Marcos 6
Dios ã jáap naáwát tólih (CBV) vs ACF
1 Jairoíh mʉʉmánt bac bejnit, Jesús ã bohénit biícdih ã behni Nazaret tʉ́tchina ãt jwʉ́ʉb jʉibínap wʉt jĩ.
1 E, partindo dali, chegou à sua pátria, e os seus discípulos o seguiram.
2 Pánih jʉibínit, chooát yeó jáapdih jwĩ míic wáacat mʉʉdíh Jesúswã ĩt waad béjep wʉt jĩ. Pánih waad béjnit, Jesús caanjĩ́h jʉmnitdih ãt bohénap wʉt jĩ. Páant ã bohénachah, dawá caandíh ĩt joí wʉ́hi bejep wʉt jĩ. Pánih joí wʉ́hi bejnit, nin pah ĩt míic niíj ʉʉ́bh joyóp wʉt jĩ:
2 E, chegando o sábado, começou a ensinar na sinagoga; e muitos, ouvindo-o, se admiravam, dizendo: De onde lhe vêm estas coisas? e que sabedoria é esta que lhe foi dada? e como se fazem tais maravilhas por suas mãos?
3 Máa teonijeh caá. María wʉ̃ʉ́h ã jʉmʉchah, Santiago, José, Judas, Simón ã ʉ́ʉdwã ĩ jʉmna caá. Ã jwanna yaádhbʉt jwĩ pebh ĩ jʉmna caá. Caán jwiít panihni mʉn tigaá ã jʉmʉp, ĩt míic niijíp wʉt jĩ.
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria, e irmão de Tiago, e de José, e de Judas e de Simão? e não estão aqui conosco suas irmãs? E escandalizavam-se nele.
4 Páant ĩ náahcah ennit, Jesús nin pah queétdih ãt niijíp wʉt jĩ:
4 E Jesus lhes dizia: Não há profeta sem honra senão na suapátria, entre os seus parentes, e na sua casa.
5 Caán tʉ́tchidih jʉmna, Jesús Dios ã wẽpatjĩh ãt jéih chãj jʉ́ʉtcap wʉt jĩ. Pánih chãjcan yʉhna, biquína wʉnnitdih teo jã́hanit ãt booanap wʉt jĩ.
5 E não podia fazer ali nenhuma obra maravilhosa; somente curou alguns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 Caanjĩ́h moón caandíh ĩ jepahcah, ãt en wʉ́hi bejep wʉt jĩ. Pánihna, caan pébh jʉmni tʉ́tchinadih Jesúswã bohénadih ĩt bejep wʉt jĩ.
6 E estava admirado da incredulidade deles. E percorreu as aldeias vizinhas, ensinando.
7 Tʉ́ttimah, doce ã bohénitdih ã pebh bid bojnit, ã wẽpatdih queétdih wʉ̃hna, chénewã, chénewã, chénewã míic Jesús ãt wahap wʉt jĩ, biíh tʉ́tchinadih moondíh teo wáacnit, nemépwãdih ĩ bacat tʉ́ʉtat pínah niijná.
7 Chamou a si os doze, e começou a enviá-los a dois e dois, e deu-lhes poder sobre os espíritos imundos;
8 Pánih wahnit, nin pah queétdih ãt niijíp wʉt jĩ:
8 E ordenou-lhes que nada tomassem para o caminho, senão somente um bordão; nem alforje, nem pão, nem dinheiro no cinto;
9 Ñi tʉ́ʉt nʉʉmát pínah yégueh, zapatosdihbʉt ñi ʉb bejca bojoó.
9 Mas que calçassem alparcas, e que não vestissem duas túnicas.
10 Páant ñi bejechah, ñi jʉibíni tʉ́tchinadih moón yeebdíh ʉ̃wat tólih ĩ wʉ̃hʉchah, caán mʉʉdíhjeh ñi chão jwʉ́hʉʉ́. Caán tʉ́tchimant bejnajeh, caán mʉʉdíh ñi cádah bejeé.
10 E dizia-lhes: Na casa em que entrardes, ficai nela até partirdes dali.
11 Ded tʉ́tchidih moón yeebdíh náahcan, ĩ joííhcah, caán tʉ́tchidih yap bejna, ñíih zapatosdih bóo becchídih ñi péoh mao yoh jéenanaá, queétdih Dios ã yohat pínahdih ĩ jéihyat pínah niijná. Yoobópdih yeebdíh wã naóhna caá. Sodoma tʉ́tchidih moón, Gomorra tʉ́tchidih moonbʉ́t tʉbit yeejép chãjnit ĩ jʉmʉchah yʉhna, péeni yeó jáap, yeebdíh náahcannitjiboodíh chah peéh chãjat ã jʉmbipna caá, ãt niijíp wʉt jĩ.
11 E tantos quantos vos não receberem, nem vos ouvirem, saindo dali, sacudi o pó que estiver debaixo dos vossos pés, em testemunho contra eles. Em verdade vos digo que haverá mais tolerância no dia de juízo para Sodoma e Gomorra, do que para os daquela cidade.
12 Pánihna, queét doce ã wahnitboó Jesúíh tʉ́ini dooná naáwádih ĩt bejep wʉt jĩ, cã́acwã ĩ yéej chãjatdih cádahnit, tʉ́iniboodíh ĩ tʉ́ʉt nʉʉmát pínah niijná.
12 E, saindo eles, pregavam que se arrependessem.
13 Pánih bejnit, dawá nemépwãdih bacat tʉ́ʉtnit, wʉnnitdihbʉt yíijĩh ñái, ʉʉ́bhnit, ĩt booanap wʉt jĩ.
13 E expulsavam muitos demônios, e ungiam muitos enfermos com óleo, e os curavam.
14 Jesús ã bohénit ĩ bohé jibichah, ded pah Jesús ã chãjat doonádih dawá ĩt joyóp wʉt jĩ. Maáh Herodesbʉt ãt joyóp wʉt jĩ. Pánih joinít, “¿Juan Daabáni ã wʉnat tʉ́ttimah, ãt jwʉ́ʉb boo pʉd jʉ̃óh niít ãt chãjap? Pánih boo pʉd jʉ̃óhni jʉmna, jwiít cã́acwã jwĩ jéih chãjca naáhdih ã jéih chãjna caá. Pánihna, caán Jesús Juanjehna tigaá”, ãt niíj jenah joyóp wʉt yʉh jĩ.
14 E ouviu isto o rei Herodes (porque o nome de Jesus se tornara notório), e disse: João, o que batizava, ressuscitou dentre os mortos, e por isso estas maravilhas operam nele.
15 Bita “Elías caá”, niíj, bitabʉt “Jon jã́tih Dios naáwátdih naóh yapani dée ã jʉmna caá”, ĩt niijíp wʉt yʉh jĩ.
15 Outros diziam: É Elias. E diziam outros: É um profeta, ou como um dos profetas.
16 Páant ĩ niijíchah joinít, Herodesboó
16 Herodes, porém, ouvindo isto, disse: Este é João, que mandei degolar; ressuscitou dentre os mortos.
17 — ausente —
17 Porquanto o mesmo Herodes mandara prender a João, e encerrá-lo maniatado no cárcere, por causa de Herodias, mulher de Filipe, seu irmão, porquanto tinha casado com ela.
18 — ausente —
18 Pois João dizia a Herodes: Não te é lícito possuir a mulher de teu irmão.
19 Herodías Juandih tʉbit eníhcan, mit mao yohat tʉ́ʉtíhip wʉt yʉh jĩ.
19 E Herodias o espiava, e queria matá-lo, mas não podia.
20 Obohjeéhtih, Herodes “Juan Dios naáwátdih naóh yapani ã jʉmna caá”, niíj jenah joinít, Dios ã peéh chãjatdih ʉ́ʉmna, caandíh ãt mao yohat tʉ́ʉtcap wʉt jĩ. Ded pah ã tʉ́i chãjat pínahdih Juan caandíh ã naáwáchah, Herodes bʉ́dí ãt jenah joyóp wʉt jĩ. Pánih bʉ́dí jenah joiná yʉhna, Herodes caandíh ãpĩ́ tʉ́i wẽi joyóp wʉt jĩ.
20 Porque Herodes temia a João, sabendo que era homem justo e santo; e guardava-o com segurança, e fazia muitas coisas, atendendo-o, e de boa mente o ouvia.
21 Páant ã wẽi joyóchah yʉhna, Herodíasboó “Ded pah caandíh wã mawat tʉ́ʉtbi”, páantjeh mit niíj jenah joyóp wʉt jĩ. Páant mi niíj jenah joyóchah, ã cã́ac jʉmat yeó jáapdih wẽina, mi áa Herodes ã́ih cã́acwãdih míic wáacat tʉ́ʉtnit, bʉ́dí ãt nʉmah jeémép wʉt jĩ. Caán nʉmp jʉmnit maáta, ã́ih soldadowã maáta, Galilea baácdih moón maátabʉt, ã nʉmah jeémátdih enedih ĩt jʉibínap wʉt jĩ.
21 E, chegando uma ocasião favorável em que Herodes, no dia dos seus anos, dava uma ceia aos grandes, e tribunos, e príncipes da Galiléia,
22 Biícdih ĩ jeéméchah, Herodías nʉʉ́mboó queétdih mit eo jʉ́ʉtʉp wʉt jĩ. Páant mi eo jʉ́ʉtʉchah ennit, Herodes, ã bid bojnitbʉt, bʉ́dí ĩt weñep wʉt jĩ.
22 Entrou a filha da mesma Herodias, e dançou, e agradou a Herodes e aos que estavam com ele à mesa. Disse então o rei à menina: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 Dios ã enechah, yoobópdih meemdíh wã naóhna caá. Ma ʉʉ́bát pah bóo tac yoób wã maáh jʉmatdih meemdíh wã wʉ̃hbipna caá, mi íbi Herodes caántdih ãt niijíp wʉt jĩ.
23 E jurou-lhe, dizendo: Tudo o que me pedires te darei, até metade do meu reino.
24 Páant ã niijíchah joinít, mi íin pebhna bejnit, nin pah caántdih mit niíj ʉʉ́bh joyóp wʉt jĩ:
24 E, saindo ela, perguntou a sua mãe: Que pedirei? E ela disse: A cabeça de João o Batista.
25 Páant mi niíj jac wʉtʉchah joinít, mi íbi pebhna wẽpép bejnit, nin pah caandíh mit niijíp wʉt jĩ:
25 E, entrando logo, apressadamente, pediu ao rei, dizendo: Quero que imediatamente me dês num prato a cabeça de João o Batista.
26 Páant mi niijíchah joiná, maáh Herodesboó bʉ́dí ãt jĩ́gahap wʉt yʉh jĩ. Obohjeéhtih, cã́acwã ĩ enechah, “Dedé ma náahatdih meemdíh wã wʉ̃hbipna caá”, ãtát niijíp wʉt jĩ. Pánihna, ã niijátjidih cã́acwã ĩ joyóchah, tíicna, “Meemdíh wã wʉ̃hcan niít”, caántdih ãt jéih niijcáp wʉt jĩ.
26 E o rei entristeceu-se muito; todavia, por causa do juramento e dos que estavam com ele à mesa, não lha quis negar.
27 Biícmantjeh Juaníh wao dáhdih dʉ́ʉc bóodat tʉ́ʉtnit, soldadodih ãt ʉb jʉ̃ʉ́wát tʉ́ʉtʉp wʉt jĩ.
27 E, enviando logo o rei o executor, mandou que lhe trouxessem ali a cabeça de João. E ele foi, e degolou-o na prisão;
28 Páant ã wʉtʉchah joinájeh, bejnit, ã́ih wao dáhdih dʉ́ʉc bóod, pamapjih cáagnit, ãt ʉb jʉ̃ʉ́wʉ́p wʉt jĩ. Pánih ʉb jʉ̃óhnit, Herodías nʉʉmdíh ãt wʉ̃hʉp wʉt jĩ. Páant ã wʉ̃hʉchah, ã́ih wao dáhjidih teonit, beh wilidih mit teo yapanap wʉt jĩ.
28 E trouxe a cabeça num prato, e deu-a à menina, e a menina a deu a sua mãe.
29 Pánihna, caandíh ĩ mawatji doonádih joinít, ã́ih bácahjidih ʉbʉdih jʉibínit, Juan ã bohénitji cã́ac yohopboó ĩt yohop wʉt jĩ.
29 E os seus discípulos, tendo ouvido isto, foram, tomaram o seu corpo, e o puseram num sepulcro.
30 Jesús ã wah bojnitji ã pebh jwʉ́ʉb jʉibínit, ded pah ĩ chãjatjidih, tʉ́ini dooná ĩ naáwátjidihbʉt Jesúsdih ĩt naáwáp wʉt jĩ.
30 E os apóstolos ajuntaram-se a Jesus, e contaram-lhe tudo, tanto o que tinham feito como o que tinham ensinado.
31 Tʉ́ttimah, queét ĩ jʉmʉpboó dawá cã́acwã jwíih jʉibínitji bita ĩ jʉibínachah, ĩpĩ́ ñahwat jwʉ́ʉb bejep wʉt jĩ. Páant dawá ĩ jʉmʉchah, Jesúswã ĩt jéih bid jeémpcap wʉt jĩ. Pánihna, ã bohénitdih biáboó ãt nʉmah bejep wʉt jĩ.
31 E ele disse-lhes: Vinde vós, aqui à parte, a um lugar deserto, e repousai um pouco. Porque havia muitos que iam e vinham, e não tinham tempo para comer.
32 Páant ã niijíchah joinít, queét jãáj chóodih waadnít, cã́ac wihcapboó ĩt chʉ́ʉh bejep wʉt yʉh jĩ.
32 E foram sós num barco para um lugar deserto.
33 Obohjeéhtih, queét ĩ chʉ́ʉh bejechah, dawá queétdih beh ennit, íim jwẽ́ejdih ĩt ñʉʉ́n ñáo pʉ́ʉd bejep wʉt jĩ. Íim pebh bóo tʉ́tchidih moonbʉ́t ĩt ñʉʉ́n ñáo pʉ́ʉd bejep wʉt jĩ. Pánihna, Jesúswã ĩ jʉibíát pínah jã́tih queétboó ĩtát jʉibínap wʉt jĩ. Jesúswã ĩ chʉ́ʉh jʉibínachah, dawá queétdih ĩt pã́i ñʉhʉp wʉt jĩ.
33 E a multidão viu-os partir, e muitos o conheceram; e correram para lá, a pé, de todas as cidades, e ali chegaram primeiro do que eles, e aproximavam-se dele.
34 Queétdih bohéni ã wihcah, en daoní wihcanni ovejawã panihnit ĩ jʉmatdih ennit, Jesús queétdih bʉ́dí ãt jĩ́gah enep wʉt jĩ. Jĩ́gah ennit, queétdih ãt tʉ́i bohénap wʉt jĩ.
34 E Jesus, saindo, viu uma grande multidão, e teve compaixão deles, porque eram como ovelhas que não têm pastor; e começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Cheyeh ã jʉmʉchah, ã bohénit Jesúsdih nin pah ĩt niijíp wʉt yʉh jĩ:
35 E, como o dia fosse já muito adiantado, os seus discípulos se aproximaram dele, e lhe disseram: O lugar é deserto, e o dia está já muito adiantado.
36 Pánihna, nitdih pebhbit jʉmni tʉ́tchinadih ma wahaá, ĩ jeémát jíib chãjat pínah niijná, ĩt niijíp wʉt jĩ.
36 Despede-os, para que vão aos lugares e aldeias circunvizinhas, e comprem pão para si; porque não têm que comer.
37 —Yeebjéh queétdih jeémát ñi wʉ̃hʉʉ́, Jesús queétdih ãt niíj jepahap wʉt jĩ.
37 Ele, porém, respondendo, lhes disse: Dai-lhes vós de comer. E eles disseram-lhe: Iremos nós, e compraremos duzentos dinheiros de pão para lhes darmos de comer?
38 —¿Débói pan dah tigaá ã jʉm? Jéihyat tʉ́ʉt niijná, ñi bidbi jwʉhʉʉ́, Jesús queétdih ãt niijíp wʉt jĩ.
38 E ele disse-lhes: Quantos pães tendes? Ide ver. E, sabendo-o eles, disseram: Cinco pães e dois peixes.
39 —Cã́acwãdih can tʉ́i jaihni yílipdih ñi chʉ́ʉdat tʉ́ʉtʉ́. Biíc poómp ninboó, biíh poómp canboó, biíh poómp conboó, ñi chʉ́ʉdat tʉ́ʉtʉ́, Jesús ãt niijíp wʉt jĩ.
39 E ordenou-lhes que fizessem assentar a todos, em ranchos, sobre a erva verde.
40 Páant ã niijíchah joinít, nihatdih ĩt chʉ́ʉdat tʉ́ʉtʉp wʉt jĩ. Biquí poómpna cincuenta, biíh poómpna cien, nihat ĩ dawát yoobó páant ĩt chʉ́ʉd peetép wʉt jĩ.
40 E assentaram-se repartidos de cem em cem, e de cinqüenta em cinqüenta.
41 Tʉ́ttimah, caán biícjĩh bóo téihya pan dahna, chéne queejwã́dihbʉt ʉbnit, Jesús jeáboó ãt chéi enep wʉt jĩ. Chéi ennit, “Jeémát ma wʉ̃hat tʉ́ina caá, Paá”, Diosdih ãt niijíp wʉt jĩ. Pánih ʉʉ́bh péanit, pan dahnadih ãt dajap wʉt jĩ. Dajnit, nihat cã́acwãdih ã bohénitdih ãt jwʉ́ʉb daj wʉ̃hat tʉ́ʉtʉp wʉt jĩ. Tʉ́ttimah, queejwã́dihbʉt ĩ wʉ̃hat pínah niijná, ãt daj wʉ̃hʉp wʉt jĩ.
41 E, tomando ele os cinco pães e os dois peixes, levantou os olhos ao céu, abençoou e partiu os pães, e deu-os aos seus discípulos para que os pusessem diante deles. E repartiu os dois peixes por todos.
42 Páant ĩ wʉ̃hʉchah, jeémpnit, nihat ĩt tʉ́i wʉd jʉmʉp wʉt jĩ. Nihat ĩ tʉ́i wʉd jʉmʉchah, páantjeh ĩ jʉdh jeémpni ĩt bíbohop wʉt jĩ.
42 E todos comeram, e ficaram fartos;
43 Páant ĩ jʉdh jeémpni pan, queéj déepjĩh doce wʉhnadih ã bohénit ĩt ʉb yac yáwanap wʉt jĩ.
43 E levantaram doze alcofas cheias de pedaços de pão e de peixe.
44 Queejdíh pandihbʉt jeémpnit neonájeh cinco mil ĩt jʉmʉp wʉt jĩ. Yaádh, ĩ wehjeéh chah ĩt jʉmjip tagaá.
44 E os que comeram os pães eram quase cinco mil homens.
45 Páant ĩ jeémp péanachah, jãáj chóona waadát tʉ́ʉtnit, Betsaida tʉ́tchina ã jã́tih Jesús ã bohénitdih ãt chʉ́ʉh bej páñat tʉ́ʉtʉp wʉt jĩ. Páant ĩ chʉ́ʉh bejechah, caandíh joinítjidih jwʉ́ʉb bejat tʉ́ʉtnit,
45 E logo obrigou os seus discípulos a subir para o barco, e passar adiante, para o outro lado, a Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 caanjéh jeéboó Diosdih ʉʉ́bʉ́dih ãt pʉ́ʉh laab béjep wʉt jĩ.
46 E, tendo-os despedido, foi ao monte a orar.
47 Tʉ́ttimah, cheina ã bohénit íim tac yoób ĩ chʉ́ʉh bejechah, Jesús biícjeh caánboó ʉʉ́bhna, ãt chão jwʉ́hʉp wʉt jĩ.
47 E, sobrevindo a tarde, estava o barco no meio do mar e ele, sozinho, em terra.
48 Pánih ʉʉ́bhna, queétdih ãt en chʉ́ʉha bojop wʉt jĩ. Ĩ wawápmant queétdih johlit bʉ́dí ã jʉ̃ʉ́wʉ́chah, ã bohénit ĩ meenná yʉhna, ĩ wẽp bejcatdih ãt enep wʉt jĩ. Pánihna, baabát pínah jã́tihbit, ĩ pebh bejna, íimjihjeh Jesús ãt yáac chʉ̃i bejep wʉt jĩ. Pánih bejna, queétdih ãtih yap bejíhip wʉt yʉh jĩ.
48 E vendo que se fatigavam a remar, porque o vento lhes era contrário, perto da quarta vigília da noite aproximou-se deles, andando sobre o mar, e queria passar-lhes adiante.
49 — ausente —
49 Mas, quando eles o viram andar sobre o mar, cuidaram que era um fantasma, e deram grandes gritos.
50 — ausente —
50 Porque todos o viam, e perturbaram-se; mas logo falou com eles, e disse-lhes: Tende bom ânimo; sou eu, não temais.
51 Páant niíj péanit, ĩjeéh jãáj chóona ãt waadáp wʉt jĩ. Páant ã waadáchahjeh, johlit ãt yayáh bejep wʉt jĩ. Páant ã yayáh bejechah ennit, queétboó ĩt joi ñʉ́hʉp wʉt jĩ.
51 E subiu para o barco, para estar com eles, e o vento se aquietou; e entre si ficaram muito assombrados e maravilhados;
52 Jesús nihat ã wẽp chãj jʉ́ʉtatjidih enna yʉhna, ĩ tʉ́i beh joicátji jíib, dawá pandih ã jígohaatjidihbʉt ĩt beh joicáp wʉt jĩ. Pánih beh joicán, Jesús johlitdih ã yayáátdihbʉt beh joicánjeh, ĩt joi ñʉ́hʉp wʉt jĩ.
52 Pois não tinham compreendido o milagre dos pães; antes o seu coração estava endurecido.
53 Pánih chʉ́ʉh bej, Genesaret baácna jʉibínit, jãáj chóodih caán jẽ́litdih ĩt chéo pahanap wʉt jĩ.
53 E, quando já estavam no outro lado, dirigiram-se à terra de Genesaré, e ali atracaram.
54 Pánih chéo pahanit, jãáj chóomant ĩ aab béjechahjeh, cã́acwãboó Jesúsdih ĩt beh enep wʉt jĩ.
54 E, saindo eles do barco, logo o conheceram;
55 Pánih beh ennit, nihat ĩ́ih mʉʉnáboó ñáo aab béjnit, wʉnnit ĩ ñajat chóomant teonit, Jesús pebhna ĩt ʉb dei bejep wʉt jĩ. Jesús ã jʉmat doonádih joinít, nihat caanná ĩt bejep wʉt jĩ.
55 E, correndo toda a terra em redor, começaram a trazer em leitos, aonde quer que sabiam que ele estava, os que se achavam enfermos.
56 Ded ĩ jʉibíni tʉ́tchinaboó, dahwani tʉ́tchidih moón, botoni tʉ́tchinadih moonbʉ́t, bií dée ĩ jíib chãjat mʉʉ́ jóocmant bóo yoahdih ĩ chéenwã wʉnnitdih ĩpĩ́ ʉb jʉibí jwejep wʉt jĩ. Páant ĩ jʉibí jwejnitboó Jesúíh yégueh chóodih tewíhna, caandíh bʉ́dí ĩt ʉʉ́bʉ́p wʉt jĩ. Pánihna, det wʉnnit caandíh teonitboó ĩt boonap wʉt jĩ.
56 E, onde quer que entrava, ou em cidade, ou aldeias, ou no campo, apresentavam os enfermos nas praças, e rogavam-lhe que os deixasse tocar ao menos na orla da sua roupa; e todos os que lhe tocavam saravam.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.