João 5

Dios ã jáap naáwát tólih (CBV) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Tʉ́ttimah, jwiít judíowã Diosdih jwĩ wẽi láa Jesús Jerusalén tʉ́tchina jwiítdih ã nʉmah jʉibínap jĩ, páant mʉntih.
1 Passadas essas coisas, havia uma festa dos judeus, e Jesus foi para Jerusalém.
2 Caanjĩ́h Ovejawã Bejni Jẽc wʉ̃t jʉmni pebh jẽ́ehat jʉ́á ã jʉmʉp jĩ. Jwiít judíowã jwĩ́ih wéheatjĩh niijná, caán jʉ́ádih Betzata jwĩ niijná caá. Caán Betzata jʉ́á jwẽ́ejdih cinco nemat wihcanni jẽcna ã jʉm pʉ́ʉd bejep jĩ.
2 Existe ali, junto ao Portão das Ovelhas, um tanque, chamado em hebraico Betesda, o qual tem cinco pórticos.
3 Caán jʉ́ádih mʉʉ́ wãáp lap nʉmp dawá tʉbʉ́p chʉ̃ʉ́hnit ĩpĩ́ ñaj pʉ́ʉd bejep tajĩ. Jéih encannit, jéih jibcannit, jéih yoocannitbʉt caán jʉ́á pebh ĩt ñajap tajĩ. Caanjĩ́h ñajnit, mah chibít ã dácohatdih pã́i ñajna ĩt chãjap tajĩ.
3 Nestes jazia uma multidão de enfermos, cegos, coxos, paralíticos
4 “Dioíh ángel dei jʉinít, caán jẽ́ehat jʉ́ádih ã dácohanachah ennit, ded jã́tih jwíih bʉʉ́g báahniboó dedé wʉnat jʉmni ãpĩ́ boonap wʉt jĩ”, ĩt niíj jenah joyóp tajĩ.
4 [esperando que a água se movesse. Porque um anjo descia de tempos em tempos, agitando-a; e o primeiro a entrar no tanque, uma vez agitada a água, sarava de qualquer doença que tivesse].
5 Pánihna, caanjĩ́h jʉmni biíc jéih bejcanni, treinta ocho jópchi tʉbʉ́p chʉ̃ʉ́hni ã ñajap jĩ.
5 Estava ali um homem enfermo havia trinta e oito anos.
6 Caandíh ennit, maatápdih ã tʉbʉ́p chʉ̃ʉ́átdih jéihna, Jesús caandíh nin pah ã niíj ʉʉ́bh joyóp jĩ:
6 Jesus, vendo-o deitado e sabendo que estava assim havia muito tempo, perguntou:
7 —Wã booíhna yʉh caá. Obohjeéhtih, can jʉ́ána weemdíh ded ʉb báahni pínah ã wihcan caá. Pánihna, dawá láa ã dácohochah, wã bʉʉ́g báah bejíhichah yʉhna, bita wã jã́tih ĩpĩ́ jʉibí bʉʉ́g báahna caá, Jesúsdih ã niijíp jĩ.
7 O enfermo respondeu: — Senhor, não tenho ninguém que me ponha no tanque, quando a água é agitada. Quando tento entrar, outro enfermo chega antes de mim.
8 Páant ã niijíchah joinít,
8 Então Jesus lhe disse:
9 Páant ã niijíchahjeh, caán jéih bejcanniji ñah ñʉhnit, ã ñajatjidih ʉbnit, ã yáac chʉ̃i bejep jĩ, bʉca.
9 Imediatamente o homem se viu curado e, pegando o leito, começou a andar. E aquele dia era sábado.
10 Páant ã boonachah enna, jwĩ chooát yeó jáap ã jʉmʉchah, jwĩ maáta caandíh nin pah ĩt niíj jʉ̃ihñʉp wʉt jĩ:
10 Por isso, os judeus disseram ao que tinha sido curado: — É sábado, e neste dia você não tem permissão para carregar o seu leito.
11 —Obohjeéhtih, ‘Ma ñajatjidih ʉbnit, ma yáac chʉ̃i bejeé’, weemdíh booani ã niijíp be. Páant ã niijíchah joinít, nin wã ñajatjidih ʉb bejna caá wã chãjap, ãt niíj jepahap wʉt jĩ.
11 Ao que ele lhes respondeu: — O mesmo que me curou me disse: “Pegue o seu leito e ande.”
12 —¿Déhe tibeé meemdíh páant niíj, booani? queét ĩt niíj ʉʉ́bh joyóp wʉt jĩ.
12 Perguntaram-lhe: — Quem é o homem que disse a você: “Pegue o seu leito e ande”?
13 Obohjeéhtih, Jesús dawá cã́acwã cãtíh ã bejechah, caandíh booanidih ãt beh encap wʉt jĩ. Pánihna, ã wʉ̃tdih jéihcan, ãt jéih jepahcap wʉt jĩ.
13 Aquele que tinha sido curado não soube responder, porque Jesus tinha se retirado, por haver muita gente naquele lugar.
14 Tʉ́ttimah, Dioíh mʉʉ́boó Jesús caandíh jwãáhnit, nin pah ã niijíp jĩ:
14 Mais tarde, Jesus o encontrou no templo e lhe disse:
15 Caandíh páant ã niijíchah joinít, Jesúsdih ãt beh enep wʉt jĩ, bʉca. Pánih beh enniji jwĩ maátadih naáwádih ãt bejep jĩ.
15 O homem se retirou e disse aos judeus que tinha sido Jesus quem o havia curado.
16 Páant ã niijíchah joinít, Jesús chooát yeó jáapdih ã booaatjidih jéihnit, jwĩ maátaboó caandíh yeejép ĩ chãj jwíihip jĩ.
16 E por isso os judeus perseguiam Jesus, porque fazia essas coisas no sábado.
17 Páant caandíh ĩ mawíhatdih jéihna, Jesús queétdih nin pah ã niijíp jĩ:
17 Mas Jesus lhes disse:
18 Jesús páant ã niijíchah joinít, jwĩ maátaboó chah ĩ íijip jĩ. Jwĩ chooát yeó jáapdih caán tʉbʉ́p chʉ̃ʉ́hnidih ã booanachah enna, queét ĩ íij jwíihip jĩ. Pánih íijna, “Wã íip”, Diosdih ã niijíchah joiná, chah ĩ yoób íijip jĩ. “‘Wã íip’, niijná, ‘Diosdih biíc yoobó wã jʉmna caá’, Jesús caán míicjeh ã niíj jenah joiná caá”, jwĩ maáta ĩt niíj jenah joyóp tajĩ. Páant niíj jenah joinít, chah íijna, Jesúsdih ĩ yoób mao yohíhip yʉh jĩ.
18 Por isso, os judeus cada vez mais queriam matá-lo, porque além de desrespeitar o sábado, também dizia que Deus era seu próprio Pai, fazendo-se igual a Deus.
19 Páant ĩ niíj jenah joyátdih jéihnit, Jesús queétdih nin pah ã jwʉ́ʉb niíj naáwáp jĩ: “Yoobópdih yeebdíh wã naóhna caá. Weém, Dios wʉ̃ʉ́h, wã jenah joyátjeh wã chãjcan caá. Wã íip weemdíh ded pah ã wʉtʉchah, caandíhjeh wã jepahna caá. Wã íip ded pah ã chãjachah ennit, weém ã wʉ̃ʉ́hbʉt biíc yoobó wãpĩ́ chãjna caá.
19 Então Jesus lhes disse:
20 Wã íip weém ã wʉ̃ʉ́hdih oina, ded pah ã chãjatdih weemdíh ãpĩ́ jéihyana caá. Bʉʉ wã chãjatji chah, biíh wã chãjat pínahdih weemdíh ã jéihyabipna caá. Páant weemdíh ã wʉtatdih joinít, ã wẽpatjĩh yeebdíh wã chãj jʉ́ʉtʉchah, ñi en wʉ́hi bejbipna caá.
20 Porque o Pai ama o Filho e lhe mostra tudo o que faz; e maiores obras do que estas lhe mostrará, para que vocês fiquem maravilhados.
21 Wã íip ded pah wʉnah bejnitdih ã booaat pah, weembʉ́t ã booaat tʉ́ʉtnitdih biíc yoobó wã booana caá.
21 Pois assim como o Pai ressuscita e vivifica os mortos, assim também o Filho vivifica aqueles a quem quer.
22 — ausente —
22 E o Pai não julga ninguém, mas confiou todo julgamento ao Filho,
23 — ausente —
23 para que todos honrem o Filho assim como honram o Pai. Quem não honra o Filho não honra o Pai que o enviou.
24 “Yoobópdih yeebdíh wã naóhna caá. Det wã naáwátdih joinít, weemdíh wahnidih jepahna, páantjeh ãjeéh ĩ tʉ́i jʉmbipna caá. Páant ãjeéh ĩ jʉmʉchah, queétdih wã peéh chãjcan niít. Queét iiguípna bejnit déejidih tʉ́i ʉbnit ĩ jʉmbipna caá.
24 — Em verdade, em verdade lhes digo: quem ouve a minha palavra e crê naquele que me enviou tem a vida eterna, não entra em juízo, mas passou da morte para a vida.
25 Yoobópdih yeebdíh wã naóhna caá. Iiguípna bejnit déeji weém Dios wʉ̃ʉ́hdih bʉʉ jepah jwíihna caá ĩ chãjap. Wã naáwátdih joí jepahnitboó Dios biícdih páantjeh ĩ tʉ́i jʉmbipna caá.
25 Em verdade, em verdade lhes digo que vem a hora — e já chegou — em que os mortos ouvirão a voz do Filho de Deus; e os que a ouvirem viverão.
26 Wã íip Dios páantjeh jʉmniboó cã́acwãdih páantjeh ã jʉmat tʉ́ʉtna caá. Pánihna, weém ã wʉ̃ʉ́hdihbʉt páantjeh jʉmat tʉ́ʉtni pínah ã chãjap jĩ.
26 Porque assim como o Pai tem vida em si mesmo, também concedeu ao Filho ter vida em si mesmo.
27 Weém nihat cã́acwã ʉ́ʉd jeñé wã jʉmʉchah, cã́acwãdih wã peéh chãjat pínah niijná weémboodíh ã wʉtʉp jĩ.
27 E lhe deu autoridade para julgar, porque é o Filho do Homem.
28 Páant wã naáwáchah joiná, ñi joí wʉ́hi bejca bojoó. Cʉbʉcah nihat wʉnnit ĩ́ih bácah ĩ yohopjiboó jʉmna yʉhna, wã ejechah, ĩ joibípna caá.
28 Não fiquem maravilhados com isso, porque vem a hora em que todos os que se acham nos túmulos ouvirão a voz dele e sairão:
29 Pánih joiná, nihat tʉ́i chãjnitji boo pʉd jʉ̃óhnit Dios pebhboó ĩ pʉ́ʉh laab béjbipna caá. Obohjeéhtih, yeejép chãjnitjiboó, ĩ yéej chãjatji jíib iiguípna ĩ bejbipna caá.
29 os que tiverem feito o bem, para a ressurreição da vida; e os que tiverem praticado o mal, para a ressurreição do juízo.
30 “Weém wĩ́ih jenah joyátjeh, wã weñat pínahdih wã chãjcan caá. Obohjeéhtih, weemdíh wahni ã wʉtatdihjeh wã chãjna caá. Ã niiját pahjeh cã́acwãdih wã peéh chãjbipna caá. Páant wã peéh chãjachah, yoobópdih ã jʉmbipna caá.
30 — Eu nada posso fazer por mim mesmo; assim como ouço, julgo. O meu juízo é justo, porque não procuro a minha própria vontade, e sim a daquele que me enviou.
31 ‘Weém Dios wʉ̃ʉ́h, ã wahni caá’, weemjéh wã niijíchah, ‘Ma nih yáana caá’, weemdíh ñita niij tágaá.
31 Se eu dou testemunho a respeito de mim mesmo, o meu testemunho não é verdadeiro.
32 Obohjeéhtih, biíh caá weemdíh naóhni pohba. Caán naóhni Juan Daabáni caá. Pánihna, ‘Ã niijátji yoobópdih ã jʉmna caá’, wã niíj jéihna caá.
32 Outro é o que dá testemunho a respeito de mim, e sei que o testemunho que ele dá a respeito de mim é verdadeiro.
33 Yeéb weemdíh jéihíhna, bitaboodíh Juan pebhna ĩ ʉʉ́bh joyát pínah niijná, ñit wahap tabe. Caán yoobópdih yeebdíh ãt naáwáp jĩ.
33 Vocês mandaram mensageiros a João, e ele deu testemunho da verdade.
34 ‘Nin Dios wʉ̃ʉ́h caá’, weemdíh niijnítdih wã bidcan caá. Pánih bidcan yʉhna, ‘Dios wʉ̃ʉ́h caá’, Juanboó weemdíh ã niiját yoobópdih caá. Pánihna, weemdíh jepahnit, iiguípna ñi bejcat pínah niijná, Juan ã niijátjidih yeebdíh wã náhniana caá.
34 Eu, porém, não recebo testemunho humano, mas digo essas coisas para que vocês sejam salvos.
35 Tʉ́i enat tʉ́ʉt niijná, jiiát dahdih jwĩ jií cáagat pah, Juan ded pah wã jʉmatdih ñi jéihyat pínah niijná, yeebdíh ãt naáwáp tajĩ. Páant ã naáwáchah joiná, daocánni yeó jáap ñi tʉ́i wẽi joi jwʉ́hʉp jĩ.
35 — João era a lâmpada que estava acesa e iluminava, e, por algum tempo, vocês quiseram se alegrar com a sua luz.
36 Obohjeéhtih, wã íip weemdíh ã wʉtʉchah, ã wẽpatjĩh wã chãjachah ennit, yoobópdih Dios ã wahni wã jʉmatdih ñita tʉ́i jéih tagaá.
36 Mas eu tenho maior testemunho que o de João; porque as obras que o Pai me confiou para que eu as realizasse, essas que eu faço testemunham a meu respeito de que o Pai me enviou.
37 Juan weemdíh ã daabánachah, wã íipjehbʉt weemdíh wahni ‘Caán wã wʉ̃ʉ́h caá’, ã niijíp jĩ. Páant ã niijíchah yʉhna, yeébboó caandíh encan, joicánnitbʉt ñi jʉmna caá.
37 O Pai, que me enviou, esse mesmo é que tem dado testemunho de mim. Vocês nunca ouviram a voz dele, nem viram a sua forma.
38 Weém Dios ã wahnidih jepahcan, wã íip ã naáwátdihbʉt ñi náahcan caá.
38 Também não têm a palavra dele permanente em vocês, porque não creem naquele a quem ele enviou.
39 ‘Dios naáwát tólihdih bohéna, yeó jáap jʉmat pah Diosjeéh jwĩ tʉ́i jʉmbipna caá’, ñi niíj jenah joiná caá.Obohjeéhtih, caán tólihjeh tigaá weém ded pah wã jʉmatdih ã naáwáp.
39 Vocês examinam as Escrituras, porque julgam ter nelas a vida eterna, e são elas mesmas que testificam de mim.
40 Caán tólih weemdíh ã naáwáchah yʉhna, yeébboó weemdíh ñi náahcan caá. Yeó jáap jʉmat pah Diosjeéh jʉmíhna yʉhna, weemdíh páant ñi ʉʉ́bhcan caá.
40 Contudo, vocês não querem vir a mim para ter vida.
41 “Weemdíh wẽi naóhnitdih wã bidcan caá.
41 Eu não aceito glória que vem de pessoas;
42 Obohjeéhtih, yeébboó mácah ñi jenah joyátdih wã tʉ́i jéihna caá. Pánih jenah joinít, Diosdih ñi oicatdihbʉt wã jéihna caá.
42 sei, entretanto, que vocês não têm o amor de Deus em vocês.
43 Wã íip weemdíh ã wʉtat pah wã chãjachah yʉhna, weemdíh ñi náahcan caá. Obohjeéhtih, ã wahcanniboó ã weñat pínahdihjeh ã chãj jʉ́ʉtʉchah ennit, caánboodíh ñi náahbipna caá.
43 Eu vim em nome de meu Pai, e vocês não me recebem; se outro vier em seu próprio nome, vocês certamente o receberão.
44 Bita yeebdíh ĩ wẽi naáwátdihjeh bidna yʉhna, Diosboó yeebdíh ã wẽi naáwátdih ñi náahcan caá. Pánih náahcan, ‘Caán Dios ã wahni Cristo nihcan caá’, niíj jenah joiná, weemdíhbʉt ñi joííhcan caá.
44 Como podem crer, vocês que aceitam glória uns dos outros e não procuram a glória que vem do Deus único?
45 Páant weemdíh ñi joííhcatji jíib ‘Jwĩ íipdih Jesús jwiítdih ã naóh yacbipna caá’, ñi niíj jenah joicá bojoó. ‘Moisés ã wʉtatjidih jwĩ jepahna, Dios pebhboó jwĩ bejbipna caá’, ñi niíj jenah joiná yʉh caá. Obohjeéhtih, ded pah Moisés weemdíh ã naáwátjidih ñi joyáh bojat jíib, Dios yeebdíh ã peéh chãjbipna caá.
45 Não pensem que eu os acusarei diante do Pai; quem acusa vocês é Moisés, em quem puseram a sua esperança.
46 Moisés weemdíhjeh ãt naóh daacáp tajĩ. Pánihna, caán ã daacátjidih ‘Yoobópdih tigaá’, niijná, wã naáwátdihbʉt ‘Yoobópdih tigaá’, ñita niíj jenah joi tágaá.
46 Porque, se vocês, de fato, cressem em Moisés, também creriam em mim; pois ele escreveu a meu respeito.
47 Obohjeéhtih, Moisés ã daacátjidih ‘Yoobópdih tigaá’, niijcán, wã naáwátdihbʉt ‘Yoobópdih tigaá’, ñi niijcán niít”, Jesús queétdih ã niijíp jĩ.
47 Se, porém, não creem nos escritos dele, como crerão nas minhas palavras?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.