João 4
Dios ã jáap naáwát tólih (CBV) vs NVI
1 Juan chah dawá cã́acwã Jesúsdih péenitdih ã daabáát doonádih fariseowã ĩt joyóp wʉt jĩ.
1 Os fariseus ouviram falar que Jesus estava fazendo e batizando mais discípulos do que João,
2 Obohjeéhtih, Jesús pohba ã daabácan jĩí. Jwiít ã bohénitboó jĩí cã́acwãdih jwĩ daabánap jĩ.
2 embora não fosse Jesus quem batizasse, mas os seus discípulos.
3 Fariseowã ĩ jéihyat doonádih joinít, Jesúsboó Judea baácdih jʉmniji Galilea baácna jwiítdih ã nʉmah bejep jĩ.
3 Quando o Senhor ficou sabendo disso, saiu da Judéia e voltou uma vez mais à Galiléia.
4 Caanná bejna, Samaria baácdih yap bejat tʉ́ʉt jwĩ chãjap jĩ.
4 Era-lhe necessário passar por Samaria.
5 Pánih yap bejna, Samaria baácdih bóo Sicar tʉ́tchina jwĩ jʉibínap jĩ. Caan pébh jwĩ nʉo Jacob ã wʉ̃ʉ́h Josédih ã wʉ̃hniji baácbit ãt jʉmʉp wʉt jĩ.
5 Assim, chegou a uma cidade de Samaria, chamada Sicar, perto das terras que Jacó dera a seu filho José.
6 Caanjĩ́h Jacobwãji ĩ mah tóihyat íit ã jʉmʉp jĩ. Pánihna, Jesúsboó yʉʉ́p jʉ̃óhniji chʉʉná, yeó jáap tac yoób caán íit pebh ã choó chʉ́ʉdʉp jĩ.
6 Havia ali o poço de Jacó. Jesus, cansado da viagem, sentou-se à beira do poço. Isto se deu por volta do meio-dia.
7 — ausente —
7 Nisso veio uma mulher samaritana tirar água. Disse-lhe Jesus: "Dê-me um pouco de água".
8 — ausente —
8 ( Os seus discípulos tinham ido à cidade comprar comida. )
9 —Meém judío cã́ac caá. Weémboó Samaria baácdih bóli caá. ¿Dépanih tigaá weemdíh mah ma ʉʉ́bh? Jesúsdih mit niíj jepahap wʉt jĩ. (Jwiít judíowã Samaria baácdih moondíh jwĩpĩ́ eníhcap jĩ. Pánihna, páant mit niijíp wʉt jĩ.)
9 A mulher samaritana lhe perguntou: "Como o senhor, sendo judeu, pede a mim, uma samaritana, água para beber? " ( Pois os judeus não se dão bem com os samaritanos. )
10 Páant mi niijíchah joinít, Jesús caántdih nin pah ãt niíj naáwáp wʉt jĩ:
10 Jesus lhe respondeu: "Se você conhecesse o dom de Deus e quem lhe está pedindo água, você lhe teria pedido e ele lhe teria dado água viva".
11 —¿Dépah niij tígaá páant ma niíj? Nin mah tóhyat íit nʉmah bóo caá. Mah tóhyat pínah wáam dah bíbohcan, ¿deh tigaá caolihdih booat tʉ́ʉtni mah ma ʉbbi?
11 Disse a mulher: "O senhor não tem com que tirar a água, e o poço é fundo. Onde pode conseguir essa água viva?
12 Jwĩ nʉo Jacobji, ã wehbʉt, ĩ́ih nʉñʉ́pwã biícdih nin íitdih mah ʉbnit, ĩt babhbap wʉt jĩ. Ã́ihjidih jwiít ã jʉimenádih ãt wʉ̃hʉp wʉt jĩ. ¿Pánihna, jwĩ nʉo Jacobji chah wẽpni niít ma jʉmʉp, páant ma niijná? mit niijíp wʉt jĩ.
12 Acaso o senhor é maior do que o nosso pai Jacó, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, bem como seus filhos e seu gado? "
13 —Ded nin íitdih bóo mahdih babhni ã jwʉ́ʉb taca joótbipna caá, páant mʉntih.
13 Jesus respondeu: "Quem beber desta água terá sede outra vez,
14 Obohjeéhtih, weém wã wʉ̃hni mah panihniboodíh babhna, chéneji ã taca joótcan niít. Ded wã wʉ̃hni mah panihnidih babhna, Diosjeéh páantjeh ã tʉ́i jʉmbipna caá. Meo waó cáahdih mah nooj bácni ã jõpcat pah wã wʉ̃hni mah panihni ã beedcán niít, Jesús caántdih ãt niijíp wʉt jĩ.
14 mas quem beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Pelo contrário, a água que eu lhe der se tornará nele uma fonte de água a jorrar para a vida eterna".
15 —Caán láa bácah, caán ma niijní mahdih weemdíh ma wʉ̃hʉʉ́, jwʉ́ʉb taca joótcah, ninboó yeó jáap jʉmat pah mah tóhyodih wã jʉ̃óhcat pínah niijná, mit niijíp wʉt jĩ.
15 A mulher lhe disse: "Senhor, dê-me dessa água, para que eu não tenha mais sede, nem precise voltar aqui para tirar água".
16 —Majeéh bóodih ma bidbi jwʉhʉʉ́, Jesús ãt niijíp wʉ̃t jĩ.
16 Ele lhe disse: "Vá, chame o seu marido e volte".
17 — ausente —
17 "Não tenho marido", respondeu ela. Disse-lhe Jesus: "Você falou corretamente, dizendo que não tem marido.
18 — ausente —
18 O fato é que você já teve cinco; e o homem com quem agora vive não é seu marido. O que você acabou de dizer é verdade".
19 —Meémboó Dios naáwátdih naóh yapani nacaá.
19 Disse a mulher: "Senhor, vejo que é profeta.
20 Pánihna, yoobópdih wã jéihyat pínah niijná, weemdíh ma naáwá: Con jeená jwĩ nʉowãji Diosdih ĩpĩ́ ʉʉ́bʉ́p wʉt jĩ. Obohjeéhtih, ‘Jerusalén tʉ́tchiboó Diosdih ʉʉ́bʉ́dih bejat caá náahap’, yeéb judíowã ñipĩ́ niijná caá, mit niijíp wʉt jĩ.
20 Nossos antepassados adoraram neste monte, mas vocês, judeus, dizem que Jerusalém é o lugar onde se deve adorar".
21 —Yad wilí, weemdíh ma joi jwʉ́hʉʉ́. Nin wã naáwát yoobópdih caá. Tʉ́ttimah bóo láa, con jeéboó, Jerusalén tʉ́tchiboobʉ́t jwĩ íipdih ñi ʉʉ́bhcan niít.
21 Jesus declarou: "Creia em mim, mulher: está próxima a hora em que vocês não adorarão o Pai nem neste monte, nem em Jerusalém.
22 Yeéb Samaria baácdih moón ñi ʉʉ́bhnidih ñi jéihcan caá. Obohjeéhtih, jwiít judíowãboó caandíh jwĩ jéihna caá. Dios ã wahni, nihat cã́acwãdih tʉ́i ʉbni, judíojeh tigaá ã jʉmʉp. Pánihna, jwĩ wẽini Diosdih jwiít judíowãboó jwĩ jéihna caá.
22 Vocês, samaritanos, adoram o que não conhecem; nós adoramos o que conhecemos, pois a salvação vem dos judeus.
23 Bʉʉ láa, tʉ́ttimahbʉt Tʉ́ini Espíritu ã teo wáacachah, tʉ́i yoobópdih jenah joinít, cã́acwã Diosdih ĩ tʉ́i wẽibipna caá. Páant caandíh tʉ́i wẽinitboodíh caá Dios ã bidip.
23 No entanto, está chegando a hora, e de fato já chegou, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade. São estes os adoradores que o Pai procura.
24 Dios jígohcanni ã jʉmʉchah, cã́acwã caandíh ĩ jéih encan caá. Pánihna, dedboó jʉmna, caandíh jwĩ wẽi ʉʉ́bʉ́chah, biíc yoobó ã tʉ́ina caá. Caandíh wẽina, Tʉ́ini Espíritu ã teo wáacatjĩh, tʉ́i yoobópdih jenah joinít, weñat caá náahap, Jesús caántdih ãt niijíp wʉt jĩ.
24 Deus é espírito, e é necessário que os seus adoradores o adorem em espírito e em verdade".
25 —Mesías, ‘Cristo’, ĩ niijní, ã jʉ̃ʉ́wát pínahdih weém wã jéihna caá. Caán jʉ̃óhna, jwiítdih nihat ã jéihya beedábipna caá, mit niijíp wʉt jĩ.
25 Disse a mulher: "Eu sei que o Messias ( chamado Cristo ) está para vir. Quando ele vier, explicará tudo para nós".
26 —Weém ma niijní Cristo tigaá, Jesús caántdih ãt niijíp wʉt jĩ.
26 Então Jesus declarou: "Eu sou o Messias! Eu, que estou falando com você".
27 Páant caántdih ã míic wéhenachah, jwiít ã bohénitboó jeémát jíib chãjadih bejnitji jwĩ jwʉ́ʉb jʉibínap jĩ. Pánih jwʉ́ʉb jʉibínit, Jesús yad wilijĩh ã míic wéhenachah ennit, jwĩ en wʉ́hi bejep jĩ. Pánih en wʉ́hi bejna yʉhna, “¿Dépanih tibeé caántdih ma míic wéhe?” niíj ʉʉ́bh joinít déeji jwĩ niijcáp jĩ.
27 Naquele momento os seus discípulos voltaram e ficaram surpresos ao encontrá-lo conversando com uma mulher. Mas ninguém perguntou: "Que queres saber? " ou: "Por que estás conversando com ela? "
28 Pánihna, caántboó miíh mah tóhyat wáam dahdih cáag jwejnit, tʉ́tchina mi jwʉ́ʉb aab béj jwʉhʉp jĩ. Pánih bejnit, miíh tʉ́tchidih moondíh nin pah mit niíj naáwáp wʉt jĩ:
28 Então, deixando o seu cântaro, a mulher voltou à cidade e disse ao povo:
29 —Ded pah wã chãjatjidih weemdíh naóh beedánidih ñi en jʉ̃ʉ́wʉ́. Caán yoobópdih Cristo dée caá, mit niijíp wʉt jĩ.
29 "Venham ver um homem que me disse tudo o que tenho feito. Será que ele não é o Cristo? "
30 Páant mi niijíchah joinít, caán tʉ́tchidih moondíh Jesúsdih mi jwãáápjina mit nʉmah jwʉ́ʉb jʉ̃ʉ́wʉ́p tajĩ.
30 Então saíram da cidade e foram para onde ele estava.
31 Pánihna, ĩ jʉyát pínah jã́tih, jwiít Jesús ã bohénitboó jwĩ jíib chãjni jeémátdih caandíh jwĩ nʉmah jeémíhip jĩ.
31 Enquanto isso, os discípulos insistiam com ele: "Mestre, come alguma coisa".
32 —Obohjeéhtih, ñi jéihca naáh jeémát weemdíh ã jʉmna caá, Jesús jwiítdih ã niíj jepahap jĩ.
32 Mas ele lhes disse: "Tenho algo para comer que vocês não conhecem".
33 —¿Bita caandíh jeémát ĩtát wʉ̃h taniít? jwiítjeh jwĩ míic niijíp jĩ.
33 Então os seus discípulos disseram uns aos outros: "Será que alguém lhe trouxe comida? "
34 Páant jwĩ míic niijíchah joinít, Jesús jwiítdih nin pah ã jwʉ́ʉb niijíp jĩ:
34 Disse Jesus: "A minha comida é fazer a vontade daquele que me enviou e concluir a sua obra.
35 ‘Chénena míic widh ã jʉdhna caá jwĩ momni ã quehechah, jwĩ dicat pínah’, wápchi mínah ã niiját pah, yeébboó ñi niíj jenah joicá bojoó. ‘Dios naáwátdih jwĩ naáwát pínah ã jʉdh jwʉhna caá’, ñi niíj jenah joicá bojoó. Yoobópdih yeebdíh wã naóhna caá. Jáantjeh quehat láa panihni ã jʉmna caá. Bʉʉ láa bácah cã́acwã jwĩ pebhna ĩ jʉyʉ́chah, ñi tʉ́i eneé. Queétboó pácahi ã quehat pah ĩ jʉmna caá. Pánihna, bʉʉ cã́acwãdih wã bohénachah, ĩ joyát láa ã jʉmna caá.
35 Vocês não dizem: ‘Daqui a quatro meses haverá a colheita’? Eu lhes digo: Abram os olhos e vejam os campos! Eles estão maduros para a colheita.
36 Cã́acwãdih wĩ́ih tʉ́ini doonádih jepahat tʉ́ʉtni dicni panihni ã jʉmna caá. Queét jepahnit, caán ã dicni panihnit, Diosjeéh páantjeh ĩ tʉ́i jʉmbipna caá. Pánihna, cã́acwã ĩ tʉ́i jepahachah enna, dicni panihni, momni panihni biícdih bʉ́dí ĩ wẽibipna caá. Páant ĩ weñat ĩ tewatji jíib panihni ã jʉmna caá.
36 Aquele que colhe já recebe o seu salário e colhe fruto para a vida eterna, de forma que se alegram juntos o que semeia e o que colhe.
37 Cã́acwã nin pah ĩ niijná caá: ‘Biíc ã jwíih momop be. Biíhboó ã momni ã quehechah ã diquip be’, ĩpĩ́ niijná caá. Momni panihni wĩ́ih tʉ́ini doonádih naóh jwíihni caá. Bita caandíh dicnit panihnit wĩ́ih tʉ́ini doonádih jepahat tʉ́ʉtnit caá.
37 Assim é verdadeiro o ditado: ‘Um semeia, e outro colhe’.
38 Páant ã jʉmat pah, bitaboó cã́acwãdih ĩtát jwíih bohénap tajĩ. Queétdih jwíih bohénit ñi jʉmcah yʉhna, bʉʉ yeebdíh jwʉh wã wahna caá, wĩ́ih tʉ́ini doonádih jwʉ́ʉb joinít ĩ tʉ́i jepahat pínah niijná, Jesús jwiítdih ã niijíp jĩ.
38 Eu os enviei para colherem o que vocês não cultivaram. Outros realizaram o trabalho árduo, e vocês vieram a usufruir do trabalho deles".
39 Páant Jesús jwiítdih ã míic wéheat pónih, caánt Samaria baácdih bóli “Ded pah wã chãjatjidih jéih beedánidih mah tóhyop íitdih wã jwãááp be”, mi niijíchah joinít, dawá Samaria baácdih moón Jesúsdih ĩ jepahat pínahdih ĩt jenah joyóp tajĩ.
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram nele por causa do seguinte testemunho dado pela mulher: "Ele me disse tudo o que tenho feito".
40 Pánihna, queét jwĩ pebh jʉinít, “jwĩjeéh ma chão jwʉ́hʉʉ́”, Jesúsdih ĩ niijíp jĩ. Páant ĩ niijíchah joinít, chéne yeó jáap ĩjeéh jwĩ jʉm jwʉhʉp jĩ.
40 Assim, quando se aproximaram dele, os samaritanos insistiram em que ficasse com eles, e ele ficou dois dias.
41 Jesúsjeh queétdih ã naáwáchah joinít, dawá caandíh ĩ jepahap jĩ.
41 E por causa da sua palavra, muitos outros creram.
42 Ĩ dée wilidih nin pah ĩ niijíp jĩ:
42 E disseram à mulher: "Agora cremos não somente por causa do que você disse, pois nós mesmos o ouvimos e sabemos que este é realmente o Salvador do mundo".
43 Chéne yeó jáap Sicar tʉ́tchidih nʉmah chão jwʉ́hniji, Jesús Galilea baácboó jwiítdih ã nʉmah bejep jĩ.
43 Depois daqueles dois dias, ele partiu para a Galiléia.
44 “Ded Dios naáwátdih naóh yapanidih ã́ih baácdih moón ĩpĩ́ wẽican caá. Pánihna, Galilea baácdih wã behechah ennitji, weemdíh ĩ tʉ́i jenah joibícan nacaá. Obohjeéhtih, páant ĩ jʉmʉchah yʉhna, caanná jwĩ jwʉ́ʉb bejna caá”, ã niijíp jĩ.
44 ( Jesus tinha afirmado que nenhum profeta tem honra em sua própria terra. )
45 Jerusalén tʉ́tchiboó Pascua yeó jáapnadih jwĩ jʉm láa, Jesús ã chãjatjidih ennitji biquína Galilea baácdih moón ĩt jʉmʉp tajĩ. Pánihna, ĩ́ih baácna jwĩ jʉibínachah, queétboó ã wẽp chãjatdih jwʉ́ʉb eníhna, caandíh ĩ tʉ́i wẽi jwãááp jĩ.
45 Quando chegou à Galiléia, os galileus deram-lhe boas-vindas. Eles tinham visto tudo o que ele fizera em Jerusalém, por ocasião da festa da Páscoa, pois também haviam estado lá.
46 Mahdihjeh jiwá iguíh mac Jesús ã tʉ́ʉt nʉʉmníji Caná tʉ́tchidih jwĩ jwʉ́ʉb jʉibínap jĩ. Capernaum tʉ́tchiboó maáh Herodes nʉmp jʉmni maáh wʉ̃ʉ́h wʉnna ãt chãjap tajĩ.
46 Mais uma vez, ele visitou Caná da Galiléia, onde tinha transformado água em vinho. E havia ali um oficial do rei, cujo filho estava doente em Cafarnaum.
47 Pánihna, Jesús Judea baácboó jʉmniji Galilea baácna ã jwʉ́ʉb jʉyát doonádih joinít, jwĩ pebhna ãt aáb jʉ̃ʉ́wʉ́p tajĩ: Pánih aáb jʉinít, nin pah Jesúsdih ã niijíp jĩ:
47 Quando ele ouviu falar que Jesus tinha chegado à Galiléia, vindo da Judéia, procurou-o e suplicou-lhe que fosse curar seu filho, que estava à beira da morte.
48 Páant ã niijíchah joiná yʉhna, Jesús caandíh nin pah ã niíj jepahap jĩ:
48 Disse-lhe Jesus: "Se vocês não virem sinais e maravilhas, nunca crerão".
49 —Obohjeéhtih, Maá, wã wʉ̃ʉ́h ã wʉnat pínah jã́tih, waícanjeh ma booa wʉ̃h jʉ̃ʉ́wʉ́, Jesúsdih ã niijíp yʉh jĩ.
49 O oficial do rei disse: "Senhor, vem, antes que o meu filho morra".
50 Páant ã niijíchah yʉhna,
50 Jesus respondeu: "Pode ir. O seu filho continuará vivo". O homem confiou na palavra de Jesus e partiu.
51 Páant ã jwʉ́ʉb jʉibínachah, ã pebh moón caandíh ĩt jwãáh naáwáp wʉt jĩ:
51 Estando ele ainda a caminho, seus servos vieram ao seu encontro com notícias de que o menino estava vivo.
52 —¿Deyoób yeó lajachah tibeé caán ã boo? queétdih ãt niíj ʉʉ́bh joyóp wʉt jĩ.
52 Quando perguntou a que horas o seu filho tinha melhorado, eles lhe disseram: "A febre o deixou ontem, à uma hora da tarde".
53 Páant ĩ niijíchah joinít, “Jesús weemdíh ‘Ma wʉ̃ʉ́h ã boona caá’, ã niijíchahjeh, wã wʉ̃ʉ́h ãt boonap taga”, maáhboó ãt niíj jenah joyóp wʉt jĩ. “Jesús weemdíh yoobópdih tigaá ãt niijíp”, niijná, ã déewã biícdih Jesúsdih “Caán Dios ã wahni Cristo yoobát caá”, ĩt niíj jenah joyóp wʉt jĩ.
53 Então o pai percebeu que aquela fora exatamente a hora em que Jesus lhe dissera: "O seu filho continuará vivo". Assim, creram ele e todos os de sua casa.
54 Jesús Judea baácdih jʉmniji Galilea baácna jwʉ́ʉb jʉibínit, maáh wʉ̃ʉ́hdih booana, chéne láa jwiít cã́acwã jwĩ jéih chãjca naáhdih Dios ã wẽpatjĩh ã chãj jʉ́ʉtʉp jĩ.
54 Esse foi o segundo sinal miraculoso que Jesus realizou, depois que veio da Judéia para a Galiléia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.