Marcos 10
Dios ã jáap naáwát tólih (CBV) vs ACF
1 Capernaum tʉ́tchimant bejnit, Judea baácna jʉibínit, Jordán mʉj conanaáboó Jesúswã ĩ chʉ́ʉh jʉibínachah, dawá Jesús pebh ĩt míic wáac jʉibínap wʉt jĩ, páant mʉntih. Páant ã pebh ĩ míic wáac jʉibínachah ennit, ãpĩ́ bohéátji pahjeh mʉntih ãt jwʉ́ʉb bohénap wʉt jĩ.
1 E, levantando-se dali, foi para os termos da Judéia, além do Jordão, e a multidão se reuniu em torno dele; e tornou a ensiná-los, como tinha por costume.
2 Páant ã bohéát pónih, fariseowãbʉt ĩt jʉibínap wʉt jĩ. Pánih jʉibínit, Jesúsdih nin pah ĩt niíj ʉʉ́bh joyóp wʉt jĩ, ded pah ã jepahatdih joinít, caandíh ĩ naóh yacat tʉ́ʉt niijná:
2 E, aproximando-se dele os fariseus, perguntaram-lhe, tentando-o: É lícito ao homem repudiar sua mulher?
3 —¿Ded pah tigaá Moisés ãt niíj wʉtji? Jesús queétdih ãt niíj ʉʉ́bh joí jwʉ́ʉbanap wʉt jĩ.
3 Mas ele, respondendo, disse-lhes: Que vos mandou Moisés?
4 —‘Majeéh bólidih cádahíhna, “Meém ma tʉ́icat enna, meemdíh wã yohna caá”, niíj daácnit, caántdih ñi wʉ̃hʉʉ́. Páant niíj daác wʉ̃hnit, majeéh bólidih ma cádahachah, ã tʉ́ina caá’, Moisés ãt niíj daacáp tajĩ, fariseowã ĩt niíj jepahap wʉt jĩ.
4 E eles disseram: Moisés permitiu escrever carta de divórcio e repudiar.
5 —Diosdih ñi nʉowã ĩ jepahíhcah enna, páant Moisés ãt niíj daacáp tajĩ.
5 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Pela dureza dos vossos corações vos deixou ele escrito esse mandamento;
6 Páant ã niíj daacátji ã jʉmʉchah yʉhna, jon jã́tih nin baácdih chãjnit, newé yad biícdih Dios ãt chãjap wʉt jĩ.
6 Porém, desde o princípio da criação, Deus os fez macho e fêmea.
7 Pánih biícdih ã chãjachah, newé ã mánadih cádahnit, yad biícdih ãpĩ́ jʉmna caá.
7 Por isso deixará o homem a seu pai e a sua mãe, e unir-se-á a sua mulher,
8 Queét chénewã jʉmna yʉhna, biíc bácah panihnit caá ĩ jʉmʉp.
8 E serão os dois uma só carne; e assim já não serão dois, mas uma só carne.
9 Pánihna, Dios queétdih biíc bácah panihnit ã chãjachah, queétjeh míic cádahcat caá náahap, Jesús queétdih ãt niijíp wʉt jĩ.
9 Portanto, o que Deus ajuntou não o separe o homem.
10 Páant ã niiját tʉ́ttimah, mʉʉ́boó jʉmna, páant ã naáwátjidih ã bohénit caandíh ĩt ʉʉ́bh joyóp wʉt jĩ.
10 E em casa tornaram os discípulos a interrogá-lo acerca disto mesmo.
11 Páant ĩ ʉʉ́bh joyóchah, nin pah queétdih ãt niíj jepahap wʉt jĩ:
11 E ele lhes disse: Qualquer que deixar a sua mulher e casar com outra, adultera contra ela.
12 Yad wilibʉt newédih yohnit, biíhdih jwʉ́ʉb áa jʉmna, mi yohnidih yeejép mi chãjna caá, Jesús ãt niijíp wʉt jĩ.
12 E, se a mulher deixar a seu marido, e casar com outro, adultera.
13 Cã́acwã ĩ wehdih ã teo jã́ha ʉʉ́bát pínah niijná, Jesús pebhna ĩ mána ĩt ʉb jʉibínap wʉt yʉh jĩ. Obohjeéhtih, ã bohénitboó queétdih ennit, ĩt jípónih jʉ̃ihñʉp wʉt jĩ.
13 E traziam-lhe meninos para que lhes tocasse, mas os discípulos repreendiam aos que lhos traziam.
14 Páant ĩ jʉ̃ihñʉchah ennit, Jesús íijnit, ã bohénitboodíh nin pah ãt niíj jʉ̃ihñʉp wʉt jĩ:
14 Jesus, porém, vendo isto, indignou-se, e disse-lhes: Deixai vir os meninos a mim, e não os impeçais; porque dos tais é o reino de Deus.
15 Dios ã maáh jʉmʉpna waadnítboó nit wébít ĩ jenah joyát pah jenah joinít ĩ jʉmna caá. Yoobópdih yeebdíh wã naóhna caá. Nitbit Diosdih ĩ náahat pah yeéb ñi náahcan, Dios pebhna ñi jéih bejcan niít, ãt niijíp wʉt jĩ.
15 Em verdade vos digo que qualquer que não receber o reino de Deus como menino, de maneira nenhuma entrará nele.
16 Páant niíj péanit, wébítdih ʉb tʉ́ʉh teo jã́hanit, nin pah Diosdih ãt niíj ʉʉ́bʉ́p wʉt jĩ: “Nitbitdih ma tʉ́i teo wáacá, Paá”, ãt niijíp wʉt jĩ.
16 E, tomando-os nos seus braços, e impondo-lhes as mãos, os abençoou.
17 Jesúswã namádih ĩ bejechah, biíc newé ñáo ñah bej, Jesús pebh bódicha caj yoh ñajnit, caandíh wẽina, nin pah ãt niíj ʉʉ́bh joyóp wʉt jĩ:
17 E, pondo-se a caminho, correu para ele um homem, o qual se ajoelhou diante dele, e lhe perguntou: Bom Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
18 —¿Dépanih tigaá ‘Tʉ́ini’, weemdíh ma niíj? Diosjeh caá tʉ́ini.
18 E Jesus lhe disse: Por que me chamas bom? Ninguém há bom senão um, que é Deus.
19 Dios ã wʉtatdih ma jéihna caá. ‘Cã́acdih ma mao yohca bojoó.Ma áa nihcannihjĩh ma yéej chãjca bojoó.Ma nʉʉmcá bojoó.Ma yeeca bojoó.Bitadih yee naóhnit, ĩ́ih bií déedih ma ʉbca bojoó. Ma mánadih tʉ́inijeh ma chãjaáp’,Dios ã niijíp jĩ. Caán ã wʉtatdih jepahat caá náahap, Jesús caandíh ãt niijíp wʉt jĩ.
19 Tu sabes os mandamentos: Não adulterarás; não matarás; não furtarás; não dirás falso testemunho; não defraudarás alguém; honra a teu pai e a tua mãe.
20 —Bohéní, wébít jʉmna, wã yap yohcatji pah, bʉʉbʉt biíc yoobó wã yap yohcan caá, Jesúsdih ãt niijíp wʉt jĩ.
20 Ele, porém, respondendo, lhe disse: Mestre, tudo isso guardei desde a minha mocidade.
21 Páant ã niijíchah joí, en jã́hanit, Jesús caandíh ãt oyop wʉt jĩ.
21 E Jesus, olhando para ele, o amou e lhe disse: Falta-te uma coisa: vai, vende tudo quanto tens, e dá-o aos pobres, e terás um tesouro no céu; e vem, toma a cruz, e segue-me.
22 Obohjeéhtih, páant ã niijíchah joiná yʉhna, caánboó dawá bií déedih bíbohni jʉmna, ã́ih bií déedih jíib chãj wʉ̃híhcan, bʉ́dí ãt jĩ́gahap wʉt jĩ. Pánih jĩ́gahnit, jepahcanjeh, ãt jwʉ́ʉb bejep wʉt jĩ.
22 Mas ele, pesaroso desta palavra, retirou-se triste; porque possuía muitas propriedades.
23 Páant ã jwʉ́ʉb bejechah, ã bohénitdih tac pʉ́ʉd ennit, nin pah Jesús queétdih ãt niijíp wʉt jĩ:
23 Então Jesus, olhando em redor, disse aos seus discípulos: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
24 Páant ã niijíchah joinít, queétboó ĩt joí wʉ́hi bejep wʉt jĩ. Páant ĩ wʉ́hi bejechah ennit, queétdih Jesús nin pah ãt jwʉ́ʉb niíj naáwáp wʉt jĩ:
24 E os discípulos se admiraram destas suas palavras; mas Jesus, tornando a falar, disse-lhes: Filhos, quão difícil é, para os que confiam nas riquezas, entrar no reino de Deus!
25 Camelloboó awí íitbitdih ã yabac bejíhichah nihna, ãta bʉo tagaá. Pánihat pah, dawá bií dée bíbohni Dios ã maáh jʉmʉpboó ã waádíhichah yʉhna, bʉ́dí ã bʉona caá, ãt niijíp wʉt jĩ.
25 É mais fácil passar um camelo pelo fundo de uma agulha, do que entrar um rico no reino de Deus.
26 Páant ã niijíchah joinít, chah wʉ́hi bejna, queétjeh nin pah ĩt míic niijíp wʉt jĩ:
26 E eles se admiravam ainda mais, dizendo entre si: Quem poderá, pois, salvar-se?
27 —Cã́acwã ded pah ĩ jenah joyátjĩhjeh ĩ tʉ́i chãjíhna yʉhna, Dios pebhboó ĩ jéih bejcan niít. Diosjeh iiguípna bejnit déedih ã tʉ́i ʉbna caá. Caanjéh tigaá nihatdih jéih beedáni. Dedé jéihcat pínah caandíh ã wihcan caá, Jesús queétdih ãt niijíp wʉt jĩ.
27 Jesus, porém, olhando para eles, disse: Para os homens é impossível, mas não para Deus, porque para Deus todas as coisas são possíveis.
28 —Maá, weemdíh ma joi jwʉ́hʉʉ́. Majeéh péeat tʉ́ʉt niijná, jwiítboó nihatdih jwĩ cádahap jĩ, Pedroboó ãt niijíp wʉt jĩ.
28 E Pedro começou a dizer-lhe: Eis que nós tudo deixamos, e te seguimos.
29 — ausente —
29 E Jesus, respondendo, disse: Em verdade vos digo que ninguém há, que tenha deixado casa, ou irmãos, ou irmãs, ou pai, ou mãe, ou mulher, ou filhos, ou campos, por amor de mim e do evangelho,
30 — ausente —
30 Que não receba cem vezes tanto, já neste tempo, em casas, e irmãos, e irmãs, e mães, e filhos, e campos, com perseguições; e no século futuro a vida eterna.
31 Obohjeéhtih, nin baácboó jʉm jwʉhnit, dawá cã́acwã bʉ́dí bií dée bíbohnitji, Dios pebhboó moh yéejnit ĩ jʉmbipna caá. Pánihna, nin baácboó dawá moh yéejnitji jeáboó maáta ĩ jʉmbipna caá, Jesús queétdih ãt niijíp wʉt jĩ.
31 Porém muitos primeiros serão derradeiros, e muitos derradeiros serão primeiros.
32 Tʉ́ttimah, Jesús Jerusalén tʉ́tchina ã bohénitdih ãt nʉmah aab béjep wʉt jĩ. Caán tʉ́tchina ã nʉmah bejechah ennit, ã bohénitboó ĩt wʉ́hi bejep wʉt jĩ. Bita ĩjeéh péenitbʉt bʉ́dí ĩt ʉ́ʉmʉp wʉt jĩ. Pánihna, Jesús doce ã bohénitdihjeh bitadih yʉʉ́pbit nʉmah bejnit, ded pah cã́acwã caandíh ĩ chãjat pínahdih queétdih ãt jwʉ́ʉb naáwáp wʉt jĩ:
32 E iam no caminho, subindo para Jerusalém; e Jesus ia adiante deles. E eles maravilhavam-se, e seguiam-no atemorizados. E, tornando a tomar consigo os doze, começou a dizer-lhes as coisas que lhe deviam sobrevir,
33 “Jerusalén tʉ́tchina aab béjna caá jwĩ chãjap. Caanná jwĩ jʉibíát tʉ́ttimah, weém, nihat cã́acwã ʉ́ʉd jeñédih caanjĩ́h moón ĩ teobipna caá. Pánih teonit, sacerdotewã ĩ maáta, Moisés ã wʉtatjidih bohénit biícdih ĩ wʉ̃hbipna caá. Pánih wʉ̃hnit, judíowã nihcannitboodíh ĩ jwʉ́ʉb wʉ̃h yapabipna caá, weemdíh ĩ mao yohat pínah niijná.
33 Dizendo: Eis que nós subimos a Jerusalém, e o Filho do homem será entregue aos príncipes dos sacerdotes, e aos escribas, e o condenarão à morte, e o entregarão aos gentios.
34 Páant ĩ mao yohat tʉ́ʉtʉchah, queétboó deoh naóh, mao mácjĩh coí jã́hanit, weemdíh ĩ pʉ̃ibipna caá. Páant ĩ chãjat tʉ́ttimah, weemdíh ĩ mao yohbipna yʉh caá. Obohjeéhtih, páant ĩ mao yohochah yʉhna, biíc peihcanni yeó jáap tʉ́ttimah, wã jwʉ́ʉb boo pʉd jʉ̃óhbipna caá, páant mʉntih”, ãt niijíp wʉt jĩ.
34 E o escarnecerão, e açoitarão, e cuspirão nele, e o matarão; e, ao terceiro dia, ressuscitará.
35 Páant Jesús queétdih ã niíj naóh péanachah, Zebedeo weh Santiago, Juanjĩh Jesús pebhna jʉibínit, caandíh nin pah ĩt niijíp wʉt jĩ:
35 E aproximaram-se dele Tiago e João, filhos de Zebedeu, dizendo: Mestre, queremos que nos faças o que te pedirmos.
36 —¿Ded pah wã chãjat tigaá yeéb ñi náah? Jesús queétdih ãt niíj ʉʉ́bh joyóp wʉt jĩ.
36 E ele lhes disse: Que quereis que vos faça?
37 —Nihat cã́acwã ĩ maáh waadná, meém biícdih jwiítdihbʉt ma chʉ́ʉdat tʉ́ʉtʉ́, majeéh maáta jwĩ jʉmat pínah niijná. Weemdíh ma jéihyepmant bóo bʉwámant chʉ́ʉdat tʉ́ʉt, wã ʉ́ʉdboodíh wáyámant bóo bʉwámant ma chʉ́ʉdat tʉ́ʉtʉ́, Jesúsdih ãt niijíp wʉt jĩ.
37 E eles lhe disseram: Concede-nos que na tua glória nos assentemos, um à tua direita, e outro à tua esquerda.
38 —Ded pah yeéb yeejép ñi yapat pínahdih jéihcan yʉhna, páant weemdíh ñi niíj ʉʉ́bhna caá. ¿Bʉʉ weém yeejép wã yapat pínahdih biíc yoobó yeebbʉ́t yeejép yapnit, ñi jéih bʉʉjámi naniít? queétdih ãt niíj ʉʉ́bh joyóp wʉt jĩ.
38 Mas Jesus lhes disse: Não sabeis o que pedis; podeis vós beber o cálice que eu bebo, e ser batizados com o batismo com que eu sou batizado?
39 —Biíc yoobó yapna yʉhna, jwiítboó jwĩ jéih bʉʉjámi nacaá, ĩt niíj jepahap wʉt jĩ.
39 E eles lhe disseram: Podemos. Jesus, porém, disse-lhes: Em verdade, vós bebereis o cálice que eu beber, e sereis batizados com o batismo com que eu sou batizado;
40 Obohjeéhtih, pánih yapnit pínah ñi jʉmʉchah yʉhna, wãjeéh chʉ́ʉdnit pínahdih wã jéih ñíocan caá. Caandíh wã íipboó ãtát ámoh jwej péa tagaá. Pánihna, caán ã ñíonitjeh wã jéihyepmant bóo bʉwámant, wáyámant bóo bʉwámantbʉt ĩ chʉ́ʉdbipna caá, Jesús queétdih ãt niijíp wʉt jĩ.
40 Mas, o assentar-se à minha direita, ou à minha esquerda, não me pertence a mim concedê-lo, mas isso é para aqueles a quem está reservado.
41 Santiago Juanjĩh ĩ ʉʉ́bátjidih joinít, bita ã bohénitboó queétdih ĩt íijip wʉt jĩ.
41 E os dez, tendo ouvido isto, começaram a indignar-se contra Tiago e João.
42 Páant ĩ íijichah ennit, nihat queétdih bid bojnit, Jesús nin pah ãt niíj naáwáp wʉt jĩ:
42 Mas Jesus, chamando-os a si, disse-lhes: Sabeis que os que julgam ser príncipes dos gentios, deles se assenhoreiam, e os seus grandes usam de autoridade sobre eles;
43 Yeébboó páant ñi jʉmca bojoó. Obohjeéhtih, ñijeéh jʉmni ded maáh jʉmíhna, nihat ãjeéh moondíh teo wʉ̃hni panihni jʉmat caá náahap.
43 Mas entre vós não será assim; antes, qualquer que entre vós quiser ser grande, será vosso serviçal;
44 Ded nihatdih wʉtíhna, bitadih teo wʉ̃hni ã jʉmʉ naáh.
44 E qualquer que dentre vós quiser ser o primeiro, será servo de todos.
45 Weembʉ́t oboh jʉmni panihni wã jʉmna caá. Pánih jʉmna, weém nihat cã́acwã ʉ́ʉd jeñé jʉmna yʉhna, nin baácboó jʉ̃óhna, cã́acwã weemdíh ĩ teo wʉ̃hatdih wã bidcan caá. Pánih bidcan, queétdih teo wáacadih wã jʉ̃ʉ́wʉ́p be. Dawá ĩ yéejat jíib iiguípna bejnit déejidih tʉ́i ʉbat tʉ́ʉt niijná, queétdih wʉn wʉ̃hʉdih wã jʉ̃ʉ́wʉ́p be, Jesús ãt niijíp wʉt jĩ.
45 Porque o Filho do homem também não veio para ser servido, mas para servir e dar a sua vida em resgate de muitos.
46 Tʉ́ttimah, Jesús ã bohénit biícdih Jericó tʉ́tchiboó ĩt jʉibínap wʉt jĩ. Jʉibínit, ĩ waad yábac bejechah, queétdih dawá ĩt péenap wʉt jĩ. Páant ĩ yabac bejechah, jéih encanni, Bartimeo wʉ̃t jʉmni, namá jwẽ́ejdih dinero ʉʉ́bh chʉ́ʉdna ãt chãjap wʉt jĩ. Caán Timeo ã wʉ̃ʉ́h wʉt jĩ.
46 E depois, foram para Jericó. E, saindo ele de Jericó com seus discípulos e uma grande multidão, Bartimeu, o cego, filho de Timeu, estava assentado junto do caminho, mendigando.
47 Pánih chʉ́ʉdnit, Jesúswã ĩ yap bejechah joinít, Bartimeo nin pah ãt niíj ej jwíihip wʉt jĩ:
47 E, ouvindo que era Jesus de Nazaré, começou a clamar, e a dizer: Jesus, filho de Davi, tem misericórdia de mim.
48 Obohjeéhtih, páant ã niíj ejechah joinít, cã́acwã caandíh ĩt jʉ̃ihñʉp wʉt jĩ:
48 E muitos o repreendiam, para que se calasse; mas ele clamava cada vez mais: Filho de Davi! tem misericórdia de mim.
49 Bartimeo páant ã niíj ejechah joinít, bejna yʉhna, chãonít, nin pah Jesús ãt niijíp wʉt jĩ:
49 E Jesus, parando, disse que o chamassem; e chamaram o cego, dizendo-lhe: Tem bom ânimo; levanta-te, que ele te chama.
50 Páant ĩ niijíchah joinít, ã́ih jih bóo yégueh chóodih ʉb yoh jéena, ñah ñʉhnit, Bartimeo Jesús pebhna ãt bejep wʉt jĩ.
50 E ele, lançando de si a sua capa, levantou-se, e foi ter com Jesus.
51 Páant ã pebhna jʉibínachah, Jesús caandíh nin pah ãt niíj ʉʉ́bh joyóp wʉt jĩ:
51 E Jesus, falando, disse-lhe: Que queres que te faça? E o cego lhe disse: Mestre, que eu tenha vista.
52 —Ma bejeé. Weemdíh ma tʉ́i jenah joyát jíib enni ma jʉmna caá, Bartimeodih ãt niijíp wʉt jĩ.
52 E Jesus lhe disse: Vai, a tua fé te salvou. E logo viu, e seguiu a Jesus pelo caminho.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.