seja livrado dos incrédulos que estão na Judeia, e que meu serviço em Jerusalém seja aceito pelos santos,
32 Páant ñi ʉʉ́bʉ́chah, Dios ã náahachah, ñi pebhboó wã tʉ́i jʉibíbipna caá. Pánih caanná jʉibínit, ñijeéh jʉmna, weemdíh ñi weñanachah, ñi pebh wã tʉ́i choo jwʉ́hbipna caá. Pánih chooníji España baácna wã bejbipna caá.
32 para que eu chegue até vós com alegria pela vontade de Deus, e possa revigorar-me convosco.
33 Dios jwiítdih tʉ́i jʉmat tʉ́ʉtni ñijeéh ã jʉmʉ naáh. Páant tií ã jʉmʉ nah.
33 E o Deus da paz seja com todos vós. Amém!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.