Mateus 26

Dios ã jáap naáwát tólih (CBV) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Páant niíj péanit, nin pah Jesús jwiítdih ã jwʉ́ʉb niíj naáwáp jĩ:
1 Quando Jesus acabou de ensinar essas coisas, disse aos discípulos:
2 —Oveja wʉ̃ʉ́hdih jwĩ jeémát yeó jáap, Pascua ĩ niijní, chéne yeó jáap ã jʉdhdatdih ñi jéihna caá. Caán yeó jáapdih weemdíh eníhcannitboó teonit, weém nihat cã́acwã ʉ́ʉd jeñédih bitadih ĩ wʉ̃hbipna caá, weemdíh cruzboó péoh dodhnit ĩ mao yohat pínah niijná, ã niijíp jĩ.
2 — Vocês sabem que daqui a dois dias vai ser comemorada a
3 Tʉ́ttimah, sacerdotewã ĩ chah maáh, Caifás wʉ̃t jʉmni pebhna bita jwĩ maáta biícdih ĩt míic wáacap wʉt jĩ.
3 Os chefes dos sacerdotes e os líderes judeus se reuniram no palácio de Caifás, o Grande Sacerdote ,
4 Pánih míic wáacnit, ded pah Jesúsdih teonit, ĩ mawat tʉ́ʉtat pínahdih nin pah ĩt niíj míic wéhenap wʉt jĩ:
4 e fizeram um plano para prender Jesus em segredo e matá-lo.
5 —Pascua yeó jáapnadih, dawá cã́acwã ĩ jʉmʉchah, Jesúsdih jwĩ tewat tʉ́ʉtʉchah, nihat tʉbit ĩta íij tagaá. Pánih íijnit, jwiítdih ĩta míic mao tagaá. Pánihna, ĩ encah, jwĩ tewat tʉ́ʉtʉ́p, ĩt míic niijíp wʉt jĩ.
5 Eles diziam: — Não vamos fazer isso durante a festa, para não haver uma revolta no meio do povo.
6 Queét Jerusalén tʉ́tchiboó ĩ míic wéheat pónih, jwiít Betania tʉ́tchiboó jʉmna, bácah moópniji Simóníh mʉʉná jeémpna jwĩ chãjap jĩ.
6 — ausente —
7 Páant jwĩ jeéméchah, biíc yad wili tʉ́i chej jʉmni bʉ́dí jíib jʉmni yíi quiítdih mi ʉb waád jʉyʉ́p jĩ. Caán quiít alabastro ĩ niijní jeejĩ́h ĩ chãjni quiít ã jʉmʉp jĩ. Pánihna, Jesús pebh jʉinít, caán yíijĩh ã́ih wao dáhdih mi pʉhwʉp jĩ.
7 — ausente —
8 Páant mi pʉhwʉchah ennit, jwiít ã bohénitboó jwĩ íijip jĩ. Pánih íijnit, nin pah jwiítjeh jwĩ míic niijíp jĩ:
8 Ao verem aquilo, os discípulos ficaram zangados e disseram: — Que desperdício!
9 Caandíh jíib chãj wʉ̃hnit, mi jíib teonidih moh yéejnitdih mi wʉ̃hʉchah, chah ãta tʉ́i taga, jwĩ niijíp jĩ.
9 Esse perfume poderia ter sido vendido por uma fortuna, e o dinheiro, dado aos pobres.
10 Páant jwĩ míic niijíchah joinít, Jesús jwiítdih nin pah ã niíj naáwáp jĩ:
10 Mas Jesus, sabendo o que eles diziam, disse:
11 Moh yéejnit ñijeéh páantjeh ĩ jʉmbipna caá. Débólih teo wáaquíhna, queétdih ñi jéih teo wáacbipna caá. Obohjeéhtih, weémboó ñijeéh nin baácboó bahnibit wã jʉm jwʉhbipna caá.
11 Pois os pobres estarão sempre com vocês, mas eu não.
12 Pánihna, wʉnniíh bácahjidih jwĩpĩ́ pʉhwat pah, weemdíh chej jʉmni yíijĩh pʉohna, wã wʉnʉchah weemdíh ĩ yohat pínahdih mi ámohna caá.
12 O que ela fez foi perfumar o meu corpo para o meu sepultamento.
13 Yoobópdih yeebdíh wã naóhna caá. Nihat baácboó wĩ́ih tʉ́ini doonádih naóhna, nint bʉʉ weemdíh mi chãjatjidihbʉt ĩ naóhbipna caá. Páant ĩ naáwáchah joinít, caántdih dawá ĩ náhnibipna caá, Jesús ã niijíp jĩ.
13 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: em qualquer lugar do mundo onde o
14 Páant ã niijíchah joinít, jwĩjeéh jʉmni, Judas Iscariote, sacerdotewã ĩ maáta pebhna bejnit, nin pah ãt niijíp wʉt jĩ:
14 Então um dos doze discípulos, chamado Judas Iscariotes, foi falar com os chefes dos sacerdotes.
15 —Jesús pebhna yeebdíh wã dʉó wáyat pínah jíib ¿débóo ñi wʉ̃hbi? ãt niijíp wʉt jĩ.
15 Ele disse: — Quanto vocês me pagam para eu lhes entregar Jesus? E eles lhe pagaram trinta moedas de prata.
16 Páant ĩ jíib wʉ̃hnidih ʉbnit, Judasboó débólih queétdih ã dʉó wáyat pínahdih ãt jenah joyóp tajĩ.
16 E daí em diante Judas ficou procurando uma oportunidade para entregar Jesus.
17 Paacánni pandih jwĩ jeémát yeó jáapna jwíih waadní yeó jáapdih jwiít Jesúsdih nin pah jwĩ niíj ʉʉ́bh joyóp jĩ:
17 No primeiro dia da Festa dos Pães sem Fermento , os discípulos chegaram perto de Jesus e perguntaram: — Onde é que o senhor quer que a gente prepare o jantar da
18 —Jerusalén tʉ́tchina ñi bejeé. Caanná jʉibínit, biíc newédih jwãáhnit, caandíh nin pah ñi niijí: ‘ “Wã wʉnat pínah bahnijeh ã jʉdhna caá. Pánihna, míih mʉʉ́boó Pascua jeémátdih wã bohénitdih wã nʉmah jeémpbipna caá”, Bohéni ã niijná be’, caandíh ñi niijí, Jesús jwiítdih ã niíj jepahap jĩ.
18 Ele respondeu:
19 Páant ã niijíchah joinít, biquína jwĩjeéh jʉmnit ĩ bejep jĩ. Caanná jʉibínit, ĩ jwãáhni newé ã waóh bejni mʉʉná waadnít, jwiítdih Jesús ã nʉmah jeémát pínahdih ĩt chãjap tajĩ.
19 Os discípulos fizeram como Jesus havia mandado e prepararam o jantar da Páscoa.
20 Tʉ́ttimah, tõo ñáh jʉ̃ʉ́wʉ́chah, Jesús jwiítdih caán mʉʉná nʉmah waadnít, Pascua jeémátdih biícdih jwĩ jeémép jĩ.
20 Quando anoiteceu, Jesus e os doze discípulos sentaram para comer.
21 Páant jwĩ jeémát pónih, Jesús jwiítdih nin pah ã niijíp jĩ:
21 Durante o jantar Jesus disse:
22 Páant ã niijíchah joinít, bʉ́dí jenah joiná, jwiít nihat biquínajeh caandíh nin pah jwĩ niíj ʉʉ́bh joyóp jĩ:
22 Eles ficaram muito tristes e, um por um, começaram a perguntar: — O senhor não está achando que sou eu; está?
23 —Pandih weém biícdih neéh jeémpni weemdíh eníhcannitdih dʉó wáini pínah ã jʉmna caá.
23 Jesus respondeu:
24 Páant yeejép wã yapat pínahdih jon jã́tih Dios naáwátdih naóh yapani ãt daacáp tajĩ. Pánihna, weém nihat cã́acwã ʉ́ʉd jeñé caán ã daacátji pahjeh yeejép wã yapbipna caá. ¡Obohjeéhtih, weemdíh eníhcannitdih dʉó wáiniji yeejép pohba ã yapbipna caá! Caán ã cã́ac jʉmcah, chah ãta tʉ́i tagaá, jwiítdih ã niijíp jĩ.
24 Pois o
25 Páant ã niijíchah joinít, Judas, caandíh eníhcannitdih dʉó wáini pínah, Jesúsdih nin pah ã niijíp jĩ:
25 Então Judas, o traidor, perguntou: — Mestre, o senhor não está achando que sou eu; está? Jesus respondeu:
26 Páant ã niiját tʉ́ttimah, Jesús pandih ʉbnit, “Tʉ́ina caá, Paá”, niíj, caandíh dajnit, jwiítdih ã wʉ̃hʉp jĩ.
26 Enquanto estavam comendo, Jesus pegou o pão e deu graças a Deus. Depois partiu o pão e o deu aos discípulos, dizendo:
27 Páant niíj péanit, jiwá iguíh mac jʉmni pamapdih ʉbnit, “Tʉ́ina caá, Paá”, niijnít, caandíhbʉt jwiítdih ã wʉ̃hʉp jĩ.
27 Em seguida, pegou o cálice de vinho e agradeceu a Deus. Depois passou o cálice aos discípulos, dizendo:
28 Nin wĩ́ih meép panihni caá. Wĩ́ih meépjĩh ĩ yéejat jíib bʉʉdáátdih jíib chãjna, dawá cã́acwãdih wã wʉn wʉ̃hbipna caá, Dios biícdih ĩ tʉ́i jʉmat pínah niijná.
28 porque isto é o meu sangue, que é derramado em favor de muitos para o perdão dos pecados, o sangue que garante a
29 Yeebdíh yoobópdih wã naóhna caá. Nin baácboó jʉm jwʉhna, jiwá iguíh macdih wã jwʉ́ʉb babhcan niít. Tʉ́ttimah, wã íip biícdih maáh jʉmnajeh, yeebdíh wã jwʉ́ʉb nʉmah wẽi babhbipna caá, jwiítdih ã niijíp jĩ.
29 Eu afirmo a vocês que nunca mais beberei deste vinho até o dia em que beber com vocês um vinho novo no
30 Páant ã niiját tʉ́ttimah, jeémp péanit, Diosdih jwĩ wẽi eo péanachah, Jesús jwiítdih Jerusalén tʉ́tchimant ã nʉmah bac bejep jĩ. Pánih bac bejnit, Olivo jeéboó bejni namádih ã nʉmah bejep jĩ.
30 Então eles cantaram canções de louvor e foram para o monte das Oliveiras.
31 Pánih bejna, nin pah jwiítdih ã niíj naáwáp jĩ:
31 E Jesus disse aos discípulos:
32 Obohjeéhtih, weemdíh ĩ mao yohochah yʉhna, Dios weemdíh ã jwʉ́ʉb booaat tʉ́ttimah, Galilea baácna yeebdíh wã waóh bej pã́ibipna caá, ã niijíp jĩ.
32 Mas, depois que eu ressuscitar, irei adiante de vocês para a Galileia.
33 —Queét nihat ĩ cádahachah yʉhna, weémboó wã cádahcan niít, Pedro ã niijíp yʉh jĩ.
33 Então Pedro disse a Jesus: — Eu nunca abandonarei o senhor, mesmo que todos o abandonem.
34 —Yoobópdih meemdíh wã naóhna caá. Bʉʉ cheijeh mʉjbai ã ewat pínah jã́tih biíc peihcanni láa ‘¡Caandíh wã jéihcan caá!’ ma niíj yeebipna caá, Jesús caandíh ã niijíp jĩ.
34 Mas Jesus lhe disse:
35 —Majeéh weemdíhbʉt ĩ mawachah nihna, weémboó ma niiját pah wã niijcán niít, Pedro chah ã jwʉ́ʉb niijíp jĩ.
35 Pedro respondeu: — Eu nunca vou dizer que não o conheço, mesmo que eu tenha de morrer com o senhor! E todos os outros discípulos disseram a mesma coisa.
36 Olivo jeená pʉ́ʉh laab béjnit, Getsemaní ĩ niijní pácahi jʉmʉpna jwĩ jʉibínap jĩ.
36 Jesus foi com os discípulos para um lugar chamado Getsêmani e lhes disse:
37 Páant niíj péanit, Pedrodih, Zebedeo ã weh chénat pahdihbʉt yʉʉ́pbit ã nʉmah bejep jĩ. Pánih bejnit, ded pah ã yapat pínahdih bʉ́dí jenah joinít, ãt jĩ́gah jwíihip wʉt jĩ.
37 Então Jesus foi, levando consigo Pedro e os dois filhos de Zebedeu. Aí ele começou a sentir uma grande tristeza e aflição
38 —Tʉbit jĩ́gahnit, wʉnni pah caá wã jʉmʉp. Pánihna, yeebbʉ́t ʉ̃ocanjeh, ninjĩh ñi ʉʉ́bh páñaá, queétdih ãt niijíp wʉt jĩ.
38 e disse a eles:
39 Páant niíj péanit, chibít yʉʉ́pbit bej, baácboó páah yoh ñajnit, “Paá, ma náahna, weemdíh ma wʉnat tʉ́ʉtca bojoó. Obohjeéhtih, weém wã wʉníhcah yʉhna, meémboó páant ma náah yacachah, wã wʉn wʉ̃hbipna caá”, Jesús Diosdih ãt niijíp wʉt jĩ.
39 Ele foi um pouco mais adiante, ajoelhou-se, encostou o rosto no chão e orou:
40 Páant niíj ʉʉ́bh péanit, Jesús queét biíc peihcannit ã bohénit ĩ páñapboó ãt jwʉ́ʉb jʉyʉ́p wʉt jĩ. Páant ã jwʉ́ʉb jʉí enechah, ʉ̃ona ĩt chãjap wʉt jĩ.
40 Depois voltou e encontrou os três discípulos dormindo. Então disse a Pedro:
41 Tʉ́i jáanit, Diosdih yeebdíh ʉʉ́bát caá náahap, yéej chãjat jenah joyátdih ñi yap yohat tʉ́ʉt niijná. Tʉ́i chãjíhna yʉhna, jáacan, ʉʉ́bhcan, páant ñi jéih bʉʉjácan niít, Jesús queétdih ãt niijíp wʉt jĩ.
41 Vigiem e orem para que não sejam tentados. É fácil querer resistir à tentação; o difícil mesmo é conseguir.
42 Páant niíj péanit, jwʉ́ʉb ʉʉ́bʉ́dih bejnit, nin pah ãt niijíp wʉt jĩ: “Paá, cã́acwãdih wã wʉn wʉ̃hat pínahdih ma náah yacachah, wã yeejép yapíhcah yʉhna, ma náahat pah weemdíh ã yapa naáh”, Diosdih ãt niijíp wʉt jĩ.
42 Pela segunda vez Jesus foi e orou, dizendo:
43 Pánih ʉʉ́bh péanit, biíc peihcannit pã́init pebhboó ã jwʉ́ʉb jʉyʉ́chah, jwʉ́ʉb ʉ̃ona ĩt chãjap wʉt jĩ. Tʉbit quíib chei jʉmʉchah, ĩt jwʉ́ʉb ʉ̃wah bejep wʉt jĩ.
43 Ele voltou de novo e encontrou os discípulos dormindo. Eles estavam com sono e não conseguiam ficar com os olhos abertos.
44 Páant ĩ ʉ̃wʉchah ennit, jwʉ́ʉb ʉʉ́bʉ́dih ãt bejep wʉt jĩ. Pánih bejnit, biíc yoobó ãt ʉʉ́bʉ́p wʉt jĩ.
44 Jesus tornou a sair de perto deles e orou pela terceira vez, dizendo as mesmas palavras.
45 Pánih ʉʉ́bh péanit, ã bohénit pebhna jwʉ́ʉb jʉinít, nin pah ãt niijíp wʉt jĩ:
45 Então voltou até onde os discípulos estavam e perguntou:
46 Ñi jáa bojoó. Chóbe, jwĩ chéenwã ĩ páñapboó jwĩ bejjĩh. Weemdíh eníhcannitdih dʉó wáini ã jʉiná caá, queétdih Jesús ãt niijíp wʉt jĩ.
46 Levantem-se, e vamos embora. Vejam! Aí vem chegando o homem que está me traindo!
47 Páant ã niijíchahjeh, ã bohéniji Judas ã jʉyʉ́p jĩ. Judasjeéh dawá cã́acwãbʉt ĩ jʉyʉ́p jĩ. Íibat naaná, máa quiítnadihbʉt ĩ bíbohop jĩ. Sacerdotewã ĩ maáta, bita jwĩ maátabʉt queétdih ĩt wahap tajĩ, Jesúsdih teonit, ĩ pebhna ĩ ʉb bejat pínah niijná.
47 Jesus ainda estava falando, quando chegou Judas, um dos doze discípulos. Vinha com ele uma grande multidão armada com espadas e porretes, que tinha sido mandada pelos chefes dos sacerdotes e pelos líderes judeus.
48 Jesús pebhna ĩ jʉ̃ʉ́wát pínah jã́tih, Judasboó queétdih nin pah ãtát niíj jéihya naáwáp wʉt jĩ: “Pʉ́o tíibdih nomnit, wã ʉʉ́bhnidih ñi teweép”, ãt niijíp wʉt jĩ.
48 O traidor tinha combinado com eles um sinal. Ele tinha dito: “Prendam o homem que eu beijar, pois é ele.”
49 Pánihna, jwĩ pebhna jʉinít, Judasboó Jesús pebh ã jʉyʉ́p jĩ.
49 Judas foi até perto de Jesus e disse: — Mestre, que a paz esteja com o senhor! E o beijou.
50 Páant ã niíj ʉʉ́bʉ́chah enna, Jesús caandíh nin pah ã niijíp jĩ:
50 Jesus respondeu: Então eles chegaram, prenderam Jesus e o amarraram.
51 Páant ĩ tewechah ennit, biíc jwĩjeéh jʉmniboó íibat naadíh jwã́at wái ʉbnit, sacerdotewã ĩ maáhdih teo wʉ̃hniíh moli chóodih ã dʉ́ʉc bóod yohop jĩ.
51 Mas um dos que estavam ali com Jesus tirou a espada, atacou um empregado do Grande Sacerdote e cortou uma orelha dele.
52 Páant ã dʉ́ʉc bóod yohochah ennit, Jesús caandíh nin pah ã niijíp jĩ:
52 Aí Jesus disse:
53 ¿Nindih ñi jéihcan niít? Wã íip ã teo wáacatdih wã ʉʉ́bʉ́chah, cien mil ángelwãdih ãta wah taga, weemdíh ĩ ʉb bejat pínah niijná.
53 Você não sabe que, se eu pedisse ajuda ao meu Pai, ele me mandaria agora mesmo doze exércitos de anjos?
54 Obohjeéhtih, páant ã chãjachah, ã naáwátdih naóh yapanit ĩ niíj daacátji pah ãta yapcan tagaá. Pánihna, wã íip weemdíh ã náah yacat pah, jon jã́tih ĩ niíj daacátji pahjeh tigaá weemdíh yapat náahap, Jesús ã niijíp jĩ.
54 Mas, nesse caso, como poderia se cumprir aquilo que as
55 Páant niíj péanit, caandíh tewedih jʉinítboodíh nin pah ã niijíp jĩ:
55 Depois Jesus disse para aquela gente:
56 Obohjeéhtih, Dios naáwátdih naóh yapanit ĩ daacátji pah bʉʉ weemdíh yapat ã náahna caá, ã niijíp jĩ.
56 Mas tudo isso está acontecendo para se cumprir o que os Então todos os discípulos abandonaram Jesus e fugiram.
57 Jesúsdih teonitboó sacerdotewã ĩ maáh Caifáíh mʉʉná ĩt ʉb waad béjep wʉt jĩ. Jesúsdih naóh yacat tʉ́ʉt niijná, ã́ih mʉʉ́boó jʉmni míic wáacat tólihboó sacerdotewã ĩ maáh, caandíh nʉmp jʉmnit maáta, Moisés ã wʉtatjidih bohénit, bita jwĩ maátabʉt ĩt míic wáac jʉibínap wʉt jĩ.
57 Os homens que prenderam Jesus o levaram até a casa do Grande Sacerdote Caifás, onde estavam reunidos alguns mestres da Lei e alguns líderes judeus.
58 Obohjeéhtih, Pedroboó Jesúsdih yʉʉ́pjeh ãt en péenap wʉt jĩ. Pánihna, sacerdotewã ĩ maáíh mʉʉ́ wáihyat jʉ́dʉboojéh ãt waád jʉibínap wʉt jĩ. Pánih waád jʉibínit, ded pah Jesúsdih ĩ chãjachah, jéihyat tʉ́ʉt niijná, Pedro tʉʉ cʉ́ʉt jwẽ́ejdih, mʉʉdíh wapnit biícdih, ãt mée chʉ́ʉdʉp wʉt jĩ.
58 Pedro seguiu Jesus de longe até o pátio da casa do Grande Sacerdote. Entrou e sentou-se com os guardas para ver como aquilo ia terminar.
59 Sacerdotewã ĩ maáta, nihat bita maáta biícdih Jesúsdih mao yohat tʉ́ʉt niijná, yee naóh yacnit pínahdih ĩt bidip wʉt jĩ.
59 Os chefes dos sacerdotes e todo o Conselho Superior estavam procurando alguma acusação falsa contra Jesus a fim de o condenar à morte.
60 Obohjeéhtih, dawá yee naóhnit ĩ jʉmʉchah yʉhna, chénewã biíc yoobó niijnítdih ĩt bid jʉicáp wʉt jĩ.
60 Mas não puderam encontrar nada contra ele, embora muitos se levantassem para dizer mentiras a respeito dele. Afinal dois homens se apresentaram
61 Maatápdih ĩ bidat tʉ́ttimah, chénewã waád jʉibínit, nin pah ĩt niíj yee naóh yacap wʉt yʉh jĩ:
61 e disseram: — Este homem afirmou: “Eu posso destruir o Templo de Deus e construí-lo de novo em três dias.”
62 Páant ĩ niijíchah joinít, sacerdotewã ĩ maáh ñah ñʉhnit, Jesúsdih nin pah ãt niíj ʉʉ́bh joyóp wʉt jĩ:
62 Aí o Grande Sacerdote se levantou e perguntou a Jesus: — Você não vai se defender desta acusação?
63 Páant ã niijíchah joiná yʉhna, Jesús ãt jepahcap wʉt jĩ. Páant ã jepahcah enna, sacerdotewã ĩ maáh nin pah caandíh ãt niíj ʉʉ́bh joyóp wʉt jĩ:
63 Mas Jesus ficou calado. Então o Grande Sacerdote tornou a perguntar: — Em nome do Deus vivo, eu exijo que você diga para nós: você é o
64 —Páant ma niiját yoobópdih tigaá. Yeéb nihatdih nin pah wã naóhna caá: Weém nihat cã́acwã ʉ́ʉd jeñé Chah Wẽpni ã jéihyepmant bóo bʉwámant chʉ́ʉdnit, wã wʉtʉchah, mah tólihjih wã jwʉ́ʉb dei jʉ̃ʉ́wʉ́chahbʉt, ñi enbipna caá, Jesús queétdih ãt niijíp wʉt jĩ.
64 Jesus respondeu:
65 Páant ã niijíchah joinít, sacerdotewã ĩ maáh bʉ́dí ãt íijip wʉt jĩ. Ã íijat jʉ́ʉtna, ã́ih jih bóo yégueh chóodih ãt yeo wáyap wʉt jĩ. Pánih yeo wáina, ãjeéh jʉmnitdih nin pah ãt niijíp wʉt jĩ:
65 Aí o Grande Sacerdote rasgou as suas próprias roupas e disse: — Ele
66 ¿Yeébboó ded pah tigaá ñi niíj jenah joí? queétdih ãt niijíp wʉt jĩ.
66 Então, o que resolvem? Eles responderam: — Ele é culpado e deve morrer!
67 Páant niijnít, Jesúíh móotdih coí jã́hanit, téihyajĩh ĩt póocop wʉt jĩ. Bitabʉt téihyajĩh ã́ih móotdih ĩt mawap wʉt jĩ.
67 Em seguida cuspiram no rosto de Jesus e deram bofetadas nele. E os que batiam nele
68 Pánih maonit, nin pah caandíh ĩt niíj deoh naáwáp wʉt jĩ:
68 diziam: — Ei, Messias, adivinhe para nós quem foi que bateu em você!
69 Páant ĩ chãjat pónih, wáihyat jʉ́dʉ diítna Pedro ã mée chʉ́ʉdʉchah, teo wʉ̃hnih ã pebh jʉibínit, nin pah mit niíj ʉʉ́bh joyóp wʉt jĩ:
69 Pedro estava sentado lá fora no pátio, quando uma das empregadas chegou perto dele e disse: — Você também estava com Jesus da Galileia.
70 —Ãjeéh péeni nihcan caá. ¿Ded pah niij tígaá ma chãj? Pedro caántdih ãt niíj yee jepahap wʉt jĩ.
70 Mas ele negou diante de todos, dizendo: — Eu não sei do que é que você está falando.
71 Páant niijnítjeh, tʉʉ cʉ́ʉt jwẽ́ejmant bejnit, jẽcna ãt jwei béj ñʉhʉp wʉt jĩ. Páant caánboó ã jwei ñʉ́hʉchah, biíh wili jwʉh caandíh mit enep wʉt jĩ. Pánih ennit, caanjĩ́h jʉmnitdih nin pah mit niijíp wʉt jĩ:
71 Depois foi para a entrada do pátio. Outra empregada o viu e disse às pessoas que estavam ali: — Ele estava com Jesus de Nazaré.
72 —Dios ã enechah, yoobópdih wã naóhna caá. ¡Ma niijní newédih wã jéihcan caá! Pedro ãt niijíp wʉt yʉh jĩ.
72 Pedro negou outra vez, respondendo: — Juro que não conheço esse homem!
73 Páant ã niiját tʉ́ttimah, caanjĩ́h ñʉhnitboó Pedro pebh bejnit,
73 Pouco depois, os que estavam ali chegaram perto de Pedro e disseram: — O seu modo de falar mostra que, de fato, você também é um deles.
74 —Weém yeeni nihcan caá. Yoobópdih yeebdíh wã naóhna caá. ¡Ñi niijnídih weém wã jéihcan caá! Páant yoobópdih wã naóhcah, ¡Dios weemdíh ã peéh chãja naáh! ãt niijíp wʉt yʉh jĩ.
74 Então Pedro disse: — Juro que não conheço esse homem! Que Deus me castigue se não estou dizendo a verdade! Naquele instante o galo cantou,
75 Páant ã ewechah joinít, “Mʉjbai ã ewat pínah jã́tih, biíc peihcanni láa ‘Caandíh wã jéihcan caá’, ma niijbípna caá”, Jesús ã niijátjidih ãt náhninap wʉt jĩ. Pánih náhnina, bac bejnit, bʉ́dí ãt jʉñʉ́p wʉt jĩ.
75 e Pedro lembrou que Jesus lhe tinha dito: “Antes que o galo cante, você dirá três vezes que não me conhece.” Então Pedro saiu dali e chorou amargamente.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.