Marcos 3
Dios ã jáap naáwát tólih (CBV) vs NAA
1 Jwĩ míic wáacat mʉʉná jʉibínit, Jesúswã ĩt waad béjep wʉt jĩ. Caán mʉʉdíh téihya ágahnibʉt ãt jʉmʉp wʉt jĩ.
1 De novo, Jesus entrou na sinagoga. E estava ali um homem que tinha uma das mãos ressequida.
2 Caán mʉʉdíh jʉmnitboó Jesúsdih ĩt en ñʉʉnʉ́p wʉt jĩ. Chooát yeó jáapdih yʉhna, Jesús téihya ágahnidih ã booanachah, eníhna ĩt chãjap wʉt jĩ, caandíh naóh yacat tʉ́ʉt niijná.
2 E estavam observando Jesus para ver se curaria aquele homem no sábado, a fim de o acusarem.
3 Téihya ágahnidih nin pah Jesús ãt niijíp wʉt jĩ:
3 Jesus disse ao homem da mão ressequida:
4 Páant niijnít, caán mʉʉdíh jʉmnitboodíh nin pah ãt niíj ʉʉ́bh joyóp wʉt jĩ:
4 Então lhes perguntou: Mas eles ficaram em silêncio.
5 Páant ĩ jepahcah enna, cã́acwãdih ĩ jĩ́gah encatdih jéihnit, Jesús queétdih ãt íijip wʉt jĩ. Queétdih íijna yʉhna, bʉ́dí ãt jĩ́gahap wʉt jĩ. Pánih jĩ́gahnit, téihya ágahniboodíh nin pah ãt niijíp wʉt jĩ:
5 Então Jesus, olhando em volta, indignado e entristecido com a dureza de coração daquelas pessoas, disse ao homem: O homem estendeu a mão, e ela lhe foi restaurada.
6 Páant Jesús ã́ih téihyadih ã booanachah ennit, fariseowã ĩt íij bac bejep wʉt jĩ. Pánih íij bac bejnit, Herodeíh cã́acwã biícdih míic wáacnit, “¿Ded pah tigaá Jesúsdih jwĩ jéih mao yohbi?” queétjeh ĩt míic niijíp wʉt jĩ.
6 Os fariseus saíram dali e, com os herodianos, logo começaram a conspirar contra Jesus, procurando ver como o matariam.
7 — ausente —
7 Jesus se retirou com os seus discípulos para o mar. Uma grande multidão o seguia. Eram pessoas que tinham vindo da Galileia, da Judeia,
8 — ausente —
8 de Jerusalém, da Idumeia, do outro lado do Jordão e dos arredores de Tiro e de Sidom, porque ouviam falar das coisas que Jesus fazia.
9 — ausente —
9 Então recomendou aos seus discípulos que sempre lhe tivessem pronto um barquinho, por causa da multidão, a fim de não o apertarem.
10 — ausente —
10 Pois curava muitas pessoas, de modo que todos os que tinham alguma enfermidade se esforçavam para chegar perto, a fim de poderem tocar nele.
11 Jesúsdih ennit, nemép caolih jʉmnitboó ĩpĩ́ páah yoh ñajap wʉt jĩ. Pánih páah yoh ñajnit, nin pah ĩt niíj ñaacáp wʉt jĩ:
11 Também os espíritos imundos, quando o viam, prostravam-se diante dele e gritavam: — Você é o Filho de Deus!
12 Obohjeéhtih, Jesús queétdih nin pah ãpĩ́ niíj wʉtʉp wʉt jĩ:
12 Mas Jesus lhes advertia severamente que não o expusessem à publicidade.
13 Jeéboó pʉ́ʉh laab jʉibínit, ã náahnitdih Jesús ã pebhna ãt bejat tʉ́ʉtʉp wʉt jĩ. Ã bejat tʉ́ʉtʉchah joinít, ã pebhna ĩt jʉibínap wʉt jĩ.
13 Depois, Jesus subiu ao monte e chamou os que ele quis, e vieram para junto dele.
14 Doce ã naáwát tʉ́ʉtnit pínah biíh tʉ́tchinaboó wahna, ã́ih tʉ́ini doonádih naóh jibnit pínahdih ãt ñíwip wʉt jĩ.
14 Então designou doze, aos quais chamou de apóstolos, para estarem com ele e para os enviar a pregar
15 Pánih ñíonit, nemépwãdih ĩ bacaat pínah wẽpatdihbʉt queétdih ãt wʉ̃hʉp wʉt jĩ.
15 e a exercer a autoridade de expulsar demônios.
16 — ausente —
16 Eis os doze que designou: Simão, a quem acrescentou o nome de Pedro;
17 — ausente —
17 Tiago, filho de Zebedeu, e João, irmão de Tiago, aos quais deu o nome de Boanerges, que quer dizer “filhos do trovão”;
18 — ausente —
18 André, Filipe, Bartolomeu, Mateus e Tomé; Tiago, filho de Alfeu; Tadeu; Simão, o Zelote;
19 — ausente —
19 e Judas Iscariotes, que foi quem o traiu.
20 Jwʉ́ʉb dei bejnit, Jesús ã bohénit biícdih mʉʉná ĩt waad béjep wʉt jĩ. Páant ĩ waadát tʉ́ttimah, dawá cã́acwã míic wáac jʉibína, caan mʉʉdíh ĩt yáwap wʉt jĩ. Páant ĩ míic wáac jʉibínachah ennit, Jesúswã ĩt jéih jeémpcap wʉt jĩ.
20 Então Jesus foi para casa. E outra vez se ajuntou uma multidão, de tal modo que nem podiam comer.
21 Pánihna, dawá ĩ míic wáacat doonádih joinít, caán mʉʉná jʉibínit, Jesús ã déewã caandíh wapat tʉ́ʉt niijná, ĩt ʉb bejíhip wʉt yʉh jĩ. “Jesús déhena caá ã chãjap”, queét ĩt niijíp wʉt jĩ.
21 E, quando os parentes de Jesus ouviram isto, saíram para prendê-lo, porque diziam: — Está fora de si.
22 Biquína Moisés ã wʉtatjidih bohénit Jerusalén tʉ́tchimant dei jʉibínitboó nin pah ĩt míic niijíp wʉt jĩ: “Nemépwã ĩ maáh Beelzebú ã wẽpatjĩhjeh caá nemépwãdih ã bacat tʉ́ʉtʉp”, ĩt niijíp wʉt jĩ.
22 Os escribas, que tinham vindo de Jerusalém, diziam: — Ele está possuído de Belzebu. Ele expulsa os demônios pelo poder do maioral dos demônios.
23 Páant ĩ niijíchah joinít, Jesúsboó queétdih nin pah ãt niíj naáwáp wʉt jĩ: “Nemépwã míicjeh ĩpĩ́ míic bacacan caá. Nemépwã ĩ maáh ã wẽpatjĩh nihcan, Tʉ́ini Espíritu ã wẽpatjĩh queétdih wã bacana caá.
23 Então, convocando-os, Jesus lhes disse, por meio de parábolas:
24 Nin pah ã jʉmna caá: Det biíc baácdih moonjéh yʉhna míic maona, queét nihat ĩta wʉn beedáh bej tagaá.
24 Se um reino estiver dividido contra si mesmo, tal reino não pode subsistir.
25 Pánihat pah, biíc yoobó, biíc mʉʉdíh moonjéh yʉhna, míic maona, ĩta jweí peét bej tagaá.
25 Se uma casa estiver dividida contra si mesma, tal casa não poderá subsistir.
26 Satanás, nemépwã ĩ maáh ã́ihwãdih bacana, biíc yoobó mʉntih páant ã yapachah, ã wẽpatbʉt ãta bʉʉd tágaá.
26 Se Satanás se levantou contra si mesmo e está dividido, não pode subsistir; é o seu fim.
27 “Nin pahbʉt ã jʉmna caá: Wẽpép newéíh mʉʉná ded nʉʉ́míhna yʉhna, ã jéih waadcán caá. Obohjeéhtih, caandíh chéo péanit, ã́ih bií déedih ã jéih ʉbna caá.
27 Ninguém pode entrar na casa do valente para roubar-lhe os bens, sem primeiro amarrá-lo; e só então saqueará a casa dele.
28 “Yoobópdih yeebdíh wã naóhna caá. Det yéej chãjna, Diosdih yeejép wéhena yʉhna, ĩ jwʉ́ʉb tʉ́ʉt nʉʉmʉ́chah, Dios ĩ yéejatdih ã yohbipna caá.
28 Em verdade lhes digo que tudo será perdoado aos filhos dos homens: os pecados e as blasfêmias que proferirem.
29 Páant ĩ yéejatdih ã yohochah yʉhna, Tʉ́ini Espírituboodíh yeejép ĩ wéhenachah, caandíh bácah ã noón quíib bʉʉdcán niít. Páant ĩ niijátji jíib, peéh chãjat páantjeh ã jʉmbipna caá”, Jesús ãt niijíp wʉt jĩ.
29 Mas aquele que blasfemar contra o Espírito Santo nunca terá perdão, visto que é réu de pecado eterno.
30 Jesús Tʉ́ini Espíritu ã wẽpatjĩh nemépwãdih ã bacanachah yʉhna, “Caán nemépwã ĩ maáh ã wẽpatjĩh nemépwãdih ã bacana caá”, Moisés ã wʉtatjidih bohénit ĩ niijíchah joinít, Tʉ́ini Espíritudih ĩ yéej wéheatji jíib Jesús queétdih páant ãt niíj naáwáp wʉt jĩ.
30 Jesus disse isto porque diziam: “Está possuído de um espírito imundo.”
31 Páant ã naáwát pónih, Jesús ã íin ã ʉ́ʉdwã biícdih ĩt jʉibínap wʉt jĩ. Pánih jʉibínit, jóocmant pã́init, Jesúsdih ĩt bid baca bojat tʉ́ʉtʉp wʉt jĩ.
31 Nisto, chegaram a mãe e os irmãos de Jesus e, tendo ficado do lado de fora, mandaram chamá-lo.
32 Pánihna, ã pebh chʉ́ʉdnitboó caandíh nin pah ĩt niijíp wʉt jĩ:
32 Muita gente estava sentada ao redor de Jesus, e alguns lhe disseram: — Olhe, a sua mãe, os seus irmãos e as suas irmãs estão lá fora, procurando o senhor.
33 —Ma naáwát tʉ́ina caá. Obohjeéhtih, ¿Dedh tigaá wã íin? ¿Det tigaá wã ʉ́ʉdwãbʉt, yeéb ñi jenah joyóchah? Jesús queétdih ãt niijíp wʉt jĩ.
33 Então Jesus perguntou:
34 Páant niijnít, ã pebh chʉ́ʉdnitdih jʉ́ʉtnit, nin pah ãt niijíp wʉt jĩ:
34 E, olhando em volta para os que estavam sentados ao seu redor, disse:
35 Pánihna, ded Diosdih tʉ́i jepahni wã ʉ́ʉd, wã jwan, wã íin panihni ã jʉmna caá, ãt niijíp wʉt jĩ.
35 Portanto, aquele que fizer a vontade de Deus, esse é meu irmão, minha irmã e minha mãe.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.