Marcos 4

Dios ã jáap naáwát tólih (CBV) vs BKJ

Sair da comparação
1 Pánih bohé péanit, bac bej, íim jwẽ́ejdih dei jʉibí ñʉhnit, Jesús cã́acwãdih ãt jwʉ́ʉb bohénap wʉt jĩ. Pánih bohénit, dawá ã pebh ĩ jʉibí ñʉhʉchah, íimdih pahni jãáj chóodih Jesús ãt waad páhap wʉt jĩ. Queét íim jwẽ́ejdih ĩt tʉ́i yáo ñʉhʉp wʉt jĩ.
1 E ele começou outra vez a ensinar à beira do mar; e havia se juntado a ele uma grande multidão, de modo que ele entrou num barco sobre o mar, e assentou-se; e toda a multidão estava em terra junto ao mar.
2 Pánih waad páhnit, dawá ã jenah joiní naáwátnajĩh bohéna, Jesús nin pah queétdih ãt niíj naóh bohénap wʉt jĩ:
2 E ele ensinava-lhes muitas coisas por parábolas, e lhes dizia na sua doutrina:
3 “¡Nin naáwátdih ñi tʉ́i joyoó! Biíc newé waáh momodih ã bejep be.
3 Ouvi: Eis que saiu um semeador a semear;
4 Páant ã waáh bojochah, biquí tíibna namádih ã bʉʉg ñájap yʉh be. Obohjeéhtih, waícanjeh jʉ̃óhnit, jwébehwã caán tíibnadih ĩ jeémáh bojop be.
4 e aconteceu que, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho, e vieram as aves do céu e comeram-na.
5 Biíh tíibna jeejíh yewéni baác jʉmʉpboó ã bʉʉg ñájap be. Pánih bʉʉg ñájnit, waícanjeh ã chíih jʉ̃ʉ́wʉ́p yʉh be.
5 E caiu uma parte em terreno pedregoso, onde não havia muita terra; e logo brotou, porque não havia terra profunda;
6 Pánih chíihna yʉhna, yeó tʉbit ã chãhachah, ñeh bainíjeh jʉmna, ã diib téhah bejep be.
6 mas, saindo o sol, foi queimada; e por não ter raiz, secou.
7 Biíh tíibna nemép óotna cãtíh ã bʉʉg ñájap be. Pánih bʉʉg ñájnit, ã chíihichah, caán nemép óotnaboó caandíh ã chíih yap bejechah, momniboó mánahna, ã quehcap be.
7 E outra parte caiu entre espinhos, cresceram, sufocaram-na, e não deu fruto.
8 Obohjeéhtih, biíh tíibna tʉ́ini baácboó ã bʉʉg ñájap be. Pánih bʉʉg ñájna, chíihnit, ã tʉ́i quehep be. Pánihna, caánboó chíihni biquí wawánadih treinta tíib, biíh wawánadih sesenta tíib, biíh wawánadih cien tíib ã jʉmʉp be”, cã́acwãdih ãt niijíp wʉt jĩ.
8 E outra caiu em boa terra, e produziu fruto que cresceram e aumentaram; e produziu uns trinta, e uns sessenta e alguns cem.
9 Páant niíj péanit, “¡Ded molít jʉmna, ã tʉ́i joyó naáh!” Jesús queétdih ãt niijíp wʉt jĩ.
9 E ele disse-lhes: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
10 Queét joinítji ĩ jwʉ́ʉb bejat tʉ́ttimah, Jesús doce ã bohénit, bita daocánnit biícdih caandíh nin pah ĩt niíj ʉʉ́bh joyóp wʉt jĩ:
10 E, estando ele só, os que estavam junto dele com os doze perguntavam-lhe acerca da parábola.
11 —Dios jwĩ Maáh yoobát jʉmna, nihat cã́acwãdih ã teo wáacat pínah dooná, jwĩ déewã jon jã́tih moondíh ã jéihya jwʉhca naáh doonádih bʉʉ yeéb wã bohénitdih Dios ã jéihyat tʉ́ʉtna caá. Obohjeéhtih, bitadih páantjeh ã jéihya jwʉhcah, wã jenah joiní naáwátjĩhjeh queétdih wãpĩ́ bohéna caá.
11 E ele disse-lhes: A vós é concedido conhecer o mistério do reino de Deus; mas aos de fora todas estas coisas são apresentadas por parábolas;
12 Pánihna, wã chãjatdih enna yʉhna, ĩ beh encan caá. Wã naáwátdih joiná yʉhna, ĩ beh joicán caá. Pánih beh encan, beh joicán, ĩ yéejatdih cádahcan, wã pebh ĩ tac pʉ́ʉd jʉ̃óhcah, ĩ yéejatdih wã yohcan niít, Jesús queétdih ãt niijíp wʉt jĩ.
12 para que vendo, eles possam ver, e não percebam; e, ouvindo, eles possam ouvir, e não entendam; para que a qualquer momento, eles não se convertam, e seus pecados sejam perdoados.
13 “Yeéb bʉtéh wã naóhnidih beh joicán, biíh wã naáwát pínahdihbʉt ñi beh joicán niít”, Jesús ã bohénitdih ãt niijíp wʉt jĩ.
13 E ele disse-lhes: Não entendeis esta parábola? Como, pois, entendereis todas as parábolas?
14 “Wĩ́ih tʉ́ini doonádih naóhni, waáh momni panihni caá.
14 O semeador semeia a palavra;
15 Biquína joinít namáboó bʉʉg ñájni panihni ĩ jʉmna caá. Caandíh ĩ joyát tʉ́ttimahbitjeh, Satanás jʉ̃óhnit, jwébehwã caán tíibnadih ĩ jeémát pahjeh, queét ĩ joyátjidih ã quíib bʉʉdána caá. Páant ã quíib bʉʉdánachah, ĩ joyátjidih náhnican, ĩ jéih jepahcan caá.
15 estes são os que estão à beira do caminho, em quem a palavra é semeada; mas ouvindo-a, imediatamente vem Satanás e tira a palavra que foi semeada nos seus corações.
16 Bita joinítboó jeejíh yewéni baácdih bʉʉg ñájni panihni ĩ jʉmna caá. Caandíh joinít, bʉ́dí ĩ wẽi jwʉhna yʉh caá.
16 E da mesma forma são os semeados em lugares pedregosos; os quais, ouvindo a palavra, imediatamente a recebem com alegria;
17 Obohjeéhtih, wẽi joiná yʉhna, ñeh jáap bejni panihni ĩ jʉmna caá. Yeejép ã yapachah, wĩ́ihwã ĩ jʉmat jíib bita queétdih ĩ yéej chãjachah, waícanjeh wĩ́ih tʉ́ini doonádih ĩ cádahna caá.
17 mas não têm raiz em si mesmos, e então duraram por algum tempo; depois, sobrevindo aflição ou perseguição por causa da palavra, imediatamente se escandalizaram.
18 Bita joinítboó nemép óotna cãtíh bʉʉg ñájni panihni ĩ jʉmna caá. Caandíh joinít, ĩ jepahna yʉh caá.
18 E os que foram semeados entre os espinhos, esses ouvem a palavra;
19 Obohjeéhtih, nin baácdih bóodih bʉ́dí jenah joinít, dinerodih, bií déedihbʉt bʉ́dí ĩ bíbohíhatdihjeh ĩ jenah joiná caá. Páant ĩ jenah joyóchah, ĩ joiní tʉ́ini dooná pácahi panihni ĩ́ih caolihboó ã jéih behcan caá. Pánihna, caandíh jenah joicán, tʉ́iniboodíh ĩ jéih chãjcan caá.
19 e os cuidados deste mundo, e os enganos das riquezas e as ambições das demais coisas, sufocam a palavra, e ela se torna infrutífera.
20 Obohjeéhtih, bitaboó wĩ́ih tʉ́ini doonádih joinít, tʉ́ini baácboó bʉʉg ñájni panihni ĩ jʉmna caá. Caandíh joiná, tʉ́i jepahnit, tʉ́inidih ĩ jéih chãjna caá. Queét treinta tíibna ã quehat pah ĩ jʉmna caá. Bita tʉ́i jepahnit, bʉ́dí tʉ́i chãjna, sesenta tíibna ã quehat pah ĩ jʉmna caá. Bita tʉ́i jepahnit, chah bʉ́dí tʉ́i chãjna, cien tíibna ã quehat pah ĩ jʉmna caá”, Jesús ãt niijíp wʉt jĩ.
20 Mas os que foram semeados em boa terra, os que ouvem a palavra e a recebem, e produzem fruto, alguns trinta vezes, alguns sessenta, e outros cem.
21 Páant niíj péanit, nin pah queétdih ãt jwʉ́ʉb niíj naóh bohénap wʉt jĩ: “Wã bohéát jiiát panihni caá. Jiiát dahdih jií péanit, wáam dahjĩh ñipĩ́ páah jwejcan caá. Caan dáhdih chʉ́ʉdat páha nʉmpboobʉ́t ñipĩ́ jii jwéjcan caá. Obohjeéhtih, ã tʉ́i yeh iigát pínah niijná, japboó ñipĩ́ jií cáagna caá.
21 E ele lhes disse: Vem uma candeia para ser colocada sob um alqueire, ou debaixo da cama? E não para ser colocada sobre um castiçal?
22 Jiiát dah ã yeh iiguíchah jwĩ tʉ́i enat pah, jã́tih ĩ beh joicátjidih tʉ́ttimah cã́acwã ĩ jéihbipna caá.
22 Porquanto não há nada escondido que não seja manifesto; nem coisa alguma mantida em segredo, que não se torne pública.
23 ¡Ded molít jʉmna, ã tʉ́i joyó naáh!
23 Se algum homem tem ouvidos para ouvir, ouça.
24 Páant ñi tʉ́i jepahachah ennit, Dios yeebdíh ã tʉ́i teo wáacbipna caá, chah ñi beh joyát pínah niijná. Obohjeéhtih, joiná yʉhna, ñi joyáh bojochah enna, yeebdíh ã teo wáaccan niít. Páant ã teo wáaccah, ñi beh joicán niít.
24 E disse-lhes: Fiquem atentos ao que ouvis. Com a medida com que medis isso vos será medido, e a vós que ouvis ainda mais será acrescentado.
25 Ded tʉ́i jepahni tʉ́i beh joiní ã jʉmbipna caá. Obohjeéhtih, jepahcanniboó ‘Bainí wã beh joiná caá’, niijná yʉhna, beh joicánni ã jʉmbipna caá”, ãt niijíp wʉt jĩ.
25 Porque aquele que tem, a ele será dado; e aquele que não tem, dele será tomado até aquilo que tem.
26 “Dios ã maáh jʉmat, trigodih momat panihni caá.
26 E ele disse: Assim é o reino de Deus, como se um homem lançasse semente à terra;
27 Mom péanit, chei jʉmat pah ʉ̃o, yeó jáap jʉmat pah ãpĩ́ jáana caá. Páant ã chãjat pónih, ã jéihcah yʉhna, ã momni ã behna caá.
27 e vai dormir e se levanta noite e de dia, e a semente brota e cresce, e ele nem sabe como.
28 Baácboó momnidih Diosjeh ã behana caá. Páant ã behanachah, caán pínah ã jwíih chíihna caá. Caán ã behechah, ã́ih wawá pínah ãpĩ́ yabacna caá. Caán wawá behnit, ã bʉ́ʉhʉchah, ã́ih quehena ã jígohna caá.
28 Porque a terra por si mesma produz fruto, primeiro a folha, depois a espiga, e por último o grão na espiga.
29 Caandíh ʉb láa caan quéhena ã behechah ennit, cã́acwã ĩpĩ́ bóod ʉbna caá.Ã momni ded pah ã behatdih ã beh joicát pah, cã́acwã ded pah Diosdih ĩ jepahatdihbʉt ñi jéih beh joicán caá”, Jesús ãt niijíp wʉt jĩ.
29 Mas quando o fruto está maduro, imediatamente ele mete a foice, porque é chegada a colheita.
30 “¿Dios ã maáh jʉmat ded pahna tigaá, ñi jenah joyóchah? ¿Caandíh ñi jéihyat pínah niijná, dedédih jenah joinít tigaá caandíh wã naóhbi?
30 E ele disse: A que assemelharemos o reino de Deus? Ou com que comparação o compararemos?
31 Mostaza tíib ded pah ã jʉmatdih wã naáwáchah, caandíh ñi beh joibípna caá. Caán tíib cã́o tíbih pah bóo ã jʉmna caá.
31 É como um grão de mostarda, que, quando se semeia na terra, é a menor de todas as sementes que há na terra;
32 Pánih bainí tíbih jʉmna yʉhna, caandíh ĩ momochah, chíihna, ã tʉ́i behna caá. Páant ã behechah, ã́ih cã́canaboó jwébehwã yeó chãhatdih ĩpĩ́ jweí jaamná caá. Pánihat pah tigaá Dios ã maáh jʉmat. Ã́ihwã daocánnit jwíih jʉmnitji, tʉ́ttimah ĩ dao béjbipna caá”, Jesús ãt niijíp wʉt jĩ.
32 mas, tendo sido semeado, cresce, e torna-se a maior de todas as hortaliças, e cria grandes ramos, de tal maneira que as aves do céu podem abrigar-se à sua sombra.
33 Caán dée naáwátnajĩh cã́acwã ĩ jéihyat pah bóo Jesús queétdih ãpĩ́ bohénap wʉt jĩ.
33 E com muitas parábolas como estas, lhes falava a palavra, conforme podiam ouvi-la.
34 Naáwátna ã wihcah, queétdih ãpĩ́ bohécap wʉt jĩ. Obohjeéhtih, ã bohénitdihjeh ã bohéátjidih Jesús ãpĩ́ jwʉ́ʉb naáwáp wʉt jĩ, ĩ tʉ́i beh joyát pínah niijná.
34 Mas sem parábolas ele não lhes falava; e quando eles estavam a sós, explicava todas as coisas a seus discípulos.
35 Pánih cã́acwãdih bohé péanit, tõo ñáh jʉ̃ʉ́wʉ́chah,
35 E, naquele dia, sendo já tarde, disse-lhes: Passemos para o outro lado.
36 Jesús páantjeh jãáj chóodih pahnit, ã bohénit biícdih, caandíh joinítdih ĩt éemp chʉ́ʉh bejep wʉt jĩ. Bitabʉt biíh jãáj chóonajĩh ĩjeéh ĩt chʉ́ʉh bejep wʉt jĩ.
36 E, despedindo a multidão, levaram-no consigo, assim como estava, no barco; e havia também com ele outros pequenos barcos.
37 — ausente —
37 E se levantou grande tempestade de vento, e as ondas batiam no barco, de modo que já se enchia.
38 — ausente —
38 E ele estava na parte de trás do barco, dormindo sobre uma almofada; e eles o acordaram, dizendo-lhe: Mestre, não te preocupa que pereçamos?
39 Páant ĩ niíj wʉcʉchah jáanit, Jesús johlit, nolihatdihbʉt
39 E ele, levantando-se, repreendeu o vento e disse ao mar: Paz, aquieta-te. E o vento cessou, e houve grande calmaria.
40 Páant ã niiját tʉ́ttimah, ã pej jʉmnitdih nin pah ãt niijíp wʉt jĩ:
40 E ele disse-lhes: Por que sois temerosos? Ainda não tendes fé?
41 Obohjeéhtih, bʉ́dí ʉ́ʉmnit, queétboó nin pah ĩt míic niijíp wʉt jĩ:
41 E eles temeram muito, e diziam uns aos outros: Que espécie de homem é este, que até o vento e o mar lhe obedecem?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.