Marcos 7
Dios ã jáap naáwát tólih (CBV) vs NVT
1 Jerusalén tʉ́tchimant bejnit, Moisés ã wʉtatjidih bohénit, fariseowãbʉt Jesús pebh ĩt míic wáac jʉibínap wʉt jĩ.
1 Certo dia, alguns fariseus e mestres da lei chegaram de Jerusalém para ver Jesus.
2 — ausente —
2 Observaram que alguns de seus discípulos comiam sua refeição com as mãos impuras, ou seja, sem lavá-las.
3 — ausente —
3 (Pois todos os judeus, sobretudo os fariseus, não comem sem antes lavar cuidadosamente as mãos, como exige a tradição dos líderes religiosos.
4 — ausente —
4 Quando chegam do mercado, não comem coisa alguma sem antes mergulhar as mãos em água. Essa é apenas uma das muitas tradições às quais se apegam, como a lavagem de copos, jarras e panelas. )
5 Jesús pebh míic wáacnit, ã bohénit téih choccanjeh ĩ jeéméchah ennit, fariseowã Jesúsdih nin pah ĩt niíj ʉʉ́bh joyóp wʉt jĩ:
5 Então os fariseus e mestres da lei lhe perguntaram: “Por que seus discípulos não seguem a tradição dos líderes religiosos? Eles comem sem antes realizar a cerimônia de lavar as mãos!”.
6 Páant ĩ niijíchah joinít, Jesús nin pah queétdih ãt niijíp wʉt jĩ:
6 Jesus respondeu: “Hipócritas! Isaías tinha razão quando profetizou a seu respeito, pois escreveu: ‘Este povo me honra com os lábios, mas o coração está longe de mim.
7 Weemdíh ʉʉ́bhna yʉhna, ĩ yee ʉʉ́bhna caá. Ĩ jenah joyátjeh wʉtnit, ‘Nin pah caá Dios ã wʉtat’, ĩpĩ́ niíj yee naóh bohéna caá”, Dios ã niijná caá’, Isaías ãt niíj daacáp tajĩ.(Is 29.13)
7 Sua adoração é uma farsa, pois ensinam doutrinas humanas como se fossem mandamentos de Deus’.
8 Páant ã niíj daacátji yoobópdih tigaá. Dios ã wʉtatdih yap yohnit, ñi nʉowã ĩ wʉtatboodíhjeh ñi chãjna caá.
8 Vocês desprezam a lei de Deus e a substituem por sua própria tradição”.
9 Pánih chãjnit, Dios ã wʉtatdih cádahna, ñi déewã ĩ wʉtatboodíh ñi jepahna caá.
9 Disse ainda: “Vocês se esquivam com habilidade da lei de Deus para se apegar à sua própria tradição.
10 Dios Moisésjidih nin pah ãt niíj naáwát tʉ́ʉtʉp tajĩ: ‘Ñi mánadih oinit, ñi tʉ́i chãjaá. Ded ã mánadih yeejép naóhnidih peéh mao yohat ã jʉmbipna caá’, ãt niijíp tajĩ.
10 Por exemplo, Moisés deu esta lei: ‘Honre seu pai e sua mãe’ e ‘Quem insultar seu pai ou sua mãe será executado’.
11 Páant Moisésji ã niiját pah, ded ã mánadih ã teo wáaquíhichah yʉhna, yeébboó ñi teo wáacat tʉ́ʉtcan caá. Ã mánadih ã wʉ̃hat déejidih Diosboodíh ñi wʉ̃hat tʉ́ʉtna caá.
11 Vocês, porém, ensinam que alguém pode dizer a seus pais: ‘Não posso ajudá-los. Jurei entregar como oferta a Deus aquilo que eu teria dado a vocês’.
12 Pánih bohéna, ã mánadih caandíh yeéb ñi tʉ́i chãjat tʉ́ʉtcan caá.
12 Com isso, desobrigam as pessoas de cuidarem dos pais,
13 Jwĩ déewã ĩ wʉtatdih jepahna, Dios ã wʉtatboodíh yap yohna caá ñi chãjap. Dawá biíh ñi wʉtat pahjeh chãjat tʉ́ʉtna, Dios ã wʉtatdih ñipĩ́ yap yohat tʉ́ʉtna caá, Jesús ãt niijíp wʉt jĩ.
13 anulando a palavra de Deus a fim de transmitir sua própria tradição. E esse é apenas um exemplo entre muitos outros”.
14 Páant fariseowãdih niíj péa, bita ãjeéh péenitdih ã pebh bid bojnit, nin pah ãt niijíp wʉt jĩ:
14 Jesus chamou a multidão para perto de si e disse: “Ouçam, todos vocês, e procurem entender.
15 Dedé jeémát ñíih jacdih ã waadáchah, ñi téih chocochah, ñi téih choccahbʉt, Dios yeebdíh biíc yoobó ã enna caá. Obohjeéhtih, ñi yéej wéheatboó ñíih jacmant ã bacachah joiná, ‘Caán yeejép cã́ac caá’, ã niíj enna caá.
15 Não é o que entra no corpo que os contamina; vocês se contaminam com o que sai do coração.
16 ¡Ded molít jʉmna, ã tʉ́i joyoó naáh! Jesús ãt niijíp wʉt jĩ.
16 Quem tem ouvidos para ouvir, ouça com atenção!”.
17 Páant niíj péanit, Jesúswã mʉʉná ĩt waad béjep wʉt jĩ. Pánih waád jʉibínit, ã bohénit ã naáwátjidih ĩt ʉʉ́bh joyóp wʉt jĩ. Páant ĩ ʉʉ́bh joyóchah joinít, Jesús nin pah queétdih ãt niíj jepahap wʉ jĩ:
17 Então Jesus entrou numa casa para se afastar da multidão, e seus discípulos lhe perguntaram o que ele queria dizer com a parábola que havia acabado de contar.
18 —¿Páantjeh yeéb ñi beh joi jwʉ́hcan niít? Ñíih jacdih waadnít, ñíih jeémátboó ñi jenah joyátdih ã jéih yéejacan caá.
18 “Vocês também ainda não entendem?”, perguntou. “Não percebem que a comida que entra no corpo não pode contaminá-los?
19 Dedé ñi jeémátji ñíih wʉdah diítboó jʉmnijidih ñipĩ́ jont yohna caá. Caán ñíih caolihdih, ñi jenah joyátdihbʉt chʉ̃ʉ́hcan, Dios ã enechah, yeebdíh ã jéih yéejacan caá, ãt niijíp wʉt jĩ.
19 O alimento não vai para o coração, mas apenas passa pelo estômago e vai parar no esgoto.” (Ao dizer isso, declarou que todo tipo de comida é aceitável.)
20 Nin pahbʉt ãt jwʉ́ʉb niíj naáwáp wʉt jĩ:
20 Em seguida, acrescentou: “Aquilo que vem de dentro é que os contamina.
21 — ausente —
21 Pois, de dentro, do coração da pessoa, vêm maus pensamentos, imoralidade sexual, roubo, homicídio,
22 — ausente —
22 adultério, cobiça, perversidade, engano, paixões carnais, inveja, calúnias, orgulho e insensatez.
23 Páant yeejépdih ñi jenah joyóchah ennit, ‘Queét tʉ́icannit caá’, Diosboó yeebdíh ã niíj enna caá, Jesús ãt niijíp wʉt jĩ.
23 Todas essas coisas desprezíveis vêm de dentro; são elas que os contaminam”.
24 Tiro tʉ́tchi, Sidón tʉ́tchi pebh jʉibínit, caanjĩ́h jʉmni mʉʉdíh Jesúswã ĩt waadáp wʉt jĩ. Caán mʉʉ́boó ã jʉmatdih bitadih ãt naáwát tʉ́ʉtcap wʉt yʉh jĩ. Obohjeéhtih, ã naáwát tʉ́ʉtcah yʉhna, ã jʉmatdih jéihnit, dawá ĩ jʉibínachah, queétdih ãt jéih jweicáp wʉt jĩ.
24 Então Jesus deixou a Galileia e se dirigiu para o norte, para a região de Tiro. Não queria que ninguém soubesse onde ele estava hospedado, mas não foi possível manter segredo.
25 Caán tʉ́tchidih biíc yad wili mi nʉʉmbít nemép jʉmnih mit jʉmʉp wʉt jĩ. Pánihna, Jesús ded pah ã chãjat doonádih joí, caanjĩ́h ã jʉmat doonádihbʉt joinít, ã pebhna mit jʉibínap wʉt jĩ. Pánih jʉibínit, Jesúsdih wẽina, ã́ih jítcha pebh mit bódicha caj yoh ñajap wʉt jĩ.
25 De imediato, uma mulher que tinha ouvido falar dele veio e caiu a seus pés. A filha dela estava possuída por um espírito impuro,
26 Caánt Siria baác Fenicia wʉ̃t jʉmni tʉ́tchidih bóli, Griega wili mit jʉmʉp wʉt jĩ. Pánihna, Jesús pebh bódicha caj yoh ñajnit, mi nʉʉmdíh jʉmni nemépdih ã bacat tʉ́ʉtat pínahdih mit ʉʉ́bʉ́p wʉt jĩ.
26 e ela implorou que ele expulsasse o demônio que estava na menina. Sendo ela grega, nascida na região da Fenícia, na Síria,
27 Páant mi ʉʉ́bʉ́chah joinít, nin pah Jesús caántdih ãt niijíp wʉt jĩ:
27 Jesus lhe disse: “Primeiro devem-se alimentar os filhos. Não é certo tirar comida das crianças e jogá-la aos cachorros”.
28 —Ma niiját yoobópdih tigaá, Maá. Obohjeéhtih, mʉjjiowã́ jeémát cáagat naá nʉmp pã́init, wébít ĩ jeémp jéenanidih ĩpĩ́ jeémpna caá. Pánihna, biíh baácdih bóli wã jʉmʉchah yʉhna, weemdíhbʉt ma teo wáacachah, ã tʉ́ina caá, Jesúsdih mit niíj jepahap wʉt jĩ.
28 “Senhor, é verdade”, disse a mulher. “No entanto, até os cachorros, debaixo da mesa, comem as migalhas dos pratos dos filhos.”
29 —Páant ma niíj jepahachah, ma nʉʉmdíh jʉmniji nemép wãát bac bejna caá. Enedih ma bejeé, Jesús caántdih ãt niijíp wʉt jĩ.
29 “Boa resposta!”, disse Jesus. “Vá para casa, pois o demônio já deixou sua filha.”
30 Páant ã niijíchah joinít, miíh mʉʉná jwʉ́ʉb jʉibínit, mi nʉʉmdíh nemép wihcannih mi lajachah, mit enep wʉt jĩ.
30 E, quando ela chegou à sua casa, sua filha estava deitada na cama, e o demônio a havia deixado.
31 Jesúswã Tiro tʉ́tchi jʉmni baácmant bejnit, Sidón tʉ́tchidih jʉibí yap bej, Galilea íim conanaamánt jwʉ́ʉb dei jʉibínit, Chénat Pah Téihya Tʉ́tchina wʉ̃t jʉmni pebhboó ĩt jʉibínap wʉt jĩ.
31 Jesus saiu de Tiro e subiu para Sidom antes de voltar ao mar da Galileia e à região das Dez Cidades.
32 Páant ĩ jʉibínachah, biíc newé wéhecan, joicánnidih Jesús pebh cã́acwã ĩt ʉb jʉibínap wʉt jĩ, caandíh ã booaat pínah niijná.
32 Algumas pessoas lhe trouxeram um homem surdo e com dificuldade de fala, e lhe pediram que pusesse as mãos sobre ele e o curasse.
33 Jéih joicánnidih chibít yʉʉ́p Jesús ãt nʉmah bejep wʉt jĩ. Pánih bejnit, newéíh molítdih Jesús ã́ih téih tíibjĩh chibít ãt taj waadánap wʉt jĩ. Pánih taj waadá péanit, Jesús ã́ih téih tíibdih coí cáagnit, newéíh nʉʉ́cdih ãt teo jã́hanap wʉt jĩ.
33 Jesus o afastou da multidão para ficar a sós com ele. Pôs os dedos nos ouvidos do homem e, em seguida, cuspiu nos dedos e tocou a língua dele.
34 Pánih teo jã́ha péanit, jeáboó chéi ennit, caolih jʉí jéena bojnit, “¡Efatá!” ãt niijíp wʉt jĩ. “¡Efatá!” niijná, “¡Ma wãtaá!” niijná ãt chãjap wʉt jĩ.
34 Olhando para o céu, suspirou e disse: “ Efatá! ”, que significa “Abra-se!”.
35 Páant ã niijíchahjeh, caán joicánniji jéih joinít, ã́ih nʉʉ́cbʉt ã wilahachah, ãt tʉ́i jéih wéhenap wʉt jĩ.
35 No mesmo instante, o homem passou a ouvir perfeitamente; sua língua ficou livre, e ele começou a falar com clareza.
36 Páant ã chãjatjidih ãjeéh péenitdih Jesús ãt naáwát tʉ́ʉtcap wʉt yʉh jĩ. Obohjeéhtih, páant ã naáwát tʉ́ʉtcah yʉhna, queétboó chah ĩt naóh peetép wʉt jĩ.
36 Jesus ordenou à multidão que não contasse a ninguém, mas, quanto mais ele os proibia, mais divulgavam o que havia acontecido.
37 Páant ĩ naáwáchah joinít, cã́acwã ĩt joí wʉ́hi bejep wʉt jĩ. “Nihatdih caán ã tʉ́i chãjna caá. ¡Jéih joicánnidih ã joyána caá! ¡Jéih wéhecannidihbʉt ã wéheat tʉ́ʉtna caá!” ĩt niijíp wʉt jĩ.
37 Estavam muito admirados e diziam repetidamente: “Tudo que ele faz é maravilhoso! Ele até faz o surdo ouvir e o mudo falar!”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.