Marcos 9
Dios ã jáap naáwát tólih (CBV) vs BKJ
1 Páant niíj péanit, nin pah Jesús queétdih ãt jwʉ́ʉb niíj naáwáp wʉt jĩ:
1 E ele disse-lhes: Na verdade eu vos digo, que alguns dos que aqui estão não provarão a morte até que vejam o reino de Deus vindo com poder.
2 Seis yeó jáap tʉ́ttimah Pedro, Santiago, Juan, queét biíc peihcannitdihjeh jap bóo jeená Jesús ãt nʉmah pʉ́ʉh laab béjep wʉt jĩ. Caanná ĩ pʉ́ʉh laáb jʉibíát tʉ́ttimah, ĩ enechah, ã jígohat ãt tʉ́ʉt nʉʉmʉ́p wʉt jĩ.
2 E seis dias depois Jesus tomou consigo a Pedro, a Tiago, e a João, e os conduziu à parte a um alto monte; e transfigurou-se diante deles.
3 Ã́ih yégueh chóo tʉ́i baáb yeh iigní ãt jígohop wʉt jĩ. Nin baácdih moón yégueh chocnit, pánih tʉ́i baabní ĩ jéih choccan caá.
3 E as suas vestes tornaram-se resplandecentes, extremamente brancas como a neve, tais como nenhum lavadeiro sobre a terra as poderia branquear.
4 Páant ã yeh iiguíchah, Elías, Moisésji biícdih Jesús pebh jígohnit, caandíh ĩ míic wéhenachah, queét biíc peihcannit ã bohénit ĩt enep wʉt jĩ.
4 E ali apareceu-lhes Elias, com Moisés; e eles falavam com Jesus.
5 — ausente —
5 E Pedro, respondendo, disse a Jesus: Mestre, é bom estarmos aqui; deixa-nos fazer aqui três tabernáculos, um para ti, um para Moisés, e um para Elias.
6 — ausente —
6 Porque ele não sabia o que dizer, pois eles estavam grandemente atemorizados.
7 Páant ã niijíchahjeh, mah põh panihni queétdih ãt dei jʉyʉ́p wʉt jĩ. Páant ã dei jʉyʉ́chah, caanmánt Dios nin pah ãt niijíp wʉt jĩ: “Nin wã wʉ̃ʉ́h, wã oini caá. Pánihna, ã naáwáchah, caandíh ñi tʉ́i joyoó”, ãt niijíp wʉt jĩ.
7 E formou-se uma nuvem que os cobriu, e dela saiu uma voz que dizia: Este é o meu Filho amado; a ele ouvi.
8 Páant ã niíj péanachah, Pedrowã jwʉ́ʉb enna, Jesúsdihjeh ĩt enep wʉt jĩ. Ĩ ennitjiboó ĩtát jwʉ́ʉb bʉʉdáh bejep wʉt jĩ.
8 E de repente, eles olhando ao redor, não viram mais nenhum homem, senão só a Jesus.
9 Pánihna, jeemánt jwʉ́ʉb dei bejnit, Jesús queétdih nin pah ãt niijíp wʉt jĩ: “Bʉtéh páant ã yapatdih bitadih ñi naóh jwʉhca bojoó. Weém, nihat cã́acwã ʉ́ʉd jeñé, wʉnniji wã jwʉ́ʉb boo pʉd jʉ̃ʉ́wát tʉ́ttimah, caandíh bitadih ñi naáwáp bʉca”, ãt niijíp wʉt jĩ.
9 E, enquanto eles desciam do monte, ele ordenou-lhes que a nenhum homem contassem as coisas que tinham visto, até que o Filho do homem ressuscitasse dentre os mortos.
10 Pánihna, ã niijátji pahjeh queét ĩ enatjidih bitadih ĩt naóh jwʉhcap wʉt jĩ. Queétjeh nin pah ĩt míic niíj ʉʉ́bh joyóp wʉt jĩ: “ ‘Wʉnniji wã jwʉ́ʉb boo pʉd jʉ̃ʉ́wát tʉ́ttimah’, niijná, ¿Ded pah niij tígaá páant ã niíj?” ĩt míic niijíp wʉt jĩ.
10 E eles guardaram o que foi dito entre si, perguntando uns aos outros o que significava ressuscitar dentre os mortos.
11 Páant niíj míic wéhenit, Jesúsdih nin pah ĩt niíj ʉʉ́bh joyóp wʉt jĩ:
11 E eles o perguntam, dizendo: Por que dizem os escribas que Elias deveria vir primeiro?
12 — ausente —
12 E, respondendo ele, disse-lhes: Na verdade Elias virá primeiro, e restaurará todas as coisas; e, como está escrito do Filho do homem, que ele deve sofrer muitas coisas, e ser reduzido a nada.
13 — ausente —
13 Mas eu vos digo que Elias já veio, e eles fizeram-lhe tudo o que quiseram, como está escrito sobre ele.
14 Páant ã niiját tʉ́ttimah, jeejíboó jʉmnitji jwʉ́ʉb dei bejna, dawá cã́acwã ã bohénit pebh ĩ jʉmʉchah, Jesúswã ĩt enep wʉt jĩ. Moisés ã wʉtatjidih bohénitboó ã bohénit biícdih míic jʉ̃ih ñaácna ĩt chãjap wʉt jĩ.
14 E, ele aproximando-se dos seus discípulos, viu ao redor deles uma grande multidão, e os escribas interrogando a eles.
15 Pánihna, Jesúswã ĩ dei jʉibínachah, nihat caandíh wẽi ennit, Jesúsdih jwãáádih ĩt ñáo ñah bejep wʉt jĩ.
15 E imediatamente toda a multidão, vendo-o, ficou grandemente surpreendida, e, correndo para ele, o saudaram.
16 Ã pebh ĩ jʉibínachah, nin pah queétdih Jesús ãt niíj ʉʉ́bh joyóp wʉt jĩ:
16 E ele perguntou aos escribas: O que interrogas com eles?
17 Páant ã niíj ʉʉ́bh joyóchah joinít, cã́acwã cãtíh ñʉhni nin pah ãt niíj jepahap wʉt jĩ:
17 E um da multidão, respondendo, disse: Mestre, trouxe-te o meu filho, que tem um espírito mudo;
18 Wã wʉ̃ʉ́hdih déheat ã jʉ̃ʉ́wʉ́chah, baácboó bʉʉgnít, maojĩ́h nah chãácnit, ãpĩ́ jwiwáh bejna caá. Pánih bejnit, jacmant moj chej tʉbit ãpĩ́ bacna caá. Páant ã jʉmʉchah, ma pej jʉmnitdih nemépdih wã bacaat tʉ́ʉtʉp yʉh be. Obohjeéhtih, queét ĩ jéih bacacap be, Jesúsdih ãt niijíp wʉt jĩ.
18 e este, onde quer que o apanhe, derruba-o; e ele espuma, e range os dentes, e vai definhando; e eu disse aos teus discípulos que o expulsassem, mas eles não puderam.
19 —Maatápdih yeebdíh wã bohénachah yʉhna, páantjeh weemdíh ñi tʉ́i jenah joicán caá. ¿Débólih maatápdih tigaá weemdíh yeéb ñi jepahbi? Caán wébítdih ma ʉb jʉ̃ʉ́wʉ́, Jesús queétdih ãt niijíp wʉt jĩ.
19 E ele, respondendo-lhes, disse: Ó geração sem fé! Até quando hei de estar convosco? Até quando vos suportarei? Trazei-o a mim!
20 Páant ã niijíchah joinít, nemép jʉmnidih Jesús pebh ĩt ʉb bejep wʉt jĩ. Ĩ ʉb jʉibínachah, Jesúsdih ennit, nemépboó wébítdih baácboó nʉmah bʉʉgʉ́chah, ãt ñaj tʉ̃pʉ́nap wʉt jĩ. Páant ã ñaj tʉ̃pʉ́nachah, jacmant moj chej bʉ́dí ãt bacap wʉt jĩ.
20 E eles o trouxeram até ele; e vendo-o, o espírito imediatamente o convulsionou; e ele caiu no chão, e revolvia-se, espumando.
21 —¿Débólih maatápdih tigaá nin wébít páant ãpĩ́ jʉm? Jesús behedih ãt niíj ʉʉ́bh joyóp wʉt jĩ.
21 E perguntou ao seu pai: Há quanto tempo isto veio a ele? E ele disse: Desde criança.
22 Nemépboó caandíh tʉʉ cʉ́ʉtboó nʉmah bʉʉ́g cáwíhnit, mʉjboobʉ́t nʉmah bʉʉ́g báahnit, dawá láa ã mao yohíhip jĩ. Ma jéihna, jwiítdih jĩ́gah ennit, ma teo wáacá, Jesúsdih ãt niijíp wʉt jĩ.
22 E muitas vezes isto o tem lançado no fogo, e dentro da água, para o destruir; mas, se tu podes fazer alguma coisa, tem compaixão de nós, e ajuda-nos.
23 —Weemdíh ma tʉ́i jenah joyóchah, Dios nihat tʉ́i jéihni meemdíh ã teo wáacbipna caá, Jesús caandíh ãt niijíp wʉt jĩ.
23 E Jesus disse-lhe: Se tu podes crer, todas as coisas são possíveis ao que crê.
24 —Meemdíh wã tʉ́i jenah joiná yʉh caá. Obohjeéhtih, chah wã tʉ́i jenah joyát pínah niijná, weemdíh ma teo wáacá, ãt niijíp wʉt jĩ.
24 E imediatamente o pai do menino exclamou e disse em lágrimas: Senhor, eu creio! Ajude a minha incredulidade.
25 Dawá queét pebhna ñáo ñah bejnit, ĩ míic wáac jʉibínachah ennit, Jesús nemépdih nin pah ãt niíj jʉ̃ihñʉp wʉt jĩ:
25 Quando Jesus viu que as pessoas vinham correndo juntas, ele repreendeu o espírito imundo, dizendo-lhe: Tu, espírito mudo e surdo, eu te ordeno: sai dele, e não entres mais nele.
26 Páant ã niíj jʉ̃ihñʉchah joinít, ñaácnit, wébítdih baácboó jwʉ́ʉb nʉmah bʉʉgnít, ñaj tʉ̃pʉ́ánit, nemép ãt bac bejep wʉt jĩ. Páant ã chãjachah, wébítboó wʉnni pah ãt ñajap wʉt jĩ. “Caán ã wʉnah bejna caá”, dawá ĩt niijíp wʉt yʉh jĩ.
26 E o espírito gritou, e agitando-o com violência, saiu dele; e ele estava como um morto, de modo que muitos diziam: Ele está morto.
27 Páant ĩ niijíchah yʉhna, Jesúsboó caandíh ã́ih mʉj nahdih ãt teo wái ñahanap wʉt jĩ. Páant ã teo wái ñahanachah, wébít ãt ñah ñʉhʉp wʉt jĩ.
27 Mas Jesus, tomando-o pela mão, o ergueu; e ele se levantou.
28 Tʉ́ttimah, Jesúswã mʉʉ́boó ĩ waád jʉibínachah, bita wihcah, ã bohénitjeh caandíh nin pah ĩt niíj ʉʉ́bh joyóp wʉt jĩ:
28 E, quando ele entrou em casa, os seus discípulos lhe perguntaram em particular: Por que nós não pudemos expulsá-lo?
29 —Pánihni nemépdih yohíhna, jeémp jwʉhcanjeh, Diosdih bʉ́dí ʉʉ́bát caá náahap, Jesús queétdih ãt niíj jepahap wʉt jĩ.
29 E ele disse-lhes: Este tipo não sai de modo algum, senão pela oração e pelo jejum.
30 — ausente —
30 E, tendo partido dali, passavam pela Galileia, e não queria que nenhum homem soubesse isto.
31 — ausente —
31 Pois ele ensinava aos seus discípulos, e lhes dizia: O Filho do homem será entregue nas mãos dos homens, e matá-lo-ão; e, após ser morto, ele será ressuscitado ao terceiro dia.
32 Páant ã niijíchah joiná yʉhna, queét ĩt tʉ́i beh joicáp wʉt jĩ. Pánih beh joicán, ʉ́ʉmna, ĩt jwʉ́ʉb ʉʉ́bh joicáp wʉt jĩ.
32 Mas eles não entenderam este discurso, e tinham medo de interrogá-lo.
33 Galilea baácdih bejna, Jesúswã Capernaum tʉ́tchiboó ĩt jʉibínap wʉt jĩ. Pánih jʉibínit, ã chéenwãíh mʉʉdíh waadnít, Jesús ã bohénitdih nin pah ãt niíj ʉʉ́bh joyóp wʉt jĩ:
33 E ele chegou a Cafarnaum; e, estando na casa, perguntou-lhes: O que discutíeis entre vós pelo caminho?
34 Páant ã niijíchah joinít, ĩt jepahcap wʉt jĩ. Namádih bejna, nin pah queétjeh ĩt niíj míic wéhenap wʉt jĩ: “Chah jéihni jʉmna, weémboó maáh panihni wã jʉmna caá”, ĩt míic niijíp wʉt jĩ.
34 Mas eles calaram-se; porque pelo caminho haviam discutido entre si qual deles seria o maior.
35 Páant ĩ míic niijátjidih tíicna, Jesúsdih ĩt jepahcap wʉt jĩ. Páant ĩ jepahcah ennit, jʉibí chʉ́ʉdnit, ã bohénitdih bid bojnit, nin pah queétdihjeh ãt niíj naáwáp wʉt jĩ:
35 E ele assentou-se, e chamando os doze, disse-lhes: Se algum homem deseja ser o primeiro, este será o último de todos, e o servo de todos.
36 Páant niijnít, wébítdih bid bojnit, queét cãtíh ãt ñʉhat tʉ́ʉtʉp wʉt jĩ. Ñʉhat tʉ́ʉtnit, caandíh pin teonit, Jesús nin pah queétdih ãt niijíp wʉt jĩ:
36 E ele tomou uma criança, e a colocou no meio deles; e, tomando-a nos seus braços, disse-lhes:
37 —Ded wã náah yacatdih chãjat tʉ́ʉt niijná, biíc nin panihni wébítdih wẽi jwãáhna, weemdíhbʉt ã wẽi jwãáhna caá. Pánih weemdíh wẽi jwãáhna, wã íip, weemdíh wahnidihbʉt ã wẽi jwãáhna caá, ãt niijíp wʉt jĩ.
37 Qualquer que receber uma destas crianças em meu nome, recebe a mim; e qualquer que me receber, não recebe a mim, mas àquele que me enviou.
38 Tʉ́ttimah, Juan Jesúsdih nin pah ãt niijíp wʉt jĩ:
38 E João lhe respondeu, dizendo: Mestre, nós vimos um que expulsava demônios em teu nome, mas ele não nos segue; e nós o proibimos, porque ele não nos segue.
39 Páant ã niijíchah joinít, Jesús ã bohénitdih nin pah ãt niíj jepahap wʉt jĩ:
39 Jesus, porém, disse: Não lho proibais; porque não há homem que faça milagre em meu nome, e possa logo falar mal de mim.
40 Ded jwiítdih en jʉ̃ihcanni jʉmna, jwĩjeéh ã jʉmna caá.
40 Porque quem não é contra nós, é por nós.
41 Yoobópdih yeebdíh wã naóhna caá. Wĩ́ihwã ñi jʉmat jíib, ded yeebdíh ã tʉ́i teo wáacachah enna, Dios caandíhbʉt ã tʉ́i chãjbipna caá. Ñi babhbat pínah mahbitdihjeh yeebdíh ã wʉ̃hʉchah, páant ã chãjat jíib caandíhbʉt Dios ã tʉ́i chãjbipna caá, Jesús ãt niijíp wʉt jĩ.
41 Porquanto, todo aquele que vos der de beber um copo de água em meu nome, porque sois de Cristo, na verdade eu vos digo que ele não perderá a sua recompensa.
42 “Nin wébít panihni weemdíh tʉ́i jenah joinídih ded yeejép ã chãjat tʉ́ʉtatji jíib, Dios caandíh yeejép pohba ã peéh chãjbipna caá. Caán ã yéej chãjat tʉ́ʉtat pínah jã́tih, ã́ih bʉtdih bʉ́dí jeé jʉ́dʉjĩh chéo bʉ́ʉdhnit, bʉ́dí mʉjna caandíh ĩ yohochah, ãta tʉ́i tagaá. Páant ĩ chãjachah, caán wébít panihnidih ã yéejacah nihna, Dios páant bóo pohba caandíh ãta peéh chãjcan tagaá.
42 E qualquer que escandalizar um destes pequeninos que creem em mim, melhor lhe fora que se lhe pendurasse ao pescoço uma pedra de moinho, e que ele fosse lançado no mar.
43 — ausente —
43 E, se a tua mão te ofender, corta-a; melhor é entrares na vida mutilado do que, tendo duas mãos, ires para o inferno, para o fogo que nunca se apaga;
44 — ausente —
44 onde o seu verme não morre, e o fogo não se apaga.
45 — ausente —
45 E, se o teu pé te ofender, corta-o; melhor te é entrar na vida coxo do que, tendo dois pés, ires para o inferno, para o fogo que nunca se apaga;
46 — ausente —
46 onde o seu verme não morre, e o fogo não se apaga.
47 — ausente —
47 E, se o teu olho te ofender, arranca-o; melhor é entrares no reino de Deus com um só olho, do que, tendo dois olhos, seres lançado no fogo do inferno;
48 — ausente —
48 onde o seu verme não morre, e o fogo não se apaga.
49 “Nin baácdih jʉm jwʉhna, nihat cã́acwã yeejép yapat caá náahap, ĩ yéej chãjatdih cádahnit, tʉ́inijeh ĩ tʉ́ʉt nʉʉmát pínah niijná. Jwĩ jeémátdih nʉ́ʉmni ãpĩ́ náahna caá, ã tʉ́i nʉñat pínah niijná. Pánihat pah, cã́acwãdihbʉt yeejép yapat ã náahna caá, tʉ́ʉt nʉʉmnít, ĩ tʉ́i chãjat pínah niijná.
49 Porque cada um será salgado com fogo, e cada sacrifício será salgado com sal.
50 Nʉ́ʉmni bʉiná, jeémátdih ã tʉ́i nʉñana caá. Obohjeéhtih, nʉ́ʉmni ã bʉyát beedéchah, ñi jéih jwʉ́ʉb bʉyácan caá. Pánihna, ñi jeémátdih nʉ́ʉmnijĩh ñi tʉ́i bʉyát pah, yeéb bitajeéh biícdih ñi tʉ́i jʉmat tʉ́ʉt niijná, tʉ́inijeh ñi chãjaá”, Jesús queétdih ãt niijíp wʉt jĩ.
50 Sal é bom; mas, se o sal se tornar insípido, com que o temperareis? Tende sal em vós mesmos, e paz uns com os outros.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.