Lucas 24
Dios ã jáap naáwát tólih (CBV) vs NTLH
1 Domingo yeó jáap baáb jéenechah, queét yaádh ĩ ámohni chej jʉmnidih ʉbnit, Jesúíh bácahdih ĩ yohopjiboó caandíh ñáñadih ĩt bejep wʉt yʉh jĩ.
1 No domingo bem cedo, as mulheres foram ao túmulo, levando os perfumes que haviam preparado.
2 Caandíh ĩ yohopji íitna jʉibínit, caán íitdih nematji jeé jʉ́dʉdih bita ĩ pʉ̃tʉ́ dodhdatji pah ã jʉmʉchah, ĩt enep wʉt jĩ.
2 Elas viram que a pedra tinha sido tirada da entrada do túmulo.
3 Pánih ennit, caán íitdih waad béjnit, ĩ Maáh Jesúíh bácahjidih ĩt bid jʉicáp wʉt jĩ.
3 Porém, quando entraram, não acharam o corpo do Senhor Jesus
4 Pánih bid jʉicán, “¿Ded pah tigaá ãt bej?” ĩt niíj jenah joyóp wʉt jĩ. Páant ĩ niíj jenah joi ñʉ́hʉchah, chéne neoná yeh iigní yégueh chóo dʉonít, queét yaádh pebh ĩt jígoh ñʉhʉp wʉt jĩ.
4 e não sabiam o que pensar. De repente, apareceram diante delas dois homens vestidos com roupas muito brilhantes.
5 Páant ĩ jígoh ñʉhʉchah ennit, bʉ́dí ʉ́ʉmna, queét yaádh ĩt páah yoh ñajap wʉt jĩ. Páant ĩ páah yoh ñajachah ennit, ángelwã queétdih nin pah ĩt niíj ʉʉ́bh joyóp wʉt jĩ:
5 E elas ficaram com medo, e se ajoelharam, e encostaram o rosto no chão. Então os homens disseram a elas: — Por que é que vocês estão procurando entre os mortos quem está vivo?
6 Caán ninboó ã wihcan caá. Jáantjeh ã boo pʉd jʉ̃ʉ́wʉ́p be. ¿Galileaboó ñijeéh jʉm jwʉhna, yeebdíh ã niijátjidih ñi náhnican niít?
6 Ele não está aqui, mas foi ressuscitado. Lembrem que, quando estava na Galileia, ele disse a vocês:
7 ‘Weém nihat cã́acwã ʉ́ʉd jeñédih yeejépwãdih ĩ wʉ̃hʉchah, cruzboó péoh dodhnit, ĩ mao yohbipna caá. Páant ĩ mawachah yʉhna, biíc peihcanni yeó jáap tʉ́ttimah, wã jwʉ́ʉb boo pʉd jʉ̃óhbipna caá’, yeebdíh ã niíj naáwátjidih ¿ñi náhnican niít? ĩt niijíp wʉt jĩ.
7 “O Filho do Homem precisa ser entregue aos pecadores, precisa ser crucificado e precisa ressuscitar no terceiro dia”.
8 Páant ĩ niijíchah joinít, Jesús ã niijátjidih ĩt náhninap wʉt jĩ.
8 Então as mulheres lembraram das palavras dele
9 Pánih náhninit, Jesús once ã bohénitji, bita biícdih ĩ jʉmʉpna ĩ enatjidih naáwádih ĩt jwʉ́ʉb bejep wʉt jĩ.
9 e, quando voltaram do túmulo, contaram tudo isso aos onze apóstolos e a todos os outros.
10 Queét yaádh María Mágdala tʉ́tchidih bóli, Juana, biíh wili María Santiago íin, bita yaádhbʉt ĩjeéh bejnit Jesús ã bohénitjidih ĩt naáwáp wʉt jĩ.
10 Essas mulheres eram Maria Madalena, Joana e Maria, mãe de Tiago. Estas e as outras mulheres que foram com elas contaram tudo isso aos apóstolos.
11 Obohjeéhtih, ĩ naáwáchah joiná yʉhna, “Nih yáana caá. Déhenit yaadábeh caá”, niíj jenah joinít, queét yaádhdih ĩt joyáh bojop wʉt jĩ.
11 Mas eles acharam que o que as mulheres estavam dizendo era tolice e não acreditaram.
12 Obohjeéhtih, Pedroboó ĩ naáwáchah joinít, Jesúíh bácahjidih ĩ yohopjina ãt ñáo ñah bejep wʉt jĩ. Caanná jʉibínit, jeé íit diítna péeb jéen ennit, Jesúíh bácahjidih ĩ pinni chóojijeh ã ñajachah, ãt enep wʉt jĩ. Pánih en, bʉ́dí jenah joinít, ã́ih mʉʉ́boó ãt jwʉ́ʉb bejep wʉt jĩ.
12 Porém Pedro se levantou e correu para o túmulo. Abaixou-se para olhar e viu somente os lençóis de linho e nada mais. Aí voltou para casa, admirado com o que havia acontecido.
13 Caán yeó jáapjeh chénewã Jesúsjeéh péenitji Emaús tʉ́tchina ĩt bejep wʉt jĩ. Jerusalén tʉ́tchimant Emaús tʉ́tchina once kilómetros wʉt jĩ.
13 Naquele mesmo dia, dois dos seguidores de Jesus estavam indo para um povoado chamado Emaús, que fica a mais ou menos dez quilômetros de Jerusalém.
14 Pánih bejna, nihat Jesús ded pah ã yapatjidih queétjeh míic wéhe bejna ĩt chãjap wʉt jĩ. Jesús cruzboó ñʉhnit, ã wʉnatjidih, ã jwʉ́ʉb boo pʉd jʉ̃ʉ́wátji doonádihbʉt míic wéhe bejna ĩt chãjap wʉt jĩ.
14 Eles estavam conversando a respeito de tudo o que havia acontecido.
15 Páant ĩ míic wéhe bejechah, queétdih ñʉʉ́n jwãáh jʉibínit, ĩjeéh Jesúsjeh ãt bejep wʉt yʉh jĩ.
15 Enquanto conversavam e discutiam, o próprio Jesus chegou perto e começou a caminhar com eles,
16 Obohjeéhtih, caandíh ĩt beh encap wʉt jĩ.
16 mas alguma coisa não deixou que eles o reconhecessem.
17 Pánih ñʉʉ́n jwãáh jʉibínit, Jesús queétdih nin pah ãt niíj ʉʉ́bh joyóp wʉt jĩ:
17 Então Jesus perguntou: Eles pararam, com um jeito triste,
18 Pánih en ñʉhnit, Cleofas caandíh nin pah ãt niíj jepahap wʉt jĩ:
18 e um deles, chamado Cleopas, disse: — Será que você é o único morador de Jerusalém que não sabe o que aconteceu lá, nestes últimos dias?
19 —¿Dedé ã yapatjidih niij tígaá ñi chãj? Jesús ãt niíj ʉʉ́bh joyóp wʉt jĩ.
19 — O que foi? — perguntou ele. Eles responderam: — O que aconteceu com Jesus de Nazaré. Esse homem era
20 Tʉ́ttimah, Dioíh mʉʉdíh en daonít maáta, bita jwĩ maátabʉt caandíh peéh mawat pínah niijná, Romanowãdih ĩ wʉ̃hʉchah, queét cruzboó péoh dodhnit, ĩ mao yohop be.
20 Os chefes dos sacerdotes e os nossos líderes o entregaram para ser condenado à morte e o crucificaram.
21 ‘Romanowã ĩ wʉtatdih Jesús jwiít judíowãdih ã tʉ́i ʉbbipna caá’, niíj jenah joinít, bʉ́dí wẽina jwĩ chãjap yʉh be. Obohjeéhtih, ã wʉnʉp be. Bʉʉ ã wʉnat tʉ́ttimah biíc peihcanni yeó jáapjeh ã yapna caá.
21 E a nossa esperança era que fosse ele quem iria libertar o povo de Israel. Porém já faz três dias que tudo isso aconteceu.
22 Biquína jwiít biícdih Jesús báadhdajeéh péenit yaádh jwiítdih ĩ naáwáchah, jwĩ joí wʉ́hi bejep be. Bʉʉ cheibitjeh Jesúsdih ĩ yohopji jeé íitna jʉibínit,
22 Algumas mulheres do nosso grupo nos deixaram espantados, pois foram de madrugada ao túmulo
23 ã́ih bácahjidih ĩt bid jʉicáp wʉt be. Bid jʉicánjeh, jwĩ pebhboó jwʉ́ʉb jʉinít, ángelwãdih ĩ enatjidih jwiítdih ĩ naáwáp be. ‘Jesús ã boo pʉd jʉ̃ʉ́wʉ́p be’, ángelwã queétdih ĩ niíj naáwátjidih jwiítdih ĩ jwʉ́ʉb naóh yapanap be.
23 e não encontraram o corpo dele. Voltaram dizendo que viram anjos e que estes afirmaram que ele está vivo.
24 Bita jwĩjeéh jʉmnitbʉt Jesúsdih yohopji jeé íitna ĩt bejep wʉt be. Caanná jʉibínit, queét yaádh ĩ naáwátji pah ĩt enep wʉt be. Obohjeéhtih, Jesúsdih ĩt encap wʉt be, Emaús tʉ́tchina bejnit Jesúsdih ĩt niíj naáwáp wʉt jĩ.
24 Alguns do nosso grupo foram ao túmulo e viram que realmente aconteceu o que as mulheres disseram, mas não viram Jesus.
25 Páant ĩ niijíchah joinít, Jesús nin pah queétdih ãt niíj naáwáp wʉt jĩ:
25 Então Jesus lhes disse:
26 ‘Dios ã wahni pínahdih cã́acwã bʉ́dí yeejép chãjnit, ĩ mao yohbipna caá. Páant ĩ mawat tʉ́ttimah, Dios caandíh booanit, ã pebhboó maáh ã waadábipna caá’, naóh yapanit ĩt niíj daacáp tajĩ, Jesús ãt niijíp wʉt jĩ.
26 Pois era preciso que o
27 Tʉ́ttimah, Dios ã wahni Cristodih ded pah ã yapat pínahdih nihat Dios naáwátdih naóh yapanit ĩ daacátjidih Jesús queétdih ãt beh joyánap wʉt jĩ. Moisés ã daacátjidih jwíih bohé, tʉ́ttimah nihat bita naóh yapanit ĩ daacátjidihbʉt ãt bohénap wʉt jĩ.
27 E começou a explicar todas as passagens das Escrituras Sagradas que falavam dele, iniciando com os livros de Moisés e os escritos de todos os Profetas .
28 Páant ĩ míic wéhe bejna, ĩ jʉibíát pínah tʉ́tchidih ĩ tóah bejechah, Jesús caán tʉ́tchidih yap bejni pah ãt nihip wʉt jĩ.
28 Quando chegaram perto do povoado para onde iam, Jesus fez como quem ia para mais longe.
29 Páant ã yap bejíhichah ennit, “Jwĩjeéh ma chão jwʉ́hʉʉ́. Tõo ñáh jʉ̃óhna caá ã chãjap”, Jesúsdih ĩt niijíp wʉt jĩ.
29 Mas eles insistiram com ele para que ficasse, dizendo: — Fique conosco porque já é tarde, e a noite vem chegando. Então Jesus entrou para ficar com os dois.
30 Pánihna, ĩ jeéméchah, Jesús pan dahdih ʉbnit, Diosdih nin pah ãt niíj ʉʉ́bʉ́p wʉt jĩ: “Jeémát ma wʉ̃hat tʉ́ina caá, Paá”, niíj péanit, queétdih ãt daj wʉ̃hʉp wʉt jĩ.
30 Sentou-se à mesa com eles, pegou o pão e deu graças a Deus. Depois partiu o pão e deu a eles.
31 Páant niíj ʉʉ́bhnit, ã daj wʉ̃hʉchahjeh, caandíh ĩt yoób beh enep wʉt jĩ, bʉca. Ĩ beh enechahjeh, Jesús ãt bʉʉdáh bejep wʉt jĩ.
31 Aí os olhos deles foram abertos, e eles reconheceram Jesus. Mas ele desapareceu.
32 Ã bʉʉdáh bejechah ennit, nin pah ĩt míic niijíp wʉt jĩ:
32 Então eles disseram um para o outro: — Não parecia que o nosso coração queimava dentro do peito quando ele nos falava na estrada e nos explicava as Escrituras Sagradas?
33 Pánihna, jeémp péanitjeh, Jerusalén tʉ́tchina waícanjeh ĩt jwʉ́ʉb bejep wʉt jĩ. Caanná jʉibínit, Jesús once ã bohénitji bita ĩ chéenwãbʉt ĩ míic wáacapboó ĩt jʉibínap wʉt jĩ.
33 Eles se levantaram logo e voltaram para Jerusalém, onde encontraram os onze apóstolos reunidos com outros seguidores de Jesus.
34 Jã́tih jwíih míic wáac jʉibínitboó queét chénewã jáap jʉibínitdih nin pah ĩt jípónih jwãáh naáwáp wʉt jĩ:
34 E os apóstolos diziam: — De fato, o Senhor foi ressuscitado e foi visto por Simão!
35 Páant ĩ niijíchah joinít, queét jáap jʉibínitbʉt namádih ĩ bejechah, queétdih ded pah ã yapatjidih ĩt naáwáp wʉt jĩ. Jesús pan dahdih ʉʉ́bhnit, ã dajachah, caandíh ĩ beh enatjidihbʉt ĩt naáwáp wʉt jĩ.
35 Então os dois contaram o que havia acontecido na estrada e como tinham reconhecido o Senhor quando ele havia partido o pão.
36 Páant ĩ naáwát tacjeh, ĩ cãtíh Jesús ãt jígoh ñʉhʉp wʉt jĩ.
36 Enquanto estavam contando isso, Jesus apareceu de repente no meio deles e disse:
37 Páant ã niijíchah joinít, “Ã́ih dadahjidih enna caá jwĩ chãjap”, niíj jenah joinít, tʉbit ĩt ʉ́ʉmʉp wʉt jĩ.
37 Eles ficaram assustados e com muito medo e pensaram que estavam vendo um fantasma.
38 Páant ĩ ʉ́ʉmʉchah, queétdih nin pah ãt jwʉ́ʉb niijíp wʉt jĩ:
38 Mas ele disse:
39 Wĩ́ih téihyanadih, wĩ́ih jítchanadihbʉt ĩ péhwatji íitnadih ñi eneé. Weemdíh ñi teo joyoó. Pánih teo joinít, ñi jéihbipna caá. Dadahjeh wã jʉmʉchah nihna, ñita jéih teo joicán tagaá. ¡Weemjéh tigaá! Jesús queétdih ãt niijíp wʉt jĩ.
39 Olhem para as minhas mãos e para os meus pés e vejam que sou eu mesmo. Toquem em mim e vocês vão crer, pois um fantasma não tem carne nem ossos, como vocês estão vendo que eu tenho.
40 Páant niijnít, ã́ih téihyana, jítchanadihbʉt, queétdih ãt jʉ́ʉtʉp wʉt jĩ.
40 Jesus disse isso e mostrou as suas mãos e os seus pés.
41 Obohjeéhtih, páant ã jʉ́ʉtʉchah yʉhna, bʉ́dí wẽina, en wʉ́hi bejnit, páantjeh ĩt tʉ́i jenah joi jwʉ́hcap wʉt jĩ. Páant ĩ tʉ́i jenah joicátdih ennit,
41 Eles ainda não acreditavam, pois estavam muito alegres e admirados. Então ele perguntou:
42 Páant ã niíj ʉʉ́bʉ́chah joinít, diibáni queejdíh caandíh ĩt wʉ̃hʉp wʉt jĩ.
42 Eles lhe deram um pedaço de peixe assado,
43 Páant ĩ wʉ̃hʉchah ʉbnit, queét nihat ĩ enechah, ãt jeémép wʉt jĩ.
43 que ele pegou e comeu diante deles.
44 Pánih jeémp péanit, Jesús queétdih nin pah ãt niijíp wʉt jĩ:
44 Depois disse:
45 Páant niijnít, Dios naáwátdih jwʉ́ʉb bohénit, nin pah ãt niíj beh joyánap wʉt jĩ:
45 Então Jesus abriu a mente deles para que eles entendessem as Escrituras Sagradas
46 —Dios naáwátdih daácnit nin pah ĩt niíj naóh daacáp tajĩ. ‘Dios ã wahni pínah Cristo yeejép yapnit, biíc peihcanni yeó jáap tʉ́ttimah, ã jwʉ́ʉb boo pʉd jʉ̃óhbipna caá.
46 e disse:
47 Páant, ã boo pʉd jʉ̃ʉ́wát tʉ́ttimah, cã́acwã ĩ yéejatdih cádahnit, tʉ́iniboodíh ĩ tʉ́ʉt nʉʉmát pínah niijná, nihat baácdih moondíh ã́ih tʉ́ini doonádih ĩ naóh peét bejbipna caá. Páant ĩ tʉ́ʉt nʉʉmʉ́chah, Diosboó ĩ yéejatdih ã yoh wʉ̃hbipna caá. Jerusalén tʉ́tchidih moondíh ĩ jwíih naóhbipna caá. Tʉ́ttimah, nihat baácdih moondíhbʉt ĩ naóh peét bejbipna caá’, ĩt niíj daacáp tajĩ.
47 E que, em nome dele, a mensagem sobre o arrependimento e o perdão dos pecados seria anunciada a todas as nações, começando em Jerusalém.
48 Pánihna, yeébboó ded pah weemdíh ã yapatdih ennitji, bitadih tʉ́i naáwát caá náahap.
48 Vocês são testemunhas dessas coisas.
49 Dios ã niijníji yeebdíh teo wáacni pínah Tʉ́ini Espíritudih weémboó yeebdíh wã wahbipna caá. Pánihna, wã wahni pínahdih nin tʉ́tchidih ñi pã́i jwʉhʉʉ́, Jesús ã bohénitdih ãt niijíp wʉt jĩ.
49 E eu lhes mandarei o que o meu Pai prometeu. Mas esperem aqui em Jerusalém, até que o poder de cima venha sobre vocês.
50 Páant niíj péanit, Jesús Jerusalén tʉ́tchimant Betania tʉ́tchi pebh queétdih ãt nʉmah bejep wʉt jĩ. Caanná jʉibínit, ã́ih téihyajĩh jʉ́ʉt ñahanit, “Dios yeebdíh ã tʉ́i teo wáaca naáh”, queétdih ãt niijíp wʉt jĩ.
50 Então Jesus os levou para fora da cidade até o povoado de Betânia. Ali levantou as mãos e os abençoou.
51 Páant niíj péanitjeh, jeáboó ãt pʉ́ʉh laab béjep wʉt jĩ.
51 Enquanto os estava abençoando, Jesus se afastou deles e foi levado para o céu.
52 Páant ã pʉ́ʉh laab béjechah ennit, caandíh ĩt wẽi naáwáp wʉt jĩ. Tʉ́ttimah, bʉ́dí wẽinit, Jerusalén tʉ́tchiboó ĩt jwʉ́ʉb bejep wʉt jĩ.
52 Eles o adoraram e voltaram para Jerusalém cheios de alegria.
53 Pánihna, caanjĩ́h jʉmna, yeó jáap jʉmat pah Dioíh mʉʉná bejnit, Diosdih ĩpĩ́ wẽi naáwáp wʉt jĩ.
53 E passavam o tempo todo no pátio do Templo, louvando a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.