Lucas 22

Dios ã jáap naáwát tólih (CBV) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Paacánni pandih jeémát yeó jáap, Pascua ĩ niijní, bahnibit ãt jʉdhdʉp wʉt jĩ. Caán yeó jáapnadih dawá cã́acwã Jerusalén tʉ́tchina ĩpĩ́ míic wáacap wʉt jĩ.
1 Estava, pois, perto a festa dos pães ázimos, chamada a páscoa.
2 Caán láa sacerdotewã ĩ maáta, Moisés ã wʉtatjidih bohénit biícdih, Jesúsdih ĩ tewat pínahdih ĩt míic wéhenap wʉt jĩ. Obohjeéhtih, ĩ tewechah, nihat cã́acwã íijnit, queétdih ĩ míic mawat pínahdih ĩt ʉ́ʉmʉp wʉt jĩ. Pánih ʉ́ʉmna, cã́acwã ĩ encah, ded pah Jesúsdih teonit, ĩ mawat pínahdih ĩt bidip wʉt jĩ.
2 E os principais dos sacerdotes, e os escribas, andavam procurando como o matariam; porque temiam o povo.
3 Páant ĩ bidat pónih, nemépwã ĩ maáh, Judas, Iscariote ĩ niijnídih ãt waadáp wʉt jĩ. Caán Judas, Jesús ã bohéni ã jʉmʉchah yʉhna, ã́ih jenah joyátdih ãt tʉ́ʉt nʉʉmʉ́p wʉt jĩ.
3 Entrou, porém, Satanás em Judas, que tinha por sobrenome Iscariotes, o qual era do número dos doze.
4 Pánih jenah joyát tʉ́ʉt nʉʉmníji Jesús pebh queétdih dʉó wáyat tʉ́ʉt niijná, sacerdotewã ĩ maáta, Dioíh mʉʉdíh wapnit ĩ maátadihbʉt naáwádih ãt bejep wʉt jĩ.
4 E foi, e falou com os principais dos sacerdotes, e com os capitães, de como lho entregaria;
5 Páant ã naáwáchah wẽi joinít,
5 Os quais se alegraram, e convieram em lhe dar dinheiro.
6 Páant ĩ niijíchah joinít, jepahna, cã́acwã ĩ encah, Jesús pebhna ã dʉó wáyat pínahdih Judas ãt jenah joi bídip wʉt jĩ.
6 E ele concordou; e buscava oportunidade para lho entregar sem alvoroço.
7 Paacánni pandih jeémát yeó jáap, oveja wʉ̃ʉ́hdih ĩpĩ́ maoni yeó jáap, Pascua ĩ niijní yeó jáapdih,
7 Chegou, porém, o dia dos ázimos, em que importava sacrificar a páscoa.
8 Pedro, Juandihbʉt ã nʉmah jeémát pínah mʉʉdíh bidat tʉ́ʉtna, Jesús ãt wahap wʉt jĩ. Pánih wahnit, nin pah queétdih ãt niijíp wʉt jĩ:
8 E mandou a Pedro e a João, dizendo: Ide, preparai-nos a páscoa, para que a comamos.
9 Páant ã niijíchah joinít,
9 E eles lhe perguntaram: Onde queres que a preparemos?
10 —Jerusalén tʉ́tchidih ñi waadáchah, wáam dahjĩh mah beoni yeebdíh ã jwãáhbipna caá. Ãjeéh bejnit, ã waadní mʉʉdíh yeebbʉ́t ñi pée waadá.
10 E ele lhes disse: Eis que, quando entrardes na cidade, encontrareis um homem, levando um cântaro de água; segui-o até à casa em que ele entrar.
11 Waadnít, caán mʉʉ́ mínahdih nin pah ñi niíj ʉʉ́bh joyoó: ‘ “¿Deyoob tígaá Pascua jeémátdih wã bohénitdih wã nʉmah jeémát tólih pínah ã jʉm?” Bohéni ã niijná beé’, caandíh ñi niijí.
11 E direis ao pai de família da casa: O Mestre te diz: Onde está o aposento em que hei de comer a páscoa com os meus discípulos?
12 Páant ñi niijíchah joinít, bʉ́dí chah bóo tólih, nihat jwĩ náahat jʉm beední tólihdih ã jʉ́ʉtbipna caá. Caán tólihboó Pascua jwĩ jeémát pínahdih ñi chãjaá, queét chénewãdih ãt niijíp wʉt jĩ.
12 Então ele vos mostrará um grande cenáculo mobilado; aí fazei preparativos.
13 Páant ã niijíchah joinít, Jerusalén tʉ́tchina ĩt bejep wʉt jĩ. Caanná jʉibínit, nihat Jesús ã niijátji pah ĩt jwãááp wʉt jĩ. Pánihna, queétdih jʉ́ʉtni tólihdih waadnít, Pascua ĩ jeémát pínahdih ĩt chãjap wʉt jĩ.
13 E, indo eles, acharam como lhes havia sido dito; e prepararam a páscoa.
14 Ĩ jeémát hora ã jʉyʉ́chah, ĩ ámohni tólihna jʉibínit, Jesús ã bohénitdih ãt nʉmah jeémép wʉt jĩ.
14 E, chegada a hora, pôs-se à mesa, e com ele os doze apóstolos.
15 Páant ĩ jeéméchahjeh, nin pah queétdih ãt niijíp wʉt jĩ:
15 E disse-lhes: Desejei muito comer convosco esta páscoa, antes que padeça;
16 Yoobópdih yeebdíh wã naóhna caá. Dios pebhboó jwĩ jʉmat pínah jã́tih, chéneji nindih wã jwʉ́ʉb jeémp jwʉhcan niít. Dios ã jenah joyátji pah ã maáh jʉmʉpboó biícdih jwĩ jwʉ́ʉb jeémpbipna caá, queétdih ãt niijíp wʉt jĩ.
16 Porque vos digo que não a comerei mais até que ela se cumpra no reino de Deus.
17 Páant niíj péanit, jiwá iguíh mac jʉmni pamapdih ʉbnit, “Tʉ́ina caá, Paá”, Diosdih niíj péanit, ã bohénitdih ãt wʉ̃hʉp wʉt jĩ.
17 E, tomando o cálice, e havendo dado graças, disse: Tomai-o, e reparti-o entre vós;
18 Weém páant bóojeh wã babh péa jwʉhna caá. Dios ã maáh jʉmʉpboó biícdih jwĩ jwʉ́ʉb babhbipna caá, Jesús ãt niijíp wʉt jĩ. Páant ã niijíchah joinít, ĩt babhbap wʉt jĩ.
18 Porque vos digo que já não beberei do fruto da vide, até que venha o reino de Deus.
19 Páant ĩ babhbat tʉ́ttimah, pandih ʉbnit, “Tʉ́ina caá, Paá”, Diosdih niíj péanit, ã bohénitdih ãt daj wʉ̃hʉp wʉt jĩ.
19 E, tomando o pão, e havendo dado graças, partiu-o, e deu-lho, dizendo: Isto é o meu corpo, que por vós é dado; fazei isto em memória de mim.
20 Pascua jeémátdih jeémp péanit, Jesús biíh pamapdih jwʉ́ʉb ʉbnit, nin pah queétdih ãt niijíp wʉt jĩ:
20 Semelhantemente, tomou o cálice, depois da ceia, dizendo: Este cálice é o novo testamento no meu sangue, que é derramado por vós.
21 Obohjeéhtih, ñi joyoó. Weemdíh eníhcannitdih dʉó wáini pínah wã pebh ã chʉ́ʉdna caá.
21 Mas eis que a mão do que me trai está comigo à mesa.
22 Wã íip jon jã́tih weemdíh ã wʉtatji biíc yoobó wã wʉnbipna caá. Obohjeéhtih, weemdíh eníhcannitdih dʉó wáiniboodíh Dios bʉ́dí ã peéh chãjbipna caá, Jesús queétdih ãt niijíp wʉt jĩ.
22 E, na verdade, o Filho do homem vai segundo o que está determinado; mas ai daquele homem por quem é traído!
23 Páant ã niijíchah joinít, “¿Déhe tigaá ã dʉó wáibi?” queétjeh ĩt míic niíj ʉʉ́bh joyóp wʉt jĩ.
23 E começaram a perguntar entre si qual deles seria o que havia de fazer isto.
24 Pánih jeémpnajeh, ã bohénitboó nin pah ĩt míic niíj ʉʉ́bh joyóp wʉt jĩ: “¿Jwĩjeéh jʉmni déhe tigaá maáh panihni ã jʉmbi?” ĩt niijíp wʉt jĩ.
24 E houve também entre eles contenda, sobre qual deles parecia ser o maior.
25 Páant ĩ míic niijíchah joinít, Jesús nin pah queétdih ãt niíj naáwáp wʉt jĩ: “Judíowã nihcannit ĩ maáta ĩ́ih cã́acwãdih tʉbit wʉtnit caá. Pánih chãjna, ‘Yeebdíh wã tʉ́i teo wáacna caá’, queétdih ĩpĩ́ niijná yʉh caá.
25 E ele lhes disse: Os reis dos gentios dominam sobre eles, e os que têm autoridade sobre eles são chamados benfeitores.
26 Obohjeéhtih, queét ĩ chãjat pah, yeéb ñi chãjca bojoó. Ded chah jʉmíhna, ʉ́ʉdyi pah ã jʉmʉ naáh. Maáh jʉmíhna, teo wʉ̃hni pah ã jʉmʉ naáh.
26 Mas não sereis vós assim; antes o maior entre vós seja como o menor; e quem governa como quem serve.
27 Jeémp chʉ́ʉdnitdih teo wʉ̃hnitboó jeémátdih ĩpĩ́ cáagna caá. Pánihna, jeémpnitboó maáta panihnit ĩ jʉmna caá. Obohjeéhtih, weémboó ñi Maáh jʉmna yʉhna, teo wʉ̃hni pah wã jʉmna caá.
27 Pois qual é maior: quem está à mesa, ou quem serve? Porventura não é quem está à mesa? Eu, porém, entre vós sou como aquele que serve.
28 “Yeéb wãjeéh pée cádahcan, yeejép ã yapachah yʉhna, ñi jweicáp be.
28 E vós sois os que tendes permanecido comigo nas minhas tentações.
29 Páant ñi jʉmʉchah, wã íip weemdíh maáh ã waadáát pah mʉntih, yeebdíhbʉt maáta wã waadábipna caá,
29 E eu vos destino o reino, como meu Pai mo destinou,
30 doce judíowã poómp ĩ maáta ñi jʉmat pínah niijná. Páant bólihna yeebdíh wã jwʉ́ʉb nʉmah jeémp babhbipna caá”, Jesús queétdih ãt niijíp wʉt jĩ.
30 Para que comais e bebais à minha mesa no meu reino, e vos assenteis sobre tronos, julgando as doze tribos de Israel.
31 Páant queétdih niíj naóh péanit, Pedroboodíh nin pah ãt jwʉ́ʉb niíj naáwáp wʉt jĩ:
31 Disse também o Senhor: Simão, Simão, eis que Satanás vos pediu para vos cirandar como trigo;
32 Obohjeéhtih, ma cádahcat pínah niijná, weémboó meemdíh bʉ́dí wã ʉʉ́bʉ́p be. Pánihna, jwʉ́ʉb tʉ́i jenah joinít, bita wĩ́ihwãdih ma teo wáacá, queétbʉt biíc yoobó ĩ jwʉ́ʉb tʉ́i jenah joyát pínah niijná, Pedrodih ãt niijíp wʉt jĩ.
32 Mas eu roguei por ti, para que a tua fé não desfaleça; e tu, quando te converteres, confirma teus irmãos.
33 —Maá, majeéh weemdíhbʉt nemat mʉʉ́boó ĩ nemechah, ĩ mawachah yʉhna, weémboó meemdíh wã cádahcan niít, Pedro ãt niijíp wʉt yʉh jĩ.
33 E ele lhe disse: Senhor, estou pronto a ir contigo até à prisão e à morte.
34 —Pedro, meemdíh yoobópdih wã naóhna caá. Bʉʉjeh mʉjbai ã ewat pínah jã́tih, biíc peihcanni láa ‘Caandíh wã jéihcan caá’, ma niíj yeebipna caá, Jesús caandíh ãt niijíp wʉt jĩ.
34 Mas ele disse: Digo-te, Pedro, que não cantará hoje o galo antes que três vezes negues que me conheces.
35 Pedrodih páant niíj péanit, nihat ã bohénitdih nin pah Jesús ãt jwʉ́ʉb niíj ʉʉ́bh joyóp wʉt jĩ:
35 E disse-lhes: Quando vos mandei sem bolsa, alforje, ou alparcas, faltou-vos porventura alguma coisa? Eles responderam: Nada.
36 —Obohjeéhtih, bʉʉ láa ded dinero bíbohni, bií dée yacat pínah wʉh wʉʉ́hdih bíbohnibʉt ã ʉb beje naáh. Íibat naadíh bíbohcanni ã́ih jih bóo yégueh chóodih jíib chãj wʉ̃hnit, caán jíibjĩh íibat naadíh ã jíib chãja naáh. Tʉbit tobohat láa jʉ̃óhna caá ã chãjap.
36 Disse-lhes pois: Mas agora, aquele que tiver bolsa, tome-a, como também o alforje; e, o que não tem espada, venda a sua capa e compre-a;
37 Dios naáwátdih naóh yapanit nin pah weemdíh ĩt niíj daacáp tajĩ. ‘ “Yeejép chãjni caá”, niijnít, caandíh ĩ peéh chãjbipna caá’, ĩt niíj daacáp tajĩ.Yoobópdih yeebdíh wã naóhna caá. Páant ĩ niíj daacátji biíc yoobó weemdíh eníhcannit ĩ chãjbipna caá, Jesús ãt niijíp wʉt jĩ.
37 Porquanto vos digo que importa que em mim se cumpra aquilo que está escrito: E com os malfeitores foi contado. Porque o que está escrito de mim terá cumprimento.
38 —¡Maá, ma eneé! Ninjĩh chéne íibat naá ã jʉmna caá, queét ĩt niijíp wʉt jĩ.
38 E eles disseram: Senhor, eis aqui duas espadas. E ele lhes disse: Basta.
39 Páant niíj péa, bac bejnit, cheyeh jʉmat pah ãpĩ́ bejepboó Olivo Jeená ãt jwʉ́ʉb bejep wʉt jĩ. Ã bohénitbʉt ãjeéh ĩt bejep wʉt jĩ.
39 E, saindo, foi, como costumava, para o Monte das Oliveiras; e também os seus discípulos o seguiram.
40 Caanná jʉibínit, Jesús nin pah queétdih ãt jwʉ́ʉb niijíp wʉt jĩ:
40 E quando chegou àquele lugar, disse-lhes: Orai, para que não entreis em tentação.
41 Páant niíj péa, chibít yʉʉ́pbit bej, bódicha caj yoh ñajnit,
41 E apartou-se deles cerca de um tiro de pedra; e, pondo-se de joelhos, orava,
42 “Paá, ma náahna, weemdíh ma wʉnat tʉ́ʉtca bojoó. Obohjeéhtih, weém wã wʉníhcah yʉhna, meémboó páant ma náah yacachah, wã wʉn wʉ̃hbipna caá”, ãt niijíp wʉt jĩ.
42 Dizendo: Pai, se queres, passa de mim este cálice; todavia não se faça a minha vontade, mas a tua.
43 Páant ã niíj ʉʉ́bʉ́chahjeh, Dios ã wahni ángel caandíh jígohnit, ãt teo wáacap wʉt jĩ.
43 E apareceu-lhe um anjo do céu, que o fortalecia.
44 Tʉbit jĩ́gahnit, Jesús ã íipdih bʉ́dí ãt ʉʉ́bʉ́p wʉt jĩ. Pánih ʉʉ́bhnit, bʉ́dí tʉ̃p bejna, meépjĩh widni ãt chíinap wʉt jĩ.
44 E, posto em agonia, orava mais intensamente. E o seu suor tornou-se como grandes gotas de sangue, que corriam até ao chão.
45 Pánih ʉʉ́bh péa, jwʉ́ʉb ñah ñʉhnit, ã bohénit pebh ãt jwʉ́ʉb jʉibínap wʉt jĩ. Páant ã jwʉ́ʉb jʉibínachah, bʉ́dí jĩ́gahnit, tʉbit chʉʉná, ĩtát ʉ̃wah bejep wʉt jĩ.
45 E, levantando-se da oração, veio para os seus discípulos, e achou-os dormindo de tristeza.
46 Páant ĩ ʉ̃wʉchah ennit, Jesús queétdih nin pah ãt niíj wʉcʉp wʉt jĩ:
46 E disse-lhes: Por que estais dormindo? Levantai-vos, e orai, para que não entreis em tentação.
47 Jesús páant ã niijíchahjeh, dawá cã́acwã ĩt jʉibínap wʉt jĩ. Judas, Jesús ã bohéniji, queétdih ãt dʉó wái jʉibínap wʉt jĩ. Pánih dʉó wái jʉibínit, Jesúíh pʉ́o tíibdih nomnit, caandíh ãt ʉʉ́bʉ́p wʉt jĩ.
47 E, estando ele ainda a falar, surgiu uma multidão; e um dos doze, que se chamava Judas, ia adiante dela, e chegou-se a Jesus para o beijar.
48 Páant ã ʉʉ́bʉ́chah, Jesús caandíh nin pah ãt niíj ʉʉ́bh joyóp wʉt jĩ:
48 E Jesus lhe disse: Judas, com um beijo trais o Filho do homem?
49 Páant ã niijíchah, Jesús ã bohénit ded pah ã yapat pínahdih jéihnit, nin pah caandíh ĩt niijíp wʉt jĩ:
49 E, vendo os que estavam com ele o que ia suceder, disseram-lhe: Senhor, feriremos à espada?
50 Páant ĩ niijíchahjeh, biíc Jesús ã bohéniboó sacerdotewã ĩ maáhdih teo wʉ̃hniíh jéihyepmant bóo moli chóodih ãt dʉ́ʉc bóod yohop wʉt jĩ.
50 E um deles feriu o servo do sumo sacerdote, e cortou-lhe a orelha direita.
51 Páant ã dʉ́ʉc bóod yohochah ennit,
51 E, respondendo Jesus, disse: Deixai-os; basta. E, tocando-lhe a orelha, o curou.
52 Pánih booanit, sacerdotewã ĩ maáta, Dioíh mʉʉdíh wapnit soldadowã ĩ maáta, bita maáta biícdih caandíh tewedih jʉibínitdih nin pah ãt niíj ʉʉ́bh joyóp wʉt jĩ:
52 E disse Jesus aos principais dos sacerdotes, e capitães do templo, e anciãos, que tinham ido contra ele: Saístes, como a um salteador, com espadas e varapaus?
53 Yeó jáap jʉmat pah Dioíh mʉʉ́boó ñijeéh wã jʉmʉchah yʉhna, weemdíh ñi teocap be. Obohjeéhtih, bʉʉ nemépwã ĩ maáhdih jepahnit, ded pah ñi weñat pínahdih Dios ã chãjat tʉ́ʉtna caá, Jesús queétdih ãt niijíp wʉt jĩ.
53 Tenho estado todos os dias convosco no templo, e não estendestes as mãos contra mim, mas esta é a vossa hora e o poder das trevas.
54 Pánih Jesúsdih teonit, sacerdotewã ĩ maáíh mʉʉná ĩt ʉb bejep wʉt jĩ. Páant ĩ ʉb bejechah, Pedroboó yʉʉ́pjeh ãt en péenap wʉt jĩ.
54 Então, prendendo-o, o levaram, e o puseram em casa do sumo sacerdote. E Pedro seguia-o de longe.
55 Maáíh mʉʉná waád jʉibínit, Jesúsdih teonitji soldadowã wáihyat jʉ́dʉ diítboó tʉʉ ĩt cáo jwejep wʉt jĩ. Pánih cáonit, ĩt mée chʉ́ʉd pʉ́ʉda bojop wʉt jĩ. Pedrobʉt ĩ cãtíh ãt mée chʉ́ʉdʉp wʉt jĩ.
55 E, havendo-se acendido fogo no meio do pátio, estando todos sentados, assentou-se Pedro entre eles.
56 Páant ã chʉ́ʉdʉchah ennit, biíc teo wʉ̃hnih queétdih nin pah mit niijíp wʉt jĩ:
56 E como certa criada, vendo-o estar assentado ao fogo, pusesse os olhos nele, disse: Este também estava com ele.
57 Obohjeéhtih, Pedro nin pah ãt niíj yeenap wʉt jĩ:
57 Porém, ele negou-o, dizendo: Mulher, não o conheço.
58 Tʉ́ttimah, biíh jwʉh Pedrodih ennit,
58 E, um pouco depois, vendo-o outro, disse: Tu és também deles. Mas Pedro disse: Homem, não sou.
59 Biíc hora tʉ́ttimah, biíh jwʉh bitadih nin pah ãt niijíp wʉt jĩ:
59 E, passada quase uma hora, um outro afirmava, dizendo: Também este verdadeiramente estava com ele, pois também é galileu.
60 —¡Ma niijnídih wã jéihcan caá! Pedro ãt jwʉ́ʉb niíj yeenap wʉt jĩ.
60 E Pedro disse: Homem, não sei o que dizes. E logo, estando ele ainda a falar, cantou o galo.
61 Páant ã ewechahjeh, Jesús Pedrodih ãt tac pʉ́ʉd enep wʉt jĩ. “Bʉʉ chei mʉjbai ã ewat pínah jã́tih, ‘Weém nin newédih wã jéihcan caá’, biíc peihcanni láa ma niíj yeebipna caá”, Jesús ã niijátjidih Pedro ãt náhninap wʉt jĩ.
61 E, virando-se o Senhor, olhou para Pedro, e Pedro lembrou-se da palavra do Senhor, como lhe havia dito: Antes que o galo cante hoje, me negarás três vezes.
62 Pánih náhninit, bac bej, bʉ́dí ãt jʉñʉ́p wʉt jĩ.
62 E, saindo Pedro para fora, chorou amargamente.
63 Jesúsdih wapnit soldadowã caandíh yeejép deohnit, ĩt pʉñʉp wʉt jĩ.
63 E os homens que detinham Jesus zombavam dele, ferindo-o.
64 Pánih pʉ̃init, ã́ih quíibdih nem chéonit, nin pah ĩt niíj ʉʉ́bh joí dehwep wʉt jĩ:
64 E, vendando-lhe os olhos, feriam-no no rosto, e perguntavam-lhe, dizendo: Profetiza, quem é que te feriu?
65 Pánih chãjnit, Jesúsdih yeejép ĩt niíj jʉ̃ihñʉp wʉt jĩ.
65 E outras muitas coisas diziam contra ele, blasfemando.
66 Baáb jéenechah, judíowã ĩ maáta, sacerdotewã ĩ maáta, Moisés ã wʉtatjidih bohénitbʉt ĩt míic wáacap wʉt jĩ. Páant ĩ míic wáacachah, soldadowã Jesúsdih ĩt ʉb waad béjep wʉt jĩ.
66 E logo que foi dia ajuntaram-se os anciãos do povo, e os principais dos sacerdotes e os escribas, e o conduziram ao seu concílio, e lhe perguntaram:
67 Caanná ĩ ʉb waád jʉibínachah, queét míic wáacnitboó nin pah Jesúsdih ĩt niíj ʉʉ́bh joyóp wʉt jĩ:
67 És tu o Cristo? Dize-no-lo. Ele replicou: Se vo-lo disser, não o crereis;
68 Yeebdíhbʉt wã ʉʉ́bh joyóchah, ñi jepahcan niít.
68 E também, se vos perguntar, não me respondereis, nem me soltareis.
69 Obohjeéhtih, Dios chah wẽpni ã jéihyepmant bóo bʉwámant weém nihat cã́acwã ʉ́ʉd jeñé chʉ́ʉdnit, nihatdih wã wʉtbipna caá, Jesús queétdih ãt niíj jepahap wʉt jĩ.
69 Desde agora o Filho do homem se assentará à direita do poder de Deus.
70 —Páant niijná, ¿Meém Dios wʉ̃ʉ́h niít? ĩt niíj ʉʉ́bh joyóp wʉt jĩ.
70 E disseram todos: Logo, és tu o Filho de Deus? E ele lhes disse: Vós dizeis que eu sou.
71 Páant ã niíj jepahachah joinít, queétjeh nin pah ĩt míic niíj wéhenap wʉt jĩ:
71 Então disseram: De que mais testemunho necessitamos? pois nós mesmos o ouvimos da sua boca.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.