Apocalipse 9
Dios ã jáap naáwát tólih (CBV) vs NTLH
1 Queét chénena míic ángelwã ĩ póojat tʉ́ttimah, biíh ángel jwʉh ã bíbohni nahdih ã póojop be. Páant ã póojochah, cʉ́i pah iigní ángel japmant ã bʉʉ́g jéen jʉ̃ʉ́wʉ́chah, wã enep be. Nʉmah bóo íitna dei bejnit, ã wãtat pínah niijná, Dios llavedih caandíh ã wʉ̃hʉp be.
1 Depois o quinto anjo tocou a sua trombeta, e eu vi uma estrela que tinha caído do céu na terra, e ela recebeu a chave do abismo .
2 Caanná dei jʉibínit, ã wãtachah, bʉ́dí tʉʉ jeí ã bac jʉ̃ʉ́wʉ́p be. Caán jeí ñahna, yeodíh, jeádihbʉt ã jãhachah, nihat ã dʉpʉ́áh bejep be.
2 A estrela abriu o poço do abismo, e dele saiu fumaça, como se fosse de uma grande fornalha. E o sol e o ar escureceram com a fumaça que saía do abismo.
3 Caán jeí cãtíh jʉmnit díguipwã pah jígohnit baácboó ĩ bej peét bejep be. Dʉ́o ã tʉʉ́bát panihnidih bíbohnit, cã́acwãdih tʉʉ́bhna, bʉ́dí tʉbanit pínah ĩ jʉmʉp be.
3 De dentro da fumaça saíram gafanhotos, que desceram sobre a terra e receberam o mesmo poder que os escorpiões têm.
4 Páant cã́acwãdih yeejép ĩ chãjachah yʉhna, yílipdih, máadih, biíh ĩ momnidihbʉt Dios ã yéejaat tʉ́ʉtcap be. Caán ã wʉ̃t bʉ́ʉdhca naáhwãdihjeh ã yéejaat tʉ́ʉtʉp be.
4 Foi dito aos gafanhotos que não fizessem estragos nas ervas, nem nas árvores, nem em qualquer outra planta; somente podiam ferir as pessoas que não tivessem a marca do sinete de Deus na testa.
5 Pánih yéejaat tʉ́ʉtna yʉhna, ã mao yohat tʉ́ʉtcap be. Cinco widh pohba yeejép ã tʉʉ́bát tʉ́ʉtʉp be.
5 Os gafanhotos não tiveram permissão para matar essas pessoas; eles podiam apenas torturá-las durante cinco meses. A dor que causavam nessa tortura era como a dor da picada de um escorpião.
6 Páant ĩ tʉʉ́bʉ́chah, tʉbit tʉbanit, cã́acwã ĩ wʉnat pínahdih bʉ́dí ĩ bidbipna caá. Páant ĩ bidichah yʉhna, queétdih Dios ã wʉnat tʉ́ʉtcan niít.
6 Naqueles cinco meses as pessoas procurarão a morte, mas não a encontrarão; vão querer morrer, mas a morte fugirá delas.
7 Queét díguipwã míic maonit pínah caballowã pah ĩ jígohop be. Maáta ĩ dʉwát oro jʉ́dʉnadih ĩ dʉwʉ́p be. Ĩ́ih móot cã́aquíh móotna pah ã jígohop be.
7 Os gafanhotos pareciam cavalos prontos para a batalha. Na cabeça tinham uma coisa parecida com uma coroa de ouro, e a cara deles era como o rosto de um ser humano.
8 Ĩ́ih yoócnabʉt yaádíh waó yoóc pah bóo maátni ĩ dʉwʉ́p be. Ĩ́ih maobʉ́t jióíh maoná pah ã jígohop be.
8 Os seus cabelos eram como cabelos de mulher, e os dentes eram como dentes de leão.
9 Ĩ́ih tacadih ĩtah chóona ĩ dʉwʉ́p be, ĩ́ih bácahdih jãhat pínah niijná. Ĩ́ih mʉj jwã́pana ã yáaat, dawá caballowã pʉ̃tʉ́ni chóonadih wáinit, míic mawadih bejna, ĩ ñáwat pah ã yáanap be.
9 As suas couraças eram parecidas com couraças de ferro, e o barulho das suas asas era como o barulho de carros puxados por muitos cavalos quando correm para a batalha.
10 Ĩ́ih doomántbʉt tʉʉ́bát doóbhna ã jʉmʉp be. Pánihna, cinco widh pohba ĩ tʉʉ́bʉ́chah, cã́acwã bʉ́dí ĩ tʉbanap be.
10 Os gafanhotos tinham rabos e ferrões como os de escorpiões, e era com os rabos que tinham o poder de ferir as pessoas por cinco meses.
11 Nʉmp bóo tólihdih moón ĩ maáh ángel queét díguipwãdihbʉt wʉtni ã jʉmʉp be. Hebreo wéheatjĩh caán Abadón ã wʉ̃t jʉmʉp be. Griego wéheatjĩh Apolión ã wʉ̃t jʉmʉp be. Páant niijná, “Yéeja Beedáni”, niijná ĩ chãjap be.
11 Eles tinham um rei que os governava, que era o anjo que toma conta do abismo. O seu nome em hebraico é Abadom e em grego é Apolião (isso quer dizer “O Destruidor”).
12 Díguipwã cã́acwãdih yeejép ĩ tʉbʉ́p chʉ̃ʉ́át tʉ́ttimah, ĩ jwíih yeejép yapatji ã péanap be. Caán tʉ́ttimah, chéne láa cã́acwã yeejép ĩ jwʉ́ʉb yapbipna caá, páant mʉntih.
12 O primeiro “ai” já passou. Depois disso dois outros “ais” devem vir ainda.
13 Biícjĩh bóo téihya ángelwã ĩ póojat tʉ́ttimah, biíh ángel jwʉh ã bíbohni nahdih ã póojop be. Páant ã póojochah, Dios pebh jʉmni oro naá yapatna jʉmni mona cãtíh, wéheat ã yáa bacap be.
13 Então o sexto anjo tocou a sua trombeta, e eu ouvi uma voz que vinha dos quatro cantos do altar de ouro que está diante de Deus.
14 Pánih wéhena, caán póojni ángeldih nin pah ã niíj naáwáp be: “Éufrates wʉ̃t jʉmni mʉj jwẽ́ejboó queét chénena míic chéonitji ángelwãdih ma wataá”, ã niijíp be.
14 E ao sexto anjo, que tinha nas mãos a trombeta, a voz disse: — Solte os quatro anjos que estão amarrados perto do grande rio Eufrates !
15 Páant ã niijíchah joinít, caán ángel queét chénena míic ã watat tʉ́ʉtnitdih ã watap be, dawá cã́acwãdih ĩ mawat pínah niijná. Queét ángelwã Dios ã chãjat tʉ́ʉtni hora, yeó jáap, widh, jópchidihjeh pã́ina ĩ chãjap be. Pánihna, ĩ pã́ini hora ã jʉyʉ́chah, nihat cã́acwãdih tac yoób déejeh mawat tʉ́ʉt caá ĩ chãjap.
15 Os quatro anjos foram soltos. Eles estavam preparados para essa hora, dia, mês e ano a fim de matar a terça parte da humanidade.
16 Ĩ́ih soldadowãdih jenah ennit, “Dos cientos millones caballowãjih chʉ́ʉdnit soldadowã ĩ jʉmna caá”, ĩ niijíchah, wã joyóp be.
16 E me foi dito que os soldados a cavalo eram duzentos milhões.
17 Caballowãdih, queétjih chʉ́ʉdnitdihbʉt wã enechah, nin pah ĩ jígohop be. Queétjih chʉ́ʉdnitíh bácah jãhat ĩtah chóona, chod dʉʉni, jeá jaihni, bʉ́o jʉmni chóona dʉonítdih wã enep be. Caballowãíh waó, jió waoná pah ã jígohop be. Ĩ́ih jacmant tʉʉ iigát, ĩtah chej jʉm wĩ́ijni, tʉʉ jeí biícdih ã bacap be.
17 Na minha visão vi os cavalos e os seus cavaleiros. Os cavaleiros tinham no peito couraças vermelhas como fogo, azuis como safira e amarelas como enxofre. A cabeça dos cavalos era como cabeça de leão, e da boca deles saía fogo, fumaça e enxofre.
18 Pánihna, caballowã jacmant bacnijĩh tacdih yoób dée cã́acwãdih ĩ mawap be.
18 A terça parte da humanidade foi morta por estas três pragas: o fogo, a fumaça e o enxofre que saíam da boca dos cavalos.
19 Queét caballowã ĩ́ih jacmant, ĩ́ih pĩjmantbʉt cã́acwãdih ĩ mawap be. Ĩ́ih pĩj mai pah jígohni jʉmna, caanjĩ́h cã́acwãdih ĩ chãacáp be.
19 Pois o poder dos cavalos está na boca deles e também no rabo. O rabo parecia uma cobra com a cabeça na ponta dele, e com ele os cavalos feriam o povo.
20 Obohjeéhtih, dawá ĩ mao jʉdhnitboó bʉ́dí yeejép ĩ yapachah enna yʉhna, ĩ yéej chãjatdih ĩ cádahcap be. Nemépdih ĩ wẽi cádahcap be. Orojĩh, platajĩh, bronce wʉ̃t jʉmni ĩtahjĩh, jeejĩ́h, máajĩh ĩ chãjnidih “Dios caá”, ĩ niíj jenah joyátdih ĩ wẽi cádahcap be. Caán ĩ pãpni jéih encan, jéih joicán, jéih jibcanni ã jʉmʉchah yʉhna, caandíh ĩ wẽi cádahcap be.
20 O resto da humanidade, isto é, todos os que não tinham sido mortos por essas pragas, não abandonou aquilo que eles haviam feito com as suas próprias mãos : eles não pararam de adorar os demônios e os ídolos de ouro, de prata, de bronze, de pedra e de madeira, que não podem ver, nem ouvir, nem andar.
21 Biíh ĩ yéej chãjatdihbʉt ĩ cádahcap be. Cã́acwãdih ĩ mawat, ĩ weha máha nihcannitjĩh ĩ yéej chãjat, ĩ nʉʉmát, ĩ jiwátdihbʉt ĩ cádahcap be. Pánih cádahcan, ĩ tʉ́ʉt nʉʉmcáp be.
21 Também não se arrependeram dos seus crimes de morte, nem das suas feitiçarias, nem da sua imoralidade sexual, nem dos seus roubos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.