Romanos 10

Dios ã jáap naáwát tólih (CBV) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Israel ã jʉimená wã déewã iiguípna bejnit pínah ĩ jʉmʉchah, bʉ́dí wã jĩ́gahna caá. Pánih jĩ́gahnit, Dios queétdih ã tʉ́i ʉbat pínahdih náah yacna, bʉ́dí wã ʉʉ́bhna caá.
1 Irmãos, o desejo de meu coração e minha oração a Deus é que o povo de Israel seja salvo.
2 Yeebdíh yoobópdih wã naóhna caá. Queét Dios ã náahat pah bʉ́dí ĩ chãjíhna yʉh caá. Obohjeéhtih, pánih chãjíhna yʉhna, Dios ded pah ã chãjat tʉ́ʉtatdih yoobópdih ĩpĩ́ jéihcan caá.
2 Sei da dedicação deles por Deus, mas é entusiasmo sem entendimento.
3 Ĩ jenah joyátjĩhjeh tʉ́ini ĩ chãjíhna yʉhna, Dios ã náah yacatdih ĩ jéih bʉʉjácan caá. Pánih bʉʉjácan yʉhna, Dios ã teo wáacat pínahdih ĩ jenah joicáh, queétdih “Nit tʉ́init caá”, ã niíj encan caá.
3 Pois, não entendendo a maneira como Deus declara as pessoas justas diante dele, apegam-se a seu próprio modo de se tornar justos tentando seguir a lei, e recusam a maneira de Deus.
4 Obohjeéhtih, Cristodih tʉ́i jenah joinítboodíh “Nit tʉ́init caá”, Dios ã niíj enna caá. Pánihna, Moisés ã wʉtatjidih jwĩ jepahat jíib tʉ́i ʉbnit jwĩ jéih jʉmcan caá. Obohjeéhtih, Cristoboodíh tʉ́i jenah joí jepahnitdihjeh ã tʉ́i ʉbna caá.
4 Pois Cristo é o propósito para o qual a lei foi dada. Como resultado, todo o que nele crê é declarado justo.
5 Moisésjeh jon jã́tih nin pah ãt niíj daacáp tajĩ: “Det Dios ã wʉtatdih tʉ́i jepahnitdihjeh ã tʉ́i ʉbbipna caá”, ãt niijíp tajĩ.
5 Moisés escreve que o modo pelo qual a lei torna alguém justo exige obediência a todos os seus mandamentos.
6 — ausente —
6 Mas o modo pelo qual a fé torna alguém justo diz: “Não diga em seu coração: ‘Quem subirá ao céu?’ (para trazer Cristo para a terra).
7 — ausente —
7 E não diga: ‘Quem descerá ao lugar dos mortos?’ (para trazer Cristo de volta à vida)”.
8 Dios naáwátdih naóh yapaniji nin pah ãt niíj daacáp tajĩ: “¿Dépanih tigaá Dios naáwátdih ñi bid? Caandíh jéihnit, ñitát bohé tagaá”, ãt niíj daacáp tajĩ. Pánihna, caán jwĩ bohéni naáwát Cristodih ã tʉ́i jenah joyát tʉ́ʉtna caá.
8 Na verdade, diz: “A mensagem está bem perto; está em seus lábios e em seu coração”. E essa mensagem é a mesma que anunciamos a respeito da fé:
9 Pánih bohéna, nin pah jwĩpĩ́ niíj naóhna caá: Det Dios biícdih tʉ́i jʉmíhna, “Jesús wã maáh caá”, niíj naóhnit, “Dios caán wʉnnijidih ãt jwʉ́ʉb booanap jĩ”, ĩ niíj jenah joyóchah, Dios queét iiguípna bejnit déejidih ã tʉ́i ʉbbipna caá.
9 se você declarar com sua boca que Jesus é Senhor e crer em seu coração que Deus o ressuscitou dos mortos, será salvo.
10 Jesúsdih jwĩ tʉ́i jenah joí jepahachah, Dios jwiítdih “Nit tʉ́init caá”, ã niíj enna caá. Pánihna, “Jesús wʉnniji jwʉ́ʉb boo pʉd jʉ̃óhni jʉmna, nihat cã́acwã ĩ maáh ã jʉmna caá”, bitadih jwĩ niíj naáwáchah, ã tʉ́i ʉbnit jwĩ jʉmna caá.
10 Pois é crendo de coração que você é declarado justo, e é declarando com a boca que você é salvo.
11 Dios naáwátdih naóh yapani nin pah ãt niíj daacáp tajĩ: “Det Diosdih tʉ́i jenah joinít, ‘Páant ã niiját pah biíc yoobó ã yapbipna caá’, niíj jenah joinít, tíiccanjeh ĩ tʉ́i wẽibipna caá”, ãt niíj daacáp tajĩ.
11 Como dizem as Escrituras: “Quem confiar nele jamais será envergonhado”.
12 Dios nihat cã́acwã yoobó ĩ maáh jʉmna, det caandíh ʉʉ́bhnitdih tʉ́ini ã chãjbipna caá. Judíowãdih, judíowã nihcannitdihbʉt biíc yoobó ã tʉ́i teo wáacbipna caá.
12 Nesse sentido, não há diferença entre judeus e gentios, uma vez que ambos têm o mesmo Senhor, que abençoa generosamente todos que o invocam.
13 Dios naáwátdih biíh naóh yapani nin pah ãt niíj daacáp tajĩ: “ ‘Wã yéejatdih yohnit, weemdíh ma tʉ́i ʉbʉʉ́’, det jwĩ maáhdih niíj ʉʉ́bhnitdih ã tʉ́i ʉbbipna caá”, ãt niíj daacáp tajĩ.
13 Pois “todo aquele que invocar o nome do Senhor será salvo”.
14 Obohjeéhtih, det Cristoíh doonádih joicánnitboó caandíh ĩ jéih ʉʉ́bhcan caá. Pánihna, ã naáwátdih naóhnit wihcah, caán doonádih joicánnit, caandíh ĩta jéih jepahcan tagaá.
14 Mas como poderão invocá-lo se não crerem nele? E como crerão nele se jamais tiverem ouvido a seu respeito? E como ouvirão a seu respeito se ninguém lhes falar?
15 Ã naáwátdih naóhnit pínahdih Dios ã wahcah, det ã́ih tʉ́ini doonádih naóhnit ĩta wihcan tagaá. Dios naáwátdih biíh naóh yapani nin pah ãt niíj daacáp tajĩ: “Tʉ́ini doonádih naóhnit ĩ jʉ̃ʉ́wʉ́chah, jwĩ tʉ́i wẽina caá”, ãt niíj daacáp tajĩ.
15 E como alguém falará se não for enviado? Por isso as Escrituras dizem: “Como são belos os pés dos mensageiros que trazem boas-novas!”.
16 Páant ĩ daacátji ã jʉmʉchah yʉhna, Israel jʉimená dawá caán tʉ́ini doonádih ĩt joííhcap jĩ. Páant ĩ joííhcat pah Isaías Diosdih ʉʉ́bhna, nin pah ãt niíj daacáp tajĩ: “Maá, ma naáwátdih queétdih jwĩ naóh yapanachah yʉhna, dawá ĩ joííhcap be”, ãt niíj daacáp tajĩ.
16 Nem todos, porém, aceitam as boas-novas, pois o profeta Isaías disse: “Senhor, quem creu em nossa mensagem?”.
17 Cristoíh tʉ́ini doonádih joyát caá náahap, caandíh tʉ́i jenah joinít, cã́acwã ĩ jepahat pínah niijná.
17 Portanto, a fé vem por ouvir, isto é, por ouvir as boas-novas a respeito de Cristo.
18 Nin pah yeebdíh wã niíj ʉʉ́bh joiná caá: “¿Israel jʉimená caán doonádih ĩt joijícan taniít?” ñi jenah joyóchah. Caandíh yoobópdih ĩt joijí ta yʉh caá. Páant ĩ joyátjidih tigaá Dios naáwátdih naóh yapani nin pah ãt niíj daacáp tajĩ:
18 Mas eu pergunto: o povo de Israel ouviu, de fato, a mensagem? Sim, eles ouviram: “Sua mensagem chegou a toda a terra, e suas palavras alcançaram os confins do mundo”.
19 Pánih jéihnit, nin pah wã jwʉ́ʉb niíj ʉʉ́bh joiná caá páant mʉntih: ¿Caán doonádih Israel jʉimená joiná, ĩt tʉ́i beh joijícan ta niít? ñi jenah joyóchah. Ĩt tʉ́i beh joijí ta yʉh caá. Nin pah Moisés ã niíj daacátjidih yeebdíh wã jwíih náhniabipna caá:
19 Volto a perguntar: será que o povo de Israel entendeu? Sim, eles entenderam, pois, já no tempo de Moisés, Deus disse: “Provocarei seu ciúme por meio de um povo que nem sequer é nação. Provocarei sua ira por meio de gentios insensatos”.
20 Isaíasbʉt ʉ́ʉmcanjeh, nin pah ãt niíj daacáp tajĩ:
20 E, mais tarde, Isaías se pronunciou com ousadia: “Fui encontrado por aqueles que não me procuravam. Revelei-me àqueles que não perguntavam por mim”.
21 Israel jʉimenáboodíh, nin pah Isaías ãt jwʉ́ʉb niíj daacáp tajĩ:
21 A respeito de Israel, porém, diz: “O dia todo abri meus braços para eles, mas foram desobedientes e rebeldes”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.