João 8
Dios ã jáap naáwát tólih (CBV) vs VC
1 Dioíh mʉʉ́boó jʉmnitdih naóh péanit, Olivo Jeéboó Jesús jwiítdih ã nʉmah pʉ́ʉh laab béjep jĩ.
1 Dirigiu-se Jesus para o monte das Oliveiras.
2 Cheibitjeh, jwʉ́ʉb dei jʉ̃óhnit, Dioíh mʉʉdíhjeh mʉntih jwiítdih ã jwʉ́ʉb nʉmah waadáp jĩ. Ã jwʉ́ʉb jʉyʉ́chah ennit, nihat cã́acwã ã pebhna ĩ míic wáac jʉyʉ́p jĩ. Ĩ míic wáac jʉyʉ́chah ennit, caanjĩ́h jʉibí chʉ́ʉdnit, Jesús queétdih ã bohénap jĩ, páant mʉntih.
2 Ao romper da manhã, voltou ao templo e todo o povo veio a ele. Assentou-se e começou a ensinar.
3 Ã bohéát tac jʉmʉchah, Moisés ã wʉtatjidih bohénit, fariseowã biícdih deoh nah jʉmnihdih ĩt ʉb jʉ̃ʉ́wʉ́p jĩ. Pánih ʉb jʉ̃óhnit, Jesús pebh cã́acwã cãtíh caántdih ĩ ʉb jʉí ñʉhʉp jĩ.
3 Os escribas e os fariseus trouxeram-lhe uma mulher que fora apanhada em adultério.
4 Pánih ʉb jʉí ñʉhnit, Jesúsdih nin pah ĩ niíj naáwáp jĩ:
4 Puseram-na no meio da multidão e disseram a Jesus: Mestre, agora mesmo esta mulher foi apanhada em adultério.
5 Dios ã wʉtatdih Moisésji nin pah ãt niíj daacáp tajĩ. ‘Det ĩ áa nihcannitjĩh yeejép ĩ chãjachah ennit, jee dáhnajĩh ñi yoh mawaá’, ãt niíj daacáp tajĩ. Pánihna, meémboó ¿ded pah tigaá ma niíj naóhbi? ĩ niijíp jĩ.
5 Moisés mandou-nos na lei que apedrejássemos tais mulheres. Que dizes tu a isso?
6 Páant niijnít, caandíh naóh yacat tʉ́ʉt niijná, Jesúsdih mácah ĩ naáwát tʉ́ʉtʉp yʉh jĩ. Obohjeéhtih, Jesús páant ĩ niijíchah joinít, páah jéennit, ã́ih téih tíibjĩh baácboó ã daacáp jĩ.
6 Perguntavam-lhe isso, a fim de pô-lo à prova e poderem acusá-lo. Jesus, porém, se inclinou para a frente e escrevia com o dedo na terra.
7 Páant ã daác jwʉhʉchah, queétboó caandíh ʉʉ́bh joí yójahna ĩ chãjap jĩ. Páant ĩ ʉʉ́bh joí yójahachah, Jesús ñah ñʉhnit, queétdih nin pah ã niíj jepahap jĩ:
7 Como eles insistissem, ergueu-se e disse-lhes: Quem de vós estiver sem pecado, seja o primeiro a lhe atirar uma pedra.
8 Páant niíj péanit, jwʉ́ʉb páah jéennit, ã jwʉ́ʉb daacáp jĩ, páant mʉntih.
8 Inclinando-se novamente, escrevia na terra.
9 Páant ã niijíchah joinít, caántdih naóh yacnitboó ĩ yéej chãjatjidih náhninit, chah behnit biquína ĩ jwʉ́ʉb beedáh bejep jĩ. Páant ĩ bejat tʉ́ttimah, deoh nah jʉmnih Jesús pebh ñʉhnit, caandíh joinít cãtíh queét chénewãjeh ĩ jʉmʉp jĩ.
9 A essas palavras, sentindo-se acusados pela sua própria consciência, eles se foram retirando um por um, até o último, a começar pelos mais idosos, de sorte que Jesus ficou sozinho, com a mulher diante dele.
10 Pánihna, caántdih ʉb jʉ̃óhnitji ĩ wihcah enna, jwʉ́ʉb ñah ñʉhnit, Jesús caántdih nin pah ã niíj ʉʉ́bh joyóp jĩ:
10 Então ele se ergueu e vendo ali apenas a mulher, perguntou-lhe: Mulher, onde estão os que te acusavam? Ninguém te condenou?
11 —Wihcan caá, Maá, mi niijíp jĩ.
11 Respondeu ela: Ninguém, Senhor. Disse-lhe então Jesus: Nem eu te condeno. Vai e não tornes a pecar.
12 Caántdih naóh péanit, Jesús caanjĩ́h jʉmnitdih nin pah ã jwʉ́ʉb niíj naáwáp jĩ, páant mʉntih:
12 Falou-lhes outra vez Jesus: Eu sou a luz do mundo; aquele que me segue não andará em trevas, mas terá a luz da vida.
13 Páant ã niijíchah joinít, fariseowãboó nin pah caandíh ĩ niijíp jĩ:
13 A isso, os fariseus lhe disseram: Tu dás testemunho de ti mesmo; teu testemunho não é digno de fé.
14 —Weemjéh dedmant wã jʉ̃ʉ́wátjidih wã jéihna caá. Wã bejat pínahdihbʉt wã jéihna caá. Obohjeéhtih, yeébboó caandíh ñi jéihcan caá. Páant weemdíh ‘nih yáani caá’, ñi niijíchah yʉhna, ded pah wã jʉmatdih yoobópdih yeebdíh wã naóhna caá.
14 Respondeu-lhes Jesus: Embora eu dê testemunho de mim mesmo, o meu testemunho é digno de fé, porque sei de onde vim e para onde vou; mas vós não sabeis de onde venho nem para onde vou.
15 Yeébboó ded pah ñi enatdihjeh jenah joinít, cã́ac ded pah ã jenah joyátdih yoobópdih ñi jéihcan caá. Pánih jéihcan yʉhna, ‘Caánboó tʉ́ican caá’, weemdíh ñipĩ́ niijná caá. Obohjeéhtih, yeéb ñi jenah joyát pah jenah joicán, ded pah cã́acwã ĩ jʉmatdih weémboó wãpĩ́ naóhcan caá.
15 Vós julgais segundo a aparência; eu não julgo ninguém.
16 Weém biícjeh pohba nihcan caá cã́acdih páant niíj naóhni. Wã íip weemdíh wahni biícdih, páant jwĩ niíj naóhna caá. ‘Nin tʉ́ini caá. Nin tʉ́icanni caá’, niíj naóhna, yoobópdih wã naóhna caá.
16 E, se julgo, o meu julgamento é conforme a verdade, porque não estou sozinho, mas comigo está o Pai que me enviou.
17 Moisés yeebdíh wʉtna, nin pah ãt niíj daacáp tajĩ: ‘Chénewã biíc yoobó ĩ naáwáchah, ĩ niiját yoobópdih caá’, ãt niíj daacáp tajĩ.
17 Ora, na vossa lei está escrito: O testemunho de duas pessoas é digno de fé {Dt 19,15}.
18 Weémboó ded pah wã jʉmatdih naóhna, weemdíh wahni, wã íipbʉt biíc yoobó ã naóhna caá. Pánihna, ded pah wã jʉmatdih chénewã naóhnit jwĩ jʉmʉchah, jwĩ naáwát yoobópdih caá, Jesús queétdih ã niijíp jĩ.
18 Eu dou testemunho de mim mesmo; e meu Pai, que me enviou, o dá também.
19 Páant ã niijíchah joinít, fariseowã nin pah ĩ niíj ʉʉ́bh joyóp jĩ:
19 Perguntaram-lhe: Onde está teu Pai? Respondeu Jesus: Não conheceis nem a mim nem a meu Pai; se me conhecêsseis, certamente conheceríeis também a meu Pai.
20 Páant niíj bohéna, Dioíh mʉʉ́boó cã́acwã ĩ wʉ̃hni dinerodih ĩ jwejat paihna pebh ã jʉmʉp jĩ. Obohjeéhtih, caandíh ĩ mao yohat pínahdih Dios ã jenah joyát ã jʉdh jwʉhʉchah, caandíh tewíhnit pínahbʉt caanjĩ́h jʉmna yʉhna, caandíh ĩ jéih teo jwʉhcap jĩ.
20 Estas palavras proferiu Jesus ensinando no templo, junto aos cofres de esmola. Mas ninguém o prendeu, porque ainda não era chegada a sua hora.
21 Pánih bohénajeh, Jesús nin pah ã jwʉ́ʉb niíj naáwáp jĩ:
21 Jesus disse-lhes: Eu me vou, e procurar-me-eis e morrereis no vosso pecado. Para onde eu vou, vós não podeis ir.
22 Páant ã niijíchah joinít, jwĩ déewã queétjeh nin pah ĩ míic niíj ʉʉ́bh joyóp jĩ:
22 Perguntavam os judeus: Será que ele se vai matar, pois diz: Para onde eu vou, vós não podeis ir?
23 Páant ĩ míic niijíchah joinít, Jesús queétdih nin pah ã jwʉ́ʉb niíj naáwáp jĩ:
23 Ele lhes disse: Vós sois cá de baixo, eu sou lá de cima. Vós sois deste mundo, eu não sou deste mundo.
24 Wã íip ã wahni wã jʉmatdih yeebdíh wã naáwáchah yʉhna, ‘Ã naáwát yoobópdih nihcan caá’, ñi niijátji jíib ñi yéejatdih cádahcan, iiguípna ñi bejbipna caá. Pánihna, ñi yéejatdih cádahcat peéh, wã niijátji biíc yoobó yeebdíh ã yapbipna caá, ã niijíp jĩ.
24 Por isso vos disse: morrereis no vosso pecado; porque, se não crerdes o que eu sou, morrereis no vosso pecado.
25 —¿Déhe pohba tigaá, meém? ĩ niijíp jĩ.
25 Quem és tu?, perguntaram-lhe eles então. Jesus respondeu: Exatamente o que eu vos declaro.
26 Yeéb ñi tʉ́i chãjcatji jíib Dios ã peéh chãjat pínahdih yeebdíh wã naáwát pínah bʉ́dí ã jʉdhna caá. Obohjeéhtih, weemdíh wahni ã naáwát tʉ́ʉtnidihjeh yeebdíh wã naóh yapana caá. Caán ã naáwát tʉ́ʉtat yoobópdih caá, Jesús queétdih ã niijíp jĩ.
26 Tenho muitas coisas a dizer e a julgar a vosso respeito, mas o que me enviou é verdadeiro e o que dele ouvi eu o digo ao mundo.
27 Obohjeéhtih, “Wã íip caá weemdíh wahni”, ã niijíchah joinít, queét ĩt beh joicáp wʉt jĩ.
27 Eles, porém, não compreenderam que ele lhes falava do Pai.
28 Páant ĩ beh joicátdih jéihna, Jesús queétdih nin pah ã jwʉ́ʉb niíj naáwáp jĩ:
28 Jesus então lhes disse: Quando tiverdes levantado o Filho do Homem, então conhecereis quem sou e que nada faço de mim mesmo, mas falo do modo como o Pai me ensinou.
29 Weemdíh wahniboó wãjeéh ã jʉmna caá. Pánih wahni jʉmna, ã weñat pínahdihjeh yeó jáap jʉmat pah wãpĩ́ chãjna caá. Páant wã chãjachah, weemdíh ã cádahcan caá, Jesús ã niijíp jĩ.
29 Aquele que me enviou está comigo; ele não me deixou sozinho, porque faço sempre o que é do seu agrado.
30 Páant ã niijíchah joiná, “Caán Dios ã wahni Cristo yoobát ã jʉmna caá”, dawá ĩ niíj jenah joyóp jĩ.
30 Tendo proferido essas palavras, muitos creram nele.
31 Biquína jwĩ déewã “Caán Dios ã wahni Cristo caá”, niíj jenah joinítdih Jesús nin pah ã niijíp jĩ:
31 E Jesus dizia aos judeus que nele creram: Se permanecerdes na minha palavra, sereis meus verdadeiros discípulos;
32 Pánih jʉmna, yoobópdih ñi jéihbipna caá. Yoobópdih jéihnit jʉmna, watnit panihnit ñi jʉmbipna caá. Pánih jʉmna, ded yéej chãjat jenah joyát ã jʉ̃ʉ́wʉ́chah yʉhna, caandíh ñi jéih yap yohbipna caá. Yeebdíh wʉtni panihni ã jwʉ́ʉb wihcan niít, queétdih ã niijíp jĩ.
32 conhecereis a verdade e a verdade vos livrará.
33 Páant ã niijíchah joinít, queétboó nin pah ĩ niíj jepahap jĩ:
33 Replicaram-lhe: Somos descendentes de Abraão e jamais fomos escravos de alguém. Como dizes tu: Sereis livres?
34 —Yoobópdih yeebdíh wã naóhna caá. Cã́acwãjeh ĩ yéej chãjatdih ĩ jéih cádahcan caá. Pánihna, queétdih yéej chãjat tʉ́ʉtni ĩ maáh panihni caá. Pánih yéej chãjnit jʉmna, caandíh teo wʉ̃hnit panihnit ĩ jʉmna caá.
34 Respondeu Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: todo homem que se entrega ao pecado é seu escravo.
35 Ded teo wʉ̃hni ã maáh wʉ̃ʉ́h pah nihcan caá. Bita caandíh ĩ ʉbʉchah, queétboodíh teo wʉ̃hni ã jʉmbipna caá. Obohjeéhtih, ã maáh wʉ̃ʉ́hboó páantjeh ã wʉ̃ʉ́h ã jʉmbipna caá.
35 Ora, o escravo não fica na casa para sempre, mas o filho sim, fica para sempre.
36 Pánihna, weém Dios wʉ̃ʉ́h jʉmna, deddih wã watachah, caanbʉ́t wã íip wʉ̃ʉ́h ã jʉmbipna caá. Páant wã watachah, yéej chãjatdih teo wʉ̃hni panihni ã jwʉ́ʉb jʉmcan niít.
36 Se, portanto, o Filho vos libertar, sereis verdadeiramente livres.
37 Yeéb Abrahamji ã jʉimená ñi jʉmatdih wã jéihna caá. Obohjeéhtih, ã jʉimená jʉmna yʉhna, wã naáwáchah joííhcan, weemdíh ñi mao yohíhna caá.
37 Bem sei que sois a raça de Abraão; mas quereis matar-me, porque a minha palavra não penetra em vós.
38 Wã íipjeéh jʉmna, wã enatjidih yeebdíh wãpĩ́ naóhna caá. Obohjeéhtih, ñi íip, nemépwã ĩ maáh, yeebdíh ã wʉtʉchah joinít, yeébboó ñipĩ́ jepahna caá, Jesús queétdih ã niijíp jĩ.
38 Eu falo o que vi junto de meu Pai; e vós fazeis o que aprendestes de vosso pai.
39 —Jwĩ íip yoobát Abraham caá, queét ĩ niijíp jĩ.
39 Nosso pai, replicaram eles, é Abraão. Disse-lhes Jesus: Se fôsseis filhos de Abraão, faríeis as obras de Abraão.
40 Obohjeéhtih, yeebdíh wã íip ã naáwátdih yoobópdih wã naóh yapanachah yʉhna, yeébboó weemdíh ñi mao yohíhna caá. Abrahamjiboó páant ãta chãjcan tagaá.
40 Mas, agora, procurais tirar-me a vida, a mim que vos falei a verdade que ouvi de Deus! Isso Abraão não o fez.
41 Pánihna, ñi íip panihni ã chãjíhat biíc yoobó mʉn tigaá yeebbʉ́t ñi jenah joyóp, Jesús queétdih ã niijíp jĩ.
41 Vós fazeis as obras de vosso pai. Retrucaram-lhe eles: Nós não somos filhos da fornicação; temos um só pai: Deus.
42 —Weém Diosjeéh jʉmniji nin baácna wã jʉ̃ʉ́wʉ́p jĩ. Pánihna, Dios ñi íip ã jʉmʉchah nihna, yeéb weemdíh ‘jwĩ ʉ́ʉd jeñé’, ñita niíj oi tagaá. Wã jenah joyátjeh nin baácboó wã dei jʉ̃óhcan jĩí. Wã íip Dios ninboó weemdíh ã wahachah, wã jʉ̃ʉ́wʉ́p jĩ.
42 Jesus replicou: Se Deus fosse vosso pai, vós me amaríeis, porque eu saí de Deus. É dele que eu provenho, porque não vim de mim mesmo, mas foi ele quem me enviou.
43 ¿Dépanih tigaá wã naáwátdih ñi beh joicán? Ñi joííhcat jíib caandíh ñi beh joicán caá.
43 Por que não compreendeis a minha linguagem? É porque não podeis ouvir a minha palavra.
44 Ñi íipboó yeejép chãjat tʉ́ʉtnit ĩ maáh caá. Pánihna, caán ã weñat pínahboodíh ñipĩ́ chãjna caá. Nin baác ã jwíih jʉmʉchah, bʉʉbʉt páantjeh cã́acwãdih mao yohat tʉ́ʉtni caá. Caán biícmant yeenijeh jʉmna, yoobópdih ã jéih naóhcan caá. Pánih yeeat bʉʉ́hna, nih yáaatdihjeh ãpĩ́ naóhna caá.
44 Vós tendes como pai o demônio e quereis fazer os desejos de vosso pai. Ele era homicida desde o princípio e não permaneceu na verdade, porque a verdade não está nele. Quando diz a mentira, fala do que lhe é próprio, porque é mentiroso e pai da mentira.
45 Páant yeebdíh yeeni ã naáwáchah joinítji weémboó yeebdíh yoobópdih wã naáwáchah yʉhna, ñi joííhcan caá.
45 Mas eu, porque vos digo a verdade, não me credes.
46 Páant wã naáwáchah, ‘Meém yeejép chãjni caá’, weemdíh ñi jéih niijcán caá. Yoobópdih wã naáwáchah yʉhna, ¿dépanih tigaá ñi joííhcan?
46 Quem de vós me acusará de pecado? Se vos falo a verdade, por que me não credes?
47 Det Dios wehboó ã naáwátdih ĩ tʉ́i joiná caá. Obohjeéhtih yeéb ã weh nihcannit, ã naáwátdih wã naóh yapanachah yʉhna, ñi joííhcan caá, Jesús queétdih ã niijíp jĩ.
47 Quem é de Deus ouve as palavras de Deus, e se vós não as ouvis é porque não sois de Deus.
48 Páant ã niijíchah joinít, queét nin pah Jesúsdih ĩ niijíp jĩ:
48 Responderam então os judeus: Não dizemos com razão que és samaritano, e que estás possesso de um demônio?
49 —Weemdíh nemép wihcan caá. Obohjeéhtih, wã íip ã wẽpatjĩh yeebdíh wãpĩ́ chãj jʉ́ʉtna caá, caandíh ñi wẽi naáwát pínah niijná. Páant wã chãjachah yʉhna, yeébboó weemdíh wẽi naóhcanjeh, yeejép ñipĩ́ wéhena caá.
49 Respondeu-lhes Jesus: Eu não estou possesso de demônio, mas honro a meu Pai. Vós, porém, me ultrajais!
50 Weemdíh ñi wẽi naáwátdih wã bidcan caá. Obohjeéhtih, cã́acwã weemdíh ĩ tʉ́i weñat pínahdih wã íipboó ã náah yacna caá. Pánihna, weemdíh ĩ náahcatji jíib queétdih ã peéh chãjbipna caá.
50 Não busco a minha glória. Há quem a busque e ele fará justiça.
51 Yoobópdih yeebdíh wã naóhna caá. Det wã naáwátdih jepahnit, ĩ wʉncan niít, Jesús queétdih ã niijíp jĩ.
51 Em verdade, em verdade vos digo: se alguém guardar a minha palavra, não verá jamais a morte.
52 —Bʉʉ bácah chah jenah joicánniabeh meém ma jʉmatdih jwĩ jéihna caá. Abrahamji, nihat Dios naáwátdih naóh yapanitji pah mʉntih ĩt wʉnʉp wʉt jĩ. ‘Wã naáwátdih jepahni ã wʉncan niít’, niijná ¿dépanih tigaá meém páant ma niíj?
52 Disseram-lhe os judeus: Agora vemos que és possuído de um demônio. Abraão morreu, e também os profetas. E tu dizes que, se alguém guardar a tua palavra, jamais provará a morte...
53 ¿Jwĩ nʉo Abrahamji, Dios naáwátdih naóh yapanitjibʉt chah wẽpni niít ma jʉmʉp? ¿Ded pohba tigaá meém? páant niíj naóhni, queét ĩ niijíp jĩ.
53 És acaso maior do que nosso pai Abraão? E, entretanto, ele morreu... e os profetas também. Quem pretendes ser?
54 —‘Chah wẽpni caá’, weemjéh wã jéih niijcán caá. Wã íipjeh ‘Caán chah wẽpni caá’, weemdíh ã niijná caá. Yeéb ‘Diosjeh caá jwĩ íip’, ñi niijníjeh wã íip ã jʉmna caá.
54 Respondeu Jesus: Se me glorifico a mim mesmo, a minha glória não é nada; meu Pai é quem me glorifica, aquele que vós dizeis ser o vosso Deus
55 Obohjeéhtih, páant niijná yʉhna, caandíh yoobópdih ñi jéihcan caá. Weém caá caandíh wã jéihyep. ‘Caandíh wã jéihcan caá’, niijná, yeéb ñi nihat pah yeeni wãta jʉm tagaá. Obohjeéhtih, caandíh yoobópdih wã jéihna caá. Pánih jéihna, ded pah ã naáwáchah, wãpĩ́ chãjna caá.
55 e, contudo, não o conheceis. Eu, porém, o conheço e, se dissesse que não o conheço, seria mentiroso como vós. Mas conheço-o e guardo a sua palavra.
56 Jwĩ nʉo Abrahamji nin baácboó wã dei jʉ̃ʉ́wát pínahdih jéihnit, ã weñep jĩ. Pánihna, wã dei jʉ̃ʉ́wʉ́chah ennit, bʉ́dí ã yoób weñep jĩ, Jesús ã niijíp jĩ.
56 Abraão, vosso pai, exultou com o pensamento de ver o meu dia. Viu-o e ficou cheio de alegria.
57 —Páant, meém cincuenta jópchi ma jʉibí jwʉhcan caá. Páant niijná, ¿jon jã́tih bóo Abrahamjidih meém ma ennit jĩí? Jesúsdih ĩ niijíp jĩ.
57 Os judeus lhe disseram: Não tens ainda cinqüenta anos e viste Abraão!...
58 —Yoobópdih yeebdíh wã naóhna caá. Abrahamji jʉm láa, weém wãát jʉmʉp jĩ, Jesús queétdih ã niíj jepahap jĩ.
58 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: antes que Abraão fosse, eu sou.
59 Páant ã niíj jepahachah joinít, queétboó jee dáhnadih ʉbnit, Jesúsdih ĩ yohíhip yʉh jĩ. Obohjeéhtih, páant ĩ yohíhichah, ĩ encat pónih, Jesúsboó Dioíh mʉʉmánt ã bac bejep jĩ.
59 A essas palavras, pegaram então em pedras para lhas atirar. Jesus, porém, se ocultou e saiu do templo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.