Apocalipse 11
Dios ã jáap naáwát tólih (CBV) vs ACF
1 Tʉ́ttimah, jenah enat pínah dii doóbhdih ángel weemdíh ã wʉ̃hʉp be. Caán doóbhdih ã wʉ̃hʉchahjeh, nin pah Dios ãí niijíp be: “Wĩ́ih mʉʉdíh ma jenah enbi jwʉhʉʉ́. Caán mʉʉdíh jʉibí jenah ennit, weemdíh ĩ cáo wʉ̃hat naadíh, weemdíh wẽinitdihbʉt ma jenah eneé.
1 E foi-me dada uma cana semelhante a uma vara; e chegou o anjo, e disse: Levanta-te, e mede o templo de Deus, e o altar, e os que nele adoram.
2 Obohjeéhtih, caán mʉʉ́ jóocmant bóo jʉʉ́hdih ma jenah enca bojoó. Caán jʉʉ́h judíowã nihcannitdih wʉ̃hni caá. Queét cuarenta y dos widh pohba wĩ́ih tʉ́tchidih, caán tʉ́tchidih moondíhbʉt tʉbit yeejép ĩ chãjbipna caá.
2 E deixa o átrio que está fora do templo, e não o meças; porque foi dado às nações, e pisarão a cidade santa por quarenta e dois meses.
3 Wĩ́ih doonádih ĩ naóh yapaat pínah niijná, chénewã wĩ́ihwãdih wã wahbipna caá. Páant wã wahachah, jʉ̃iná dʉwát chóonadih dʉonít, mil doscientos sesenta yeó jáapjeh ĩ naóhbipna caá”, ã niijíp be.
3 E darei poder às minhas duas testemunhas, e profetizarão por mil duzentos e sessenta dias, vestidas de saco.
4 Queét naóh yapanit chéne olivo wʉ̃t jʉmni nahna panihnit, chéne jií cáagat nahna panihnitbʉt ĩ jʉmna caá. Dios nihat Maáh pebh queét ĩ ñʉhna caá.
4 Estas são as duas oliveiras e os dois castiçais que estão diante do Deus da terra.
5 Det queétdih en jʉ̃ihnit ĩ yéej chãjíhichah, ĩ́ih jacmant bóo tʉʉ iigát panihatjĩh queétdih ĩ maobipna caá.
5 E, se alguém lhes quiser fazer mal, fogo sairá da sua boca, e devorará os seus inimigos; e, se alguém lhes quiser fazer mal, importa que assim seja morto.
6 Queét chénewã ĩ naóh yapaat pah bóo mah ã bʉʉgcát pínah wẽpat ĩ bíbohbipna caá. Mʉjdih meép mʉjnajeh tʉ́ʉt nʉʉmát pínah wẽpatbʉt ĩ bíbohbipna caá. Nin baácdih moondíh jʉdhcabit wʉnatna ĩ wʉ̃hat pínah wẽpatdihbʉt ĩ bíbohbipna caá. Pánihna, ĩ náahat pah bóo ĩ chãjbipna caá.
6 Estes têm poder para fechar o céu, para que não chova, nos dias da sua profecia; e têm poder sobre as águas para convertê-las em sangue, e para ferir a terra com toda a sorte de pragas, todas quantas vezes quiserem.
7 Páant ĩ naóh yapa péanachah, nʉmp bóo tólihboó jʉmni Namo bac jʉ̃óhnit, naóh yapanitjĩh míic maonit, queétdih ã mao yohbipna caá.
7 E, quando acabarem o seu testemunho, a besta que sobe do abismo lhes fará guerra, e os vencerá, e os matará.
8 Páant ã mawat tʉ́ttimah, Jesúsdih ĩ péoh dodh mao yohniji bʉ́dí tʉ́tchidih bóo namáboó ĩ́ih bácahnaji ã ñajbipna caá. Caán tʉ́tchidih moón tʉbit yeejépwã caá. Sodoma tʉ́tchidih moón, Egipto baácdih moonbʉ́t ĩ nihat pah ĩ jʉmna caá.
8 E jazerão os seus corpos mortos na praça da grande cidade que espiritualmente se chama Sodoma e Egito, onde o nosso Senhor também foi crucificado.
9 Pánihna, biíc peihcanni yeó jáap tʉ́i ñaj, biíh yeó jáap tac yoób ĩ́ih bácahnaji ã ñajbipna caá. Páant bói yeó jáap ã ñajachah, nihat baácdih moón ĩ wẽi enat pínah niijná, ĩ́ih bácahnajidih ĩ yohat tʉ́ʉtcan niít.
9 E homens de vários povos, e tribos, e línguas, e nações verão seus corpos mortos por três dias e meio, e não permitirão que os seus corpos mortos sejam postos em sepulcros.
10 Queét chénewã, cã́acwãdih moh yéejanitji ĩ wʉnʉchah ennit, nihat baácdih moón bʉ́dí ĩ wẽibipna caá. Pánih wẽina, queét míicjeh bií déedih ĩ míic wʉ̃hbipna caá.
10 E os que habitam na terra se regozijarão sobre eles, e se alegrarão, e mandarão presentes uns aos outros; porquanto estes dois profetas tinham atormentado os que habitam sobre a terra.
11 Ĩ́ih bácahnaji biíc peihcanni yeó jáap tʉ́i ñaj, biíh yeó jáap tac yoób Diosboó queétdih ã jwʉ́ʉb booabipna caá. Páant ĩ boo pʉd jʉ̃ʉ́wʉ́chah ennit, nihat cã́acwã queétdih ĩ en wʉ́hi bejbipna caá.
11 E depois daqueles três dias e meio o espírito de vida, vindo de Deus, entrou neles; e puseram-se sobre seus pés, e caiu grande temor sobre os que os viram.
12 Pánihat tʉ́ttimah, jeámant wéheat bʉ́dí ã yáanachah, ĩ joibípna caá. Queét chénewãdih nin pah ã niijbípna caá: “Ninboó ñi pʉ́ʉh laáb jʉ̃ʉ́wʉ́”, ã niijbípna caá. Páant ã niijíchah joinít, queétdih jʉ̃ihnitji ĩ enechah, mah tólihjĩh ĩ pʉ́ʉh laab béjbipna caá.
12 E ouviram uma grande voz do céu, que lhes dizia: Subi para aqui. E subiram ao céu em uma nuvem; e os seus inimigos os viram.
13 Páant ĩ pʉ́ʉh laab béjechah, baác bʉ́dí ã mémébipna caá. Páant ã méménachah, caán tʉ́tchidih bóo dawá mʉʉná ã bʉʉgʉ́chah, siete mil cã́acwã ĩ wʉnbipna caá. Bita wʉncannitboó en wʉ́hi bejna, “Dios chah wẽpni caá”, ĩ niijbípna caá.
13 E naquela mesma hora houve um grande terremoto, e caiu a décima parte da cidade, e no terremoto foram mortos sete mil homens; e os demais ficaram muito atemorizados, e deram glória ao Deus do céu.
14 Pánih yeejép yapna, chéneji cã́acwã yeejép ĩ yapap be. Páant ĩ yapat tʉ́ttimahbitjeh, biíc láa yeejép ĩ jwʉ́ʉb yapbipna caá, páant mʉntih.
14 É passado o segundo ai; eis que o terceiro ai cedo virá.
15 Tʉ́ttimah, péeni ángel jwʉh ã bíbohni nahdih ã póojop be. Páant ã póojochah, jeámant ĩ wẽp wéhenachah, wã joyóp be. Nin pah ĩí niíj wẽi naáwáp be:
15 E o sétimo anjo tocou a sua trombeta, e houve no céu grandes vozes, que diziam: Os reinos do mundo vieram a ser de nosso Senhor e do seu Cristo, e ele reinará para todo o sempre.
16 Páant ĩ niijíchah joinít, Dios pebh chʉ́ʉdnit veinticuatro maátabʉt, páah yoh ñajnit, caandíh ĩ weñep be.
16 E os vinte e quatro anciãos, que estão assentados em seus tronos diante de Deus, prostraram-se sobre seus rostos e adoraram a Deus,
17 “Maá, meém caá chah wẽpni. Jon jã́tih meém matát jʉmʉp tajĩ. Bʉʉbʉt ma jʉmna caá. Bʉʉ jwʉh nihatdih ma wʉtʉchah, ma wẽpatjĩh ma jepahat tʉ́ʉtbipna caá. Páant ma chãjachah ennit, ‘Tʉ́ina caá’, meemdíh jwĩ niijná caá.
17 Dizendo: Graças te damos, Senhor Deus Todo-Poderoso, que és, e que eras, e que hás de vir, que tomaste o teu grande poder, e reinaste.
18 Nin baácdih moón meemdíh jepahcannitboó, ĩ íijip yʉh jĩ. Páant ĩ jepahcatji jíib, bʉʉ meémboó queétdih bʉ́dí íijnit, peéh chãjat tʉ́ʉt caá ma chãjap. Wʉnnitjidih ma peéh chãjbipna caá. Obohjeéhtih, míihwã ĩ tʉ́i chãjatji jíib, queétboodíh ma tʉ́i chãjbipna caá. Ma naáwátdih naóh yapanitji bita míihwã biícdih majeéh jʉmnit, ĩ tʉ́i wẽibipna caá. Maátadih, moh yéejnitdihbʉt míihwã ĩ jʉmʉchah, ma tʉ́i chãjbipna caá. Nin baácdih moondíh yéejanitdih bʉʉ yohat tʉ́ʉt caá ma chãjap”, ĩ niijíp be.
18 E iraram-se as nações, e veio a tua ira, e o tempo dos mortos, para que sejam julgados, e o tempo de dares o galardão aos profetas, teus servos, e aos santos, e aos que temem o teu nome, a pequenos e a grandes, e o tempo de destruíres os que destroem a terra.
19 Páant ĩ niiját tʉ́ttimah, jeáboó jʉmni Dioíh mʉʉ́ jẽc pãa lajnidih wã enep be. Pánih enna, caán mʉʉ́ diítna, Dios cã́acwãdih teo wáacat tʉ́ʉt niijná, ã naóh daácni naaná ã ñʉhat paihdihbʉt wã enep be. Caandíh wã enechah, bʉ́dí ʉ́ʉm náah jʉmni wedóát énoh ã yáanachah, baác méméat biícdih, mah cámahni dahnabʉt ã joh bʉʉgʉ́p be.
19 E abriu-se no céu o templo de Deus, e a arca da sua aliança foi vista no seu templo; e houve relâmpagos, e vozes, e trovões, e terremotos e grande saraiva.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.