Atos 4
Dios ã jáap naáwát tólih (CBV) vs VC
1 — ausente —
1 Enquanto eles falavam ao povo, vieram os sacerdotes, o chefe do templo e os saduceus,
2 — ausente —
2 contrariados porque ensinavam ao povo e anunciavam, na pessoa de Jesus, a ressurreição dos mortos.
3 — ausente —
3 Prenderam-nos e os meteram no cárcere até o outro dia, pois já era tarde.
4 Judíowã ĩ maáta Jesúsdih ĩ náahcah yʉhna, ã́ih doonádih joinít, “Yoobópdih tigaá”, dawá ĩt niíj jenah joyóp wʉt jĩ. Pánihna, Jesúíhwã chah dawá jʉmna, cinco mil neoná ĩt jʉmʉp wʉt jĩ. Yaádhjeéh ĩ wehjeéhbʉt chah ĩt jʉmʉp wʉt jĩ.
4 Muitos, porém, dos que tinham ouvido a pregação creram; e o número dos fiéis elevou-se a mais ou menos cinco mil.
5 Tʉ́ttimah bóo yeó jáapdih sacerdotewã ĩ maáta, bita judíowãdih waóhnit, Moisés ã wʉtatjidih bohénit biícdih ĩt míic wáacap wʉt jĩ.
5 No dia seguinte reuniram-se em Jerusalém os chefes do povo, os anciãos, os escribas,
6 Sacerdotewã ĩ maáh, Anás wʉ̃t jʉmni, ã déewãbʉt Caifás, Juan, Alejandro, bita biícdih ĩt míic wáacap wʉt jĩ.
6 com Anás, sumo sacerdote, Caifás, João, Alexandre e todos os que eram da linhagem pontifical.
7 Pánihna, queét Pedrowãdih ĩ bid bojochah, soldadowã queétdih ĩt ʉb jʉibínap wʉt jĩ. Páant ĩ ʉb jʉibínachah, maáta nin pah ĩt niíj ʉʉ́bh joyóp wʉt jĩ:
7 Colocando-os no meio, perguntaram: Com que poder ou em que nome fizestes isso?
8 Páant ĩ niijíchah joinít, Tʉ́ini Espíritu ã wẽpatjĩh Pedro nin pah ãt niíj jepahap wʉt jĩ:
8 Então Pedro, cheio do Espírito Santo, respondeu-lhes: Chefes do povo e anciãos, ouvi-me:
9 jéih jibcannijidih jwĩ tʉ́i chãjatdih ʉʉ́bh joí en niít ñi chãjap?
9 se hoje somos interrogados a respeito do benefício feito a um enfermo, e em que nome foi ele curado,
10 Yeebdíh, nihat judíowãdihbʉt nindih jéihyat caá náahap: Jesucristo ã wẽpat beé nindih ã booanap be. Jesús Nazaret tʉ́tchidih bóo, yeéb cruzboó ñi mawat tʉ́ʉtni, Dios ã booani, caán ã wẽpatjĩh nindih jwĩ booanap be. Pánihna, bʉʉ nin ã jibichah, ñi enna caá.
10 ficai sabendo todos vós e todo o povo de Israel: foi em nome de Jesus Cristo Nazareno, que vós crucificastes, mas que Deus ressuscitou dos mortos. Por ele é que esse homem se acha são, em pé, diante de vós.
11 Dios naáwátdih naóh yapanit jon jã́tih Jesucristodih naóhna, ‘Cã́acwã ĩ náahcannidih Dios ã ñíobipna caá’, ĩt niíj daacáp tajĩ. Pánihna, Jesucristodih yeéb ñi náahcah yʉhna, Diosboó caandíh jwĩ maáh pínah ãt waadánap wʉt be.
11 Esse Jesus, pedra que foi desprezada por vós, edificadores, tornou-se a pedra angular.
12 Caán Cristojeh tigaá cã́acwã iiguípna bejnit déjidih tʉ́i ʉbni. Nin baácboó biíh tʉ́i ʉbni pínah wihcan caá. Caanjéh caá yéejat yohni ã jʉmʉp, Pedro ãt niijíp wʉt jĩ.
12 Em nenhum outro há salvação, porque debaixo do céu nenhum outro nome foi dado aos homens, pelo qual devamos ser salvos.
13 Páant niíj naóhna, Pedrowã bohécannit yʉhna, ʉ́ʉmcanjeh, ĩ wẽp bohénachah ennit, ĩt joí wʉ́hi bejep wʉt jĩ. Jesús ã bohéát pah ĩ wẽp bohénachah enna, “Pedro, Juanjĩh yoobópdih Jesúsjeéh jʉmnit tigaá”, ĩt niíj jéihyep wʉt jĩ.
13 Vendo eles a coragem de Pedro e de João, e considerando que eram homens sem estudo e sem instrução, admiravam-se. Reconheciam-nos como companheiros de Jesus.
14 Jéih jibcanniji boonit, Pedrowãjeéh ã jʉmʉchah, queét maáta Pedrowãdih “Yeejép ĩ chãjna caá”, ĩt jéih niíj naóh yaccap wʉt jĩ.
14 Mas vendo com eles o homem que tinha sido curado, não puderam replicar.
15 Pánih jéih naóh yaccan, maáta ĩ míic wáacat tólihmant Pedrowãdih ĩt bac bej jwʉhat tʉ́ʉtʉp wʉt jĩ.
15 Mandaram que se retirassem da sala do conselho, e conferenciaram entre si:
16 Páant ĩ bac bejat tʉ́ttimah, queétjeh nin pah ĩt niíj míic wéhenap wʉt jĩ:
16 Que faremos destes homens? Porquanto o milagre por eles feito se tornou conhecido de todos os habitantes de Jerusalém, e não o podemos negar.
17 Pánihna, Jesúíh doonádih bitadih jwĩ bohéát tʉ́ʉtca boj jĩíh, queét maátajeh ĩt míic niijíp wʉt jĩ.
17 Todavia, para que esta notícia não se divulgue mais entre o povo, proibamos com ameaças, que no futuro falem a alguém nesse nome.
18 Páant niíj péanit, Pedrowãdih jwʉ́ʉb bid bojnit,
18 Chamaram-nos e ordenaram-lhes que absolutamente não falassem nem ensinassem em nome de Jesus.
19 Páant ĩ niijíchah joinít, Pedro Juanjĩh nin pah ĩt niíj jepahap wʉt jĩ:
19 Responderam-lhes Pedro e João: Julgai-o vós mesmos se é justo diante de Deus obedecermos a vós mais do que a Deus.
20 Obohjeéhtih, jwiítboó jwĩ ennidih, jwĩ joinídihbʉt jwĩ jéih jweéhcan caá, ĩt niijíp wʉt jĩ.
20 Não podemos deixar de falar das coisas que temos visto e ouvido.
21 Páant ĩ niijíchah joinít, maátaboó nin pah Pedrowãdih ĩt jwʉ́ʉb niijíp wʉt yʉh jĩ:
21 Eles então, ameaçando-os de novo, soltaram-nos, não achando pretexto para os castigar por causa do povo, porque todos glorificavam a Deus pelo que tinha acontecido.
22 Jéih jibcanniji cuarenta jópchi bíbohni wʉt jĩ.
22 Pois já passava dos 40 anos o homem em quem se realizara essa cura milagrosa.
23 Pedro Juanjĩh bac bejnit, ĩ chéenwã pebhna jwʉ́ʉb jʉibínit, judíowã ĩ maáta ded pah ĩ niijátjidih queétdih ĩt naáwáp wʉt jĩ.
23 Postos em liberdade, voltaram aos seus irmãos e referiram tudo quanto lhes tinham dito os sumos sacerdotes e os anciãos.
24 Páant ĩ niijíchah joinít, queét nihat biícdih Diosdih nin pah ĩt niíj ʉʉ́bʉ́p wʉt jĩ: “Maá, meém jeádih chãjni, nin baácdihbʉt chãjni, bʉ́dí mʉjdihbʉt chãjni, nihat báadhnitdihbʉt chãjni caá.
24 Ao ouvirem isso, levantaram unânimes a voz a Deus e disseram: Senhor, vós que fizestes o céu, a terra, o mar e tudo o que neles há.
25 Tʉ́ini Espíritu ã wẽpatjĩh jwĩ nʉo Davidji, meemdíh teo wʉ̃hni, nin pah ãt niíj daacáp tajĩ:
25 Vós que, pelo Espírito Santo, pela boca de nosso pai Davi, vosso servo, dissestes: Por que se agitam as nações, e imaginam os povos coisas vãs?
26 Dawá nin baácdih moón maáta míic wáacnit, jwĩ Maáh Diosdih, ã wahni Cristodihbʉt en jʉ̃ihna, Dios ã jenah joyátjidih ĩ yéejaíhmi na yʉh caá’, ãt niíj daacáp tajĩ. (Sal 2.1-2)
26 Levantam-se os reis da terra, e os príncipes se reúnem em conselho contra o Senhor e contra o seu Cristo {Sl 2,1s.}.
27 “Páant tigaá nin tʉ́tchiboó Herodes, Poncio Pilato, judíowã nihcannit, judíowã biícdih ma wahni Jesúsdih mawat tʉ́ʉtna, ĩ míic wáacap be. Caán Jesús tʉ́i yoobópdih jʉmni, meemdíh tʉ́i jepahni ã jʉmʉchah yʉhna, caandíh ĩ mawíh jenah joyóp be.
27 Pois na verdade se uniram nesta cidade contra o vosso santo servo Jesus, que ungistes, Herodes e Pôncio Pilatos com as nações e com o povo de Israel,
28 ‘Páant caá ã nihbip’, ma niijátji pah queét ĩ chãjap be. Meém ma jéihyatjĩh páant mat niíj naáwáp tajĩ.
28 para executarem o que a vossa mão e o vosso conselho predeterminaram que se fizesse.
29 Pánihna, Maá, queét jwiítdih ‘Yeéb ñi jwʉ́ʉb bohéát peéh yeejép jwĩ chãjbipna caá’, ĩ niijátjidih joinít, jwiítdih ma teo wáacá, jwiít meemdíh teo wʉ̃hnit ʉ́ʉmcanjeh, míih tʉ́ini doonádih jwĩ wẽp naáwát pínah niijná.
29 Agora, pois, Senhor, olhai para as suas ameaças e concedei aos vossos servos que com todo o desassombro anunciem a vossa palavra.
30 Jwiítdih ma teo wáacá, tʉbʉ́p chʉ̃ʉ́hnitdih jwĩ booanachah, cã́acwã ĩ jéih chãjca naáhdih Jesús ã wẽpatjĩh jwĩ chãjat pínah niijná”, ĩt niíj ʉʉ́bʉ́p wʉt jĩ.
30 Estendei a vossa mão para que se realizem curas, milagres e prodígios pelo nome de Jesus, vosso santo servo!
31 Páant ĩ niíj ʉʉ́bʉ́chahjeh, ĩ míic wáacni mʉʉ́ bʉ́dí ãt méménap wʉt jĩ. Páant ã méménachah, Tʉ́ini Espíritu ã wẽpat queétdih bʉ́dí ã wʉ̃hʉchah, ʉ́ʉmcanjeh Dios naáwátdih ĩt jwʉ́ʉb naáwáp wʉt jĩ.
31 Mal acabavam de rezar, tremeu o lugar onde estavam reunidos. E todos ficaram cheios do Espírito Santo e anunciaram com intrepidez a palavra de Deus.
32 — ausente —
32 A multidão dos fiéis era um só coração e uma só alma. Ninguém dizia que eram suas as coisas que possuía, mas tudo entre eles era comum.
33 — ausente —
33 Com grande coragem os apóstolos davam testemunho da ressurreição do Senhor Jesus. Em todos eles era grande a graça.
34 Pánihna, ded moh yéejnit ĩjeéh ĩt wihcap wʉt jĩ. Det wápchi pínah baácdih bíbohnit, mʉʉdíhbʉt bíbohnit, ĩ́ihdih ĩpĩ́ jíib chãj wʉ̃hʉp wʉt jĩ. Caán jíibdih ʉb bejnit,
34 Nem havia entre eles nenhum necessitado, porque todos os que possuíam terras e casas vendiam-nas,
35 Jesús ã naáwát tʉ́ʉtnitdih ĩpĩ́ jʉibí wʉ̃hʉp wʉt jĩ. Páant ĩ ʉb jʉibí wʉ̃hʉchah, teonit, queétboó ĩjeéh jʉmnit moh yéejnitdih ĩpĩ́ jwʉ́ʉb pãááp wʉt jĩ.
35 e traziam o preço do que tinham vendido e depositavam-no aos pés dos apóstolos. Repartia-se então a cada um deles conforme a sua necessidade.
36 Biíc ĩjeéh José wʉ̃t jʉmni ãt jʉmʉp wʉt jĩ. Jesús ã naáwát tʉ́ʉtnit Josédih Bernabé wʉ̃t ĩt bʉ́ʉdhdʉp wʉt jĩ. Ã wʉ̃t Bernabé “Cã́acwãdih tʉ́i weña teo wáacni”, Griego wéheatjĩh niijná ĩt chãjap wʉt jĩ. Caán Leví jʉima, Chipre quewadih bóo wʉt jĩ.
36 Assim José {a quem os apóstolos deram o sobrenome de Barnabé que quer dizer Filho da Consolação}, levita natural de Chipre, possuía um campo.
37 Pánihna, caanbʉ́t ã́ih wápchidih ãt jíib chãjap wʉ̃hʉp wʉt jĩ. Pánih jíib chãj wʉ̃hnit, caán jíibdih Jesús ã naáwát tʉ́ʉtnitdih wʉ̃hnit, bitadih ãt pãáát tʉ́ʉtʉp wʉt jĩ.
37 Vendeu-o e trouxe o valor dele e depositou aos pés dos apóstolos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.