Marcos 15
Dios ã jáap naáwát tólih (CBV) vs VC
1 Baáb jéenechah, sacerdotewã ĩ maáta, jwiít judíowã jwĩ maáta, Moisés ã wʉtatjidih bohénit, bita maátabʉt ĩt míic wáac jʉibínap wʉt jĩ. Pánih míic wáac jʉibínit, Jesúsdih ded pah ĩ chãjat pínahdih ĩt míic wéhenap wʉt jĩ. Pánih míic wéhe péanit, Jesúsdih ĩt chéwat tʉ́ʉtʉp wʉt jĩ. Ĩ chéo péaat tʉ́ttimah, maáh Pilato pebhboó ĩt ʉb bejat tʉ́ʉtʉp wʉt jĩ. Pilato, Roma baácdih bóo, Judea baácdih moondíh wʉtni ãt jʉmʉp wʉt jĩ.
1 Logo pela manhã se reuniram os sumos sacerdotes com os anciãos, os escribas e com todo o conselho. E tendo amarrado Jesus, levaram-no e entregaram-no a Pilatos.
2 Páant ĩ ʉb jʉibínachah ennit, Pilato Jesúsdih nin pah ãt niíj ʉʉ́bh joyóp wʉt jĩ:
2 Este lhe perguntou: És tu o rei dos judeus? Ele lhe respondeu: Sim.
3 Pánihna, sacerdotewã ĩ maáta Pilatodih yeenit, Jesúsdih yeejép ĩt naóh yacap wʉt jĩ.
3 Os sumos sacerdotes acusavam-no de muitas coisas.
4 Páant ĩ naóh yacachah joinít, nin pah Pilato Jesúsdih ãt niijíp wʉt jĩ:
4 Pilatos perguntou-lhe outra vez: Nada respondes? Vê de quantos delitos te acusam!
5 Obohjeéhtih, Jesús ãt jwʉ́ʉb jepahcap wʉt jĩ. Páant ã jepahcatdih ennit, Pilato bʉ́dí ãt wʉ́hi bejep wʉt jĩ.
5 Mas Jesus nada mais respondeu, de modo que Pilatos ficou admirado.
6 — ausente —
6 Ora, costumava ele soltar-lhes em cada festa qualquer dos presos que pedissem.
7 — ausente —
7 Havia na prisão um, chamado Barrabás, que fora preso com seus cúmplices, o qual na sedição perpetrara um homicídio.
8 Pánihna, cã́acwã Pilato pebh jʉibínit, biíc nemnidih ã bacaat pínahdih ĩt ʉʉ́bʉ́p wʉt jĩ.
8 O povo que tinha subido começou a pedir-lhe aquilo que sempre lhes costumava conceder.
9 Páant ĩ ʉʉ́bʉ́chah joinít, Pilato queétdih nin pah ãt niíj ʉʉ́bh joyóp wʉt jĩ:
9 Pilatos respondeu-lhes: Quereis que vos solte o rei dos judeus?
10 Dawá cã́acwã Jesúsdih ĩ weñechah, sacerdotewã ĩ maátaboó caandíh tʉbit íijna, ĩt mawat tʉ́ʉtʉp wʉt jĩ. Pánihna, queét Jesúsdih ĩ íijatdih jéihnit, cã́acwã ĩ weñatdihbʉt jéihnit, Pilato queétdih páant ãt ʉʉ́bh joyóp wʉt jĩ.
10 {Porque sabia que os sumos sacerdotes o haviam entregue por inveja.}
11 Obohjeéhtih, cã́acwã Jesúsdih ĩ náahachah yʉhna, sacerdotewã ĩ maátaboó queétdih jac wʉtnit, Barrabásboodíh ã bacaat pínahdih ĩt jepahat tʉ́ʉtʉp wʉt jĩ.
11 Mas os pontífices instigaram o povo para que pedissem de preferência que lhes soltasse Barrabás.
12 —¿Yeéb judíowã ‘jwĩ maáh’, ñi niijnídih dedé tigaá wã chãjbi? Pilato ãt niijíp wʉt jĩ.
12 Pilatos falou-lhes outra vez: E que quereis que eu faça daquele a quem chamais o rei dos judeus?
13 —¡Caandíh cruzboó péoh dodhnit, ma mao yohat tʉ́ʉtʉ́! ĩt niíj ñaacáp wʉt jĩ.
13 Eles tornaram a gritar: Crucifica-o!
14 —¿Dépanihna? ¿Dedé tigaá ã yéejatji, páant ñi niijíchah? Pilato ãt niíj ʉʉ́bh joyóp wʉt jĩ.
14 Pilatos replicou: Mas que mal fez ele? Eles clamavam mais ainda: Crucifica-o!
15 Pánihna, cã́acwã caandíh ĩ íijcat pínah niijná, Pilato Barrabásdih queétdih ãt baca wʉ̃hʉp wʉt jĩ. Pánih bacanit, soldadowãdih momo jiwi chóo coóh jʉmni tõpnajĩh Jesúsboodíh ãt pʉñat tʉ́ʉtʉp wʉt jĩ. Pánih pʉñat tʉ́ʉtnit, Pilato caandíh ãt ʉb bejat tʉ́ʉtʉp wʉt jĩ, cruzboó péoh dodhnit, ĩ mao yohat pínah niijná.
15 Querendo Pilatos satisfazer o povo, soltou-lhes Barrabás e entregou Jesus, depois de açoitado, para que fosse crucificado.
16 Páant ã ʉb bejat tʉ́ʉtʉchah joinít, Pilatoíh mʉʉ́ diítna Jesúsdih ĩt ʉb waad béjep wʉt jĩ. Pánih ʉb waad béjnit, caanjĩ́h wapnit soldadowã ĩt míic wáacap wʉt jĩ.
16 Os soldados conduziram-no ao interior do pátio, isto é, ao pretório, onde convocaram toda a coorte.
17 Pánih míic wáacnit, Jesúíh yégueh jih bóo chóodih tóo dʉgnit, maáh ã dʉwát pah jígohni dʉʉni chóodih caandíh ĩt yacap wʉt jĩ. Maáh ã dʉwát jʉ́dʉ pah chãjnit, óot pihdih péeb wao péanit, Jesúíh wao dáhdih ĩt yacap wʉt jĩ.
17 Vestiram Jesus de púrpura, teceram uma coroa de espinhos e a colocaram na sua cabeça.
18 Maáhdih ĩpĩ́ chãjat pah Jesúsdih nin pah ĩt niíj deoh naáwáp wʉt jĩ:
18 E começaram a saudá-lo: Salve, rei dos judeus!
19 Pánih deoh naóhnit, máa doóbhjĩh ã́ih wao dáhdih maonit, ĩt coí jã́hanap wʉt jĩ. Pánih mao coí jã́hanit, maáhdih weñat pah Jesús pebh ĩt bódicha caj yoh ñajap wʉt jĩ.
19 Davam-lhe na cabeça com uma vara, cuspiam nele e punham-se de joelhos como para homenageá-lo.
20 Páant niíj deoh naóh péanit, dʉʉni chóodih tóo dʉgnit, ã́ih yégueh chóodihjeh ĩt jwʉ́ʉb yacap wʉt jĩ. Pánih yacnit, ĩt ʉb bac bejep wʉt jĩ, cruzboó péoh dodhnit, ĩ mao yohat tʉ́ʉt niijná. Pánih ʉb bejna, ã́ih cruzdih bewat tʉ́ʉtnit, ĩ mao yohat pínah jeéboó caandíh ĩt ʉb bejep wʉt jĩ.
20 Depois de terem escarnecido dele, tiraram-lhe a púrpura, deram-lhe de novo as vestes e conduziram-no fora para o crucificar.
21 Ĩ mao yohat pínah jeéboó bejnit, Simón, Cirene baácdih bóodih ĩt jwãááp wʉt jĩ. Simón Jerusalén tʉ́tchiboó jʉibína ãt chãjap wʉt jĩ. Caán Simón ã wehboó jwĩjeéh jʉmnit Alejandro, Rufojĩh ĩ jʉmna caá. Pánihna, queét ĩ íip Simóndih jwãáhnit, soldadowã caandíh Jesúíh cruzdih ĩt bewat tʉ́ʉtʉp wʉt jĩ.
21 Passava por ali certo homem de Cirene, chamado Simão, que vinha do campo, pai de Alexandre e de Rufo, e obrigaram-no a que lhe levasse a cruz.
22 Pánih bejnit, Gólgota wʉ̃t jʉmʉpna ĩt jʉibínap wʉt jĩ. “Gólgota” niijná, “Waó Iidíp jeé”, niijná ĩt chãjap wʉt jĩ.
22 Conduziram Jesus ao lugar chamado Gólgota, que quer dizer lugar do crânio.
23 Pánih caanná jʉibínit, mirra wʉ̃t jʉmni macjĩh widnit, ĩ ʉb bejni jiwá iguíh macdih Jesúsdih ĩt tóihyop wʉt yʉh jĩ. Obohjeéhtih, caan mácdih Jesús ãt babhcap wʉt jĩ.
23 Deram-lhe de beber vinho misturado com mirra, mas ele não o aceitou.
24 Tʉ́ttimah, cruzboó Jesúsdih ĩt péoh dodhdop wʉt jĩ. Pánih péoh dodh péanit, ã́ih yégueh chóojidih “¿Deíh tigaá ã jʉmbi?” míic niijnít, tíhwat jʉ́dʉnabitjĩh soldadowã ĩt yoh tíhwip wʉt jĩ.
24 Depois de o terem crucificado, repartiram as suas vestes, tirando a sorte sobre elas, para ver o que tocaria a cada um.
25 Cheibitjeh nueve yeó ã jʉmʉchah, Jesúsdih cruzboó ĩt péoh dodhdop wʉt jĩ.
25 Era a hora terceira quando o crucificaram.
26 Ã yéejatdih naóhna, cruzboó ã́ih wao cháh, nin pah ĩt niíj daác bʉ́ʉdhdʉp wʉt jĩ. “Judíowã ĩ maáh”, caán naadíh ĩt niíj daacáp wʉt jĩ.
26 A inscrição que motivava a sua condenação dizia: O rei dos judeus.
27 Chénewã nʉʉmnítdihbʉt biíh cruznadih Jesús pebh ĩt péoh dodhdop wʉt jĩ. Biícdih ã jéihyepmant bóo bʉwámant, biíhdih ã wáyámant bóo bʉwámant péoh dodhnit, queét tac yoób Jesúsdih ĩt péoh dodhdop wʉt jĩ.
27 Crucificaram com ele dois bandidos: um à sua direita e outro à esquerda.
28 Jon jã́tih Dios naáwátdih naóh yapani ã daacátji biíc yoobó Jesús ãt yapap wʉt jĩ: “ ‘Wʉtatdih yap yohnitjeéh jʉmni caá’, cã́acwã caandíh ĩ niíj jenah joibípna caá”, ãt niíj daacáp tajĩ.
28 {Cumpriu-se assim a passagem da Escritura que diz: Ele foi contado entre os malfeitores {Is 53,12}.}
29 Cruz pebh en yap bejnit Jesúsdih nin pah yeejép ĩt niíj deoh naáwáp wʉt jĩ:
29 Os que iam passando injuriavam-no e abanavam a cabeça, dizendo: Olá! Tu que destróis o templo e o reedificas em três dias,
30 Pánihni jʉmna, ¡caán ĩ péoh dodhdopmant meemjéh ma dei jʉ̃ʉ́wʉ́! ĩt niijíp wʉt jĩ.
30 salva-te a ti mesmo! Desce da cruz!
31 Páant ĩ niiját pah sacerdotewã ĩ maáta, Dios ã wʉtatdih bohénitbʉt biíc yoobó caandíh nin pah ĩt niíj deoh naáwáp wʉt jĩ:
31 Desta maneira, escarneciam dele também os sumos sacerdotes e os escribas, dizendo uns para os outros: Salvou a outros e a si mesmo não pode salvar!
32 ‘Judíowã ĩ maáh caá’, niijná, cruzmant ã dei jʉ̃ʉ́wʉ́chah enna, caandíh jwĩ jepahbipna caá, ĩt niijíp wʉt jĩ.
32 Que o Cristo, rei de Israel, desça agora da cruz, para que vejamos e creiamos! Também os que haviam sido crucificados com ele o insultavam.
33 Jesús cruzboó ĩ péoh dodhni ã ñʉhʉchah, yeó jáap tac yoób ã dʉpʉ́áh bejep jĩ. Nihat baácboó dʉpʉ́ bejnit, biíc peihcanni horas tʉ́ttimah, ã jwʉ́ʉb baáb jwʉ́ʉb bejep jĩ, páant mʉntih.
33 Desde a hora sexta até a hora nona, houve trevas por toda a terra.
34 Páant ã jwʉ́ʉb baabát pínah jã́tihbit, Jesús nin pah ãt niíj wẽp ñaacáp wʉt jĩ: “Eloí, Eloí, ¿lemá sabactani?” niijná, “¿Wĩ́ih Dios, wĩ́ih Dios, dépanih tigaá weemdíh ma éemp bej?” Jesús ãt niíj ñaacáp wʉt jĩ.
34 E à hora nona Jesus bradou em alta voz: Elói, Elói, lammá sabactáni?, que quer dizer: Meu Deus, meu Deus, por que me abandonaste?
35 Páant ã niijíchah joinít, biquína caanjĩ́h ñʉhnit,
35 Ouvindo isto, alguns dos circunstantes diziam: Ele chama por Elias!
36 Biíc ĩjeéh jʉmniboó ñáo ñah bejnit, páab chʉí déedih ʉbnit, bijni jiwá iguíh macdih báah, máa doóbh yapatdih chéo bʉ́ʉdh, jʉ́ʉt ñahanit, Jesúsdih ãt wái nomat tʉ́ʉtʉp wʉt yʉh jĩ. Pánih wái nomat tʉ́ʉtnit, caanjéh nin pah ãt míic niijíp wʉt jĩ:
36 Um deles correu e ensopou uma esponja em vinagre e, pondo-a na ponta de uma vara, deu-lho para beber, dizendo: Deixai, vejamos se Elias vem tirá-lo.
37 Páant ã niiját tʉ́ttimah, tʉbit ñaácnit, Jesús ãt wʉnah bejep wʉt jĩ.
37 Jesus deu um grande brado e expirou.
38 Páant ã wʉnʉchahjeh, Dioíh mʉʉ́ diítboó ĩ jãh yaíhni bʉ́dí wʉ́ʉpni chóo yeo dei bejnit, chéne chóo pah ãt chãwáp wʉt jĩ.
38 O véu do templo rasgou-se então de alto a baixo em duas partes.
39 Caán ã wʉnʉchah ennit, Jesús pebh ñʉhni soldadowã ĩ maáh nin pah ãt niijíp wʉt jĩ:
39 O centurião que estava diante de Jesus, ao ver que ele tinha expirado assim, disse: Este homem era realmente o Filho de Deus.
40 Chibít yʉʉ́pbit biquína yaádh Jesúsdih ĩt en ñʉhʉp wʉt jĩ. Queét yaádhjeéh Mágdala tʉ́tchidih bóli María mit jʉmʉp wʉt jĩ. Biíh wili Maríabʉt mit jʉmʉp wʉt jĩ. Caánt José, ã ʉ́ʉd Santiago ĩ íin mit jʉmʉp wʉt jĩ. Biíh wili Salomébʉt mit jʉmʉp wʉt jĩ.
40 Achavam-se ali também umas mulheres, observando de longe, entre as quais Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago, o Menor, e de José, e Salomé,
41 Jesús Galilea baácboó ã jʉm jwʉhʉchah, queét yaádh caandíh teo wáacnit ĩt jʉmʉp wʉt jĩ. Pánihna, Jerusalén tʉ́tchina Jesús ã bejechah, queét yaádh dawá bita yaádhbʉt ãjeéh ĩt péenap wʉt jĩ.
41 que o tinham seguido e o haviam assistido, quando ele estava na Galiléia; e muitas outras que haviam subido juntamente com ele a Jerusalém.
42 — ausente —
42 Quando já era tarde - era a Preparação, isto é‚ é a véspera do sábado -,
43 — ausente —
43 veio José de Arimatéia, ilustre membro do conselho, que também esperava o Reino de Deus; ele foi resoluto à presença de Pilatos e pediu o corpo de Jesus.
44 Jesús jã́tih ã wʉnat doonádih joinít, Pilato ãt joí wʉ́hi bejep wʉt jĩ. Pánih joí wʉ́hi bejnit, soldadowã ĩ maáhdih ãt bid bojop wʉt jĩ. Ã pebh ã jʉibínachah, nin pah caandíh ãt niíj ʉʉ́bh joyóp wʉt jĩ:
44 Pilatos admirou-se de que ele tivesse morrido tão depressa. E, chamando o centurião, perguntou se já havia muito tempo que Jesus tinha morrido.
45 Páant ã niíj jepahachah joinít, Pilato ã́ih soldadowãdih Jesúíh bácahjidih ʉb deyanit, Josédih ãt wʉ̃hat tʉ́ʉtʉp wʉt jĩ.
45 Obtida a resposta afirmativa do centurião, mandou dar-lhe o corpo.
46 Páant ã niiját joinít, tʉ́i baabní yégueh chóodih jíib chãj, cruzna jʉmʉpboó jwʉ́ʉb bejnit, Josédih Jesúíh bácahjidih ĩ ʉb deya wʉ̃hʉchah, ãt ʉbʉp wʉt jĩ. Pánih ʉbnit, caán yéguehjĩh pin péanit, jeedíh ĩ baadníji íitboó caandíh ãt yohop wʉt jĩ. Yohnit, bʉ́dí jeé jʉ́dʉdih tóo pʉ̃tʉ́ bejnit, caán íitdih ãt nemep wʉt jĩ.
46 Depois de ter comprado um pano de linho, José tirou-o da cruz, envolveu-o no pano e depositou-o num sepulcro escavado na rocha, rolando uma pedra para fechar a entrada.
47 Páant ã yohochah, Mágdala tʉ́tchimant bóli María, biíh wili Maríabʉt ĩt enep wʉt jĩ. Caánt María biíh José íin mit jʉmʉp wʉt jĩ.
47 Maria Madalena e Maria, mãe de José, observavam onde o depositavam.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.